လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်း၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်

"လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်း ဟုတ်လား..."

လုချင်းသည် ကျောက်စားပွဲပေါ်ရှိ စာလိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မေးပါရစေ... သခင်လေး ကျိယွဲ။ လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်း ဆိုတာ ဘာလဲဗျ။"

"လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်း ဆိုတာ ထျန်းကျီမျှော်စင်က ပြုစုထားတဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းပါ။ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံးအလားအလာ ရှိကြတဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အယောက်တစ်ရာကို စာရင်းပြုစုထားတာပါဗျ။"

"သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းက အများကြီး တိုးလာပြီး ထူးခြားဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းရည်တွေလည်း ရလာတတ်ကြတယ်လေ။ ဒါက ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံသန်းနေတဲ့ နဂါးတွေလိုပဲ ကျယ်ပြန့်ပြီး အကန့်အသတ် မရှိတော့ဘူး။"

"ဒါကြောင့် ဒီစာရင်းကို လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းလို့ နာမည်ပေးထားတာပေါ့။"

လုချင်း - "..."

"လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်း" ဆိုသည့် အမည်က ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အရေးပါမည့်အရာဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။

တကယ်တမ်းကျတော့ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်သည့် စာရင်းသက်သက်သာ ဖြစ်နေလေ၏။

အကယ်၍ လုချင်းသာ သာမန်ရွာသားလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုလျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းကို အထင်ကြီးမိကောင်း ကြီးမိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် သာမန် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယဉ်ကျေးသော အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

လုချင်းက ထိုစာရင်းကို အထင်သေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အမွေအနှစ်မျိုးစုံအရ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးတွင် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ဆိုသည်မှာ အစပြုခြင်း မျှသာဖြစ်ကြောင်း၊ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်ဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သည့် အောင်မြင်မှုနှင့် အလှမ်းဝေးသေးကြောင်း သူ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုစာရင်းကို အကဲဖြတ်ရန် သူ ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် လုချင်း၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်သည်နှင့် လုချင်းက လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းကို သိပ်အထင်မကြီးကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

သူလည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူ့ရှေ့မှ ဤကောင်လေးသည် သူ မြင်ဖူးသမျှ သိုင်းပညာဉာဏ်ကြီးရှင်များနှင့် မတူကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိသည်။

သူ့ပါရမီက သိပ်ကို ထူးခြားလွန်း၏။

အခြားကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် သိုင်းမဟာသခင်များအတွက်တော့ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်သည် ကြီးမားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနှင့် ကံတရား လိုအပ်သည်။

သို့သော် လုချင်းအတွက်မူ ၎င်းသည် ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲသော နယ်ပယ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် သေချာသလောက် ရှိနေသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက်အတွက် လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းတွင် ပါဝင်ခြင်းသည် ဂုဏ်ယူစရာ ဟုတ်ပါဦးမည်လော။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် လုချင်း၏ အတွေးများကို အာရုံခံမိပြီး တိတ်ဆိတ်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် အနေခက်သော လေထုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လုချင်းသည် ထိုအနေခက်မှုကို သတိထားမိပြီး ဧည့်သည်ကို ဤသို့ ဆက်ဆံခြင်းသည် အနည်းငယ် ရိုင်းပြသည်ဟု ခံစားလိုက်ရချေ၏။

သူ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး ကျိယွဲ... ဒီလျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းမှာ ကျွန်တော် ဘယ်အဆင့် ချိတ်လဲ ဆိုတာ မေးလို့ ရမလား။"

လုချင်း အံ့သြသွားသည်မှာ သူ ဤသို့ မေးလိုက်သောအခါ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်အတော်ကြာမှ သူ နောက်ဆုံး ဖြေကြားလိုက်သည်။

"... နှစ်ဆယ့်ကိုး နေရာပါ။"

လုချင်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"ကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို လျှို့ဝှက် ပညာရှင်တွေနဲ့ သိုင်းပညာ ပါရမီရှင်တွေ ပြည့်နှက်နေတာပဲ။ ကျွန်တော့်အရှေ့မှာ ရောက်နေတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေက ဘယ်သူတွေများလဲဗျ။"

