အခန်း (၃၃၅-၃၃၆)
Vol. 24 Ch. 335-336
အခန်း ( ၃၃၅ ) - ရှေးဟောင်းအလောင်းကောင်၊ လက်ဖဝါးထဲမှ စကြဝဠာ၊ ကြည်ညိုလေးစားသွားခြင်း
ကုချန်၏ လက်ရှိစွမ်းအားနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်းအရ ဤလောကတွင် သူ့စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားစေနိုင်သည့်အရာ အလွန်ရှားပါးလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် မိုးကောင်းကင် ပြိုကျလာလျှင်ပင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်နက်ပိုင်းရှိ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌မူ သူသည် အံ့သြမှင်သက်စွာဖြင့် လေတစ်ချက်ပင် ရှူရှိုက်လိုက်မိသည်။
သူ မည်သည့်အရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသနည်း။
သူ၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် တောင်တန်းပေါင်းသောင်းချီ ခင်းကျင်းထားသကဲ့သို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်၍ အဆုံးအစမဲ့သော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် အကန့်အသတ်မဲ့ ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲတွင် အေးစက်တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေလေသည်။
သို့သော် အနီးကပ် သေချာကြည့်လိုက်ပါက ၎င်းသည် တောင်တန်းတစ်ခု မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ၎င်းမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာပင် ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ကြီးမားသော အလောင်းကောင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။
ဤအလောင်းကောင်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် ဆန်စေ့တစ်စေ့မျှပင် မကြီးမားဘဲ အလွန် သေးငယ်လှပေသည်။
ကုချန်၏နားလည်ထားမှုအရ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် ရှိသူများ ဖန်ဆင်းနိုင်သည့် ဓမ္မရုပ်သွင်သည်ပင်လျှင် ဤမျှ ကြီးမားခြင်း မရှိချေ။
ကြယ်တာရာများနှင့် ဟွမ်သွမ့်ချီများသည် ဤအလောင်းကောင်အတွက် ဖုန်မှုန့်များသာ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည်ပင်လျှင် တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီး၏ ဘေးနားရှိ အလင်းစက်ကလေး တစ်စက်ပမာသာရှိပြီး နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ချေ။
ထိုမျှ ကြီးမားသော ရှေးဟောင်းအလောင်းကောင်ကြီးသည် ယခုအခါ ဤအဆုံးမဲ့ ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေလေ၏။
အံ့သြသွားပြီးနောက် ကုချန်၏မျက်နှာထားမှာ လေးနက်သွားလေသည်။
ဤအလောင်းကောင်သည် ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ်တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားရာ မည်သည့်ခေတ်၊ မည်သည့်ကာလက ဖြစ်သည်ကို ခန့်မှန်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
၎င်း၏မျက်နှာသည် ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့သန်းနေကာ မျက်လုံးများ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော်လည်း ဖော်ပြမပြနိုင်သော အရှင်သခင်အဆင့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်း၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား အလယ်ဗဟိုတွင် အသိစိတ်ပင်လယ်နှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်သွားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ခွံသက်သက်သာ ချန်ရစ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်တည်မှုမျိုးကို မည်သူက ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သနည်း။
ဤဧရာမ အလောင်းကောင်ကြီး၏ နဖူးမှဒဏ်ရာကို ကြည့်ကာ ကုချန်၏စိတ်နှလုံးမှာ လှုပ်ရှားသွားရသည်။
နဖူးမှ ဒဏ်ရာမှလွဲ၍ ဤအလောင်းကောင်ပေါ်တွင် အခြားဒဏ်ရာများ မရှိချေ။ ဤအချက်မှာ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
သို့သော် ယခုကဲ့သို့ အလောင်းကောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည့် အချိန်တွင်ပင် ဤဖြစ်တည်မှုသည် အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသည့် ခံစားချက်မျိုးနှင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဖိနှိပ်မှုအာရုံကို ကုချန်အား ပေးစွမ်းနေသည်။
ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားသော ဖြစ်တည်မှုမျိုးက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လက်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်လော။
ကုချန်သည် စိတ်ထဲတွင် ကျောချမ်းသွားမိကာ 'လူစွမ်းလူစ ရှိသေးသည်' နှင့် 'ကောင်းကင်အထက်တွင် နောက်ထပ် ကောင်းကင်တစ်ခု ရှိသေးသည်' ဟူသော ဆိုလိုရင်းအမှန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် နားလည်သဘောပေါက်သွား၏။
ယခုအခါ သူသည် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဤကောင်းကင်ဘုံများ၏ စစ်မှန်သော အထွတ်အထိပ်အဆင့်နှင့်မူ များစွာ ဝေးကွာနေသေးပုံရသည်။
ယခင်က ဆန်းကြယ်သော ခေါင်းတလားထဲတွင် သူတွေ့မြင်ခဲ့ရသည့် ဖြူဖွေးတောက်ပသော ကျောက်စိမ်းလက်ဖဝါးပိုင်ရှင်ဖြစ်စေ၊ ဤဧရာမ အလောင်းကောင်ကြီးဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ၎င်းကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်လိုက်သော ဖြစ်တည်မှုဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကုချန်၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသော သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် ကုချန် နားမလည်သော ဤအမည်မသိ ဆန်းကြယ်သည့် ဖြစ်တည်မှုများအနက် ထိုဖြူဖွေးတောက်ပသော ကျောက်စိမ်းလက်ဖဝါးပိုင်ရှင်သည် ကုချန်၏ အာရုံခံစားမှုအရ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ဤဧရာမ အလောင်းကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စကြဝဠာပေါင်း ထောင်သောင်းချီ ပေါင်းစည်းထားသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်၏။
သို့သော် ထိုစဉ်က တွေ့ခဲ့ရသော ဖြူဖွေးတောက်ပသည့် ကျောက်စိမ်းလက်ဖဝါးပိုင်ရှင်မှာမူ သူ၏လက်တစ်ဖက်တည်းကပင် အဆုံးမဲ့ စကြဝဠာများနှင့် ကမ္ဘာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိပုံ ရလေသည်။
ဤဝေလငါးအိုကြီးသည် ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှုမျိုး၏ အလောင်းကောင်နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့သည်မှာ.....
ကုချန်သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမိသွား၏။ ဤအရှင်သခင်အဆင့် ဝေလငါးကြီးသည် ၎င်း၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့သဖြင့် ကုချန်ထက် ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်အကြောင်း ပိုမိုသိရှိသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။
ဤအချက်ကြောင့်ပင် ၎င်းသည် ကုချန်အား ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်အတွင်းရှိ အမျိုးမျိုးသော အန္တရာယ်များနှင့် လျှို့ဝှက်နေရာများသို့ ဦးဆောင်လမ်းပြနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုချန်သည်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ရ၏။
ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှုမျိုး၏ အလောင်းကောင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေရသနည်း။
၎င်းသည် အင်မော်တယ်နယ်မြေ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးနယ်မြေကဲ့သို့သော ဧရာမကမ္ဘာကြီးများမှ မျောပါလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်နက်ထဲ၌ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သလော။
ကုချန် တွေးတောနေစဉ်တွင် ဝေလငါးအိုကြီးသည် ၎င်း၏ ဆူးတောင်များကို ခတ်လိုက်လျက် အလောင်းကောင်၏ လက်ဖဝါးကို ကြည့်ရန် ကုချန်အား အမူအရာပြလိုက်သည်။
ကုချန်သည် ၎င်း၏အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤဧရာမ အလောင်းကောင်ကြီး၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရာနှင့်ချီသော ပျက်စီးနေသည့် စကြဝဠာများ တိတ်ဆိတ်စွာ မျောပါနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤပျက်စီးနေသော စကြဝဠာရာပေါင်းများစွာသည် အရှင်သခင်အဆင့် ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် ၎င်း၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် စကြဝဠာတစ်ခုစီသည် ပျက်စီးနေကာ အသက်စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေသည့် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကဲ့သို့ ပုံမှန်လည်ပတ်နေသော စကြဝဠာများနှင့်မတူဘဲ ဆွေးမြည့်ပျက်စီးခြင်း အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ပျက်စီးနေသော စကြဝဠာကမ္ဘာပေါင်းများစွာပါတကား.....
