အခန်း (၃၃)

လျန်ယွဲ့အာ အသားသွားမယူခဲ့ခြင်းမှာ ဝက်ဝံကို ချီဖန့် က သတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သလို အားလုံးကိုလည်း သူက ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမတွင် ပါဝင်မှု မရှိသဖြင့် ခွဲတမ်းယူရန် အကြောင်းမရှိဟု သူမ ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ်နှင့် ချီဖန့်တို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူမ နားလည်ပါသည်။ ပိုက်ဆံနှင့် တန်ဖိုးရှိသော အရာများက လောဘကို နှိုးဆွတတ်ပြီး သူတစ်ပါးကို မနာလိုသူများ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။ ထို့အပြင် ပေါင်သုံးလေးရာ ရှိသော အသားမှာ သူတို့ စားနိုင်သည်ထက် ပိုနေသလို ရောင်းရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ အားလုံး အတူတူ ဝက်ဝံနှင့် တိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ခွဲဝေပေးခြင်းမှာ တရားမျှတလှသည်။

ယန်ရွှယ်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုမှာ စိတ်ရင်းမှန် ဖြစ်သဖြင့် လျန်ယွဲ့အာ ထပ်မငြင်းတော့ပေ။ နေ့လယ်တွင် မီးဖိုပြီး စားသောက်ကြသောအခါ သူမသည် ယန်ရွှယ်နှင့်အတူ ထိုင်စားခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ်၏ ထမင်းဘူးမှာ အပြည့်အသိပ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လျန်ယွဲ့အာက ရယ်မောခဲ့သည်။

"မင်း ဒီလောက်တောင် အများကြီး ယူလာတာလား?"

"ချီဖန့်ရဲ့ ခွဲတမ်းက ကျွန်မထက်တောင် ပိုများသေးတယ်" ယန်ရွှယ်က ရယ်မောရင်း ပြန်ပြောခဲ့သည်။ သူမသည် ချီဖန့်ကို ကပ်စေးနှဲသည်ဟု အမြဲစွပ်စွဲလေ့ရှိသော လျိုဝေကောနှင့် တခြားသူများကို တုံ့ပြန်ရန်အတွက် တမင်တကာ ပိုထည့်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ ထိုင်ပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ဦးက လျန်ယွဲ့အာအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ခွင့်ပြုပါဦး ရဲဘော်။ လျန်ယွဲ့အာ ဒီမှာ အလုပ်လုပ်နေတာလား?"

နူးညံ့သိမ်မွေ့လေ့ရှိသော လျန်ယွဲ့အာသည် ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် မျက်နှာတွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ မရှိတော့ဘဲ တောင့်ခဲသွားခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက် (၄၀) ကျော် အရွယ်၊ အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ လက်မောင်းတွင် အဝတ်အိတ်တစ်အိတ်ကို ချိတ်ထားသည်။

လျန်ယွဲ့အာ ဘာမှ မပြောနိုင်ခင်မှာပင် လီရှု့ဝူ၏ ဇနီးက လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "သူမ ဟိုမှာ မဟုတ်လား?" သူမ၏ လေသံတွင် သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာနေသည့် ပုံစံမျိုး ပါဝင်နေသည်။

လျန်ယွဲ့အာ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ထလိုက်သည်။ "ဟိုဘက်သွားပြီး စကားပြောရအောင်။ လူတွေ ထမင်းစားနေတာကို မနှောင့်ယှက်နဲ့"

"ကောင်းပြီ၊ မင်းပြောသလိုပဲပေါ့" ထိုအမျိုးသမီးက သဘောတူသည်။ သို့သော် အဝေးသို့ မရောက်သေးမီမှာပင် သူမက အသံကို မြှင့်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဒီနေ့ မင်းကို လာကြည့်တာ တခြားကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ မွေးနေ့က နီးနေပြီဆိုတော့ ဖေးရှန်က စိတ်ပူနေတာ။ သူက ငါ့ကို မင်းအတွက် ဝတ်စုံအသစ်တစ်ထည် ချုပ်ပေးဖို့ ခိုင်းလိုက်လို့"

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ကျောပေးထားသဖြင့် ယန်ရွှယ်သူမ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း၊ လျန်ယွဲ့အာမှာမူ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ခြေလှမ်းများကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ မြန်မြန်လှမ်းနေတော့သည်။

ယန်ရွှယ်သည် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် အနားရှိ လူများကို မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ ဘယ်သူလဲ? အစ်မတို့ သိကြလား?"

