အခန်း (၂၇)

စုံစမ်းသိရှိသမျှကို ပြောပြပြီးနောက် ဟွမ်ဖန့်ယင်းကမေးလိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့ မှီခိုသူအဖွဲ့ တာဝန်ချထားမှုမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာလား?"

"ဟုတ်ကဲ့" ယန်ရွှယ်က သူမထံ ဘာအကြောင်းကြားစာမှ မရောက်ရှိခဲ့ပုံနှင့် ခေါင်းဆောင်လင်း၏ ဇနီး ပြောခဲ့သည်များကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဟွမ်ဖန့်ယင်းက ထိုင်နေရာမှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်သည်။ "ဒါက နင့်ကို တမင်သက်သက် လုပ်တာပဲ! ငါ သွားပြောလိုက်မယ်!"

"မလောပါနဲ့ဦး" ယန်ရွှယ်က သူမကို ပြန်ဆွဲထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ "ဒါကို ခေါင်းဆောင်လင်း သိ၊ မသိ ကျွန်မတို့ မသေချာသေးဘူး။ တကယ်လို့ ဒါက သူ့စိတ်ကူးဆိုရင် သွားပြောလည်း ထူးမှာမဟုတ်ဘူး"

"ရှောင်လင်းကတော့ ဒါကို မသိလောက်ပါဘူး မဟုတ်လား? သူ့မိန်းမက နင့်ကို တံခါးဝမှာတင် တားပြီး အပြင်မှာ စကားပြောခဲ့တာဆို?"

ဒါက သေချာပေါက် မပြောနိုင်ပေ။ ယခင်က ဝမ်ရွာမှ လျော်ကြေးငွေများ ယူခဲ့စဉ်ကနှင့် သူမကို တစ်ယောက်ယောက်နှင့် အောင်သွယ်ပေးရန် ကြိုးစားစဉ်ကလည်း သူမ၏အဒေါ် ပိုင်ရှို့ကျန့်ကသာ ကိုင်တွယ်ခဲ့သည် မဟုတ်လား? ယန်စုန့်ရှန်း တကယ်ပဲ မသိခဲ့တာလား? မဖြစ်နိုင်ပါ။ သူက ဇနီးဖြစ်သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းကာ လူကောင်းလုပ်လိုသူသာ ဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ်သည် ဟွမ်ဖန့်ယင်းကို စိတ်အေးအောင် ချော့မော့လိုက်သည်။

"ကျွန်မ တခြားနည်းလမ်း စဉ်းစားပါ့မယ်။ သူတို့နဲ့ ရန်ဖြစ်ဖို့က ပန်းတိုင်မဟုတ်ဘူး၊ အလုပ်ရဖို့က ပန်းတိုင်လေ"

ဟွမ်ဖန့်ယင်းက သဘောတူသည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ငါ ကူညီနိုင်တာရှိရင် ပြောပါ။ လိုအပ်ရင် လောင်လျိုကို အထက်လူကြီးတွေဆီ တင်ပြခိုင်းလိုက်မယ်။ ဒါက လုပ်ထုံးလုပ်နည်း မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်မ အဒေါ်ကို ဘယ်တုန်းက အားနာဖူးလို့လဲ? တကယ်လို့ လိုအပ်လာရင် အဒေါ်ရဲ့ ခွေးသုံးကောင်ကိုပါ အင်အားပြဖို့ ခဏငှားဦးမှာ" ယန်ရွှယ်က နောက်ပြောင်လိုက်ရာ ဟွမ်ဖန့်ယင်းမှာ ရယ်မောသွားတော့သည်။

"တကယ်လို့ နင်က အတည်ပြောတာဆိုရင် နောက်ဖေးက ငန်းနှစ်ကောင်ကိုပါ ထည့်ပေးလိုက်မယ်" ဟွမ်ဖန့်ယင်းက ပြန်နောက်လိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ်၏ စကား တစ်ဝက်မှာ အတည်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမ ပြောခဲ့သလိုပင် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန်က အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် သူမသည် တောင်ပေါ်သို့ ကားကြုံဖြင့် ထပ်မံတက်သွားခဲ့သည်။

