အခန်း (၁၅-၁၆)

အခန်း ( ၁၅ ) - ခေါက်ဆွဲပြုတ်ရတာက ခက်ခဲလို့လား

ဧည့်သည်တွေက စိတ်လှုပ်ရှားနေကာ သူတို့တွေ ကြွားလုံးထုတ်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီဟု တွေးလိုက်လေသည်။

လူခြောက်ယောက်ကို သုံးဖွဲ့ခွဲလိုက်လေသည်။ ဟဲယွမ်နှင့် ကျောက်ကျဲ့ ယာယီတဲဆောက်ရန်တာဝန်ယူခဲ့ပြီး ဟော်ရင်ရင်နှင့် အောင်းကျစ်ဖျင်က ထောက်ပံ့ပစ္စည်းအိတ်များကို သွားရှာခဲ့ပြီး ရှန်းတန်နှင့် ကျိုးဟောက်က မီးဖိုဖိုခဲ့သည်။

မီးဖိုဖိုခြင်းက အလွန်ရိုးရှင်းကာ ကျိုးဟောက်သာ ဘေးမှ နားပူနာဆာ မလုပ်ပါက ပိုအဆင်ပြေမည်ဖြစ်သည်။

သူက အမိန့်ပေးခိုင်းစေရုံမှလွဲ၍ တခြားလုပ်တတ်သည် မရှိပေ။

မီးဖိုဖိုပြီးသွားသော်လည်း ခေါင်မိုးတစ်ဝက်က အနည်းငယ်သာ ပြင်ဆင်ရသေးသည်။

ကျိုးဟောက်က လမ်းလျှောက်လာရင်း ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဘာလို့မပြီးသေးတာလဲ၊ မလာခင်တုန်းက လေ့လာခဲ့တာ မရှိဘူးလား၊ မသိရင်လည်း ဘာလို့အစောကြီး မပြောတာလဲ။”

ကျောက်ကျဲ့က မသက်မသာပြုံးပြလိုက်လေသည်။ “အင်း၊ လက်က လိုက်မလုပ်နိုင်တာ။”

“မျက်လုံးနဲ့ကြည့်ရင်လွယ်သလိုဆိုပေမယ့် လက်က မလုပ်နိုင်ဘူး။” ဟဲယွမ်ကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရှန်းတန်က လက်ခုပ်တီးပြီး လျှောက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ လုပ်ကြည့်မယ်။”

ခေါင်မိုးပြင်ဆင်ခြင်းက ကျွမ်းကျင်မှု တချို့ လိုအပ်ကာ သူမ အတိတ်ဘဝတုန်းက အတွေ့အကြုံရှိခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ယောက်က ရှက်ရွံ့ကာ အောက်ဆင်းလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် အနောက်မှ လှောင်ရယ်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ ရှန်းတန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျိုးဟောက်က လှောင်ရယ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်လေသည်။

ရှန်းတန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဘာရယ်တာလဲ။”

ကျိုးဟောက်က ဂုဏ်ယူဟန်ဖြင့် ခေါင်းကိုကိုင်ထားသည်။ “အထင်မလွဲပါနဲ့၊ မင်းလိုမိန်းကလေးက ဒီလိုကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်တတ်မှာလဲ၊ နေဝင်တော့မှာ ကျန်တဲ့လူတွေနှောင့်နှေးအောင် မလုပ်နဲ့။”

“ကျွန်မ မတတ်ဘူးဆိုပေမယ့် ရှင်ကကော လုပ်တတ်လို့လား၊ ဒီနေ့ ညနေတစ်ညနေလုံး ရှင်က ဘာမယ်မယ်ရရမှမလုပ်ဘဲ ပါးစပ်က ပွစိပွစိပြောနေတာပဲတွေ့တယ်။”

[အစ်မတန် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကီးဘုတ်ဖိုက်တာ လုပ်ပေးပါ။]

[အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကိုပဲ မရပ်မနားပြောနေတဲ့လူတွေကို ငါအမုန်းဆုံးပဲ။]

