အခန်း (၁၉၃-၁၉၅)

အခန်း (၁၉၃) - အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ တာအိုဆွေးနွေးပွဲ (လော့ချန်ယွီ Vs နတ်မိမယ် ဖုန်းလင်) (အပိုင်း ၃)

~စုယွီ၏ အံ့ဩဟန် တုံ့ပြန်မှုကို လော့ချန်ကုန်း.. နားလည်ပါသည်။ ၎င်းသည် ပုံမှန် တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လမ်းခရီး၌ ဤမမျှော်လင့်ထားသော သတင်းကို ကြားသိခဲ့ရစဉ်က မျက်နှာ တစ်ခုလုံး ‌ပြာနှမ်းသွားသည်အထိ တုန်လှုပ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ ပြောဆိုနေကြသည်မှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး၏ အကြောင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

လော့ချန်ကုန်းသည် ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါယမ်းလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူးဗျာ"

အခန်းတစ်ခုလုံး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

စုဇီ၊ ထျယ်မုန်ကျူး၊ ရှီလုအာနှင့် ချန်ကျားယင်းတို့၏ မျက်နှာများသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပြန်ရရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။

ခဏအကြာတွင် လော့ချန်ကုန်းက လေသံကို နှိမ့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒီသတင်းက မကြာခင် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားတော့မှာပါ... တကယ်လို့ လီမိသားစုရဲ့ ဆေးပညာရှင်ကြီး တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတယ် ဆိုတာသာ မှန်ခဲ့ရင်... ဟိုဘက်ခြမ်းက လူတိုင်းရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာတော့မှာ သေချာတယ်... ခင်ဗျားတို့လည်း သိတဲ့အတိုင်း လီမိသားစုက နေရာကောင်းတွေ၊ အရင်းအမြစ်ကောင်းတွေ အများကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားတာကိုး"

"အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မရှိတော့ရင် လီမိသားစု ဆိုတာ စက္ကူကျားကြီးပဲ ကျန်တော့မှာ... ဘယ်သူမဆို လာပြီး သတ်ဖြတ် ဝါးမြိုသွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေ ရောက်သွားပြီ"

လော့ချန်ကုန်း၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော စုယွီသည် လော့ချန်ကုန်း ပြောပြနေသော လီမိသားစု အခြေအနေများကို နားထောင်ရင်း မျက်နှာအမူအရာက အံ့ဩဟန်မှ လေးနက်သော အသွင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ စုဇီနှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် အလေးအနက် နားထောင်နေလေ၏။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အခြား အတွေးများ လုံးဝ မရှိတော့သကဲ့သို့၊ ယခုမှသာ ဤထိတ်လန့်ဖွယ် သတင်းကို ကြားသိလိုက်ရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ထားသည်။

လီမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး ပျောက်ဆုံးသွားရခြင်း၏ တရားခံသည် ဤအခန်းထဲတွင် ထိုင်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်...

လော့ချန်ယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"တကယ့်ကို ပြဿနာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဆောင်းဦးကာလပါလား"

စုယွီ ဘာမှ ဝင်မပြောပေ။

‘ဒါ သူ့အပြစ်မှ မဟုတ်တာ။ လီမိသားစုက လွန်လွန်းအားကြီးတာလေ။ ဆေးဖော်ပေးခကို အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၈၀၀) တောင်းတာက ကောင်းကင်ဈေး ဖြစ်နေတော့၏။ ဒါတင် မကဘူး... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးရော၊ ဆေးလုံးတွေရော လိုချင်သေးတယ်တဲ့။

ဘယ်သူက သည်းခံနိုင်မှာလဲ။

ဒါကြောင့် ဒါဟာ မလွှဲမရှောင်သာ၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ရခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်ပါသည်။’

လော့ချန်ကုန်းထံမှ လီမိသားစု အကြောင်း အသေးစိတ် သိရှိပြီးနောက် လော့ချန်ယွီသည် ဆက်မနေတော့ချေ။

စုယွီကို နှုတ်ဆက်ပြီး စုဇီ၊ ထျယ်မုန်ကျူးနှင့် အခြား မိန်းကလေး နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဂိုဏ်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားလေတော့၏။

တစ်ခဏမျှ အခန်းထဲတွင် စုယွီနှင့် လော့ချန်ကုန်း နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

စုယွီသည် လော့ချန်ကုန်းဘက်သို့ လှည့်ပြီး မေးလိုက်၏။

"တာအိုရောင်းရင်း လော့... ခင်ဗျား ကောင်းကင်ဖီးနစ် နန်းတော် အပျက်အစီးနယ်မြေကို ရောက်ဖူးလား"

