အခန်း (၉၅)

ယွမ်လော့ရီက ဆိုဖာပေါ်၌ ယွမ်စစ်အား မှီလျက် သူမ၏ မျက်လုံးများကို တင်းတင်းမှိတ်ထားကာ အသက်ရှူနှုန်းမှာ ခြောက်ကပ်ကပ်ဖြင့် ညီညာနေ၏။

သွေးများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးနောက် ယွမ်စစ်တစ်ယောက် အနည်းငယ် ပင်ပန်းသွားသော်လည်း ယွမ်လော့ရီအား သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လျှောထွက်သွားခြင်းကို မလိုလားခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ခဏတာ အနားယူရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။ ပိန်သွယ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ထည်က ကြီးမားဆဲဖြစ်ကာ ယွမ်လော့ရီပါ သူ့ဘေး၌ ထိုင်နေသဖြင့် ဆိုဖာမှာ အလွန်သေးနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ဝင်ဆံ့စေရန်အတွက် သူသည် ကွေးကွေးလေးနေရပြီး ခြေထောက်ရှည်များက အတူတကွ ထပ်လျက် ခြေကျင်းဝတ်များမူ ဆိုဖာထောင့်စွန်းတွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး ခေါင်းဖြင့် ယွမ်လော့ရီအား ဖိထားရာ သူ၏ အနက်ရောင်ဆံပင်များက သူမ၏ အဝတ်အစားများပေါ်သို့ ကျနေသည်။

ယွမ်လော့ရီ၏ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ကပင် သူ့အား နိုးစေလိမ့်မည်။ သူ၏ ကြီးမားသော လက်များက သိမ်းငှက် ခြေသည်းများကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ထွက်လာပြီး သူမ၏ လက်မောင်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဤဆုပ်ကိုင်မှုက သူ၏ ညီမဖြစ်သူအား နာကျင်စေမည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသော်လည်း ဤသို့ ပြုလုပ်ခဲ့၏။

ယွမ်လော့ရီမူ ယွမ်စစ်မှာ လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သတိထားမိခဲ့သည်။ အခြားသော အစ်ကိုများကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်မှု အပေါ် စွဲလန်းခြင်း၊ သို့မဟုတ် စိတ်ခံစားမှုနှင့် အပြုအမူကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

ငယ်စဉ်ကလေးဘဝကတည်းက အားပေးမှု ကင်းခဲ့သော သူသည် ယွမ်လော့ရီအား စွဲလမ်းသွားခဲ့၏။ ယွမ်စစ်မူ လုံးဝ အသိစိတ်ရှိပြီး ယွမ်ကျန်းဟိုင်၏ စံပြအမွေခံ ဖြစ်သည်။ ရက်စက်ခြင်း၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်း၊ သူ လိုချင်သောအရာကို ရရှိရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုတတ်ခြင်းတို့ပင်။

သူ၏ ညီမဖြစ်သူကို ဆုံးရှုံးရခြင်း၏ ပြင်းပြသော ဝေဒနာကို ခံစားရင်း၊ သေခြင်းတရား၏ ချောက်ကမ်းပါးစွန်း၌ ကြိုးတစ်ချောင်းကို အမှီဆွဲထား၍ ယိမ်းယိုင်နေခဲ့၏။ ထိုအချိန်၌ ၁၁ နှစ်အရွယ် ယွမ်လော့ရီကို မြင်လိုက်ရသော ယွမ်စစ်သည် စိတ်နှလုံး မြင့်တက်လာလျက် သူ၏ အမှောင်ခြမ်းကို ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ အခြားအစ်ကိုများက ယွမ်လော့ရီအတွက် ရောက်လာမည်ဆိုလျှင် ယွမ်စစ်က သူတို့အား သတ်ပစ်မည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ယွမ်လော့ရီက သူမ၏ ဒုတိယနှင့် တတိယအစ်ကိုတို့ ဘယ်ဆီရောက်နေသည်ကို ယခုအချိန်အထိ မမေးမြန်းရသေးခြင်း ဖြစ်၏။

“အာ…”

ယွမ်လော့ရီသည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချရင်း ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိခဲ့ချေ။

ယွမ်စစ်နှင့် လော့ရီသည် ထူးဆန်းသော သဟဇီဝဖြစ်သည့် ပုံစံတစ်မျိုးကို ဖန်တီးထား၏။ သူမ ထပ်မံ ထွက်ခွာသွားပါက ယွမ်စစ်တစ်ယောက် မည်သို့သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။

