ဈေးပေါလှချည်လား

မျက်စိသုံးလုံးကျားက အေးအေးလူလူရှိနေသော်လည်း ကျန်းချန်မှာအလွန်အလုပ်ရှုပ်နေ၏။ သူတိုက်ခိုက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ တိုက်ပွဲကိုကွပ်ကဲနေခြင်းဖြစ်သည်။

"လော့ယွမ်... မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ။ မင်းရဲ့ဓားကွက်တွေကို မေ့သွားပြီလား"

"ဝေ့မြောင်... မင်းကတော့ တကယ်ပဲ... မနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ဝိညာဉ်အဆောင်တွေ ထုတ်သုံးရမယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား"

"ရှန်ထိုက်... မင်းက တာအိုနန်းတော်အဆင့်ရော ဟုတ်ရဲ့လား။ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၉ ရှိတဲ့လူက မင်းထက်တောင် အစွမ်းထက်နေဦးမယ်"

"ငါဘယ်နှစ်ခါပြောရမလဲ။ မနိုင်ရင်အဆောင်တွေသုံး၊ ဆေးလုံးတွေစားလို့..."

သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အလွန်အမင်းတည်ကြည်လေးနက်နေပြီး ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်နေ၏။ လက်တွေ့တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံသည် အလွန်အရေးကြီးလှသဖြင့် ဤသို့လုပ်ဆောင်နေရခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခုမလေ့ကျင့်ထားပါက နောင်တွင် အသက်ဘေးနှင့်ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။

သူသည် တပည့်များအတွက် အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေရသည်။ ရန်သူများမှာ အလွန်များပြားပြီး ကြမ်းကြုတ်လှသဖြင့် အချို့နေရာများတွင် သူကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ကူညီပေးနေရ၏။

"ကျိလင်းဟန်... မင်းကတော့..."

စောစောကအဆူခံထားရသောတပည့်များသည် စီနီယာအမကြီးကျိပင် အဆူခံရသည်ကိုမြင်သောအခါ စိတ်သက်သာရာရသွား၏။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ဂိုဏ်းချုပ်၏လေသံမှာ ရုတ်ချည်းနူးညံ့သွားလေသည်။

"ဟင်း... ရှောင်ဟန်၊ မင်းကအရမ်းကြင်နာလွန်းတယ်။ သူတို့က မင်းကိုသတ်ဖို့လာတာလေ ဘာလို့လက်တွန့်နေရတာလဲ"

"ရန်သူအပေါ်ကြင်နာတာဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ရက်စက်တာပဲ။ လိမ္မာပါတယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုပြီးကြင်နာတတ်အောင် ကြိုးစားစမ်းပါ"

ဖူး...

တိုက်ပွဲအလယ်၌ရောက်နေသော တပည့်များစွာမှာ ထိုစကားကြောင့် သွေးအန်မတတ်ဖြစ်သွားကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်၏ဆက်ဆံမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကွာခြားလွန်းလှသည်။

တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကိုခြုံကြည့်လျှင် တပည့်အများစု၏စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ကျရှုံးအမှတ်သာရရှိကြ၏။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏အဆင့်နှင့်ထိုက်တန်သောစွမ်းအားကို အပြည့်အဝမထုတ်ဖော်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် ကျန်းချန်စိတ်မပျက်မိပေ။ ဤတပည့်များ၏အဆင့်များကို အချိန်တိုအတွင်းမြှင့်တင်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်ခွဲထုတ်ခြင်းအဆင့်ထက်မြင့်သောတိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမျှမကြုံဖူးကြခြင်းမှာ သဘာဝကျလေသည်။

စစ်တလင်းတွင် ထူးချွန်စွာတိုက်ခိုက်နေသူနှစ်ဦးမှာ လန်ယီနှင့် လင်းနင်တို့ဖြစ်သည်။ လန်ယီမှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက တစ်ကိုယ်တည်းလေ့ကျင့်လာသူဖြစ်သဖြင့် တာအိုနန်းတော်အဆင့် ၈ နှင့်ပင် အဆင့် ၉ များကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။

လင်းနင်မှာမူ မထင်မှတ်ထားလောက်အောင်ထူးချွန်နေ၏။ မိမိတပည့်၏စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဘေးတွင်ရပ်နေသောမိုချန်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်နေသည်။

"ဒီကလေးမလေးက စိတ်ဓာတ်တည်ငြိမ်ပြီး ပြတ်သားတယ်။ သူမက မွေးရာပါစစ်သည်တော်ပဲ"

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်မျိုးက သူမရဲ့တိုက်ခိုက်ရေးပညာတွေကို အထူးတလည် သွေးပေးထားတာလေ။ ဒီလောက်စွမ်းဆောင်နိုင်တာ သဘာဝကျပါတယ်"

