အခန်း (၃၃)
Vol. 4 Ch. 33
ရွှီရန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ... အောင်မြင်မှုတာဝန် အသုတ်သစ်ရဲ့ ဆုလာဘ်တွေက ဒီလောက်တောင် အဆင့်မြင့်တာလား"
"ရွှေရောင်အောင်မြင်မှု တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကံကောင်းမှု +၈၀ တောင် တိုးမှာလား။ ဒါက တကယ့်ကို အမိုက်စားကြီးပဲ မဟုတ်လား"
သူသည် စိတ်ကို အစွမ်းကုန်စုစည်းကာ အချက်အလက်များကို အသေးစိတ် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
[အောင်မြင်မှု တာဝန်: သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပမြဲဖြစ်သော အမျိုးသားအဆင့် နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲတွင် ပါရမီရှင်အားလုံးကို နှိမ်နင်း၍ ချန်ပီယံဖြစ်လာပါက လူငယ်အရှင်သခင်ဟူသော ရွှေရောင်အောင်မြင်မှုကို ရရှိမည်]
[လက်ရှိ တိုးတက်မှု: ၀/၁]
[တာဝန် သတ်မှတ်ချိန်: ၄ နှစ်]
[လူငယ်အရှင်သခင် (ရွှေရောင်အောင်မြင်မှု): ကံကောင်းမှု +၈၀ မှတ် နေ့စဉ် သွေးစွမ်းအင် +၅ နေ့စဉ် စိတ်ဝိညာဉ် +၅။ အသုံးပြုထားချိန်တွင် အရှင်သခင် ရွှေသွေးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ရွှေသွေး ဖြစ်ပေါ်မှုသည် သွေးစွမ်းအင် ကျင့်ကြံမှုအပေါ် မူတည်သည်]
[အရှင်သခင် ရွှေသွေးသည် သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးကို အမြဲတမ်း တိုးမြင့်စေနိုင်ရုံသာမက မိမိကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် အခြားသူများအတွက် အရှင်သခင် ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ဆောက်ရာတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်းခန္ဓာကိုယ်သည် ကပ်ဆိုးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် မီးတောက်၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်]
[အောင်မြင်မှု တာဝန်: သင်သည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဂြိုလ်သားများကို သွားရောက်နှိမ်နင်းပါ။ သင်၏ သွေးစွမ်းအင်ထက် သုံးဆပိုမိုများပြားသော ဂြိုလ်သား ၁၀,၀၀၀ ကို သုတ်သင်နိုင်ပါက လောင်ကျွမ်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဟူသော ရွှေရောင်အောင်မြင်မှုကို ရရှိမည်]
[တာဝန် သတ်မှတ်ချိန်: ၄ နှစ်]
[လောင်ကျွမ်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် (ရွှေရောင်အောင်မြင်မှု): သင်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း နှလုံးသားတစ်ခုကို ရရှိမည်]
[သတ်ဖြတ်ခြင်း နှလုံးသား: သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးအားလုံးကို ဤနှလုံးသားအတွင်း၌သာ ချုပ်နှောင်ထားမည်ဖြစ်ပြီး သင့်ကို လုံးဝ သက်ရောက်မှု ရှိစေမည်မဟုတ်ပါ။ သတ်ဖြတ်ခြင်း နှလုံးသားထဲတွင် အပျက်သဘောဆောင်သော စိတ်ခံစားချက်များ လုံလောက်စွာ စုမိသွားသောအခါ ကပ်ဆိုးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် မီးတောက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်။ ၎င်းမီးတောက်သည် အလွန်အန္တရာယ်များသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်]
ရွှီရန်သည် တာဝန်နှစ်ခုကို အမြန်ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
"ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ဆုလာဘ်မျိုးတွေကိုတော့ ငါ အပိုင်ရအောင် ယူရမယ်"
ကံကောင်းမှု +၈၀ ဆိုသည်ကို ခဏထားဦး...
