အမှတ်မထင်ဖူးစာ

ယန်ရွှယ်၏ ကံကြမ္မာသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆိုးရွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေများမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ထိုအမျိုးသမီးသည် နယ်နိမိတ်အစွန်အဖျားအထိ ခရီးဝေးသွားကာ လူစိမ်းတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။ ထိုအမျိုးသားတွင် ကျောထောက်နောက်ခံများစွာ မရှိတော့သော်လည်း သူသည် အရည်အချင်းရှိပြီး၊ အရပ်ရှည်ကာ၊ အထူးတလည် ခန့်ချောသူဖြစ်ကြောင်း သူမ ကြားသိခဲ့ရ၏။သူမ၏ စံနှုန်းများအရ သူသည် အသင့်အတင့်ကောင်းမွန်သော အိမ်ထောင်ဖက် ဖြစ်သည်။ သူမရောက်ရှိသည့်နေ့တွင် တောအုပ်တစ်ခုလုံးသည် ဆီးနှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့၏။ ရထားကြီးမှ ရထားငယ်သို့ ပြောင်းစီးပြီးနောက် သူမ၏ လက်နှင့်ခြေထောက်များသည် အေးခဲ၍ ထုံကျင်နေခဲ့သည်။သူမသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော နှင်းပွင့်များကြားမှ နောက်ဆုံးတွင် အရပ်ရှည်သော ပုံရိပ်တစ်ခုနှင့် ဆောင်းတွင်းထက်ပင် ပို၍အေးစက်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ချီဖန့်၏ မိသားစုသည် ဂုဏ်ကျက်သရေမဲ့ခဲ့ရပြီး၊ သူသည် လူတို့၏ လျစ်လျူရှုမှုဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ လူများသည် သူ့အား ကပ်ရောဂါကဲ့သို့ ရှောင်ဖယ်ကြရုံသာမက သူ၏ စေ့စပ်ထားသူကပင် သူဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် သူ့ကို ကန်ထုတ်ရန် ရောက်လာခဲ့လေ၏။ ထိုနေ့တွင် လေသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူ့သွေးကြောထဲမှ သွေးများကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်လောက်သည်။ သူသည် အရှက်ရစေမည့်အဖြစ်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုအစား သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးသည် ပြုံးပြကာ သူမ၏လက်ကို ကမ်းလိုက်သည်။ "ရှင်က ရဲဘော် ချီဖန့်လား။ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်မက ယန်ရွှယ်ပါ။ ကျွန်မ ရှင်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ လာခဲ့တာပါ။" ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် သေးသွယ်သော ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများသည် လမင်းများကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ဝိုင်းစက်ကာ ထွန်းသစ်စ လခြမ်းကွေး ပုံသဏ္ဌာန် ကွေးညွှတ်ကျသွား၏။ သူ့အား အံ့အားသင့်စေသည်မှာ သူမသည် စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းရန် ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် မုန်တိုင်းငြိမ်သက်ပြီး နှင်းများ ကင်းစင်သွားသောအခါ သူနှင့် အမှန်တကယ် စေ့စပ်ထားသူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် စာအုပ်တစ်အုပ်‌ကို အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်—ထိုစာအုပ်ထဲတွင် ချီဖန့်သည် တောမှ မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ရုန်းကန်ခဲ့ပြီး၊ ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ချန်ချင်း အကြီးစားစက်မှုလုပ်ငန်းကို တည်ထောင်ကာ သူမအပါအဝင် သူ့အပေါ် နင်းခြေခဲ့သူတိုင်းကို ရက်ရက်စက်စက် နှိပ်ကွပ်ခဲ့၏။ စာအုပ်၏ အချိန်ဇယားအရ ချီဖန့်သည် အိမ်ထောင်မပြုဘဲ ရှိနေသေးသည်ဟု ယူဆကာ သူမတွင် အရာအားလုံးကို ပြုပြင်ရန် အချိန်ရှိသေးသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော် သူမ ထိုသူအား အလျင်အမြန် သွားရှာသောအခါ ထိုအမျိုးသားသည် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးနှင့် စကားများနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ နှလုံးသား အေးစက်သူအဖြစ် လူသိများသည့် အနာဂတ်သူဌေးကြီးသည် ဒေါသကြောင့် မျက်နှာနီမြန်းနေခဲ့သည်—သို့သော်လည်း သူသည် မိန်းကလေးကို သူ့ကျောပေါ်၌ အလွန်ဂရုတစိုက် ချီပိုးထားဆဲပါပင်… သူမ တအံ့တဩဖြစ်သွားရ၏။ ထိုအတောအတွင်း တကယ့် ချီဖန့်နှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့လိုက်ရသော ယန်ရွှယ်သည်လည်း အလားတူ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ သူမရဲ့ အကြီးဆုံးအဒေါ်က သူ့ရဲ့ ချိန်းတွေ့ဖော်က အသည်းခိုက်မတတ် ချောတဲ့သူလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ သူတို့ရဲ့ ရုပ်ချောခြင်းဆိုင်ရာ စံနှုန်းတွေက ဘာလို့များ ဒီလောက်ကွာခြားနေရတာလဲ???