← Chapters

အခန်း (၄၅၄-၄၅၆)

Vol. 31 Ch. 454-456

အခန်း (၄၅၄-၄၅၆)

Vol. 31 Ch. 454-456

Chapter 454: နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး၏ သားမြေး

ကျောက်လင်တစ်ယောက် သူ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် သွေးစွမ်းအင်များ လုံးဝအပိတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှန်မိုထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ မြင့်မားလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ သူ့ပုံရိပ်ငယ်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထား၏။ ကျောက်လင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ သူ ဘာနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကို သူကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်သည်။

ရှန်မို လက်ချောင်းကို တစ်ချက်တောက်လိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ကာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို သိမ်းယူလိုက်တော့၏။ လက်စွပ်အတွင်း၌ ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း "ကျိန်စာမှုန့်" မပါဝင်ပေ။

"ကျိန်စာမှုန့်က ဘယ်မှာလဲ"

ရှန်မို တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ ကျောက်လင် ဇဝေဇဝါဖြင့်

"ဘာကျိန်စာမှုန့်လဲ"

ရှန်မို သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဟန်ဆောင်နေပုံမရသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးများမှာ သူတို့၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြထားခြင်း မရှိသည်မှာ ရှင်းလှသည်။ သူ့ အဝတ်အစား အပိုင်းအစကို ယူလာဖို့ပဲ အမိန့်ပေးခဲ့ကြတာ ဖြစ်မည်။

ရှန်မို ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ ဆက်သွယ်တဲ့ နတ်ဆိုးက ဘယ်မှာလဲ"

ကျောက်လင် ဝန်လေးနေပြီး စကားများ ထစ်ငေါ့နေသည်။

ရှန်မိုမှာ အေးအေးဆေးဆေးပင်

"မင်းဟာ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု ကျူးလွန်ထားတယ်… နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ခံတပ်ရဲ့ စည်းကမ်းအရ မင်းကို လူပုံအလယ်မှာ ကွပ်မျက်ရုံတင်မကဘဲ မင်းရဲ့ မိသားစုပါ အပြစ်ပေးခံရပြီး 'ရွှေ့ဝူ မြို့တော်ဆယ်မြို့' ထဲက အဝေးလံဆုံးနေရာကို ပြည်နှင်ဒဏ် အပေးခံရလိမ့်မယ်"

"ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးမယ်… နတ်ဆိုးနဲ့ ဆက်သွယ်တဲ့နေရာကို ပြောပြရင် မင်းရဲ့ မိသားစု ဘေးကင်းဖို့ ငါ အာမခံပေးမယ်"

သူ၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် ရာဇဝတ်သားတစ်ဦး၏ မိသားစုကို အကာအကွယ်ပေးရန်မှာ စကားတစ်ခွန်း ပြောရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကျောက်လင် အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ တိုးတိုးလေး ပြောလာသည်။

"ကျွန်မနဲ့ ဆက်သွယ်တဲ့ နတ်ဆိုးနာမည်က အန်းကျန့်ယွမ်ပါ… သူက ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးရဲ့ သားမြေးတစ်ယောက်ပါ"

"သူက တပ်မှူးရဲ့ အဝတ်အစား အပိုင်းအစကို ကျွန်မ ယူလာပေးမယ့်အချိန်ကို အပြင်မှာ စောင့်နေပါတယ်"

"ကျွန်မရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ မြေပုံတစ်ခု ရှိတယ်… အနီရောင် ကြက်ခြေခတ် ပြထားတဲ့နေရာက သူရှိတဲ့နေရာ အတိအကျပဲ"

ရှန်မို ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ ရိုးရှင်းသော မြေပုံတစ်ခုကို တကယ်ပင် တွေ့ရှိလိုက်သည်။ မှတ်သားထားသော နေရာမှာ နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်အတွင်းရှိ ရွှေ့ဝူခံတပ်နှင့် နီးကပ်သော လူသူကင်းမဲ့သည့် ကျွန်းပျက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူးရဲ့ ကတိက... လိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

ကျောက်လင် ခပ်တိုးတိုး ထပ်မေး၏။ ရှန်မို တည်ငြိမ်စွာပင်

"ငါ့ကတိ တည်၊ မတည် ဆိုတာက မင်းရဲ့ အပြုအမူအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ကျောက်လင် လေးနက်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ထို့နောက် သူ စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားတော့သည်။ သူ့ အပြစ်ကို ကိုယ်တိုင် လက်ခံလိုက်သည်မှာ သိသာလှ၏။

ထို့နောက် ရှန်မို တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် ဝမ်အန်းရှင်း၊ ဝူကျန့်ယွမ်၊ လီဟိုင်ထန်းနှင့် အခြား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများ ထိုနေရာသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။

ရှန်မို ကျောက်လင်၏ အခြေအနေကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်၏။ ဝမ်အန်းရှင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားသလို ဒေါသလည်း ထွက်သွားရသည်။

"ဘာကြီးလဲ”

နတ်ဆိုးသူလျှိုတစ်ယောက်က လက်နက်တိုက်ထဲကို ခိုးဝင်ရုံတင်မကဘူး… ရှန်မိုရဲ့ အခန်းထဲအထိတောင် ဝင်လာတယ်ပေါ့… အကယ်၍ ရှန်မိုသာ သတိမရှိခဲ့ရင် သူ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ကျသွားနိုင်တာပဲ။

ဒါဟာ ဒု-တပ်မှူး တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ့အတွက် ကြီးမားလှတဲ့ အရှက်ရမှု ဖြစ်သည်။ ကျန်းလုံရှန်းထံတွင် စပျစ်ရည် သွားတောင်းရန်ပင် မျက်နှာ မရှိတော့ပေ။

"မယုံနိုင်စရာပဲ… သူက နတ်ဆိုးသူလျှို ဖြစ်နေတာလား… ငါ တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က နတ်ဆိုးသတ်သမားတွေကို အကုန် သုတ်သင်ပြီးတာတောင် နတ်ဆိုးသူလျှိုတွေ ကျန်နေသေးတာပဲ..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်တပ်သားများမှာ ကျောက်လင်ကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ လီဟိုင်ထန်းမှ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လေ၏။

"ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ခိုင်မာလို့ တော်သေးတာပေါ့… မဟုတ်ရင် သူ့ ညှို့ဓာတ်အောက်မှာ ငါလည်း ပါသွားမှာပဲ"