ယွမ်လော့ရီမှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ယွမ်စစ်၏ ဆံပင်အချို့က ထုံးသွားသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ၎င်းမှာ သူမ အစောပိုင်းက သူ၏ ဆံပင်ကို သုတ်ပေးနေစဉ် ငြိစွန်း၍ ရှုပ်ပွစေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်၏။

သူမသည် ထိုဆံပင်မျှင်များကို ချိတ်ဆွဲလျက် အထုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြေလျော့လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော ဆံပင်များကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ဘီးကဲ့သို့ အသုံးပြု၍ အေးစက်သော်လည်း နူးညံ့သော ဆံပင်များအကြား ဖြတ်သန်းသွားလာစေ၏။ အခု ပိုကောင်းသွားပြီ။

ယွမ်စစ်၏ မျက်နှာကို ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်ရှုရာ သူသည် ချောမော၊ နုပျိုသော်လည်း သူ၏ အမူအရာအောက်၌ ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော သဏ္ဌာန်တစ်ခုကို ခံစားရ၏။ အခြားနေရာသို့ ကြည့်ရှုသောအခါ လျစ်လျူရှုမှုဖြင့် ကြည့်ရှုသော်လည်း ယွမ်လော့ရီဘက်သို့ လှည့်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများက ကြောက်စရာကောင်းသော စွဲလမ်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ညဥ့်နက်နေပြီဖြစ်၍ ကောင်းကင်၌ ကြယ်များမရှိပေ။ နက်မှောင်သော မီးခိုးရောင်သာ ရှိနေသည်။

ယွမ်စစ်၏ ဗီလာသည် မျက်စိပသာဒဖြစ်သော တောင်စောင်းပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး မှန်မှတစ်ဆင့် အောက်ရှိ လိမ္မော်ရောင်မီးရောင်များ ထိန်လင်းနေသော မြို့ပြကို မြင်နိုင်၏။ ချမ်းသာလျှံပယ်သော ရပ်ကွက်များက မီးလျှံများကဲ့သို့ တောက်ပနေသော်လည်း ဆင်းရဲသော ခရိုင်များက မှိန်ပျပျသာ ရှိနေသည်။

ဤနေရာတွင် လူများအကြား ကွာခြားချက်က အလွန်ကြီးမားလာခဲ့သည်။

အနီးရှိ မှန်စားပွဲပေါ်တွင် သတင်းစာများ ချထားသည်။ ယွမ်လော့ရီသည် ဤအချိန်အတွင်း

အသုံးဝင်သော အချက်အလက်များကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သူမမှာ ၎င်းတို့ကို လှမ်းယူလိုက်သော်လည်း အနည်းငယ် ဝေးလွန်းနေကာ ဤ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ကပင် ယွမ်စစ်အား နိုးသွားစေသည်။

ယွမ်စစ်သည် ဘေးတိုက် လဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လက်က ယွမ်လော့ရီကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အကြည့်မှာ ဆိုးသွမ်းနေ၏။ “ညီမလေး ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ”

“သမီး သတင်းစာတွေ ဖတ်ချင်လို့ပါ” ယွမ်လော့ရီက ရှင်းပြလိုက်သည်။

ယွမ်စစ်က ဆိုဖာပေါ်တွင် ကိုယ်ကို မတ်၍ ကြွလိုက်ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ထရပ်လိုက်၏။ သူသည် အနည်းငယ် အားနည်းနေဆဲဖြစ်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်နေသည်။

သူသည် တဒုတ်ဒုတ်ခုန်နေသော နားထင်များကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်ခုံးများက တွန့်ချိုးနေ၏။

ယွမ်စစ်သည် မှန်ကော်ဖီစားပွဲမှ သတင်းစာများကို ယွမ်လော့ရီအား ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဗီရိုမှ စာအုပ်များနှင့် စာရွက်များ ပိုယူလာကာ သူမရှေ့တွင် ပုံထားလိုက်၏။

“ဖတ်လေ” ဟု သူက ဆိုလိုက်သည်။

ယွမ်စစ်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် တစ်ဖန်ပြန်၍ ကွေးနေ၏။

ယွမ်လော့ရီ တစ်ယောက် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူမ၏ စတုတ္ထအစ်ကိုမှာ လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း သူ၏ ညီမဖြစ်သူကို ဂရုစိုက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲပင်။