"ခင်ဗျား အရှေ့မှာ ရောက်နေတဲ့သူ အများစုက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်မှာ ကြာရှည်စွာ ရပ်တည်နေခဲ့ကြတဲ့ သိုင်းမဟာသခင်တွေပါ။ တချို့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအားကိုတောင် သန့်စင်ပြီးကြပြီလေ။ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်နဲ့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တဲ့ သူတွေပေါ့။"

လုချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ်မှ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်ရာတွင် အရေးကြီးဆုံး အချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ စိတ်စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော သိုင်းပညာရှင်များသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်နှင့် အမှန်တကယ် နီးစပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရောက်နေကြသည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။

လုချင်း မသိသည်မှာ လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းတွင် သူ့ရှေ့၌ ရောက်နေသူများသာ ဖောက်ထွက်ခါနီး သိုင်းမဟာသခင်များ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပေ။

သူ့နောက်တွင် ရှိနေသူ အများစုသည်လည်း သိုင်းမဟာသခင်များ ဖြစ်ကြပြီး အညံ့ဆုံးသူများပင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော အစွမ်းထက် သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြသည်။

အားလုံးနီးပါးသည် ကျော်ကြားသော ဂုဏ်သတင်းကိုယ်စီ ရှိကြသည်။

သို့သော် လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းသည် လုချင်းအတွက် အရေးမပါကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ထိုအကြောင်း ဆက်ပြောရန် စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်ဆုံးသွားတော့၏။

"လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကို ခြောက်လတစ်ကြိမ် အသစ် ပြန်လုပ်ပါတယ်။ ဒီမိတ္တူကို ဒီမှာပဲ ထားခဲ့ပါမယ်။ သခင်လေးလု အားတဲ့အချိန် လက်ရှိ သိုင်းလောကက ကျွမ်းကျင်သူတွေအကြောင်း လေ့လာလို့ ရအောင်လို့ပါ။"

ထို့နောက်၌ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က စာလိပ်ကို လုချင်းအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လုချင်းကလည်း ၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး ချက်ချင်း မကြည့်ဘဲ သိမ်းထားလိုက်သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။ ထိုအစား သူ ပြောလိုက်သည်။

"သမားတော်ကြီးချန်... ကျွန်တော် ဆွေးနွေးရမယ့် နောက်ဆုံးကိစ္စကတော့ ခင်ဗျားနဲ့ ဆိုင်ပါတယ်။"

"ဟေ... ပြောပါဦး။"

"နောက် ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ ကမ္ဘာကြီးက ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်။ ပရမ်းပတာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုတွေ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အကောင်းနဲ့ အဆိုး ကြားက ပဋိပက္ခတွေ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာနိုင်တယ်။ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်တောင်မှ ဖြေရှင်းဖို့ ရုန်းကန်ရနိုင်တယ်။"

"သမားတော်ကြီး... ခင်ဗျားမှာ 'မြင့်မြတ်သောရေကန်'ထဲ ဝင်ရောက် ကျင့်ကြံခွင့် ရှိပါတယ်။ အကယ်၍ ဒီအခွင့်အရေးကို အလဟဿ မဖြစ်စေချင်ဘူးဆိုရင် ငါးနှစ်အတွင်း အသုံးပြုသင့်တယ်ဗျ။"

"မဟုတ်ရင် ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။"

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု လာတော့မယ် ဟုတ်လား... ဘယ်လိုမျိုးလဲ။" သမားတော်ကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော် သေချာ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ထျန်းကျီမျှော်စင်ကို တည်ထောင်သူ ချန်ထားခဲ့တဲ့ နိမိတ်စကားမို့လို့ မှားစရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး။"

သမားတော်ကြီးက ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ။ နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဘာမှ မဖြစ်ရင်တော့ ငါ ကျုံးကျိုးကို လာလည်ပါ့မယ်။"