"အဲဒါ လျန်ယွဲ့အာရဲ့ ယောက္ခမဟောင်းလေ" မှီခိုသူအဖွဲ့မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ပြောပြခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ်က အဓိက အချက်ကို သတိထားမိသွားသည်။ "ဟောင်း?"

"လင်မယား ကွဲထားတယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့" လီရှု့ဝူ၏ ဇနီးက အသံကို နှိမ့်မနေဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် လူများက သူမကို ဝိုင်းကြည့်ကြပြီး ယန်ရွှယ်ကလည်း ကြည့်လိုက်မိသည်။ သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးက ပုခုံးတွန့်ပြသည်။

"ဘာဖြစ်လဲ? ကွဲတာက ကွဲတာပဲလေ။ လူတွေ ပြောမှာကို ကြောက်နေလို့လား?"

နောင်ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာသည့်တိုင်အောင် ကွာရှင်းထားသော အမျိုးသမီးများမှာ အချို့နေရာများတွင် အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုခြင်း ခံကြရသေးသည်ဆိုလျှင်၊ တရုတ်ပြည်၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒ မတိုင်မီ ၁၉၆၉ ခုနှစ်တွင်မူ ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်မရှိတော့ပေ။ လူများစွာအတွက်မူ လျန်ယွဲ့အာ၏ ကွာရှင်းမှုမှာ တကယ့်ကို အရှုပ်အထွေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုခြင်းမှာ တစ်မျိုး၊ လူသိရှင်ကြား ဗြောင်ပြောခြင်းမှာ တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးက လျန်ယွဲ့အာဘက်မှ ချက်ချင်း ကာကွယ်ပြောပေးခဲ့သည်။ "ဒါ သူမရဲ့ အပြစ် မဟုတ်ပါဘူး။ သူမရဲ့ ယောကျ်ားဟောင်းက အရက်သမားလေ၊ အရက်မူးလာရင် သူမကို ခါးပတ်နဲ့ ရိုက်တာ။ သူမ ကိုယ်ဝန်နှစ်လရှိတုန်းက သူ အရမ်းရိုက်လို့ ကလေးတောင် ပျက်ကျသွားရရှာတာ။ သူမက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆက်နေနိုင်မှာလဲ?"

သူမသည် အတွင်းရေးမှူး လျန်၏ သမီးအရင်း မဟုတ်သော်လည်း လျန်ယွဲ့အာမှာ လျန် မိသားစုထဲတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး သူမ၏ မိခင်ဘက်မှ မောင်နှမများလည်း ရှိသည်။ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ လျန် မိသားစုက ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။

အတွင်းရေးမှူး လျန်နှင့် သူ၏ သားများမှာ ထိုအိမ်သို့ သွားရောက်ကာ ယောကျ်ားဖြစ်သူကို အညိုအမဲစွဲအောင် ရိုက်နှက်ပြီး သမီးဖြစ်သူကို အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မန်ချူးလူမျိုးများမှာ အမျိုးသမီးများကို တန်ဖိုးထားကြပြီး သူတို့၏ သမီးပျိုများကို ဤကဲ့သို့ နှိပ်စက်ခြင်းကို လက်မခံကြပေ။ မည်သူကပင် ဖျောင်းဖျစေကာမူ ကွာရှင်းရန်မှာ လျန် မိသားစုအတွက် ဆွေးနွေးစရာ မလိုသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