ဤဧရာမ အလောင်းကောင်ကြီး၏ လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ် ဆုပ်ကိုင်ထားပုံကို ကြည့်ကာ ကုချန်သည် တစ်စုံတစ်ခု အာရုံခံစားမိလိုက်သည်။
ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ဤစကြဝဠာကမ္ဘာများကို ကာကွယ်ချင်ခဲ့ပုံရသော်လည်း သူသေဆုံးသွားသောအခါ လက်ဖဝါးထဲရှိ ကမ္ဘာများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်မှာလည်း သဘာဝကျကျပင် ပျက်ကွက်သွားခဲ့ရသည်။
ဤပုဂ္ဂိုလ်၏ အကာအကွယ်ပေးမှုကို ရရှိလောက်သည်အထိ ထိုစကြဝဠာများထဲတွင် အဘယ်အရာများ ရှိနေသနည်း။
ကုချန်၏ စိတ်နှလုံးသည် ချက်ချင်းပင် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။
သူသည် ထိုစကြဝဠာများထဲသို့ ဝင်ရောက်စစ်ဆေးပြီး အတွင်း၌ မည်သည့်အရာများ ရှိသည်ကို ကြည့်ရှုလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
" မင်း အပြင်မှာပဲ နေခဲ့... ငါ့နောက် လိုက်မဝင်ခဲ့နဲ့ "
ကုချန်သည် ဝေလငါးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်၏။
ဤခရီးစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ ကုချန်ကိုယ်တိုင်ပင် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုမရှိလှသဖြင့် ဝေလငါးကြီးကို သူနှင့်အတူ မခေါ်ဆောင်လိုခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။ အကြောင်းမှာ အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာပါက ၎င်း၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ပေးရန် အာရုံစိုက်ဖို့ ကုချန်အတွက် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ဤဝေလငါးကြီးသည် ကုချန်နှင့် တွေ့ဆုံသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း သူ့အတွက် ရိုးသားစွာ အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့သဖြင့် ကုချန်အနေဖြင့် ၎င်းကို အကြောင်းမဲ့ အသက်အသေမခံစေလိုပေ။
" ကျွန်တော်မျိုး အရှင်သခင်အတွက် အပြင်ကနေ စောင့်နေပါ့မယ် "
ဝေလငါးကြီးသည် ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ကာ ကုချန်အား အချက်ပြလိုက်သည်။
" မင်းသဘောပါပဲ "
ကုချန် ခေါင်းခါလိုက်၍ ဖြည်းညင်းစွာ ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်၏။
" တကယ်လို့ အဲဒီစကြဝဠာထဲမှာ ငါတစ်ခုခု ရခဲ့ရင် မင်းကိုလည်း သေချာပေါက် ချီးမြှင့်ပေးပါ့မယ် "
ဝေလငါးကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သူ သဘာဝကျကျပင် သိမြင်နေသည်။
၎င်းသည် ဤအလောင်းကောင် ရှိရာနေရာကို ရှာတွေ့ထားသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်ကာ ၎င်း၏ ထူးကဲသော သဘာဝကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထား၍ လက်ဖဝါးထဲရှိ စကြဝဠာများအတွင်း ဝင်ရောက်စူးစမ်းလိုစိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးပေလိမ့်မည်။
သို့သော် အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဝင်ရောက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ယခု ကုချန် ရောက်ရှိလာ၍ ကုချန်၏ စွမ်းအားကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ပြီးနောက်တွင် ဝေလငါးကြီးသည် သူ့အား ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။
၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။ ထိုပျက်စီးနေသော ဆန်းကြယ်သည့် စကြဝဠာများကို စူးစမ်းရှာဖွေရာတွင် ကုချန်၏
စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ကောင်းမွန်သော ကံကောင်းခြင်းများ ရှိခဲ့လျှင် ကုချန်မှ သူ့အား ဝေမျှပေးရန် မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုချန်သည် ဝေလငါးကြီး၏ အကြံအစည်များကို သိရှိသော်လည်း ဖွင့်ထုတ်ပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
အကယ်၍ သူသည် ထိုပျက်စီးနေသော စကြဝဠာများထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့လျှင် ဤဝေလငါးကြီးအား အချို့အဝက် ချီးမြှင့်လိုက်ခြင်းက မည်သည့်အကျိုးယုတ်မှု ရှိမည်နည်း။
