ပထမဆုံးသော နွယ်ပင်ချပ်ဝတ်နှင့် ရေညှိခုန်ပျံသားရဲတို့၏ အကဲစမ်းမှု

တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ဒုတိယနေ့ နံနက်ခင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ အရုဏ်ဦး၏ နေရောင်ခြည်နုနုသည် ညဉ့်နက်ပိုင်းက အအေးဓာတ်ကို ပယ်ဖျက်ပေးနိုင်သော်ငြား နှင်းဝံပုလွေကျေးရွာအထက်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော တင်းမာမှုများကိုမူ မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ချေ။

တစ်ညလုံး အပြန်အလှန် အကဲခတ်‌နေခဲ့ကြပြီး ထိုရေညှိခုန်ပျံသားရဲများမှာ အစိမ်းရောင်တစ္ဆေများအလား အဝေးရှိ သစ်ပင်ထိပ်များပေါ်တွင်သာ ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ဖြူဖျော့သော မျက်လုံးကြီးများ တစ်ချက်တစ်ချက် လှုပ်ရှားနေခြင်းက သူတို့သည် သက်မဲ့များမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာပင်။

နှင်းဝံပုလွေအုပ်စုဝင်များကလည်း အထူးသတိထားနေကြပြီး အလှည့်ကျအနားယူခြင်းနှင့် ကင်းလှည့်ခြင်းများကို စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

လင်းထျန်းလုံက တံတိုင်းထက်တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် သူ၏ငွေပြာရောင်မျက်ဝန်းဖြင့် အဝေးမှ ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေသူများကို စူးစမ်းနေသည်။

တစ်ညလုံး အကဲခတ်ခဲ့သော်လည်း ရန်သူဘက်မှ သိသာသော ဟာကွက် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်လိုသော အမူအရာကို မတွေ့ရသေးချေ။

ဤကဲ့သို့ ကြာရှည်လှသော စိတ်ဓာတ်စစ်ဆင်ရေးမှာ စွမ်းအင်များကို အလဟဿ ပြုန်းတီးစေသည်။

‘ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့တော့ မဖြစ်တော့ဘူး... ဒီအခြေအနေကို ချိုးဖျက်ဖို့ တစ်ခုခုလုပ်ရမယ် ၊ ဒါမှမဟုတ်လည်း ငါတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို ပိုပြီးမြှင့်တင်ရမယ်’ လင်းထျန်းလုံက တွေးတောလိုက်သည် ။

သူ၏အကြည့်မှာ ယခင်နေ့ညက ဝံပုလွေမများ ယူဆောင်လာသော ခိုင်မာသည့် နွယ်ပင်များထံသို့ ကျရောက်သွားကာ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အကြံအစည်တစ်ခု ပုံပေါ်လာတော့သည်။

သူသည် အနားယူနေသော ဝံပုလွေမအချို့ကို တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်၍ ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ဘေးကင်းသော နေရာများမှနေ၍ ထိုကဲ့သို့သော နွယ်ပင်များကို ထပ်မံစုဆောင်းရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ဝံပုလွေမများကလည်း အမိန့်ကိုနာခံ၍ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ထို့နောက် လင်းထျန်းလုံသည် တံတိုင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ထိုနွယ်ပင်များအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏လက်သည်းများဖြင့် မလိုအပ်သော သစ်ရွက်နှင့် အကိုင်းအခက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကြီးမားသောခွန်အားကို အသုံးပြု၍ နွယ်ပင်မျှင်များကို ပိုမိုပျော့ပျောင်းလာအောင် ထုရိုက်လိုက်သည်။

‘ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာရှိတဲ့ ရက်လုပ်နည်းပုံစံကို အတုယူပြီး စမ်းကြည့်ရအောင်...’

