အခန်း (၅၇၄-၅၇၆)

အခန်း (၅၇၄)-စည်းမျဉ်း နယ်ပယ် (အပိုင်း ၂)

~အကြီးကျယ်ဆုံးသော အသံသည် တိတ်ဆိတ်ခြင်း၌ တည်ရှိ၏။ အခမ်းနားဆုံးသော ပုံရိပ်သည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ခြင်း၌ ကိန်းအောင်းနေပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နယ်မြေ အရှင်သခင် နင်ချီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်တော့၏။

အတွင်းကမ္ဘာ၏ လမ်းကြောင်းမှနေ၍ အလင်းတန်း ရာပေါင်းများစွာသည် ပျံထွက်လာကြပြီး သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ဝဲပျံနေကြလေသည်။

နတ်ဘုရားမျက်စိတစ်စုံသည် ထိုအလင်းတန်း ရာပေါင်းများစွာအပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအရာများထဲတွင် စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်း တစ်ရာကျော်နှင့် ဝိညာဉ်ဓား (၄၉) လက် ပါဝင်နေ၏။

ဤအရာများသည် နက်ရှိုင်းသောသစ္စာတရား လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း နင်ချီရရှိခဲ့သော တိုက်ပွဲလက်ဆောင်များ အားလုံးတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာတွင် စည်းမျဉ်းများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာစေရန်အတွက်မူ ဤမျှဆိုလျှင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝင်စားခန္ဓာမှ ပေးပို့လိုက်သော ပစ္စည်းများသည် အသေအချာ ရွေးချယ်ထားသော အရာများသာ ဖြစ်ကြ၏၊

ဝိညာဉ်ဓား (၄၉) လက်ထဲတွင် အထူးခြားဆုံးအရာမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သည့် ရေနှင့်မီး တာအိုဓား ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ရေစွမ်းအင်နှင့် မီးစွမ်းအင် စည်းမျဉ်း နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်နေ၏။

ဤဓားမှာ နက်ရှိုင်းသောသစ္စာတရား လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ တသားတည်း ဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကြီး အသုံးပြုခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။

စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်း တစ်ရာကျော်ထဲတွင် နင်ချီ၏ အာရုံကို အဖမ်းစားနိုင်ဆုံးအရာမှာ အရောင်အသွေး အစုံလင်ဆုံး ကျောက်စိမ်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဆန်ကောကဲ့သို့ ဝိုင်းစက်ချောမွတ်နေသည့် ဧရာမ အရောင်တစ်မျိုးတည်းရှိသော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းကြီး ဖြစ်သည်။

စည်းမျဉ်းများ ရှုပ်ထွေးလှသော နက်ရှိုင်းသောသစ္စာတရား လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့ အရောင်တစ်မျိုးတည်းရှိသော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

ဤမျှကြီးမားသော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းကြီးတစ်တုံးသည် လူအများအပြားကို ကျင့်ကြံခြင်း၌ အထောက်အပံ့ပေးနိုင်ပြီး၊ ၎င်းမှတစ်ဆင့် စည်းမျဉ်းများကို နားလည်သဘောပေါက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းစဉ်နယ်ပယ်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းစေနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် နင်ချီသည် ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

သူ့အတွက်မူ ထိုသို့လုပ်ခြင်းမှာ ငါးဖမ်းရန်အတွက် ရေကန်ကို ခမ်းအောင် လုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ သူ၌ ပိုမို ကောင်းမွန်သော အစီအစဉ် တစ်ခု ရှိနေပါသည်။

နယ်မြေ အရှင်သခင် နင်ချီသည် ထိုကျောက်စိမ်းကို ဖုံးအုပ်ရန်အတွက် နယ်မြေစွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြီးမားလှသော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းထဲမှ မိုးကြိုးစည်းမျဉ်းစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ထိုစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အတွင်းကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်တွင် စီးဆင်းနေသော မိုးကြိုးကောင်းကင်မြစ်သည် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးသည် ကျယ်ပြောလှသော်လည်း ၎င်းကို ဝိညာဉ်ကမ္ဘာတစ်ခုဟု မသတ်မှတ်နိုင်သေးပေ။

နင်ချီ၏ ဆက်တိုက် တိုးမြှင့်အားထုတ်မှုကြောင့် လက်ရှိတွင် ဤကမ္ဘာ၌ အမြင့်ဆုံး မွေးဖွားနိုင်သော စွမ်းအားမှာ မူလဝိညာဉ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

အကြောင်းမှာ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာတွင် စည်းမျဉ်းမူလအစ လိုအပ်နေသောကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော မိုးကြိုးစည်းမျဉ်းစွမ်းအားသည် မိုးကြိုးကောင်းကင်မြစ်အတွင်း ပြောင်းလဲမှုများကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာက စည်းမျဉ်းစွမ်းအားများကို မည်မျှ ငတ်မွတ်နေသလဲဆိုသည်ကို ပြသနေခြင်းပင်။

သို့သော် နင်ချီသည် မိုးကြိုးစည်းမျဉ်းများကို မိုးကြိုးကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်ခြင်း မပြုသေးပေ။

သူသည် အခြားသော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး နယ်မြေစွမ်းအား နောက်တစ်စုကို ထပ်မံခွဲထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