ပထမအချက်အနေဖြင့် ဝေလငါးကြီး၏ လမ်းပြမှုသာ မပါဝင်ပါက သူသည် ဤနေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်သလို ဤအလောင်းကောင် ရှိနေကြောင်းကိုလည်း သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒုတိယအချက်မှာ သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ဝေလငါးကြီးထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေလငါးကြီးမှ ရတနာဟု ယူဆသောအရာသည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် လုံးဝ အသုံးမဝင်သည့်အရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ရာ ၎င်းကို ပေးလိုက်ခြင်းက မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မှ ဖြစ်စေမည်မဟုတ်ပေ။
" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်သခင် "
ကုချန်၏ ကတိစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝေလငါးကြီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ၎င်း၏ အနောက်ဘက်ရှိ ဟွမ်သွမ့်နယ်မြေကို ရိုက်ခတ်လိုက်မိသည်။
ကုချန်သည် ၎င်း၏အတွင်းစိတ်ကို အမှန်တကယ် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုချန်၏ ပွင့်လင်းမှုနှင့် သဘောထားကြီးမှုတို့က ဝေလငါးကြီးအား ပိုမို အထင်ကြီးလေးစားသွားစေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ စွမ်းအား ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ ကုချန်ကသာ ကံကောင်းမှုအားလုံးကို တစ်ဦးတည်း သိမ်းပိုက်လိုပါက ဝေလငါးကြီးအနေဖြင့် မည်သို့မျှ တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ယခုတွင် ကုချန်သည် သူ တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိခဲ့လျှင် အကျိုးကျေးဇူးအချို့ကို သူ၏သဘောဆန္ဒအလျောက် ချီးမြှင့်ပေးမည်ဟု ပြောဆိုလိုက်ခြင်းက ဝေလငါးကြီးအား သဘာဝကျကျပင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေ၏။
အကယ်၍ ယခင်က ကုချန်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအား ဖိနှိပ်မှုကြောင့် အလုပ်အကျွေး ပြုခဲ့ရသည်ဆိုပါက ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် ကုချန်အား စစ်မှန်သော စေတနာဖြင့် လိုလိုလားလား အလုပ်အကျွေး ပြုလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အခန်း ( ၃၃၆ ) - ထာဝရတိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ကျရောက်ခြင်း၊ ခြေရာလက်ရာမကျန်ခြင်း၊ ပြာပုံနှင့် မီးတောက်သာ ကျန်ရစ်ခြင်း
ပျက်စီးနေသော စကြဝဠာရာပေါင်းများစွာကို စူးစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်၍ ကုချန်သည် အချိန်ဖြုန်းနေမည် မဟုတ်ပေ။
ဝေလငါးအိုကြီးကို အပြင်တွင်စောင့်ရန် မှာကြားပြီးနောက် သူသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ပြောင်းကာ ဧရာမအလောင်းကောင်ကြီး၏ လက်ဖဝါးထံသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။
အရှင်သခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် မဟာစကြဝဠာတစ်ခုကို အတွေးတစ်ချက်အတွင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်၏။
ကုချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်၌ သူ၏အမြန်နှုန်းသည် ပိုမြန်မည်သာရှိပြီး နှေးကွေးသွားမည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လျက်ပင် ဧရာမအလောင်းကောင်ကြီး၏ လက်ဖဝါးရှေ့သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိရန် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ထွန်းချိန်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။
လက်ဖဝါးထဲတွင် တွဲခိုနေသော ပျက်စီးနေသည့် ရှေးဟောင်း စကြဝဠာများကို ကြည့်လျက် ကုချန်သည် လေတစ်ချက် ရှူရှိုက်လိုက်ကာ အနီးဆုံးရှိ ပျက်စီးနေသော စကြဝဠာတစ်ခုကို ရွေးချယ်၍ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။
ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကုချန်သည် ဝှက်ဖုံးနေသော အန္တရာယ်များနှင့် စွန့်စားရမှုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အသင့်ပြင်ထားပြီး အထူးသတိထားနေခဲ့သည်။
သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ကုချန် ဤပျက်စီးနေသော စကြဝဠာထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင်လည်း မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့်မျှ မကြုံတွေ့ရပေ။
ဤနေရာ၌ ရှိကောင်းရှိနိုင်ခဲ့မည့် အန္တရာယ်များအားလုံးသည် ရှည်လျားသော ခေတ်ကာလများ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဟုပင် ထင်ရသည်။
" ဒီနေရာက..... "
ဤပျက်စီးနေသော စကြဝဠာထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ကုချန်၏အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။
ဤသည်မှာ ထာဝရတိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲသို့ အမှန်တကယ် ကျရောက်နေသော စကြဝဠာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အေးစက်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံတွင် အလင်းရောင် အစအနပင် မရှိချေ။ ကြယ်တာရာအားလုံးသည် သေဆုံးနေကာ သက်ရှိစွမ်းအားနှင့် အသက်ဓာတ် လုံးဝ ကင်းမဲ့နေလေသည်။
ထိုမျှမကသေးဘဲ ဤစကြဝဠာထဲတွင် ကုချန်သည် အဆုံးမဲ့တာအို၏ တည်ရှိမှုကိုပင် မခံစားမိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေ၏။
ဤနေရာသည် အဆုံးမဲ့တာအို မရှိသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတာအိုပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤနေရာသည် မြေ၊ မီး၊ လေ၊ ရေတို့ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အခြေအနေရှိ စကြဝဠာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ မည်သည့်အသံမျှ မရှိ၊ ထာဝရည၏ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုသာ ရှိလေသည်။
ဤစကြဝဠာထဲတွင် ရှိနေစဉ် ကုချန်ပင်လျှင် ဖော်ပြမရနိုင်သော မွန်းကြပ်မှုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ သေဆုံးခြင်းနှင့် ထာဝရတိတ်ဆိတ်ခြင်းအပေါ် သက်ရှိတစ်ဦး၏ သဘာဝအလျောက် တွန်းကန်မှုပင် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ မည်သည့် 'ပြောင်းလဲမှု' မျှ မရှိသော စကြဝဠာကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်။ မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိချေ။
ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်သည် အခြေအနေများ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲခြင်း ရှိနေ၏။
တစ်ချိန်က သက်ရှိသန်းပေါင်းများစွာကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သော ကြီးမားသော စကြဝဠာများနှင့် သေးငယ်သော စကြဝဠာများသည်လည်း အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကဲ့သို့ပင် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေကြသည်။
ဤပြောင်းလဲမှု ရှိနေသရွေ့ ၎င်းတို့သည် အသက်ရှင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကုချန် ယခုရောက်ရှိနေသော စကြဝဠာသည် ရေပုပ်ကန်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ မည်သည့် သက်ရှိစွမ်းအားမျှ မရှိ၊ မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိပေ။
ယခုအချိန်တွင် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး နှစ်သန်းပေါင်းရာချီ ကြာမြင့်လျှင်လည်း ဤစကြဝဠာရှိ အရာအားလုံးသည် ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်သလို သေဆုံးနေသော ကြယ်တစ်လုံး၏ တည်နေရာသည်လည်း အနည်းငယ်မျှ ရွေ့လျားမည် မဟုတ်ချေ။
ဤသည်မှာ ပျက်စီးခြင်းထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ထာဝရတိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုနေလေသည်။