[အမ် သူ့စကားက ကြမ်းပေမယ့် သူပြောတာ မှန်တယ်လို့ထင်တယ်၊ ရှန်းတန်က အလှပန်းအိုးလေးပဲလေ။ အမိုးပြင်တာက လွယ်တဲ့အလုပ် မဟုတ်ဘူး၊ သူက အာရုံစိုက်ခံရအောင်လုပ်နေတာ၊ ကျန်တဲ့လူတွေကို နှောင့်နှေးအောင်လုပ်နေတာ။]

ကျောက်ကျဲ့နှင့် ဟဲယွမ်က ရှန်းတန်ကို လေးစားစွာကြည့်လိုက်သည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွင့်နေသည့်အစီအစဉ်မှာတောင် သူမက ထိုသို့ပြန်ပြောရဲသည်အထိ ရဲတင်းလှသည်။

ရှန်းတန်က အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “တကယ်လို့ ကျွန်မ ပြင်နိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ပေးမှာလဲ။”

ကျိုးဟောက်က ပြောလိုက်လေသည်။ “မင်းသာပြင်နိုင်ရင် ငါက ကင်းမီးကောက်ထောင်ပြီး ခေါင်းလျှော်ပြမယ်။”

ရှန်းတန်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေသည့်စက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ “သူအဲလိုပြောတာနော်၊ အကုန်လုံးသက်သေရှိတယ်နော်၊ စကားပြန်ရုတ်သိမ်းတဲ့လူက ခွေးဖြစ်မှာ။”

“နေဦးလေ။ မင်းရှုံးရင် လုပ်ပေးရမယ့်ကိစ္စ မပြောရသေးဘူး။”

ရှန်းတန်က လက်ခါပြလိုက်သည်။ “ပြင်ထားတာကိုပဲ ကြည့်လိုက်။”

သူမက စကားပြောပြီးသည်နှင့် အမိုးပြင်ရန် အပေါ်သို့ကုတ်တက်သွားပြီး ကျွမ်းကျင်စွာ ပြုပြင်ခဲ့သည်။

[ဟားဟား အာရုံစူးစိုက်ခံချင်တာနဲ့ပဲ အဲလောက်အမြင့်ကြီးထိ ထက်ရတဲ့အထိ သူက အရှက်ကိုမရှိဘူး။]

[တကယ်လို့ ရှန်းတန်က တကယ်ပြုပြင်တတ်တယ်ဆိုရင်ရော။]

[မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူသာတကယ်ပြင်တတ်မယ်ဆိုရင် ငါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြီး ချီးစားပြမယ်။]

[အစ်ကိုရေ အစားအသောက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး လိမ်မပြောရဘူး။]

ကျိုးဟောက်ကလည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ရှန်းတန် တကယ်ကြီးတော့ မပြင်တတ်ဘူးမလား။

သို့ပေမယ့် သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ငြိမ်အောင် ပြန်လုပ်ခဲ့လေသည်။

ရှန်းတန်က အနုပညာလောကတွင် မည်သည့်အရည်အချင်းမှ မရှိသည့် အလှပန်းအိုးသာဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိသည်။

အချိန်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကုန်သွားသည်နှင့် ကျိုးဟောက်၏ အမူအရာက ပိုရုပ်ဆိုးလာခဲ့သည်။ သူက ခက်ခက်ခဲခဲ တံတွေးမြိုချလိုက်လေသည်။

ဘုရားရေ ရှန်းတန်က တကယ်ပဲ ခေါင်မိုးပြုပြင်နည်းကို သိနေတာပဲ။

ကျောက်ကျဲ့၊ ဟဲယွမ်နှင့် ကြည့်ရှုသူတွေကလည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

ရှန်းတန် ပြုပြင်ပြီးသွားသည့်နောက်တွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ဖန်သားပြင်က ခဏလောက် ငြိမ်သက်သွားပြီးသည့်နောက်တွင် မှတ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

[ဠီးပဲဟေ့။]

[ဘုရားရေ ရှန်းတန်က ပြုပြင်ဆောက်လုပ်နည်းကို သိနေတာပဲ။]

[စောနက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြီး ချီးစားပြမယ်လို့ မန့်တဲ့အစ်ကိုရေ ss ယူထားတယ်နော်၊ ဘယ်အချိန် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှာလဲ။]