ကွာရှင်းမှုမှာ ပြီးခဲ့သည့် ဆောင်းဦးရာသီတွင် အတည်ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ လျန်ယွဲ့အာသည် သစ်တောဌာနရှိ သူမ၏ မိသားစုထံ ပြန်လာကာ မှီခိုသူအဖွဲ့တွင် ဝင်ရောက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဖြစ်ရပ်မှာ ယွဲ့ရုန်ကျစ်၏ အိမ်ထောင်ရေး ကံဇာတာအပေါ်တွင်ပင် သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည် - သူသည်လည်း အရက်အလွန်အမွံ သောက်တတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် သူ အရက်မူးလျှင် အကြမ်းဖက်ဦးမလားဟု လူများက သံသယ ဖြစ်လာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒါရိုက်တာ ယွီ၏ ဇနီးနှင့် ယွီချွေ့ယွင်တို့မှာ ထိုအကျိုးဆက်များအတွက် လျန်ယွဲ့အာကို အတွင်းစိတ်တွင် အပြစ်တင်နေကြသည်။

"တကယ်တော့... သူ့ကို သတိပေးတဲ့အနေနဲ့ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်ရင် လုံလောက်တာပဲ။ တကယ့်ကို ကွာရှင်းပစ်တာကတော့ သိက္ခာကျစရာပဲ" လီရှု့ဝူ၏ ဇနီးက ထပ်ပြောပြန်သည်။

"သူမရဲ့ ယောက္ခမကလည်း အကြိမ်ကြိမ် လာတောင်းပန်နေတာကို သူမက လက်မခံဘူး။ နောက်အိမ်ထောင်ပြုဖို့က လွယ်တယ်လို့ သူမ ထင်နေတာလား?"

"တကယ်လို့ သူ တကယ် ပြောင်းလဲသွားတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ သူ့ဘာသာ မလာဘဲ သူ့အမေကိုပဲ လွှတ်နေရတာလဲ?"

အကြမ်းဖက်တတ်သော အမျိုးသားများမှာ ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယန်ရွှယ် မယုံကြည်ပေ။ သူကိုယ်တိုင် လာရောက် တောင်းပန်လျှင်ပင် သူမ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပါ - သူက မိခင်ဖြစ်သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းနေသည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်မရှိပေ။

လီရှု့ဝူ၏ ဇနီးက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းက အိမ်ထောင်ကျတာ မကြာသေးတော့ နားမလည်သေးပါဘူး။ မိန်းမဆိုတာ ဂျုံနယ်သလိုပဲ - နယ်ပေးဖို့ လိုတယ်။ မိန်းမတိုင်း တစ်ခါတလေ အရိုက်ခံရတာပဲ"

ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိမှုမှာ ယန်ရွှယ်ကို စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။ သူမနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် စကားပြောရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

လီရှု့ဝူ၏ ဇနီးက ဆက်ပြောနေပြန်သည်။ "သူမရဲ့ ယောကျ်ားက နည်းနည်း အားပါသွားတာပါ၊ ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ရမလဲဆိုတာ မသိလိုက်လို့။ တကယ်လို့ သူမက အရိုက်မခံချင်ဘူးဆိုရင်တော့ မသန်စွမ်းတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် အိပ်ရာထဲ လဲနေတဲ့သူကိုပဲ လက်ထပ်သင့်တာပေါ့"

သူမ၏ အကြည့်က ကောချန်ပင်း၏ ဇနီးဘက်သို့ ရောက်သွားရာ ထိုအမျိုးသမီးက သူမ၏ ထမင်းဘူးကို ချက်ချင်း ချလိုက်သည်။

"မင်းက ဘာကြည့်နေတာလဲ? ငါက မင်းအကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်—"

စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

ရိုက်ချက်မှာ အလွန်ပြင်းသဖြင့် ယန်ရွှယ်ပင် တွန့်သွားမိသည်။

လီရှု့ဝူ၏ ဇနီးမှာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာနီမြန်းသွားသော်လည်း သူမ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် ကောချန်ပင်း၏ ဇနီးက လက်ကို ထပ်မြှောက်လိုက်သည်။

"ထပ်ပြီး စကားများနေဦးမယ်ဆိုရင် ငါ နင့်ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ရိုက်မယ်"

တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အကြည့်အောက်တွင် လီရှု့ဝူ၏ ဇနီးမှာ စကားတစ်လုံးမျှ မဟရဲတော့ပေ။

