အခန်း (၁၂၉)

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မှိုနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ရှာဖွေနေသည့် ရွာသားအချို့ကို တွေ့ရပြီး လမ်းအသစ်ကြောင့် သွားရလာရ ပိုလွယ်ကူသွားကြောင်း သူတို့က ပြောကြသည်။

"အရင်က သစ်တောစခန်းက လူတွေ ဒီလမ်းကိုသုံးပြီး တောင်ပေါ်တက်ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လမ်းကြမ်းသလို သွားရတာ အရမ်းခက်တယ်" အတွင်းရေးမှူးလျန်က ရှင်းပြခဲ့သည်။

ချူမင်လီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။"ဒါဆို လမ်းဖောက်လိုက်တာ မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ့။ တခြား သစ်တောစခန်းတွေအတွက်လည်း လမ်းဖောက်လုပ်ရေးကို အရှိန်မြှင့်ရမယ်"

ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းသို့ နီးကပ်လာသောအခါ အတွင်းရေးမှူးလျန်က ချူမင်လီကို အားနာသဖြင့် စက်ဘီးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ ချူးမင်လီလည်း ဆင်းလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသည့် လမ်းကို အတူတူ လမ်းလျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် မြစ်ကမ်းဘေးသို့ တည့်တည့်သွားခဲ့ရာ များမကြာမီ အုတ်တံတိုင်း အရှည်ကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါ ဘယ်နှဧကလောက် ရှိလဲ" ချူမင်လီ မေးလိုက်သည်။

အတွင်းရေးမှူးလျန်က အမှန်အတိုင်း ဖြေခဲ့သည်။ "မှိုပျိုးခန်းတွေနဲ့ ရုံးခန်းတွေက နေရာ သိပ်မယူပါဘူး။ အများစုကတော့ မှိုစိုက်ခင်းတွေပါ။ တစ်ခါစိုက်ပြီးရင် သုံးနှစ်အထိ ထွက်တယ်။ နောက်နှစ်ကျရင် ထပ်တိုးချဲ့ဦးမှာပါ"

ဒါရိုက်တာလျို၏ သံသယကို သတိရကာ သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ရဲဘော်ယန်ရွှယ်ရဲ့ မနှစ်က စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးမှုက ဒီနှစ် အသစ်စိုက်တာထက်တောင် ပိုထွက်သေးတယ်"

ချူမင်လီ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူတို့ စက်ဘီးကို တွန်းပြီး အတွင်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့ရာ အလုပ်သမားများမှာ မှိုများကို အခြောက်လှန်းခြင်းနှင့် ထုပ်ပိုးခြင်းများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

အတွင်းရေးမှူးလျန်လည်း ကြို၍ လေ့လာထားသည်။ "ယန်ရွှယ်ရဲ့ အခြောက်လှန်းနည်းစနစ်က တော်တော်လေး စေ့စပ်သေချာတယ်။ ခဏနေရင် မြင်ရပါလိမ့်မယ်"

သို့သော် ချူမင်လီ၏ အာရုံမှာ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး မရှိသော ရှုဝမ်ချန်နှင့် မှိုခြောက်များကို သေချာ စစ်ဆေးနေသည့် ကောချန်အန်းတို့ထံသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူ ရောက်လာကတည်းက ချန်ရွှေ့မှာ မသန်စွမ်းသူများကို တွေ့ရခဲသည်။ မသန်စွမ်းသူ နည်းလို့မဟုတ်ဘဲ သူတို့မှာ အပြင်ထွက်ခဲကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ယန်ရွှယ်၏ စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းခွင်တွင် မသန်စွမ်းသူ နှစ်ဦးရှိနေရုံသာမက အလုပ်လည်း လုပ်နေကြသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့သြသွားရသည်။

သူ မမေးမီမှာပင် ယန်ရွှယ် ထွက်လာပြီး နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ "အတွင်းရေးမှူးချူ၊ ဒါရိုက်တာလျန်"

