အခန်း (၁၁၁-၁၁၂)

အခန်း။ ၁၁၁

ဒါကို ဘာလို့ခေါ်သလဲဆိုတော့... ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးတာလို့ပဲ ခေါ်ရမှာပေါ့။

ရန်သူက အညံမခံတဲ့အပြင် ငါ့ကိုတောင် ပြန်ပြီး ရန်စရဲတယ်လား။

ပြပွဲအတွက် အသုံးချခံ ပစ္စည်းတစ်ခုဆိုတာ သူ့နေရာနဲ့သူ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ရွှီရန်၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားသည်။

ချလန်….

ဓားရှည်မှာ ဓားအိမ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ္တုချင်း ပွတ်တိုက်သံမှာ သားရဲတိုက်ခိုက်ရေးကွင်း တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ရင်ဘတ်မှ နီရဲသော အလင်းတန်းများမှာ မီးလျှံများအလား လျှံထွက်လာပြီး ရွှီရန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

သူသည် ဓားရှည်ကို သာမန်ကာလျှံကာပင် ခုတ်ချလိုက်၏။ လေပြေညင်းတစ်ခုသာ တိုက်ခတ်သွားပြီး ဘာမှထူးခြားမှု ရှိမလာခဲ့ပေ။

"ဟီးဟီး..."

ရွှီရန်၏ ခန့်ညားလှသော အမူအရာနောက်တွင် လေတစ်ချက်သာ တိုက်ခတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပုံဆောင်ခဲချပ်ဝတ် ငရဲခွေးသည် ၎င်း၏အံကြိတ်သံများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်ကာ အလွန်တရာ ရိုင်းစိုင်းလှသော လှောင်ရယ်သံဖြင့် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

၎င်း၏ ပုံစံမှာ "ဒါပဲလား ဒါပဲလား ငါကတော့ အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်တော့မယ် ထင်နေတာ။ အခုတော့ လေအေးလေး တစ်ချက်ပဲလား" ဟု လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဟား….

ဘုန်း…

ငရဲခွေး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရက်စက်သော အပြုံးမှာ ပိုမိုသိသာလာသည်။ သို့သော်လည်း တစ်စက္ကန့်၏ တစ်ဆယ့်နှစ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ အကြာတွင်။

ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာခဲ့၏။

လေထဲတွင် ခုန်အုပ်နေဆဲဖြစ်သော ငရဲခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ နီရဲသော လေဆာတန်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ထိုးထွက်လာတော့သည်။ ထိုအလင်းတန်းများသည် ငရဲခွေး၏ ခြေသလုံး၊ ပေါင်၊ နောက်ပိုင်း၊ ဝမ်းဗိုက်၊ ရင်ဘတ်၊ လည်ပတ်နှင့် ဦးခေါင်းတို့ကိုပါ အလွန်သေသပ်စွာ လှီးဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ငရဲခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများသည် အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်ကာ လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

လှပလွန်းလှသောလမ်းကြောင်းအတိုင်း အသားစများ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဗြိ... ဗြိ...

ဗြိ... ဗြိ...

အခြေအနေက မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ ပုံဆောင်ခဲချပ်ဝတ် ငရဲခွေး၏ ရက်စက်သော အပြုံးကြီးမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြန့်ကားနေဆဲရှိသေးသော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသော အသားစများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြန်လည်ကျလာသည့် အချိန်ကျမှသာ မိကျောင်းဦးခေါင်းခွံကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်ကျနေသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ"

"ငါ့လည်ပင်းက နာလိုက်တာ..."

"ငါ့တင်ပါးတွေရော ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ"

၎င်းသည် လည်ပင်းတွင် အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်ဝန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း အသက်မဲ့လာတော့သည်။ ၎င်းသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်သို့မျှ ပြန်လည်ဆက်စပ်၍ အသက်သွင်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ရွှီရန်သည် ဓားကိုမြှောက်ကာ အနုပညာတစ်ခုလို သပ်ရပ်စွာ လေ့လာနေပြီး လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ ခေါက်လိုက်ပြန်သည်။

သတ္တုချင်း တုန်ခါသံမှာ ရှည်လျားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှီရန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြည်နူးစေခဲ့သည်။

ရွှီရန် : "ကျောင်းအုပ်ကြီး... ပြီးပါပြီဗျ"

ကွင်းအပြင်ဘက်တွင်မူ ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ မှင်တက်မိနေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ သိသိသာသာ တုန်လှုပ်နေကာ လေထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပြင်းထန်သော မြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"အာ... ဒါက... ဘယ်လိုမျိုးလဲ..."

ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဆရာလုပ်လာခဲ့သည့် ကျောင်းအုပ်ကြီးအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ပုံကြောင့် ဆွံ့အသွားရခြင်းပင်။

"သွေးအင်အား ၆,၀၀၀ ကျော်ပဲရှိတဲ့သူက သွေးအင်အား ၂၀,၀၀၀ ရှိတဲ့ သားရဲကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်နိုင်တာလား"

"သွေးအင်အား ၂၀,၀၀၀ ရှိတဲ့ သားရဲနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတုန်းက ကျူးယွီဟန်တို့တောင် အသက်လုပြီး ပြေးခဲ့ရတာကို..."

"ဒီတိုက်ခိုက်ရေးပါရမီကတော့ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပေတယ်"

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး... ဒါက သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ ဓားသိုင်းပဲ။ သိပ်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်"

ဓားကို ခုတ်လိုက်စဉ်က ဘာမှမဖြစ်သလို ထင်ရသော်လည်း ပုံဆောင်ခဲချပ်ဝတ် ငရဲခွေးမှာမူ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားကို တစ်ချက်တည်းသာ ခုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သေသပ်လှပသော ပြတ်ရာ ရှစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ပြတ်တောက်သွားခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် အလောင်းဘေးသို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး ငရဲခွေး၏ ဒဏ်ရာများကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"ပြတ်ရာတွေက အလွန်ချောမွေ့နေတာပဲ။ ဒဏ်ရာအားလုံးက တစ်ချိန်တည်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတာ။ ဒီလိုဆန်းကြယ်မှုနဲ့ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမျိုးက ရွှေရောင်အမြုတေအရိုးပိုင်ရှင်တွေဆီမှာပဲ ပါလာတတ်တဲ့ ကောင်းကင်ပေး နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတွေနဲ့ အဆင့်တူနေပြီ"

ဤအချက်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမိပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို လေးလေးနက်နက် ချလိုက်မိသည်။ သူကိုယ်တိုင် လက်ရွေးစင်အဖြစ် ရွေးထုတ်ခဲ့သော ဤ SSS အဆင့် ရွှေကတ်ပြားလေးကို မော့ကြည့်လိုက်မိသကဲ့သို့ပင်။

နဂိုက ဤကောင်လေးအား S အဆင့်လောက်သာ ရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ တကယ့်အရည်အသွေးမှာ SSS အဆင့်အထိ ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကိုယ်ဖျောက်အတတ်၊ စက္ကူရုပ်လူစားထိုးအတတ်နှင့် ယခု ဆန်းကြယ်ဓားသိုင်းတို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့်အပြင် သွေးအင်အား ၂၀,၀၀၀ ရှိသော သားရဲကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုးမှာ အံ့မခန်းပင်။

"ဒါဆိုရင်... တခြားသူတွေထက် လေ့ကျင့်ချိန် နှစ်နှစ်လောက် နည်းနေတဲ့ ရွှီရန်က တကယ်ပဲ ထိပ်သီးငါးယောက်စာရင်းထဲ ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေတာလား"

အခွင့်အရေးမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပါစေ ကျောင်းအုပ်ကြီးအတွက်မူ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များ သန်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် သူ၏နှုတ်ခမ်းဖျားမှ အပြုံးကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေပြီး ရွှီရန်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ဓားနှင့် လက်မောင်းကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုတော့သည်။

"ကောင်လေး... အမှန်အတိုင်းပြောစမ်း။ မင်းရဲ့ဓားသိုင်းက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေတာလဲ။ မင်း သတ်နိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး သွေးအင်အားရှိတဲ့ သားရဲက ဘယ်လောက်အထိလဲ"

"ရန်သူကို ခုတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် ဘာတွေ လိုအပ်လဲ။ တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူရဲ့ ခုခံကာကွယ်မှုက အရမ်းတောင့်တင်းနေရင်ရော မင်းရဲ့ဓားချက်က အာနိသင် ရှိပါဦးမလား"

ရွှီရန် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ရန်သူရဲ့ ခုခံကာကွယ်မှုက အလွန်အမင်း မြင့်မားနေရင်တော့ ဖြတ်တောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဗျ" ဟု နှိမ့်ချစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက တွေးတောလျက် "ဒါဆိုရင် မင်းအနေနဲ့ ဒိုင်းပုံဆောင်ခဲသားရဲနဲ့ ရင်ဆိုင်တာကို ငါမြင်ချင်သေးတယ် အဆင်ပြေပါ့မလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရွှီရန် စကားပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ ကျားမလေး၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းအိမ်များတွင် အံ့ဩချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမသည် ရွှီရန်ကို ဂုဏ်ပြုရန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်၌...

