အခန်း (၃၆၃)

ထိုစဉ် သူမ၏ နားနားတွင် စနောက်ကျီစယ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်းရှောင်းကော လန့်သွားပြီး ကျန်းတန်းဟယ် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "ရှင် ဘာလို့ အပြင်ထွက်လာတာလဲ" ဟု စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော သခင်မလေး ချမ်းနေမှာ စိုးလို့ နွေးထွေးမှု လာပေးတာလေ။"

ကျန်းတန်းဟယ်က သူ၏လက်ထဲမှ ခြုံစောင်ကို ပြလိုက်သည်။ သူမကို ခြုံပေးပြီးနောက် သူက ပြုံးလျက် "အခုတော့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နိုင်ပြီပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်... မနက်ဖြန်ပြီးရင်တော့ အေးအေးဆေးဆေး အိပ်နိုင်ပြီ။"

နားလည်ရခက်သော စကားတစ်ခွန်းကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ချင်းရှောင်းကောက အိမ်ထဲသို့ ခပ်သွက်သွက် ပြန်ဝင်သွားရာ ကျန်းတန်းဟယ်မှာတော့ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူမနောက်သို့ အမှီလိုက်ပြီးနောက် သူက "ဘာလို့ မနက်ဖြန်လဲ" ဟု သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။

"ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်။"

ချင်းရှောင်းကောက ပြုံးပြီး လက်ယမ်းပြကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ ခဏအကြာတွင် ကျန်းတန်းဟယ်သည် သက်ပြင်းချကာ အချစ်ပိုသည့်အကြည့်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ဖန် အရည်ပျော်သွားပြန်လေပြီ။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ချင်းရှောင်းကောသည် ကျန်းတန်းဟယ်ကို အတော်ကြာအောင် နားပူနားဆာ လုပ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် အိမ်ပြင်ထွက်လာပြီး "ရှင် အလွတ်ရပြီလား" ဟု စိုးရိမ်တကြီး ထပ်မေးပြန်သည်။

"ရပါပြီ..."

"ကျွန်မပြောတာတွေကို ပြန်ပြောကြည့်။"

"..."

"ရှင် တကယ် မှတ်မထားဘူးပဲ!"

ကျန်းတန်းဟယ် မေ့သွားမည်ကို သူမ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"မှတ်မိပါတယ်။ ပြန်စီစဉ်နေလို့ပါ။"

ကျန်းတန်းဟယ်က သူမ၏ မယုံသင်္ကာ အကြည့်ကို အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်ရင်း သူမပြောသမျှကို အစအဆုံး ရွတ်ပြလိုက်သည်။

"ပုစွန်ထုပ်ကြီးကြီးတွေ ရှိရင် အများကြီး ဖမ်းခဲ့ပါ။ လျှာပတ်ငါး တစ်ကောင် ယူခဲ့ပါ။ ပင်လယ်ရေမှော် ရှိရင်လည်း နည်းနည်းယူခဲ့၊ မရှိရင် ထားလိုက်ပါ။ ရှင်ကြိုက်တာတွေလည်း ယူခဲ့လို့ ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လတ်ဆတ်နေဖို့တော့ လိုတယ်။ ဖမ်းပြီးတာနဲ့ မီးဖိုချောင်ကို ချက်ချင်း ပို့ပေးရမယ်။"