အရပ်ပုပုနှင့် ထိုအမျိုးသမီးလေးမှာ ရိုးရှင်းသော လက်တိုအင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ အင်္ကျီအောက်နားမှာ သူမ၏ အနည်းငယ် ပူနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လောက်အောင် ပွပွလေး ဖြစ်နေသည်။

ချူမင်လီ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "တော်တော်လေး အားရစရာကောင်းတယ်။ အများကြီး ထွက်နေတာပဲ"

"မှိုခြောက်တွေက သိပ်မလေးပါဘူး။ အများကြီးလို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး" ယန်ရွှယ် ထိုသို့ပြော ကာ သူတို့ကို အတွင်းသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

"အားလုံးပဲ ခဏနားလိုက်ကြပါဦး။ မြို့နယ်ဌာနက အတွင်းရေးမှူးချူနဲ့ ဒါရိုက်တာလျန်တို့ စစ်ဆေးဖို့ ရောက်လာကြတယ်"

သူမ ထပ်ထည့်ပြောခဲ့သည်။ "ဒါက အတွင်းရေးမှူးချူပါ။ သူ့ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုသာ မရှိရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းခွင်လည်း ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

အလုပ်သမားများက ချက်ချင်း အလုပ်ခဏရပ်လိုက်ကြပြီး အချို့က လက်ခုပ်တီးကြသလို အချို့ကလည်း နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်တော် လာကြည့်ရုံပါပဲ။ လုပ်လက်စတွေ ဆက်လုပ်ကြပါ"

ချူမင်လီက လက်မြှောက်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် လူအုပ်ထဲတွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိသည်။

ယန်ရွှယ် စကားပြောချိန်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က တို့လိုက်မှသာ သူမက တုံ့ပြန်လာသည်။ ဒီမှာ မသန်စွမ်းအလုပ်သမား နှစ်ယောက်မက ရှိနေတာပဲ။ သူ ယန်ရွှယ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"အတွင်းရေးမှူးလျန် ပြောတာတော့ ခင်ဗျားရဲ့ အခြောက်လှန်းနည်းက တော်တော်လေး ထူးခြားတယ်ဆို"

"ဟုတ်ကဲ့။"

ယန်ရွှယ်က အနီးက မှိုလှန်းစင်များကို ညွှန်ပြရင်း အဆင့်ဆင့်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲြသည်။

ချူမင်လီက သေချာ နားထောင်ပြီး ခေါင်းညိတ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အိမ်ရှေ့က မှိုလှန်းကွင်းမှသည် အိမ်နောက်က မှိုစိုက်ခင်းများအထိ သွားခဲ့ကြသည်။

ယန်ရွှယ်က တစ်ယောက်တည်း မလိုက်ဘဲ ကောချန်အန်းကိုပါ ခေါ်လိုက်သည်။"မှတ်တမ်းစာအုပ် ယူခဲ့။ အတွင်းရေးမှူးချူကို စိုက်ခင်းအကြောင်း ရှင်းပြလိုက်ဦး"

ယန်ရွှယ် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါက ကောချန်အန်းပါ၊ ကျွန်မတို့ လုပ်ငန်းခွင်ရဲ့ မှတ်တမ်းကိုင်တွယ်သူပေါ့။ သူက မှိုစိုက်ပျိုးရေးကို အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားခဲ့သူဖြစ်ပြီး မနှစ်က ကျွန်မကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တယ်။ ရေကြီးတုန်းကလည်း သူနဲ့ သူ့အမေက မှိုမျိုးစေ့တွေကို အချိန်မီ ကယ်ဆယ်ပေးခဲ့ကြတာ"

ဒါဆို သူက နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ တာဝန်ယူထားတာပေါ့။ ချူမင်လီသည် ကောချန်အန်း၏ အခြေအနေကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ကမ်းကာ ရိုရိုသေသေ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ကောချန်အန်းကလည်း အေးအေးဆေးဆေးပင် ရုံးခန်းထဲက မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ယူပြီး သူ၏ ချိုင်းထောက်များကို အသုံးပြုကာ အိမ်နောက်ဘက်သို့ လိုက်လာခဲ့သည်။

စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးရေး စီမံကိန်း စတင်ကတည်းက အလုပ်တွေ ပိုများလာသဖြင့် ယန်ရွှယ်သည် အရင်ကကဲ့သို့ အမြဲတမ်း မစစ်ဆေးနိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ မှတ်တမ်းတင်ခြင်းကို သူကသာ တာဝန်ယူထားရသည်။

"မှိုစိုက်ဧရိယာကို အခုလောလောဆယ် ဇုန်နှစ်ခု ခွဲထားပါတယ်။ အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာတော့ နည်းပညာရှင် ယန် မနှစ်က စိုက်ပျိုးထားတဲ့ မှိုမျိုးစိတ်တွေကနေ ရလာတဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်ကို သုံးထားပြီး၊ အနောက်ဘက်ခြမ်းမှာတော့ မနှစ်က တောထဲကရတဲ့ မှိုအမျိုးအစားတွေကို သုံးထားပါတယ်"

ချူမင်လီက ချက်ချင်း စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။"ဘယ်ဘက်ခြမ်းက ပိုကောင်းပြီး အထွက်နှုန်း ပိုများလဲ"

"အခုလောလောဆယ်တော့ ဒုတိယမျိုးဆက် မှိုတွေက ပိုကောင်းပြီး အထွက်နှုန်း ပိုများပါတယ်။ နည်းပညာရှင် ယန်က ဒီနှစ်လည်း မျိုးစေ့တွေကို ပြန်သိမ်းထားပြီး နောက်နှစ်ကျရင် တတိယမျိုးဆက် မျိုးစိတ်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ ဧရိယာကို သုံးဇုန်ခွဲဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်"

ယန်ရွှယ်သည် မှိုကို အောင်မြင်စွာ စိုက်ပျိုးနိုင်ရုံသာမက နည်းပညာ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် မျိုးစိတ်များကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို အစကတည်းက ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကြိုတင်မျှော်တွေးမှုမှာ လူအများစုတွင် မရှိနိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။

ချူမင်လီသည် ယန်ရွှယ်ကို ထပ်ကြည့်ရင်း ဤအမျိုးသမီးငယ်လေးမှာ အလွန်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းကြောင်း တွေးမိသည်။

ချီဖန့်ကဲ့သို့ပင် သူမသည်လည်း သူမ၏ လက်ရှိရာထူးထက် ပို၍ စွမ်းဆောင်နိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။

စက်ကိရိယာများကို ပြုပြင်ခြင်း၊ လမ်းများကို ပြုပြင်ခြင်းနှင့် မှိုစိုက်ပျိုးရေးကို မြှင့်တင်ခြင်း စသည့် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် သူ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်ကြောင်း သက်သေပြရန်နှင့် လက်တွေ့ကျသော သက်ရောက်မှုရှိစေရန် စစ်မှန်သော ဆန္ဒဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတာဝန်ကို ယန်ရွှယ်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံလိုက်သောအခါ သူမသည် ၎င်းကို အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရုံသာမက အကူအညီ အလိုအပ်ဆုံးသူများကိုပါ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ့အပေါ် အလွန် အမှတ်ရစေသဖြင့် စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းခွင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် သူမကို မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒီစီမံကိန်းကို ဦးဆောင်ဖို့ မင်းကို ရွေးချယ်လိုက်တာ ငါ ဝမ်းသာတယ်။ မင်း အရမ်း တော်ပါတယ်"

ယန်ရွှယ် နှိမ့်ချစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါက အားလုံးရဲ့ စုပေါင်းကြိုးပမ်းမှုပါ။ လူတိုင်းက တော်ကြပြီး ရည်မှန်းချက်တစ်ခုတည်းအတွက် အလုပ်လုပ်ချင်ကြတာပါ။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ လုပ်ငန်းကို ကျွန်မတစ်ယောက်တည်း မစီမံနိုင်ပါဘူး"

သူမ၏ စကားမှာ လိမ္မာပါးနပ်လှပြီး လုပ်ဆောင်ချက်များမှာလည်း ထိရောက်လှသည်။ သူမသည် အတွင်းရေးမှူးလျန်၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုများကိုပင် ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့သဖြင့် အတွင်းရေးမှူးလျန်မှာလည်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေတော့သည်။