လွန်ခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းက ဝေ့ရှန်ဟိုင်နှင့် အကြံဥာဏ်များ ဖလှယ်ပြီးနောက် သမားတော်ကြီးသည် များစွာ သင်ယူခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် လုချင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်က ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း ကြားသိရပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ပိုမို စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းပါတယ်။ အချိန်လွန်နေပြီဆိုတော့... သမားတော်ကြီး... ကျွန်တော်လည်း သွားသင့်ပါပြီ။"

ပြောစရာရှိသည်များကို ပြောပြီးနောက် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့၏။

"အခုပဲ ပြန်တော့မလို့လား။ အားချင်း... အထဲဝင်ပြီး သခင်လေး ကျိယွဲအတွက် ပန်းလက်ဖက်ရည် သွားယူပေးလိုက်ပါဦး။"

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် ထွက်သွားပြီးနောက် လုချင်းသည် လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူ ချက်ချင်း ဖွင့်မကြည့်ဘဲ အာရုံစိုက်ရန် သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အရင် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

စာလိပ်မှ မှေးမှိန်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ရွှေရောင်လား..."

လုချင်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းလေးကတောင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း ရှိနေတယ်တဲ့လား။

စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။

ထို့နောက် လုချင်းသည် ဖော်ပြချက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

[လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်း - မရေမတွက်နိုင်သော မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၏ အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ထျန်းကျီမျှော်စင်မှ ပြုစုထားသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်း။]

[မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် အလားအလာ အရှိဆုံးဟု ထျန်းကျီမျှော်စင်မှ ယုံကြည်ထားသော ထိပ်တန်း မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အယောက်တစ်ရာကို ဤစာရင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။]

[လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းတွင် ပါဝင်သူများသည် ကမ္ဘာလောက၏ သတိပြုမှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ကံတရား အနည်းငယ်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးလမ်း ပိုမို ချောမွေ့စေမည်ဖြစ်သည်။]

"ဒီလျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းက ကံတရားကို စုစည်းပေးတဲ့ အာနိသင် ရှိတာလား။"

မှတ်စုများကို ဖတ်ပြီးနောက် လုချင်း တကယ်ပင် အံ့သြသွားသည်။

စောစောက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ လေသံအရ သိုင်းပညာရှင်အားလုံး လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းကို အဘယ်ကြောင့် အလွန်အမင်း လေးစားနေကြသနည်း ဟူသည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။

ယခုမှ သူ သဘောပေါက်သွားတော့၏။

ဤအမြင်ဖြင့် ကြည့်လျှင် စာရင်းထဲ ပါဝင်ခြင်းသည် လုံးဝ ဆိုးကျိုး မဟုတ်ပေ။

လုချင်း စာလိပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် နှစ်ဆယ့်ကိုး နေရာတွင် သူ့နာမည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ချန်းကျိုးမှ လုချင်း၊ ၁၆ နှစ်၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနယ်ပယ် အစဦးပိုင်း အဆင့်။

အချက်အလက်များမှာ အလွန် ရိုးရှင်းသည်။ နာမည်၊ အသက်နှင့် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကိုသာ ဖော်ပြထားပြီး အခြားအသေးစိတ်များကိုတော့ ထုတ်ဖော်မထားပေ။

လုချင်း စာရင်းရှိ အခြား နာမည်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖော်ပြထားသော အချက်အလက်များသည် သူ့နည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

အများဆုံးအနေဖြင့် တချို့မှာ ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် မိသားစု အမည်ကို ထည့်သွင်းထားသည်။

သူတို့ လေ့ကျင့်သော နည်းပညာများနှင့် နှစ်သက်သော လက်နက်များကဲ့သို့သော အခြားအသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုတော့ ထုတ်ဖော်မထားပေ။

လုချင်း ဤအချက်ကို အတော်လေး ကျေနပ်မိသည်။

ဤသည်မှာ ထျန်းကျီမျှော်စင်သည် သိုသိပ်ပြီး စာရင်းပါ လူများအကြောင်း အလွန်အကျွံ ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိကြောင်း ပြသနေလေ၏။