ထိုစဉ် ရှန်မို ဝမ်အန်းရှင်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်အန်းရှင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး

"အားလုံး အိပ်ရာပြန်ဝင်ကြတော့… ဒါကို ငါနဲ့ တပ်မှူးရှန် ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"

ထိုအခါ အခြားသူများ ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်အန်းရှင်း အနားသို့ တိုးလာပြီး

“သူ့ဆီက ဘာတွေ သိခဲ့ရလဲ"

ရှန်မိုမှာ အသံနှိမ့်၍

"သူ့ကို စောင့်နေတဲ့ နတ်ဆိုးက အပြင်မှာ ရှိတယ်… နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်ထဲက ကျွန်းပျက်တစ်ခုပေါ်မှာ"

"သူက ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးရဲ့ သားပဲ"

"ကျွန်တော်တော့ မသွားတော့ဘူး ဘေးကင်းအောင်လို့ အဘိုးကြီးဝမ်၊ ခင်ဗျားပဲ တခြားတပ်မှူး တစ်ယောက်နှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး ဒါကို ကိုယ်တိုင် သွားကိုင်တွယ်လိုက်"

ဝမ်အန်းရှင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

"နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးရဲ့ သား ဟုတ်လား… အကောင်းဆုံးပဲ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ဒါက ကြီးမားလှတဲ့ စစ်မှုထမ်း ဂုဏ်ထူးမှတ်ပဲ… ငါ အခုပဲ တခြားလူတွေကို သွားရှာလိုက်မယ်”

"မင်းကတော့ လက်နက်တိုက်မှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေ… ဘယ်မှ လျှောက်မသွားနဲ့ဦး"

ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် သူ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုဝဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဤမျှ သွက်လက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ခန့်မှန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်မိုမှာ ကိုယ်တိုင်ထွက်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက် အမှန်တကယ် မရှိပေ။ သူသွားချင်လျှင်ပင် ကျန်းလုံရှန်းက ပေးသွားမည် မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် လက်နက်တိုက်တွင် ဘေးကင်းစွာ နေရင်း အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

မကြာမီမှာပင် ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ လက်နက်တိုက်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ရှန်မို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်၏။

ဘုရားသခင်။

ကျန်းလုံရှန်းနှင့် ဝမ်အန်းရှင်းတို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခြေလက်လေးဖက်လုံး ဖြတ်တောက်ခံထားရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုလည်း ပါလာ၏။

ထိုသူမှာ ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး၏ မြောက်မြားစွာသော သားမြေးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် အန်းကျန့်ယွမ်ပင်။

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကျန်း… ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကိုယ်တိုင် သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ရှန်မိုက ဦးညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကျန်းလုံရှန်း ပြုံးပြီး

"ညကလည်း တိတ်ဆိတ်နေတာနဲ့ မြို့ရိုးပေါ်မှာ ကင်းလှည့်နေတာပါ"

"အဘိုးကြီးဝမ် အပြင်ထွက်သွားတာ မြင်လို့ မေးကြည့်လိုက်တာ… ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ဒါကြောင့် ငါလည်း ကူညီပေးရင်း ဒီနတ်ဆိုးကို အရှင်ဖမ်းခဲ့တာ"

"တစ်လမ်းလုံးမှာ ဘာအရှိန်အဝါမှ ထွက်မသွားအောင် ငါ လုပ်ထားပါတယ်"

ရှန်မို ထပ်တလဲလဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ 'ရုပ်သွင်ထင်ရှားခြင်းအဆင့်' ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အန်းကျန့်ယွမ်ကို ဖမ်းဆီးရန် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းလုံရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာများ ရှိနေသေးသော်လည်း ပစ်မှတ်သည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသရွေ့တော့ သူ့အတွက် ဖမ်းဆီးရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်၏။

အန်းကျန့်ယွမ်မှာမူ ယခုအခါ လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်လင်တစ်ယောက် အဝတ်အစား အပိုင်းအစလေး တစ်ခုနှင့် ပြန်လာမည့်အစား၊ ရွှေ့ဝူခံတပ်၏ အရှင်သခင် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

'ရုပ်သွင်ထင်ရှားခြင်းအဆင့်' ရှိသည့် ကျန်းလုံရှန်း!

သူ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မရခဲ့ပေ။ သေဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မရခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံး ခြေလက်များ အဖြတ်ခံရပြီး ရွှေ့ဝူခံတပ်ကို အရှင်ဖမ်းခေါ်လာခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူ့အတွက်တော့ နောင်အနာဂတ် တိုးတက်ဖို့ လမ်းစများ အကုန် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးတွေ၏ သားမြေးများထဲတွင် သူသည် အမြဲတမ်း ဘေးဖယ်ခံထားရသူ တစ်ဦးပင်။ မဟုတ်လျှင် သူကိုယ်တိုင် အနိမ့်တန်း နတ်ဆိုးများကို ဦးဆောင်ပြီး ဤသို့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုး လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။ အန်းချန်၏ မျက်နှာသာပေးခြင်း ခံရသော သားများမှာတော့ အရင်းအမြစ် များစွာ ရထားပြီး၍ ယခုလို အန္တရာယ်မျိုးများကို ကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတော့ ရွှေ့ဝူခံတပ်မှ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းမိသွားပြီဖြစ်၍ နတ်ဆိုးလောက၌ရှိသော သူ့ဂုဏ်သိက္ခာလေးလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်။ သူ့ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ အရှင်သခင် အသစ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြတော့မှာ ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး၏ သားမြေးတစ်ယောက်အနေနှင့် သူ့တွင် နတ်ဆိုးသွေးပါသည်ကလွဲ၍ ဘာမှ ကျန်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းလုံရှန်း သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီထဲက အမှုန့်တွေက အရမ်းထူးဆန်းတယ်… ဒါက နတ်ဆိုးတွေ ကျိန်စာတိုက်သတ်ဖို့ သုံးတဲ့ ကြားခံပစ္စည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒါကို ဒီလို သုတေသနတွေ လုပ်တဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတွေဆီ ငါ လွှဲပေးလိုက်မယ်။ မင်း နမူနာအဖြစ် တစ်ချို့ ယူထားချင်လား"

ရှန်မို ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အနည်းငယ် ယူထားလိုက်သည်။ စတုတ္ထမြောက် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး၏ 'ကျိန်စာ' အာဏာစက်မှာ တကယ်ပဲ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ သူလည်း သိချင်နေသည်။