“သတင်းစာ စာရွက်လှန်သံ”

ယွမ်လော့ရီမှ သတင်းစာများကို လှန်လှောကြည့်ရှုရာ သတင်းအချက်အလက် အများစုက အသုံးမဝင်ချေ။ ဖိအားပေး ရောင်းချသည့် ကြော်ငြာများ သို့မဟုတ် သွယ်ဝိုက်ရောင်းချမှု ကြော်ငြာများသာ ဖြစ်သည်။

ခဏတာ ရှာဖွေပြီးနောက် ယွမ်လော့ရီမှ နောက်ဆုံးတွင် သူမ လိုချင်သော သတင်းကို ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှာတွေ့ခဲ့၏။

ခေါင်းစီးတွင် “နာမည်ကြီး အဆိုတော် ရှောင်ဟွား၏ သေဆုံးခြင်း ၅ နှစ်ပြည့် အောက်မေ့ပွဲ” ဟု ရေးသားထားသည်။

ထိုစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်ရာ စုရွှင်း၏ ဓာတ်ပုံ ပေါ်လာ၏။

အရွယ်ရောက်လာသော သူမသည် အလွန်လှပပြီး နူးညံ့သော မျက်နှာသွင်ပြင်များ၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးနှင့် သင့်တော်သော ချိုမြိန်သည့် အပြုံးရှိသည်။

သို့သော် စုရွှင်းကို ရင်းနှီးစွာ သိကျွမ်းခဲ့သော ယွမ်လော့ရီမူ ဤသည်မှာ သူမ၏ ဟန်ဆောင်အပြုံးဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ငိုကြွေးနေကြောင်းကို သိ၏။

သတင်းစာတွင် ရေးသားထားသည်မှာ

“စုမိသားစုမှာ ကျိန်စာသင့်နေဆဲဖြစ်ပြီး မိသားစုဝင်များ ပျောက်ဆုံးနေခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းတို့ ဖြစ်နေတတ်၏။ နာမည်ကြီး အိုင်ဒေါ စုရွှင်း၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ယနေ့အထိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေဆဲပင်။”

ယွမ်လော့ရီသည် ယွမ်မိသားစုနှင့် ကျိန်းချန်ကျင်း ပါဝင်သော ယဲ့မိသားစုအပြင် စုမိသားစုလည်း လုံးဝ အမြစ်ဖြတ်ချေမှုန်းခံရကြောင်းကို အတည်ပြုခဲ့၏။

အချိန်အရဆိုလျှင် စုမိသားစုသည် အစောဆုံး သုတ်သင်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပုံရပြီး အစီရင်ခံစာများအရ စုရွှင်းမူ အလယ်တန်းကျောင်းမှ ဘွဲ့ရပြီး မကြာမီတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။

“တီ၊ တီ!”

ဖုန်းမြည်လာ၏။ ယွမ်စစ်သည် ဖုန်းကို ကောက်ယူကာ မက်ဆေ့ချ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းကို ပြန်ချထားလိုက်သည်။ သူသည် ဆိုဖာပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ တွားဆင်းလာပြီး လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် သန်းဝါးပြီးနောက် ရေအနည်းငယ် သောက်လိုက်၏။

ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် ယွမ်စစ်တစ်ယောက် အနည်းငယ် ပို၍ အားပြည့်လာပုံရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒယိမ်းဒယိုင်မဟုတ်တော့ပေ။

“စတုတ္ထကိုကို၊ စုမိသားစု ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ကိုကို သိလား” ယွမ်လော့ရီက မေးလိုက်၏။

“သူတို့မိသားစုက၊ အာ… လုံးဝ ပျောက်သွားပြီ မလား” ယွမ်စစ်က ပြန်ဖြေသည်။

“စုမိသားစုက အရင်က အာမခံလုပ်ငန်း လုပ်ခဲ့ပြီး ယွမ်မိသားစုဆီကနေ ရန်ပုံငွေတောင် ရခဲ့သေးတယ် ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလို ဒေဝါလီခံရတာလဲ”

“သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားမှုက ပြိုလဲသွားတာ စုဇနီးမောင်နှံက သုံးစွဲသူတွေကို စိစစ်ဖို့ အချက်အလက်ကြီးတွေကို သုံးခဲ့ကြတယ် အစကတော့ အရာရာ ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ သူတို့လည်း ပိုက်ဆံ အတော်လေး ရခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း သူတို့ ရွေးနေတဲ့သူတွေက ဆင်းရဲသားတွေချည်းပဲဆိုတာ လူတွေ သဘောပေါက်သွားတာ”

