အခန်း (၂၉)

အတွေ့အကြုံမှတ်များ ရရှိလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဖျတ်ခနဲ ပြေးထွက်လိုက်၏။

"ကဲ မေမေ... ဒီနေ့အတွက် တိရစ္ဆာန်အစာကျွေးတာ ပြီးသွားပြီ ညွှန်ကြားရေးမှူးချင်ဆီ သွားကြစို့"

ရွှီရန်သည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ အရိုးလေးတုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး မေမေ့ကို ညွှန်ကြားရေးမှူးချင်၏ သုတေသနစင်တာဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

မေမေမှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားရ၏။

"နေဦး... သားက ဒီလောက်တောင် တိကျတာလား သားလေးက မြားပစ် ဒိုင်ယာပစ်တဲ့နေရာမှာ ဆရာကြီး ဖြစ်နေပြီလား"

ရွှီရန်က ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ "ဟုတ်တယ်လေ... သား တစ်နှစ်သားအရွယ်ကတည်းက စပြီး လေ့ကျင့်နေတာ။ ပြီးတော့ သားက နားလည်မှုစွမ်းအားလည်း မြင့်တယ်လေ။ ဒီလောက် တိကျဖို့ဆိုတာ လက်ရှိရုံနဲ့တင် ရနေတာပဲ မဟုတ်လား"

မေမေက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း "ဒါက လက်ရှိရုံနဲ့တင် ရတာမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး ဒါက တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ သား ပစ်သမျှ အကုန်မှန်တာလား"

"ကိုးဆယ့်ရှစ် ရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ သေချာပါတယ် တကယ်တမ်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ကွက်တိထိဖို့ဆိုတာတော့ အာမမခံနိုင်သေးဘူးပေါ့"

ရွှီရန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုစဉ်...

သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ အေးခဲသွားရ၏။

ပစ်မှတ်ကို လုံးဝလွတ်မသွားအောင် ဖမ်းချုပ်ထားတဲ့စွမ်းရည် ဟင် ငါ အဲဒီစွမ်းရည်မျိုးကို အစပျိုးနိုင်မလား ဒါက တကယ့် နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည်ပဲ။

အချိန်ရရင်တော့... ငါ သေချာပေါက် စမ်းကြည့်ရမယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့...

အရင်ဆုံး သုတေသနစင်တာကို သွားလိုက်ဦးမယ်။

...

နံနက် ၈ နာရီ ၂၀ မိနစ်။

မေမေနှင့် ရွှီရန်တို့သည် ညွှန်ကြားရေးမှူးချင်၏ သုတေသနစင်တာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျယ်ဝန်းလှသော ပထမထပ် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ကြီး...

ကျောင်းအုပ်ကြီး လီချင်းဟုန် ညွှန်ကြားရေးမှူးချင် လက်ထောက်မလေး ရှောင်လျူနှင့် မူကြိုကျောင်း ဝတ်စုံအပြာရောင်များကို ဝတ်ဆင်ထားသော လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ... အားလုံး စုံစုံလင်လင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မူကြိုကျောင်းမှာ အလွန်ပင် နာမည်ကျော်ကြားလှသည်။ ကလေးငယ် တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းကို ကုန်းမြင့်နယ်ပယ် အဆင့် ၃ ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးစီက အနီးကပ် စောင့်ရှောက်ပေးထားခြင်း ဖြစ်၏။

"အားလုံး စုံပြီလား အခုပဲ အမည်စာရင်းခေါ်ပြီး လက်မှတ်ထိုးကြမယ်"

"လက်မှတ်ထိုးပြီးရင်တော့ လက်ထောက်မလေးက ကလေးတွေရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်လိမ့်မယ်။ နာမည်ခေါ်သံ ကြားတာနဲ့ ရှေ့ကို မြန်မြန်ထွက်လာခဲ့ကြပါ။ ဒီရက်ပေါင်း နှစ်ရာအတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာသလဲဆိုတဲ့ အချက်အလက်တွေကို တိုင်းတာသွားမှာ ဖြစ်တယ်"

"ပထမဆုံး... ကျူးယွီဟန်"

ဖြူဖွေးသော ဆံပင်နှင့် မျက်ခုံးမွှေးများရှိသည့် ချစ်စဖွယ် မိန်းကလေးငယ်လေးသည် လက်ထောက်မလေး ရှောင်လျူရှိရာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး သူမ၏ လက်ကလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်...

"ကျူးယွီဟန် အသက် လေးနှစ်နဲ့ ငါးလ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးက... သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးက... ၉၅၀.၄၄..."

