← Chapters

အခန်း (၃၀၃-၃၀၄)

Vol. 22 Ch. 303-304

အခန်း (၃၀၃-၃၀၄)

Vol. 22 Ch. 303-304

‎အခန်း ( ၃၀၃ ) - အားရပါးရတိုက်ပွဲ၊ အချိန်မြစ်ရှည်ကြီးနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းစွမ်းအား

‎

‎

‎

‎နတ်ဆိုးနေမင်းနှင့် ဓားအလင်းတန်းတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေကာ စကြဝဠာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ဟင်းလင်းပြင်နက်ကြီးတစ်ခုအလား တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

‎

‎

‎ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားတော့၏။ သူသာ သတိမမူဘဲ ပေါ့ဆစွာ တုံ့ပြန်မိပါက ဤဓားချီများမှာ သူ့အား ဒဏ်ရာရစေကာ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သူ၏ စိတ်အာရုံမှ သတိပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎" ရား..... "

‎

‎

‎ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသော ဓမ္မရုပ်သွင်ကြီးမှာ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကိုပင် ရိုက်ခွဲတော့မည့်အလား ပိုမိုမြင့်မား ထွားကျိုင်းလာခဲ့သည်။ ထိုဧရာမ ဓမ္မရုပ်သွင်ကြီး၏ အသားနှင့် သွေးသားများအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော နိယာမသံကြိုးကွင်းများ လှုပ်ရှားနေကြပြီး ၎င်းတို့မှာ ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်၏ တာအိုနှင့် နိယာမများကို ထုတ်ဖော်၍ အနက်ရောင်ရှိသော နတ်ဆိုးနေမင်းကြီး၏ ကျူးကျော်မှုကို ကာကွယ်ရန် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎" ဝုန်း! "

‎

‎

‎မရေမတွက်နိုင်သော ဓားချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အနက်ရောင် နတ်ဆိုးနေမင်းကြီးသည် ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်၏ ဓမ္မရုပ်သွင်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ မိုးချိမ်းသံကဲ့သို့သော ဟိန်းသံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကုဋေကုဋာမကသော ဓားချီများသည် ပေါက်ကွဲသွားသည့် နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ပွင့်ထွက်လာကာ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ကမ္ဘာမြေကို လင်းထိန်စေခဲ့သော်လည်း ထိုအလင်းတန်းများအတွင်း၌ နွေးထွေးမှုအစား အံ့မခန်းဖွယ် ဓားချီများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများသာ ကိန်းအောင်းနေပေသည်။

‎

‎

‎" ထာဝရစီးဆင်းမှု... မလှုပ်မယှက် နတ်ဆိုးဘုရင် "

‎

‎

‎ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်မှ ကြွေးကြော်လိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော နိယာမသံကြိုးကွင်းများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ သူ၏ဓမ္မရုပ်သွင်ကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ မပျက်စီးနိုင်သော ထာဝရဘုရားသခင်တစ်ပါးကဲ့သို့ တည်ရှိနေစေသည်။

‎

‎

‎" ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း! "

‎

‎

‎မရေမတွက်နိုင်သော ဓားချီများသည် ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်၏ ဓမ္မရုပ်သွင်နှင့် တိုက်မိကာ ကမ္ဘာမြေကို တုန်ဟည်းစေသည့် ပေါက်ကွဲမှုကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပြိုပျက်လုမတတ် ဖြစ်နေကာ ကြက်သွေးရောင်ငရဲ နတ်ဆိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးသည်လည်း နတ်ဆိုးနယ်မြေမြေပုံပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

‎

‎

‎ကြက်သွေးရောင်ငရဲ နတ်ဆိုးနယ်မြေ ပြင်ပမှ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အင်မော်တယ်များသည်လည်း အနက်ရောင် နတ်ဆိုးနေမင်းကြီး မပေါက်ကွဲမီကပင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် တိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်ဒဏ်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့် ကုဋေပေါင်းများစွာ ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြလေပြီ။