လော့ချန်ကုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ရောက်ဖူးပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ပြန်လှည့်လာခဲ့တာ... နည်းနည်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်ဗျ... ဟိုဘက် ဖုန်းလော် နယ်မြေက လူတွေက အခွင့်အရေး တစ်ခုအတွက် ဆိုရင် အသက်ကိုတောင် စွန့်ရဲကြတဲ့ကောင်တွေ... ဒီ အပျက်အစီးနယ်မြေ တစ်ခုတည်းမှာတင် တာ့ယွဲ့ပြည်နယ်နဲ့ ဖုန်းလော်ပြည်နယ်က ပါရမီရှင် (၂၀၀) လောက် သေဆုံးခဲ့ကြတယ်"

"ကျွန်တော် ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် သိပါတယ်... ကျွန်တော့် စွမ်းအားက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း (၆) ဆင့်မြောက်ကို ကပ်ပြီး ရောက်ရုံလေးပဲ ရှိတာ... ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ တခြား နည်းလမ်းတွေလည်း မရှိဘူး... ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် အဆောင်ဆရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်တဲ့ တာအိုရောင်းရင်း စု နဲ့ မတူဘူးလေ"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အိမ်ပြန်လာခဲ့တယ်... မိသားစု စီစဉ်ပေးမှုနဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်(၄) ယောက် ယူလိုက်တယ်... ဒီနှစ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာ ကလေးတွေတောင် တော်တော်များများ ရနေပြီ"

"မူလကတော့ လီမိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာတဲ့ သမီးပျိုလေး တစ်ယောက် ရှိတယ်... ရုပ်ရည်ကလည်း ချော၊ ပါရမီကလည်း မဆိုးဘူး... ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း (၉) ဆင့်မြောက် ရောက်နေပြီ... သူ့ကို လက်ထပ်ပြီး လီမိသားစုနဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ဖို့ စီစဉ်ထားတာ..."

"ဒါပေမဲ့ လီမိသားစုမှာ ဒီလို အဖြစ်ဆိုးမျိုး ကြုံရမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲဗျာ... ဟူး... နှမြောစရာကြီး"

လော့ချန်ကုန်းသည် လက်ခုပ်တီးပြီး နောင်တရသလို ညည်းတွားလိုက်၏။

ဒီစကားကြားတော့ စုယွီ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ တာအိုလက်တွဲဖော် (၄) ယောက်တောင် ယူလိုက်တယ်တဲ့လား။

ပြီးတော့ လီမိသားစုက သမီးပျိုကိုပါ ထပ်ယူဖို့ ကြံစည်နေသေးတယ်တဲ့။

ဒီကောင် ကလေး ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် မွေးဖို့ စိတ်ကူးထားတာပါလိမ့်။

စုယွီ၏ အံ့ဩနေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ လော့ချန်ကုန်းက ရယ်လိုက်၏။

"နှစ်ကိုယ်တူ ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုတာလည်း ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ် တစ်ခုပဲလေဗျာ... ကောင်းမွန်တဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် ရှိတာက တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ကြံနေတာထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်... အားစိုက်ထုတ်မှု တစ်ဝက်နဲ့ ရလဒ် နှစ်ဆ ရနိုင်တယ်လေ"

"ပြီးတော့လေ... တာအိုရောင်းရင်း စု ရာ... ဒါက ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ရဲ့ မဟာ ပျော်ရွှင်မှု တစ်ပါးလို့ မထင်ဘူးလား"

"ကျွန်တော်က ချန်ယွီလောက် ပါရမီလည်း မပါဘူး၊ ကံလည်း မကောင်းဘူးလေ"

လော့ချန်ကုန်းသည် ရှက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါယမ်းလိုက်၏။

"ကျွန်တော် ဒီလောက်ပဲ တတ်နိုင်တယ်... ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းမကြီးပေါ်မှာ လမ်းကြောင်းပေါင်း သောင်းချီ ရှိပါတယ်... အားလုံးက ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံမှ အင်မော်တယ် ဖြစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး... ဇနီးမယား များများယူ၊ သားသမီး များများမွေးတာက ကျွန်တော်နဲ့ ပိုကိုက်ညီမယ် ထင်ပါတယ်"

ဒီစကားကို ကြားတော့ စုယွီ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"တာအိုရောင်းရင်းရဲ့ အမြင်က မြင့်မားလှပါတယ်"

မှန်ပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် ကျင့်ကြံသူများ ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်အောင် ရှိသော်လည်း အားလုံးက ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံရသော လမ်းစဉ်နှင့် ကိုက်ညီကြသည် မဟုတ်ချေ။