ဒီတစ်ခါတွင် သူမသည် ချီဖန့်ကို တွေ့ရန် သွားခြင်းမဟုတ်ပေ။ ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် စခန်းထဲသို့ပင် မဝင်ဘဲ မှီခိုသူအဖွဲ့ မည်သည့်နေရာတွင် အလုပ်လုပ်နေသနည်းဟု တစ်ယောက်ယောက်ကို မေးရန်သာ စီစဉ်ထားသည်။ သို့သော် ဝေးဝေးမသွားရသေးခင်မှာပင် တစ်ယောက်ယောက်က သူမအား လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ပြန်ရောက်ပြီလား? ချီဖန့်ကို လာရှာတာလား?"

ယန်ရွှယ် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လွန်ခဲ့သောတစ်ခေါက်က သူမအား ချီဖန့်ဆီ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သော လျန်ချီမောင် ဖြစ်နေသည်။

သူသည် မသိချင်ယောင်ဆောင်နေခြင်းလား သို့မဟုတ် သူမ၏ မင်္ဂလာဆောင်တွင် ပြဿနာရှာရန် သူ့ယောက်ဖကို သူက တိုက်တွန်းခဲ့သည်ကို သူမ မသိဟု ထင်နေခြင်းလားတော့ မသိရပေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သူမကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ်က သူ၏ ပြုံးနေသော မျက်နှာကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့ အလုပ်မဆင်းဘူးလား အစ်ကိုလျန်?"

"ထရက်တာက ပြန်ပျက်နေလို့လေ။ ပြင်မယ့်သူကို စောင့်နေတာ" သူက လက်ကာပြရင်း ပြောသည်။

"သစ်ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့က အခု တောနက်ထဲ ရောက်နေပြီ။ လိုက်ရှာပေးရမလား?"

သူသည် လွန်ခဲ့သောတစ်ခေါက်က သူမအား ဒုက္ခရောက်လုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ပုံနှင့် သူမကို ထိုနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ထားရစ်ခဲ့ပုံများကို မေ့သွားဟန်တူသည်။

ယန်ရွှယ်က ဆက်မရှာတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "မှီခိုသူအဖွဲ့ အခု ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်နေလဲဆိုတာ သိလား?"

အဖြေကို သိလိုလျှင် သူတို့ အလုပ်လုပ်နေသည့် နေရာမှာတင် ဖမ်းမိရန် လိုအပ်သည်။

လျန်ချီမောင်က အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။"မှီခိုသူအဖွဲ့? သူတို့ကို ဘာအတွက် လိုတာလဲ?"

"ကိစ္စလေး ရှိလို့ပါ" ယန်ရွှယ်က ဝါးတားတားသာ ပြန်ဖြေသည်။

သူက နှုတ်ခမ်းတစ်ချက် စုပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ငါ သွားစုံစမ်းပေးမယ်။ ဒါက မင်းအတွက်မို့လို့နော်၊ တခြားသူဆိုရင် ငါ ဂရုတောင် စိုက်မှာမဟုတ်ဘူး"

မကြာမီ သူသည် မှီခိုသူအဖွဲ့ရှိရာ နေရာနှင့် ပြန်ရောက်လာသည်။

ယန်ရွှယ်က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်သော်လည်း သူက နောက်က လိုက်လာခဲ့သည်။

"ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်။ လမ်းမှားနေဦးမယ်"

ထို့နောက် ရင်းနှီးသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းသည်။ "သစ်ထုတ်လုပ်ရေးစခန်းက ဘဝက ဘယ်လိုလဲ? မင်း မင်္ဂလာဆောင်တာတောင် ငါ မသိလိုက်ဘူး၊ လက်ဆောင်ပေးဖို့ အခွင့်အရေး လွဲသွားတယ်"

ဒါက နည်းနည်းတော့ ရင်းနှီးလွန်းနေသည် မဟုတ်လား?

