အခန်း (၃၆၆)

သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို လှုံ့ဆော်ရန်အတွက် ချင်းရှောင်းကောက အများကြီး ပြောပြခဲ့သည်။ သူမသည် မသိလိုက်ဘဲ သတင်းအချက်အလက်များစွာကို ဖွင့်ဟမိသွားသည်။ သူမနောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်လာခဲ့သော ယွီလင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ် ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် မိန်းမောတွေဝေနေပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ရှေ့သို့တက်ကာ ရှင်းလင်းချက် တောင်းချင်နေမိသည်။

သို့သော် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်စိတ်က သူမကို ထိန်းထားပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ရန် တားဆီးနေသည်။ သူမ မိခင် ကွယ်လွန်တော့မည်ဟူသော သတင်းကို သူမ မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

ယခုအချိန်တွင် ယွီလင်းသည် အခြားလူနှစ်ဦး လန့်သွားစေမည့် အသံတစ်သံမျှ မထွက်ရဲဘဲ သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားသူများ မသိမီ ထိုနေရာမှ ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဘာကြောင့်မှန်းမသိ သူမသည် ဤကိစ္စကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်ချင်သလို၊ ယခုအချိန်တွင် သူမ မိခင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကိုလည်း မဖျက်ဆီးချင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ စိတ်က သတင်းကို လက်မခံနိုင်သေးခင်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အဖြေပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူမ သိသင့်ခဲ့သည်။ သူမ သိထားသင့်ခဲ့တာ...

သူမ မိခင်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာ၊ ချောင်းဆိုးသံ၊ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာနှင့် ပိန်လှီလာသော ခန္ဓာကိုယ်...

သူမ ဒါကို ပိုစောစော သတိထားမိသင့်ခဲ့သည်။

ယွီလင်းသည် နောင်တရစွာဖြင့် မိမိပါးကို မိမိ ရိုက်ကာ ငိုကြွေးနေမိသည်။ သူမ ငိုရင်း ရိုက်ရင်းဖြင့် အပြင်မှ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရမှ မချင့်မရဲ ရပ်လိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမ မိခင်ရှေ့တွင် ပေါ်လာရန် စိတ်ပုံမှန်မဟုတ်သေးကြောင်း သိသဖြင့် ယွီလင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် အတင်းကြိုးစားကာ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ချင်းရှောင်းကောနှင့် ကျောက်ယွီယန် လမ်းခွဲပြီးနောက် ကျောက်ယွီယန်သည် ဂေါ်ပြားကို အသာအယာ ချထားကာ ဘာမှမဖြစ်သလို အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမက ယွီလင်းကို ပြုံးရွှင်စွာ ခေါ်လိုက်သော်လည်း မိန်းကလေးကို ရှာမတွေ့ပေ။ ယွီလင်း တစ်ယောက် ရေသွားခပ်ပြန်ပြီလားဟု သူမ တွေးမိနေသည်။

အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာပြီးနောက် ယွီလင်းသည် ချင်းရှောင်းကောကို ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဟု မေးချင်သော်လည်း သူမကို အမှီလိုက်ခါနီးတွင် ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သည်။

သူမ မိခင်က သူမကို မသိစေချင်လို့ ဖုံးကွယ်ထားတာ မဟုတ်လား။ သူမကပဲ ဖွင့်ပြောရမှာလား။ သို့သော် သူမ ကြားလိုက်ရသည်မှာ မှားနေလျှင်ကော။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ယွီလင်း အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိအောင် လုပ်ရမလားဆိုသည်မှာ သူမအတွက် စိတ်ရှုပ်စရာ ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ရှင်းလင်းချက် တောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ ပြောင်းလဲ၍မရသော အမှန်တရားဖြစ်နေလျှင် သူမသည် လူအအကြီးကဲ့သို့ ရှောင်လွှဲမနေနိုင်ပေ။

"သခင်မ!"

ယွီလင်းသည် မျက်ရည်များကို ခိုင်မာစွာ သုတ်လိုက်ပြီး ချင်းရှောင်းကောနောက်သို့ ပြေးလိုက်ကာ ခေါ်လိုက်သည်။

ယွီလင်း၏ အသံကို ကြားသောအခါ ချင်းရှောင်းကော ရပ်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်ရာ အမှန်တကယ်ပင် သူမ ဖြစ်နေသည်။

"ယွီလင်း?"