ကျန်းချန်က နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ ဤအဖိုးကြီးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်လည်ချီးမွမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲမို... တခြားဂိုဏ်းသားတွေကလည်း ခင်ဗျားရဲ့မျိုးဆက်တွေပဲဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့ဦး"

ကောင်းကင်သားတော်သည် မိုချန်၏စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အနည်းငယ် အားမလိုအားမရဖြစ်နေပုံရသည်။ မိုချန်ကလည်း အလျင်အမြန်ပင်

"ဂိုဏ်းချုပ်ပြောတာမှန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်မှတ်သားထားပါ့မယ်"

ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲမှာ တစ်နေ့နှင့်တစ်ည ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် အသက်ပေးကာကွယ်မည့် သစ္စာရှိသူများစွာရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်၏။ တိုက်ပွဲအဆုံးသတ်ခါနီးတွင်မူ ထုန်ယိုမြင့်မြတ်နယ်မြေမှလူများမှာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားသဖြင့် ထွက်ပြေးကုန်ကြသည်။

ဖေးရှန်ဂိုဏ်းတပည့်များ၏ အဆောင်များမှာလည်း ကုန်လုနီးပါးဖြစ်နေလေပြီ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၉ ရှိသော တပည့်သုံးဦးဖြစ်သည့် ကျန့်စုဟန်၊ ရှုရန်လင်းနှင့် ကုန်းချင်းတို့ ကျဆုံးသွား၏။

၎င်းမှာ ကျန်းချန်နှင့် မျက်စိသုံးလုံးကျားတို့က အသေအချာကာကွယ်ပေးထားသည့်ကြားမှ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက တပည့် ၇၀ ကျော်လုံး အစောကတည်းက အသက်ပျောက်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး အပျက်အစီးများသာ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။ တိုက်ပွဲဝင်တပည့်များကိုကြည့်လိုက်လျှင် အားလုံးမှာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် သွေးသံရဲရဲဖြစ်နေကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏မျက်ဝန်းများမှာ ယခင်နှင့်မတူဘဲ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းချန် အလွန်ကျေနပ်သွား၏။ ဤလေ့ကျင့်မှု၏ရလဒ်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

"အားလုံးပဲ ကောင်းကောင်းစွမ်းဆောင်နိုင်ကြတယ်။ နောင်မှာလည်း ဒီလိုပဲဆက်ပြီးကြိုးစားကြပါ"

သို့သော် တပည့်များမှာမူ မပျော်ရွှင်နိုင်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ကျဆုံးသွားသောတပည့်သုံးဦး၏ ရုပ်အလောင်းများဘေးတွင် ဝိုင်းအုံကာငိုကြွေးနေကြသည်။ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းတွင် လူဦးရေနည်းပါးသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မိသားစုကဲ့သို့ချစ်ခင်ကြ၏။

မျက်စိသုံးလုံးကျားကမူ ထိုမြင်ကွင်းကို အေးစက်စွာကြည့်နေသည်။ သူသည် သေဆုံးခြင်းများစွာကိုမြင်တွေ့ဖူးသဖြင့် ဘာမှမခံစားရပေ။ မိုချန်ကမူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်၏။

"စိတ်မကောင်းမဖြစ်ကြပါနဲ့။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးက ဆူးခင်းလမ်းဖြစ်သလို မတော်တဆမှုတွေနဲ့လည်း အမြဲတမ်းဒွန်တွဲနေတတ်တာပဲ"

"ငါအားနည်းစဉ်တုန်းက သူငယ်ချင်းတွေဆိုလည်း အခုဆိုသေကုန်ကြပြီ။ ဒါက မင်းတို့ရဲ့စိတ်ဓာတ်ကို လေ့ကျင့်ပေးတာပဲလို့ သဘောထားလိုက်ကြပါ"

သူက စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ရေးစကားများပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် အစ်ကိုကြီးချန်က လူအုပ်ကြားထဲဝင်လာကာ တားမြစ်လိုက်သည်။

"အားလုံးဖယ်ကြစမ်း။ အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာတွေကိုကုသကြ။ အခုက ဝမ်းနည်းနေရမယ့်အချိန် မဟုတ်သေးဘူး"

တပည့်များက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအလေးထားကြသည်ကိုမြင်ရသဖြင့် ကျေနပ်မိသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... စီနီယာအမကျန့်၊ ဂျူနီယာညီလေးရှုနဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးကုန်းတို့က... သူတို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး..."