ရှန်းတန်က အောက်ပြန်ဆင်းလာပြီးနောက် လက်ကိုဖုန်ခါပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုလဲ။”

ကျိုးဟောက်က အံကြိတ်လိုက်သည်။ “ကတိက ကတိပဲ။”

သူက ဟဲယွမ်နှင့် ကျောက်ကျဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးပါဦး။”

ထို့နောက် သူက ကမ်းခြေဘက်သွားကာ ကင်းမြီးကောက်ထောင်ပြီး သူတို့၏ အကူအညီဖြင့် ခေါင်းလျှော်ခဲ့လေသည်။

သူ့အပေါ် ရှန်းတန်၏အပေါ် အကောင်းမြင်သွားခဲ့လေသည်။ သူက ပါးစပ်ငြိမ်ငြိမ်မနေသော်လည်း အားကစားတော့တော်သည်။

ခေါင်းကို ပင်လယ်ရေဖြင့် နစ်ပြီးသည့်နောက်တွင် ကျိုးဟောက်က ရေစိုနေသည့်ဆံပင်ကို လက်ဖြင့်ခါလိုက်ပြီး သူ၏ ချောမောသည့်အသွင်ကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

“အခု ရပြီလား။”

ရှန်းတန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “မဆိုးပါဘူး။”

ကျိုးဟောက်က အနည်းငယ် မျက်နှာနီသွားသော်လည်း အေးစက်သည့်ဟန်ဖြင့် သူ့ခေါင်းကို ကိုင်ထားလေသည်။

“ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက် ကတိတည်တယ်။”

[သူက အကျင့်လေးသာ သိပ်မကောင်းပေမယ့် မိုက်တော့မိုက်သားဟ။]

[ဟားဟား ကျိုးဟောက်တောင် ကင်းမြီးကောက် ထောင်ပြီးပြီ၊ ချီးစားပြမယ်ဆိုတဲ့ ဟိုအစ်ကို ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။]

[အာရုံနောက်ခံမနေနဲ့၊ သူအကောင့် ဖျက်သွားပြီ။]

ထို့နောက် အောင်းကျစ်ဖျင်နှင့် ဟော်ရင်ရင်က ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ရေ၊ အစာခံဘီစကစ်၊ ခေါက်ဆွဲခြောက်နှင့် အိပ်စရာများပါသည့် ထောက်ပံ့ပစ္စည်းအိတ်ကို သူတို့ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

အိတ်စရာပါသည့်အိတ်က တစ်အိတ်သာရှိသဖြင့် အမျိုးသားတွေက အမျိုးသမီးတွေကို ဦးစားပေးခဲ့သည်။

သူတို့က သစ်ရွက်အကြီးကြီးတွေကိုခူးကာ မြေပေါ်ဖြန့်ခင်းပြီး အိပ်ခဲ့ကြသည်။

လိမ္မော်ရောင်သန်းကာ နေဝင်သွားသည့်ရှုခင်းနှင့် ပင်လယ်လှိုင်း ရိုက်ခတ်သံကို နားထောင်ရသည်မှာ စိတ်အေးချမ်းစရာကောင်းသည်။

“ဂွီး...။”

လူတစ်ယောက်၏ ဗိုက်မှ အသံထွက်လာလေသည်။

“ဗိုက်ဆာလို့လား။”

“အရမ်းပဲ။”

“အစာပြေ ဘီစကစ် စားလိုက်ပါလား။”

အစာပြေ ဘီစကစ်က အရသာမရှိသဖြင့် မည်သူမှ သဘောမတူခဲ့ပေ။

ရှန်းတန်လည်း ဗိုက်ဆာနေကာ အိမ်ကချက်သည့် ထမင်းဟင်းတွေကို လွမ်းဆွတ်နေလေသည်။

သူမက ချက်ပြုတ်ကြည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးခဲ့သည်။

ရှန်းတန်က ပြောလိုက်သည်။ “ခေါက်ဆွဲနဲ့ ပင်လယ်စာ ပြုတ်စားရအောင်လေ၊ ဘယ်သူ ငါးတွေ ဘာတွေ ဖမ်းတတ်လဲ။”