"ဒေါင်" ဟူသော နားကွဲမတတ် မြည်ဟီးလာသည့် ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခု သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ကျားမလေး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ပါးစပ်

နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများစီးကျလျက် သတိလစ်ကာ မေ့မြောသွားတော့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး : ""

ရွှီရန် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးခြေလှမ်း သုံးထောင်ကို အသုံးပြုကာ ကျားမလေး၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

"ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားတာလား။ ဒါ... တတိယအကြိမ်မြောက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပြစ်ဒဏ်လား။ တကယ်ပဲ တတိယအကြိမ်မြောက် ရောက်လာပြီပေါ့"

ကျားမလေးတွင် လက်ရှိ၌ အစွမ်းနှစ်မျိုးရှိသည်။ ပထမမှာ အလွန်မြင့်မားသော အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်ခြေလှမ်းနှင့် ကိုယ်ဖျောက်အတတ်ကို ကျူးယွီဟန် ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ သင်ယူနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ဖျက်ဆီး၍မရသော ဖန်သားကိုယ်ထည်ဖြစ်ပြီး ယခုထက်ထိ ထုတ်မပြရသေးသော အစွမ်းအချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီရန်၊ အန်တီ ချင်းလုနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့သည် ကျားမလေး၏ တတိယအကြိမ်မြောက် အစွမ်းနိုးထလာမှုကို ခန့်မှန်းထားကြပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမျှမြန်ဆန်စွာ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

ကျောင်းအုပ်ကြီး : "တတိယအကြိမ်မြောက် အစွမ်းနိုးထမှုစတင်တော့မှာလား"

ရွှီရန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျောင်းအုပ်ကြီး : "မြန်မြန်... သူမကို ချင်းလု ရဲ့ သုတေသနစင်တာဆီ ခေါ်သွားလိုက်။ အဲဒီမှာ ပုံဆောင်ခဲသားရဲရဲ့ စစ်မှန်သောသွေးရှိတယ်။ နေဦး... မင်းရဲ့အရှိန်နဲ့ဆို မမီနိုင်ဘူး။ ငါပဲ သွားလိုက်မယ်"

ရွှီရန်သည် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ကျားမလေးကို အသာအယာ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး မိုးကြိုးခြေလှမ်း သုံးထောင်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ အသံထက်

မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရွှီရန်သည် သူ၏မျက်စိရှေ့မှ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ မှင်တက်သွားပြီး သူ၏မျက်စိကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

"ဟင်"

"မဟုတ်ဘူး... ဒီကောင်လေးက သာမန်အချိန်တွေမှာ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းတွေကို ဝှက်ထားတာလဲ တမင်တကာ မသုံးဘဲ ထားနေတာလား"

ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ လှုပ်ရှား၍ပင် မရတော့ဘဲ ဆွံ့အလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ယခုလေးတင် ရွှီရန် ထုတ်ဖော်လိုက်သော အရှိန်မှာ သေချာပေါက် ကောင်းကင်ပေး နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

"သူကသာ တခြားအစွမ်းတွေကိုပါ ဖုံးကွယ်ထားတယ်ဆိုရင်... နှစ်နှစ်ခွဲလောက် လေ့ကျင့်ချိန် နောက်ကျနေတာက သေချာပေါက် ပြန်ဖြည့်ဆည်းလို့ ရတာပေါ့"

"ငါ အခုကတည်းက ဆုနှင်းသဘင်အတွက် မိန့်ခွန်းကို ပြင်ထားသင့်ပြီလား"

အခန်း။ ၁၁၂

ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် ရွှီရန် ပျောက်ကွယ်သွားရာ လမ်းကြောင်းသို့ ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရွှီရန်၏ ဓားကို ကောက်ယူကာ ဓားအိမ်အတွင်းသို့ သေသပ်စွာ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ကြမ်းပြင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