မိုးကြိုးစည်းမျဉ်းစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည့် နောက်ထပ် စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းတစ်ခုကို နင်ချီ၏ နယ်မြေစွမ်းအားဖြင့် ဖမ်းယူကာ ရှေ့သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုကျောက်စိမ်းတွင် အရောင်သုံးမျိုး ပါဝင်နေ၏။ မိုးကြိုးစည်းမျဉ်းသာမက သက်စောင့်စည်းမျဉ်းနှင့် ဓားတာအိုစည်းမျဉ်းများပါ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ လိုက်လျောညီထွေမရှိသော အရာများ တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းနေခြင်းမျိုးမှာ နက်ရှိုင်းသောသစ္စာတရား လျှို့ဝှက်နယ်မြေကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင်သာ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပေသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် အရောင်စုံ စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းများသည် အလွန် တည်ငြိမ်မှု ကင်းမဲ့လှသည်။

တောင်နှင့်ပင်လယ်ကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ၎င်းအတွင်းရှိ စည်းမျဉ်းများကို ဟန်ချက်ညီအောင် အမြဲ ထိန်းသိမ်းထားရပေသည်။

မဟုတ်ပါက ဟန်ချက်ပျက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားသို့ ပြန့်လွင့် ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ ၎င်းတို့ကို ချစ်လည်းချစ်၊ မုန်းလည်းမုန်းကြရ၏။

ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် စွမ်းအားရှင်များနှင့် တသားတည်း ဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် ဘိုးဘေးကြီးများပင်လျှင် ဤကိစ္စတွင် ဘာမှမတတ်နိုင်ကြပေ။ အကြောင်းမှာ လူတိုင်းသည် စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းတစ်ခုပေါ်ရှိ စည်းမျဉ်းအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤအရာမှာ နင်ချီ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နင်ချီသည် သူ၏ နယ်မြေ အရှင်သခင် စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး အရောင်စုံ စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းအတွင်းရှိ မတည်ငြိမ်မှုများကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် နင်ချီသည် အရောင်သုံးမျိုးရှိသော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းကို နယ်မြေစွမ်းအားဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး အတွင်းဘက်ရှိ မိုးကြိုးစည်းမျဉ်းများအတွင်းသို့ တိကျစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းအတွင်း၌ အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ပျက်စီးတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာသည်။

သို့သော် နင်ချီသည် နောက်ထပ် နယ်မြေစွမ်းအား တစ်စကို အလျင်အမြန် ခွဲထုတ်ကာ ၎င်းကို ထပ်မံ ဖုံးအုပ်လိုက်ပြန်သည်။

ပျက်စီးတော့မည့် လက္ခဏာများမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ပေါ်ပေါက်လာသော အက်ကြောင်းများမှာလည်း ပြန်လည် စေ့သွားကာ မူလကတည်းက မရှိခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ နင်ချီ ပြုံးလိုက်မိ၏။

သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ နယ်မြေ အရှင်သခင်၏ စွမ်းအားဖြင့် စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းပေါ်ရှိ စည်းမျဉ်းများကို မပျက်မယွင်းဘဲ ခွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။

ဤစွမ်းရည်မှာ အံ့မခန်းဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် စွမ်းအားရှင်များနှင့် တသားတည်း ဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် ဘိုးဘေးကြီးများပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပါလော။

ဤအဖြစ်မှာ နင်ချီအနေဖြင့် သူ၏ရှေ့တွင်ရှိသော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်း ရာပေါင်းများစွာမှ စည်းမျဉ်းများကို တစ်ခုချင်းစီ မပျက်မယွင်း ခွဲထုတ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ထို့နောက် သဘောသဘာဝ တူညီသော စည်းမျဉ်းစွမ်းအားများကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသောအချက်မှာ နင်ချီသည် အခြားသူများ၏ စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းများကိုလည်း ခွဲထုတ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလာခြင်းပင်။

သူသည် အကန့်အသတ်မဲ့ဓားဂိုဏ်းမှ အစစ်အမှန်အမွေခံများကို သတိရလိုက်မိသည်။ သူတို့၏ ခရီးစဉ်မှာ အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ သက်ပြင်းချနေကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းများကို အထိအခိုက်မရှိ ခွဲထုတ်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက လူအများအပြားသည် ဤဝန်ဆောင်မှုအတွက် အဖိုးတန်သော အပေးအယူများကို ပြုလုပ်ကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လူတစ်ယောက်တွင် အရောင်သုံးမျိုးပါသော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းရှိသော်လည်း သူသည် အမျိုးအစား တစ်ခုတည်းကိုသာ ကျွမ်းကျင်သည့် ပါရမီရှိသည် ဆိုပါစို့။

အကယ်၍ သူသည် ထိုကျောက်စိမ်းမှတစ်ဆင့် နားလည်အောင် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက စည်းမျဉ်းသုံးမျိုးလုံးကို တပြိုင်နက် နားလည်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကြားရှိ စွမ်းအင်ဟန်ချက်ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းရပေမည်။

သို့သော် ကျန်စည်းမျဉ်းနှစ်မျိုးအတွက် ပါရမီမရှိသဖြင့် ဒုက္ခပင်လယ် ဝေရပေတော့မည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ အလိုရှိသော စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကိုသာ အထိအခိုက်မရှိ ထုတ်ယူပေးနိုင်မည်၊ ထိုအတွက် အဖိုးအခအဖြစ် ကျန်ရှိသော စည်းမျဉ်းနှစ်မျိုး သို့မဟုတ် အခြားဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို ပေးရမည်ဆိုပါက နင်ချီက လိုလိုလားလားပင် သဘောတူမည် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ခွဲထုတ်ပေးလိုက်သော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းမှတစ်ဆင့် မည်သည့် စိုးရိမ်မှုမှ မရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး အဆင့်တက်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းများမှာ ဤမျှ ဒုက္ခများပါလျက်နှင့် ဘာကြောင့် ကျင့်ကြံသူများက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများထက် ၎င်းတို့ဆီမှ နားလည်အောင် ပိုမို ကြိုးစားကြသနည်း။