လက်ထောက်မလေး ရှောင်လျူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေ၏။

သူမ၏ အသံအဆုံးတွင်...

သုတေသနခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ အပ်ကျသံကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဤတန်ဖိုးမှာ အလွန်မြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် ရောက်ရှိနေသူအားလုံးမှာ ဆွံ့အသွားကြရ၏။

လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများမှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကြပြီး "..."

မိခင်များမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"..."

လီချင်းဟုန်၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒီအချက်အလက်တွေက..."

ကျောင်းအုပ်ကြီးပင်လျှင် သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်သွားရ၏ "၉၅၀.၄၄ ဆိုတာ သေချာရဲ့လား"

လက်ထောက် ရှောင်လျူက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "ကျောင်းအုပ်ကြီး... ဒါက တိကျမှု အလွန်မြင့်မားတဲ့ စက်အသစ်စက်စက်ပါ မှားဖို့ မရှိပါဘူး"

ညွှန်ကြားရေးမှူးချင်ကမူ သံသယရှိနေဆဲဖြစ်ရာ "တခြားစက်တစ်လုံးနဲ့ ထပ်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ဦး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

စက္ကန့်ငါးဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရှောင်လျူက အချက်အလက်များကို ထပ်မံတင်ပြလာသည်။

"ကျူးယွီဟန် သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၉၅၀.၄၃ မှတ်"

ကွာခြားချက်မှာ ၀.၀၁ သာ ရှိသဖြင့် ဤအချက်အလက်မှာ လုံးဝ ယုံကြည်စိတ်ချရကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"ဒါကတော့..."

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်သွားတော့သည်။

"လေးနှစ်နဲ့ ငါးလမှာတင် သွေးစွမ်းအင် ၉၅၀ ရှိနေပြီပဲ။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် သူမ ငါးနှစ်ပြည့်တဲ့အခါ အာဒမ်ရဲ့ စံချိန်ကို သေချာပေါက် ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်"

ညွှန်ကြားရေးမှူးချင်ကလည်း "ဂုဏ်ယူပါတယ် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဒါကတော့ ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် စူပါပါရမီရှင်ပဲ" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ဝေဆာသွားသော်လည်း "နံပါတ်တစ်လို့တော့ အပိုင်ပြောလို့ မရသေးဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အာဒမ်က အခုဆိုရင် ကိုးနှစ်ရှိနေပြီ သူ့ရဲ့စံချိန်က လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်ကဟာလေ..."

"ဒီလေးနှစ်အတွင်းမှာ မြို့တော်တို့ ရှန်ဟိုင်းတို့နဲ့ တခြားဒေသတွေမှာလည်း ပါရမီရှင်အသစ်တွေ ထွက်ပေါ်လာမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျူးယွီဟန်ကတော့ ရှမားနိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း အယောက်နှစ်ဆယ် စာရင်းထဲမှာ ပါတာတော့ သေချာတယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ခါတိုင်းလို တည်တင်းမနေဘဲ ယခုအချိန်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

"ဖုန်းရန် ငါးနှစ်နဲ့ တစ်လ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၉၁၀.၆၆..."

"ပြန်ယွဲ့ ငါးနှစ် သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၉၀၈.၂၃..."

"ပယ်ကျင်ချိုး ငါးနှစ် သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၉၀၅.၉၇..."

"ကျူးကော့ဟွမ်ကျင် လေးနှစ်နဲ့ ကိုးလ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၉၀၀.၂၈..."

ထိပ်တန်း စူပါပါရမီရှင် ငါးဦးစလုံးသည် အမှတ် ၉၀၀ ကျော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြလေပြီ။

သိပ်ကောင်းတာပဲ သိပ်ကောင်းတာပဲ။

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် အလွန်ပင် စိတ်အားတက်ကြွနေပြီး ကျေနပ်အားရမှုများကြောင့် မျက်နှာမှာ ဝင်းပနေတော့သည်။

"ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ အတောင့်တင်းဆုံး အသုတ်ပဲ ကျင်းပြည်နယ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ဆယ်တင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ"

ထိုပါရမီရှင်ကလေး ငါးဦး၏ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးများက ကျောင်းအုပ်ကြီးကို တိမ်ပေါ်မှာ ထိုင်နေရသကဲ့သို့ ကြည်နူးသွားစေသည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း "စမ်းသပ်မှုတွေကို ဆက်လုပ်ကြစို့" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။

...

"ရွှီရန် အသက် သုံးနှစ်နဲ့ လေးလ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၄၅၀.၁၀ မှတ်"

ရွှီရန်၏ အချက်အလက်များကို ကြေညာလိုက်ချိန်တွင်...