ထိုအခါမှသာ ကောချန်ပင်း၏ ဇနီးမှာ သူမ၏ စားလက်စ နေ့လယ်စာကို ဆက်စားတော့သည်။

၎င်းမှာ စကားဖြင့်သာ မဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့လုပ်ပြသူ ဖြစ်သည်။ လီရှု့ဝူ၏ ဇနီးမှာ စကားပြန်မပြောနိုင်သော အဖွားကောကဲ့သို့ လူကြီးများကိုသာ အနိုင်ကျင့်ရဲသူ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျန်ယွဲ့အာမှာ အလွန် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ ယောက္ခမဟောင်းမှာ နောက်မှ လိုက်လာသည်။ "ဘာလို့ ဒီလောက် ခေါင်းမာနေရတာလဲ? တစ်ရက် လင်မယားဆိုရင်တောင် တစ်သက်လုံး သံယောဇဉ် ရှိသင့်တာပေါ့။ သူ့ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခုလောက် မပေးနိုင်ဘူးလား? အနည်းဆုံးတော့ ထမင်းတစ်နပ်လောက် လာစားပါဦး - သူ ဘယ်လို ပြုမူလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်!"

"သူ ဘယ်လို ပြုမူလဲ ကြည့်ရအောင်" ဆိုသည်မှာ တကယ်တော့ တရားဝင် လက်မထပ်ဘဲ သူနှင့် ပြန်နေရန် ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လျန်ယွဲ့အာက သူမ၏ လက်ကို ခါထုတ်လိုက်သည်။ "ပြီးသွားပြီလို့ ကျွန်မ ပြောပြီးပြီ။ ကျွန်မ ပြန်မလာဘူး။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ရာထူး လျှော့ချခံရတာက ကျွန်မ အဖေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"

"ဘာမှမဆိုင်ဘူး ဟုတ်လား? ဒါဆို ဘာလို့ သူ့လစာ လျှော့ခံရတာလဲ?" ထိုအမျိုးသမီးက အော်သည်။

လျန်ယွဲ့အာ၏ ရွံရှာမှုမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။ "ကျွန်မအဖေမှာ သူ အလုပ်နောက်ကျတာ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်မှားတာတွေကို စောင့်ကြည့်နေဖို့ထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်"

"သူက ကွာရှင်းပြီးကတည်းက စိတ်လေနေလို့ပါ၊ အဲဒါကြောင့် ဖြစ်မှာပါ!"

လျန်ယွဲ့အာ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသမီးက လေသံကို လျှော့လိုက်ပြန်သည်။

"ဒါပေါ့၊ ဒါတွေအားလုံးက သူ့အပြစ်တွေပါပဲ။ အရက်သောက်ပြီးရင် ကိုယ့်နာမည်တောင် မေ့သွားတဲ့ သူ့အပြစ်ပေါ့။ ယွဲ့အာရယ်၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ပြန်ရောက်ရင် ငါ သူ့ကို ဆူလိုက်ပါ့မယ်။ မင်းရဲ့ ယောက္ခမကြီးကလည်း ဒီလောက် အိုနေပြီ၊ ဒီအဝေးကြီးကနေ လာပြီး တောင်းပန်နေတာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး သူနဲ့ ပြန်တွေ့ပေးပါဦး"

လျန်ယွဲ့အာမှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသမီး၏ ဒူးများမှာ မြေကြီးသို့ ညွှတ်ကျရန် ပြင်နေသည်။ "တကယ်ပဲ မင်းရဲ့ အမေကို ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ခိုင်းမှာလား?"

၎င်းမှာ လျန်ယွဲ့အာကို မီးထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ခြင်းပင်။ အကယ်၍ လူအများရှေ့တွင် သူမကို ဒူးထောက်ခွင့် ပြုလိုက်လျှင်၊ သူမတွင် မည်မျှပင် အမှန်တရား ရှိနေပါစေ၊ လူအများက သူမကိုသာ အပြစ်တင်ကြလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုယောကျ်ား - လျန်ယွဲ့အာသည် သူနှင့် ပြန်နေရန် မည်သည့်အခါမျှ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