ယန်ရွှယ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ဆက်ပြောနေသည်။ "ငါက မင်းအိမ်ရဲ့ အနောက်ဘက်မှာ နေတာ။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု လိုအပ်လို့ ချီဖန့် မရှိရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့ပါ။ ငါက ထရက်တာမောင်းတာဆိုတော့ အိမ်မှာ ရှိတာ များတယ်"

ယန်ရွှယ်က ပြန်မဖြေဘဲ ခြေလှမ်းကို သွက်သွက်လှမ်းလိုက်ရာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူ့ကို စကားအများကြီး ပြန်မပြောဖြစ်တော့ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ရှင်းလင်းရေး အလုပ်များကို စခန်းနှင့် နီးသောနေရာတွင် စတင်နေသဖြင့် သူတို့ အမြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ယန်ရွှယ်သည် သစ်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မီးဖိုဘေး၌ အပန်းဖြေနေကြသော လူအနည်းငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မှာ ရင်းနှီးနေသည် - သူမမှာ အလွန်လှပသော ခေါင်းဆောင်လင်း၏ ဇနီးပင် ဖြစ်သည်။

"အနားယူနေကြတာလား?" လျန်ချီမောင်က အနားသို့ ချဉ်းကပ်ရင်း လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးက မော့ကြည့်ပြီး ပြုံးပြသည်။ "ရှောင်လျန်! ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီအထိ လာတာလဲ?" သူမက သူ့ကို ကောင်းကောင်းသိပုံရသည်။

"ယန်ရွှယ်က မှီခိုသူအဖွဲ့ကို ရှာနေတာနဲ့ လမ်းပြပေးတာပါ" သူက လမ်းမှာ ခုလေးတင် တွေ့ခဲ့သည်ကို မပြောဘဲ လက်ဟန်ပြကာ ဆိုလိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်လင်း၏ ဇနီးသည် ယန်ရွှယ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာမှာ ခေတ္တမျှ ပျက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်ပြုံးလိုက်သည်။ "ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ? တစ်ခုခု လိုအပ်လို့လား?"

"ကျွန်မ ခေါင်းဆောင်လင်းကို လာရှာတာပါ" ယန်ရွှယ်က ပြန်ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ အဖြေကို မစောင့်ဘဲ သူမ၏ အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်လင်း! ခေါင်းဆောင်လင်း ဒီမှာ ရှိပါသလား?"

အားလုံးနီးပါးက တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းဆောင်လင်း၏ ဇနီးလည်း ပါဝင်သည်။

ယန်ရွှယ်က အရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလိုက်သော်လည်း ဆက်အော်ခေါ်နေခဲ့သည်။ "ခေါင်းဆောင်လင်း! ဒီနှစ် မှီခိုသူအဖွဲ့မှာ လူမလိုတော့ဘူးဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား? အဲဒါကြောင့် ကျွန်မကို အကြောင်းမကြားတာလား?"

သူမသည် အလွန်အရေးကြီးနေဟန် ဆောင်လိုက်ပြီး သူ ပြန်ဖြေချိန်ပင် မပေးဘဲ ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့မှာ အလုပ်တွေ များလွန်းလို့ လူလိုနေသေးတယ်လို့ ကြားမိတယ်။ ဘယ်ဟာက အမှန်လဲ?"

ခေါင်းဆောင်လင်းက စကားပြောရန် ပြင်သော်လည်း ချောင်းဆိုးသံ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဇနီးက ယန်ရွှယ်၏ လက်ကို အမြန်ဆွဲလိုက်သည်။ "စိတ်အေးအေးထားပါဦး။ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောလို့ ရပါတယ်"

"အလုပ်စတာ ရက်အတော်ကြာနေပြီလေ။ ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလောဘဲ နေနိုင်မှာလဲ?" ယန်ရွှယ်မှာ အတားခံရန် မရည်ရွယ်ဘဲ ဤကိစ္စကို လူအများရှေ့တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆွေးနွေးလိုသည်။

သူမ၏ အသံက ပို၍ ကျယ်လာသည်။ "ကျွန်မက အတွင်းရေးမှူး လန်ကို သွားမေးမလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်လင်း ဒီမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကြားလို့ အရင်လာတာ။ တကယ် ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?"