ကျိုးဟောက် တစ်ခုခု ပြောဖို့ပြင်လိုက်သည့် အချိန်တွင် ရှန်းတန်က သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “တိတ်တိတ်နေ၊ မဟုတ်ရင် ရှင့်ကို စားစရာ မပေးဘူး။”

ကျိုးဟောက်၏ ကိုယ်ခန္ဓာက တောင့်တင်းသွားကာ ပါးစပ်ပိတ်ကာ အသံတိတ်သွားခဲ့လေသည်။

[ဟားဟား အစ်မရှန်းတန်က ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။]

[ထုတ်လွှင့်မှုကို တစ်ရက်ပဲ မကြည့်ရသေးတာ၊ အလှပန်းအိုးလေးက ပရိတ်သတ်တွေတောင် ရှိသွားပြီလား။]

[စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက သူ့အပြောကိုပဲကြိုက်တာ။]

ဧည့်သည်တွေအကုန်လုံးက နူးနူးညံ့ညံ့လေးတွေဖြစ်သဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့နေလေသည်။ သူတို့၏ အမူအရာက မသက်မသာဖြစ်နေကြသည်။

ရှန်းတန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ထင်းတချို့ အတူတူသွား ရှာကြ၊ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့က တစ်ခုခုတော့ ပြင်ဆင်ထားမှာပါ။”

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွင့်မှုအတွင်း သစ်ပင်ခုတ်လို့လည်း အဆင်မပြေကာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်လည်း ထိခိုက်နိုင်သည်။

“အဝေးကြီးမသွားနဲ့။ အနီးအနားမှာပဲရှာ။”

တဖြည်းဖြည်း မှောင်လာပြီဖြစ်ကာ ထင်းတွေက အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း လွယ်လွယ်နှင့် လမ်းပျောက်နိုင်သဖြင့် မလုံခြုံပေ။

ကျွန်းပေါ်တွင် အပင်တွေအများကြီးရှိကာ ရှန်းတန်က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနှင့် သစ်သီးတွေကိုခူးပြီး ကမ်းခြေရှိ ပင်လယ်စာအကောင်တွေကို ဖမ်းခဲ့သည်။

သူမ တမင်ရွေးချယ်ကာ ယူလာသည့် ဒယ်အိုးအကြီးက အခုတော့ အသုံးဝင်လာပြီဖြစ်သည်။

ဧည့်သည်တွေက အမြန်ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဟော်ရင်ရင်၏ မျက်စိလျှင်မှုကြောင့် သူမက သစ်ပင်အခေါင်းထဲတွင် ထင်းတစ်စည်း ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ရှန်းတန်က ဒယ်အိုးဆေးပြီးသည့်နောက်တွင် အိုးထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ ပင်လယ်စာနှင့် ခေါက်ဆွဲခြောက်တွေကို ထည့်ပြုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လေထုထဲတွင် မွှေးပျံ့သည့်ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

“မွှေးလိုက်တာ။”

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီပင်လယ်စာခေါက်ဆွဲက ငါအိမ်မှာလုပ်တာထက်ပိုပြီး ကောင်းတယ်။”

ရှန်းတန်က လူတိုင်းကို တစ်ပန်းကန်စီ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ဟော်ရင်ရင်က မြိန်ရည်ရှက်ရည် စားသောက်လိုက်သည်။ “အား အရမ်းစားကောင်းတာပဲ၊ အရင်က တစ်ခါမှ ဒီလိုအသင့်စားခေါက်ဆွဲ မစားဖူးဘူး။”

ပါးစပ်ပွစိပွစိ ပြောတတ်သည့် ကျိုးဟောက်ဟင် နားဝင်မချိုသည့်စကား တစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ခေါင်းမဖော်တမ်း စားနေခဲ့သည်။

[ငါတောင် ဗိုက်ဆာတယ်။]

[ကိစ္စမရှိဘူး၊ ငါခေါက်ဆွဲသွားပြုတ်လိုက်မယ်။]

[သူက အလှပန်းအိုးလေး မဟုတ်ဘူးလား၊ ခေါင်မိုးပြင်နည်းနဲ့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်တာကို ဘယ်လိုသိနေတာလဲ။]

[ဟာ့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်တာက ခက်လို့လားဟ။]