သို့သော် ချူမင်လီ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ယန်ရွှယ်၏ စီမံကိန်းတွင် အလုပ်လုပ်နေသော မသန်စွမ်းဝန်ထမ်းများအကြောင်းသာ လွှမ်းမိုးနေပြီး ဌာနသို့ ပြန်ရောက်သည်အထိ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားနေမိသည်။

ကောချန်အန်းမှာ တစ်မျိုးဖြစ်သည် - သူက သစ်ထုတ်လုပ်ရင်း ဒဏ်ရာရခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဌာနက သူ့ကို အလုပ်တစ်ခု ပေးထားခဲ့သော်လည်း သူက ယန်ရွှယ်၏ အောက်တွင် အလုပ်လုပ်လိုသဖြင့် ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူမင်လီကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်စေသည်မှာ အခြားနှစ်ဦး ဖြစ်သည်၊ အထူးသဖြင့် စကားလုံးဝ မပြောသော၊ အကြားအာရုံ မသန်စွမ်းသော အမျိုးသမီးငယ်လေးပင်။

သတင်းများအရ သူမသည် သစ်တောဌာန ဝန်ထမ်းတစ်ဦး၏ မိသားစုဝင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ မြို့နယ်ထဲတွင် ထိုကဲ့သို့ အကူအညီလိုအပ်နေသော မှီခိုသူ ထောင်နှင့်ချီ ရှိနေသော်လည်း၊ သူမ တစ်ဦးတည်းသာ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူမင်လီသည် ဌာနတွင် ယန်ရွှယ်၏ လုပ်ငန်းခွင်ကဲ့သို့ မသန်စွမ်းသူများကို အလုပ်ခန့်လိုသည့် ဌာနများ ပိုလိုအပ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် သူသည် ဤရာထူးတွင် ရှိနေသည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသဖြင့် သူ အလိုရှိတိုင်း ပြောင်းလဲမှုများကို မလုပ်နိုင်သေးပေ။ ဤအတွေးများက သူ၏စိတ်ကို ဖိစီးစေသဖြင့် သူ၏မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်နေခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာလျိုက အခြေအနေကို အကဲခတ်မှားပြီး သူ၏ သံသယများ မှန်ကန်နေပြီဟု တွေးလိုက်သည်။ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသော ဒါရိုက်တာလျိုသည် တမင်တကာပင် လာ၍ စပ်စုလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့.. ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းက မှိုအထွက်နှုန်း ဘယ်လိုလဲ? အဆင်ပြေရဲ့လား"

ချူမင်လီသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အာဃာတများကို အလုပ်ထဲ ဆွဲထည့်တတ်သူများကို သည်းမခံနိုင်ပေ။

ယန်ရွှယ်၏ အရည်အချင်းနှင့် ကြင်နာမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ဒါရိုက်တာလျိုအပေါ် သူ၏ အထင်သေးမှုမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ်၏ စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းမှာ အသေးလေးဖြစ်ပြီး တရားဝင် ဝန်ထမ်း ငါးဦးပင် မပြည့်သော်လည်း သူမသည် မသန်စွမ်းသူ သုံးဦးကို ထောက်ပံ့ပေးထားနိုင်သည်။ ဒါရိုက်တာလျိုကရော သူ၏ရာထူးနှင့် ဘာတွေများ လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးလဲ။

ဒီတစ်ခါတော့ ချူမင်လီသည် သူ၏ ပုံမှန်နူးညံ့သော အမူအရာကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အရမ်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်တော် သူတို့ကို ခရိုင်စီးပွားရေးဌာနနဲ့ ဈေးနှုန်းညှိနှိုင်းဖို့ ညွှန်ကြားထားပြီးပြီ"

ထို့နောက် သူ၏ရုံးခန်းတံခါးဘက်သို့ လက်ပြရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာလျို၊ တခြား ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ"

