အခန်း (၁၀၉)
Vol. 11 Ch. 109
"ရှလွတ် ရွှတ် ရွှတ် "
သူ၏အလုပ်ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ယွမ်ကျွင်းက ခေါက်ဆွဲပြုတ်များကို ပျော်ရွှင်စွာ စားနေခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူ သုတေသနလုပ်ရာတွင် စိတ်နစ်နေခဲ့ပါက အစာ စားရန် မေ့သွားလေ့ရှိပြီး ယခုတော့ သူ အလွန် ဆာလောင်နေ၏။
ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ယွမ်လော့ရီ လည်း အနည်းငယ် ဗိုက်ဆာလာသလိုပင်။
ယွမ်ကျွင်း က သတိပြုမိပြီး ပြောလိုက်၏။ "နောက်ကျရင် ညီမလေး အတွက် တစ်ထုပ် ပြုတ် ပေးပါ့မယ်"
"မလိုပါဘူး..."ယွမ်လော့ရီ က ပြန်ဖြေသည်။
ကျန် အစ်ကိုသုံးယောက်မှာ စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်နေကြပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းသော ယွမ်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ အဘိုး ယွမ်ကျန်းဟိုင် အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြ၏။
ယွမ်စစ် က စပြောသည်။ "သူ ငါ့ကို တစ်ချို့အရာတွေ သင်ပေးခဲ့ဖူးတယ်၊ ဥပမာ - လူတွေရဲ့ စိတ်ကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမလဲတို့၊ စီးပွားရေးကို ဘယ်လို လုပ်ရမလဲတို့ ၊ သူက ငါ့ကို ယွမ်မိသားစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ငါ့မှာ ရည်မှန်းချက်လည်း မရှိဘူး တစ်နေ့လုံး အိပ်ချင်ပဲနေချင်တာ အဲ့တာကြောင့် သူ က ငါ့ကို နာမည်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်အောင် လုပ်ခွင့်ပေးခဲ့တာ"
သူ၏ ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ ယွမ်ဖာ့ က မေး၏။ "မင်း ပင်လယ်ကမ်းခြေက ဗီလာမှာ ရှိတုန်းက ငါတို့ ညီမလေး နဲ့ ရုပ်တူတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့သေးလား"
ယွမ်စစ် က သတိရလိုက်သည်။ "မတွေ့ခဲ့ဘူး အဲဒီ ဗီလာမှာ သူနဲ့ သူ့အစေခံ တစ်အုပ်ပဲ ရှိတာ အဲဒီလူတွေက အဘိုး ဦးနှောက်ဆေးတာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံထားရတာ သူ့အတွက်ဆို အသက်စွန့်ဖို့ထိ ဆန္ဒရှိတဲ့လူတွေပဲ "
ယွမ်ဖာ့ ၏ မျက်ခုံးကျုံ့သွား၏။
တစ်ခုခုမှားနေသယောင် ရှိသော်လည်း သူ ယခု ချက်ချင်း အဖြေရှာမရနိုင်သေးပေ။ သူ ဆေးသောက်ထားသဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကိုက်ခြင်းမှာ အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီး သူ၏ စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများ ပိုမို ရှင်းလင်းလာသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ရပ်များ၏ အဆက်အစပ်ကို သူ နားလည်နိုင်တော့မည် ထင်၏။
တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသော တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ ယွမ်ရုံ က ဝင်ရောက် ပြောလာသည်။ "ငါ အပြင်မှာ အချိန်ကြာကြာ နေခဲ့တော့ ငါ့ရဲ့ ရဲဘော်တွေက သူ့ လုပ်ရပ်တွေအကြောင်း ပြောပြဖူးတယ် သူက နာမည်ပျက်ရှိတယ် ယွမ်မိသားစုရဲ့ မကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်အများစုကို သူ လုပ်ခဲ့တာ သူက သတ်ဖြတ်တာနဲ့ ဖုံးကွယ်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ရက်ရက်စက်စက်ပဲ"
ယွမ်ဖာ့ က စကားထောက်၏။ "ယွမ်မိသားစုရဲ့ လက်ရှိ အကြီးအကဲက သူမှ မဟုတ်တော့တာ သူက အအိုလွန်ပြီး ဖျားနာနေပြီ ဒါက ငါတို့ ညီမလေး နဲ့ ရုပ်တူတဲ့သူ ဖြစ်နိုင်တယ် ငါတို့ အဲ့ကောင်မလေး ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ အတည်မပြုနိုင်သေးသလို သူ့ကို သတ်ရင်လည်း လုံးဝ သေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဤအချိန်တွင် အစ်ကိုများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့ တကယ်တမ်း သူမနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင် ထိုမျက်နှာကို သူတို့ ဓားဖြင့် ဝှေ့နိုင်ပါ့မလား။ ယခု သူတို့၏ စိတ်များမှာ ရှင်းရှင်း လင်းလင်း မရှိသေးပေ။