အရှင်သခင် ခန္ဓာကိုယ် နှင့် လောင်ကျွမ်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် တို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုများကပင် ရွှီရန်ကို အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။ ၎င်းတို့ကို မရရှိခဲ့လျှင် တကယ့်ကို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"အောင်မြင်မှုနှစ်ခုလုံးက အတော်လေး ခက်ခဲပေမဲ့... အထူးသဖြင့် လောင်ကျွမ်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ငါ့ထက် သွေးစွမ်းအင် သုံးဆသာတဲ့ ဂြိုလ်သားပေါင်း တစ်သောင်းကို သတ်ရမှာဆိုတော့... တွက်ကြည့်ရင် တစ်နေ့ကို ခုနစ်ကောင်နှုန်း သတ်ရမယ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
"ငါက အခက်အခဲကို ကြောက်တဲ့သူလား မွေးကတည်းက အခုထိ ငါက အခက်ခဲဆုံးအရာတွေကိုပဲ ရင်ဆိုင်လာခဲ့တာ"
ရွှီရန်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ပြတ်သားသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ မွေးဖွားလာသည့် အချိန်မှစ၍ သူ၏ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်မှုမှာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မပျက်ကွက်ခဲ့ဖူးပေ။
စည်းကမ်းရှိခြင်းဆိုသည်မှာ အသက်ရှူခြင်းကဲ့သို့ပင် သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် စွဲမြဲနေသော အလေ့အထတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စည်းကမ်းရှိနေရတာလဲ မွေးကတည်းက မနားမနေ ကြိုးစားနေတာ..."
ရွှီရန် ရုတ်တရက် အတွေးတုံ့သွားသည်။
"ငါ့မှာ တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ရမယ့် တာဝန်ရှိနေသလိုပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ DNA ထဲမှာ စည်းကမ်းရှိမှု ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ထွင်းထုထားသလိုမျိုးလား"
ခဏတာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း ရွှီရန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ငါ့ခေါင်းပေါ်မှာ ပြန်ပေးဆွဲခံရမယ့် အန္တရာယ်က ရှိနေတုန်းမို့လို့ ဖြစ်မှာပါ"
ရွှီရန်သည် သက်သာရာရစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ နတ်သားအသွင်သည် ကောင်းကျိုးများစွာ ပေးသော်လည်း အသေးစား ဆိုးကျိုးနှစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။
ပထမအကြိမ် ပြန်ပေးဆွဲမှုကိုတော့ သူ လွယ်လွယ်ကူကူ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒုတိယအကြိမ်မှာမူ ယခုထက်ထိ မဖြစ်ပေါ်သေးပေ...။
"ငါ့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်က ၁၀,၀၀၀ တောင် ရှိနေပြီ။ အခုက ကလေးခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေပေမဲ့ ချီစွမ်းအားပြောင်းလဲမှုက ၁,၀၀၀ အမှတ်တောင် ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့မှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မှော်စွမ်းရည်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေတာပဲ။"
"ဒီလောက် ခွန်အားမျိုး ရှိနေတာတောင် ပြန်ပေးဆွဲခံရဦးမယ် ဆိုတော့... တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ"
"ဒီ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်ပေးဆွဲမှုက ငါ့အတွက် ဘယ်လိုမျိုး အကြီးအကျယ် စိန်ခေါ်မှုကြီးကို ပြင်ဆင်ထားလို့လဲ"
"ငါ့ကို အခက်ခဲဆုံးအဆင့်နဲ့များ လာစမ်းမလို့လား"
ရွှီရန် အနည်းငယ် သတိထားမိသွားပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။
"အရင်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကူးဟောင်ညိုဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကနေပြီးတော့ တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တဝါတစ်ကောင်များ မွေးဖွားလာခဲ့တာလား တကယ့်ကို နားမလည်နိုင်စရာပဲ..."
ရွှီရန် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း "ထားလိုက်ပါတော့... နားမလည်နိုင်ရင်လည်း ကိုယ့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကိုပဲ မြှင့်တင်ထားရုံပေါ့။ ဘယ်လို စိတ်မအေးစရာ ကိစ္စမျိုးမဆို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မလုံလောက်လို့ ဖြစ်တာပဲ..."
သူသည် ထိုသို့တွေးတောကာ ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ် လိုက်ကာများကို ဆွဲလိုက်ပြီး နံရံပေါ်သို့ တွားတက်ကာ မျက်နှာကြက်တွင် ကျောကပ်လျက် ပျော်ရွှင်စွာ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်စားလိုက်တော့သည်။
သူသည် ယခုအခါ အိပ်ပျော်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ စွမ်းရည်တိုးတက်မှုမှတ်များကို မြှင့်တင်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
တိုးတက်မှု +၁...