သူမ ထိုအမျိုးသမီးကို တားရန် လက်လှမ်းလိုက်စဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ဦးက သူမထက် ပိုမြန်ဆန်စွာ ကြားဖြတ်ဝင်ရောက်လာပြီး ထိုအမျိုးသမီးကို ဆွဲထူလိုက်သည်။

"ဒါက ခေတ်သစ် လူ့အဖွဲ့အစည်းပါ အဒေါ်။ ကျွန်မတို့ဆီမှာ စိတ်ခံစားချက်ကို အသုံးချပြီး အကျပ်ကိုင်တာမျိုး မလုပ်ရဘူးလေ"

လျန်ယွဲ့အာ၏ ယောက္ခမဟောင်းမှာ ရုန်းကန်သော်လည်း ဒူးထောက်၍ မရပေ။

ထိုသူက တောက်ပစွာ ပြုံးလျက် သူမကို ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်ထားသည်။

"အကယ်၍ ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ရုံနဲ့ အရာရာ ပြေလည်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မတို့ ရှင့်ကို နတ်ဘုရားလို ကိုးကွယ်ရတော့မှာပေါ့။ ဥပမာ - ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးတဲ့ နှစ်တွေတုန်းကပေါ့၊ ရှင်သာ ပေါ်လာရင် မိုးခေါင်တာတွေ ပြီးသွားမယ်၊ ဆိုဗီယက်က ကျွန်မတို့ရဲ့ ကြွေးမြီတွေကို ဖျက်သိမ်းပေးမယ်၊ ပြီးတော့ အမေရိကန်နဲ့ အနောက်နိုင်ငံတွေကလည်း ကျွန်မတို့အပေါ် ပိတ်ဆို့ထားတာတွေကို လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်ပေါ့"

စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေသော လျန်ယွဲ့အာပင်လျှင် ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ဟာသကြောင့် ရယ်မောမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

ယန်ရွှယ်၏ သွယ်ဝိုက်သော သရော်စာနှင့် လှောင်ပြောင်သံများက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသဖြင့် လျန်ယွဲ့အာ၏ ယောက္ခမဟောင်းမှာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာတုန်ယင်နေပြီး အတင်းပြုံးရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

ယန်ရွှယ်က ဤကဲ့သို့ အကွက်ချလိုက်သဖြင့် သူမ ဆက်၍ ဒူးမထောက်နိုင်တော့ပေ။ မဟုတ်လျှင် ၎င်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျပ်ကိုင်မှု ဖြစ်နေသည်ဟု တကယ်ပင် ထင်ရတော့မည် မဟုတ်လား။ သူမသည် ယန်ရွှယ်၏ လက်ကို အတင်းဆောင့်ခါ၍ ရုန်းလိုက်သည်။

ယန်ရွှယ်သည်လည်း သူမကို အတင်းဆွဲထားရန် စိတ်မကူးပေ။ မကြာသေးမီက အလုပ်ကြမ်းများ လုပ်ခဲ့သဖြင့် အင်အားအနည်းငယ် ရှိလာသည်ဆိုသော်လည်း ဤကဲ့သို့ တောင့်တင်းသော အမျိုးသမီးကြီးကို တားထားရန်မှာ သူမအတွက် ရုန်းကန်ရဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမက လက်ကို အသာအယာ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အလျှင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"အဒေါ်၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ကျွန်မက ကိုယ့်လူအချင်းချင်း ဒုက္ခရောက်မှာ စိုးလို့ နည်းနည်း စိတ်ပါသွားတာပါ"

ကိုယ့်လူအချင်းချင်း?

လျန်ယွဲ့အာ၏ ယောက္ခမဟောင်းမှာ ထိုတောင်းပန်မှုကို လက်မခံနိုင်ဘဲ ဒေါသများ ဝေနေဆဲဖြစ်ကာ ဝေခွဲမရသည့် အမူအရာလည်း ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ သားမင်္ဂလာဆောင်တုန်းက လျန်ယွဲ့အာ၏ ဆွေမျိုးအားလုံးနှင့် ဆုံခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ လန်းဆန်းတက်ကြွသော မိန်းကလေးမျိုး ပါဝင်ခဲ့သည်ဟု သူမ မမှတ်မိပေ။