တရားခံက သူတို့၏ ညီမအပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် အလွယ်တကူပင် ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မည်။
သူတို့က ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်းဟု ထင်မှတ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပွေ့ဖက်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် သေခြင်းတရားသာ ပြန်ရခြင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ယွမ်လော့ရီ လည်း စဉ်းစားနေသည်။ သူတို့၏ မျိုးရိုးဗီဇက ၉၉.၉၉% တူညီပြီး သူမ၏ မွေးဖွားချိန် အလေးချိန် ၆ ပေါင် ၇ အောင်စ ဖြစ်ကာ အမွှာမဟုတ်ပါက ထိုမိန်းကလေးမှာ သူ့ကိုယ်သူ၏ ပုံတူကူးချထားသူ ဖြစ်နိုင်သလား။
ဒါဆိုရင် သူတို့ ၁၀၀% တူညီသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
ယွမ်လော့ရီ က မေး၏။ "ပဉ္စမအစ်ကို၊ ၀.၀၁% ကွာခြားမှုက အများကြီးလို့ ယူဆလို့ရလား"
၎င်းက ယွမ်ကျွင်း ၏ သင်ကြားရေး ပုံစံကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သလ်ိုပင်။ တက္ကသိုလ်တွင် သူ၏ ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်၊ ပြတ်သား၍ ရယ်စရာကောင်းသော ဘာသာစကား၊ စာမေးပွဲ မပေးဘဲ ကျောင်းသားများ လွတ်လပ်စွာ ငြင်းခုံနိုင်ပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော အဖြေများက အမှတ်ကောင်းများ ရရှိစေသည့် နှုတ်ဖြေ စာမေးပွဲများကြောင့် သူသည် ကျောင်းသားများ၏ ချစ်ခင်မှုကို အလွန် ခံရသူဖြစ်၏။
သူ၏ စာသင်ချိန်တိုင်း အခြား အတန်းများမှ ကျောင်းသားများစွာ လာရောက် နားထောင်လေ့ရှိပြီး စာသင်ခန်း ထိုင်ခုံများ မလုံလောက်သဖြင့် ကျောင်းသားများစွာ စင်္ကြံလမ်းတွင် ရပ်၍ နားထောင်ကြသည်။
ယခု သူ၏ ညီမက သူ့အား မေးခွန်းမေးနေသောကြောင့် သူ အသေးစိတ် ရှင်းပြရမည်မှာ သေချာသည်။
ယွမ်ကျွင်း က "ပထမဆုံး ဥပမာတစ်ခု ပေးရမယ်ဆိုရင် ဂေါ်ရီလာမျောက်ဝံနဲ့ လူသားတွေရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ တူညီမှုက ၉၉% ဖြစ်ပြီး ၁% ကွာခြားရုံနဲ့ မတူညီတဲ့ မျိုးစိတ်တွေကို ဖြစ်စေတယ်"
"မျိုးရိုးဗီဇ စစ်ဆေးမှုတွေအရတော့ အဲ့မိန်းကလေးနဲ့ညီမလေးက ရုပ်ရည် တူတဲ့အပြင် ဉာဏ်ရည်လည်း တူကြောင်း ကိုကို သိရတယ်"
"ကွဲပြားနေတဲ့ ဗီဇအစိတ်အပိုင်းအတွက် ကိုကိုတို့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အသိုင်းအဝိုင်းမှာတော့ သဘောတူညီချက် မရသေးဘူး တစ်ချို့က နာကျင်မှု ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်တယ်လို့ ဆိုကြပြီး တစ်ချို့ကျတော့ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ထိန်းချုပ်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်"
"ဒါပေမဲ့ညီမလေး နဲ့ အဲ့ကလေးမ၊ နှစ်ယောက်လုံးက ယွမ်မိသားစု သွေးသားကနေ ဆင်းသက်လာကြတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ကိုကို ဆေးရုံတွေကို ရှာခဲ့ပြီးပြီ ယွမ်မိသားစုဝင် တော်တော်များများရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို စစ်ဆေးပြီးတာတောင် ညီမလေး ရဲ့ မိဘရင်းတွေရဲ့ ဗီဇကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး"
ယွမ်လော့ရီ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရလိုက်သည်။ သူမ အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်တွင်လည်း မျိုးရိုးဗီဇ စစ်ဆေးမှု လုပ်ခဲ့ဖူး၏။
ထိုအချိန်တုန်းက သူမမှာ သူ၏ အစ်ကိုများကို ကြောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မိသားစုနှင့် ဝေးကွာသော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့သည်။ ကျောင်းတွင်လည်း ပျော်ရွှင်ရသော အချိန် မရှိခဲ့ဘဲ အဆက်မပြတ် ငြင်းပယ်မှုများနှင့် မကောင်းမှုများကိုသာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ၏။
ရုတ်တရက် တစ်နေ့တွင် သူမ ခေါင်းကွဲမတတ် ကိုက်ခဲလာပြီး တခြားသူများကို ထိခိုက်စေလိုသည့် ရူးသွပ်သော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်...