တိုးတက်မှု +၁...
တိုးတက်မှု +၁...
အိပ်မက်ထဲတွင် အိမ်မြှောင် နံရံကပ်အတတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာနေ၏။
ငါ... စည်းကမ်းရဲ့ ဘုရင်ဖြစ်တဲ့ ရွှီရန်ဟာ ချိုမြိန်တဲ့ အိပ်မက်တွေထဲမှာတောင် စည်းကမ်းရှိနေတာပေါ့။
သို့သော် မျက်နှာကြက်ပေါ်တွင် အိပ်စက်ခြင်းက အနည်းငယ်တော့ ဆိုးကျိုးရှိသည်။ နှစ်နာရီခန့်အကြာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေစဉ်တွင် ရွှီရန်သည် နံရံပေါ်မှ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။
"ဘုန်း"
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ကုတင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေ။ ရွှီရန်
သည် မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်ကာ မိုးတိမ်လှေကား ခုန်ခြင်းဖြင့် အသာအယာ ပြန်ခုန်တက်လိုက်ပြီး နံရံတွင် ကျောကပ်လျက် ကုတင်ကို မျက်နှာမူကာ ဆက်လက်အိပ်စက်လိုက်ပြန်သည်။
နဂါးမလေးတို့လို ကြိုးတန်းပေါ် အိပ်တာထက်စာရင် ငါ့နည်းလမ်းက ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တာပေါ့။
ညတာကုန်လွန်၍ နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ကြည်လင်အေးမြသည့် ဆောင်းဦးနံနက်ခင်းဖြစ်ပြီး ပန်းခြံအတွင်းရှိ သစ်ခွပန်းနံ့များကလည်း မွှေးပျံ့နေသည်။
"ရှောင်ရန်... သားက အတန်းတက်ဖို့ မလိုဘူးဆိုပေမဲ့ အခန်းထဲမှာပဲ အမြဲအောင်းမနေသင့်ဘူး။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့လည်း ဆော့ဦးမှပေါ့။ သား လူကြောက်တတ်တဲ့သူ ဖြစ်သွားမှာကို မေမေ တကယ်စိုးရိမ်တယ်"
မေမေက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလာသည်။
ရွှီရန်က တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် "စိတ်မပူပါနဲ့ မေမေ သားက တကယ့်ကို ပျော်ပျော်နေတတ်တဲ့သူပါ။ ဟီးဟီး"
မေမေ "...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သွားဆော့ပါဦး။ ဒါနဲ့... သားရဲ့ အတန်းဖော်တွေက မနေ့ည သန်းခေါင်ကစပြီး သူတို့ရဲ့ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံစွမ်းရည်တွေကို တဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ထိန်းချုပ်နိုင်နေကြပြီတဲ့"
"ကြားတာတော့ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံ စွမ်းရည်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ဆယ်ဆမက တိုးလာတယ်ဆိုပဲ။ သား သွားကြည့်ချင်လား"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီရန် စိတ်ဝင်စားသွားကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။
"တကယ်လား ဒါဆိုရင်တော့ သွားကြည့်ရမှာပေါ့။"
မေမေ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားဟန်ဖြင့် "နောက်ဆုံးတော့ သား စိတ်ဝင်စားတာလေး တွေ့ပြီပေါ့။ သား ငြီးငွေ့ပြီး လူတောမတိုးမှာကို စိုးရိမ်နေတာ... သားက ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ ဘယ်လောက်မြင့်မြင့် စိတ်ကျန်းမာရေးကလည်း အရေးကြီးတယ်လေ။ တခြားကလေးတွေ နေ့တိုင်း ကစားကွင်းသွားနေကြတာကို ကြည့်ပြီးတော့..."