ဆေးပညာ၊ အဆောင်ပညာ၊ ရုပ်သေးပညာ၊ သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်း၊ အခင်းအကျင်း တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် နှစ်ကိုယ်တူ ကျင့်ကြံခြင်း အစရှိသော လမ်းစဉ်များမှတဆင့် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်သည်ပင် ဖြစ်၏။

ဒါမှ ဉာဏ်ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ရပ်ပေါ့။

ထိုအချိန်တွင်... ယွင်ရှန်းဈေး အပြင်ဘက်မှ ပျံသန်းနေသော

သားရဲ တစ်ကောင်၏ ကျယ်လောင်သော အော်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုယွီနှင့် လော့ချန်ကုန်းတို့သည် ထိုဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

လော့ချန်ကုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

"ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်က တတိယ တပည့် ရွှီဝမ်ရှန်း ပဲ"

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ယွင်ရှန်းဈေး အပြင်ဘက်မှ နတ်ဘုရား အာရုံ တစ်ခု လွှမ်းခြုံလာပြီး ဈေးကွက် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။ လူတိုင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရိုင်းစိုင်းစွာ စစ်ဆေးနေခြင်း ဖြစ်၏။

စုယွီနှင့် လော့ချန်ကုန်းတို့၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြသည်။

'ဒီကောင်... ဘယ်လောက်တောင် မိုက်ရိုင်းလိုက်သလဲ'

သူတို့နှစ်ဦး ထိုနတ်ဘုရား အာရုံကို တန်ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ၎င်းသည် ဒီရေကျသွားသကဲ့သို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤအပြုအမူသည် ယွင်ရှန်းဈေးရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေတော့၏။

စားသောက်ဆိုင် အတွင်းနှင့် အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်တွင် ကျိန်ဆဲသံများ၊ ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

စုယွီနှင့် လော့ချန်ကုန်းတို့ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ပြတင်းပေါက်နားသို့ သွားကာ အောက်ဘက်ရှိ သာမန် ကျင့်ကြံသူများ၏ အံ့ဩဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးနေသည်။

စုယွီ လေသံကို နှိမ့်ကာ ကဲ့ရဲ့လိုက်၏။

"မတွေ့ရတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီ... သူ ဘာမှ မပြောင်းလဲသေးပါလား"

စောစောက အပြုအမူသည် ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် ကြီးမားသော တားမြစ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူတစ်ပါးကို နတ်ဘုရား အာရုံဖြင့် ဝင်ရောက် စစ်ဆေးခြင်းသည် လုံးဝ စော်ကားခြင်းနှင့် မလေးစားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

လက်ရှိ အခြေအနေအရ ဆိုလျှင် ယွင်ရှန်းဈေးရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံး ဝိုင်းဝန်းပြီး ထိုလူကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်လျှင်တောင်မှ ပုံမှန်ဟု ဆိုရပေမည်။

သူ ဘာလို့ ဒီလောက် ရဲတင်းနေတာလဲ... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ ဆိုတာ စုယွီ တကယ် နားမလည်နိုင်ချေ။

ဘေးနားရှိ လော့ချန်ကုန်း၏ မျက်ခုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

“အရှင်သခင် ပိုင်ယွဲ့ သာ မရှိရင်... သူ ဒီဈေးကွက်ထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်မသွားစေရဘူးလို့ ကျွန်တော် အာမခံရဲတယ်”

အခန်း (၁၉၄) - အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ တာအိုဆွေးနွေးပွဲ (လော့ချန်ယွီ Vs နတ်မိမယ် ဖုန်းလင်)(အပိုင်း၄)

~သူတို့နှစ်ဦး ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြပြီး ထိုင်ခုံများဆီ ပြန်သွားကာ၊ အရက်သောက်ရင်း စကားစမြည် ဆက်ပြောနေလိုက်ကြသည်။

လော့ချန်ကုန်းက အဓိက ဦးဆောင်ပြောဆိုနေပြီး၊ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ ရှိ ကျင့်ကြံသူ မိသားစု အသီးသီးအကြောင်း၊ ဘယ်မိသားစုက အမျိုးသမီးတွေ လှပကြောင်း၊ ဘယ်နတ်သမီးလေးတွေက သနားစဖွယ် ဆွဲဆောင်မှု ရှိကြောင်း၊ ဘယ်မိန်းမပျိုလေးတွေက ညှို့ဓာတ်ပြင်းကြောင်း စသဖြင့် အသေးစိတ် ရှင်းပြနေသည်။

လော့ချန်ကုန်း၏ စကားကို နားထောင်ရင်း၊ စုယွီသည် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်အပေါ် လော့ချန်ကုန်း၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို အထူး လေးစားသွားမိ၏။

နယ်မြေတစ်ခုလုံးက မိန်းမပျိုလေးတွေ နဲ့ နတ်သမီးလေးတွေ အကြောင်း သူ ဘယ်လိုများ ဒီလောက် အများကြီး သိနေရတာလဲ။