ခေတ္တမျှ အာရုံခံပြီးနောက် ကုချန်သည် ဤသေဆုံးတိတ်ဆိတ်နေသော စကြဝဠာကို စတင်စူးစမ်းလေသည်။
သို့သော် ကုချန် စိတ်ပျက်ရသည်မှာ အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်ထွန်းချိန် ကုန်ဆုံးပြီးနောက်တွင်လည်း သူ မည်သည့်အရာမျှ မရရှိခဲ့ပေ။
ဤသေဆုံးနေသော စကြဝဠာထဲတွင် ကံကောင်းခြင်းများ သို့မဟုတ် အရှင်သခင်အဆင့် ရတနာများကို မဆိုထားနှင့်၊ သက်ရှိများ ရှိခဲ့ဖူးသည့် ခြေရာလက်ရာများကိုပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
ရလဒ်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းသော်လည်း ကုချန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အရှင်သခင်အဆင့် ကံကောင်းခြင်းကို ဤမျှ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သလို ယခုအချိန်အထိ ပျက်စီးနေသော စကြဝဠာများထဲမှ တစ်ခုကိုသာ စူးစမ်းရသေးသည်။ သူ စူးစမ်းရှာဖွေရန် ကျန်သေးသည့် ပျက်စီးနေသော စကြဝဠာများစွာ ရှိနေသေး၏။
ဤသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် ကုချန်၏စိတ်အာရုံသည် လှုပ်ရှားသွားကာ ဤစကြဝဠာမှ ထွက်ခွာလိုက်ပြီး ဒုတိယမြောက် ပျက်စီးနေသော စကြဝဠာထဲသို့ ဝင်ရောက်စူးစမ်းလိုက်၏။
ဤဒုတိယမြောက် စကြဝဠာ၏ အသွင်အပြင်သည် ပထမတစ်ခုနှင့် ပုံစံခွက်တစ်ခုတည်းမှ ထွက်လာသကဲ့သို့ပင် ထပ်တူညီစွာ အေးစက်နေကာ ထပ်တူညီစွာ သေဆုံးတိတ်ဆိတ်နေ၏။ ထို့အပြင် ထပ်တူညီစွာပင် သက်ရှိခြေရာလက်ရာ လုံးဝ မရှိချေ။
တတိယမြောက် စကြဝဠာ၊ ဒသမမြောက် စကြဝဠာ၊ အကြိမ်တစ်ရာမြောက် စကြဝဠာ.....
စကြဝဠာ တစ်ရာတိတိကို စူးစမ်းပြီးနောက်တွင်လည်း ကုချန်သည် မည်သည့်အရာမျှ မရရှိသေးပေ။
" ဒါက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ် "
၁၅၈ ခုမြောက် စကြဝဠာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကုချန် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ကိစ္စရပ်များမှာ ထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
စကြဝဠာ တစ်ခု၊ နှစ်ခုလောက်တွင် သက်ရှိခြေရာများ ရှာမတွေ့ပါက ပြဿနာမရှိပေ။
သို့သော် စကြဝဠာတစ်ရာကျော်သည် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တူညီနေကာ သက်ရှိခြေရာများ ရှာမတွေ့ခြင်းမှာ ယုတ္တိမရှိပေ။
ဤစကြဝဠာများသည် ယခုအခါ ထာဝရတိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်နေလျှင်ပင် တစ်ချိန်က အသက်ဓာတ်နှင့် ပြည့်နှက်ခဲ့ဖူးရမည် မဟုတ်ပါလော။
ဤစကြဝဠာများသာ တစ်ချိန်က 'အသက်ရှင်' ခဲ့ဖူးပါက သက်ရှိလက္ခဏာများကို မလွဲမသွေ ရှာတွေ့ရမည် ဖြစ်သော်ငြား ယခုအခါ ဤစကြဝဠာများထဲတွင် သက်ရှိများ ရှိခဲ့ဖူးသည့် ခြေရာအနည်းငယ်မျှပင် မရှိခြင်းမှာ လုံးဝ ယုတ္တိမတန်ပေ။
တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ဤစကြဝဠာများထဲတွင် ရှိခဲ့ဖူးသော သက်ရှိခြေရာအားလုံးကို မမြင်နိုင်သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားတစ်ခုခုမှ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းသာပင်။
မည်သို့သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားမျိုးက ဤအရာကို စွမ်းဆောင်နိုင်သနည်း။
ကုချန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ သူ့အတွက် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးရှိ သက်ရှိများကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မခက်ခဲသလို စကြဝဠာတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးရန်မှာလည်း ခက်ခဲသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပေ။
သို့သော် စကြဝဠာတစ်ခုတွင် ရှိခဲ့ဖူးသော သက်ရှိခြေရာအားလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာမူ သူပင်လျှင် လုံးဝ မလုပ်ဆောင်နိုင်ချေ။