ယင်းမှာ ဆက်စကားမပြောလိုတော့ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

ဒါရိုက်တာလျိုမှာ ချူမင်လီ၏ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းခြင်းမှာ အလုပ်တွင် အဆင်မပြေသောကြောင့်ဟု ယူဆထားသဖြင့် စိတ်မဆိုးဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာမှမရှိတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း အလုပ်ပြန်လုပ်ပါဦးမယ်"

ခရိုင်စီးပွားရေးဌာနနှင့် ဈေးနှုန်းညှိနှိုင်းသည့် ကိစ္စကိုမူ ဒါရိုက်တာလျိုက လုံးဝ အလေးမထားဘဲ ထားလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော စီမံကိန်းစီးပွားရေး ခေတ်ကာလတွင် ကုန်ပစ္စည်းများကို ဈေးကွက်ထဲ တိုက်ရိုက် ရောင်းချ၍ မရနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ နိုင်ငံတော်၏ ခွဲတမ်းချထားမှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ သစ်တောစခန်းမှ ထွက်သော သစ်များကဲ့သို့ သယံဇာတများကို နိုင်ငံတော်က တိုက်ရိုက် စီမံခန့်ခွဲသော်လည်း၊ စိုက်ခင်းများမှ ထွက်သော ဂျင်ဆင်း ကဲ့သို့သော အခြားထုတ်ကုန်များသည် စီးပွားရေးဌာန၏ စီမံမှုအောက်တွင် ရှိပြီး မရောင်းချမီ ဈေးနှုန်းအတည်ပြုချက် ရယူရန် လိုအပ်ပေသည်။

စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးရေးစီမံကိန်းသည် သစ်တောစခန်း၏ လက်အောက်ခံယူနစ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းမှထွက်ရှိသော မှိုများကို ပုဂ္ဂလိက ဘေးထွက်စီးပွားရေးအဖြစ် သတ်မှတ်၍မရပေ။ ထို့ကြောင့် ဦးစွာပထမ စီးပွားရေးဌာနသို့ တင်ပြရမည်ဖြစ်သည်။

စီမံကိန်းတာဝန်ခံဖြစ်သည့်အပြင် တရားဝင်ဝန်ထမ်းများထဲတွင် လူမှုဆက်ဆံရေး အပြေပြစ်ဆုံးသူဖြစ်သည့်အတွက် ယန်ရွှယ်သည် ဤတာဝန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးရွေးချယ်မှုပင်။ သို့သော် သူမက အိမ်တွင် ဤအကြောင်းကို ပြောပြသောအခါ ဒုတိယအဖွား၏ အကြည့်များသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ယန်ရွှယ်၏ ဝမ်းဗိုက်ထံသို့ ချက်ချင်းကျရောက်သွားသည်။

"သွားရတာ အဆင်ပြေပါတယ် အဖွားရဲ့"

ယန်ရွှယ်က အဖွားယန်ကို ပြုံးလျက် အားပေးလိုက်သည်။ "ကိုယ်ဝန်က ငါးလထဲ ရောက်တော့မယ်ဆိုတော့ အတည်ငြိမ်ဆုံးအချိန်ပဲလေ။"

သို့သော် မည်မျှပင် တည်ငြိမ်သည်ဟုဆိုစေကာမူ ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ထိုင်ခုံမရနိုင်ခြင်းနှင့် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကြုံခဲ့ရသည့် မတော်တဆဖြစ်လုနီးပါး အခြေအနေများကို အဖွားယန်က မေ့မရနိုင်ဘဲ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

စက်ပြင်အလုပ်ရုံမှ ပြန်ရောက်လာပြီး ခြံထဲတွင် လက်ဆေးနေသော ချီဖန့်သည်လည်း ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။ သို့သော် ကိုယ်ဝန်ကြောင့် အနည်းငယ် ပြည့်ဖြိုးလာသော ယန်ရွှယ်၏ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ပြီးနောက် သူ သဘောတူလိုက်သည်။

"သွားလိုက်လေ။ ကိုယ်ပါ အတူလိုက်ခဲ့မယ်။"

သူမ ငြင်းရန်ပင် အချိန်မပေးဘဲ သူသည် အပြင်သို့ ခဏထွက်သွားပြီးနောက် အားလုံးစီစဉ်ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း ပြန်လာပြောသည်။

စက်ပြင် အလုပ်ရုံက ကိစ္စများ ပြောခြင်းဖြစ်မည်ဟု ယန်ရွှယ်က ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်နေ့ ချန်ရွှေ့သို့ ရောက်ရှိပြီး ခရိုင်သို့သွားမည့် ခရီးဝေးဘတ်စ်ကားကို စောင့်နေစဉ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြတင်းပေါက်ကို လာခေါက်ခဲ့သည်။

"ချီဖန့်! ဒီမှာ!"