သူမသည် စကားကို အမြန်ပြောလိုက်ရာ စိတ်တိုပြီး ပျာယာခတ်နေသော ဇနီးသည်လေး၏ ပုံစံကို ကောင်းကောင်း ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

လျန်ချီမောင်ပင်လျှင် ခေါင်းဆောင်လင်း၏ ဇနီးအား မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ဘာကိစ္စဖြစ်နေလို့လဲ?"

ခေါင်းဆောင်လင်း၏ ဇနီးသည် ယန်ရွှယ်က ဤမျှ ရဲတင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ အမြဲတမ်း ပြုံးနေပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ဟန်ရှိသော ယန်ရွှယ်မှာ အသက်ငယ်ပြီး ရှက်တတ်သဖြင့် ပြန်လှန်ပြောရဲမည်မဟုတ်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သူမ ငြင်းပယ်လိုက်လျှင် ယန်ရွှယ်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်သော်လည်း တိတ်တဆိတ်သာ ခံစားလိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ယန်ရွှယ်က လူအများရှေ့တွင် ဤကိစ္စကို ဖော်ထုတ်လိုက်သဖြင့် သူမ ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယန်ရွှယ်က အတွင်းရေးမှူး လန်၏ အမည်ကို ထုတ်ပြောလိုက်သဖြင့်...

ခေါင်းဆောင်လင်း၏ ဇနီးသည် ဤကိစ္စကို မဖြေရှင်းပါက ယန်ရွှယ်သည် အတွင်းရေးမှူး လန်ထံ တကယ်သွားမည်ကို သိသည်။ ခေါင်းဆောင်လင်းလည်း သိပါသည်။

သူသည် ချောင်းဆိုးရင်း အနားသို့ အမြန်ရောက်လာသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ? ငါ... အဟွတ်... တစ်ယောက်ယောက်ကို အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်သားပဲ။ မင်း... အဟွတ်... ကိုယ်တိုင် မလာတာ မဟုတ်လား?"

"ဘယ်သူက ကျွန်မကို အကြောင်းကြားတာလဲ? ဘာသတင်းမှ မရပါဘူး။ ကျွန်မ စုံစမ်းကြည့်တော့လည်း အဖွဲ့မှာ လူပြည့်နေလို့ ကျွန်မ မလိုတော့ဘူး၊ အိမ်မှာပဲ စောင့်နေပါလို့ ပြောကြတယ်"

ယန်ရွှယ်က မည်သူ့ကို မေးခဲ့သည်ဟု အမည်မတပ်သော်လည်း စကားပြောရင်း ခေါင်းဆောင်လင်း၏ ဇနီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်လင်းသည်လည်း သူ၏ ဇနီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အပြုံးမှာ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။ သို့သော် သူသည် သူမကို ရန်မတွေ့ဘဲ ယန်ရွှယ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသည်။ "ဒါဆိုရင် ငါ မေ့သွားတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ မင်း... အဟွတ်... မနက်ဖြန်ကစပြီး အလုပ်ဆင်းလို့ ရပါပြီ"