အသက်ရှင်သန်ခြင်းဆိုသည်မှာ အံ့ဖွယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အသက်ရှိနေသရွေ့ လောကတွင် ခြေရာလက်ရာများ မလွဲမသွေ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် အမှတ်အသားများအဖြစ် စွဲထင်ကျန်ရစ်နေလိမ့်မည်။
ဤအမှတ်အသားများနှင့် ခြေရာများသည် ဖုံးကွယ်နေနိုင်၍ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း အစစ်အမှန် တည်ရှိနေကြဆဲဖြစ်သည်။
ကုချန်၏ခန့်မှန်းချက်အရ သူ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ဤစကြဝဠာများထဲ၌ ရှိခဲ့ဖူးသော သက်ရှိခြေရာအားလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ဤပျက်စီးနေသော စကြဝဠာကမ္ဘာများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို အံ့သြမိသော်လည်း ဤခရီးစဉ်တွင် မည်သည့်အရာမျှ မရရှိခြင်းက ကုချန်အား အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။
သို့သော် သူသည် ဤအထိ စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော အချိန်အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းက အကျိုးယုတ်မည် မဟုတ်ပေ။
ကုချန်၏အကြည့်သည် သူ မစူးစမ်းရသေးသည့် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ပျက်စီးနေသည့် စကြဝဠာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။
ဤပျက်စီးနေသော စကြဝဠာသည် ပျက်စီးနေသည့် စကြဝဠာအားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိကာ အကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဤပျက်စီးနေသော စကြဝဠာထဲတွင်လည်း မည်သည့်အရာမျှ မရရှိပါက ကုချန်သည် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
" ရွှမ်း...! "
ကုချန်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ပြောင်းကာ ဤနောက်ဆုံး ပျက်စီးနေသော စကြဝဠာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။
သို့သော် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ သူ့မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် ယခင် စကြဝဠာရာပေါင်းများစွာနှင့် မကွာခြားလှပေ။
ထပ်တူညီစွာ မှောင်မိုက်အေးစက်နေပြီး ထပ်တူညီစွာ သေဆုံးတိတ်ဆိတ်နေသည်။
ပိုမိုကြီးမားသည်မှလွဲ၍ ဤစကြဝဠာသည် ယခင်က စကြာဝဠာများနှင့် ကွာခြားမှု မရှိသလောက်ပင်။
ကုချန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသော်လည်း ဤစကြဝဠာကို ဆက်လက်စူးစမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် ဤစကြဝဠာ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းတုန့်သွားရ၏။
သူ ဘာကို မြင်လိုက်ရသနည်း။
ဤပျက်စီးနေသော မဟာစကြဝဠာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကုချန်သည် မီးတောက်တစ်ခုကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မီးတောက်သည် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေကာ အဆုံးမဲ့အမှောင်ထု၏ လွှမ်းခြုံထားမှုအောင်တွင် ဖော်ပြမရနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းနေလေသည်။
မှိန်ဖျဖျ တောက်ပနေသော မီးလင်းရောင်ထဲတွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးကို ကုချန် မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် မလောင်ကျွမ်းဘဲ ကျန်ရစ်နေသော ပြာပုံတစ်ခုကို စောင့်ကြပ်နေ၍ လက်ထဲတွင် စက္ကူပိုက်ဆံများနှင့်တူသော စက္ကူများကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူ့ရှေ့ရှိ ပြာပုံထဲသို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ထည့်နေလေသည်။
တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေသော မီးလင်းရောင်သည် ဤပြာပုံမှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝိုးတဝါးဖြင့် ဆံပင်ဖြူအဘိုးအို၏ တီးတိုးရေရွတ်သံကိုပင် ကုချန် ကြားလိုက်ရသလို ခံစားရသည်။
" သေကုန်ကြပြီ အကုန် သေကုန်ကြပြီ... ရှေ့ဆက်စရာလမ်း မရှိတော့ဘူး... ထာဝရတိတ်ဆိတ်ခြင်းကသာ တစ်ခုတည်းသော ရလဒ်ပဲ..... "