‎

‎

‎၎င်းတို့သည် ယခင်က အနီးကပ် လာကြည့်ရဲခြင်းမှာ ကုချန်သည် ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်အား ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသောကြောင့်ပင်။ ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်၏ အထွတ်အထိပ် ခွန်အားနှင့် နည်းဗျူဟာများဖြင့် တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဝါများ ပြန့်နှံ့မသွားအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု တွေးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

‎

‎

‎သို့သော် ယခုအခါတွင် ကုချန်သည်လည်း ဧကရာဇ်အဆင့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သိရှိသွားကြသဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးအရှင်သခင်များသည် ဆက်လက်၍ မောက်မာခြင်း မပြုဝံ့ကြတော့ပေ။ ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်နေကြချိန်တွင် တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကို မည်သူမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

‎

‎

‎ထိုတိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် လှိုင်းကြက်ခွပ် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် အနီးကပ် လာရောက်ကြည့်ရှုသူမှန်သမျှမှာ အသက်ကို ဖက်နှင့်ထုပ်ထားသူများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

‎

‎

‎" ငါတို့ သခင် အနိုင်ရပါ့မလား..... "

‎

‎

‎ချီလျန်မျိုးနွယ် စုဝေးရာခန်းမအတွင်းရှိ အကြီးအကဲများမှာလည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြ၏။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် စိုးရိမ်နေကြရသည်။

‎

‎

‎တတိယအကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများသည် ကုချန်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိသည်ကို သိထားကြသော်လည်း ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်မှာမူ ရှေးယခင်ကတည်းကပင် ကျော်ကြားခဲ့သော ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်နေကာ ကုချန်မှာမူ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်မှာ မကြာသေးသည်ဖြစ်ရာ ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနှင့် အပြင်းအထန် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ သူ့အတွက် အားနည်းချက် ဖြစ်သွားနိုင်သည်ကြောင့် စိုးရိမ်နေကြ၏။

‎

‎

‎ဧကရာဇ်အဆင့် တိုက်ပွဲများတွင် အရှုံးအနိုင် ဆုံးဖြတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှသော်လည်း အကယ်၍ သခင်သာ အားနည်းလာ၍ တိုက်ပွဲကို ဆက်မထိန်းနိုင်တော့ပါက ချီလျန်မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးသည်လည်း မည်သည့်အချိန်မဆို ပြိုလဲပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။ အကြောင်းမှာ လက်ရှိစစ်မြေပြင်သည် ကြက်သွေးရောင်ငရဲ နတ်ဆိုးနယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎သခင်သာ အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆသွားပါက ချီလျန်မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် တစ်ခဏချင်းမှာပင် မြေလှန်ဖျက်ဆီးခံရနိုင်ပေသည်။ ဤအချက်ကပင် တတိယအကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများကို အစိုးရိမ်ဆုံး ဖြစ်စေသောအရာပင်တည်း။

‎

‎

‎" သခင်က သေချာပေါက် အနိုင်ရမှာပါ "

‎

‎

‎စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြသော အကြီးအကဲများနှင့် မတူစွာ ချီမုန်သည် ကုချန်အပေါ်တွင် ယုံကြည်ကိုးစားမှု အပြည့်ရှိနေပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သခင်ဖြစ်သူမှာ လုံးဝ အရှုံးပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎......

‎

‎

‎" ချွင်... ချွင်! "

‎

‎

‎ကောင်းကင်ယံထက်၌ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲပင်။ ဓားအလင်းတန်းနှင့် နတ်ဆိုးနေမင်းကြီး ပေါက်ကွဲသွားသောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားချီများသည် ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်၏ ဓမ္မရုပ်သွင်ပေါ်သို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ကျရောက်လာကာ သူ၏ဓမ္မရုပ်သွင်ကို တုန်ခါသွားစေ၍ ဓားချီများအောက်တွင် နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့သည်။