သူက အမိန့်ပေးညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် သားရဲတိုက်ခိုက်ရေးကွင်းကြီး၏ ပွဲကြည့်စင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ကလေးငယ်များက ပုံဆောင်ခဲသားရဲများကို ဉာဏ်ဖြင့် အနိုင်ယူတိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရွှီရန်သည် အန်တီ ချင်းလု၏ သုတေသနစင်တာသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိသွားပြီး အတွင်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်သွားခဲ့သည်။

သတိလစ်မေ့မြောလျက် နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများစီးကျနေသော ကျားမလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်တီ ချင်းလုမှာ ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသည့်အလား တည်ငြိမ်နေ၏။

"ဒါ တတိယအကြိမ်မြောက် အစွမ်းနိုးထမှုလား"

ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ဟုတ်ကဲ့"

အန်တီ ချင်းလုက အေးဆေးစွာပင် "ကောင်းပြီ သူမကို ခုတင်ပေါ်မှာ တင်လိုက်ပါ။ သူမရဲ့ ဖိနပ်နဲ့ ခြေအိတ်တွေကို ချွတ်ပေးဖို့ ကူညီပေးပါဦး"

"ဒုတိယအကြိမ် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ပြစ်ဒဏ် ပြီးကတည်းက ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဒီအချိန်အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် အဆင့် ၇ ပုံဆောင်ခဲသားရဲ စစ်မှန်သောသွေး အစက် ၁၀၀ နဲ့ အဆင့် ၈ ပုံဆောင်ခဲသားရဲ စစ်မှန်သောသွေး အစက် ၁၀၀ ကို ပြင်ဆင်ထားခိုင်းခဲ့တာ"

"ကျောင်းအုပ်ကြီးက တကယ်ကို အမြော်အမြင်ရှိတာပဲ လေးစားဖို့ကောင်းလိုက်တာ"

ရွှီရန်က စကားနာထိုးသလို ချီးကျူးရင်း ကျားမလေး၏ ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များကို ချွတ်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏ ဖြူဖွေးဝင်းပနေသော ခြေဖဝါးလေးများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အန်တီ ချင်းလုသည် လက်ထဲတွင် ခွဲစိတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

လက်ထောက်ဖြစ်သူ ရှောင်းလျိုက စစ်မှန်သောသွေးများ သိမ်းဆည်းထားသည့် ကိရိယာကို အနားသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာ ချင်းလုသည် ကျားမလေး၏ ခြေချောင်းလေးကို ကျွမ်းကျင်စွာပင် အနည်းငယ် ခွဲလိုက်ပြီး အဆင့် ၈ ပုံဆောင်ခဲသားရဲ၏ စစ်မှန်သောသွေးများကို တစ်စက်ပြီးတစ်စက် သူမ၏ ခြေဖဝါးလေးများဆီသို့ စီးဆင်းစေခဲ့သည်။

အဆင့် ၈ စစ်မှန်သောသွေး၏ အာနိသင်မှာ အဆင့် ၇ ထက် နှစ်ဆမက ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလှသည်။

အဆင့် ၈ စစ်မှန်သောသွေးများမှာ လျင်မြန်စွာပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်ပျော်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျားမလေး၏ ရင်ဘတ်မှ နီရဲရွှေရောင်သန်းနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ဆန်းကြယ်သော ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပလာခဲ့ရာ ထိုအရာကို ရွှီရန် တစ်ဦးတည်းသာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်...

အဆင့် ၈ စစ်မှန်သောသွေး အစက် ၁၀၀ နှင့် အဆင့် ၇ စစ်မှန်သောသွေး အစက် ၂၀ ခန့်မှာ လုံးဝ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့ချေပြီ။ ကျားမလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုထက်ပို၍ စစ်မှန်သောသွေးများကို မစုပ်ယူနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ ခြေဖဝါးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာမှာလည်း သိသိသာသာပင် ပြန်လည်ကျန်းမာ လာခဲ့သည်။

ကျားမလေးသည် ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်နေသော သူမ၏ ကျောက်မျက်ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပသည့် မျက်ဝန်းလေးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာပေးလေးမှာ အပြစ်ကင်းစင်စွာဖြင့် ကြောင်တောင်တောင်လေး ဖြစ်နေရှာသည်။

ရွှီရန် : "ဘယ်လိုနေလဲ ကျားမလေး ခန္ဓာကိုယ်က အဆင်ပြေရဲ့လား"

ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကျားမလေးက သူမ၏ခြေထောက်လေးကို တစ်ချက်ယမ်းလိုက်ရင်း "ကျွန်မ ခြေထောက်လေးက နည်းနည်း အေးစိမ့်စိမ့် ဖြစ်နေသလိုပဲ"

ရွှီရန်မှာ ဆွံ့အသွားရပြီး "မြန်မြန် ဖိနပ်နဲ့ ခြေအိတ်တွေ ပြန်ဝတ်လိုက်တော့..."