အသက် ၂၀ အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်သောအခါ ချီဖန့်၏ အသိအကျွမ်းနှင့် ဆုံသည်ဟု သူမ ထင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုလူငယ်က သူတို့ကို မြင်သည်နှင့် ဘတ်စ်ကား စပယ်ယာထံသို့ ချက်ချင်းလှည့်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ယောက် တက်လာလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် သူမအတွက် နေရာဦးထားပေးတယ်။"

သူမအတွက်လား။ ယန်ရွှယ်သည် သူမကို ကားပေါ်သို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်နေသော ချီဖန့်ကို အလိုအလျောက် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ခရီးသည်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုင်ခုံဦးထားသည်ကို စိတ်ပျက်တတ်ကြသော်လည်း ကိုယ်ဝန်ဆောင်အတွက်ဟု သိရသောအခါ ဘာမှမပြောကြတော့ပေ။

ချီဖန့်က ယန်ရွှယ်ကို ကားပေါ်တင်ပေးပြီးနောက် ထိုလူငယ်က နေရာဖယ်ပေးကာ သူမကို စပ်စုသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ဇနီးလား။ မြင်ဖူးသလိုပဲ။"

"မနှစ်က ဖျော်ဖြေပွဲမှာ ကဗျာရွတ်တဲ့သူလေ" ချီဖန့်က ထိုသို့ပြောကာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ကားခကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ထိုလူက သူ၏လက်မှတ်ကို ချီဖန့်လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ရင်း ‌ "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ နောက်တစ်ခါ အနားရောက်ရင် ကျွန်တော့်ကို ပိုသင်ပေးဦးပေါ့" ဟုပြောကာ ကားပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်။

ယန်ရွှယ်လည်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ပြီး ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော ချီဖန့်ကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါကို မနေ့ကတည်းက စီစဉ်ထားတာလား"

ချီဖန့်သည် လူအသွားအလာများသော လမ်းကြားဘက်မှ သူမကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကာကွယ်ပေးထားရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... စက်ပြင်အလုပ်ရုံက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်း တစ်ယောက်ပါ"

ထိုလူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြသော်လည်း မနေ့ကတည်းက မည်သို့ဆက်သွယ်ခဲ့သည်ကိုမူ သူ မပြောပြခဲ့ပေ။

ခရိုင်ထဲတွင် သူသည် စီးပွားရေးဌာန တည်နေရာကို ကြိုတင်စုံစမ်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အနီးဆုံးမှတ်တိုင်တွင် ဆင်းကာ ထိုနေရာသို့ တည့်တည့်ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။

ဌာနထဲသို့ ဝင်စဉ်တွင် သစ်သားစည်ပိုင်းကြီးတစ်ခုကို သယ်လာသော လူတစ်ဦးသည် ယန်ရွှယ်ကို တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ချီဖန့်က သူ၏လက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရာ သူ၏လက်မောင်းတွင် နီရဲသော အမှတ်အသားတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ချီဖန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ယောက် ရှိနေတာ မမြင်ဘူးလား"

ထိုလူက မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ဆက်လျှောက်သွားသဖြင့် ချီဖန့်က သူ၏လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။ "ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ယောက် ရှိနေတာ မမြင်ဘူးလားလို့ မေးနေတာလေ!"