ဝေ့မြောင်နှင့် တတိယမျိုးဆက်တပည့်များမှာ မျက်ရည်မဆည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။ အမျိုးသမီးတပည့်နှစ်ဦးဆိုလျှင် ငိုလွန်းသဖြင့် သတိပင်လစ်ချင်နေပြီဖြစ်ရာ လင်းနင်ကတွဲပေးထားရသည်။

ဒုတိယမျိုးဆက်အကြီးအကဲများမှာ ဂိုဏ်းပျက်စီးမှုကို တစ်ကြိမ်ကြုံဖူးသဖြင့် ခံနိုင်ရည်ပိုရှိသော်လည်း အားလုံး၏ရင်ထဲ၌ ဝမ်းနည်းမှုများဖုံးလွှမ်းနေကြသည်။ လော့ယွမ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပါးတစ်ချက်ရိုက်လိုက်၏။ ရှုရန်လင်းမှာ သူ၏တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော့်ရဲ့တပည့်ကိုမကာကွယ်နိုင်တာ ကျွန်တော့်အမှားပါ"

ဤမြင်ကွင်းများသည် လန်ယီကိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ သူမသည် ရက်စက်သောကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ကျင်လည်လာသူဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဂိုဏ်းသားအချင်းချင်း ချစ်ခင်ကြသည်ကို အလွန်အဖိုးတန်သည်ဟုယူဆမိသည်။

"ကဲ... ကဲ... မျက်ရည်တွေသုတ်ကြစမ်း။ မသိတဲ့လူဆိုရင် ကောင်းကင်ကြီးပြိုကျနေတယ်ထင်ဦးမယ်"

"သူတို့ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် လူအုပ်ကိုတိုးဝှေ့ကာ အထဲသို့ဝင်လာသည်။ စနစ်ထဲတွင် အသက်ပြန်ရှင်ခြင်းစွမ်းရည်ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

အစောပိုင်းက အမှတ်များမကုန်စေရန် မည်သူမျှမသေစေချင်သော်လည်း အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားသည့်အခါတွင်မူ သူသည် အမှတ်မည်မျှကုန်စေကာမူ ကယ်တင်မည်သာ။ ယနေ့ လေ့ကျင့်ရေးဆင်းခဲ့ခြင်းကိုပင် သူကျေးဇူးတင်မိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောင်တွင် ဤထက်ပို၍ သေဆုံးကြပေလိမ့်မည်။

"ဗျာ..."

"ဂိုဏ်းချုပ်... အခု ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

"ဂျူနီယာတွေက ပြန်ရှင်လာနိုင်သေးတယ် ဟုတ်လား"

မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် တပည့်များမှာ မယုံကြည်နိုင်သလို မော့ကြည့်လာကြသည်။ လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားလျှင် ပြန်ရှင်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ သံမဏိစည်းကမ်း မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းချန်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့်ဆိုသည်။

"ဒါပေါ့... ဒီဂိုဏ်းချုပ်က အင်မော်တယ်တစ်ပါးဆိုတာ မင်းတို့မေ့နေပြီလား"

တပည့်များမှာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကုန်ကြ၏။ အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏စွမ်းအားကို သူတို့ အတိအကျမသိသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်ပြောလျှင် အရာအားလုံးဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားကြသည်။

သို့သော် ဘေးတွင်ရှိနေသော မျက်စိသုံးလုံးကျားနှင့် မိုချန်တို့မှာမူ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ မိုချန်သည် အင်မော်တယ်တစ်ပါးဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သေသူကိုပြန်ရှင်စေနိုင်သည်ဟူသောကိစ္စမျိုးကို တစ်ခါမျှမကြားဖူးပေ။

အချို့သောနတ်ဆေးလုံးများက သေခါနီးလူကိုကယ်တင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ ရုပ်အလောင်းအပြည့်အစုံရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ ယခုသေဆုံးသွားသောတပည့်များမှာ ဝိညာဉ်များလွင့်စင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရှုရန်လင်းနှင့် ကုန်းချင်းတို့မှာ ခေါင်းနှင့်ကိုယ်တခြားစီဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ မည်သို့မျှမဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျန်းချန်သည် ရုပ်အလောင်းသုံးခုဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး စနစ်၏ အသက်ပြန်ရှင်ခြင်းစွမ်းရည်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျန့်စုဟန်ကိုကြည့်လိုက်ရာ စာတန်းတစ်ခုပေါ်လာ၏။

ပစ်မှတ်- ကျန့်စုဟန်

အဆင့် - ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၉

အခြေအနေ- သေဆုံး

သေဆုံးချိန်- ၁ နာရီနှင့် ၂၅ မိနစ်ခန့်

အသက်ပြန်ရှင်ရန်လိုအပ်သောအမှတ်- ၈၆ မှတ်