ကျားမလေး : "အော်... ဟုတ်ကဲ့"

သူမက ပြုံးလိုက်ပြီး ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များကို ပြန်ဝတ်ကာ ခုတင်ပေါ်မှ တက်ကြွစွာ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အသားပြည့်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ပါးလေးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း "ကျွန်မ ပိုပြီးတော့ သန်မာလာသလို ခံစားရတယ်"

ရွှီရန် : "သန်မာလာမှာပေါ့။ ဒီတစ်ခါမှာ မင်းက အဆင့် ၈ ပုံဆောင်ခဲသားရဲ စစ်မှန်သောသွေးပေါင်း ၁၀၀ တိတိကို စုပ်ယူလိုက်တာလေ"

ကျားမလေး : "အဲဒီလောက်တောင် များတာလား"

ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ် အန်တီချင်းကို မြန်မြန်ကျေးဇူးတင်လိုက်ဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျားမလေးက လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာဖြင့် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီချင်း" ဟု ပြောလိုက်၏။

ရွှီရန်က "အန်တီချင်း... ကျွန်တော်တို့ သွားတော့မယ်နော်" ဟု နှုတ်ဆက်ကာ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျားမလေးသည် ခေါင်းလေးငိုက်စိုက်ကျလျက် သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး "အစ်ကိုရွှီရန်... ကျွန်မ အစ်ကို့ရဲ့ စူပါပေါက်ကွဲအားပြင်း ခုတ်ချက်ကို သင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်..." ဟု စိတ်မကောင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာ ဝမ်းနည်းပက်လက် ဖြစ်နေရှာသည်။

ရွှီရန် : "မစမ်းကြည့်ရသေးဘဲနဲ့ ဘာလို့ မသင်နိုင်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတာလဲ"

ကျားမလေး : "အဲဒါက... အခုနက အစ်ကို ဓားလွှဲနေတာကို ကြည့်နေတုန်းမှာ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သတိပေးခေါင်းလောင်းသံတွေ ရုတ်တရက် မြည်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှာ သတိလစ်သွားတာပဲ"

ရွှီရန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း "သတိပေးခေါင်းလောင်းသံ ဟုတ်လား"

ကျားမလေးက ရှင်းပြသည်။

"ဟုတ်တယ် ကျွန်မရဲ့ ဖျက်ဆီး၍မရသော ဖန်သားကိုယ်ထည်က ကျွန်မကို သတိပေးနေတာ။ တကယ်လို့သာ အတင်းအကျပ် သင်ယူဖို့ ကြိုးစားရင် ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်တဲ့"

ရွှီရန် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကာ "မင်းကို သတိပေးတယ်။ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားမယ် ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ကျားမလေး၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းလေးများမှာ စဉ်းစားနေပုံရပြီး "ကျွန်မလည်း အကြောင်းရင်းကို ရှာမတွေ့ဘူး... ဟူး..." ဟု သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရွှီရန်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်ကာ ကျားမလေး၏ ဦးခေါင်းလုံးလုံးလေးကို အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"သက်ပြင်းမချပါနဲ့။ မင်းရဲ့ ဖန်သားကိုယ်ထည် က သတိပေးနေမှတော့ အတင်းအကျပ် မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ငါ့ရဲ့ စူပါပေါက်ကွဲအားပြင်း ခုတ်ချက်က... အင်း တခြားသူတွေအတွက် တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ရှိနိုင်လို့ ဖြစ်မှာပါ"

အဆင့်မြင့်လက်နက်များ သို့မဟုတ် အထူးအဆင့်မြင့်လက်နက်များပင်လျှင် ဤဓားသိုင်း၏ ဒဏ်ကို အကြိမ်ကြိမ် မခံနိုင်ချေ။ တခြားသူများသာ အတင်းအကျပ် သင်ယူပါက ရန်သူကို မနိုင်ခင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်မိသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကျားမလေး၏ ကိုယ်ထည်မှ သတိပေးချက်မှာ သူမကို ဘေးအန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