စုယွီတို့ နှစ်ဦး စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း မကြာခင်မှာပင် သူစိမ်းများ မဟုတ်ကြတော့သလို ရင်းနှီးသွားကြသည်။

လော့ချန်ကုန်းက စကားအများကြီး ပြောတတ်သူ ဖြစ်၏။ သူသည် တာ့ယွဲ့ပြည်နယ် အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ မိသားစု အသီးသီးမှ မိန်းမလှလေးများအကြောင်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြနေသည်။

"ဟို ကျန်းမိသားစုက သခင်မလေးကတော့ အေးစက်စက် အလှနဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်ဗျ... ဟွမ်မိသားစုက နတ်သမီးလေးကျတော့ သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံလေးနဲ့ ယောက်ျားလေးတွေကို ဆွဲဆောင်တတ်တယ်..."

စုယွီသည် လော့ချန်ကုန်း၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း သူ့ကို တိတ်တဆိတ် လေးစားမိသွားသည်။

'ဒီလူ... ကျင့်ကြံဖို့ထက် မိန်းကလေးတွေ အကြောင်း လေ့လာဖို့ ပိုပြီး အချိန်ပေးထားပုံရတယ်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အသေးစိတ် သိနေရတာလဲ'

သူတို့နှစ်ဦးသည် စကားပြောရင်း တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးသွားကြသည်။

*

ယွင်ရှန်းဈေး၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ...

ဟူရှီး၏ မျက်နှာသည် ‌ပြာနှမ်းနေပြီး ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်နေသည်။ ရွှီဝမ်ရှန်း ၏ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော နတ်ဘုရား အာရုံ ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းရန် ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းပန်နေရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ အသက်ရှူချောင်သွားပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ခန်းမသခင်... ဒီလိုလုပ်တာက ပြဿနာ အကြီးကြီး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်ဗျ"

ရွှီဝမ်ရှန်းသည် ဟူရှီးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယွင်ရှန်းဈေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းနက်များထဲတွင် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ဘာတွေ ဒီလောက် ကြောက်နေရတာလဲ"

"ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း က သတ္တိ (၁၀) ဆ ရှိရင်တောင် ငါတို့ကို ဘာလုပ်ရဲမှာမို့လို့လဲ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကပဲ ငါ့အစ်ကိုကြီးက ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းကို နင်းခြေပြီး ပထမအကြီးအကဲရဲ့ လက်တစ်ဖက်ကိုတောင် ချိုးပစ်ခဲ့တာ... ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းက ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မလုပ်ရဲဘူးလေ"

"နောက် (၂) ရက်နေရင် ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ ဆရာတူအစ်မ ကလည်း ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းကို လာပြီး နင်းခြေဦးမှာ... အဲဒီကျရင် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ဆိုတာ စက္ကူကျားကြီး ဆိုတာ လူတိုင်း သိသွားကြလိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ ဆိုရင်... ဒီ ယွင်ရှန်းဈေး သေးသေးလေးကို လာရတာ ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ"

"တော်စမ်းပါကွာ... ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းစမ်းပါ... ကိစ္စအသေးလေးနဲ့တင် သေးထွက်မတတ် ကြောက်နေတာ... အရှက်ခွဲနေတာလား"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ရွှီဝမ်ရှန်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သားရဲထိန်းအိတ် ထဲသို့ သူ၏ သားရဲကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ဟူရှီးနှင့်အတူ ယွင်ရှန်းဈေးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေတော့၏။

ရွှီဝမ်ရှန်း ရောက်လာပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင်... ကျန်းမိသားစုနှင့် ဟွမ်မိသားစုတို့၏ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော ကျန်းပိုင်ယွီ နှင့် ဟွမ်ရှန်းရီ တို့လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့သည် ရွှီဝမ်ရှန်းကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ကာ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်၏။

မကြာမီ... အပြာရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် မိစ္ဆာလိပ်ငယ်လေး တစ်ကောင် နားနေသည်။

လူငယ်သည် စည်ကားနေသော ဈေးကွက်ကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ... နတ်သမီး နှစ်ပါးရဲ့ စကားစစ်ထိုးပွဲက လူတော်တော်များများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပုံပဲ... ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို အားလုံး စိတ်ဝင်စားနေကြတာကိုး"

ပခုံးပေါ်မှ လိပ်ကလေးက ပျင်းရိစွာဖြင့် အသံလွှင့်ကာ စကားပြောလိုက်၏။

"မိန်းကလေး နှစ်ယောက်စလုံးက ကံတရား ကြီးမားတဲ့သူတွေပါ... ပွဲက သရေကျသွားဖို့ များတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ လော့ချန်ယွီ ဘက်က ရပ်တည်သင့်တယ်... ငါ သိသလောက် ဆိုရင် သူက စုမိသားစုနဲ့ ဆက်စပ်မှု တစ်ခုခု ရှိနေတယ်"