အဖြေမှာ ရှင်းပါသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများသည် စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းအတွင်းရှိ စည်းမျဉ်းများထက် ဖမ်းဆုပ်နားလည်ရန် များစွာ ပိုမို ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

နင်ချီသည် အခြားသူများကို ကူညီပြီး အကျိုးအမြတ်ရှာမည့် အတွေးကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ နယ်မြေစွမ်းအားကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်း အားလုံးပေါ်ရှိ စည်းမျဉ်းများကို လျင်မြန်စွာ ခွဲထုတ်လိုက်တော့၏။

မူလဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ တိကျသော ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ၎င်းတို့ကို မှန်ကန်စွာ ခွဲထုတ်ရန်မှာ မခက်ခဲပေ။ အခက်ခဲဆုံးမှာ ၎င်းတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် နင်ချီသည် စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်း အားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ခွဲထုတ်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ခွဲထုတ်ပြီးနောက်တွင်လည်း စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်း အရေအတွက်မှာ တစ်ရာကျော် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအရာများ အားလုံးမှာ အရောင် တစ်မျိုးတည်း ရှိသော စည်းမျဉ်းကျောက်စိမ်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့၏။

အခန်း (၅၇၅) - စည်းမျဉ်း နယ်ပယ် (၃)

ထိုအထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းမှာ 'မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်း' ပင် ဖြစ်လေ၏။

နင်ချီသည် အခြား စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်တို့သည် မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

'နယ်ပယ် အရှင်သခင် စွမ်းအား' ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်နှင့် ဧရာမ မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းကြီးသည် အရည်ပျော်ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အလွန် သန့်စင်သော မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများ လျှံကျလာလေတော့၏။

အကယ်၍ 'မူလဝိညာဉ် နယ်ပယ်' ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဤအရာကို ၎င်း၏ မူလဝိညာဉ်ဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကျင့်ကြံလိုက်မည် ဆိုပါက ချက်ချင်းပင် 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် နင်ချီ ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

သူ၏ 'နယ်ပယ် အရှင်သခင် စွမ်းအား' သည် အရာခပ်သိမ်းကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ပြီး ကမ္ဘာများကိုပင် ဖန်ဆင်းနိုင်စွမ်း ရှိလေ၏။

ထို့ကြောင့် နယ်ပယ် အရှင်သခင် စွမ်းအားသည် မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း စွမ်းအားထဲသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ အဆက်မပြတ် ဖိသိပ်ကာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလိုက်ရာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သက်ဝင် လှုပ်ရှားသော ဇီဝကမ္မ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့လေ၏။

ရုတ်ခြည်းပင်... အတွင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး မိုးကြိုး အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ ကမ္ဘာ့ နံရံကို ရစ်ပတ်ထားသော 'မိုးကြိုး ကောင်းကင် မြစ်ကြီး' သည် အမြီးတနံ့နံ့ဖြင့် တောင်းရမ်းနေသော ခွေးကလေးပမာ ဖြစ်သွားကာ အတွင်းကမ္ဘာမှ မိုးကြိုး အလင်းတန်းများကို လောဘတကြီး ငေးကြည့်နေလေတော့၏။

အကယ်၍ သူတို့သာ ဤအလင်းတန်း တစ်စက်မျှ ရရှိလိုက်ပါက ချက်ချင်းပင် အဆင့်တက်ပြီး သာမန်ဘဝမှ လွန်မြောက်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် နင်ချီကား တုပ်တုပ်မျှ မလှုပ်။

သူ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ခုလုံးသည် မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း စွမ်းအားထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး သူ၏ ဉာဏ်အလင်းသည် အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်ကာ အတွင်းမှ ဇီဝကမ္မ ဖြစ်စဉ်ကို ဆက်လက် ပျိုးထောင်နေလေ၏။

နင်ချီ၏ ပုံစံမှာ အခြေခံ အကျဆုံးသော အနှစ်သာရကို လေ့လာနေသူ တစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။

လျှပ်စစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ၎င်း၏ ဖြစ်ပေါ်ပုံကို နားလည်ကာ၊ အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ယင်း၏ နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး လျှပ်စစ်ကို ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်နိုင်သူ တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

“ရှဲ...”

အတွင်းကမ္ဘာထဲ၌ နင်ချီသည် ရုတ်တရက် လက်ဖဝါး ဖြန့်လိုက်ရာ လက်ဖဝါး အလယ်ခေါင်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုး တစ်ခု မွေးဖွားလာလေ၏။

သူသည် မွေးကာစ သက်ရှိလေး တစ်ခုကို ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းသည် သူ၏ စွမ်းအား မဟုတ်ဘဲ သက်ရှိ တစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးထွားနေသည်၊ အသက်ရှူနေသည်၊ စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေ၏။

နင်ချီသည် လက်ဖဝါးပေါ်မှ မိုးကြိုးကို ကြည့်ရင်း နက်ရှိုင်းသော ခံစားမှုတစ်ခု ရင်ထဲ၌ ပြည့်နှက်လာလေ၏။

ဤသည်ကား... 'မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း မူလအစ' ပေတည်း။

၎င်းသည် အားနည်းသယောင် ရှိသော်လည်း အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာတွင်တော့ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရာ ဖြစ်ပေသည်။