‎

‎

‎ဓားချီတစ်ခုချင်းစီသည် အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသဖြင့် ဓားချီများ ကျရောက်ရာ ကောင်းကင်ယံမှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားချီများသည် ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်၏ ဓမ္မရုပ်သွင်ပေါ်ရှိ နိယာမသံကြိုးကွင်းများကို အစဉ်မပြတ် တိုက်စားနေကြ၏။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဓားချီများနှင့် နိယာမသံကြိုးကွင်းများစွာမှာ တိုက်မိပျက်စီးသွားကြသည်။

‎

‎

‎ယခုအချိန်တွင် ကုချန်နှင့် ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အတတ်ပညာများထက် မိမိတို့၏ တာအိုနှင့် စွမ်းအားများကိုသာ အခြေခံ၍ အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးသားမှာ ဒေါသအလျဉ် တောက်လောင်နေကြပြီး သူတို့၏ တာအိုစွမ်းအားများကို ဓားချီနှင့် ဓမ္မရုပ်သွင်များအတွင်းသို့ အစွမ်းကုန် ထည့်သွင်းကာ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းပင်။

‎

‎

‎ဓားချီများနှင့် နိယာမသံကြိုးကွင်းများ၏ ပေါက်ကွဲသံကြီးမှာ ဟိန်းထွက်နေကာ အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအားဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ဝေဝါးနေသော မြစ်တစ်စင်းမှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

‎

‎

‎ထိုမြစ်ကြီးမှာ မည်သည့်နေရာမှ စတင်၍ မည်သည့်နေရာသို့ စီးဆင်းသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ မြစ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း အချိန်ကာလများ၏ မြူထုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ နက်နဲဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ထိုမြစ်အတွင်းရှိ လှိုင်းလုံးများ တစ်ခါရိုက်ခတ်တိုင်းတွင် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာများ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းနှင့် ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းတို့ကို မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎ဤရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်လှသော မြစ်ကြီးမှာ ကမ္ဘာပေါင်းများစွာ၏ အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကို သယ်ဆောင်ထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

‎

‎

‎" အချိန်မြစ်ကြီး "

‎

‎

‎ကုချန်နှင့် ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်တို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသော ထိုမြစ်ကြီး၏ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အပြင်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေကြသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ဦးမှ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သဖြင့် အခြားသူများ၏ အာရုံမှာလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားကြလေသည်။

‎

‎

‎" ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီတွေအရ ကျင့်စဉ်က ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်သွားရင် အချိန်မြစ်ကြီးကို ဖွင့်နိုင်ပြီး... အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်တဲ့အပြင် အချိန်ကိုပါ စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်လာတယ်လို့ ဆိုကြတယ်.....

‎

‎ငါတို့ နတ်ဆိုးနယ်မြေမှာရှိတဲ့ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးက သူရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို အချိန်မြစ်ထဲကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး... နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ့ကို ရန်မူနိုင်မယ့် ရန်သူတစ်ယောက်ကို အချိန်မြစ်ရဲ့ အောက်ဘက်မှာ ကြိုပြီးတွေ့ရှိခဲ့တယ်.....

‎

‎ဒါနဲ့ သူက အတိတ်ကနေပြီး အဲ့ဒီရန်သူ အင်အားမကြီးသေးခင် အချိန်မှာပဲ အလွယ်တကူ သုတ်သင်ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားဖူးတယ် "

‎

‎

‎ထိုနတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ ပြောစကားကြောင့် အခြားသူများမှာလည်း ကျောချမ်းသွားကြသည်။ အတိတ်၌ ရှိနေရင်းနှင့်ပင် အနာဂတ်မှ ရန်သူကို သွားရောက်သတ်ဖြတ်နိုင်သည်မှာ တကယ့်ကို အနှိုင်းမဲ့စွမ်းအားတစ်ခုပင် မဟုတ်ပါလော။

‎

‎

‎အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက ဧကရာဇ်တစ်ပါးအတွက် မည်သည့်ရန်သူမျှ ရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ရန်သူဖြစ်လာနိုင်သူကို တွေ့သည်နှင့် အတိတ်သို့သွား၍ သတ်ဖြတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် အရာရာမှာ ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