"ဒါနဲ့... ငါပေးထားတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ဇွဲမလျှော့ဘဲ ဆက်ကျင့်နော်... အောင်မြင်သွားတာနဲ့ မင်းက အဲဒီ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ထက် မနိမ့်ကျတော့ဘူးပဲ"

ထိုလူငယ်သည် တခြားသူ မဟုတ်... တာ့ယွဲ့နန်းတော် မှ "တာအိုဆရာ ရှုဟိုင်"ပင် ဖြစ်သည်။

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ "မင်းက သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားကို ထိုးဖောက် မြင်နိုင်လို့လား"

လိပ်ကလေးက ပြန်ဖြေသည်။

"မမြင်နိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကံတရား ကိုတော့ ခံစားလို့ ရတယ်... ကောင်းကင်ဖီးနစ် နန်းတော်က ပြန်လာတုန်းက သူတို့ဆီက ကံတရား အလင်းရောင်တွေ အရမ်း တောက်ပနေခဲ့တာလေဟ "

တာအိုဆရာ ရှုဟိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ လူအုပ်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။

ညရောက်သောအခါ...

စုယွီသည် သူ၏ ရုပ်သေးကိုယ်ပွား ဖြင့် စုမိသားစု၏ ဆေးဖော်စပ်ရာ ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယွင်ရှန်းဈေးရှိ ဆေးဆိုင် တာဝန်ခံ စုတင်းပန်းသည် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"တတိယ ဘိုးဘေးကြီး"

စုတင်းပန်းသည် ယခု အသက် (၃၀) ကျော်ပြီ ဖြစ်၏။ လူငယ်ဘဝကတည်းက တာ့ယွဲ့မြို့တော် ဈေးကွက် တွင် စုယွီနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ သူသည် ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း (၈) ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆေးပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တော့၏။

ထို့ကြောင့် စုယွီ ပြန်ရောက်လာသောအခါ စုတင်းပန်းကို ယွင်ရှန်းဈေး ဆေးဆိုင် တာဝန်ခံအဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး စုမိသားစု၏ ဆေးဝါး အရောင်းအဝယ် ကိစ္စများကို လွှဲအပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

စုယွီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်၏ နောက်ဖေးဘက်သို့ လျှောက်သွားရင်း မေးလိုက်သည်။

"ယွင်ရှန်းဈေး အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိလဲ"

စုတင်းပန်းသည် သူ့နောက်မှ ကပ်လိုက်ပါလာရင်း ခပ်တိုးတိုး ဖြေကြားလာ၏။

"ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းနဲ့ ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်တို့ စစ်ဖြစ်ကြတော့မလား ဆိုပြီး စိုးရိမ်တဲ့ တသီးပုဂ္ဂလ ကျင့်ကြံသူ အများစုကတော့ ထွက်ခွာသွားကြပါပြီ... စစ်ဖြစ်ရင် ယွင်ရှန်းဈေးက ပထမဆုံး မြေစာပင် ဖြစ်မှာကိုး"

"ဒီလို အခြေအနေကြောင့် ဈေးကွက်ထဲမှာ ဆေးလုံးတွေနဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ ဈေးနှုန်းက (၅၀) ရာခိုင်နှုန်းလောက် တက်သွားပါတယ်... အားလုံးက အလုအယက် ဝယ်နေကြတာပါ"

ခဏရပ်ပြီး စုတင်းပန်းက ဆက်ပြောလေသည်။

"နောက်တစ်ခုက... တတိယ ဘိုးဘေးကြီး... မကြာသေးမီက ယွင်ရှန်းဈေး ဝန်းကျင်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေကို ဓားပြတိုက် သတ်ဖြတ်တဲ့ ကိစ္စတွေ ခဏခဏ ဖြစ်နေတယ်... လုံခြုံရေး အခြေအနေက တော်တော်လေး ဆိုးရွားနေပါတယ်"

"ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပုံပါပဲ... အပြင်စည်း ဂိုဏ်းသား တချို့ကို ကျွန်တော် တွေ့ဖူးတယ်... သူတို့လည်း စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေကြပြီး ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်နဲ့ စစ်ဖြစ်မှာကို ကြောက်နေကြပုံပါပဲ"

"တချို့ဆိုရင် ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ပြေးချင်နေကြတယ်... ဒါပေမဲ့ မထွက်ရဲကြဘူး... ဒီအချိန်မှာ ထွက်ပြေးတာက ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်တာနဲ့ အတူတူပဲလေ... အဲဒါကြောင့် ပြစ်ဒဏ်ခတ် ခန်းမဆောင်က လူတွေ အများကြီးကို ဖမ်းဆီးထားတယ်"

ပြစ်ဒဏ်ခတ် ခန်းမဆောင်...