ထိုအခါ ယန်ရွှယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောချလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... ကျွန်မမှာ ယွဲ့အာ အတွက် မောင်လေးတစ်ယောက် အဆင်သင့် ရှိတယ်နော်။ ကျွန်မတို့က အခုဆို မိသားစုလို ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူမကို အရှုံးမခံနိုင်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

သူမ ဆိုလိုသည့် "မိသားစု" ဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ယောက္ခမဟောင်းသာမက လျန်ယွဲ့အာကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ယန်ရွှယ်က ဆက်ပြောနေပြန်သည်။ "ကျွန်မ မောင်လေးက တကယ့်ကို ပြည့်စုံတဲ့သူပါ။ အရပ်က ခြောက်ပေကျော်တယ်၊ အလုပ်ကြိုးစားတယ်၊ အားကိုးရတယ်။ ဒီလို ပြီးပြည့်စုံတဲ့သူကို ရှာရတာ မလွယ်ဘူး။ တကယ်လို့ ဘယ်သူမဆို ချိုသာတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ သူမကို ပြန်ခေါ်သွားနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ သိက္ခာ ဘယ်နား သွားထားရမလဲ?"

သူမသည် ဤ "မောင်လေး" အကြောင်းကို လျိုချွမ်းချိုင်က သူမ၏ အစ်ကိုအကြောင်း ပြောသလိုမျိုး၊ ချီဖန့်၏ အဒေါ်ကြီး သုံးခဲ့သော ချီးကျူးစကားများကိုပင် ပြန်လည် အသုံးပြု၍ ကြော်ငြာနေတော့သည်။

နောက်ဆုံး စကားလုံးမှာမူ တိုက်ရိုက် ရန်စလိုက်ခြင်းပင်။ လျန်ယွဲ့အာ၏ ယောက္ခမဟောင်းမှာ ချက်ချင်း သတိထားမိသွားပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း လုပ်ကြံပြောနေတာ မဟုတ်လား? ဒီလို ယောကျ်ားမျိုးက ကွာရှင်းထားတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို လက်ခံပါ့မလား?"

"ကွာရှင်းတာ ဘာဖြစ်လဲ? အိမ်ထောင်ရေး ဥပဒေမှာလည်း ခွင့်ပြုထားတာပဲ - ဆိုလိုတာက နိုင်ငံတော်ကတောင် ဒါကို ပုံမှန်နဲ့ မှန်ကန်တဲ့အရာလို့ မြင်တယ်လေ"

ယန်ရွှယ်က "အဒေါ့်အတွေးတွေက ခေတ်နောက်ကျနေပြီ" ဟု ဆိုလိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ မိသားစုက အဲဒါတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကျွန်မ မောင်လေးကလည်း လူအ မဟုတ်ပါဘူး - တချို့လူတွေလို မိန်းမကောင်းကို လက်ထပ်ပြီးမှ ရိုက်နှက်တတ်တဲ့သူမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ..."

သူမသည် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားဟန်ဖြင့် စကားကို ရပ်လိုက်ပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆောရီးပါ အဒေါ်။ အဒေါ့်အကြောင်းကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုတောင်းပန်မှုက ပို၍ ထင်ရှားစေသည်မှာ - "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မ အဒေါ့်သားအကြောင်းကိုပဲ ပြောနေတာ" ဆိုသည်ပင်။

လျန်ယွဲ့အာ၏ ယောက္ခမဟောင်း မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။ ယန်ရွှယ်က မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပင် ဆက်ပြောခဲ့သည်။

"ပြဿနာရှိတာက ကလေးပဲ။ ကံကောင်းချင်တော့ အဒေါ်တို့ မိသားစုက ကလေးကို မလိုချင်ကြဘူးဆိုတော့ အဲဒီပြဿနာကလည်း အဆင်ပြေပြေပဲ ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားတာပေါ့"

ဒေါသထွက်စရာလား?