သူသည် ဇနီးဖြစ်သူအပေါ် အပြစ်ပုံမချဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤကိစ္စကို သူ တကယ်မသိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ယန်ရွှယ်သည် အတွင်းရေးမှူး လန်ထံ တိုက်ရိုက်မသွားခြင်းမှာလည်း ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤပြဿနာကို မှီခိုသူအဖွဲ့အတွင်းမှာတင် အရင်ဖြေရှင်းလိုသည်။ အကယ်၍ ခေါင်းဆောင်လင်း မသိပါက ပြဿနာမှာ သူ့ထံတွင်သာ ပြီးဆုံးသွားမည်။ ဤကိစ္စကို အရှိန်မမြှင့်ခြင်းဖြင့် ယန်ရွှယ်သည် ခေါင်းဆောင်လင်းအား မျက်နှာသာပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ဇနီးအား နောက်ပိုင်းတွင် သူ မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်မှာ သူ၏ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ သိနေခဲ့လျှင်လည်း သူမ၏ လူသိရှင်ကြား ပြောဆိုမှုနှင့် အတွင်းရေးမှူး လန်၏ အမည်ကို ထည့်ပြောမှုကြောင့် သူသည် သူမအား အဖြေတစ်ခု ပေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယခုအခါ ကိစ္စမှာ ပွင့်လင်းသွားပြီဖြစ်သဖြင့် မှီခိုသူအဖွဲ့တွင် ယန်ရွှယ်၏ နေရာမှာ အတည်ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ မဖြေရှင်းပေးပါက သူမ တကယ်ပင် အတွင်းရေးမှူး လန်ထံ သွားမည် မဟုတ်လား။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ခေါင်းဆောင်လင်းက သူမအား နောက်တစ်နေ့တွင် အလုပ်စဆင်းရန် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ ယန်ရွှယ်က စိတ်အေးသွားဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျွန်မ လာမေးလို့ တော်သေးတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် အကုန် ရှုပ်ကုန်တော့မှာ"

သူမသည် မည်သည့်အချိန်တွင် တိုးရမည်၊ မည်သည့်အချိန်တွင် ဆုတ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ သူမသည် မကျေနပ်မှုကိုသာ ဖက်တွယ်ထားတတ်သည့် လူငယ်အများစုနှင့် မတူပေ။

သူမ၏ အစောပိုင်းက ဒေါသတကြီး ပြောဆိုမှုများမှာ သရုပ်ဆောင်ချက်များသာ ဖြစ်ဟန်တူသည်။ ခေါင်းဆောင်လင်းသည် ယန်ရွှယ်အား အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် အကြာကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ်က သူ၏ အကြည့်ကို မရှောင်ဘဲ ပြန်ကြည့်ရင်း နောက်ပြောင်လိုက်သေးသည်။ "ကျွန်မသာ ဒီကို လာမမေးရင်၊ ကျွန်မ တစ်ခုခုလုပ်မိလို့ ရှင့်မိသားစုကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ထားမိတာလားလို့တောင် ထင်မိမှာ"

ခေါင်းဆောင်လင်း၏ အမူအရာမှာ ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသည် - သူမ ဆိုလိုသည်ကို သူ နားလည်လိုက်သည်။

ယန်ရွှယ်က ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "အလုပ်လုပ်နေတာကို မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။ မနက်ဖြန် မနက် ၆ နာရီ ၂၀ မှာ တွေ့ကြမယ် မဟုတ်လား?" သူမသည် အချိန်အတိအကျကိုပင် သိနေသည် - သူမသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ခေါင်းဆောင်လင်းက ချောင်းဆိုးရင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြခဲ့သည်။ "ဒီနေ့ညကျရင် မင်းအတွက် လုံခြုံရေးဦးထုပ်နဲ့ ကိရိယာတွေကို လာပို့ပေးပါ့မယ်"

တောထဲတွင် အသုံးပြုသော "လုံခြုံရေးဦးထုပ်" များမှာ အမှန်စင်စစ် နွယ်ပင်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ဦးထုပ်များဖြစ်ပြီး ဒေသအခေါ် "ထန်တိုကျိ" ဟု ခေါ်သည်။ ယန်ရွှယ်သည် ထိုဦးထုပ်များကို လူများဆောင်းထားသည်ကို မြင်ဖူးပြီးသား ဖြစ်သည်။ တောရှင်းရာတွင် အသုံးပြုသော ကိရိယာများမှာ ပုဆိန်နှင့် လက်လွှများသာ ဖြစ်သည်။