မေမေ့၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ရွှီရန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ မိဘများ၏ မေတ္တာမှာ တကယ့်ကို ကြီးမားလှပေစွ သားဖြစ်သူက ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပါစေ မိခင်တစ်ယောက်၏ စိုးရိမ်မှုမှာ သားက ဘယ်လောက်အထိ မြင့်မြင့်ပျံနိုင်သလဲဆိုတာထက် သား ပင်ပန်းနေသလား။ ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ကျန်းမာရဲ့လား ဆိုတာကိုသာ ဖြစ်သည်။
"မေမေ... သား အဆင်ပြေပါတယ်။ သားက ဉာဏ်ရည်စောပြီး အရာရာကို ကြိုသိနေလို့ ကစားကွင်းတွေကို ကလေးဆန်တယ်လို့ ထင်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့ ထွက်ဆော့ပါ့မယ်"
မေမေက စဉ်းစားကြည့်ကာ "အဲဒါလည်း ဟုတ်သားပဲ... သားက ငယ်ငယ်ကတည်းက တကယ့်ကို အကင်းပါးခဲ့တာပဲ။ အရမ်းကို အကင်းပါးလွန်းတာ"
"ဒါနဲ့... ဒီနေ့ ပန်းခြံထဲကို အသက်တစ်နှစ်အရွယ် ပါရမီရှင်ကလေးအသစ်တွေ ရောက်လာကြတယ်လေ။ သား သူတို့ကို သွားပြီး နှုတ်ဆက်ချင်လား။ တစ်ခုတော့ သတိထားနော် သူတို့လေးတွေ ငိုအောင် မခြောက်လှန့်လိုက်နဲ့ဦး။ သူတို့က အရမ်းချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကလေးလေးတွေ သားရဲ့ ညီလေး ညီမလေးတွေပဲဥစ္စာ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှီရန်၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ ရုတ်တရက် ပြုံးယောင်သန်းသွားတော့သည်။
အသက်တစ်နှစ်အရွယ် ပါရမီရှင်လေးတွေကို နှိမ်နင်းလိုက်ရင် လူငယ်အရှင်သခင် တိုးတက်မှုမှတ်တွေ တက်လာမလားမသိဘူး။
အကယ်၍သာ တိုးတက်မှုရှိမည်ဆိုလျှင် သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မူကြိုကျောင်းတစ်ခုလုံးကို မွှေနှောက်ပြီး အနိုင်ယူပစ်မည်ဖြစ်သည်။ အသက်တစ်နှစ်သား ကလေးငယ်ဖြစ်စေ ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးဆိုးဖြစ်စေ အကုန်လုံးကို ငိုသွားအောင် ဆုံးမပစ်မည်ဟု သူတွေးနေမိ၏။
ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ရယ်ချင်စရာကောင်းသော အမူအရာဖြင့် "မေမေ... အခုပဲ အဲဒီကလေးလေးတွေကို သွားကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ"
မေမေ: "စိတ်ဝင်စားသွားပြီလား"
"စိတ်ဝင်စားရုံတင်မကဘူး။ အများကြီးကို စိတ်ဝင်စားသွားတာ"
ထို့ကြောင့် နံနက်စာ စားသောက်ပြီးနောက် ရွှီရန်နှင့် မေမေတို့သည် ချီယွန်းတောင်၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ကလေးငယ်အသစ်များရှိရာသို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် စူပါပါရမီရှင် ကလေးငယ် ၃၀ ကျော်မှာ သူတို့၏ ခြေတံတိုလေးများဖြင့် လျှပ်စစ်အလား ပြေးလွှားနေကြသည်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ရယ်မောဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ရွှီရန်မှာ ကျားမလေး၏ ငယ်ဘဝကိုပင် သတိရသွားမိ၏။
ကျားမလေးကတော့ အဲဒီအရွယ်မှာ အများကြီး ပိုပြီး ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းခဲ့တာပေါ့။
"မင်္ဂလာပါရှင်... တစ်ချက်လောက် မေးပါရစေ..."