ထိုစဉ် ရှန်မိုမှာ ကျောက်လင်ကို ကြည့်၍ သူပေးထားခဲ့သော ကတိအကြောင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ ကျန်းလုံရှန်း ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး

"သူက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့တာဆိုတော့ မိသားစုကိုတော့ အပြစ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သား ကျောက်လင်… နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကိုယ့်လူမျိုးကို သစ္စာဖောက်မှု… သူ့ကို မနက်ဖြန် လူပုံအလယ်မှာ ကွပ်မျက်ရမယ်… ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ နောင်တရမှုနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ထောက်ထားပြီး မိသားစုကိုတော့ ရွှေ့ဝူ ဒုတိယမြို့တော်ကို ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးလိုက်မယ်"

ကျောက်လင် ဒူးထောက်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကျန်း… ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူးရှန်"

ဤသို့ဖြင့် ထိုဖြစ်ရပ်လေးမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။ ၎င်းသည် ရှန်မိုအပေါ်တွင် ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။ အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ ကျိန်စာမှုန့်ကို စတင် စစ်ဆေးတော့သည်။

ဒါဟာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး အင်အားကြီး ဆယ်ခုထဲက တစ်ခု မဟုတ်လား။

အကယ်၍ သူသာ တစ်ခုခု ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မယ်ဆိုရင် အနာဂတ်အတွက် သေချာပေါက် အထောက်အကူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူ နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်၏ စတုတ္ထအလွှာရှိ ကင်းစခန်းကို ငါးနှစ်တောင် သွားစောင့်ရမည်။ ထိုနေ့အတွက် သူ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်၏။

ရှန်မို သေတ္တာလေးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ခရမ်းနက်ရောင် အမှုန့်တစ်စုကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ငြိမ်သက်နေပုံရသော်လည်း သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုမှာ အသက်ရှိသကဲ့သို့ ခပ်ဖွဖွ တွန့်လိမ်နေသည်ကို ခံစားရသည်။

ဒါက စိတ်ထင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အစစ်အမှန်လား သူ မသေချာပေ။

ရှန်မိုသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၊ သွေးစွမ်းအင်၊ အနှစ်သာရသွေး၊ နတ်ဘုရားမိုးကြိုး စွမ်းအားနှင့် 'ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓား'တို့ကို အသုံးပြုကာ ထိုအမှုန့်ကို စတင် စစ်ဆေး၏။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် သွေးစွမ်းအင်တို့မှာ ကျိန်စာမှုန့်အပေါ်တွင် ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိသည်ကို သူ ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။ အနှစ်သာရသွေးကမူ ၎င်းကို အနည်းငယ် ပျက်စီးစေနိုင်သည်။ နတ်ဘုရားမိုးကြိုး စွမ်းအားမှာ ၎င်းတို့ကို တော်တော်များများ ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓားကမူ ၎င်းကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်လေ၏။ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးတောက်ကမူ ၎င်းတို့အားလုံးကို ပြာအဖြစ်သို့ အလွယ်တကူ လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ပါသည်။

ရှန်မို မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း

"မင်းအတွက် နတ်ဆိုးနှလုံးသားတွေ ပိုပြီး ပြင်ထားပေးရမယ် ထင်တယ်"

ထိုအခါ ကျားမ မကွဲပြားသော အေးစက်သည့် နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခုမှာ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးတောက် ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက မင်းကိုယ်တိုင် ပေးတာနော်… ငါ တောင်းတာ မဟုတ်ဘူး"

ရှန်မို တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အေးပါ… အေးပါ"

Chapter 455: ကျုံပိုင်ရှန့်နှင့် ပြန်ဆုံခြင်း

နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှန်မိုတစ်ယောက် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကျိန်စာမှုန့်ကို ဆက်လက်စမ်းသပ်နေခဲ့သည်။ ဤကာလအတွင်း သူ၏အဝတ်အစားဟောင်း အပိုင်းအစများနှင့် ရော၍ မီးရှို့ကြည့်သည်အထိ စမ်းသပ်လေ၏။ နောက်ဆုံးတော့ ကျိန်စာမှုန့်၏ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနိုင်သော အခြေအနေများကို သူ အတော်အသင့် နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်လိုက်သော အဝတ်အစားမှာ ပုံမှန်ဝတ်ဆင်နေကျအရာ မဟုတ်ဘဲ လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာက အရာမျိုး ဖြစ်ရပေမည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်မှာ ကြီးမားလှသဖြင့် ထောင့်တစ်နေရာတွင် လိပ်၍သိမ်းထားသော အဝတ်အစားဟောင်းတစ်ခုကို နောက်ဆုံး၌ ရှာတွေ့သွားခဲ့၏။

ထပ်တလဲလဲ စမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့် ကျိန်စာမှုန့်ကို ခုခံနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤကျိန်စာမှုန့်သည် သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို အဓိကပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို 'နတ်ဘုရားမိုးကြိုး စွမ်းအား' ဖြင့် အစဉ်အမြဲ ရစ်ပတ်ထားနိုင်သရွေ့ ကျိန်စာကြောင့်ရရှိမည့် ပျက်စီးမှုကို များစွာ လျှော့ချနိုင်သည်။ အကယ်၍ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးတောက်ကိုပါ သူ၏ နတ်ဘုရားနန်းတော် အတွင်း၌ ထားရှိမည်ဆိုပါက လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ပို၍ပင် ရိုးရှင်းသွားမည်ဖြစ်၏။ ထိုမီးလျှံကို အနည်းငယ် ပျံ့နှံ့စေပြီး မူလဝိညာဉ်ကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်ရုံဖြင့် ကျိန်စာ၏ဒဏ်မှာ မရှိသလောက်နီးပါး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဤအချက်ကို နားလည်သွားပြီးနောက် ရှန်မို ထိုကိစ္စအတွက် စိုးရိမ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။ ဤပြင်ဆင်မှုအားလုံးမှာ နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်၏ စတုတ္ထအလွှာရှိ ကင်းစခန်းသို့ သွားရောက်စောင့်ကြပ်ရမည့် နေ့ရက်အတွက် ဖြစ်လေ၏။

...