အခန်း ( ၁၆ ) - ရယ်မောနေတတ်တာက ကျွန်မ ပုံစံမဟုတ်ဘူး

စားသောက်ပြီးသည့်နောက်တွင် အမျိုးသားဧည့်သည်တွေက အိုးခွက်ဆေးရန် တာဝန်ယူလိုက်သည်။

ထိုအချင်းအရာကို ရှန်းတန်က အလွန်ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ သူမက အိုးခွက်ဆေးရမှာကို အမုန်းဆုံးဖြစ်သည်။

အချိန်အများကြီး ပိုနေသေးတာကြောင့် ကျောက်ကျဲ့က အကြံပြုလိုက်သည်။ “Truth or dare ကစားကြမလား။”

ရှန်းတန်က တိတ်တဆိတ် မျက်စံလည်လိုက်လေသည်။ ရသစုံရှိုးတွေက ဘာလို့ ဒီလိုဂိမ်းပဲ ကစားနေကြတာလဲ။

စာရေးဆရာတွေက ထိုဇာတ်လမ်းမျိုးကို ရေးရတာ ငြီးငွေ့ မငြီးငွေ့ကို ရှန်းတန် မသိသော်လည်း သူမကတော့ ကြည့်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ပြနေခြင်း မရှိပါက ကြည့်ရှုသူတွေ ပျင်းလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူမလည်း ထိုထက်ကောင်းသည့်အကြံကို မတွေးနိုင်ခဲ့ပေ။

“အကြံကောင်းပဲ။” ဟော်ရင်ရင်က ပထမဆုံး အားတက်သရော သဘောတူခဲ့သည်။

သူတို့ ခြောက်ယောက်က စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝိုင်းထိုင်လိုက်ကြသည်။ ကျောက်ကျဲ့က ရေဘူးအလွတ်ထဲ ပင်လယ်ရေထည့်ပြီး လူစုအလည်တွင် ထားလိုက်သည်။

“လူတိုင်းစည်းမျဉ်းကိုတော့ သိမယ်ထင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် စလုပ်လိုက်မယ်၊ ရေဘူးညွှန်ပြတဲ့လူက truth ဒါမှမဟုတ် dare ဖြေရမယ်။”

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ငါတို့အားလုံး စည်းမျဉ်းသိပါတယ်။”

“အာ... အမ်။”

“စရအောင်။”

ကျောက်ကျဲ့က ရေဘူးကို မလှည့်ခင် ရှန်းတန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရေဘူးက သူမကို ညွှန်ပြနေတော့ ရှန်းတန်က ရင်တစ်ချက် ခုန်သွားခဲ့သည်။ သူမက မျက်ခွံကို ဖိလိုက်လေသည်။

“အစ်မတန် truthလား dareလား။”

မီးရောင်မှိန်မှိန်အောက်တွင် ကျောက်ကျဲ့၏ မျက်နှာက အငြိုးတချို့ကို သူမ မြင်နေရသည်။

“Truth” သူမက ဖြေလိုက်သည်။

ကျောက်ကျဲ့က ရင်ထဲက တိတ်တခိုး တောင်းပန်လိုက်လေသည်။ ထုတ်လုပ်သူက ထိုမေးခွန်း မေးခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အစ်မတန်ရဲ့ relationshipနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကောလဟာလတွေကို အွန်လိုင်းမှာ အများကြီးတွေ့ခဲ့တယ်၊ ဘယ်ဟာက အမှန်လဲ၊ အမှားလဲဆိုတာ သိချင်ပါတယ်။”

ကျန်သည့်လူတွေက ရင်တုန်သွားခဲ့သည်။ မေးခွန်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်ရတာလဲ။

စန်းပွင့်ဖို့အတွက် ရှန်းတန်က စွန့်စားနေကြောင်း လူတိုင်းသိသည်။

မေးခွန်းမေးခံရသည့်လူက အသံတိတ်နေကာ အမူအရာကင်းမဲ့နေသည်။ “အကုန်လုံး အတုအယောင်တွေပါ။” သူမက ပွင့်လင်းစွာ ပြောခဲ့သည်။