ဤသည်မှာ စုရွှင်း၏ စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုမှ သူမကိုယ်တိုင် တွေ့ရှိချက်များနှင့် ကိုက်ညီနေ၏။

သူတို့သည် ကျန်းမာရေး အာမခံ ရောင်းချပြီး နာမကျန်းမှုသည် ဆင်းရဲသားများကို မကြာခဏ ထောင်ချောက်ဆင်လေ့ရှိသည်။ အများဆုံး အကျိုးအမြတ်အတွက် စုမိသားစုမှ သူတို့အား အာမခံ ဝယ်ယူခွင့်မပေးသည်မှာ သဘာဝကျ၏။

နောက်ဆုံး၌ အမှန်တရား ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြီးမားသော လူထု ဝေဖန်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ၏။

စုဇနီးမောင်နှံသည် အထပ်မြင့်မှ ခုန်ချ၍ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အဆုံးစီရင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း စုမိသားစုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားသည့် လက်ရှိရလဒ်မှာ အလွန်အမင်း ထူးခြားနေပြီး မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် အရာအားလုံးကို ဇာတ်တိုက်ထားသည့်အလားပင်။

ယွမ်လော့ရီက နောက်ထပ် မေးမြန်းလိုသော်လည်း ယွမ်စစ်သည် အဝတ်အစားအသစ်များသို့ အလျင်အမြန် လဲလှယ်လိုက်ရာ အပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေပုံရ၏။

သူက ယွမ်လော့ရီအား ရွှင်ပျစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ညီမလေး ပြန်လာလို့ ကိုကို အရမ်း ပျော်တာပဲ ညီမလေးအတွက် ပွဲတစ်ခု ပြင်ထားတယ် သူတို့အားလုံး ရောက်နေကြပြီ ကိုကိုတို့နှစ်ယောက်ကို စောင့်နေကြတာ”

ယွမ်စစ်က သူ၏ လက်ကို ယွမ်လော့ရီ၏ ပခုံးပေါ် တင်လိုက်၏။ “ညီမလေး သဘောကျမှာ သေချာတယ်”

ယွမ်လော့ရီအား တံခါးဝသို့ ဦးဆောင်သွားပြီး သူ၏ လက်ဗွေဖြင့် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး အများအပြား ရပ်နေကြပြီး ယွမ်စစ်အား မြင်သည်နှင့် ပီတိဖြာလာကြကာ ရိုသေသမှုဖြင့် ဦးညွှတ်ကြ၏။

သူတို့သည် ယွမ်စစ်၏ နောက်လိုက်များဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် သတ်ဖြတ်ရန် အမြဲ အသင့်ရှိနေသူများ ဖြစ်သည်။

ယွမ်လော့ရီသည် ယွမ်စစ်အား နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကိုးကွယ်နေကြသည့် ထိုသူတို့၏ ရူးသွပ်သော မျက်လုံးများတွင် အသိစိတ် လုံးဝပျောက်ဆုံးနေခြင်းကို မြင်နိုင်၏။

ယခုအခါ နတ်ဘုရား၏ နှမတော် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ သူတို့သည် ယွမ်လော့ရီကိုလည်း တူညီသော ရိုသေလေးမြတ်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ယွမ်စစ်သည် ခါးကိုင်းလိုက်ပြီး ယွမ်လော့ရီ၏ နားနားသို့ တီးတိုးပြောလိုက်၏။ “ကိုကိုရဲ့ ချစ်ရတဲ့ ညီမလေး၊ ညီမလေးရဲ့ အမှောင်ခြမ်းကို ပြသရမဲ့ အချိန် ရောက်ပြီ”

သူသည် နက်ရှိုင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်းမြွေကြီးက အီဗ့်ကို သွေးဆောင်နေသည့်အလား ဆိုးသွမ်း၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော်လည်း မတွန်းလှန်နိုင်သော အသွင်ဖြင့်

ယွမ်လော့ရီအပေါ် အုပ်မိုးနေခဲ့သည်။

သူသည် လှပသော ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ စင်ကြယ်၍ အပြစ်အနာအဆာကင်းသည့် အသက်အား လူ့လောကထဲသို့ ကျဆင်းလာစေလို၏။