မျက်စိသုံးလုံးကျား၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု

ချင်လင်နယ်မြေ၏ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်သော သူတော်စင်ပိဖုန်း အရိုက်ခံနေရသည်ဆိုပါလား။ ၎င်းမှာ သာမန်အရိုက်ခံရခြင်းမျိုးလည်းမဟုတ်ပေ။

ဤအချိန်တွင် မြင့်မြတ်နယ်မြေခုနစ်ခုမှလူတိုင်းမှာ မိမိတို့၏ဘဝကိုပင် သံသယဝင်နေကြလေပြီ။ သူတို့အားလုံးမှာဆွံ့အလျက် မြင်တွေ့နေရသောမြင်ကွင်းကို လုံးဝမယုံကြည်နိုင်ဘဲဖြစ်နေကြ၏။

ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှသော သူတော်စင်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ အဘယ်ကြောင့် သနားစဖွယ် အရိုက်ခံနေရပါသနည်း။ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင်ဖိနှိပ်ခံထားရကာ ကျန်းချန်၏လက်သီးချက်များကိုခံနေရသော ပိဖုန်း၏ပုံစံမှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်တစ်ဦးနှင့် မခြားတော့ပေ။

သူတော်စင်ပိဖုန်းမှာ အတုအယောင်ဖြစ်နေသလော...

မဟုတ်နိုင်ပါ၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်...

ပိဖုန်းမှာအတုဖြစ်နိုင်သည်ဆိုဦးတော့၊ ထိုမိစ္ဆာဘုရငနှစ်ပါးမှာမူ အတုမဖြစ်နိုင်ချေ...

"အဝါလေး၊ ညီမလေးကတော့ တကယ့်ကိုအထင်ကြီးစရာပဲ"

မျက်စိသုံးလုံးကျားမှာ အဝါလေးကို ရှိခိုးချင်စိတ်ပေါက်လာတော့သည်။ သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်းမှာ ဘာအရေးကြီးသနည်း။

"မျက်စိသုံးလုံးရှိတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကျားဘုရင်က အရင်မျိုးဆက်တွေရဲ့ရန်ငြိုးကို ဆက်လက်ဖြေရှင်းဖို့ စိန်ခေါ်မှုကိုလက်ခံတယ်"

ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော ထိုစစ်ကြေညာချက်ကို ပြောပြီးနောက် သူသည် ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားနေသည့် မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးထံ တည့်တည့်မတ်မတ်ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။ သူသည်လည်း တစ်ချီတစ်မောင်း ဆော်ပလော်တီးလေတော့၏။

သူ၏စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ထိုမိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်နိုင်သည်။ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးမှာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သည့်အပြင် ဝိညာဉ်များပင်ပိတ်လှောင်ခံထားရသောကြောင့်ဖြစ်၏။

၎င်းတို့မှာ အရေထူပြီးခံနိုင်ရည်ရှိကြသော်လည်း မျက်စိသုံးလုံးကျားမှာလည်း သူတော်စင်အဆင့်တွင်ရှိနေသဖြင့် သတ်ပစ်ရန်အလွန်လွယ်ကူသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုသို့မလုပ်ပေ။ ဤသို့ရိုက်နှက်ရခြင်းက ပို၍စိတ်ကျေနပ်မှုရစေသောကြောင့်ပင်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ခုနကအရမ်းမာန်တက်နေကြတယ်မဟုတ်လား"

ဘုံး... ဘုံး... ဘုံး...

"ကျားမင်းကြီးကို အသေသတ်ချင်နေတာမဟုတ်လား"

ဘုံး... ဘုံး... ဘုံး...

မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးမှာလည်း ခဏချင်းပင် ပိဖုန်းကဲ့သို့ဖူးရောင်နာကျင်ကာ သနားစဖွယ်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ အထက်ရှိ မိစ္ဆာကြီးသုံးဆယ်ကျော်မှာ မျက်လုံးအပြူးသားနှင့် ကြည့်နေကြရပြီး လုံးဝမလှုပ်ရဲကြပေ။

ကျန်းချန်နှင့် မျက်စိသုံးလုံးကျားတို့က သူတော်စင်သုံးဦးကို အသည်းအသန်တိုက်ခိုက်ပြီးမှ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းဆိုလျှင် တစ်မျိုးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခုမူ သူတော်စင်သုံးဦးမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်၏။

