အခန်း (၁၁၉-၁၂၀)

အခန်း။ ၁၁၉

သို့သော်လည်း ဆယ်စက္ကန့်မျှအတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားသော ဝက်ဝံခေါင်းတစ္ဆေ၏ အစအနများသည် အလျင်အမြန် ပြန်လည်စုစည်းသွားပြီး မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ပြူးထွက်နေသော သွေးရောင်လွှမ်းသည့် မျက်လုံးများက လူသားကျင့်ကြံသူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုကြည့်ရုံမျှဖြင့် ကျင့်ကြံသူကို ပျို့အန်ချင်စိတ်၊ ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း စသည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ရွှီရန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း "အင်း... တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ"

လီဝေ: "ဆန်းတယ်မဟုတ်လား ဒီတစ္ဆေတွေက သေချာပေါက် မျိုးစိတ်သစ်တွေပဲ။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက အရမ်းထူးဆန်းပြီး ရှင်းထုတ်လို့လည်း မရဘူး။ သန့်စင်ခြင်းအတတ်တွေနဲ့ ရိုက်ခွဲလိုက်ရင်တောင် ခဏအကြာမှာ ပြန်ပြီး စုစည်းရှင်သန်လာကြတာ"

"ဆဋ္ဌမမြောက်ခရိုင်က အဆင့်မြင့်လူကြီးတွေ သံသယရှိနေတာကတော့ တစ်စုံတစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်မြင့်လွန် တစ္ဆေသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က နောက်ကွယ်ကနေ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်လို့ပဲ..."

"ဒါနဲ့... သူတို့က တစ်ခုခုကို ရှာနေပုံရတယ်နော်"

ရွှီရန်က စိတ်ဝင်တစားဖြင့် "ဘာကို ရှာနေတာလဲ"

လီဝေ: "ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဒီဘေးကင်းဇုန်ထဲမှာ တစ်ခုခု အရေးကြီးတာရှိပုံရတယ်။ ဟိုမှာကြည့်... အဲဒီခေါင်းပြတ်တစ္ဆေတွေက မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ လိုက်ရှာနေကြတာ"

ရွှီရန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မိန်းကလေး ဖြစ်နေမလား။

ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များကာ ထိုတစ္ဆေသတ္တဝါများအတွက် သူမက အလွန်အရေးပါနေတာလား။

သူမကို ပြန်သွားရှာရမလား။

သူ တွေးတောနေစဉ်အတွင်း...

ဖူလင်: "စိတ်မပူပါနဲ့ သူတို့ အများဆုံးလုပ်နိုင်တာ မြို့ပြင်ပိုင်းကို ဖျက်ဆီးတာပဲ။ မြို့ထဲပိုင်းကတော့ လုံးဝ ကျူးကျော်ခွင့်မရှိဘူး။ ငါတို့ သူတို့ကို ဟန့်တားထားပေးပါ့မယ်"

"ဒါ့အပြင် အဲဒီကောင်ရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာဖွေဖို့ နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့တောင် စေလွှတ်ထားပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ သံသယဖြစ်ဖွယ် အဆင့်မြင့် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေ အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို သတ်ပြီးတာတောင် ပင်မခန္ဓာကို ရှာမတွေ့သေးဘူး။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေလိုပဲ သတ်ရခက်လွန်းနေတာ"

ရွှီရန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း "အော်..."

ကိုယ်ပွားတွေလား။

နှမြောစရာပဲ... ငါက အခုမှ [ဟအထူးပေါက်ကွဲစေသော ဓားချက်ကို သင်ယူထားရုံပဲ ရှိသေးတာ။ အတိုင်းအဆမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဓားချက်အထိသာ တိုးတက်အောင် မလုပ်ရသေးတာ။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကိုယ်ပွားတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပင်မခန္ဓာကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းပြီး အံ့သြသွားအောင် လုပ်လိုက်လို့ ရတာပေါ့။

ရွှီရန် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲဒါတွေကို အခုလောလောဆယ် ခဏမေ့ထားလိုက်ပါဦး။ အရင်ဆုံး မြို့ပြင်ပိုင်း အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ကြစို့"

မြို့ပြင်ပိုင်းကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ကာ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တွန်းလှန်ပြီးမှ အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မိန်းကလေးကို ပြန်ရှာပြီး အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရမည်ပင်။

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ရွှီရန်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ကိုယ်ပျောက်စနစ်သို့ ချက်ချင်း ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။

မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်ဘဲ လေထဲတွင် ရွှီရန် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သုံးဦးသားလုံး ဆွံ့အ မှင်တက်သွားကြတော့သည်။

လီဝေ : "..."