ယွီလင်းသည် အမောတကော ပြေးလာသဖြင့် နဖူးပေါ်ရှိ ဆံပင်များမှာ ချွေးဖြင့် ကပ်နေသည်။ သူမကို မြင်သောအခါ ချင်းရှောင်းကောက သူမသည် ကျောက်ယွီယန်ကို လိုက်ရှာနေပြီး မတွေ့သဖြင့် စိုးရိမ်နေသည်ဟု မသိစိတ်က ထင်လိုက်မိသည်။ သူမက အမြန်ပင် "မင်းအမေ ပြန်သွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အခြေအနေ ပိုကောင်းအောင် ချင်းရှောင်းကောက အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ခုနက လမ်းမှာ သူမနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးက သူမကို အလုပ်ခေါ်လို့တဲ့။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းအမေကို ပြန်ခိုင်းလိုက်ပြီ။ မင်းလည်း အမြန်ပြန်တော့"

ယွီလင်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြန်လည် ပြည့်လျှံလာပြန်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ယွီလင်း?"

"သခင်မ၊ ကျွန်မကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ။ ကျွန်မ အားလုံး သိပြီးသားပါ"

"မင်း ဘာကို သိတာလဲ"

ချင်းရှောင်းကော၏ ရင်ခုန်သံ မြန်သွားသော်လည်း သူမ ဘာမှ နားမလည်သလို ဟန်ဆောင်ထားသည်။

"ကျွန်မ သခင်မနောက်ကို တောင်နောက်ဘက်အထိ လိုက်ခဲ့ပါတယ်။ အားလုံးကို ကြားခဲ့ရတယ်..."

ချင်းရှောင်းကောသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူမ ဘယ်လောက်အထိ ပြောမိသွားသလဲဟု ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည်။

"မင်း အကုန်သိသွားပြီလား"

ယွီလင်းက ငိုယိုရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။ "သိပါတယ်၊ ကျွန်မ အကုန်သိတယ်"

ထို့နောက် သူမ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးတော့သည်။

ချင်းရှောင်းကောသည် သူမကို မတတ်သာဘဲ ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"ယွီလင်း၊ မင်းအမေက တကယ်ကို တော်တဲ့သူပါ။ ငါ သူမကို အရမ်း လေးစားတယ်"

ယွီလင်းသည် ငိုရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မ အမေက ကျွန်မနှလုံးသားထဲမှာ အတော်ဆုံး လူသားပါ!" ဟု သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ သူမ ကျွန်မကို ထားသွားမှာကို မလိုလားဘူး။ ဘာလို့ သူမ ထားသွားရမှာလဲ။ သူမ ကျွန်မနဲ့ ထာဝရ အတူရှိနေနိုင်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ"

"ယွီလင်း၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ နားမှာ ထာဝရ မရှိနိုင်ဘူး။ လူတိုင်း တစ်နေ့မှာ အဆုံးသတ်ကို ရောက်ကြရတာပဲ။ နောက်ပြီး သေဆုံးခြင်းဆိုတာ တကယ့် ခွဲခွာခြင်း မဟုတ်ပါဘူး။ မေ့လျော့သွားခြင်းကမှ တကယ့် ခွဲခွာခြင်းပါ။ မင်းအမေက မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ သူမက မင်းအနားမှာ အမြဲ ရှိနေမှာပါ။ လူကိုယ်တိုင် မမြင်ရတာက အရေးမကြီးပါဘူး"

ယွီလင်းသည် ငိုနေရာမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်လိုက်ပြီး မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို ကြည့်ကာ "အဲဒါ တကယ်လား" ဟု မေးသည်။

"တကယ်ပေါ့!"