ဒေါသထွက်စရာထက် ပိုပါသေးသည်။

သူမက ထိုအမျိုးသမီးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး "တိရစ္ဆာန်တွေတောင် ကိုယ့်သားသမီးကို ညှာတာသေးတယ် - ရှင့်သားက တိရစ္ဆာန်ထက်တောင် ဆိုးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သလိုပင်။

လျန်ယွဲ့အာ၏ ယောက္ခမဟောင်းမှာ မိန်းမချင်း ရန်ဖြစ်တာ၊ ဆဲဆိုကြတာတွေကို မြင်ဖူးသော်လည်း၊ ဆဲစကား တစ်လုံးမျှ မပါဘဲ ဒေါသကြောင့် အသက်ရှူကျပ်သွားအောင် ပြောနိုင်သူမျိုးကို မတွေ့ဖူးပေ။

သူမသည် ယန်ရွှယ်ကို ပါးရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်နေသော်လည်း ထိုမိန်းကလေးမှာ လက်လှမ်းမမီသော နေရာသို့ ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သစ်တောစခန်းမှ အလုပ်သမားများ ဝန်းရံနေသဖြင့် သူမတွင် ဘာမှလုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ "နင်— နင်—" ဟု လက်ညှိုးထိုးရင်း ဒေါသကြောင့် အသံများ တုန်ယင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မှီခိုသူအဖွဲ့မှ ကျန်လူများက အခြေအနေ တင်းမာနေသည်ကို သတိထားမိသွားကြသည်။ သူတို့သည် ယန်ရွှယ်၏ နောက်တစ်လှမ်းအကွာတွင် ရှိနေကြပြီး ဝိုင်းအုံလာကာ ဖျောင်းဖျကြတော့သည်။

အများစုမှာ လျန်ယွဲ့အာဘက်မှ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ စကားတစ်လုံးမျှ ပြန်မပြောနိုင်တော့သဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ အဝတ်ထုတ်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချကာ ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နှစ်လှမ်းမျှ လျှောက်ပြီးမှ ထိုအဝတ်ထုတ်ကို ပြန်ကောက်ရန် လှည့်လာသည် - ဒေါသကြောင့် စဉ်းစားဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဝတ်အထည်များမှာ ငွေကြေး၊ ကူပွန်နှင့် လုပ်အားများစွာ ကုန်ကျထားသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ကျေးဇူးကန်းသူမျိုးကို အလကား မပေးနိုင်ပေ။

သူမ၏ ထိတ်ထိတ်ပျာပျာ ဆုတ်ခွာသွားမှုကို ကြည့်ရင်း လျန်ယွဲ့အာသည် ထိုအမျိုးသမီးနှင့် ဆုံပြီးကတည်းက သူမ၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံနေသော အရာကြီး တစ်ခုလုံး ပြုတ်ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျေနပ်ပြီလား?"

ယန်ရွှယ်က အနားသို့ ကပ်လာပြီး ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီလိုလူမျိုးတွေကို အပြင်းထန်ဆုံး စကားလုံးတွေနဲ့ ပြောရတယ် - မဟုတ်ရင် အစ်မရဲ့ ကြင်နာမှုကို သူတို့က အခွင့်ကောင်းယူပြီး နင်းခြေကြလိမ့်မယ်"

လျန်ယွဲ့အာမှာ ကြင်နာတတ်လွန်းသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူမသည် ခန်ဖေးရှန်၏ ပထမဆုံး တောင်းပန်မှုကို ယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ သည်းခံရန် တောင်းဆိုမှုများကို နားထောင်ခဲ့သဖြင့် အကြမ်းဖက်မှုများ ပိုဆိုးရွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိတ်ဆိတ်သော အခိုက်အတန့်လေးတစ်ခုအပြီးတွင် သူမက စိတ်ရင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ထူးဆန်းလိုက်တာ - ဒီမနက်တင် ကျွန်မက အစ်မကို ကျေးဇူးတင်ခဲ့တာ၊ အခု နေ့လယ်ကျတော့ အစ်မက ကျွန်မကို ပြန်ပြီး ကျေးဇူးတင်နေပြန်ပြီ"

ယန်ရွှယ်၏ ရယ်မောသံကြောင့် လျန်ယွဲ့အာ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

......

ချီဖန့် - ငါ့မိန်းမက မင်းကို ဒုက္ခပေးတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်နေလိုက်!