ဒီအကြောင်း ပြောလိုက်မှ စုယွီသည် ထျယ်မုန်ကျူး ကို သတိရသွားမိသည်။ ယနေ့ သူမသည် အနက်ရောင် ပန်းပွင့်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း (၄) ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ မကြာသေးမီက ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ပြစ်ဒဏ်ခတ် ခန်းမဆောင်၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု သိရသည်။

ဒီမိန်းကလေးက ပင်ကိုယ်စရိုက်အရပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ပြစ်ဒဏ်ခတ် ခန်းမဆောင် ရောက်သွားလို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... အေးစက်လိုက်တာ လွန်ရော။ အရင်ကတည်းက အေးစက်စက် နိုင်ပေမယ့်၊ အခုကျတော့ ခန္ဓာကိုယ်ရော၊ ဝိညာဉ်ပါ ရေခဲရိုက်ထားသလို ဖြစ်နေတော့၏။

ဒီလို မိန်းမမျိုးက ပြစ်ဒဏ်ပေးတဲ့ နေရာမှာ တာဝန်ယူတာ... တော်တော် လိုက်ဖက်တယ်လို့ ပြောရမလား။

စုတင်းပန်းထံမှ ဈေးကွက်နှင့် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း အခြေအနေများကို မေးမြန်းပြီးနောက် စုယွီသည် သူ့ကို အလုပ်ပြန်လုပ်ရန် လွှတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း အခင်းအကျင်း အများအပြားကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ပစ္စည်းစာရင်း စစ်ဆေးခြင်းကို စတင်လိုက်၏။

ရုပ်သေးကိုယ်ပွား၏ စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ ပြန်လည် မပြည့်ဝသေးသောကြောင့် ပင်မ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် "ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျင့်စဉ်" ကို အသုံးပြု၍ ပြုစုပျိုးထောင်နေရဆဲ ဖြစ်၏။

သို့သော် စုယွီ၏ လက်ထဲတွင် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် ရုပ်သေးသားရဲ တစ်ကောင်၊ ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် ယဉ်ပါးသော သားရဲ တစ်ကောင်၊ ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် "သစ်သားဝိညာဉ် နတ်ဘုရားဝါးမြို အဆောင်" အချပ် (၁၀၀) နှင့် ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ် "နဂါးသတ် အဆောင်" အချပ် (၁၀၀) တို့ ရှိနေသည်။

စုယွီ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကောက်ချက်ချလိုက်မိသည်။

'ဒီလောက်ဆိုရင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်ပြီ... မဟုတ်ဘူးလား’

အခန်း (၁၉၅) - အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ တာအိုဆွေးနွေးပွဲ (လော့ချန်ယွီ Vs နတ်မိမယ် ဖုန်းလင်) (အပိုင်း၅)

~စုယွီ ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါယမ်းလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ကျင့်ကြံနေလိုက်၏။ နောက် (၂) ရက်အကြာတွင် ကျင်းပမည့် စကားစစ်ထိုးပွဲကြီးကို စောင့်မျှော်နေရင်းပေါ့။

ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင်...

ယွင်ရှန်းဈေး အပြင်ဘက်သို့ လူအနည်းငယ် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြီး တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။

ဈေးကွက် အလယ်ရှိ "ကောင်းကင် အပျက်အစီး ခန်းမဆောင်" တွင်...

အကြီးအကဲသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တည်းခိုခန်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါယမ်းလိုက်၏။

"တကယ့်ကို ပြဿနာတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ရာသီဥတုပါလား" ဟု သူတစ်ယောက်တည်း ကြားရုံလေသံဖြင့် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေ၏။

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ၏ အတွင်းစည်း ဂိုဏ်းချုပ် အိမ်တော်တွင်...

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိတ်တံခါးကြီးသည် ကြီးမားခန့်ညားပြီး တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးနီးပါးကို နေရာယူထားသည်။ အပြင်စည်း စမ်းသပ်မှု တောင်ထိပ်မှသည် အတွင်းစည်း ပင်မတောင်ထိပ်အထိ တောင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ စီတန်းနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ထိပ်ဖျားများသည် မိုးတိမ်များကြားတွင် ပျောက်ကွယ်နေလေ၏။ မြူခိုးတိမ်တိုက်များကြားတွင် တိမ်တိုက်ကြိုးကြာများသည် အုပ်စုလိုက် ပျံသန်းသွားလာနေကြသည်ကို တွေ့မြင်နေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် အတွင်းစည်း ပင်မတောင်ထိပ်ပေါ်၌...