နင်ချီသည် သူ၏ နယ်ပယ် အရှင်သခင် စွမ်းအားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း မူလအစသည် အတွင်းကမ္ဘာ၏ အစွန်းဘက်သို့ ဒုံးပျံ တစ်စင်းပမာ ပျံသန်းသွားလေတော့၏။

၎င်း အနားသို့ ရောက်လာသည်နှင့် 'မိုးကြိုး ကောင်းကင် မြစ်ကြီး' သည် ငတ်ပြတ်နေသော သူတောင်းစားများ အရသာရှိသော စားဖွယ်သောက်ဖွယ်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ရူးသွပ်သွားကြလေ၏။

“ဝေါ…”

မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း မူလအစသည် ကမ္ဘာ့ အတားအဆီး နံရံကို ဖောက်ထွင်းပြီး မိုးကြိုး ကောင်းကင် မြစ်ကြီးထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တိုးဝင်သွားလေ၏။

ချက်ချင်းပင် မိုးကြိုး ကောင်းကင် မြစ်ကြီးက ၎င်းကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ငတ်ပြတ်နေသော သူတောင်းစားများသည် ရုတ်တရက် ဗိုက်ကွဲထွက်မတတ် ပြည့်အင့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြ၏၊ မိမိသဘောဖြင့် လာရောက် ပေးအပ်သော ဤအစားအစာကို သူတို့ မချေဖျက်နိုင်ကြချေ။

မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးတန်းများ လှိုင်းထသွားပြီး အတွင်းကမ္ဘာနှင့် အပြင်ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ မိုးကြိုးသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာမှ သက်ရှိများ အားလုံး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏၊

ကောင်းကင်ယံတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ထူးဆန်းသည့် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များနှင့် သက်ရှိအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသော နဂါးသဏ္ဌာန် မိုးကြိုးများကို သူတို့ တွေ့မြင်လိုက်ကြရ၏။

သို့သော် သက်ရှိများသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော ခံစားမှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။

များစွာသော သက်ရှိတို့သည် ဤခံစားမှု၏ အရင်းအမြစ်ကို နားမလည်ကြသဖြင့် အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ် အရှင်သခင်ကြီးကိုသာ ပုံချလိုက်ကြတော့၏။

ချက်ချင်းပင် သက်ရှိပေါင်းများစွာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်ဆင်းကာ ကောင်းကင် နိမိတ်များကို ဦးခိုက် ပူဇော်ကြလေတော့၏။

အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင်...။

အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာမှ သက်ရှိများသာမက နင်ချီ ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုခံစားမှုကို ရရှိလိုက်သည်။

သူသည် အတွင်းစိတ်ထဲမှ ပြီးပြည့်စုံသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော် လက်ရှိ ပြောင်းလဲမှုများသည် ဤမျှနှင့် မပြီးဆုံးသေးပေ။

သူသည် 'ဝိညာဉ် ဓား' အားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နယ်ပယ် အရှင်သခင် စွမ်းအားဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ အကန့်အသတ်မဲ့သော 'ဓား စည်းမျဉ်း' များ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေ၏။

နင်ချီသည် ၎င်းတို့ကို အတင်းအဓမ္မ ပေါင်းစပ်လိုက်၏။

ခမ်းနားထည်ဝါသော 'ဓား ဆန္ဒ' တစ်ခု အတွင်းကမ္ဘာထဲ၌ မွေးဖွားလာသည်။ ၎င်းသည် စစ်မှန်ခြင်းနှင့် အတုအယောင် ကြားတွင် တုန်ခါနေသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားကို မည်သူမျှ လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။

အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာရှိ ဓားသမားများ အားလုံး... ကျင့်ကြံသူမှစ၍ သာမန် ဓားသမားများအထိ... သူတို့၏ ဓားများ တုန်ခါကာ မြည်ဟီးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။ အားလုံးက ကိုယ့်ဓားကိုယ် ပြန်ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်ကုန်ကြ၏။

မကြာမီ နင်ချီ၏ လက်ထဲတွင် နောက်ထပ် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။

သူသည် နယ်ပယ် အရှင်သခင် စွမ်းအားကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ၎င်းကို ပျံသန်းခွင့် ပြုလိုက်လေ၏။

အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ အတွင်း၌ အဆုံးမဲ့ ဓားအလင်းတန်းများသည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကြား ဖြတ်သန်းသွားလာပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

အောက်ဘက် ကမ္ဘာရှိ ကျင့်ကြံသူများရော သာမန် ဓားသမားများပါ မည်သူမျှ သူတို့၏ ဓားကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိကြတော့။ ဓားများ အားလုံးသည် ဓားအိမ်ထဲမှ ပြိုင်တူ ခုန်ထွက်သွားကြပြီး ဓားအလင်းတန်း လှိုင်းလုံးများနှင့်အတူ လေထဲတွင် ကခုန်နေကြလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဓားများသည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မမြင်ရသော ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုကို ဂုဏ်ပြု ကြိုဆိုနေကြသည့်အလား။

နင်ချီ မရပ်တန့်သေးပေ။

သူသည် 'ရေ မီး တာအို ဓား'ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်ချောင်းလေးဖြင့် တစ်ချက် ပုတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယခင်က ခွဲခြားထားခဲ့သော 'ရေ မီး စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်း' များသည် ထပ်မံ ကွဲထွက်သွားပြီး ရေစီးကြောင်း နှစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ 'ရေ မီး တာအို ဓား' ထဲသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားကြ၏၊