ကျောက်ကျဲ့၏ မျက်လုံးက အတင်းပြောချင်ဟန် ခပ်ရေးရေးပေါ်လာခဲ့သည်။ “အို ဒါဆို အစ်မတန်က တကယ်ကြီး ဘယ်သူနဲ့မှ ချိန်းမတွေ့ဖူးဘူးလား။”

ရှန်းတန်က မျက်စံလည်လိုက်လေသည်။ “ဒါက နောက်တစ်ခေါက်မှ မေးရမယ့်မေးခွန်းထင်တယ်။”

[ဟားဟား နောက်ဆုံးတော့ အလှပန်းအိုးလေးက ဝန်ခံလိုက်ပြီ။]

[ကမ္ဘာကြီးပေါ်မှာ နောက်ထပ်အရည်အချင်းမရှိတဲ့လူ ထပ်မရှိပါစေနဲ့ အာမင်။]

[ရှန်းတန် တစ်ခါမှ ချိန်းမတွေ့ဖူးဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဟာသပဲ။]

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွင့်မှုက တည်းဖြတ်ပြုပြင်လို့မရ‌တာကြောင့် နောက်ထပ် မေးသည့် မေးခွန်းတွေက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းတွေသာဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ပိုထိန်းချုပ်ထားကြသည်။

ရှန်းတန် ရေဘူးလှည့်ရမည့်အချိန်ရောက်သည့်အခါ သူမက ကျောက်ကျဲ့ ဖြေရအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူမက သွားကြားထဲကလေသံဖြင့် ရယ်ခဲ့သည်။ “အဟင်း။”

ကျောက်ကျဲ့က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့လေသည်။

“ဘယ်တစ်ခုရွေးမှာလဲ။”

“Truth”

“ပထမဆုံး အနမ်းက ဘယ်တုန်းကဖြစ်ခဲ့တာလဲ။”

အွန်လိုင်းပရိတ်သတ်တွေက ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားမှု မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

[အခုတော့ လူကြီးတွေဆွေးနွေးရတဲ့ခေါင်းစဉ်ဆို‌တော့ ကြည့်ရတာ တန်သွားပြီဟေ့။]

[အစ်မတန်ကို အတုယူရမှာ၊ အစောပိုင်းက မေးခွန်းတွေက အကြိုက်ဆုံးအစားအစာက ဘာလဲ ညာလဲနဲ့ စိတ်ဝင်စားဖို့မကောင်းဘူး။]

[ကြိုက်တာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် မေးလို့ ရတယ်၊ ဘယ်တုန်းက ပထမဆုံး အတူတူနေဖူးတာလဲတို့ ဘာတို့…။]

[ဟေ့ရောင်ရေ ငါလည်း သိချင်ပေမယ့် ဒါတော့ သိပ်လွန်တာပေါ့၊ ထုတ်လွှင့်မှု အပိတ်ခံရလိမ့်မယ်။]

ကျောက်ကျဲ့က မသဲမကွဲ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

ရှန်းတန်က ပြောလိုက်သည်။ “မကြားလိုက်လို့ ထပ်ပြောပေးလို့ရမလား။”

ကျောက်ကျဲ့က မျက်လုံးမှိတ်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်သူ့ကိုမှ မနမ်းဖူးဘူး။”

“ခွီး...။”

လူတစ်ယောက်က မရယ်ဖို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ဖြစ်ကာ အသံထွက်သွားပြီးနောက် ခိုးခိုးခစ်ခစ်ရယ်သံတွေ ဆူညံသွားခဲ့လေသည်။

ဟဲယွမ်က ကျောက်ကျဲ့ရဲ့ ပခုံးကို ဖက်လိုက်သည်။ “ဘရို တကယ်ကြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မနမ်းဖူးဘူးလား။”

“မနမ်းဖူးဘူး။” ကျောက်ကျဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့် မိသားစုက သိပ်စည်းကမ်းကြီးတာ၊ နမ်းဖို့မပြောနဲ့ မိန်းကလေးတွေနဲ့တောင် မနီးကပ်ဖူးဘူး။”

ထို့နောက်တွင် ရှန်းတန် ရယ်မနေသည်ကို လူတစ်ယောက်က သတိထားမိခဲ့သည်။ “အစ်မတန်က ဘာလို့ မရယ်တာလဲ။”