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် တောင်ကုန်းနောက်ဖက်မှ ပြန်လာသော ကုန်းစွန်းယီကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ဘယ်လိုလဲ... ဘိုးဘေးကြီးက မင်းကို တွေ့ခွင့် မပေးသေးဘူးလား"

ကုန်းစွန်းယီ ခေါင်းခါလိုက်၏။

"မပေးသေးပါဘူး ဆရာ"

သူတို့နှစ်ဦး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီးနောက် ကုန်းစွန်းယီက သူ့ဆရာကို မော့ကြည့်ပြီး ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်၏။

"ဆရာ... ဘိုးဘေးကြီးက တကယ်ပဲ အမွေအနှစ်ကို လော့ချန်ယွီ ဆီ လွှဲပေးဖို့ စဉ်းစားနေတာလား... သူ စိတ်ပြောင်းသွားပြီလား"

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းချုပ် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"လော့ချန်ယွီက ကောင်းကင်ဖီးနစ်နန်းတော် အပျက်အစီးနယ်မြေကို သွားပြီး ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရခဲ့တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... အခု သူမရဲ့ ရွှေရောင် ချီ စွမ်းအင်က အရမ်း အားကောင်းလွန်းလို့ ငါတောင် တည့်တည့် မကြည့်ရဲဘူး"

"အရင်တုန်းက ဒုတိယအကြီးအကဲက ပထမအကြီးအကဲကို ဆန့်ကျင်တဲ့ စကား နည်းနည်း ပြောမိတာနဲ့ သူမရဲ့ လက်ချက်နဲ့ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားရတာလေ... ဒီကောင်မလေးက..."

ကုန်းစွန်းယီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု၊ အရှက်ရမှုနှင့် မလိုလားမှုများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူ နောင်တရနေမိသည်။

ဒီလိုမှန်း သိခဲ့ရင် လော့ချန်ယွီနဲ့အတူ ကောင်းကင်ဖီးနစ်နန်းတော် အပျက်အစီးနယ်မြေကို လိုက်သွားပြီး အခွင့်အရေး ရှာခဲ့ပါတယ်... ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေခဲ့မယ့်အစားပေါ့။ ဒါဆိုရင် အခုလို လော့ချန်ယွီရဲ့ ဖိအားပေးမှုကို ခံရမှာ မဟုတ်သလို၊ အမွေအနှစ်ကို သူမ ရသွားမလား ဆိုပြီး စိုးရိမ်နေရမှာလည်း မဟုတ်ဘူး။

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သတိပေးလိုက်၏။

"မင်း မဆင်မခြင် မလုပ်မိစေနဲ့နော်... မဟုတ်ရင်..."

ကုန်းစွန်းယီ၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ... ဘိုးဘေးကြီး ဘယ်လိုပဲ ဆုံးဖြတ်ပါစေ ကျွန်တော် ထောက်ခံပါ့မယ်... တကယ်တော့ ဂျူနီယာညီမလေး လော့ ရဲ့ ပါရမီကလည်း မဆိုးပါဘူး... ကျွန်တော်နဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး... တကယ်လို့ ဘိုးဘေးကြီးက သူမကို ပိုသဘောကျတယ် ဆိုရင်လည်း သူမကိုပဲ ပေးလိုက်ပါစေ"

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းချုပ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကုန်းစွန်းယီ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်၏။

"သွား... ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံတော့... သိပ်တွေးမနေနဲ့... မင်းအနောက်မှာ ငါ ရှိတယ်"

"ပြီးတော့ လော့ချန်ယွီက ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းလိုက်ပြီးပြီပဲ... သူမရဲ့ ပါရမီနဲ့ ဆိုရင် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ကို တက်ချင်နေပုံရတယ်... ဒါကြောင့် စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး"

သူသည် ကုန်းစွန်းယီကို ပြန်လွှတ်လိုက်၏။

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ဝင်ပေါက် တစ်ခုလုံးကို လှမ်းမျှော်ကြည့်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

နောက် (၂) ရက် ကြာမြင့်ပြီးနောက်...

အရုဏ်တက်ချိန်တွင်...

ကောင်းကင်ယံသည် လင်းစ ပြုလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်၏။ ယွင်ရှန်းဈေး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောအုပ်ထဲမှ ငှက်သံလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဈေးကွက် အတွင်းတွင် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် တဖြည်းဖြည်း များပြားလာပြီး ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းဘက်သို့ ဦးတည် ရွေ့လျားနေကြသဖြင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

စုယွီသည် စုတင်းပန်းကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ဆေးဆိုင် ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ မကြာမီ ယွင်ရှန်းဈေး၏ အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော လော့ချန်ကုန နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ကြသည်။

သုံးဦးသား ဆုံတွေ့ပြီးနောက် ခရီးဆက်ကြသည်။

စုယွီသည် "‌အမွှေးနက် သိမ်းငှက်" ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်၏။ လော့ချန်ကုန်းနှင့် စုတင်းပန်းတို့လည်း လိုက်ပါစီးနင်းကြသည်။

စုယွီက ပြောလိုက်၏။

"ကဲ... ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းကို သွားကြစို့"

"ရွှစ်..."