စာရင်းထဲတွင် ရင်းနှီးသော နာမည်အချို့ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ခုမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ နာမည်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၁၇ တွင် ရှိနေလေ၏။

နောက်ထပ် နှစ်ခုမှာတော့ ဝေ့ရှင်းဟယ်နှင့် ထျန်းချန်းဂိုဏ်းမှ လူကောင်ကြီး ကျောက်ရှုံးတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤနှစ်ယောက်၏ အဆင့်မှာ သိပ်မကွာလှပေ။ တစ်ယောက်က ၇၈ ၊ နောက်တစ်ယောက်က ၈၁ ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော သိုင်းမဟာသခင် နှစ်ယောက်တောင်မှ ဤမျှ အဆင့်နိမ့်နေသည်လား။

လောကတွင် သိုင်းပညာရှင် အများအပြား ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

လုချင်းသည် စာရင်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်မှ နာမည်အများအပြားကို သတိပြုမိသည်။

ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးမှာ "ထန်လန်" ဟု အမည်ရသော လူဖြစ်ပြီး အဆင့် ၉ တွင် ရှိသည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံး ၅၀ တွင် အသက် ၃၀ ကျော်သူ တစ်ယောက်မျှ မပါဝင်သည်ကို လုချင်း သတိပြုမိလိုက်၏။

နောက်ဆုံး ၅၀ ထဲမှ အသက်အကြီးဆုံးသူများပင် ၄၈ နှစ်သာ ရှိသေးပြီး သန်စွမ်းသော အရွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းသည် "လူငယ်" စာရင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းတွင် ပါဝင်သော သိုင်းပညာရှင် အားလုံးသည် အကောင်းဆုံး အရွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

"တကယ်ပါပဲ... လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းက မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်ဖို့ အလားအလာ အရှိဆုံး သူတွေကို အဆင့်သတ်မှတ်တာပဲ။"

"လူတစ်ယောက်က အသက် ၃၀ ကျော်သွားတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ သွေးနဲ့ ချီစွမ်းအင်က အထွတ်အထိပ်ကနေ ကျဆင်းစ ပြုလာပြီလေ။ အဲ့ဒါကြောင့်မလို့ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်း လျော့နည်းသွားတာပေါ့။"

"အဲ့ဒါကြောင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်နဲ့ ကျောက်ရှုံးတို့က သူတို့ရဲ့ အသက်အရွယ်ကြောင့် အဆင့်နိမ့်နေရတာ ဖြစ်မယ်။"

လုချင်း အကြောင်းရင်းကို လျင်မြန်စွာ နားလည်လိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် သူ့ဆရာကဲ့သို့ ပါရမီနှင့် ကံတရား မရှိကြပေ။

ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်းကို ဖန်တီးခဲ့သော သူ့ဆရာသည် အိုမင်းသည်အထိ အသက်စွမ်းအားကို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူက တိုက်ခိုက်ရတာ မကြိုက်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာအနာတရ မရှိခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် " မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်"ကို သောက်သုံးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာရုံသာမက စိတ်စွမ်းအားကိုပါ သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသော ကုသိုလ်ကံအလင်းရောင်လည်း ရှိနေသည်။

ဤအရာများက သူ့ကို အိုမင်းသောအရွယ်တွင် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေခဲ့ပြီး မဖြစ်နိုင်လောက်သော အံ့ဖွယ်အမှုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသိုင်းပညာရှင် အဘိုးအိုများမှာမူ သူ့ဆရာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ကံတရား မရှိကြသဖြင့် အဆင့်တက်လှမ်းရန်မှာ ကောင်းကင်သို့ တက်ရသကဲ့သို့နှယ် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းတွင် သက်ကြီးရွယ်အို မဟာသခင်များ၏ အမည်များ မပါရှိခြင်းဖြစ်၏။

စာရင်းကို အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လုချင်းက ပြန်လိပ်လိုက်ပြီး နောက်မှ အသေးစိတ် လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဆရာ... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲဗျ။"