မလိုအပ်သော ပြဿနာများ မဖြစ်ရအောင် မေမေက မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုက်ရိုက်ပင် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ကျွန်မနာမည် လင်းချန်းပါ ဒါကတော့ ကျွန်မရဲ့သား ရွှီရန် ပါ။ အရင်အသုတ် ပါရမီရှင်အတန်းကပါရှင်။"
ရွှီရန်…
ထိုတောက်ပလှသော အမည်နာမ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်... သင်တန်းဆရာများ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများနှင့် မိခင်အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ရွှီရန်ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာတော့သည်။ ထိုအကြည့်များထဲတွင် ချီးကျူးအားကျမှုနှင့် စပ်စုလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။
"ရွှီရန်လား ငါသူ့ကို သိတာပေါ့။ သူက အရမ်းနာမည်ကြီးတာလေ အရင်အသုတ်ရဲ့ အကျော်ကြားဆုံး ပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ နားလည်မှုစွမ်းအားမြင့်တဲ့ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ အသန်မာဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင်လို့တောင် ဆိုကြတယ်"
"သူက ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေထက် တစ်နှစ်ငယ်ပေမဲ့ အံ့မခန်း ကျွမ်းကျင်မှုတွေနဲ့ ကျူးယွီဟန်တို့လို ပါရမီရှင်တွေကိုတောင် အနိုင်ယူပြခဲ့တာလေ။ သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ချက်တွေက တကယ့်ကို နာမည်ကြီးပဲ"
"အခုဆို သူက လေးနှစ်နဲ့ ကိုးလပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား။ သူ့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးက ၁၀၇၀ မှတ်တောင် ရောက်နေပြီ အာဒမ်ထက် နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ"
"တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ"
မိခင်များမှာ တီးတိုးတိတ်တိတ်ဖြင့် စကားဝိုင်းဖွဲ့နေကြတော့သည်။
"ဒါတင်မကဘူး အဲဒီကလေးက ချောလည်းချောသလို အရပ်လည်း ရှည်တယ်... တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်းတွေ စုပြုံနေတဲ့ ကလေးပဲ"
ရုပ်ရည်နှင့် ပါရမီအကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက် အမျိုးသမီးများ၏ သဘာဝအတိုင်း ရုပ်ရည်အကြောင်း ရောက်သွားကြပြန်သည်။ ရုပ်ရည်အလွန်ချောမောသူများမှာ ကလေးငယ်များကို ဆွဲဆောင်ရန် အလွန်လွယ်ကူသည် မဟုတ်ပါလား။
ရွှီရန် ကွင်းအစွန်းတွင် ရပ်နေစဉ်မှာပင် ကလေးငယ်တစ်အုပ်မှာ သူ့ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။ သူတို့၏ ဖောင်းဖောင်းအိအိ ပါးပြင်လေးများမှာ နီမြန်းနေပြီး တောက်ပသော မျက်လုံးလေးများဖြင့် ရွှီရန်ကို စူးစမ်းကြည့်ရင်း ချိုသာစွာ ပြုံးပြနေကြ၏။
"ယီးယား... ယီးယား"
"အာဘား... အာဘား"
ကလေးငယ်အချို့မှာ သူတို့၏ လက်ကလေးများကို ဆန့်တန်းကာ ချီခိုင်းနေကြသည်မှာ ရွှီရန်အပေါ် အလွန်ပင် ခင်မင်ဟန် ရှိနေကြသည်။ ရွှီရန်က သင်တန်းဆရာကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သင်တန်းဆရာကလည်း တားဆီးခြင်းမရှိဘဲ "ဝင်လာခဲ့လေ... သူတို့လေးတွေနဲ့ အချိန်ခဏလောက် အတူတူဖြတ်သန်းပေးလိုက်ပါဦး" ဟု ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
ရွှီရန်ကလည်း သူ၏ တိုးတက်မှုမှတ်များ ရနိုင်မလားဆိုသည်ကို သိလိုလှသဖြင့် ကွင်းထဲသို့ ဝင်ကာ ကလေးငယ်များကြားတွင် ရောနှောနေထိုင်လိုက်သည်။ ဆော့ကစားလိုသော ကလေးငယ်များမှာ ရွှီရန်ပေါ်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်ဖိကာ တောင်ပုံရာပုံ စုပြုံနေကြတော့သည်။
"အာဘား... အာဘား"
"ယီးယား... ယီးယား"
ကလေးငယ်တို့၏ ပျော်ရွှင်ရယ်မောသံများမှာ ကွင်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။
"နှိမ်နင်းခြင်း"
"နှိမ်နင်းခြင်း"
ရွှီရန်က စတင်ကာ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကလေးများကို အသုံးပြုကာ ကလေးငယ်အချို့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ လှဲချလိုက်သည်။ ကလေးငယ်များမှာ လိပ်ကလေးများအလား လက်ခြေများ လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေကြတော့သည်။
"ခစ် ခစ် ခစ်..."
