အခန်း (၄၇)

ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာမူ သူ၏ နားထင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း တကယ်ပင် အကြံကုန်နေရှာတော့သည်။

လီချင်းဟုန်ကလည်း မနေနိုင်ဘဲ တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့် "ရေကန်အောက်ခြေကနေ ဝိညာဉ်သတ္တဝါတွေ မွေးဖွားလာတာကို ကျွန်မ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် သွားရောက်စစ်ဆေးတာတောင် ဘာအစအနမှ ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင်တော့ ဒီဝိညာဉ်သတ္တဝါက အတော်လေးကို ကြောက်စရာကောင်းနေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်ဆရာနှစ်ဦးကလည်း "မြို့တော်ကို အမြန်ဆုံး အစီရင်ခံရမယ်။ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေပဲ" ဟု ထောက်ခံကြသည်။

သို့သော် လုယာက ခေါင်းခါယမ်းလျက် "လမင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို လှည့်စားနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တဝါဆိုတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်လို့လား။ အကယ်၍သာ အဲဒီလိုစွမ်းရည်ရှိရင် လူသားမျိုးနွယ်တွေ ပျက်သုဉ်းသွားတာ ကြာလှပြီပေါ့" ဟု ပြန်လည်ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ဆွံ့အသွားကြပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။

ညီမလေးလု ပြောတာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သားပဲ။ ဝိညာဉ်ကြယ်ဆိုတာ ထူးဆန်းပေမဲ့ အဲဒီလောက်အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က စွမ်းအင်တစ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်တွေဖြစ်လို့ မျက်လှည့်ပြတဲ့ အတတ်ရှိရင်တောင် ဘယ်သူ့ကိုမှ လုံးဝဥဿုံ လှည့်စားထားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

"ဟုတ်တယ်... ကျင့်ကြံသူတွေက ဝိညာဉ်တွေဆီကထွက်တဲ့ အနံ့အသက်နဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းတွေကို အာရုံခံနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတာပဲ..."

"ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ ဒီဝိညာဉ်သတ္တဝါဟာ မွေးဖွားလာတဲ့ဖြစ်စဉ်မှာတင် ကျရှုံးသွားပြီး မီးခိုးငွေ့တွေလို ပျောက်ကွယ်သွားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဆရာများမှာ အမျိုးမျိုး ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးနေကြသည်။

လုယာကမူ "ငါတော့ ခန့်မှန်းမနေချင်တော့ဘူး ဒီမှာရှိတဲ့သူအားလုံးကို သန့်စင်ပေးပြီး အလင်းအကာအကွယ်တစ်ခု လုပ်ပေးလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒီအတောအတွင်း ကင်းလှည့်တာတွေကို တိုးမြှင့်လိုက်ရင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ထိုမြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးသည် သူမ၏လက်ကို ကျော့ရှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး အလင်းမှော်အတတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သင်ကြားရေးစင်တာတစ်ခုလုံးသည် ရွှေရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ သိပ်သည်းလှသော အလင်းအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

လူတိုင်းသည် ထိုရွှေရောင်မြူခိုးများကို ရှူရှိုက်မိရင်း စိတ်ထဲ၌ ကြည်လင်လန်းဆန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရကာ သူတို့၏မျက်ဝန်းများမှာလည်း အလင်းများဖြင့် တောက်ပလာကြသည်။

ကလေးငယ်များ၊ မိဘများ၊ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများနှင့် အထောက်အကူပြုဝန်ထမ်းများအားလုံးသည် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှုကို ခံစားရပြီး သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များပင် သန့်စင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

ထိုမြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် "အစ်ကိုကြီးချန်... တွေ့တယ်မလား။ လူတွေကြားထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တဝါဆိုတာ တကယ်ကို မရှိပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်မှသာ ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်တော့သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး"

စင်အောက်တွင်မူ မိခင်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ဒါက တတိယအကြိမ်မြောက် ကူးဟောင်ညိုဝိညာဉ်ငှက် ဖြစ်ရပ်ဆိုးလား"

"အို... ဒီရွံစရာကောင်းတဲ့ အကောင်တွေကို လုံးဝအမြစ်ပြတ်အောင် မရှင်းနိုင်တော့ဘူးလား ကလေးတွေ အများကြီး ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ သတင်းတွေကို မြင်ရတိုင်း ငါတော့ ကျောတောင် ချမ်းတယ်... ဟူး"

"ဒီပြင်ပကြယ်က ကျူးကျော်သူတွေကတော့ တကယ့်ကို မုန်းစရာကောင်းတာပဲ"

"ဒါနဲ့... မင်းတို့ သတိထားမိလား။ ဒီတစ်ခါ ကျောင်းအုပ်ကြီး တော်တော်လေး ပျာယာခတ်နေသလိုပဲ။ တကယ်ပဲ ကူးဟောင်ညိုဝိညာဉ်ငှက်တစ်ကောင် ပုန်းနေတာလား။ ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ လက်ကနေ လွတ်သွားတာလား"

"ဟုတ်မှာပါ... ဒါပေမဲ့ ပုန်းနေတာမဟုတ်ဘဲ မွေးဖွားမှုဖြစ်စဉ်မှာတင် ပျက်စီးသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

"အင်း..."