ချင်းရှောင်းကောက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ကို ချီးကျူးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "မဆိုးဘူး၊ သွားတော့လေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ် သစ်သားပုံး နှစ်လုံးကို သယ်ကာ ကမ်းခြေဘက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ချင်းရှောင်းကော အောင့်ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ "မြန်မြန်သွားလေ!" ဟု အော်လိုက်ရာ ကျန်းတန်းဟယ်မှာ လန့်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားကာ ပင်လယ်ဘက်သို့ အမြန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ချင်းရှောင်းကော ပြုံးလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်ရှိ မီးဖိုချောင်သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ မီးဖိုချောင်ဝန်ထမ်းများမှာ ပင်လယ်ထဲတွင် ငါးဖမ်းနေကြသော်လည်း သူတို့၏ ပုံမှန်အရှိန်အရဆိုလျှင် ပင်လယ်စာများ အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်၌ တစ်ဝက်ခန့် သေနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမက ကျန်းတန်းဟယ်ကို ပင်လယ်စာများ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရစေရန်နှင့် သူမထံ အမြန်ဆုံး ရောက်လာစေရန် လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယနေ့သည် အရေးကြီးသော နေ့ဖြစ်သောကြောင့် သူမ ဤသို့ စီစဉ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့ နံနက်တွင် သူမသည် ရှောက်ကျန့် အတွက် စားပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးရမည်။ သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူရုံသာမက သူမဘက်ကလည်း အကူအညီတစ်ခု ပြန်တောင်းရန် အစီအစဉ် ရှိနေသည်။ ဤကိစ္စ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ကျရှုံးမှုမှာ ဤထမင်းတစ်နပ်ပေါ်တွင် မူတည်နေသဖြင့် သူမ အလွန် အလေးထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကိစ္စ၏ အရင်းအမြစ်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ မနေ့က သူမသည် ကျောက်ယွီယန်ကို သမားတော်နှင့် ပြသပေးသောအခါ ထိုအမျိုးသမီးကို ပြန်လည် နိုးထလာစေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ 'နှစ်တစ်ထောင် ဂျင်ဆင်း' ဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ သာမန်တောဂျင်ဆင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူမ ဘယ်မှာ သွားရှာရပါမည်နည်း? ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျန်းတန်းဟယ်က ဤကိစ္စကို သိရှိသွားပြီး ထိုဂျင်ဆင်းကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့်သူကိုလည်း သိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ရှောက်ကျန့်ထံတွင် နှစ်တစ်ထောင် ဂျင်ဆင်း၏ အမြစ်လေးများကို တောင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂျင်ဆင်းအမြစ်လေးများသာ ဖြစ်သော်လည်း အသက်ကယ်ရာတွင် အလွန် ထိရောက်လှသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့မှာ အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိသည်။ ထိုဂျင်ဆင်းမှာ လူရုပ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အသက်ဝင်နေသည့်အလား ထင်ရသည်။

ထိုဂျင်ဆင်းမြစ်လေးများ သူတို့လက်ထဲ ရောက်လာသော်လည်း ရှောက်ကျန့်က အလဲအလှယ်အနေဖြင့် ချင်းရှောင်းကော ချက်ကျွေးသည့် ထမင်းတစ်နပ်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အရူးပင် ရှောက်ကျန့်သည် သူတို့ကို တမင် သက်ညှာပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

သူမ၏ စိတ်ရင်းကို ပြသရန်အတွက် သူမသည် ဟင်းပွဲများစွာကို ပြင်ဆင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ အားလုံးမှာ ရှောက်ကျန့် အကြိုက်ဆုံး ဟင်းပွဲများ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့နှင့်အတူ ထမင်းစားသည့် အကြိမ်ပေါင်း များစွာ ရှိခဲ့သဖြင့် သူမ၏ အလုပ်အကိုင် အကျင့်အရ သူ၏ အကြိုက်နှင့် မကြိုက်သည်များကို သတိထား လေ့လာမိခဲ့သည်။

သူ့အကြိုက်အရ ဆိုလျှင် ရှောက်ကျန့်သည် အချိုကို အလွန်ကြိုက်သည်။ ချိုသည့်အရာနှင့် တွေ့လျှင် သူ ပိုစားတတ်သည်။ သူမတို့ ဧကရာဇ် ကျင်းပသည့် စားပွဲအချို့သို့ တက်ရောက်ခဲ့စဉ်က သူသည် တိုင်းပြည်၏ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ မိမိ၏ အကြိုက်ကို ဖုံးကွယ်ထားရသည်။ သို့မှသာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအချက်ကို အသုံးချပြီး အန္တရာယ် မပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချင်းရှောင်းကောက သူ၏ အချိုအာသီသကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် 'အချိုပွဲ' တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရှောက်ကျန့်ကဲ့သို့ ရာထူးကြီးကြီးတွင် နေရသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဖိအားများကို လျှော့ချရန် အချိုပွဲများ လိုအပ်မည်မှာ ဧကန်ပင်ဖြစ်သည်။