ချင်းရှောင်းကောက ခေါင်းကို အခိုင်အမာ ညိတ်ပြပြီး သူမ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းအမေက နည်းနည်းလေး ပိုစောစော ထွက်ခွာသွားရုံပါ။ သူမက နောက်ဘဝမှာ မင်းအတွက် အိမ်အသစ်တစ်ခု ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပေးဖို့ သွားတာပါ"

"ကျွန်မ နောက်ဘဝမှာလည်း သူမရဲ့ ကလေး ဖြစ်နေဦးမှာလား"

"ဒါပေါ့!!"

သေဆုံးခြင်းဆိုတာ ဘဝဆုံးရှုံးခြင်း မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်နေသူများသည် လမ်းသွားလမ်းလာများဖြစ်ပြီး၊ သေဆုံးသွားသူများသည် ပြန်ရောက်သွားသူများ ဖြစ်သည်။

ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ မွေးဖွားလာခြင်းက ခရီးစဉ်တစ်ခုဖြစ်လျှင် သေဆုံးခြင်းက ခရီးသစ်တစ်ခုအတွက် စတင်ထွက်ခွာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါကြောင့် မကြောက်ပါနဲ့၊ ဝမ်းမနည်းပါနဲ့။ ဒီကမ္ဘာက ထွက်ခွာသွားတဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ ကျန်ရစ်သူ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ထားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က ချစ်ခင်ရသူတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့အတွက် အရမ်းမိုက်တဲ့ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားကို ရယူလိုက်တာပါ"

ယွီလင်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမသည် မျက်နှာပေါ်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်ပြီး "သခင်မ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!" ဟု ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်းရှောင်းကောက သူမ၏ ခေါင်းကို ပွတ်ပေးကာ "ရပါတယ်၊ ပြန်သွားပြီး မင်းအမေနဲ့ အချိန်ပိုပေးလိုက်ဦး။ အိမ်အကူထိန်းက အလုပ်ခိုင်းရင်လည်း ဂရုမစိုက်နဲ့၊ ငါ ကိုင်တွယ်ပေးမယ်" ဟု အသာအယာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ကောင်းကောင်း အနားယူပါ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် မင်းနဲ့ မင်းအမေ ငါနဲ့အတူ ဒီကျွန်းက ထွက်ပြီး အပြင်မှာ ဘဝသစ် စတင်ရတော့မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့!"

ယွီလင်းသည် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်သည်။ သူမသည် လက်ပြ နှုတ်ဆက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြန်ပြေးလာကာ "သခင်မ၊ ကျွန်မ ဒါကို သိနေတယ်ဆိုတာ အမေ့ကို မပြောပါနဲ့နော်။ သူမ စိုးရိမ်မှာ စိုးလို့ပါ"

ချင်းရှောင်းကော ထိုစကားကြောင့် ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သိပြီ၊ ငါ မပြောဘူး!"

သူမ ပြောရင်း ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားသည့် အမူအရာ လုပ်ပြလိုက်သည်။

ယွီလင်းသည် ထိုအမူအရာကို မြင်သောအခါ ရှက်ပြုံးလေးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် သတိပေးပြီးနောက် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် အိမ်သို့ ပြေးသွားတော့သည်။ သခင်မ ပြောတာ မှန်သည်။ သူမသည် ပစ္စုပ္ပန်ကို တန်ဖိုးထားသင့်သည်။

ချင်းရှောင်းကောသည် သူမ မဆင်မခြင် ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး လန့်သွားသည်။ သူမ ဘေးကင်းစွာ ဝေးဝေးသို့ ရောက်သွားသည်ကို မြင်မှ သူမဘာသာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သားအမိနှစ်ယောက်မှာ တစ်ပုံစံတည်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျောက်ယွီယန်က သူမ၏ရောဂါအကြောင်း ယွီလင်းကို မပြောရန် တောင်းဆိုခဲ့သလို၊ ယွီလင်းကလည်း သူမ သိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကျောက်ယွီယန်ကို မပြောရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။ အမှန်စင်စစ် သူတို့၏ တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး ထားရှိသော မေတ္တာမှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

—-

ရင်ထဲမှ အလေးအပင်ကြီး လျော့ကျသွားသဖြင့် ချင်းရှောင်းကောသည် အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည်။ ကျန်းတန်းဟယ်သည် သူမအတွက် ဝမ်းသာသော်လည်း သူမကို သတိပေးရန် မမေ့ပေ။

...

