စီအီးအိုခင်ပွန်းနဲ့ စာချုပ်အရလက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက် ငါသိပ်ကိုပျော်ရွှင်သွားတယ်

ရုန်းကန်နေရသော ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် ရှန်းတန်သည် အထက်စီးဆန်တဲ့ စီအီးအို ကုဟွိုင်အန်းရဲ့ စာချုပ်ဇနီးအဖြစ် စာအုပ်ထဲကို ရောက်သွားကြောင်း သူမကိုယ်သူမ နားလည်လိုက်သည်။ ဇနီးဝတ္တရားတွေကို သူမ ကျေပွန်စရာ မလိုသလို ဘာအလုပ်မှလည်း သိပ်လုပ်စရာ မလိုပါ။ လုပ်စရာ ဆိုလို့ မိသားစု တွေ့ဆုံပွဲတွေကို ရံဖန်ရံခါ တက်ရောက်ပေးဖို့နှင့် ချစ်စရာ စုံတွဲလေး တစ်တွဲလို ဟန်ဆောင်ပေးဖို့ပဲ ရှိသည်။ အပြန်အလှန်အနေဖြင့် လတိုင်း ယွမ် ( ၅ ) သန်းကို လခအဖြစ် ရမည် ဖြစ်ကာ သူမတို့ ကွာရှင်းချိန်တွင်လည်း ယွမ် သန်း ( ၂၀၀ ) ကို ရှန်းတန် ရရှိပါဦးမည်။ ရှန်းတန်သည် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်း ထိန်းထားရလေသည်။ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အပေးအယူ ရှိပါဦးမလား။ စာအုပ်ထဲမှာ ရှန်းတန်က ကုဟွိုင်အန်းကို ချစ်မိသွားပြီး သူမတို့ နှစ်ယောက် စာချုပ်အရ လက်ထပ်ထားတာကို အစစ်အမှန် ဖြစ်လာစေဖို့ အရူး တစ်ယောက်လို မျှော်လင့်နေခဲ့သော်လည်း အဆုံးသတ်မှာတော့ မျှော်လင့်ချက်တွေ အကုန် သဲထဲရေသွန် ဖြစ်ခဲ့ရရှာသည်။ ထိုရလဒ်အကြောင်း တွေးမိတော့ ရှန်းတန်က ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကိစ္စတွေကို သေသေချာချာ မမြင်နိုင်လောက်အောင် ပျော့ညံ့တဲ့ ကောင်မလေးပဲ။ အိမ်ထောင်သည်စုံတွဲလို ( ၂ ) နှစ်တိတိ ဟန်ဆောင်ပေးပြီးရင် ယွမ် သန်း ( ၃၀၀ ) ကို ရင်မှာ ပိုက်ပြီး အာမခံချက်ရှိတဲ့ ဘဝကို လျှောက်လှမ်းရမှာ ဝမ်းသာစရာပဲ မဟုတ်လား။ ရှန်းတန်သည် အမှီအခိုကင်းပြီး လွတ်လပ်တဲ့ ဘဝကို အရယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ ကုဟွိုင်အန်းသည် ဘဝမှာ ဒုတိယအကြိမ် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ အရင်ဘ၀မှာတုန်းက ကိစ္စတွေကို ရှန်းတန် ဘယ်လို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ သူ မှတ်မိနေသေးရဲ့။ ဒါပေမဲ့ သူ စောင့်ပြီးရင်း စောင့်သော်လည်း ရှန်းတန်ကတော့ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ သူ မနေနိုင်တော့ဘဲ အိမ်တော်ထိန်းကို မေးလိုက်သည် “ ကျွန်တော့်ဇနီး အခုတလော ဘာတွေ လုပ်နေလဲ။ ” ဟု မေးလိုက်သည်။ အိမ်တော်ထိန်းက ကိုးရိုးကားရားနိုင်စွာ ပြုံးပြပြီး ပြန်ဖြေသည်။ “ မဒမ်က ရှော့ပင်းထွက်လိုက် ၊ ကောင်ချောလေးတွေကို လိုက်ငမ်းလိုက်နဲ့ နေ့ရက်တွေကို ဖြတ်သန်းနေပါတယ်။ ” ကုဟွိုင်အန်း : “ … ” ထို့နောက် ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှန်းတန်ရဲ့ အတွေးတွေကို ကြားနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဒါပေမဲ့ နေပါဦး … သူမက သူ့ကို သည်းသည်းလှုပ် ချစ်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အခုကျ … အစတုန်းကတော့ ကုဟွိုင်အန်းသည် ဒီစာချုပ်သက်တမ်း ( ၂ ) နှစ်ကိုသာ ကျိတ်မှိတ်သည်းခံပြီး စာချုပ်ပြည့်သွားသည်နှင့် ဒီမိန်းမကို ကွာရှင်းချင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အဆုံးသတ်မှာဝောာ့ သူ ဒူးထောက်ပြီး နှိမ့်ချစွာ အသနားခံလိုက်ရလေသည်။ “ ကိုယ်တို့ မကွာရှင်းလို့ မရဘူးလားဟင် တန်တန်။ ”