အခန်း (၂၇၉)
Vol. 25 Ch. 279
“အရှင်မင်းကြီး... ဒါတင်မကသေးပါဘူး”
အိုးယဲ့ဇီက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး - “ဒီဓားငယ် ၅ လက်ဟာ မိခင်နဲ့ သားသမီးတွေလိုမျိုး ပင်မဓားကြီးနဲ့ ချိတ်ဆက်နေတာမို့ တစ်လက်နဲ့ တစ်လက် ရိုးရှင်းတဲ့ သတင်းစကားတွေကို ပေးပို့နိုင်စွမ်းရှိပါတယ်။ ဝမ်းနည်းတာ၊ ပျော်ရွှင်တာ စတဲ့ ခံစားချက်တွေကိုပါ သိနိုင်တာပါ။ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာနေရင်တောင် ဒါဟာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိပါဘူး”
“တကယ်ပဲလား” လင်းပိုင်ဖန် အလွန်အံ့သြသွားသည်။
“ဒါတင်မကပါဘူး၊ အရေးအကြီးဆုံး အချက်ကတော့ ပင်မဓားကို ကိုင်ထားရင် အဲဒီဓားငယ်တွေကို အမိန့်ပေးနိုင်ရုံတင် မကဘဲ စွမ်းအင်တွေကိုပါ စီးဆင်းစေနိုင်တာပါ။ ပင်မဓားရဲ့ စွမ်းအားကို ဓားငယ်တွေဆီ ပို့လွှတ်နိုင်သလို၊ ဓားငယ်တွေဆီက စွမ်းအားကိုလည်း ပင်မဓားဆီ ပြန်ယူလို့ရပါတယ်”
“စွမ်းအင်ကိုပါ လွှဲပြောင်းပေးလို့ရတယ် ဟုတ်လား” လင်းပိုင်ဖန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားများကိုပင် ထုတ်လွှတ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။
သူက ရွှမ်ရှောင်နတ်ဓားကို အိုးယဲ့ဇီထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး - “မောင်မင်း တစ်ချက်လောက် စမ်းပြပါဦး”
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး” အိုးယဲ့ဇီက နတ်ဓားကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ယူလိုက်ပြီး သူ၏ အစစ်အမှန် ချီများကို စုစည်းကာ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ထိုစွမ်းအားသည် အတောင် ရာနှင့်ချီဝေးသော ဓားငယ်များဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးစက်သွားသည်။ ဓားငယ် ၅ လက်သည် မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ‘အင်ပါယာချီအဆင့်’ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ကွက်နှင့် မခြားသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဘုန်း...”
လင်းပိုင်ဖန်က လက်ခုပ်တီးကာ ချီးကျူးလိုက်သည် - “ကောင်းတယ်၊ စွမ်းအားတွေက တကယ်ပဲ ကူးသွားတာပဲ။ တကယ့်ကို လှပတဲ့ တိုက်ကွက်ပဲ”
ထိုတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ပြီးနောက် အိုးယဲ့ဇီက ဓားကို လင်းပိုင်ဖန်ထံ ချက်ချင်း ပြန်ပေးလိုက်သည်... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဓား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပြီး မိစ္ဆာတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
“အရှင်မင်းကြီး... ဓားတွေကြားမှာ စွမ်းအားလွှဲပြောင်းလို့ ရတယ်ဆိုပေမဲ့ လျစ်လျူရှုလို့မရတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒါကတော့ လွှဲပြောင်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ စွမ်းအင်တချို့ ဆုံးရှုံးသွားတာပါပဲ။ အကွာအဝေး ဝေးလေလေ စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှု များလေလေဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်ကလည်း လျော့နည်းသွားပါလိမ့်မယ်”
“ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင်တော့ ဓားတွေရဲ့ အကွာအဝေးက မိုင်တစ်ထောင်ထက် ကျော်သွားရင် စွမ်းအားတစ်ဝက်ပဲ ကျန်ပါတော့မယ်။ မိုင်နှစ်ထောင်ဆိုရင် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက် လျော့သွားနိုင်ပြီး မိုင်သုံးထောင်ဆိုရင်တော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက မရှိသလောက် ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်”