"အန်းကျန့်ယွမ် အရှင်ဖမ်းခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား"

"ဒါဆိုရင် ငါ သူ့ကိုပေးထားတဲ့ တာဝန်က ကျရှုံးသွားပြီပေါ့"

လက်အောက်ငယ်သား၏ တင်ပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အန်းချန် ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ကျိန်စာမှုန့်ကရော… ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ကျန်ခဲ့သေးလား"

သူ၏ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးမှာ လေးနက်စွာဖြင့်

"သခင်ကြီးကို တင်ပြရရင်တော့ မကျန်တော့ပါဘူး… အန်းကျန့်ယွမ်က သူလျှိုနဲ့တွေ့ဖို့ စောင့်နေတုန်းမှာပဲ ရွှေ့ဝူခံတပ်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတွေရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို အခင်းဖြစ်နေရာမှာတင် ခံလိုက်ရတာပါ… အဲ့ဒီနေရာမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားတဲ့ အရိပ်အယောင်လည်း မရှိပါဘူး… တပ်မှူးအများအပြား စုပေါင်းပြီး သူ့ကို ဝိုင်းဖမ်းသွားတာလို့ ကျွန်တော်တို့ သံသယရှိပါတယ်"

အန်းချန် သူ၏မျက်မှောင်ကို ပို၍ပင် ကြုတ်လိုက်ပြီး

"ကျန်နေတဲ့ ကျိန်စာမှုန့်တွေကို ထပ်မသုံးနဲ့ဦး… ငါ့အမိန့်ကို စောင့်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"လူမျိုးသုံးမျိုးပေါင်းပြီး စတုတ္ထအလွှာမှာ ကင်းစခန်းတွေ တည်ဆောက်နေတယ်လို့ ထင်တယ် ဟုတ်လား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး"

"တည်ဆောက်မှုတွေက ဘယ်လောက်အထိ ခရီးရောက်နေပြီလဲ"

နတ်ဆိုးငယ်မှာ လေးနက်စွာဖြင့်

"ရွှေ့ဝူခံတပ်ရဲ့ ကင်းစခန်းကတော့ အပြီးသတ်သွားပါပြီ… ပဉ္စမမြောက်သခင်ကြီးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက သူတို့ကို လက်ရှိမှာ တိုက်ခိုက်နေကြပါတယ်… ဒါပေမဲ့ သူတို့ဆီမှာ နတ်ဆိုးမြေဆီလွှာရဲ့ တိုက်စားမှုကို ခုခံနိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မီးအိမ်တွေ ရှိနေကြတယ်… ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုရင် နောက်ဆုံး တစ်နှစ်အတွင်းမှာ သူတို့ ခြေကုပ်မြဲသွားပါလိမ့်မယ်… တခြားခံတပ်တွေရဲ့ တိုးတက်မှုကတော့ အများကြီး ပိုနှေးပါတယ်… အဲ့ဒီထဲမှာ 'သွေးနတ်ဘုရားခံတပ်' ကတော့ အမြန်ဆုံးပါပဲ… သူတို့ရဲ့ ကင်းစခန်းက အပြီးသတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ"

အန်းချန်မှာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင်

"ရွှေ့ဝူခံတပ်က ထပ်ပြီးတော့... သူက အမြဲတမ်း ရဲတင်းလွန်းနေတာပဲ"

"ကျွန်တော်တို့ လေ့လာမိသလောက်ဆိုရင် ရွှေ့ဝူခံတပ်ရဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတွေက တည်ဆောက်မှုကို တမင်တကာ နှေးကွေးအောင် လုပ်နေပုံရပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုတောင်မှ အရမ်းမြန်နေဆဲပါပဲ… အဲ့ဒီထူးဆန်းတဲ့ မီးအိမ်က ဒီနေရာမှာ အခန်းကဏ္ဍ အကြီးကြီးက ပါဝင်နေတာပါ… အစောင့်တပ်သားတွေဆီက ကြားရတာတော့ အဲ့ဒီမီးအိမ်ကို ရွှေ့ဝူခံတပ်က ရှန်မို ဆိုတဲ့သူက သွန်းလုပ်ခဲ့တာလို့ သိရပါတယ်"

အန်းချန် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး

"အဲ့ဒီရှန်မို ဆိုတဲ့လူက တစ်ခါပြန်ပြီး ဒုက္ခပေးနေပြန်ပြီပေါ့… ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး… သူ တစ်နေ့မဟုတ် တစ်နေ့တော့ စတုတ္ထအလွှာကို လာမှာပဲ… အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ သူ့ကိုသတ်လည်း မနောက်ကျပါဘူး… သူက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ပါစေဦး… တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဘယ်လောက်အထိများ ကြီးထွားလာနိုင်မှာမလို့လဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

နတ်ဆိုး ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီးမှ

"နောက်ပြီးတော့... သတ္တမအလွှာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေတချို့ ပေါ်ပေါက်နေပါတယ်"

"ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေလဲ"

အန်းချန် တည်ငြိမ်စွာ မေးသည်။

နတ်ဆိုးမှာ ဂရုတစိုက်ဖြင့်

"ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတွေရှိတဲ့ အမျိုးသမီးနတ်ဆိုးတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာတာပါ… သူရဲ့ လက်အောက်မှာ အောက်ခြေနတ်ဆိုး တစ်သိန်းကျော်ကို စုစည်းထားပြီးပါပြီ… သူ့ ကျင့်ကြံဆင့်က 'ရွှေရောင်သရဖူ နတ်ဆိုးအရှင်'အဆင့်ကို ရောက်နေလောက်ပါပြီ… သခင်ကြီး… ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို စည်းရုံးကြည့်သင့်လား"

အန်းချန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး

"အမျိုးသမီးနတ်ဆိုး ဟုတ်လား"

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကြားတွင် များသောအားဖြင့် အမျိုးသားများက အမျိုးသမီးများထက် များစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်ကြသည်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကြားရှိ ကျားမ စွမ်းအားကွာဟချက်မှာ လူသား၊ မိစ္ဆာ သို့မဟုတ် နဂါးမျိုးနွယ်များထက် များစွာ ပိုကြီးမားလှ၏။ ထို့ကြောင့် အမျိုးသမီးနတ်ဆိုးတစ်ပါး ဤမျှ အင်အားကြီးလာခြင်းမှာ သူ့အတွက် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။ အလွန်ရှားပါးလှသော ပါရမီမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးနတ်ဆိုးမျိုးကို နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးများ အားလုံးက တားမြစ်ထားသော ရတနာတစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ကြစမြဲ ဖြစ်လေ၏။ အကြောင်းမှာ ထိုသူကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက ပို၍ အစွမ်းထက်သော သားမြေးများကို မျိုးပွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အန်းချန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… သူ့ကို နောက်မျိုးဆက်တွေ မျိုးပွားဖို့အတွက် သုံးလို့ရတာပေါ့"