ကျားမလေးသည် ရွှီရန်၏ နှစ်သိမ့်မှုကို သဘောကျစွာ ခံယူရင်း မျက်တောင်လေးခတ်ကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြိုင်ဆိုင်လိုသည့် စိတ်ဓာတ်လေးများ ပြန်လည်နိုးထလာသည်။

"တကယ်လို့ ကျွန်မ မသင်နိုင်ဘဲ ကျူးယွီဟန်က သင်ယူနိုင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ရွှီရန်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းတောင် မသင်နိုင်မှတော့ ကျူးယွီဟန်လည်း သေချာပေါက် သင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျားမလေး : "တကယ်လား"

ရွှီရန် : "ဖြစ်နိုင်ခြေများပါတယ်။ တစ်နေ့ကျရင် သူမကို စမ်းသင်ပေးကြည့်မယ်။ သူမလည်း မေ့လဲသွားနိုင်တာပဲ..."

ကျားမလေး : "ဟဲဟဲဟဲဟဲ..."

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမသည် စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်သွားပြီး "ဒါပေမဲ့ ယွီဟန်သာ သင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင်လည်း ကောင်းတာပါပဲ။ သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက သိပ်ကို အားနည်းလွန်းနေတာကိုး"

ရွှီရန်သည် ကျားမလေးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ကျားမလေးက ပြုံးလိုက်ရင်း "အစ်ကိုရွှီရန်... ကျွန်မ အစ်ကို့ကို လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောပြမယ်။ ကျွန်မ မိုးကြိုးခြေလှမ်း သုံးထောင်ကို တတ်သွားပြီ ဟီးဟီး"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျားမလေးသည် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ရွှီရန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

"သူမ တကယ်ပဲ တတ်သွားတာလား တကယ့်ကို ရွှေနီရောင် အမြုတေအရိုးပိုင်ရှင်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်"

"ငါလည်း ဒီ ရွှေနီရောင် အမြုတေအရိုးကို စောစောစီးစီး ရနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေကို စဉ်းစားရတော့မယ်။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ အမှတ်က ၈၀ ပဲ လိုတော့တာ နောက်ထပ် ၈၀ ပဲ"

"အင်း ငါ ဒီမူကြိုကျောင်းထဲမှာပဲ တစ်သက်လုံး နေလို့မဖြစ်ဘူး။ အပြင်ထွက်ပြီး လေ့လာရမယ်၊ လေ့ကျင့်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ရွှေရောင်အောင်မြင်မှုဘွဲ့တံဆိပ်တွေကို ရနိုင်သမျှ အများဆုံး ရအောင် ယူရမယ်"

ရွှီရန်သည် စိတ်ထဲမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျားမလေးကို အမီလိုက်ရန် မိုးကြိုးခြေလှမ်း သုံးထောင်ကို အသုံးပြုရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် မလှမ်းမကမ်းမှ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ရွှီရန်က အနားသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး "ဦးလေးယဲ့... နောက်နှစ်ရက်နေရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အထူးအဆင့်မြင့် ဓားရှည်ရောက်လာတော့မယ်။ အဲဒီကျရင် ကျွန်တော့်ကို လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် တခြားကမ္ဘာ ကြယ်တိုက်ပွဲမြေပြင်ဆီ ခေါ်သွားပေးလို့ ရမလား"

ယဲ့ဖျင် : "မင်း သွေးအင်အား မီးအိမ်ထွန်းညှိခြင်းကို တတ်သွားပြီလား"

ရွှီရန် : "ဒီနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ သင်ယူလိုက်ပါ့မယ်"

ယဲ့ဖျင် : "..."

ခေတ္တမျှ သူ ဆွံ့အသွားရသည်။ စွမ်းဆောင်ရည် သုံးဆတိုးစေမည့် ကိုယ်ပိုင်ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်သူအတွက် မီးအိမ်ထွန်းညှိခြင်း အတတ်ကို သင်ယူရန်မှာ တစ်နေ့လယ် သို့မဟုတ် တစ်နာရီမျှသာ ကြာမြင့်မည်ပင်။

ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ကို တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို တကယ်ပဲ ခေါ်သွားသင့်လို့လား။

ထိုနေရာသည် သေစေနိုင်သည့် အန္တရာယ်များလှပြီး ဝိညာဉ်ညစ်ညမ်းမှုများ ထူထပ်လှသော ဇာတ်ရှုပ်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ရွှီရန်သည် သွေးအင်အား ၄၀,၀၀၀ ရှိသော သားရဲကို မြှားတိုတစ်စင်းတည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ကို ယဲ့ဖျင် ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။