တာအို ဓားပေါ်ရှိ ရေနှင့် မီး အရောင်အဝါများသည် ပိုမို တောက်ပ လင်းလက်လာလေ၏။

ပင်ကိုပါရှိသော တည်ငြိမ်မှုနှင့် လေးလံသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရေနှင့် မီးသည် စကြဝဠာ သဟဇာတ ဖြစ်တည်မှုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကြ၏၊

'ရေ မီး တာအို ဓား' သည် ရေနှင့် မီး စည်းမျဉ်း နှစ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ရတနာ ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စည်းမျဉ်း နှစ်ခု ပါဝင်ရုံသက်သက် ဆိုပါက ဤမျှ တန်ဖိုးရှိမည် မဟုတ်။ အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ၎င်းအပေါ်ရှိ ရေ နှင့် မီး စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများသည် အပြန်အလှန် ဆန့်ကျင်နေသော်လည်း ဟန်ချက်ညီညီ ပေါင်းစပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နင်ချီသည် ဤဓားကို အထူး တန်ဖိုးထားပြီး နောက်ဆုံးမှ ကိုင်တွယ်ရန် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ရေ မီး တာအို ဓား' သည် လေထဲတွင် မျောလွင့်နေ၏။ နင်ချီ ရုတ်တရက် လက်နှစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဓားသည် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ့လက်ဖဝါးထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

အတွင်းမှ နယ်ပယ် အရှင်သခင် စွမ်းအားများ လှိုင်းထလာသည်နှင့် နင်ချီသည် သဟဇာတ ဖြစ်နေသော စည်းမျဉ်း စွမ်းအား တစ်ခု သူ့လက်ဖဝါးကြားတွင် တစ်လှည့်စီ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤခံစားမှုသည် အလွန် ဆန်းကြယ်လှသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော ရေနှင့် မီး၏ တိုက်ပွဲများကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်နေရသကဲ့သို့... သို့မဟုတ် ရေနှင့် မီး၏ မျိုးဆက်ပေါင်း ထောင်ချီသော ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်များကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင်။

သက်ရှိအားလုံး၏ မွေးဖွားခြင်းသည် ရေနှင့် မီးအပေါ်တွင် မူတည်နေပေသည်။

နင်ချီ ရုတ်တရက် လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ အရောင်နှစ်မျိုးပါသော သံသရာ အလင်းရောင် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အတွင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးသည် ရေနှင့် မီး အလင်းရောင်များဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် လက်နေပြီး အပြင်ကမ္ဘာကို နေဝင်ချိန် ပန်းချီကား တစ်ချပ်အလား ရောင်ပြန်ဟပ်နေလေ၏။

ကောင်းကင် ပြာလွင်မှုသည် ရေ... ကောင်းကင် နီမြန်းမှုသည် မီး...။

၎င်း၏ အထက်တွင် 'မိုးကြိုး ဓား အလင်းတန်း' ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။

ဤနေ့တွင် အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာကြီး တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဒူးထောက် ခယလာကြ၏၊ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့လေ၏။

ကမ္ဘာကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သက်ရှိအားလုံးသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပိုမို ပြည့်စုံလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ကြရ၏။ မိုးကြိုး၊ ဓားဆန္ဒ၊ ရေ နှင့် မီး ဆိုင်ရာ ဉာဏ်အလင်းများသည် သူတို့၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် အလိုလို ပေါ်ပေါက်လာကြ၏၊

ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဆန်သည့် အခွင့်အရေးကြီးကြောင့် သက်ရှိများသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဦးခိုက် ပူဇော်ကြပြန်လေ၏။

နင်ချီသည် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာပြီး အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ၏ နယ်နိမိတ် စည်းဝိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

အပြင်ဘက်တွင်ကား အကန့်အသတ်မဲ့သော 'နယ်မြေများ ပင်လယ်' ရှိနေပေသည်။

ယခင်က သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ၌ စည်းမျဉ်း စွမ်းအား မွေးဖွားစေလိုလျှင် 'နယ်မြေများ ပင်လယ်' မှ စည်းမျဉ်းများကို စုပ်ယူမှသာ ရနိုင်သော်လည်း၊ ထိုနည်းလမ်းသည် သံချောင်းကို အပ်ဖြစ်အောင် သွေးသကဲ့သို့ အလွန် နှေးကွေးလှပေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာသည် 'မူလအစ စည်းမျဉ်း' လေးခုကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့တော့၏။

၎င်းသည် အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ၌ အုတ်မြစ်တစ်ခု ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး 'နယ်မြေများ ပင်လယ်' မှ သက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနိုင်စေတော့မည် ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်မှ စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် နယ်ပယ် အရှင်သခင် နင်ချီသည် စည်းမျဉ်း စွမ်းအားဖြင့် ဆေးကြော သန့်စင်ခြင်းကို ပထမဆုံး ခံယူခွင့် ရရှိသူ ဖြစ်လာလေ၏။

နင်ချီ နှုတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ ကဲ့သို့ ကျယ်ပြော နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အရောင်လေးမျိုး သဘာဝအတိုင်း တောက်ပနေပြီး မျက်တောင် တစ်ခတ်လျှင် စည်းမျဉ်း တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည့်အလား ထင်ရ၏။

သူ့ဝတ်ရုံဖြူပေါ်တွင် 'နိမိတ်ကြီး လေးပါး' သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး အလွန် လှပ ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံတစ်ထည် ဖြစ်လာလေ၏။

အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာကြီး၏ အရွယ်အစားသည်လည်း မူလ အကန့်အသတ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

သက်ရှိများသည် အစပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်သွားကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အတိုင်းအဆမဲ့ ဝမ်းသာသွားကြလေ၏။