‎

‎

‎ဤသည်မှာ သာမန်စွမ်းအားများထက် ကျော်လွန်နေကာ သမိုင်းကြောင်းကိုပင် ပြောင်းလဲနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုးဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းမှာ အံ့ဩမှင်သက်နေကြရသည်။

‎

‎

‎အင်မော်တယ်များနှင့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ အချိန်မြစ်ကြီး၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေကြချိန်တွင် ရှီမိုကောင်းကင်အရှင်မှာမူ ထိုအချိန်မြစ်ကြီးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားကာ လှိုင်းလုံးများကို နင်းလျှက် ကုချန်ကို အထက်မှနေ၍ ငုံ့ကြည့်နေတော့သည်။

‎အခန်း ( ၃၀၄ ) - အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၊ အချိန်တားမြစ်ချက်နှင့် အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းခြင်း

‎

‎

‎

‎ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှီမိုထျန်းကျွင်းသည် အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုချန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အတိုင်းအဆမဲ့သည့် ဓားချီများမှာ သူ၏ဓမ္မရုပ်သွင်အား ကာကွယ်ထားသော တာအိုသံကြိုးများကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ၏ပခုံးကို ထိမှန်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎သို့သော် ရှီမိုထျန်းကျွင်းအတွက်မူ ဤသည်မှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမဟုတ်ပေ။ ခဏချင်းအတွင်း ပြန်လည်ကုသနိုင်၏။ သို့သော် ဒဏ်ရာရရှိခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ သူ့ကို ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။ ကုချန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဒဏ်ရာရသွားခြင်းမှာ သူ အရေးနိမ့်နေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

‎

‎

‎ဤသည်မှာ ရှီမိုထျန်းကျွင်းအတွက် လက်မခံနိုင်ဆုံးအရာပင်။

‎

‎

‎“ ငါ့ရဲ့ သွေးတွေကို အလဟသ လွှင့်စင်သွားစေမှာ မဟုတ်ဘူး ”

‎

‎

‎ရှီမိုထျန်းကျွင်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ကာ ပခုံးမှ စီးကျလာသော သူ၏သွေးများကို သူ၏ခြေထောက်နားရှိ အချိန်မြစ်၏ လှိုင်းလုံးများထဲသို့ ကျဆင်းသွားစေ၍ ကုချန်အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

‎

‎

‎“ နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲမှာ မင်းလို တည်ရှိမှုမျိုး ငါတစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... ကောင်းပြီလေ... ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါကြည့်ရတာပေါ့ ”

‎

‎

‎ရှီမိုထျန်းကျွင်းသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ နေနှင့်လကိုပင် လက်ဝါးအတွင်း ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှင်သခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် အချိန်မြစ်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီးနောက် ရေစီးကြောင်းကို ဆန့်ကျင်ကာ အထက်သို့ စတင်တက်လှမ်းလေတော့သည်။

‎

‎

‎" ဝှစ်! "

‎

‎

‎အချိန်ရေလှိုင်းများ စင်ထွက်လာ၏။ အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးအရှင်များပင်လျှင် ထိုရေလှိုင်းများနှင့် ထိမိပါက ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်၏။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များသည် အချိန်ရေလှိုင်းအတွင်းရှိ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ၏ တိုက်စားမှုကို ခံရကာ အနှစ်မဲ့သော ရုပ်အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

‎

‎

‎သို့သော် ရှီမိုထျန်းကျွင်းမှာမူ လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။ သူသည် ရှောင်တိမ်းရန် စိတ်ပင်မကူးဘဲ အချိန်ရေလှိုင်းများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်စေခဲ့သည်။ ထိုလှိုင်းလုံးများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံသွားသကဲ့သို့ သူ၏အဝတ်စကိုပင် မထိနိုင်ဘဲ ခြေရင်းသို့သာ အားပျော့စွာ ကျဆင်းသွားကြရလေသည်။

‎

‎

‎“ မင်းက အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ကို အခုမှ ရောက်ကာစပဲ ရှိသေးတယ်... အချိန်မြစ်ရဲ့ ထူးဆန်းမှုတွေကို လေ့လာဖို့ အချိန်ရဦးမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ အတိတ်ကို ပြန်သွားပြီး အားနည်းနေသေးတဲ့ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်... အဲဒီအခါ အခုရှိနေတဲ့ မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ် ”