အချို့သော မိခင်များမှာမူ သံသယရှိနေကြဆဲပင် "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီရက်ပိုင်းမှာတော့ ပိုပြီး သတိထားရမယ်..."

နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မူကြိုကျောင်း၏ လုံခြုံရေးအဆင့်မှာ အလွန်မြင့်မားသော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်စိအောက်တွင်ပင် ဝိညာဉ်သတ္တဝါတစ်ကောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟူသောအချက်က လူအချို့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက အားလုံးကို ပြန်လည်နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"မကြောက်ကြပါနဲ့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် နေ့ညမပြတ် ကင်းလှည့်ပေးပါ့မယ်။ ပြီးတော့ သုံးရက်တစ်ကြိမ် ဆရာမလုကို ဖိတ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်တွေကို မှော်အတတ်နဲ့ ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။ အကယ်၍ အဲဒီဝိညာဉ်ကောင်က ပေါ်လာပြီး အန္တရာယ်ပေးဖို့ ကြိုးစားရင် ကျွန်တော် နှစ်စက္ကန့်အတွင်း ရောက်လာပါ့မယ်။ အဲဒီကောင်ထက် ကျွန်တော်က ပိုမြန်မှာ သေချာပါတယ်"

"ကဲ... အခုတော့ လူစုခွဲလို့ရပါပြီ။ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ နေထိုင်ကြပါ မကြောက်ကြပါနဲ့"

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ လူစုခွဲခိုင်းလိုက်လေသည်။

သို့သော် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ အာမခံချက်များရှိနေသော်လည်း မူကြိုကျောင်းဝန်းအတွင်း တင်းမာမှုများ အနည်းငယ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ မိခင်အများစုမှာ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ အမြဲတစေ အနားမှာရှိနေသည့်တိုင် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြဆဲပင်။

ပထမတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်... ဘာပြဿနာမျှ မရှိပေ။

ဒုတိယရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်... ဘာပြဿနာမျှ မရှိပေ။

တတိယရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်... ဘာပြဿနာမျှ မရှိပေ။

စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် အန်တီလုကို ထပ်မံဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ သူမသည် အလင်းမှော်အတတ်ကို အသုံးပြုကာ ကလေးငယ်များနှင့် ဝန်ထမ်းအားလုံးကို သန့်စင်ပေးသည့်အပြင် လက်ပတ်များကိုလည်း ကောင်းချီးပေးခဲ့ရာ တစ်ဖြစ်လဲ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုလုံးသည် ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ရွှီရန်မှာမူ ကြည့်ရင်းနှင့် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေမိသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် မရှိတော့သည့် လေဟာနယ်နှင့် ဉာဏ်စမ်းတိုက်ပွဲကို အလေးအနက် ဆင်နွှဲနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်သတ္တဝါသည် ကျောင်းဝန်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေဆဲဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားပြီး ကလေးများ၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရှာသည်။

ရွှီရန်: "...ဒါမျိုးဖြစ်မှန်းသိရင် အဲဒီကူးဟောင်ညိုဝိညာဉ်ငှက်ကို အလွယ်တကူ သတ်မပစ်ခဲ့ပါဘူး..."

ဤထုံးတမ်းစဉ်လာ ကိစ္စရပ်များသည် ဆယ်ရက်ခန့်သာ ကြာမြင့်ပြီး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ စိတ်မချနိုင်ဖြစ်ကာ တစ်လတိတိ သုံးရက်တစ်ကြိမ် ထိုအတိုင်း ဆက်တိုက်ပြုလုပ်ခဲ့လေသည်။

အကြိမ်တိုင်းတွင်လည်း တစ်ကျောင်းလုံးကို အနှံ့အပြား သန့်စင်စေသည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် လေဟာနယ်တို့၏ တိုက်ပွဲသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

တစ်လတာအချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

လူတိုင်း သတိထားမိသည်မှာ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်ကွင်းညိုနေသည့် ပုံစံမှာ ပန်ဒါဝက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဘာဖြစ်တာလဲ။ ကြည့်ရတာ လူလည်း တော်တော်နွမ်းနယ်နေပြီး စိတ်ဓာတ်တွေပါ ကျဆင်းနေသလိုပဲ"

"ကြားရသလောက်တော့ ကျောင်းအုပ်ကြီး တစ်ညမှ ကောင်းကောင်းမအိပ်ရဘူးတဲ့။ ညဘက်ဆိုရင် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားတွေ ဒါမှမဟုတ် မူကြိုကျောင်း ခေါင်မိုးပေါ်တွေမှာ ပေါ်လာတတ်ပြီး တစ်ကျောင်းလုံးကို လှည့်ပတ်စောင့်ကြည့်နေတတ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်..."