နယ်ပယ် အရှင်သခင်ကြီး ပိုမို စွမ်းအားကြီးလာသည်ကို သူတို့ သိကြ၏၊ ထို့ကြောင့် အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာကြီးလည်း နောက်တစ်ဆင့် တိုးတက်သွားပြီ ဖြစ်သလို သူတို့၏ အကန့်အသတ်များလည်း ပိုမို မြင့်မားသွားပေတော့မည်။

နင်ချီ ပြန်လှည့်လာပြီး အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို စီးမိုးကြည့်လိုက်သည်။

စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် 'စည်းမျဉ်း နယ်ပယ်' သို့ သဘာဝအတိုင်း ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့တော့၏။

အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ၏ ပြောင်းလဲမှုများက ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေဆဲပင်။ ယခင်ကနှင့် မတူဘဲ ယခုအခါ တည်ငြိမ်ပြီး ရေရှည် သွားမည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

'နယ်မြေများ ပင်လယ်' မှ စည်းမျဉ်းများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူရင်း ကမ္ဘာကြီးသည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာနေ၏။

ထို့ပြင် ယခုမှစ၍ အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာသည် 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' ကျွမ်းကျင်သူများကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် လက်ရှိ ရှိပြီးသား စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများကိုသာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး အခြား စွမ်းအားများကိုမူ လောလောဆယ် လက်လှမ်းမမီနိုင်သေးပေ။

နင်ချီသည် မိမိ၏ စွမ်းအားကို အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ 'မူလအစ စည်းမျဉ်း' လေးခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ခဏမျှ တန့်သွားပြီးနောက် သူ သုံးသပ်လိုက်သည်။ သူသည် ယခုမှ 'စည်းမျဉ်း နယ်ပယ်' သို့ စတင် ဝင်ရောက်ရုံသာ ရှိသေးသည်။

'စည်းမျဉ်း နယ်ပယ်' တွင်... 'မူလအစ စည်းမျဉ်း' တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်လျှင် အစပျိုး အဆင့် ဟု သတ်မှတ်ပြီး 'ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ်' တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်နှင့် ညီမျှသည်။

စည်းမျဉ်း တစ်ရာ ပိုင်ဆိုင်ပြီး 'သံသရာ အငယ်စား' တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလျှင် 'စည်းမျဉ်း နယ်ပယ်' အောင်မြင်မှု အကြီးစား အဆင့် ဟု သတ်မှတ်ပြီး 'သဟဇာတဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ်' တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်နှင့် ညီမျှသည်။

'မူလအစ စည်းမျဉ်း' တစ်သောင်း ပိုင်ဆိုင်ပါက အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာသည် 'ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ'အဖြစ်သို့ လုံးဝ အဆင့်တက်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် သူသည်လည်း 'အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်' ဖြစ်လာပေတော့မည်။

အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးသည် ကမ္ဘာငယ် အဆင့်မှ ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ အဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် 'ဒုတိယတန်းစား ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ'ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

အခန်း (၅၇၆) - ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ် (၁)

~နင်ချီ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ စိတ်အာရုံ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ အသက်ဝိညာဉ် အနှစ်သာရသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အကန့်အသတ်မဲ့ 'နယ်မြေများ ပင်လယ်' ၏ ဖန်ဆင်းရှင် စွမ်းအားကိုပင် ရယူနိုင်စွမ်း ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

'စည်းမျဉ်း နယ်ပယ်' သို့ အမှန်တကယ် ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ကမ္ဘာလောကကြီး အပေါ် သူ၏ နားလည် သဘောပေါက်မှုသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလွန် နက်ရှိုင်းသွားခဲ့လေ၏။

ယခင်က သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ကမ္ဘာငယ် တစ်ခု၏ စွမ်းအားမျှသာ ဖြစ်သည်။ သန်မာသည် ဆိုသော်ငြား ဘေးနားတွင် ချောင်းမြောင်းနေသော 'တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေ' ကို အမြဲတစေ သတိထား စိုးရိမ်ခဲ့ရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေသည် 'မူလအစ စည်းမျဉ်း'အား ပိုင်ဆိုင်ထားသော 'ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ' တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝိညာဉ် ကမ္ဘာက ကမ္ဘာငယ် တစ်ခုကို တိုက်ခိုက်လာလျှင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် အဆင့်အတန်း ကွာခြားလွန်းသော ဖိနှိပ်မှုမျိုး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

၎င်းသည် 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးက 'မူလဝိညာဉ် နယ်ပယ်' ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်သည်နှင့် တူ၏။

နှစ်ယောက်စလုံး 'မိုးကြိုး စွမ်းအား' ကို ကျွမ်းကျင်သည် ဆိုဦးတော့... ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်က ကမ္ဘာမြေ၏ မူလအစ မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း စစ်စစ်ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ မူလဝိညာဉ် နယ်ပယ်ကမူ မိုးကြိုး၏ သဘောသဘာဝ အတုအယောင်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ထိုနှစ်ခု၏ ကွာခြားချက်သည် ကောင်းကင်မှ ပစ်ချသော မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စစ် တုတ်တံ တစ်ချောင်းကို နှိုင်းယှဉ်သကဲ့သို့ပင်။ တစ်ဖက်လူကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိလေ၏။

ထို့ကြောင့် သာမန် ဓာတ်သဘာဝ တိုက်ခိုက်မှုများသည် 'စည်းမျဉ်း သဘာဝ'နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် အလွန် အားနည်းပြီး ထိခိုက်လွယ်လှသည်။ တွေ့သည်နှင့် ရှုံးနိမ့်ရန် သေချာသလောက်ပင်။