‌အမွှေးနက် သိမ်းငှက်သည် အသံမပြုဘဲ တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ရာ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အရိပ်မည်းကြီး တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

အနီးအနားရှိ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်း၊ အလယ်အလတ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အချို့သည် ‌အမွှေးနက် သိမ်းငှက်၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသော လင်းယုန်ကြီးကို အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ် ပျံသန်းရေး သားရဲကြီးပါလား"

"ဟာ... ခုနက ရောက်လာတဲ့သူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ"

"မင်း မသိဘူးလား... အဲဒါ စုမိသားစုရဲ့ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ် ဆေးပညာရှင် စုယွီ လေ... ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း နယ်မြေထဲမှာ ပြင်ပလူတွေရဲ့ ဆေးဖော်ပေးဖို့ တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဒုတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်ပဲ... သူ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ စုမိသားစုက ဆေးလုံးတောင် မှာ အဓိက ကျင့်ကြံသူ မိသားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာပြီ"

"ဪ... သူကိုး... နာမည်တော့ ကြားဖူးတယ်... လူကို တခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူ တစ်သိုက်သည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။ စုယွီနှင့် စုမိသားစုသည် ယခုအခါ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း နယ်မြေအတွင်း နာမည်ကျော်ကြားလာပြီ ဖြစ်၏။ ‌အမွှေးနက် သိမ်းငှက် ပျံသန်းသွားသည်နှင့် သူတို့လည်း ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းဘက်သို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကြလေတော့၏။

ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် နှင့် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းကြား ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားပြီး စစ်မက် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသော်လည်း... စွမ်းအားကြီး ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး၏ စကားစစ်ထိုးပွဲ ဆိုသည်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာမှ တစ်ကြိမ်သာ ကြုံရခဲသော ပွဲကြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ သေချာပေါက် လက်လွတ်မခံလိုကြပေ။

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ဂိတ်တံခါး၊ "ချင်ယွင် စင်မြင့်"၏ အပြင်ဘက်တွင်...

ဝင်ပေါက်မှ ဝင်၍ စမ်းသပ်မှု တောင်ထိပ်ကို ကျော်လွန်သွားလျှင် ဤဆွေးနွေးပွဲ ပြုလုပ်မည့် နေရာဖြစ်သော ချင်ယွင် စင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်၏။

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် တစ်ခု ရှိသည်။ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း အထွတ်အထိပ် ရောက်ရှိစဉ် အချိန်ကဆိုလျှင် ဤကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ကို ဧည့်သည်များ၏ သားရဲများနှင့် ပျံသန်းရေး လှေများကို ရပ်နားရန် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုစမှတ် ပြုကြသည်။

သို့သော် ယခုခေတ်တွင်မူ ပြင်ပလူများ အနေဖြင့် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မလွယ်ကူတော့ချေ။

စုယွီ၊ စုတင်းပန်းနှင့် လော့ချန်ကုန်းတို့သည် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း တောင်တံခါး အပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ စုယွီသည် ‌အမွှေးနက် သိမ်းငှက်ကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ချင်ယွင် စင်မြင့် အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ရှေ့ဆက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း တပည့်များက တားဆီးလိုက်ကြသည်။ ပြင်ပလူများ အနေဖြင့် စကားစစ်ထိုးပွဲကို ချင်ယွင် စင်မြင့် အပြင်ဘက်မှသာ ကြည့်ရှုခွင့် ရှိသည်။

စုယွီ၊ စုတင်းပန်းနှင့် လော့ချန်ကုန်းတို့သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် နေရာယူပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ထိုင်၍ မကြာမီမှာပင် ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အနီးနားသို့ ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေပုံရသော မိစ္ဆာလိပ်လေး တစ်ကောင် ရှိနေသည်။

တာအိုဆရာ ရှုဟိုင် သည် သူတို့အနားသို့ ရောက်လာပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ကျွန်တော်က တာ့ယွဲ့နန်းတော် က တာအိုဆရာ ရှုဟိုင် ပါ... မိတ်ဆွေသုံးဦးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

စုယွီနှင့် လော့ချန်ကုန်းတို့ အံ့အားသင့်စွာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"မင်္ဂလာပါ တာအိုဆရာ ရှုဟိုင်”