ကျန်းတန်းဟယ်သည် ဘေးစောင်း လှဲလျောင်းလျက် ချင်းရှောင်းကောကို ကြည့်ကာ "အရမ်း ပျော်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သိပ်ပျော်တာပေါ့!"

ချင်းရှောင်းကောက လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းခုထားပြီး ပါးချိုင့်လေးတွေ ပေါ်အောင် ပြုံးနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က တစ်ခုခုကို မေ့နေပုံရတယ်"

"ဘယ်သူ့ကို ပြောတာလဲ"

ချင်းရှောင်းကောမှာ သေချာ အာရုံမစိုက်မိပေ။ ထို့နောက် သူက သူမကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသွားသဖြင့် စိတ်ဝင်တစား ထထိုင်ကာ "ကျွန်မလား? ဘာမေ့သွားလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ချစ်ဇနီး၊ ကျောက်ယွီယန်နဲ့ သမီးကို ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ။ သူတို့ကို ဘယ်မှာ အခြေချပေးမှာလဲ"

"ဟူး... ကျွန်မမှာ အစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါ။ ကျွန်မက နောက်ဆက်တွဲတွေကို ထည့်မတွက်ဘဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တဲ့သူလို့ ထင်နေတာလား"

ကျန်းတန်းဟယ် ဤအရာကို မေးနေမှန်း သူမ မသိခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ကိစ္စသေးသေးလေးသာ ဖြစ်ပြီး သူမ တွေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကျောက်ယွီယန်က ယွီလင်းကို သူမထံ အပ်နှံထားသဖြင့် သူမသည် သူမ၏ အနာဂတ်အတွက် စီစဉ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နွားမများက မကြာမီ နွားနို့ ထွက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သူမသည် နွားနို့စစ်စစ်၊ နို့လက်ဖက်ရည်နှင့် နို့မုန့်များ ရောင်းရန် ဆိုင်တစ်ဆိုင် ငှားရန် စဉ်းစားထားသည်။ သူမ တစ်ယောက်တည်း အရာအားလုံးကို ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ယွီလင်းသာ ဆန္ဒရှိလျှင် သူမနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်နိုင်သည်။

ကျောက်ယွီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မကောင်းသဖြင့် သူမ အကြာကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ အချိန်တန်လျှင် သူမသည် ယွီလင်းကို ကူညီပြီး ကျောက်ယွီယန်၏ အသုဘကိစ္စများကို စီစဉ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

...

လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက သူမသည် အဝေးရောက် သူဌေးလုပ်ကာ အလုပ်ကို စုချန်းရှန့်ထံ အပ်ထားရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ သူမက နွားနို့နှင့် ချက်နည်းပြုတ်နည်းများကို ပေးပြီး သူက စီမံခန့်ခွဲမည်ပေါ့။

သို့သော် ဤအရာမှာ မိတ်ဖက်အလုပ် ဖြစ်သဖြင့် ပဋိပက္ခ အသေးအမွှားများမှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ မိမိဘာသာ ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင် ဖွင့်လိုက်တာက ပိုကောင်းသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမတွင် ဘာမှလုပ်စရာ မရှိပေ။ မိမိကိုယ်ကိုယ် အလုပ်များအောင် ထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ထို့အပြင် သူမသည် စုချန်းရှန့်နှင့်လည်း ဆက်၍ပူးပေါင်းနိုင်သည်။ သူမတွင် လောဘကြီးကြီးမားမား မရှိပေ။ ယုံဟိုင် ခရိုင်တွင် ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ဆိုင် ဖွင့်ရုံသာဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကျွမ်းကျွမ်း ၏ ပညာရေးကို ကူညီနိုင်ရုံသာမက သူမအတွက်လည်း အလုပ်တစ်ခု ရှိနေစေမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စုချန်းရှန့်က သဘောတူပါက သူမသည် သူ၏ လုပ်ငန်းကို အခြားနေရာများတွင် တိုးချဲ့နိုင်ရန် ချက်နည်းများနှင့် နွားနို့များကို ဆက်ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပါသေးသည်။