ကျောင်းအုပ်ကြီး "ဟင်"

ညွှန်ကြားရေးမှူးချင် "ဟင်"

လီချင်းဟုန် "ဟင်"

ရွှီရန်၏ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ဤမျှအထိ မြင့်မားနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

ကျောင်းဝင်ခွင့်ရစဉ်က ၂၀၆ မှတ်သာ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား ရက်ပေါင်း ၂၀၀ အတွင်းမှာတင် တစ်ရက်ကို ၁ မှတ်နှုန်းထက် ပိုပြီး တိုးတက်လာခဲ့တာလား

ဒါ ဘယ်လိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ကလေးလဲ။

ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် "မှားနေတာလား နောက်တစ်ခါ ပြန်စစ်ကြည့်စမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လက်ထောက်မလေး ရှောင်လျူက စက်ပြောင်း၍ ထပ်မံစစ်ဆေးပြန်သည်။

"ရွှီရန် အသက် သုံးနှစ်နဲ့ လေးလ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၄၅၀.၅၀ မှတ်"

အတည်ပြုချက် ရရှိသွားလေပြီ။

အားလုံးက ရွှေရန့်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ဤအခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စရာပင် ကောင်းလှ၏။ ပါရမီအရှိဆုံးဆိုသည့် ကျူးယွီဟန်ပင်လျှင် တစ်ရက်လျှင် သွေးစွမ်းအင် ၁.၂ မှတ်နှုန်းသာ တိုးတက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား

ရွှေရန့်၏ ကြီးထွားနှုန်းက ကျူးယွီဟန်ကို ကျော်လွန်သွားပြီလား ရွှီရန်ကလည်း ကျူးယွီဟန်ကဲ့သို့ပင် ထိပ်တန်းစူပါပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား သူက နားလည်မှုစွမ်းအား မြင့်မားသည့် အရိုးဖွဲ့စည်းပုံရှိသူ မဟုတ်ဘူးလား။

နားလည်မှုစွမ်းအားမြင့်သည့် ပါရမီရှင်ဆိုလျှင် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းကိုသာ ထင်ဟပ်စေရမည်... သူ၏ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်း တက်နေရတာလဲ။

ဒီနှုန်းအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင်... သူသည် ထိပ်တန်း စူပါပါရမီရှင် ငါးဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာတော့မည်လား။ ဒါက တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပင်။

ပူလောင်ပြင်းပြသော အကြည့်များက ရွှေရန့်၏ မျက်နှာထက်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာကြသည်။

သူ့မေမေမှာလည်း ဆွံ့အသွားရရှာသည်။

"ဒီကလေးက တကယ်ပဲ ငါ့သားလေးလား တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ကလေးပဲ"

အခြားမိခင်များမှာလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

"ရှောင်ရန် စရောက်ကတည်းက တခြားကလေးတွေ ငိုအောင် ခြောက်နိုင်တာကိုက... သူဟာ ပါရမီရှင်တွေထဲမှာမှ ပါရမီရှင် ဖြစ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ"

"ဒါတင်မကဘူး သူက ရှောင်တိမ်းတဲ့ခြေလှမ်းတွေမှာ ဆရာမ လီချင်းဟုန်ရဲ့ အချစ်တော်လေ။ ဆရာမက သူ့ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက အလွန်မြင့်တယ်လို့ ပြောထားတာ"

"သူက နည်းစနစ်ပိုင်းမှာပဲ တော်တယ်လို့ ထင်ထားတာ သူ့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်က ဒီလောက်အထိ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း တက်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

"နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မူကြိုကျောင်းမှာတောင် သူ့ရဲ့ပါရမီက ထိပ်တန်း ၁၀ ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်တယ် မဟုတ်လား"

"သေချာတာပေါ့ ဝင်နိုင်တာပေါ့"

"သူက နည်းနည်းငယ်သေးလို့ရယ် ကျောင်းကို နောက်ကျမှ ဝင်လာလို့ရယ်ပဲ ရှိတာ။ အကယ်၍ သူသာ အသက်တစ်နှစ်သားကတည်းက ဝင်ခဲ့ရင် အခု ငါးနှစ်အရွယ်မှာ သူက နံပါတ်တစ် ဖြစ်နေလောက်ပြီ"

မိခင်များ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးက ရွှေရန့်ကို အလွန်ပင် ချီးကျူးအံ့သြနေကြ၏။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများကတော့ ပို၍ပင် တောက်ပနေသည်။

"သားလေး... မင်းက တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ။ မင်း ကျောင်းကို အသက် နှစ်နှစ်နဲ့ ကိုးလမှာ စဝင်ခဲ့တာလို့ ငါမှတ်မိတယ်"