“ဒါတောင်မှ ဒီဓား ၅ လက်က လျစ်လျူရှုလို့မရတဲ့ လက်နက်တွေပဲ” လင်းပိုင်ဖန်မှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဓား ၅ လက်သည် နိုင်ငံအတွက် မဟာဗျူဟာမြောက် အရေးပါသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ လင်းပိုင်ဖန် အနေဖြင့် ဤဓား ၅ လက်ကို မဟာရှ၏ ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေများတွင် အရပ်မျက်နှာအသီးသီး ခွဲထားကာ နယ်စပ်ကို စောင့်ရှောက်ခိုင်းနိုင်သည်။ ဤသို့ဖြင့် မည်သည့်ဘက်က ရန်သူလာလာ သူက ရွှမ်ရှောင် ပင်မဓားမှတစ်ဆင့် ဓားငယ်များဆီသို့ စွမ်းအားပို့လွှတ်ကာ ရန်သူကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီး နိုင်ငံ၏ ကာကွယ်ရေးကို အားကောင်းစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဒီဓား ၅ လက်ဟာ အင်ပါယာ မြေပုံ၏ အားနည်းချက်ကို ဖာထေးနိုင်ပေသည်။ လင်းပိုင်ဖန်ဟာ အင်ပါယာ မြေပုံကနေ နိုင်ငံအတွင်းရှိ မည်သည့် နေရာကိုမဆို တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း နိုင်ငံ၏ ပိုင်နက်ကို ကျော်လွန်လျှင်တော့ မရတော့ချေ။
“ဓားကောင်းတွေပဲ၊ တကယ်ကို ထူးမြတ်တဲ့ ဓားတွေပဲ” လင်းပိုင်ဖန်မှာ ဓားများကို လက်က မချနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။
“အမှန်ပါပဲ အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါတွေက တကယ့်ကို ထူးမြတ်တဲ့ ဓားတွေပါပဲ” ဟု အိုးယဲ့ဇီက ဂုဏ်ယူစွာ ဆိုလိုက်သည်။
သူသွန်းလုပ်ခဲ့သမျှ နတ်ဓားများအနက် ရွှမ်ရှောင်နတ်ဓားက ပထမဆိုလျှင် ဤဓားငယ် ၅ လက်မှာ ဒုတိယဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သူ၏ အဂုဏ်ယူရဆုံး ဖန်တီးမှုများ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။
ဓားများကို ခဏမျှ ကစားကြည့်ပြီးနောက် လင်းပိုင်ဖန်က နောက်ဆုံးတွင် ဓားများကို ပြန်ချလိုက်ကာ ပြုံးလျက် - “အိုးယဲ့ဇီ... မောင်မင်း နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုကို လုပ်ဆောင်လိုက်ပြန်ပြီ။ ဒီဓားငယ်တွေက ငါတို့နိုင်ငံအတွက် အင်မတန် အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ မောင်မင်းကို ငါကိုယ်တော် ဘယ်လို ဆုလာဘ်တွေ ပေးရမလဲ”
“အရှင်မင်းကြီး... ဆုလာဘ်တွေကိုတော့ ခေတ္တမေ့ထားပေးပါ၊ ကျွန်တော်မျိုးမှာ ဘာလိုအင်ဆန္ဒမှ မရှိတော့ပါဘူး”
အိုးယဲ့ဇီက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် - “အခု ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒကတော့ ဓားသွန်းလုပ်တဲ့ အတတ်ပညာရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ဆက်ပြီး ရှာဖွေဖို့ပါပဲ။ ရွှမ်ရှောင်နတ်ဓားနဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ့်၊ ဒါမှမဟုတ် သာလွန်မယ့် ဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး…”
လင်းပိုင်ဖန်ကလည်း သူ့ကို စိတ်ထဲကနေ လေးစားနေမိသည်။
“နိုင်ငံကို အကျိုးပြုတဲ့သူကို ဆုမပေးဘဲနဲ့တော့ နေလို့မရဘူး။ ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ရအောင်... မောင်မင်းကို မြို့စားဘွဲ့ အပ်နှင်းလိုက်မယ်၊ ခံစားခွင့်တွေ အားလုံးကိုလည်း အဲဒီအတိုင်း စီစဉ်ပေးစေမယ်။ ဒါ့အပြင် ရွှေတေး သောင်းချီနဲ့ အကောင်းဆုံး အရက်အိုး တစ်ရာကိုလည်း ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးသနားမယ်”