ရှန်းတန်က ဖြေလိုက်သည်။ “အများကြီးရယ်တာက ကျွန်မ ပုံစံမဟုတ်ဘူး။”

ဟော်ရင်ရင်က အနားကပ်ကာ တီးတိုးမေးလိုက်လေသည်။ “ဧကန္တ အစ်မတန်လည်း တစ်ခါမှ မနမ်းဖူးတာများလား။”

သူမက တီးတိုးမေးလိုက်သော်လည်း မိုက်ခရိုဖုန်း တပ်ထားသဖြင့် အသံကို ရှင်းလင်းစွာ ဖမ်းထားခဲ့လေသည်။

ရှန်းတန်။ “.....”

“ဟင့်အင်း ယောက်ျားတွေကို ဘာလို့ နမ်းရမှာလဲ၊ ပိုက်ဆံမြန်မြန် ရှာနိုင်ဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားတယ်။”

ဟော်ရင်ရင်က နားလည်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ “အိုး... ဒါဆို တစ်ခါမှ မနမ်းဖူးဘူးပေါ့။”

ရှန်းတန်။ “...”

အမိရေ နင်ဘာလို့ ထုတ်ပြောနေတာလဲ။

[ငါ မယုံဘူး။]

[ဒါဆို အလှပန်းအိုးလေးက ဒီလောက်တောင် ဖြူစင်တယ်လား။]

[ဟားဟား သူက ဖြူစင်ယောင်ဆောင်နေတာ၊ အရူးလုပ်မခံနဲ့။]

ဧည့်သည်များရဲ့ ဖုန်းတွေက သိမ်းဆည်းခံထားရသဖြင့် အွန်လိုင်းပေါ်က တက်ကြွသည့် ဆွေးနွေးမှုများကို သူတို့ သတိမမူမိခဲ့ပေ။

ထိုမေးခွန်းက ရေကာတာကို ဖွင့်ချလိုက်သည့်ပုံနှင့်တူနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း တစ်ယောက် တစ်လှည့် ကျခဲ့သည်။

အကုန်လုံးက အပျိုလူပျိုစစ်တွေမို့ အချင်းချင်း မလှောင်ရယ်ကြရအောင်။

ဟန်ဆောင်နေသည်လား အမှန်တကယ်လားဆိုတာကိုတော့ ကျန်သည့်လူတွေက မြင်သည်။

သူတို့က ညဉ့်နက်သည်အထိ ကစားပြီးမှ ပင်ပန်းကာ အနားယူခဲ့ကြသည်။

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က တစ်အိတ်တည်းသော အိပ်ရာခင်းအိတ်ကို ဝေမျှသုံးစွဲခဲ့ပြီး ယောက်ျားလေးတွေက တခြားဘက်မှာ အိပ်ခဲ့သည်။

ရှန်းတန်က မြွေအကြီးကြီး သူမကို ပတ်ထားသဖြင့် လှုပ်မရဖြစ်နေသည်ဟု အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။

သူမ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တော့ ဟော်ရင်ရင်က သူမကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကော လက်နှစ်ဖက်နှင့်ပါ အတင်းဖက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်လေသည်။

သူမက ဟော်ရင်ရင်ကို လှုပ်နှိုးလိုက်သည်။ “ရင်ရင် ထဦး။”

ထုအခါမှ ဟော်ရင်ရင်က မျက်လုံးပွင့်လာခဲ့သည်။ သူမ အသိစိတ်ကပ်သွားသည့်အချိန်တွင် မျက်နှာများ နီရဲသွားပြီးနောက် အလျင်အမြန် ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ အိပ်ရေးကြမ်းသွားတယ်။”

“သတိထားမိပါတယ်။” ရှန်းတန်က ပြောလိုက်သည်။

မနက်ခင်းလေပြေလေးက လတ်ဆတ်နေသည်။ ကျန်သည့်လူတိုင်းအိပ်ပျော်နေချိန်တွင် ရှန်းတန်က ကမ်းခြေတွင် ခြေဗလာဖြင့်ရပ်ကာ အေးဆေးစွာ အကြောလျှော့နေသည်။

နေရောင်ခြည်က တိမ်ထဲကထိုးထွက်ကာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထံ ဖြာကျနေပြီး ရှန်းတန်၏အရိပ်ကို တောက်ပနေစေသည်။