၎င်းမှာ လူကြီးက ကလေးကို ရိုက်နှက်နေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်သတ်အနိုင်ပိုင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုးပါနည်း။

သူတို့သည် သူတော်စင်အဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားကြပြီလော။ ၎င်းတို့မှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ဆီးထွက်ကျမတတ်ဖြစ်နေကြလေပြီ။ မိစ္ဆာဘုရင်များပင် ဤမျှအရိုက်ခံနေရလျှင် ၎င်းတို့ကဲ့သို့မိစ္ဆာကြီးများသာဆင်းသွားပါက ပို၍သနားစဖွယ် သေဆုံးသွားနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့ဆင်းသွားလျှင်ပင် အဆင့်အတန်းကွာခြားမှုကြောင့် မိစ္ဆာဘုရင်ဖြစ်သော မျက်စိသုံးလုံးကျားကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်။

"ကျားမျိုးနွယ်စုမှာ နောက်နောင် မိစ္ဆာဘုရင်မရှိတော့ဘူးလို့ မင်းတို့ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား"

ဘုံး... ဘုံး... ဘုံး...

မျက်စိသုံးလုံးကျားမှာ အလွန်ပင်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေတော့၏။

အဘိုးကြီး... ကျုပ် ခင်ဗျားကို မျက်နှာမပျက်စေခဲ့ဘူးမဟုတ်လား...

အရင်က ခင်ဗျား ဒီမိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက ကျုပ်လောက်အစွမ်းမထက်ခဲ့ပါဘူး...

ဒါကိုပဲ တပည့်ကဆရာ့ထက်သာတယ်လို့ခေါ်တာပေါ့...

"ဟင်... မင်းတို့ ဘာလို့ပြန်မချတာလဲ"

ဘုံး... ဘုံး... ဘုံး...

"မင်းတို့က ငါ မျက်စိသုံးလုံးကျားမင်းကြီးကို အထင်သေးနေတာလား"

ဘုံး... ဘုံး... ဘုံး...

မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးမှာ အလွန်ပင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြရသည်။ ငါတို့သာပြန်တိုက်နိုင်ရင် တိုက်တာကြာလှပေါ့။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျန်းချန်မှာလည်း တိုက်လေတိုက်လေ ပို၍သတ္တိရှိလာလေဖြစ်နေသည်။

"မင်းက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ် မဟုတ်လား"

ဘုံး... ဘုံး... ဘုံး...

"ဟင်... ဟိုလူ့ကိုလိမ်လိုက်၊ ဒီလူ့ကိုလုယက်လိုက်နဲ့"

ဘုံး... ဘုံး... ဘုံး...

"ဒီလောက်လေးပဲ တတ်တာလား"

"ငါ့ရှေ့မှာလာပြီး လေကြီးနေသေးတယ်၊ မင်းရဲ့မျက်နှာကိုကြည့်ရတာနဲ့တင် ငါဒေါသထွက်တယ်"

ဘုံး... ဘုံး... ဘုံး...

"တိုက်စမ်းပါဦး၊ သူတော်စင်အဆင့်ရဲ့စွမ်းအားကို ငါ့ကိုပြစမ်းပါဦး"

"ငါက မင်းရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို မခံယူထိုက်လို့လား"

"ခုနက တက်လာဖို့ ငါခေါ်တုန်းကတော့ တွန့်ဆုတ်နေကြပြီးတော့။ အခုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာလို့နှိပ်စက်နေတာလဲ"

ခုနက သေဖို့တောင်ခဲယဉ်းနေခဲ့သည်ကိုတွေးမိကာ အစ်ကိုကြီးချန်၏ဒေါသများထွက်ပေါ်လာပြီး ပို၍ပြင်းထန်စွာရိုက်နှက်လေတော့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ပိဖုန်းနှင့် မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးမှာ အသံပင်မထွက်နိုင်တော့သည့်အထိ အရိုက်ခံလိုက်ရ၏။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များလွင့်ပျံနေပြီး မြင်ကွင်းမှာ အလွန်သနားစဖွယ်ကောင်းလှ၏။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ခံနိုင်ရည်ရှိကြသူများဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းသေဆုံးမည်မဟုတ်ပေ။