စာရင်းကို သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လုချင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ဆရာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စဉ်းစားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ခုနက သခင်လေး ကျိယွဲ ပြောသွားတဲ့ ကိစ္စကို စဉ်းစားနေတာ။ ဝေ့အိမ်တော်က လူတွေဆီကနေလည်း နှစ်တစ်ထောင် အပြောင်းအလဲ ဆိုတာကို ကြားဖူးခဲ့တယ်လေ။ အဲ့ဒါက သူပြောတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးနဲ့ အတူတူပဲလား မသိဘူး။"

သမားတော်ကြီး စိတ်ညစ်နေသည်။

လာမည့် ကပ်ဘေးကြီးအကြောင်း ကြားရပြီးနောက် ၎င်းသည် အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ အတိတ်နိမိတ် ရနေသည်။

လုချင်း ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး ကျိယွဲ ပြောတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် တစ်ခုခု သိထားတာ ရှိနိုင်ပါတယ်ဗျ။"

"မင်း သိတယ်လား။" သမားတော်ကြီး အံ့သြသွားသည်။

"ကျွန်တော် လုံးဝကြီး မသေချာပေမဲ့... ဟိုတလောက ခရိုင်မြို့ စာအုပ်ဆိုင်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ အချက်အလက်တချို့ ရေးမှတ်ထားတာ တွေ့ခဲ့ရလို့ပါဗျ..."

"လှည့်လည်သွားလာသူ မသေမျိုးရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေသာ မှန်မယ်ဆိုရင်... ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထခြင်းလို့ ခေါ်တဲ့ အရာက ကျွန်တော်တို့ ခေတ်မှာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဗျ။"

"သခင်လေး ကျိယွဲ ပြောတဲ့ ကပ်ဘေးကြီး ဆိုတာက ဒါကို ရည်ညွှန်းတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

လုချင်းသည် လှည့်လည်သွားလာသူ မသေမျိုး ချန်ထားခဲ့သည့် မှတ်စုများမှ အသေးစိတ် အချက်အလက် အချို့ကို သူ့ဆရာအား မျှဝေလိုက်သည်။

"မသေမျိုးခေတ်... ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထခြင်း ဟုတ်လား..."

လုချင်း၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သမားတော်ကြီးမှာ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

ဤကိစ္စသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသောင်းချီက ရှေးဟောင်း ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော်...

"မသေမျိုးခေတ်ဆိုတာ တကယ် ရှိလို့လား။ ဒီလောကမှာ မသေမျိုးတွေ၊ နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေတာလား။"

သမားတော်ကြီးမှာ ယုံရခက်နေလေ၏။

သူသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း မသေမျိုးများနှင့် နတ်ဘုရား ဒဏ္ဍာရီများကို ဒဏ္ဍာရီများအဖြစ်သာ အမြဲ မှတ်ယူခဲ့သည်။

ယခု မသေမျိုးများ တကယ် ရှိကြောင်း ကြားရခြင်းသည် သူ့ယုံကြည်မှုအတွက် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှု ဖြစ်စေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း ဒါကို မယုံနိုင်စရာလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တချို့ အရာတွေကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒါက အခြေအမြစ် မရှိတာ မဟုတ်လောက်ဘူးလို့ ထင်မိတယ်။ ဥပမာ... ဝေ့မိသားစု မြေအောက်ခန်းထဲက ဒယ်အိုးကြီးလိုမျိုးပေါ့။" လုချင်းက သတိပေးလိုက်သည်။

သမားတော်ကြီးက ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

မှန်သည်... ဝေ့မိသားစု၏ ဒယ်အိုးကြီးသည် ထူးခြားဆန်းကြယ်လှပေ၏။

၎င်းတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တာအိုကျင့်စဉ်များ ပါဝင်နေရုံသာမက ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ အဆိုအရ မူလက လက်ချောင်းအရွယ်အစားသာ ရှိရာမှ နှစ်တစ်ရာကျော်ကာလအတွင်း ယခု အရွယ်အစားသို့ ကြီးထွားလာခဲ့သည်ဟု သူတို့ သိခဲ့ရသည်။