နတ်ဆိုးငယ်မှ

"ဟုတ်ကဲ့ပါ… ကျွန်တော် သတ္တမအလွှာကို အခုချက်ချင်းသွားပြီး သူ့ကို သခင်ကြီးရဲ့ စေတနာစကား သွားပြောလိုက်ပါ့မယ်"

အန်းချန် ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ထိုအကြောင်းကို သိပ်စဉ်းစားမနေတော့ပေ။ သူ့ထံသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် ဆက်သလိုကြသည့် အမျိုးသမီးနတ်ဆိုးများစွာ ရှိနေသဖြင့် နောက်ထပ် တစ်ယောက်နှစ်ယောက် တိုးလာလည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

...

ဤသို့ဖြင့် တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ရှန်မို မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ နောက်ထပ် အဆင့်တက်ခြင်းပင်။

"လုံလောက်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေရှိရင် တိုးတက်မှုက တကယ်ပဲ မြန်ဆန်တာပဲ”

သူ၏ နတ်ဘုရားနန်းတော် အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ သွေးရောင်အမိုးအဆောက်အအုံမှာ ငွေရောင်မှ ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ 'ရွှေရောင်သရဖူ အရှင်မြတ်အဆင့်'သို့ တရားဝင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။ 'မီးလျှံနဂါး တိမ်တိုက်သင်္ဘော' သို့မဟုတ် 'နဂါးကြီး တိမ်တိုက်သင်္ဘော' ကဲ့သို့သော လက်နက်များကို သွန်းလုပ်ခဲ့သည့် စစ်မှုထမ်းဂုဏ်ထူးများကို ထည့်မတွက်လျှင်တောင်မှ ကျင့်ကြံဆင့်အရဆိုလျှင် ယခုအခါ သူသည် အနည်းဆုံး တပ်ကြပ်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီနေလေပြီ။ စစ်မှုထမ်း အောင်မြင်မှုများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ မရှိခဲ့သည့် အချိန်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ လက်ရှိတိုးတက်မှုမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်နေသကဲ့သို့ပင်။

"အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရသလောက်ဆိုရင်တော့ နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်ရဲ့ စတုတ္ထအလွှာကို သွားပြီး ကင်းစခန်းမှာ တာဝန်ယူရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ ထင်တယ်"

ရှန်မို မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ယနေ့ လက်နက်တိုက်မှာ ယခင်ကထက် ပို၍ စည်ကားနေလေ၏။ ရှန်မိုကြောင့် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာကြပုံရပြီး တစ်ချိန်က ပျင်းရိခဲ့သော အစောင့်တပ်သားများပင်လျှင် ယခုအခါ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ သူတို့သည် ရှန်မို၏ အဆင့်သို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိကြသော်လည်း သွေးစွမ်းအင်အမြှောက်များ သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြှောက်များကို ပြုပြင်နိုင်လျှင် သို့မဟုတ် သွန်းလုပ်တတ်အောင် သင်ယူနိုင်လျှင်ပင် သူတို့အနေဖြင့် များစွာသော ဂုဏ်ထူးမှတ်များကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကပင် သူတို့အတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

ဝူကျန့်ယွမ်နှင့် လီဟိုင်ထျန်းတို့မှာမူ ဆရာငယ်များသဖွယ် ဖြစ်နေကြပြီး အခြားအစောင့်တပ်သားများကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာများ သင်ကြားပေးနေကြသည်။ လက်နက်တိုက်တစ်ခုလုံးမှာ အင်အားနှင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"တပ်မှူးရှန်… နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ် တပ်မှူး”

"အစ်ကိုရှန်… ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီလား"

ရှန်မိုကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အစောင့်တပ်သားအားလုံးမှာ လေးစားသော မျက်နှာထားများဖြင့် ချက်ချင်း အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

ကျန်းလုံရှန်းကိုယ်တိုင်ကပင် ရှန်မိုကို မြင်ရခြင်းမှာ သူ့ကို မြင်ရခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးပါသည်။ မည်သည့်အစောင့်တပ်သားမှ ရှန်မိုကို မလေးမစား မလုပ်ရဲသလို ပြစ်မှားရန်လည်း မတွေးရဲကြပေ။ ရှန်မိုသည် ရန်ငြိုးဖွဲ့တတ်သူ မဟုတ်လျှင်တောင်မှ မျက်နှာသာရရန်အတွက် ရှန်မိုကို မလေးစားသူအား ပြစ်ဒဏ်ပေးမည့်သူများစွာ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဦးချင်းစီကို ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဝုန်း!

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု လက်နက်တိုက်တံခါးကို ခုန်ကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး ကွင်းပြင်ထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ တစ်ဦးမှာ ဝဖြိုးသန်မာသော ဒု-တပ်မှူး ဝမ်အန်းရှင်း ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား ပြေပြစ်သော အသက်ကြီးကြီး တပ်မှူး ကျန့်ပိုင်ရှန့် ပင် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟား… တပ်မှူးရှန်… မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

ကျန့်ပိုင်ရှန့် ရှေ့သို့ လျှောက်လာရင်း ရယ်မောကာ ရှန်မိုကို ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဝမ်အန်းရှင်းကလည်း ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရှန်မို၏ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ့ စိတ်ထဲမှ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ရှန်မိုသည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာတွင်သာ ပါရမီပါသည် မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမှာလည်း သန်းပေါင်းများစွာထဲမှ တစ်ယောက်သာ ရှိနိုင်မည့် ပါရမီမျိုး ဖြစ်၏။ တစ်နှစ်သာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း သူ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခု တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြန်ပြီ။

ရှန်မို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး

"တပ်မှူးကျန့်… ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲခင်ဗျာ"

ကျန့်ပိုင်ရှန့် လေးနက်စွာဖြင့်

"ငါတို့ ရွှေ့ဝူခံတပ်ရဲ့ ပထမဆုံး ကင်းစခန်း တည်ဆောက်မှု အပြီးသတ်သွားပြီ… အနီးနားမှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးတွေကိုလည်း ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ… တခြားခံတပ်နှစ်ခုရဲ့ ကင်းစခန်းတွေ တည်ဆောက်ရာမှာလည်း ကူညီပေးခဲ့သေးတယ်"