မြင့်မြတ်နယ်မြေခုနစ်ခုနှင့် ကောင်းကင်ပေါ်မှမိစ္ဆာကြီးများမှာ ကြောက်လန့်တုန်ရီနေကြရပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင် မဝံ့ရဲကြတော့ချေ။ ထိုသူမှာ သူတော်စင်အဆင့်ကိုပင် အိတ်ထဲကပစ္စည်းကဲ့သို့ သဘောထားနိုင်သူဖြစ်သည်။ သူတို့သာ ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားပါက မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူသိနိုင်ပါမည်နည်း။

ဤအချိန်တွင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ လူတိုင်းမှာ အပြင်ဘက်ရှိအခြေအနေကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် အပြင်ထွက်သွားတာ ဒီလောက်ကြာနေပြီ၊ ဘာလို့ ဘာသံမှမကြားရသေးတာလဲ"

"ဟုတ်ပ၊ ကျုပ်လည်း အရမ်းစိုးရိမ်နေတာ"

"စီနီယာ မျက်စိသုံးလုံးကျားလည်း ထွက်သွားတယ်၊ ဘာတွေဖြစ်နေပြီလဲမသိဘူး"

မိုချန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်၏။

"အားလုံး စိတ်အေးအေးထားပြီး သတင်းကောင်းကိုသာ စောင့်နေကြပါ"

နှလုံးသားဌာနမှလူများမှာ တတွတ်တွတ်ရေရွတ်နေကြသည်။

ဒီလူကဘယ်သူလဲ...

မိုချန်မှာ တစ်ချိန်က အင်မော်တယ်တစ်ပါးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ကို သူတို့မသိကြ။ သူတို့မြင်ရသည်မှာ အလွန်မယုံကြည်ရသော လူလိမ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

"ဒုက္ခပဲ"

ရုတ်တရက် လန်ယီက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မိုချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ဘာလို့ အလန့်တကြားဖြစ်နေရတာလဲ"

"ကျန်းချန်က သိုလှောင်လက်စွပ်ဝတ်ဖို့ မေ့သွားတယ်"

လန်ယီက ဂိုဏ်းချုပ်နေရာဘေးရှိစားပွဲကို ညွှန်ပြလိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ရှိနေ၏။

"ဘာ"

"သူက သိုလှောင်လက်စွပ် ဝတ်မသွားဘူးလား"

ယခုမူ နှလုံးသားဌာနမှလူများသာမက ဖေးရှန်ဂိုဏ်းတပည့်များပင် ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လက်နက်တွေ၊ အဆောင်တွေနဲ့ ရတနာတွေအားလုံးက သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ ရှိတာလေ"

"သွားပြီ၊ သူ တကယ်ပဲမေ့သွားတာလား"

"လက်နက်တွေနဲ့ ရတနာတွေမပါရင် သူ့ရဲ့စွမ်းအားက အနည်းဆုံးသုံးပုံတစ်ပုံလောက်လျော့သွားမှာ"

မဖြစ်နိုင်လိုက်တာ၊ ဒီလောက်ပေါ့ဆတဲ့လူ ရှိနိုင်ပါ့မလား။ သူက တကယ့်အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား။ ဒါက တကယ့်ကို မကျွမ်းကျင်တဲ့ပုံစံပဲ။

မိုချန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"ကျုပ်အမြင်အရတော့ ဂိုဏ်းချုပ်က ဒါကိုတမင်လုပ်တာဖြစ်ရမယ်"

"သူ့မှာ အစီအစဉ်ရှိမှာပါ၊ ကျုပ်တို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခြောက်လှန့်မနေသင့်ဘူး"

သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မသေချာသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ အောင်ပွဲရမည်မှာ သေချာနေသည့်အလား အေးဆေးတည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ထိန်းထားဆဲဖြစ်သည်။

နှလုံးသားဌာနမှပညာရှင်များမှာမူ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြလေပြီ။ အခြေအနေက ဤသို့ဖြစ်နေပြီကိုတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လိမ်ညာနေတုန်းလား။ ဒီလို မဆီမဆိုင်တဲ့ ယုံကြည်မှုတွေက ဘယ်ကနေရောက်လာတာလဲ။

"မြန်မြန်သွားပေးကြစမ်း"

"အားလုံးအပြင်ထွက်ပြီး အတူတူကြည့်ရအောင်။ တကယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း အခက်အခဲနဲ့ကြုံနေရင်တောင် လူများတော့ ကယ်တင်ဖို့အခွင့်အရေးရှိသေးတာပေါ့"