နင်ချီသည် အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို အာရုံခံ ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ 'မူလအစ စည်းမျဉ်း' လေးခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သော်လည်း တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေနှင့် ယှဉ်လျှင် နိမ့်ပါးနေဆဲပင်။

သူ ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် သီးခြားစီ ခွဲထုတ်ထားသော ဓာတ်သဘာဝ စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းများကို သူ့ရှေ့တွင် ထပ်မံ ပေါ်လာစေလိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် ရေနှင့် မီး စည်းမျဉ်းများ ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ နင်ချီသည် ရွှေ၊ သစ်သား နှင့် မြေ စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းများကို ချန်လှပ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် 'ဓာတ်ကြီးငါးပါး စည်းမျဉ်း' ကို အရင်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဝင်စားခန္ဓာသည် 'ဓာတ်ကြီးငါးပါး တောင်ထွတ်' ၏ သခင် ဖြစ်သလို၊ သူ အသုံးပြုသော သိုင်းကွက်များမှာလည်း 'ရောင်စုံငါးမျိုး နတ်ဘုရား အလင်းတန်း' နှင့် 'ရောင်စုံငါးမျိုး ဓားချီ' တို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စည်းမျဉ်းများ၏ အပြန်အလှန် သံသရာလည်ပတ်မှုကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများ အတွက် အခြေခံ စည်းမျဉ်း သံသရာ တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း နင်ချီ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်ရှိနေသော ရွှေ၊ သစ်သား နှင့် မြေ စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်း ပမာဏသည် သက်ဆိုင်ရာ 'မူလအစ စည်းမျဉ်း' များ ထုတ်လုပ်ရန် လုံလောက်မှု မရှိပေ။

နင်ချီသည် ထိုကျောက်စိမ်းများကို ထားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ နယ်နိမိတ် စည်းဝိုင်းဆီသို့ တစ်ဖန် ပျံသန်းသွားပြန်သည်။

သူသည် 'နယ်မြေများ ပင်လယ်' နှင့် တက်ကြွစွာ ဆက်သွယ်ပြီး အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာတွင် ရှိနှင့်ပြီးသား 'မူလအစ စည်းမျဉ်း' များကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများသည် အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာလေတော့၏။

အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ၏ ဧရိယာသည် နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်လာပြန်သည်။

ထိုစဉ် နင်ချီ၏ ခေါင်းထဲ၌ ဉာဏ်အလင်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ပွင့်သွား၏။ သူသည် စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများကို အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာထဲသို့ ပေါင်းစပ်ခွင့် မပြုတော့ဘဲ သူ့လက်ထဲတွင် စုစည်းပြီး ဖိသိပ်လိုက်လေ၏။

မကြာခင်မှာပင် နင်ချီသည် သူ့လက်ထဲ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော အရောင်တစ်မျိုးတည်း ပါဝင်သည့် စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်း တစ်တုံးကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်လေ၏။

'စည်းမျဉ်း နယ်ပယ်' သို့ ရောက်ရှိပြီးသည့်နောက် သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ အတွင်းရှိ ရှိနှင့်ပြီးသား စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများကို 'နယ်မြေများ ပင်လယ်' မှ လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်ပြီး စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းများ အဖြစ် ဖွဲ့စည်းနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့တော့၏။

အကြောင်းမှာ သူသည် သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ... နယ်ပယ် အရှင်သခင်... ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် ဤ စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းမျိုးသည် ဓာတ်သဘာဝ တစ်မျိုးတည်း သီးသန့် ပါဝင်သော အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤစွမ်းရည်သည် သူ့ ပင်မ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး ဝင်စားခန္ဓာ အနေဖြင့်မူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ယခုမှစ၍ နင်ချီသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား 'မူလဝိညာဉ် နယ်ပယ်' နှောင်းပိုင်း အဆင့်ရှိသူများကို ဤ အရောင်တစ်မျိုးတည်း စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းများ ပေးအပ်ပြီး 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' သို့ လျင်မြန်စွာ တက်ရောက်စေနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

နယ်ပယ် အရှင်သခင် နင်ချီသည် အလွန် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်မိလေ၏။

နောင်တွင် သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ၏ ကံအမှတ် လဲလှယ်ရေး စနစ် တွင် ဤ စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းများကို ထည့်သွင်းပေးပြီး 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' စွမ်းအားရှင်များကို အစုလိုက် အပြုံလိုက် မွေးထုတ်ပေးနိုင်တော့မည်။

နင်ချီသည် အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေတွင် ရှိသော ဝင်စားခန္ဓာနှင့် စိတ်ချင်း ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားရှိ ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းကို ပြန်ဖွင့်လိုက်လေ၏။

သူသည် ကျန်ရှိနေသော အရောင်တစ်မျိုးတည်း စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းများကို ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

---

အမည်နာမမဲ့ ဝိညာဉ်တောင်ပေါ်တွင်...။

ဝင်စားခန္ဓာ နင်ချီသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ပို့ဆောင်လိုက်သော အရောင်တစ်မျိုးတည်း စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်းများကို ကြည့်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ အေးဆေးစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

ယခုအခါ ပင်မ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက 'စည်းမျဉ်း နယ်ပယ်' သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်၍၊ ဤ ဝင်စားခန္ဓာသည်လည်း 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' သို့ တက်လှမ်းရန် အချိန်တန်တော့၏။