‎

‎

‎ကုရှီမိုထျန်းကျွင်းမှ ကုချန်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကံကြမ္မာကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင် လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

‎

‎

‎အချိန်မြစ်ဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် ရှိသူများသာ နင်းလျှောက်နိုင်သော မြင့်မြတ်သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် အင်မော်တယ်ဘုရင်များပင်လျှင် အချိန်မြစ်အတွင်း ခရီးသွားရာတွင် တားမြစ်ချက်များစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ရလေ့ရှိသည်။ ထိုဘေးအန္တရာယ်များကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် ကာလရှည်ကြာ လေ့လာစူးစမ်းမှုများ ပြုလုပ်ရပေသည်။

‎

‎

‎ရှီမိုထျန်းကျွင်း၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ သာမန်ကာလျှံကာဟုသာ ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူသည် အလွန်အမင်း သတိထားနေရ၏။

‎

‎

‎သို့သော် ကုချန်သည် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ယခုမှ တက်လှမ်းထားသူဖြစ်၍ အချိန်မြစ်ထက်တွင် လွတ်လပ်စွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်မျိုး မရှိနိုင်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

‎

‎

‎ထို့ကြောင့် ရှီမိုထျန်းကျွင်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အချိန်မြစ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရေစီးကြောင်းကို ဆန့်ကျင်ကာ အတိတ်ကာလသို့ ပြန်သွား၍ ကုချန် အင်မော်တယ်ဘုရင် မဖြစ်ခင်မှာပင် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ဤသည်မှာ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်မည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎အင်မော်တယ်ဘုရင် မဖြစ်သေးသော ကုချန်ကို အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် မည်မျှပင် ထူးခြားသော နည်းလမ်းများ ရှိနေပါစေ သေဆုံးခြင်းဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ရပေမည်။

‎

‎

‎ရှီမိုထျန်းကျွင်း အချိန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်နေသည်ကို ကြည့်ကာ ကုချန်သည် အနည်းငယ် ့မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

‎

‎

‎အချိန်မြစ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ထက် သာလွန်သူများသာ တတ်စွမ်းနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ သူသည် အင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားရှိသော်လည်း အချိန်မြစ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး မရှိသေးပေ။

‎

‎

‎သို့သော် သူ၏အမြင်တွင်မူ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးသည် အချိန်မြစ်ကို ထိုကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ထိန်းချုပ်ရန် စိတ်ပင်မကူးသင့်ပေ။ အချိန်မြစ်သည် အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှကာ ကမ္ဘာပေါင်းများစွာနှင့် သက်ရှိဘီလီယံပေါင်းများစွာ၏ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်တို့ကို လွှမ်းခြုံထား၏။ ဤသည်မှာ ‘ဆံပင်တစ်ပင်ကို ဆွဲလိုက်ရုံနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်သွားနိုင်ခြင်း’ မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

‎

‎

‎အတိတ်ကာလမှ သေးငယ်သော အဖြစ်အပျက်လေးတစ်ခုကို ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းကပင် ဝေးကွာလှသော အနာဂတ်တွင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော ပြောင်းလဲမှုကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ထိုသို့ ပြောင်းလဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုံ့ပြန်မှုအားလုံးကို အသုံးပြုသူကိုယ်တိုင် ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎သမိုင်းကို ပြောင်းလဲခြင်းလား?