ချင်းစော့နှင့် အခြားသူများမှာ စိုးရိမ်စိတ်လွန်ကဲနေသဖြင့် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။ ရှင်သန်ခြင်းစမ်းရေတွင်းမှာ ဤကဲ့သို့မသေဆုံးသွားသင့်ပေ။ လန်ယီက လက်စွပ်ကိုဆွဲယူကာ အပြင်သို့ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ကျိလင်းဟန်၊ လင်းနင်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ငြိမ်မနေနိုင်ကြတော့ဘဲ လက်နက်များကိုယ်စီဖြင့် ထွက်လာကြကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထွက်ပေါက်ဆီသို့ အုပ်စုလိုက်လိုက်သွားကြလေ၏။

မကြာမီတွင် အားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင် တိုက်ပွဲမှာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းထန်နေသော်လည်း မြင်ကွင်းမှာမူ သူတို့ မူလထင်မှတ်ထားသည်နှင့် လုံးဝခြားနားနေသည်။

ကျန်းချန်မှာ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေရမည် သို့မဟုတ် အသတ်ခံထားရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့မြင်တွေ့လိုက်ရသောမြင်ကွင်းမှာ ကမ္ဘာကြီးပင် ပြောင်းပြန်လည်လေပြီဟု ထင်မှတ်ရလေတော့၏။

သူတို့ ကြောက်ရွံ့ပြီး မုန်းတီးလှသော သူတော်စင်အဆင့်ပညာရှင်ကြီးပိဖုန်းမှာ အသက်ငင်နေသည့်အလား အရိုက်ခံထားရလေပြီ။ ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်တွင်ခွစီးထားသော ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းမှာ ကြီးမားလှသော လက်သီးချက်များကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်ထိုးနှက်နေဆဲ။

ဤမြင်ကွင်းမှာ သေမျိုးလောကမှ လမ်းဘေးရန်ပွဲတစ်ခုနှင့် တူနေသော်လည်း တစ်ဖက်သတ် ရိုက်နှက်နေခြင်းဖြစ်၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း မျက်စိသုံးလုံးကျားမှာ မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါး၏ခေါင်းပေါ်သို့ အဖန်ဖန်ခုန်တက်ကာ ကခုန်နေသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့်တိုက်ခိုက်နေပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။ မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးမှာလည်း အသနားခံရန်ပင် အင်အားမရှိတော့သည့်အထိ အရိုက်ခံထားရလေပြီ။

၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ မြင့်မြတ်နယ်မြေခုနစ်ခုနှင့် ကောင်းကင်ပေါ်မှမိစ္ဆာကြီးများမှာ ထိတ်လန့်တုန်ရီနေကြပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင်မဝံ့ရဲကြချေ။ ပိဖုန်းအရိုက်ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ လန်ယီနှင့် နှလုံးသားဌာနမှ လူများမှာ အလွန်ဝမ်းသာသင့်ပေသည်။

သို့သော် ယခုမူ လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်နေတော့၏။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...

ဒါတွေက ဘယ်လိုဖြစ်ကုန်တာလဲ...

ကျန်းချန်က ဒီလောက်တောင်အစွမ်းထက်တာလား...

ဖေးရှန်ဂိုဏ်းတပည့်များမှာမူ ကျန်းချန်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကြည့်နေကြတော့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်က သူသည် အင်မော်တယ်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်းပြောခဲ့သည်မှာကြာလေပြီ။

အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏စွမ်းအားက သူတော်စင်သုံးဦးကိုသတ်နိုင်ပါ့မလားဟု သံသယဝင်ခဲ့မိသည်မှာ သူတို့တကယ်မှားသွားခဲ့လေပြီ။ နောင်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်အပေါ် ပို၍ယုံကြည်သင့်၏။

"ဟားဟားဟား၊ ကျုပ်ပြောသားပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်က စကားပြောရင်း ရယ်မောရင်းနဲ့ပဲ ရန်သူကို အနိုင်ယူနိုင်ပါတယ်ဆိုတာ... ခင်ဗျားတို့က မယုံကြဘူးလေ"

မိုချန်မှာ အလွန်ဂုဏ်ယူနေတော့၏။ သူ နောက်တစ်ကြိမ်မှန်သွားပြန်ပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူကိုယ်တိုင် လုံးဝဝေခွဲမရဖြစ်နေသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကောင်းကင်သားတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းကသာ အမှန်ကန်ဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။