ထိုလူက မနေသာတော့ဘဲ စည်ပိုင်းကို ချလိုက်ကာ စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြန်ပြောခဲ့သည်။ "ကိုယ်ဝန်ရှိနေရင် ဘာလို့ ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ? အိမ်မှာပဲ မနေနိုင်ဘူးလား"

ယခုခေတ်တွင် အမျိုးသမီးများ အလုပ်လုပ်ခြင်း သိပ်မရှိသလို၊ စီးပွားရေးဌာနကဲ့သို့ နေရာမျိုးသို့ လာခြင်းက ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။ ထို့ပြင် ချီဖန့်သည် ပစ္စည်းတောင်းကို သယ်ထားသဖြင့် သူမသည် လိုက်ပါလာရုံသာဟု ထိုလူက အထင်မှားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချီဖန့်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ဦးက အလုပ်ကိစ္စ မလုပ်ရဘူးလို့ ဘယ်တုန်းက ပြဋ္ဌာန်းထားလို့လဲ။ ဥက္ကဋ္ဌကိုယ်တိုင်ကတောင် အမျိုးသမီးတွေဟာ မိုးကောင်းကင်ရဲ့ တစ်ဝက်ကို ထောက်ထားကြသူတွေလို့ ပြောခဲ့တာပဲ။ မင်းက ဥက္ကဋ္ဌပြောတာ မှားတယ်လို့ ဆိုချင်တာလား"

ဤခေတ်သည် ခေါင်းဆောင်ကြီးများ၏ မိန့်ခွန်းများကို အမြဲလေ့လာနေရသော ခေတ်ဖြစ်သဖြင့် ထိုလူက မငြင်းရဲတော့ဘဲ အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။ "ကောင်းပြီလေ... စောစောက သတိမထားမိလို့ပါ၊ ဟုတ်ပြီလား"

သူသည် စည်ပိုင်းကို ပြန်မကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ထွက်သွားခဲ့သည်။"အရမ်းကို အရေးလုပ်လွန်းတယ်"

ချီဖန့်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယန်ရွှယ်သည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ကိုင်ကာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ "လက်က ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ချီဖန့်သည် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး သူမကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မေးခဲ့သည်။ "မင်းရော အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ရှင် ကာကွယ်ပေးထားတာပဲ၊ ဘာဖြစ်မှာလဲ? သူက ကျွန်မနဲ့ အဝေးကြီးမှာ ရှိနေတာပါ" ယန်ရွှယ် ထိုသို့ပြောမှသာ ချီဖန့်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

သူသည် အနီးဆုံးရုံးခန်းတံခါးကို ခေါက်ကာ ဈေးနှုန်းညှိနှိုင်းရန် မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကို မေးလိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သောအခါ စောစောက စည်ပိုင်းသယ်လာသည့် လူက ရောက်ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြောပြနေသည်။

"အပြင်မှာ အလုပ်ကိစ္စလာတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်၊ သူက ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ယောက်ကိုပါ ခေါ်လာတာ..."

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် ယန်ရွှယ်က ချီဖန့်၏ရှေ့သို့ တက်လာကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။"အားနာပါတယ်... ဒီမှာ ဈေးနှုန်းညှိနှိုင်းလို့ ရလား"

စည်ပိုင်းသယ်လာသူမှာ စကားစပြတ်သွားပြီး အခန်းထဲက လူများမှာလည်း အနေခက်သွားကြသည်။ တစ်ယောက်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်ဌာနက လာတာလဲ"

"မင်္ဂလာပါ" ယန်ရွှယ်က သူမ၏ အိတ်ထဲမှ လိုအပ်သော စာရွက်စာတမ်းများကို ထုတ်လိုက်သည်။"ကျွန်မက ချန်ရွှေ့ သစ်တောဌာန လက်အောက်က ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းက လာတာပါ"

သူမ၏ မိတ်ဆက်စကားကြောင့် တစ်ခန်းလုံး အံ့သြသွားကြသည်။ သူမက အလုပ်ကိစ္စကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားကြပေ။ အထူးသဖြင့် သစ်တောဌာန၏ သစ်များမှာ သူတို့ စီမံမှုအောက်တွင် မရှိသလို၊ ဂျင်ဆင်း ရာသီလည်း မဟုတ်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။