သူသည် သေချာပြင်ဆင်ထားသော နွယ်ပင်များကို ဘေးတိုက်၊ ကန့်လန့်ယှက်နွှယ်ရန် ကြိုးစားကြည့်လေသည်။ ပထမအကြိမ် စမ်းသပ်မှုများမှာ အင်အားမမျှသဖြင့် နွယ်ပင်များ ပြတ်တောက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ပုံစံမကျခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

သို့သော် လင်းထျန်းလုံသည် အလွန်စိတ်ရှည်လှသည်။ သူ၏ငွေပြာရောင်မျက်ဝန်းက နွယ်ပင်အမျှင်များ၏ ဖိအားဒဏ် ခံနိုင်ရည်ကို အနုစိတ်အဆင့်အထိ မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့် ခွန်အားစိုက်ထုတ်ခြင်းကို အမြဲညှိယူနေခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏လက်သည်းများအောက်တွင် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ခိုင်ခံ့သော နွယ်ပင်နှင့်ယှက်ထားသည့် အပြားတစ်ခုမှာ ပုံပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ အရွယ်အစားအားဖြင့် မကြီးမားသော်လည်း အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို ဖုံးကွယ်ရန် လုံလောက်သည်။

သူသည် အနားသို့ရောက်လာသော ဝံပုလွေပေါက်လေးတစ်ကောင်၏ ကျောပေါ်တွင် စမ်းတင်ကြည့်ရာ ကျောပြင်နှင့် နံဘေးများကို ကာကွယ်ပေးရန်အတွက် အနေတော် ဖြစ်နေလေသည်။

‘အောင်မြင်ပြီ... ဒါကို နွယ်ပင်ချပ်ဝတ်လို့ပဲ ခေါ်ရအောင်’ လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဂုဏ်ယူမှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ‘ကာကွယ်နိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ် ရှိဦးမှာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အစပိုင်းပဲရှိသေးတယ်၊ သာမန် ကုတ်ခြစ်မှုတွေကိုတော့ ကောင်းကောင်း ခုခံနိုင်လိမ့်မယ်’

သူသည် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်တင်ရန်နှင့် အပိုပစ္စည်းများ ထပ်မံပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် -

“အာဝူး... (အရှင်... သူတို့လှုပ်ရှားလာပြီ...)”

တံတိုင်းပေါ်တွင် ကင်းစောင့်နေသော နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်က စူးရှသော သတိပေးသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းလုံ ချက်ချင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်က အဝေးတစ်နေရာသို့ တနည်းအားဖြင့် ရေညှိခုန်ပျံသားရဲများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုရေညှိခုန်ပျံသားရဲ တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ နောက်ဆုံးတွင် အငြိမ်မနေတော့ချေ။ သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် သစ်ပင်ထိပ်များပေါ်တွင် ထပ်မံ ခုန်လွှားလာကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် နှင်းဝံပုလွေကျေးရွာဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျေးရွာ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုံသေမရှိသော လမ်းကြောင်းများဖြင့် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ခုန်လွှားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် နက်မှောင်သော အစိမ်းရင့်ရောင် အရိပ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဖြူဖျော့သော မျက်လုံးကြီးများမှာလည်း လျင်မြန်သောလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကျောချမ်းဖွယ် အဖြူရောင် လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးနေသည့်အတိုင်းပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော စူးရှသည့် အော်ဟစ်သံများ သူတို့ရှိရာဘက်မှ ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။

စွမ်းရည် ၊ ကစဉ်ကလျားခုန်ပျံခြင်း (အစိမ်း) ၊ စွမ်းရည် ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတိုက်ခိုက်ခြင်းအော်သံ (အစိမ်း)

ဤရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆူညံသံများကြောင့် အဆင့်နိမ့်နှင်းဝံပုလွေအချို့မှာ မူးဝေလာကြပြီး ဗီဇအရ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာကြသည်။

“အားဝူး... (အားလုံး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေကြစမ်း... ဒါက စိတ်ကို တိုက်ရိုက်နှောက်ယှက်နေတာပဲ၊ စိတ်မလွင့်သွားစေနဲ့...)” လင်းထျန်းလုံက ချက်ချင်း ဟိန်းဟောက် သတိပေးလိုက်သည် ။ သူ့ထံမှ ဝံပုလွေပြာသွေးမျိုးဆက်၏ အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေသော ဖိအားများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အုပ်စုဝင်များ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်သွားစေသည် ။

သူမြင်နိုင်လေသည်။ ဤထူးဆန်းသော သတ္တဝါများသည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အကဲစမ်းနေခြင်းသာ။

သူတို့သည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းလှသော လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှောင့်ယှက်မှုများကို အသုံးပြု၍ ဝံပုလွေအုပ်စု၏ ဟာကွက်ကို ရှာဖွေနေခြင်း သို့မဟုတ် အင်အားချည့်နဲ့အောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင်။