"တောရှင်းခြင်း" ဆိုသည်မှာ သစ်ထုတ်လုပ်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော သစ်ငုတ်တိုများနှင့် သစ်ကိုင်းများကို ရှင်းလင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်အသစ် ပြန်မစိုက်ခင် တောင်ပေါ်ရှိ အပျက်အစီးများကို ရှင်းလင်းရခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့သစ်တောအဖွဲ့များတွင် သီးသန့် ရှင်းလင်းရေးအဖွဲ့ ရှိသော်လည်း ကျင်းချွမ်း သစ်တောခြံသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိုသဖြင့် ဤတာဝန်ကို မှီခိုသူအဖွဲ့အား ပေးအပ်ကာ တစ်ရက်ချင်း လုပ်ခ ပေးချေခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ယန်ရွှယ်သည် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ၅ မိနစ်ခန့် ကြိုရောက်နေခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကားရောက်လာခဲ့သည်။ တောင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ အဖွဲ့သည် မနေ့က ရပ်နားခဲ့သော နေရာမှ စတင်၍ ရှင်းလင်းရေး လုပ်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်လင်းက အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်ပြီး ယန်ရွှယ်အား ညွှန်ပြသည်။

"လျန်ယွဲ့အာ သူမကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးလိုက်ပါ"

ယန်ရွှယ် သူမကို မှတ်မိသည် - သူမမှာ အဒေါ်ကောကို အိမ်အထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သော ယွဲ့အာပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ လျန် ဖြစ်သည်။ မန်ချူးမျိုးနွယ်စု "နျိုဟူရူ" မှ ဆင်းသက်လာသော ထိုအမည်မှာ လူသိနည်းသဖြင့် သူမသည် အတွင်းရေးမှူး လျန်နှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ယန်ရွှယ် တွေးတောမိသည်။

လျန်ယွဲ့အာကလည်း ယန်ရွှယ်ကို မှတ်မိနေသည်။ သူမက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "ကောင်းပါပြီ" ဟု ဆိုပြီး သူမအား ခေါ်ထုတ်သွားကာ ပုဆိန်နှင့် လက်လွှ အသုံးပြုပုံကိုသင်ကြားပေးခဲ့သည်။ လျန်ယွဲ့အာမှာ စကားအပြောနည်းသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယန်ရွှယ်အား မနေ့က ကိစ္စများကို မမေးမြန်းသော်လည်း တခြားသူများမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ မကြာမီ တစ်ယောက်က အနားသို့ ကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး မေးခဲ့သည်။

"မနေ့က တစ်ယောက်ယောက်က အလုပ်မခေါ်ဘူးလို့ ပြောတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ? ခေါင်းဆောင်လင်းရဲ့ ဇနီးလား?"

ယန်ရွှယ်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးပြရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး မနေ့က လူအများရှေ့တွင် ရဲတင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့သော အမျိုးသမီးနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။

ထိုအမျိုးသမီးက ယန်ရွှယ် တုံ့ဆိုင်းနေသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ ရပါတယ်။ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ ရှင် မပြောလည်း ရပါတယ်"

ထို့နောက် သူမ၏ အသံကို ပိုနှိမ့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ချန်ယွီကျန်းကို ရှင် ဘယ်လိုလုပ် သွားငြိမိတာလဲ? သူမက လွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး - ယောက်ျားတွေကို ချိုချိုသာသာ ပြောဆိုတတ်တဲ့နေရာမှာ နာမည်ကြီးပဲ။ ဒီနေ့ သူမ ဘာမှမဖြစ်သလို နေပြနေတာကို မြင်လား? သတိထားနော် - သူမက ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်"

ခေါင်းဆောင်လင်းနှင့် သူ၏ဇနီးသည် ယနေ့တွင် ပုံမှန်အတိုင်းပင် နေထိုင်ကြသည်။ လျန်ချီမောင်နှင့် သူ၏ဇနီးကဲ့သို့ ရန်ဖြစ်သံကို လမ်းတကာ ကြားရအောင် လုပ်တတ်သူများ မဟုတ်ကြပေ။

ယန်ရွှယ်က အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။"ဒီလို လုပ်ရတာလား?"