သူ့ဘာသာ ကြီးထွားနိုင်သော ဒယ်အိုးသည် သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခု မဖြစ်နိုင်ပေ။

မသေမျိုးတစ်ယောက်ကသာ ထိုကဲ့သို့သော မှော်ပစ္စည်းကို ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီလိုဆိုရင် သခင်လေး ကျိယွဲ ပြောတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးဆိုတာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထခြင်းကို ရည်ညွှန်းတာ တကယ် ဖြစ်နိုင်တယ်။" သမားတော်ကြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မူလက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် ပြောသည့် ကပ်ဘေး ဆိုသည်မှာ ဂိုဏ်းအချင်းချင်း ပဋိပက္ခများ သို့မဟုတ် ဒေသတွင်း စစ်ပွဲများထက် မပိုဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲနှင့် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟုတော့ သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီလို အပြောင်းအလဲကို သူတို့ ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ကြမလဲ။

သမားတော်ကြီးက ခဏတာ လမ်းပျောက်သွားသည်။

"ဆရာ... သိပ် စိတ်မပူပါနဲ့။ မိုးပြိုရင် အရပ်ရှည်တဲ့ သူတွေက အရင် ခံရမှာလေ။"

သူ့ဆရာ၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမှုကို မြင်သဖြင့် လုချင်း နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"သခင်လေး ကျိယွဲက ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲရဲ့ အကြောင်းရင်းကို မပြောပြခဲ့ပေမဲ့ သူ တစ်ခုခုကို သိထားတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ သူ မသိရင်တောင် သူ့နောက်က အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတွေက သေချာပေါက် ပိုသိမှာပါ။"

"ဒီဂိုဏ်းတွေက ပရမ်းပတာ ဖြစ်တာကို လိုချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့က စောင့်ကြည့်ရုံပါပဲ။"

သမားတော်ကြီး သဘောပေါက်သွားသည်။

ဟုတ်သည်... လှည့်လည်သွားလာသူ မသေမျိုးတောင်မှ ကျောက်စိမ်းပြားကို တွေ့ရှိခဲ့သေးသည်။ ကြီးမားသော အရင်းအမြစ်များနှင့် ဩဇာအာဏာရှိသည့် ထိုအင်အားကြီး ဂိုဏ်းများသည် ပို၍ သိထားပေလိမ့်မည်။

လာမည့် အပြောင်းအလဲအတွက် သူတို့ ပြင်ဆင်ထားကြလောက်ပြီပင်။

ဒါဆို သူက ဘာလို့ ဒီမှာ ထိုင်ပူနေရမှာလဲ။

"တကယ်ပါပဲ... ငါတို့က အရေးမပါတဲ့ သမားတော်တွေပဲလေ။ ငါတို့ တာဝန်က ကုသဖို့ပဲဟာ။ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဂိုဏ်းကြီးတွေ ဖြေရှင်းပါစေတော့။"

ထိုသို့ စဉ်းစားမိသွားသဖြင့် သမားတော်ကြီး စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားပြီး ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

လုချင်းလည်း တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

တော်သေးသည်မှာ သူ့ဆရာသည် ကြင်နာတတ်သော်လည်း ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်လိုသည့် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်မျိုး မရှိခြင်းပင်။

သို့မဟုတ်ပါက သူ ခေါင်းမာနေလျှင် လုချင်း မည်သို့ ဖျောင်းဖျရမည် မသိပေ။

လုချင်းနှင့် သူ့ဆရာတို့ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြစဉ် အပြင်လောကတွင်တော့ ထျန်းကျီမျှော်စင်မှ အသစ် ထုတ်ပြန်လိုက်သော လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းကြောင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်ကို သူတို့နှစ်ယောက် မသိလိုက်ကြပေ။

အကြောင်းရင်းမှာ သေချာပေါက်ပင်... ၎င်းစာရင်းထဲ၌ သူ၏ နာမည် ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။

.........