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကျန်းက အခုဆိုရင် အဓိက အန္တရာယ်တွေ ကင်းစင်သွားပြီလို့ ယူဆတဲ့အတွက် မင်းကို ကင်းစခန်းမှာ သွားရောက် တာဝန်ယူရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီလို့ ပြောလိုက်တယ်"

ဝမ်အန်းရှင်းမှ ဆက်၍

"တကယ်တမ်းတော့ ပြောင်းရွှေ့တာကို နည်းနည်း ထပ်ဆိုင်းထားလို့ ရပါသေးတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အချိန်ဆွဲလေ ပိုဆိုးလေပဲ… နတ်ဆိုးတွေက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတိုင်းဟာ စတုတ္ထအလွှာမှာ ငါးနှစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမယ်ဆိုတာ သိထားကြတယ်… မင်း နောက်ကျမှ သွားလေလေ သူတို့က တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် စစ်အင်အားတွေကို ပိုပြီး စုဆောင်းထားလေလေ ဖြစ်မှာ”

ရှန်မို အပြည့်အဝ သဘောတူပါသည်။

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ကျွန်တော့်ကို လိုက်ပို့ပေးမှာလား"

ကျန့်ပိုင်ရှန့် ပြုံး၍

"ဒါပေါ့… နောက်လာမယ့် ငါးနှစ်အတွင်းမှာ မင်း စတုတ္ထအလွှာမှာ ရှိနေသရွေ့ အဘိုးကြီးဝမ်နဲ့ ငါက မင်းရဲ့ဘေးမှာ အမြဲ ရှိနေမှာပါ"

ဝမ်အန်းရှင်းမှ ကြားဖြတ်ကာ

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အခြေအနေက ထူးခြားတယ်… မင်းက စတုတ္ထအလွှာ ကင်းစခန်းမှာ ငါးနှစ်လုံးလုံး ဆက်တိုက် နေစရာ မလိုပါဘူး… အကယ်၍ နတ်ဆိုးတွေက အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်လာရင် ငါတို့ မင်းကို ခံတပ်ထဲ ပြန်ခေါ်လာမယ်… သူတို့ ပြန်ဆုတ်သွားရင် မင်း ကင်းစခန်းကို ပြန်သွားပေါ့… အဲ့ဒီလိုနဲ့ စုစုပေါင်း ငါးနှစ်ပြည့်ရင် တာဝန်ကျေတာပဲ… ဒီလိုဆိုရင် မင်းရဲ့ ဘေးကင်းရေးက ပိုပြီးတော့တောင် စိတ်ချရတာပေါ့"

Chapter 456 – ရှန်မိုနှင့် အဆင့်ကွာခြားခြင်း

ဝမ်အန်းရှင်း တဟားဟား ရယ်မောရင်း

"အဘိုးကြီးကျန့်က 'ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ်အဆင့်' ကို ရောက်နေတာ… တပ်မှူးတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံးစာရင်းဝင်ပဲ… အရင်တုန်းကဆို သူက ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိတဲ့ 'စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးအရှင်'တွေနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးရုံတင်မကဘူး… တစ်ယောက်ကိုတောင် သတ်ပစ်ခဲ့သေးတယ်"

သူ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာဖြင့် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး

"ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ရှိတယ်… အဘိုးကြီးကျန့်က ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ လူကိုကာကွယ်တဲ့နေရာမှာတော့ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီး ဝမ်ကို မမီသေးဘူး… အကယ်၍ ငါတို့ကို 'စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးအရှင်' လေးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝိုင်းတိုက်ရင်တောင် မင်းကို ဘေးကင်းအောင် ငါ ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လို့ အာမခံတယ်ဗျာ”

ကျန့်ပိုင်ရှန့်ကလည်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အဲ့ဒါတော့ ဟုတ်တယ်ဗျ… အဘိုးကြီးဝမ်ရဲ့ ခုခံကာကွယ်တဲ့ စွမ်းရည်ကတော့ ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ"

သူ ထောက်ခံပြောဆိုသည်။

ရှန်မို၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရ၏။ ကျန်းလုံရှန်းသည် အရာရာကို အသေးစိတ် စဉ်းစားပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်မို၏ ဘေးကင်းရေးကို အသေအချာ အာမခံနိုင်ရန်အတွက် ထိပ်တန်းတပ်မှူး နှစ်ယောက်ကိုပင် အစောင့်အရှောက်အဖြစ် တာဝန်ပေးထားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့ ထွက်ကြမလဲ"

ရှန်မိုက မေးလိုက်သည်။

"မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် ရပြီ"

ကျန့်ပိုင်ရှန့် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ့တာဝန်တွေကိုလည်း ငါ့ လက်ထောက်ဆီမှာ အကုန်လွှဲပေးခဲ့ပြီးပြီ"

ရှန်မို ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"ဒါဆို အခုပဲ သွားကြတာပေါ့… မသွားခင် ဝူကျန့်ယွမ်နဲ့ လီဟိုင်ထန်းတို့ကို စကားနည်းနည်းလောက် မှာခဲ့ဦးမယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

ရှန်မိုသည် ဝူကျန့်ယွမ်နှင့် လီဟိုင်ထန်းတို့ကို စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများ၏ ပုံစံထုတ်လုပ်ပုံနှင့် အသုံးပြုပုံဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်အချို့ကို တိုတိုတုတ်တုတ် မှာကြားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင် ရေးသားထားသော လက်စွဲစာအုပ်ငယ်လေး တစ်အုပ်ကိုလည်း လေ့လာရန် ချန်ထားပေးခဲ့၏။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေ့အကြုံများနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကို စုစည်းထားခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ဝူနှင့် လီတို့အတွက်မူ ရေရှည်တွင် များစွာ အကျိုးပြုမည့် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဝူကျန့်ယွမ်မှာ ထွက်ခွာသွားသော ရှန်မို၏ ကျောပြင်ကို လေးနက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် သူတစ်ပါးအပေါ် မနာလိုစိတ်မရှိသူ ဖြစ်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းသာမိ၏။ အစကတည်းက လူမှန်ကို ရွေးချယ်ပြီး သူ့နောက်လိုက်ခဲ့မိသည့်အတွက်လည်း ကျေနပ်မိသည်။