ထို့ကြောင့်သူမ ကျောင်းထွက်လိုက်ပြီး မည်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေလိုသဖြင့် သူမ အခန်းထဲတွင် သူမကိုယ်သူမ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့၏။
ဖေဖေယွမ်က စိတ်ပညာရှင်များစွာကို ရှာခဲ့သော်လည်း ယွမ်လော့ရီ ကို မည်သူမျှ မကုသနိုင်ခဲ့ပေ။
သူမ မကြာခဏ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်းများ လုပ်ခဲ့ပြီး မေမေယွမ်နှင့်ပင် ရန်ဖြစ်ခဲ့ကာ မေမေယွမ်က ယွမ်လော့ရီအား အလိုလိုက်လွန်းသဖြင့် အနည်းငယ် အခက်အခဲကြုံသည်နှင့် ကျောင်းထွက်သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းဟု အပြစ်တင် ပြောဆိုခဲ့၏။
သို့ဖြင့် နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကြာရှည်ခဲ့ပြီး ယွမ်လော့ရီ သူမ၏ အခြေအနေ ပိုမို ဆိုးရွားလာပြီကို ခံစားခဲ့ရကာ သူမ ထိန်းချုပ်၍ မရသော မကောင်းသော အတွေးများက ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ သူမက အလှအပကို မခံစားရဘဲ အထီးကျန်မှုနှင့် နာကျင်မှုသာ သူမ၏ အဖော်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
တစ်နေ့တွင် ဖေဖေယွမ်က ပိတ်ထားသော တံခါးကို အတင်း ဖျက်ကာ ဝင်လာခဲ့၏။
"မင်းအကြာကြီး နားနေပြီးပြီ ဘာလို့ ကျောင်းမသွားသေးတာလဲ"
"မသွားချင်ဘူး"
"ဒါဆိုမင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"
"သမီး သေချင်တယ်"
ရုတ်တရက်ပင်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်ဓာတ် ခိုင်မာပြီး တင်းကြပ်သော ဖေဖေယွမ်သည် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ ဖေဖေယွမ်က သူ၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ နာကျင်စွာ ရေရွတ်လေသည်။ "ဒါ ငါ့အမှားပဲ..."
ခဏကြာပြီးနောက် ဖေဖေယွမ်က သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇ စစ်ဆေးမှု အစီရင်ခံစာကို ထုတ်ယူကာ အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကလေး မဟုတ်ဘူး မင်း ဒီအိမ်ကနေ ထွက်သွားရမယ်"
ထိုနေ့မှာ ဇွန်လ ၂၇ ရက်နေ့ ပင်။ ယွမ်လော့ရီက ပြင်ဆင်ထားသော ခရီးဆောင်အိတ်ကို ယူဆောင်ကာ အိမ်မှ ထွက်သွားခဲ့၏။ ထိုညတွင် တရားခံအစစ်က ယွမ်အိမ်တော်သို့ ရောက်လာပြီး မေမေယွမ် ကို သတ်ပစ်ခဲ့ကာ ယွမ်လော့ရီ မှာ အဖမ်းခံခဲ့ရသည်။
သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ ယွမ်လော့ရီမှာ ဖေဖေယွမ်၏ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာကို မသိခဲ့ရသေးပေ။
ယွမ်လော့ရီ က မေးသည်။ "ပဉ္စမအစ်ကို၊ နောက်ဆုံးမှာ ဖေဖေ က ဘယ်လို သေခဲ့ရတာလဲ"
ရုံးခန်းထဲရှိ လေထုအခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူတို့၏အမေ သေဆုံးခြင်းမှာ လူတိုင်းအတွက် ကြေကွဲစရာ ဖြစ်သော်ငြား သူတို့၏ အဖေ သေဆုံးခြင်းကမူ တောင်ကြီးတစ်လုံး ရုတ်တရက် ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး လူတိုင်း တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ယွမ်ကျွင်း က ဖြေသည်။ "သူ ပင်လယ်ထဲ ခုန်ချပြီး သူကိုယ်သူ သတ်သေသွားတာ သူ့ရဲ့ အလောင်းကို ပြန်ဆယ်တော့ အလောင်းက အရမ်း ဆွေးနေပြီ အဲ့တာကြောင့် သူ သေတဲ့ အချိန်အတိအကျကို ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး"