'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းသည် ကမ္ဘာမြေ၏ စည်းမျဉ်းများကို နားလည် သဘောပေါက်ခြင်း၌ တည်ရှိပေသည်။

မိမိ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ကမ္ဘာမြေနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်စေပြီး၊ သဘာဝ ပါရမီကို အသုံးပြုကာ မိမိနှင့် အကိုက်ညီဆုံး စည်းမျဉ်း တစ်ခုကို ဆက်သွယ်ရ၏။ ထို့နောက် မူလဝိညာဉ်ဖြင့် 'စည်းမျဉ်း စွမ်းအားမျှင်' တစ်ခု ဖွဲ့စည်းနိုင်မှသာ 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' သို့ အမှန်တကယ် ခြေချနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သက်တမ်းသည် နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း (၁၀၀,၀၀၀) အထိ ရှည်ကြာသွားမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်' ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ... 'မဟာ လမ်းစဉ်' အစစ်အမှန်ကို မပိုင်ဆိုင်သေးဘဲ၊ ကမ္ဘာမြေ၏ စည်းမျဉ်းများကို ငှားရမ်း သုံးစွဲကာ၊ စည်းမျဉ်း စွမ်းအားကို နားလည် ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံသာ ရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပါရမီ ထူးကဲသူ တစ်ဦးသည် စည်းမျဉ်း တစ်ခုမက ကျွမ်းကျင် ပိုင်နိုင်နိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်... 'လေမိုးကြိုး ဝိညာဉ် ခန္ဓာ' ပိုင်ဆိုင်သော ယဲ့ချန်သာ အသက်ရှင်နေသေးလျှင် 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' သို့ ရောက်သည်နှင့် လေ နှင့် မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း နှစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ယဲ့မိသားစုသည် ယဲ့ချန်ကို နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်လောင်းလျာ အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အလွန် အလေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ နောက်တစ်ဆင့် ဖြစ်သော 'ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ်' ဆိုသည်မှာ စည်းမျဉ်း စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်သော မူလဝိညာဉ်သည် ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအဆင့်တွင် စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများကို ပိုမို လက်ခံနိုင်ပြီး၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုပင် စည်းမျဉ်း စွမ်းအားဖြင့် သန့်စင် နိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။

ထို့ကြောင့် 'နတ်ဘုရား စွမ်းရည်' များ မွေးရာပါ ပါလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများကို ထုတ်သုံးနိုင်လေ၏။

'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ် နယ်ပယ်' တုန်းကလို ကမ္ဘာမြေနှင့် ဆက်သွယ်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ၊ မိမိခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ စည်းမျဉ်းများကို သိုလှောင်ထားနိုင်ပြီး 'စည်းမျဉ်း သက်ရှိ' အဖြစ် ကူးပြောင်းရန် ပြင်ဆင်နိုင်ပေသည်။

လက်ရှိတွင် နင်ချီ၏ ပင်မ ခန္ဓာကိုယ်သည် 'စည်းမျဉ်း နယ်ပယ်' သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ 'ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်' ၊ 'ပေါင်းစည်းခြင်း' နှင့် 'သဟဇာတ ဖြစ်ခြင်း' နယ်ပယ်များနှင့် လုံးဝ ကွာခြားလေ၏။

သာမန် ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် ထိုနယ်ပယ် သုံးခုသည် ကမ္ဘာမြေ၏ စည်းမျဉ်းများကို တဖြည်းဖြည်း ပိုမို နီးကပ်စွာ ငှားရမ်း သုံးစွဲခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစည်းမျဉ်းများသည် သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သော အရာများ မဟုတ်ကြပေ။

သူတို့သည် 'စည်းမျဉ်း တောအုပ်' ထဲတွင် လမ်းဖောက်လုပ်ခွင့် ရရှိသော ရှေ့ဆောင် လမ်းပြများ ကဲ့သို့ပင်။ လမ်းကို အသုံးပြုခွင့် ရှိသော်လည်း ထိုလမ်းသည် ဝိညာဉ် ကမ္ဘာကြီး ပိုင်ဆိုင်သော လမ်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နင်ချီ၏ ပင်မ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ မတူပေ။ သူ ကိုယ်တိုင်သည် ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စည်းမျဉ်း တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် ထိုစည်းမျဉ်းသည် သူ့အပိုင် ဖြစ်သွားလေ၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ရှိတွင် စည်းမျဉ်း လေးခုကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း 'ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ်' တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအားသာချက်သည် နင်ချီ၏ ဝင်စားခန္ဓာဆီသို့ သဘာဝအတိုင်း ကူးစက်လာလေ၏။ စည်းမျဉ်း စွမ်းအား လေးမျိုးကို ဝင်စားခန္ဓာ နင်ချီ အနေဖြင့် အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် ထဲမှ စွမ်းအား တစ်ရပ် သက်ဆင်းလာပြီး စည်းမျဉ်း စွမ်းအား လေးမျိုးကို နင်ချီ၏ ဝင်စားခန္ဓာထဲသို့ သွန်းလောင်း ထည့်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် နင်ချီ ရှိနေသော ဂူအတွင်း၌ အရောင်လေးမျိုး မြူခိုးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ တရိပ်ရိပ် ပျံ့နှံ့သွားလေတော့၏။

ဝိညာဉ်တောင်ပေါ်တွင်...။

တရားထိုင်နေကြသော အစစ်အမှန် အမွေခံ (၈) ယောက်သည် ရုတ်တရက် ထူးခြားသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ရရှိလိုက်ကြသည်။ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အပြင်သို့ ထွက်လာကာ နင်ချီ သီးသန့် ကျင့်ကြံနေသော နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေ၏။