ရွှီရန်က တမင်တကာပင် လူဆိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်ရာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ကလေးငယ်များဖြင့် ဗရုတ်ဗရက် ဖြစ်သွားတော့သည်။
[သင်သည် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူလိုက်သည် လူငယ်အရှင်သခင် တိုးတက်မှု +၁...]
[သင်သည် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူလိုက်သည် လူငယ်အရှင်သခင် တိုးတက်မှု +၁...]
[သင်သည် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူလိုက်သည် လူငယ်အရှင်သခင် တိုးတက်မှု +၁...]
ဟင်…
တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်တာပဲလား။
စိတ်ထဲမှ အသိပေးချက်များကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှီရန်မှာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် အလွန်အမင်း အံ့ဩဝမ်းသာသွားရသည်။ သူသည် တိုးတက်မှုမှတ်များကို ပျော်ရွှင်စွာ စတင်စုဆောင်းတော့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူက ရှုံးနိမ့်ဟန်ဆောင်ကာ ကလေးငယ်များ၏ အောက်တွင် အဖိခံနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ထုတ်ပြကာ ကလေးငယ်တစ်အုပ်ကို လဲကျအောင် လုပ်လိုက်သည်။
တိုးတက်မှု +၁...
တိုးတက်မှု +၁...
တိုးတက်မှု +၁...
ကလေးငယ် ၃၅ ဦးထံမှ တိုးတက်မှုမှတ် ၃၅ မှတ်တိတိ သူ ရရှိလိုက်သည်။
"ဒါက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ"
ရွှီရန် ကျေနပ်သွားကာ တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ အမြန်ထွက်ခွာလိုက်သည်။
မနက်ဖြန်ရော ထပ်ပြီး မှတ်စုဆောင်းလို့ ရဦးမလားမသိဘူး။ အကယ်၍ မနက်ဖြန်လည်း ဒီလိုပဲ ဆော့လို့ရမယ်ဆိုရင် ဒီရွှေရောင်အောင်မြင်မှုကတော့ အလကားပေးနေသလိုပဲ။
ရွှီရန် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဘေးနားရှိ မေမေကလည်း ကျေနပ်အားရစွာ ကြည့်နေပြီး ရွှီရန်ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ "ဒါမှ ကလေးဆိုတာမျိုးပေါ့။ နေ့တိုင်း ဒီထက်ပိုပြီး ပြုံးပြုံးလေးနေနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရွှီရန် ပျော်ရွှင်မှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ "ဟုတ်ကဲ့ပါ မေမေ။ အခု အတန်းသွားတက်ကြမလား"
"သွားကြစို့... ခုနတင် WeChat စစ်ကြည့်တာ ကျားမလေးတော့ အထိနာနေပြီထင်တယ်"
"ဗျာ ကျားမလေး ရှုံးသွားတာလား"
မေမေက မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး "ဘာကျားမလေးလဲ နာမည်တွေ လျှောက်မပေးနဲ့လေ။ အဲဒါ သားရဲ့ ညီမလေး လျူလီပါ။ အခု ဖုန်းရန်တို့အုပ်စုက ရွှီရန်ကို ခေါ်ခဲ့။ ရွှီရန်ကို ခေါ်ခဲ့ ဆိုပြီး အော်ဟစ်နေကြတယ်တဲ့..."
"ဪ... သူတို့က အဲဒီလောက်တောင် ဘဝင်မြင့်နေကြတာလား"
ဘဝင်မြင့်နေကြတာလား... ဒါဆိုရင်တော့ သူတို့ဆီကနေ လူငယ်အရှင်သခင် တိုးတက်မှုမှတ်တွေ သွားယူရမှာပေါ့။
ဤသို့တွေးတောရင်း သားအမိနှစ်ဦးမှာ လက်တွေ့လေ့ကျင့်ရေးခန်းမရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။
ခန်းမတံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ချိန်တွင်...
"ကျွီ"
ထိုအသံမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အကြည့်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာတော့သည်။