‘တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ ၊ သူတို့ရဲ့ ဗျူဟာက လုံး၀ကောက်ကျစ်လွန်းတယ်’ လင်းထျန်းလုံက စိတ်ထဲမှတွေးရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။ ‘ဒါဆိုလည်း ဘယ်သူက ပိုပြီး စိတ်ရှည်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့’

သူသည် အုပ်စုကို တိုက်ခိုက်ရန်အမိန့်မပေးဘဲ ကိုယ့်‌နေရာကိုသာ မြဲမြံစွာ ထိန်းထားစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ သူ၏ ငွေပြာရောင်မျက်ဝန်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ ထိုအစိမ်းရောင်အရိပ်များ၏ လှုပ်ရှားမှု ပုံစံကို ဖမ်းယူနိုင်ရန် စောင့်ကြည့်နေသည်။

သစ်ပင်အိမ်အတွင်းရှိ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းသည်လည်း အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံနှင့် စူးရှလှသော အော်သံများကြောင့် လန့်နိုးလာကြသည်။

“အီး... (ဒီအသံက တကယ့်ကို ဆိုးတာပဲ ၊ ငါ့ခေါင်းတွေတောင် မူးလာပြီ...)” ရှောင်ယင်းက သူမ၏ခေါင်းကလေးကို ကိုင်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“အင်း... (ဒါက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုပဲ၊ အားနည်းပေမယ့် တော်တော်လေးတော့ ထိရောက်တယ်...)” ရှောင်လန်၏ မျက်နှာကလေးမှာ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားနိုင်သေးသည်။ “သူတို့က ငါတို့ကို အကဲစမ်းနေတာပဲ”

ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် မြင်နေရသော လင်းထျန်းလုံ၏ ခိုင်ခံ့သည့် ကျောပြင်ကြီးနှင့် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ အသင့်အနေအထားကို ကြည့်ရင်း ဧကရီနှစ်ပါး၏ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

‘ငါတို့က အရမ်း အားနည်းလွန်းနေသေးတယ်... ဒီအဆင့်ရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကိုတောင် မခံနိုင်သေးဘူး...’ ရှောင်လန်၏ အတွေးထဲတွင် ကိုယ့်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မကျေနပ်ဖြစ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ ‘ကျင့်ကြံရမယ်... ငါတို့ ဒီထက်ပိုပြီးမြန်မြန် ကျင့်ကြံမှ ဖြစ်မယ်...’ ရှောင်ယင်းကလည်း အံကြိတ်ကာ တွေးလိုက်မိသည် ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း စကားများမနေတော့ဘဲ နာကျင်မှုများကို သည်းခံလျက် သူတို့၏ အတိတ်ဘဝမှ ကျင့်စဉ်များအား ပိုမို ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်လိုက်ကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အငမ်းမရ စုပ်ယူနေကြခဲ့သည်မှာ သူတို့၏ သွေးကြောများ နာကျင်လာသည်အထိပင်။

ကျေးရွာအပြင်ဘက်တွင်မူ ရေညှိခုန်ပျံသားရဲတို့၏ နှောင့်ယှက်မှုမှာ အချိန်အတော်ကြာသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ စစ်ကြောင်းမှာ လုံးဝပျက်ပြားမသွားဘဲ ဟာကွက်မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ စူးရှလှသော အော်သံများနှင့် အရှိန်ပြင်းသော လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူတို့သည် တောအုပ်အနက်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည် ချောင်းမြောင်းနေကြပြန်သည်။

သို့သော် နှင်းဝံပုလွေကျေးရွာအတွင်းရှိ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းမှာ ပထမဆုံးသော အသံတိတ်တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် တိတ်ဆိတ်သွားသော သစ်ပင်ထိပ်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်သည်းအောက်မှ ကြမ်းတမ်းသည့် နွယ်ပင်ချပ်ဝတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည် ။

‘ဒီပစ္စည်းကို ပိုပြီးမြန်မြန်လုပ်မှ ဖြစ်တော့မယ်’ သူသည် တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ နောက်ထပ် နွယ်ပင်တစ်ပင်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

အကျပ်အတည်းများ မပြီးဆုံးသေးသဖြင့် ရှင်သန်မှုနှင့် အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်မှုများမှာလည်း ဆက်လက်ရှိနေရပေအုံးမည်။