ပင်လယ်လေပြည်က ရှန်းတန်၏ ပိုးသားကဲ့သို့နူးညံ့သည့် ဆံခြည်တွေကို ဖြတ်တိုက်သွားကာ ကြည့်ရှုသူတွေကို ရင်ခုန်သွားစေခဲ့သည်။

မနက်အစောထကာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုသည့်လူတွေက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သွားခဲ့သည်။

[ဒီအလှပန်းအိုးက ချောမောတဲ့ရုပ်ရည်ရှိတာကိုတော့ ဝန်ခံရမယ်။]

[အမှန်ပဲ။]

“ကောင်းသော နံနက်ခင်းပါ။” လူတိုင်း အိပ်ရာထလာသည့်အခါ ကြုံရသည့်အကြီးဆုံးပြဿနာက သန့်စင်ဆေးကြောဖို့ဖြစ်သည်။

“ကြည့်ရတာ ထောက်ပံ့ပစ္စည်း တစ်အိတ် သွားရှာရမယ်ထင်တယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ သွားတိုက်၊ မျက်နှာသစ်ရမယ်လေ။”

“နှစ်ဖွဲ့ခွဲရအောင်။”

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်နှင့် ယောက်ျားလေး လေးယောက်က အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ခွဲရန် အဆင်ပြေသည်။

ရှန်းတန်က အမျိုးသားဧည့်သည်တွေကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “သုံးဖွဲ့ခွဲရအောင်၊ ကျွန်မနဲ့ ရင်ရင်နဲ့ တစ်ဖွဲ့၊ ရှင်တို့လေးယောက်က နှစ်ယောက်ဆီ ထပ်တွဲလိုက်။”

သူမက ပြန်ဖြေသံကို မစောင့်ဘဲ ဟော်ရင်ရင်နှင့် ထွက်သွားခဲ့သည်။

အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ခွဲရန် ပြောခဲ့သည့် ကျိုးဟောက်က မသက်မသာပြုံးလိုက်လေသည်။ တခြားလူတွေကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အောင်းကျစ်ဖျင်နှင့် ဟဲယွမ်က ထွက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်ကာ ကျောက်ကျဲ့တစ်‌ယောက်သာ ကျန်ခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကျိုးဟောက်။ “....”

ကျိုးဟောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “လာ၊ ထောက်ပံ့ပစ္စည်းအိတ် သွားရှာရအောင်။”

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျိုးဟောက်က အလွန်အမင်း မသက်မသာခံစားနေရသည်။

သူက ဒေါသတကြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “မနေ့က အစ်မတန်ကို ငါအပြစ်လုပ်မိထားသေးလား၊ သူ့ကြည့်ရတာ ငါ့ကိုစိတ်တိုနေသလိုပဲ။”

ကျောက်ကျဲ့က တွေးလိုက်သည်။ “မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူက သူ့ကို အပြစ်လုပ်ထားရင် ပြန်ခက်ခဲအောင် လုပ်မယ့်ပုံစံမျိုးပဲ။”

မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်များက သူ့အတွေးထဲ လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ တွေးလိုက်သည်နှင့်ကို ကျောက်ကျဲ့က တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ရှန်းတန်၏ အချစ်ရေးသတင်းတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ပါက သူ အောင်မြင်ကျော်ကြားနိုင်သည်ဟု သူ့အေးဂျင့်ပြောသည့်စကားကို ယုံခဲ့မိသည်ကို သူနောင်တရမိသည်။

ထိုအရာကို သူ ယုံခဲ့သည်။

သို့သော် ရှန်းတန် မည်မျှ လျှာစောင်းထက်ကြောင်းကိုတော့ သူ့အေးဂျင့်က ပြောပြဖို့မေ့သွားခဲ့သည်။

မနေ့ညက သူတစ်ခါမှ မနမ်းဖူးကြောင်းကို ဝန်ခံလိုက်ရသည့်အဖြစ်ကို ပြန်တွေးမိတော့ သူကြောက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။

သူ့ဂုဏ်သတင်းတွေ လုံးဝပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးက တကယ်ကို အငြိုးကြီးသည်။