“ကျေးဇူးတော်ြကီးမြတ်လှပါတယ် အရှင်မင်းကြီး” အိုးယဲ့ဇီက တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်တော်ကို နာခံလိုက်သည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ထပ်ဖြည့်ပြောသည် - “ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ပြီးခဲ့တဲ့ ငလျင်တုန်းက လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့ အဖိုးတန် ကုန်ကြမ်းတွေ အများကြီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေကို မောင်မင်းဆီ ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်”
အိုးယဲ့ဇီမှာ နောက်ဆုံးတော့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး - “အရှင်မင်းကြီး... လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့ ကုန်ကြမ်းတွေ တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အများကြီး ထွက်တာလား”
လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလျက် - “ဟုတ်တယ်၊ အများကြီးပဲ။ လှည်းအစီး ၂၀ ကျော်တောင် တိုက်ရတယ်”
အိုးယဲ့ဇီ မှင်သက်သွားပြီး- “အဲဒီလောက်တောင် များတာလား”
သူ၏ ရင်ထဲတွင် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ပေ။ အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ပဲ ‘ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သားတော်’ ဖြစ်နေလို့များလား။ အပြင်က ကောလာဟလတွေကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း သူလည်း အနည်းငယ် ယုံကြည်လာမိသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလောက်များတာ။ မောင်မင်း စိတ်ကူးပေါက်ရင် လေ့ကျင့်တဲ့ အနေနဲ့တောင် အဲဒါတွေကို သုံးလို့ရတယ်” ဟု လင်းပိုင်ဖန်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
“ဒါကတော့ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လွန်းပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုး နှမြောလွန်းလို့ မလုပ်ရက်ပါဘူး... ဟဲဟဲ..။ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး” အိုးယဲ့ဇီက ဝမ်းသာအားရ အမိန့်ကို နာခံလိုက်သည်။
ထို့နောက် လင်းပိုင်ဖန်သည် ရွှမ်ရှောင်ဓား၏ မျိုးဆက်ဓား ၄ လက်ကို ယူကာ ပြင်ပရန်သူများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မဟာရှကို ဝန်းရံထားသော တောင်တန်းကြီး ၄ ခုတွင် အသီးသီး ထားရှိစေခဲ့သည်။ သူကတော့ တစ်လက်တည်းကိုသာ အခြေအနေအရ သုံးရန် သိမ်းထားလိုက်သည်။
နှစ်ရက်အကြာတွင် နန်းတော်အတွင်းမှ အင်မတန် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်သို့ တိုးဝင်သွားကာ အပေါ်ယံက တိမ်တိုက်များကိုပင် လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။ ဤဖိအားအောက်တွင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များအားလုံး တုန်လှုပ်ကာ ပုန်းအောင်းကုန်ကြရသည်။
ပြည်သူများမှာလည်း ရင်ဘတ်ထဲတွင် တင်းကျပ်ကာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာကြပြီး သိုင်းပညာရှင်များမှာမူ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့ကုန်ကြသည်။
“ဘယ်လောက် ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါလဲ။ ဘယ်လို နတ်ဘုရားမျိုးလဲ။ တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”
“ငါတို့လို ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ ခက်နေပါလား”
“မကောင်းဘူး၊ အဲဒီအရှိန်အဝါက နန်းတော်ထဲက လာတာပဲ။ အမြန်သွားပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကာကွယ်ကြစို့”
လူတွေက သူတို့၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းပညာများကို သုံးကာ နန်းတော်ဆီသို့ အလောတကြီး ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။