‎

‎

‎သေးငယ်သော အဖြစ်အပျက်များကို ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ကိစ္စမရှိသော်လည်း ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိသည့် လူ သို့မဟုတ် အဖြစ်အပျက်ကို ထိတွေ့မိပါက အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးပင်လျှင် ထိုတုံ့ပြန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

‎

‎

‎ထို့အပြင် ဤရှီမိုထျန်းကျွင်းသည် သူ၏အတိတ်ကို အမှန်တကယ် လိုက်စုံစမ်းနိုင်ပါမည်လော။

‎

‎

‎ကုချန်သည် သံသယရှိနေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ‘ချီတစ်ခုမှ သန့်စင်သူသုံးပါး ခွဲထွက်ခြင်း’ နည်းလမ်းဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အတိတ်ကို ပြန်လိုက်မည်ဆိုလျှင်လည်း အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် စတင်မွေးဖွားခဲ့သည့် အချိန်အထိသာ လိုက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုထက်ပို၍ ဝေးကွာသော သမိုင်း သို့မဟုတ် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်အထိ လိုက်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

‎

‎

‎သို့သော်လည်း အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအထိ လိုက်စုံစမ်းနိုင်မည်ဆိုလျှင် ပြဿနာရှိပေသည်။ ရှီမိုထျန်းကျွင်းအနေဖြင့် ကုချန်၏မူလဇစ်မြစ်ကို သိသွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

‎

‎

‎အကယ်၍သာ ကုချန်သည် နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤပဋိပက္ခမှာ သူနှင့် ရှီမိုထျန်းကျွင်းအကြား၌သာ အဆုံးသတ်ပေမည်။ သို့သော် သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်မှ လာသူမှန်း သိသွားပါက ကိစ္စများမှာ ထိုမျှနှင့် ရိုးရှင်းတော့မည် မဟုတ်ချေ။

‎

‎

‎ကုချန်သည် ခေတ္တမျှ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်ငြား ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွား၏။ အခြေအနေအရသာ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရပေမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ လက်ထဲတွင် ‘အကြွင်းမဲ့အရိပ်ခြောက်ပါးအဆောင်’ ရှိနေသည်။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် ချီလျန်မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ ခေါ်ထုတ်သွားရုံသာ ရှိပေသည်။ ‘ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်’ ထဲသို့ ရောက်သွားပါက ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်များကို သူ ကြောက်စရာမလိုတော့ပေ။

‎

‎

‎...

‎

‎

‎ကုချန်မှာ မကြောက်မရွံ့ ရှိနေသော်လည်း ချီလျန်မျိုးနွယ်မှ တတိယအကြီးအကဲနှင့် တခြားသူများမှာမူ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

‎

‎

‎အချိန်မြစ်?

‎

‎

‎အကယ်၍ ရှီမိုထျန်းကျွင်းသာ အတိတ်ကို အမှန်ပင်ပြန်သွား၍ သူတို့ဆရာ၏ မူလအထောက်အထားကို သိသွားပါက ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။

‎

‎

‎“ ဒါက တကယ်ကို မကောင်းတဲ့ လက္ခဏာပဲ! ”

‎

‎

‎တတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်နေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုချန်သည် နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိထားသောကြောင့်ပင်။ သူတို့အတွက်မူ ကုချန် မည်သည့်နေရာမှ လာသည်မှာ အရေးမကြီးသော်လည်း တခြားသူများအတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

‎

‎

‎ရှီမိုထျန်းကျွင်းသာ ထိုအချက်ကို သိသွားပါက တခြားအင်မော်တယ်ဘုရင်များကိုပါ ခေါ်ယူကာ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့ဆရာနှင့် ချီလျန်မျိုးနွယ်သည် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

‎

‎

‎“ ဟက်ဟက်... ဒီအချိန်မှာပဲ မင်းကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ရမယ် ”

‎

‎

‎ရုတ်တရက် ရှီမိုထျန်းကျွင်း၏ ရယ်သံမှာ အချိန်မြစ်ထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားလေသည်။

‎

‎

‎ရှီမိုထျန်းကျွင်းသည် အချိန်မြစ်ကို ဆန့်ကျင်၍ ကုချန် ရွှမ်ယွမ်နတ်ဆိုးနယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိလာစ အချိန်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎ထိုအချိန်ကာလ၌ ကုချန်၏ အရှိန်အဝါမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ ရှီမိုထျန်းကျွင်းသည် ကုချန်၏ အသက်ကို နှုတ်ယူရန် ထိုအချိန်ကာလထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ဆင်းသက်သွားလေတော့သည်။

‎

All Chapters