"ဟုတ်တယ်၊ အကိုင်းအခက် အထူတွေကို ဒီမှာပုံ၊ အပါးတွေကို ဟိုဘက်မှာပုံ" အမျိုးသမီးက ညွှန်ပြပြီး ထပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောခဲ့သည်။ "သူမ ရှင့်ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ချီဖန့်ကြောင့်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်"

ဒီတစ်ခါတွင် ယန်ရွှယ်က နားမလည်ဟန်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင့်ရဲ့ ချီဖန့်က ယွီရုန်ကျစ်နဲ့ ပြဿနာဖြစ်ဖူးတယ် မဟုတ်လား? ချန်ယွီကျန်းနဲ့ ယွီရုန်ကျစ်ရဲ့ အစ်မ ယွီချွေ့ယွင်တို့က အရမ်းခင်ကြတာ။ ယွီချွေ့ယွင်ကပဲ သူမကို ခိုင်းတာ ဖြစ်ရမယ်"

.......

ဤသတင်းများမှာ တောင်ပေါ်ရှိ သစ်ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ထံသို့ မည်သို့ရောက်သွားသည်မသိပေ။ လျိုဝေကောကလည်း ထိုအမြင်မျိုး ရှိနေသည်။

"ယွီရုန်ကျစ်ကို မင်း ဘာလုပ်မိလို့လဲ? သူရော၊ သူ့ယောက်ဖရော၊ သူ့အစ်မရော အားလုံးက ရှင့်မိသားစုကို ရန်လုပ်နေကြတာ"

ချီဖန့်က အစပိုင်းတွင် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသော်လည်း သစ်ပင်ခြေရင်းမှ နှင်းများကို ဆက်လက်ဖယ်ရှားနေသည် - သစ်တုံးဖြတ်သူများ အလုပ်လွယ်ကူစေရန် သစ်မြစ်များကို ရှင်းလင်းပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ "အဲဒီလို မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

"ဘာက မဟုတ်တာလဲ?" လျိုဝေကောက နားမလည်သဖြင့် ထပ်မေးသော်လည်း ချီဖန့်က ပြန်မဖြေတော့ပေ။

သူက အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။ "ဒီမှာ အလုပ်ပြီးတော့မယ် မဟုတ်လား? မှီခိုသူအဖွဲ့ဆီ ခဏ သွားမလား? မင်းမိန်းမကို သွားပြီး အားပေးလိုက်ဦးလေ - တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို ဒုက္ခမပေးအောင်လို့"

ချီဖန့်က မော့မကြည့်ခဲ့ပေ။ "သူမက ကျွန်တော့်ထက် ပိုပြီး စိတ်ဓာတ်မာကျောတယ်လို့ အစ်ကိုပဲ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား?"

"အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက အမျိုးသမီးပဲလေ။ မင်း တကယ်ပဲ စိတ်မပူဘူးလား?"

လျိုဝေကောက ဖြီးပြရင်း အသံနှိမ့်ကာပြောခဲ့သည်။ "ဒါ့အပြင် မင်းတို့နှစ်ယောက် မတွေ့ရတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ? သူမကို လွမ်းနေတယ်ဆိုတာ မလိမ်စမ်းပါနဲ့။ ရှက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး - ငါလည်း မင်းနဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်။ အလုပ်စောစောပြီးလို့ ဒီဘက်ကို လမ်းကြုံဝင်လာတာလို့ ပြောတာပေါ့"

ဒီတစ်ခါတွင် ချီဖန့်က သူ့ကို တကယ်ပင် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအကြည့်မှာ နက်နဲပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဟန်ရှိသည်။ "တကယ်တော့ သွားချင်တာက ကျွန်တော်လား၊ ဒါမှမဟုတ် အစ်ကိုလား?"

......

ချီဖန့် - 'ခင်ဗျားက ဘာလို့ ကျွန်တော့်မိန်းမကို သွားတွေ့ချင်နေရတာလဲ?'