"တစ်ခါကဆို ကျွန်မ ညဂျူတီဝင်တုန်းက ကျောင်းအုပ်ကြီး ရေကန်ဘေးမှာ တစ်နာရီလောက်ကြီး တုပ်တုပ်မလှုပ်ဘဲ ရပ်နေတာကို တွေ့ခဲ့ရသေးတယ်"

"ကျောင်းအုပ်ကြီးက အဲဒီဝိညာဉ်သတ္တဝါကို ခုထိ ရှာနေတုန်းလား"

"ဟုတ်မှာပေါ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးခမျာ အဲဒီဝိညာဉ်ကောင် ကလေးတွေကို အန္တရာယ်ပြုမှာကို အရမ်းစိုးရိမ်နေရှာတာ..."

"မဟုတ်မှလွဲရော... ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင်ပဲ ဝိညာဉ်ပူးနေတာများလားလို့ ငါတော့ ထင်မိတယ်"

တစ်စုံတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ထူးထူးဆန်းဆန်း အတွေးပေါက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"လျှောက်မပြောနဲ့ ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

"..."

ရွှီရန်: "...ဟူး ငါ့ရဲ့ မရည်ရွယ်ဘဲ လုပ်လိုက်မိတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုက ကျောင်းအုပ်ကြီးကို သူ့ရဲ့ အသက်ကြီးပိုင်းအရွယ်မှာ လေဟာနယ်နဲ့ ဉာဏ်စမ်းတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရအောင် လုပ်မိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ..."

နွမ်းလျပိန်ချောင်နေသော ကျောင်းအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ရွှီရန်မှာမူ သူ၏ မျက်နှာထားကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းထိန်းထားကာ သူ၏ ဘဝတွင် အဝမ်းနည်းဆုံး ဖြစ်ရပ်များကိုသာ ထပ်ဖန်တလဲလဲ ပြန်လည်စဉ်းစားနေရတော့သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွန်မထင်တာတော့ အစ်ကိုကြီး အလွန်အကျွံ တွေးပူနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

လီချင်းဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီဝိညာဉ်ကောင်က ကံမကောင်းလို့ မွေးဖွားမှုဖြစ်စဉ်မှာတင် ကျရှုံးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ကလေးတွေလည်း ဘာမှမဖြစ်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပဲဟာကို ဘာလို့ ဒီလောက် ပူနေတာလဲ"

ကျောင်းအုပ်ကြီးက အံကြိတ်ကာ "ငါ ဒါကို အရှုံးမပေးနိုင်ဘူး နောက်ထပ် နှစ်လအတွင်းမှာသာ သူ ပေါ်လာပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ အန္တရာယ်မပြုဘူးဆိုမှ ငါ အလွန်အကျွံ တွေးပူမိတာလို့ လက်ခံမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မည်သည့်ဝိညာဉ်သတ္တဝါမျှ ဘယ်သူ့ကိုမှ အန္တရာယ်မပြုဘဲ နှစ်လတိတိ အောင့်အည်းမခံနိုင်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ထိုဝိညာဉ်သတ္တဝါနှင့် ဆင်နွှဲနေသော တိုက်ပွဲတွင် သူ့ကိုသူသက်သေပြရန်နှင့် သူ၏ တစ်ဘဝစာ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ဆယ်တင်ရန် အားခဲထားတော့သည်။

ရွှီရန်: "..."

ကြောက်စရာကြီး…..

သူသည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ၏တစ်ဘဝလုံးအတွက် ထာဝရ သိမ်းဆည်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ အကြောင်းမှာ အကယ်၍ ကျောင်းအုပ်ကြီးသာ သူ တိတ်တဆိတ် သတ်ပစ်လိုက်သည့် ကူးဟောင်ညိုဝိညာဉ်ငှက်ကြောင့် နှစ်လတိတိ အိပ်ရေးပျက်ခဲ့ရသည်ကို သိသွားပါက ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် သူ့ကို သေချာပေါက် အရေခွံဆုတ်ပစ်မည် မဟုတ်ပါလား။