…

ခဏအကြာတွင် ခံတပ်၏ ဘေးတံခါးဝ၌။

အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ အသင့်စုရုံးရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေ့ဆုံးတွင် နင်ထျန်းရင်နှင့် ရှုံ့ယွမ်ရှန်းတို့အပါအဝင် တပ်ကြပ်ကြီး (၅) ဦး ရှိနေသည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ လင်းတုန်းထျန်နှင့် ရှားရီလန် တို့ကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံရင့်သော တပ်စုမှူးများ ရှိနေကြ၏။ သို့သော် သာမန် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သား တစ်ဦးမှ မပါဝင်ပေ။ ဤအစောင့်အရှောက် အဖွဲ့တစ်ခုလုံးမှာ အထူးချွန်ဆုံး အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... နတ်ဆိုးတွေကလည်း လာမတိုက်သေးဘဲနဲ့ တပ်မှူးကျန့်က ငါတို့ကို ဘာလို့ ဒီကို ခေါ်ရတာလဲ"

"ပြီးတော့ လူအများကြီး မသိစေနဲ့လို့လည်း အထူးမှာထားသေးတယ်"

ရှုံ့ယွမ်ရှန်း၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။

နင်ထျန်းရင်ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ ကျန့်ပိုင်ရှန့်၏ အမိန့်အရ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤမျှ လျှို့ဝှက်ထားရသည့် အကြောင်းရင်းကို မသိပေ။ သို့သော် ၎င်းမှာ အလွန်အရေးကြီးသော မစ်ရှင်တစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။ မဟုတ်လျှင် လူသူအရောက်အပေါက်နည်းသော ဤဘေးတံခါးဝတွင် စုရုံးရန် ခေါ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အစ်ကိုလင်း… တပ်မှူးကျန့်က ငါတို့ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ခေါ်တာလဲဆိုတာ သိလား"

အစောင့်တပ်သား တစ်ဦးမှ အသံနှိမ့်၍ မေးလိုက်သည်။

လင်းတုန်းထျန် ခေါင်းခါလိုက်၏။ သူလည်း ဘာမှ မသိပေ။ လင်းယွမ်ရှင်းမှာ နတ်ဆိုးသူလျှို ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်သွားကတည်းက လင်းတုန်းထျန်သည် သူ့အရှိန်အဝါကို အသုံးချပြီး ရာထူးတက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ယခုအခါ သူ့အရည်အချင်းဖြင့်သာ ရပ်တည်နေရသည်။ ထို့ပြင် အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း သူ သိခွင့်မရှိတော့ပေ။ ကျန့်ပိုင်ရှန့်မှ တာဝန်အကြောင်း ထုတ်မပြောသေးခြင်းမှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ထားရမည့် ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ တပ်စုမှူး အဆင့်အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိပိုင်ခွင့် မရှိကြပေ။

"ဟိုမှာ လာကြပြီ… တပ်မှူးကျန့် လာနေပြီ”

တစ်စုံတစ်ဦးမှ ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်ရာ အားလုံး၏ အကြည့်မှာ တံခါးဝဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။

လင်းတုန်းထျန်သည် လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာသော ပုံရိပ်သုံးခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ပါလာသော ကျန့်ပိုင်ရှန့်နှင့် ဝမ်အန်းရှင်းတို့ကို သူ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်၏။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် လျှောက်လာသော လူငယ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရင်မှာ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။

ရှန်မို…

ဘာလို့ သူ ဖြစ်နေရတာလဲ။

ဘာကြောင့် ရှန်မိုက တပ်မှူးနှစ်ယောက်ကြားမှာ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုလို လျှောက်လာနေရတာလဲ။

လင်းတုန်းထျန်၏ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူသည် လူအ မဟုတ်ပေ။

အခြေအနေကို နားလည်ရန် အချိန်အများကြီး မလိုခဲ့ပါ။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတိုင်းသည် နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်၏ စတုတ္ထအလွှာတွင် ငါးနှစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည် ဖြစ်၏။ ကျန့်ပိုင်ရှန့်နှင့် ဝမ်အန်းရှင်းတို့မှ ဤကဲ့သို့ လိုက်ပါလာခြင်းမှာ ရှန်မိုကို အစောင့်အရှောက်အဖြစ် လိုက်ပို့ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။

ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် စုရုံးနေသည့် အထူးတပ်ဖွဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း အခုတော့ ရှင်းသွားပါပြီ။ သူတို့အားလုံး ရှန်မိုကို ကာကွယ်ဖို့ ရောက်နေကြခြင်းပင်။

ဘယ်အချိန်ကစပြီး သူတို့ကြားက ကွာဟချက်က ဒီလောက်အထိ ကြီးမားသွားရတာလဲ။

လင်းတုန်းထျန်၏ စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ ရှန်မိုကို တည့်တည့် မကြည့်ရဲတော့ပေ။ ရှန်မိုမှာ သူ့ကို သတိထားမိသော်လည်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြရုံသာ ပြုပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ခွန်အား၊ အဆင့်အတန်းနှင့် အနာဂတ်တို့မှာ ပြုပြင်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန့်ပိုင်ရှန့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ အဖွဲ့ကို စကားပြောလိုက်သည်။

"သတင်းပေါက်ကြားမှာ စိုးရိမ်လို့ တာဝန်အကြောင်းကို ငါ အစောက မရှင်းပြခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းတို့ကို ပြောလို့ရပါပြီ"

"ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ကတော့ တပ်မှူးရှန်မိုကို နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်ရဲ့ စတုတ္ထအလွှာ ကင်းစခန်းအထိ လိုက်ပို့ပေးဖို့ပဲ"

"နောက်လာမယ့် ငါးနှစ်အတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်က သူ့ရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို အသေအချာ အာမခံဖို့ပဲ"

"ငါတို့အားလုံး သေရင်သေပါစေ… ရှန်မိုကတော့ လုံးဝ အသေမခံနိုင်ဘူး"

စကားပြောပြီးနောက် ကျန့်ပိုင်ရှန့် ခဏရပ်ကာ ထပ်ဖြည့်ပြောလေသည်။

"အဲ့ဒီ 'ငါတို့အားလုံး' ဆိုတဲ့အထဲမှာ ငါနဲ့ ဒု-တပ်မှူး ဝမ်အန်းရှင်းတို့လည်း ပါဝင်တယ်"

အားလုံးမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ရှန်မို၏ အဆင့်အတန်းနှင့် သူ၏ စွမ်းဆောင်ချက်များကို ထောက်ထားလျှင် မည်သူမှ ကန့်ကွက်စရာ စကားမရှိပေ။ ကျန့်ပိုင်ရှန့် ပြောသည်မှာ မှန်ပါသည်။ သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားလျှင်တောင်မှ ရှန်မိုကိုတော့ အသေခံ၍ မဖြစ်ပေ။ လင်းတုန်းထျန်၏ စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးမှုများ ပိုမိုတိုးလာသည်။ သူသည် ရှန်မိုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အသက်စွန့်ရမည့်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်မှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်သွားလေ၏။

ရှန်မိုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်၍ စုရုံးနေသော အဖွဲ့ကို ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး

"အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

နင်ထျန်းရင်၊ ရှုံ့ယွမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများကလည်း လေးနက်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြကြသည်။

"ထွက်ခွာကြမယ်… တိုက်ပွဲစင်မြင့်တွေကို သုံးပြီး စတုတ္ထအလွှာ ကင်းစခန်းဆီ ဦးတည်မယ်"

ကျန့်ပိုင်ရှန့် အမိန့်ပေးကာ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

စုစုပေါင်း လူအယောက် လေးဆယ်ခန့် ခရီးစတင်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ခွဲကာ 'လှိုင်းဖြတ် တိုက်ပွဲစင်မြင့်' နှစ်ခုပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။ ကျန့်ပိုင်ရှန့်နှင့် ရှုံ့ယွမ်ရှန်းတို့ ဦးဆောင်သော အဖွဲ့မှာ ရှန်မိုကို တိုက်ရိုက်ကာကွယ်ရန် တာဝန်ယူပြီး၊ ဝမ်အန်းရှင်းနှင့် နင်ထျန်းရင်တို့ ဦးဆောင်သော အဖွဲ့မှာမူ ရန်သူရှိ၊ မရှိကို ပတ်ပတ်လည်တွင် ကင်းလှည့် စူးစမ်းရန် တာဝန်ယူသည်။

နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်၏ ပထမ သုံးလွှာကို နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများက နယ်မြေစိုးမိုးထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အောက်ခြေနတ်ဆိုးများ၏ အခြေချရာနေရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ ထိုနတ်ဆိုးများ စုပေါင်းကာ တိုက်ခိုက်လာလျှင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သဖြင့် ရန်သူ၏ အရိပ်အယောင်ကို ကြိုတင်သိရှိပြီး ရှောင်ကွင်းသွားရန် လိုအပ်ပါသည်။

စတုတ္ထအလွှာသို့ သွားရာလမ်းမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ ချောမွေ့နေခဲ့၏။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မည်သည့်ခံတပ်က တည်ဆောက်ထားသော ကင်းစခန်းမဆို ရှန်မိုနှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ လူမျိုးသုံးမျိုးကြားတွင် ပဋိပက္ခအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း ဤကင်းစခန်းများတွင် တာဝန်ကျနေသော အစောင့်တပ်သားများမှာမူ အခြားဒေသမှ လာသော အစောင့်တပ်သားများကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုတတ်ကြလေ၏။

နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်၏ ပထမ သုံးလွှာမှာ သာမန်ပင်လယ်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း စတုတ္ထအလွှာသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အရာရာ ပြောင်းလဲသွား၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုပုံနေသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများကြောင့် ဤဒေသရှိ ပင်လယ်ရေမှာ ပျစ်ချွဲလာသည်။ ပထမ သုံးလွှာတွင် ပင်လယ်ရေမှာ နှေးကွေးစွာ စီးဆင်းနိုင်သေးသော်လည်း စတုတ္ထအလွှာတွင်မူ လုံးဝ ခဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် စတုတ္ထအလွှာကို အထက် သုံးလွှာနှင့် သီးခြားခွဲထုတ်ထားသော အကာအကွယ်အတားအဆီးကြီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာမှာ ကြီးမားလှသော မြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသောဝင်္ကပါနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။

အပြောင်းအလဲများ ရှိသော်လည်း စိုထိုင်းဆမှာ အလွန်မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်၏။ ရေဓာတ်နှင့် နီးစပ်သော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် အစောင့်တပ်သားများမှာ ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆင်ပြေသော်လည်း မီးဓာတ်ပိုင်ရှင်များမှာမူ အလွန် နေရခက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် မီးဓာတ်ရှိသော အစောင့်တပ်သားများကို ဤနေရာတွင် တာဝန်ချထားလေ့ မရှိပေ။

စတုတ္ထအလွှာသို့ ရောက်သောအခါ တိုက်ပွဲစင်မြင့်များကို ဆက်သုံးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူတို့ စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ခြေကျင် ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ထူထပ်မှောင်မိုက်လှသော လမ်းတစ်လျှောက် ခရီးနှင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အလင်းရောင်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ရှန်မို၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွား၏။ ထိုအလင်းရောင်မှာ သူကိုယ်တိုင် တီထွင်ခဲ့သော 'မိုးကြိုးအလင်း မီးအိမ်' ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ထိုနေရာမှာ ရွှေ့ဝူခံတပ်က တည်ဆောက်ထားသော ကင်းစခန်း ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ခဏအကြာတွင် ခဲနေသော ပင်လယ်ရေနံရံအတွင်း၌ လိုက်လျောညီထွေစွာ တည်ဆောက်ထားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

တည်နေရာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်၏။ ရှေ့တွင် ပဉ္စမအလွှာသို့ ဆက်သွားမည့် လမ်းရှိပြီး၊ နောက်တွင် တတိယအလွှာသို့ ပြန်ဆုတ်နိုင်မည့် လမ်းရှိသည်။ မြင့်မားသော တည်နေရာကြောင့် အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နိုင်သလို နောက်ကျောတွင် ကျောက်ဆောင်ကြီး ရှိနေသဖြင့် နောက်ကွယ်မှ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရမည့် အန္တရာယ်လည်း ကင်းဝေးသည်။

"နေရာချထားပုံက အရမ်းကောင်းတာပဲ"

ကျန့်ပိုင်ရှန့်နှင့် ဝမ်အန်းရှင်းတို့ နှစ်ဦးလုံး ချီးကျူးကာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် အဖွဲ့မှာ ကင်းစခန်းဆီသို့ ဦးတည် လျှောက်လှမ်းသွားကြလေတော့သည်။

All Chapters