သူမ မီးဖိုချောင်သို့ ရောက်သောအခါ အစေခံများမှာ မနက်စာအတွက် အလုပ်များနေကြသည်။ သူမကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ အလုပ်များကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ သူမထံမှ ပညာသင်ယူနိုင်ရန် အလုပ်ကို အမြန်လက်စသတ်ချင်နေကြသည်။

ဤကာလအတွင်း ချင်းရှောင်းကောကြောင့် သူတို့ အများကြီး သင်ယူခဲ့ရသည်။ သူတို့ချက်သည့် ဟင်းပွဲများမှာ ပေါ့ပျက်ပျက် မဖြစ်တော့ဘဲ ချီးမွမ်းခြင်းများကို ခံရသည်။

မီးဖိုချောင်ဝန်ထမ်းများ ဟင်းချက်ကောင်းသောအခါ ခေါင်းဆောင်များက သဘောကျပြီး လကုန်တွင် အဝတ်အထည်များ ပိုဆုချတတ်သည်။ ဤကျွန်းပေါ်တွင် သူတို့၏ လစာမှာ ငွေကြေး မဟုတ်ဘဲ အဝတ်အထည်နှင့် နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်းပေါ်တွင် ငွေမှာ အသုံးမဝင်ဘဲ ပစ္စည်းများက ပိုအသုံးဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်းရှောင်းကော အလုပ်ရှုပ်နေစဉ် ဝန်ထမ်းအချို့က သူမ၏ ဘေးတွင် ဝိုင်းလာကြသည်။ ပညာသင်ချင်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ အနားသို့ ကပ်မလာဝံ့ကြပေ။ သူမ အလုပ်လုပ်ရန် နေရာအကျယ်ကြီး ချန်ထားပေးကြသည်။

၎င်းမှာ ယခင်က ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ခါက လူတွေ အလွန်အမင်း တိုးဝှေ့ကြည့်ကြသဖြင့် သူမ ဟင်းချက်ရသည်မှာ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရုံသာမက သူမ၏ လက်ချောင်းကိုပင် ဓားဖြင့် မတော်တဆ ခုတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က သူမက ဒေါသထွက်ကာ သူမ၏ ဓားစွမ်းကို ပြလိုက်သဖြင့် အားလုံး လန့်ဖျပ်ကာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်သည် လတ်ဆတ်သော ပင်လယ်စာများနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူက သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များကို တင်ပြပြီး သူမ၏ 'တော်တယ်' ဟူသော ချီးမွမ်းမှုကို ရရှိသောအခါ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူမကို ကူညီရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဤကျွန်းပေါ်တွင် ကုန်ကြမ်း အကန့်အသတ် ရှိသော်လည်း ချင်းရှောင်းကောသည် ရှိသမျှဖြင့် အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ကြိုးစားသည်။ နွေရာသီ နာနတ်သီးများ မှည့်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် 'နာနတ်သီး ချိုချဉ်ဝက်သား' မှာ မပါမဖြစ် ဟင်းပွဲ ဖြစ်လာသည်။ ထို့အပြင် ကျောသား ချိုချဉ်ကြော်ကိုလည်း ပြင်ဆင်သည်။ ကျန်းတန်းဟယ် ယူလာသော ငါးကို အချောင်းလေးများဖြစ်အောင် လှီးကာ ဂျုံမှုန့်ကပ်ကြော်ပြီး ခရမ်းချဉ်သီးဆော့စ်ဖြင့် 'ငါးချောင်းကြော်' ပြုလုပ်ခဲ့သည်။