ဖေဖေယွမ်မှာ အမြဲတမ်း စိတ်ဓာတ် ခိုင်မာသူ ဖြစ်သောကြောင့် ယခုကိစ္စမှာ ယွမ်လော့ရီ မမျှော်လင့်ထားသော သတင်းဖြစ်သည်။ သူ့အား သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေရန်အထိ စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို သူမ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ယွမ်ကျွင်းက အခြားအချိန်စက်ဝန်းမှ သူ၏ ညီမလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူ သူမကို သူ့အနီးတွင် ထားချင်သော်လည်း သူမက ပြန်သွားပြီး ယွမ်မိသားစု၏ ကြေကွဲစရာကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရမည်ကိုလည်း သူ သိသည်။
သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာမှာ ညီမလေး ကျောင်းမပြီးခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းတဲ့ တက္ကသိုလ်တစ်ခုကိုတော့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့တယ်"
"ညီမလေးပြန်သွားတဲ့အခါ ကြိုးကြိုးစားစား စာသင်ပြီး ကိုကို စာသင်တဲ့ တက္ကသိုလ်မှာ စာရင်းသွင်းနော်"
"ကိုကိုက အရမ်းဂရုစိုက်တဲ့ အစ်ကို ကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်တဲ့အပြင် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာပဲ တစ်နေကုန် နေပြီး ညီမလေး ကို လျစ်လျူရှုကောင်း ရှုလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ကိုကိုက တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ ပါမောက္ခတစ်ယောက်မလို့ ညီမလေး ကိုကို့ ရဲ့ အတန်းတွေကိုတော့ သဘောကျမှာပါ"
ယွမ်လော့ရီ က မေး၏ "တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးတွေကိုတော့ ခွဲစိတ်စရာ မလိုဘူးလား"
ယွမ်ကျွင်း က ရယ်ပြီး ပြောသည်။ "ကိုကို့ မှာ ညီမလေး တို့ အားလုံး ခွဲစိတ်ဖို့ တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးတွေ ဝယ်ဖို့ ရန်ပုံငွေ ရှိလို့လား အလောင်းတွေက ဈေးအရမ်းကြီးတာ ကျောင်းသားတွေက ခွဲစိတ်လေ့လာဖို့ လူ့အလောင်းတစ်လောင်းစီနဲ့ အတန်းထဲ လာရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့ ဒါမှမဟုတ်လည်း သူတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ခွဲစိတ်ပြီး ဘယ်သူမှ မသေအောင် ပြန်ချုပ်စေချင်တယ်"
ယွမ်လော့ရီ က အဖြေပြန်ပေးသည်။ "ဒါဆိုရင် သဘောတူပြီ သမီး ကြီးလာရင် ဒီတက္ကသိုလ်မှာ စာရင်းသွင်းမယ်"
ယွမ်ကျွင်း က "ကောင်းပြီ အဲဒါကို အတည်ပြုလိုက်ပြီလို့ ယူဆလိုက်ပြီနော်" ဟု ပြောသည်။
ဤတစ်ကြိမ် တွင်တော့ ညီမလေး အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ် ကျော်လွန်သည်အထိ အသက်ရှင်စေရန် သူတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းကြမည်ဖြစ်သည်။
"ဒုန်း"
ရုတ်တရက်မီးများအားလုံး ပျက်သွားပြီး အခန်းတစ်ခုလုံး တစ်ခဏအတွင်း အမှောင်ဖုံးသွား၏။
တစ်ချိန်တည်းတွင် အစ်ကိုများက ယွမ်လော့ရီ ကို ဗဟိုပြု၍ ဝိုင်းရံကာ စုစည်းလိုက်ကြသည်။
ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ ယွမ်ဖာ့ က သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ယူကြည့်လိုက်ကာ သူ၏ တင်းမာသော မျက်နှာမှာ ဖုန်းအလင်းကြောင့် ပေါ်လွင်နေပြီး စကားပြောလိုက်၏။ "လိုင်း မမိဘူတော့ဘူး”
ယွမ်လော့ရီ ဤအခြေအနေနှင့် အလွန် ရင်းနှီးသည်။ ဆရာမစု အသတ်ခံရစဉ်ကလိုပင်။
လူသတ်သမားအစစ်က သူတို့ကိုနှုတ်ပိတ်ရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ရမည်။
အစ်ကိုများက သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်ကို အပြည့်အဝ နားလည်ကြသည်။
ယွမ်ကျွင်း က ပြော၏။ "စင်္ကြံလမ်းရဲ့ အဆုံးမှာ မီးလောင်ရင် လွတ်အောင် လျှပ်စစ်မော်တာ ပါတဲ့ ဓာတ်လှေကားတစ်ခု ရှိတယ် ပင်မလျှပ်စစ်ဓာတ်အားနဲ့ မချိတ်ဆက်ထားဘူး အဲဒီဘက်ကို သွားကြစို့"