အန်တီ ချိုက်မြောင် : "..."

ဖူလင် : "..."

"ကို...ကိုယ်ပျောက်အတတ်လား ကောင်းကင်ဘုံပေး နတ်ဘုရားအတတ်လား အရိပ်လူသတ်

သမားတွေထက်တောင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုသန်မာတဲ့ နည်းလမ်းပဲ ဒီအတတ်က... တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ"

"ဘယ်လို အားနည်းချက်မှတောင် ရှာလို့မရပါလား"

"ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုန်းကွယ်ခြင်း နည်းလမ်းမျိုး ရှိနေတာလား"

သုံးဦးသား အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအတတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး နယ်ပယ်တွင် ဘုရင် တစ်ပါး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ထိုလူရွှင်တော် သုံးဦး၏ အံ့အားသင့်နေသော တုံ့ပြန်မှုများအတွက် ယဲ့ဖျင်ကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ ပဟေဠိဆန်သော အပြုံးကြီးဖြင့်သာ ကြည့်နေတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကိုယ်ပျောက်နေသော ရွှီရန်သည် စက္ကူရုပ် လူစားထိုးအတတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လူအုပ်ရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုစက္ကူရုပ်မှာ ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖောင်းကားလာပြီး သက်ရှိလူသားတစ်ဦးအသွင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ရုပ်ထွက်မှာ အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်လှသဖြင့် အစစ်နှင့် အတု ခွဲခြားရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

တကယ်လို့သာ ထိုစက္ကူရုပ် ပြောင်းလဲလာပုံကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်ခဲ့ရပါက လီဝေတို့ အဖွဲ့မှာ ထူးခြားချက်တစ်ခုခုရှိနေသည်ကိုပင် သတိထားမိကြမည် မဟုတ်ပေ။

လီဝေ အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ရင်း: "ဒါ... ဒါက အခုနကပြောတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံပေး နတ်ဘုရားအတတ် စက္ကူရုပ် လူစားထိုးအတတ်လား"

ချိုက်မြောင်: "တစ်ခုခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူး။ အခုနက ကိုယ်ပျောက်အတတ်ကလည်း ကောင်းကင်ဘုံပေး နတ်ဘုရားအတတ် မဟုတ်ဘူးလား။ အခု ရှေ့က စက္ကူရုပ်ကလည်း နောက်ထပ်တစ်ခုလား နေဦး... ငါ့ဦးနှောက်တွေ ဂျမ်းဖြစ်ကုန်ပြီ"

ဖူလင်: "ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အမြုတေအရိုးရယ်၊ ကိုယ်ပျောက်အတတ်ရယ်၊ စက္ကူရုပ်အတတ်

ရယ်... ဒါတွေက ဘယ်လိုများ ဆက်စပ်နေတာလဲ။ ငါ့ဦးနှောက်တွေတော့ ပေါက်ထွက်တော့မယ် ထင်တယ်"

သူတို့သုံးဦး မည်သို့မျှ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အဖြေကို ရှာမတွေ့နိုင်ကြချေ။

လီဝေ: "နတ်ဘုရားအတတ် နှစ်မျိုးလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား မဖြစ်နိုင်တာ ခေတ်သစ်ရောက်လာတဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာအတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ နတ်ဘုရားအတတ် နှစ်မျိုးကို တစ်ပြိုင်နက် မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါ နောက်ပြောင်နေတာလား။ ငါ အာရုံမှားနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဒါက စိတ်လှည့်စားမှု အတတ်တစ်ခုလား"

ရွှီရန်၏ ကောင်းကင်ကိုပင် အာခံနိုင်သော စွမ်းရည်များကြောင့် သုံးဦးသားမှာ ကြောင်တောင်တောင်နှင့် တတွတ်တွတ် ငြင်းခုံနေကြတော့သည်။

လူစားထိုးစက္ကူရုပ်မှာ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ထုတ်စွပ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားရာ စကားမပြောနိုင်သော လူတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ သုံးဦး၏ နောက်ကျောဘက်ဆီမှ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော်က အစ်ကိုတို့ နောက်မှာပါ။ ရှေ့ကဟာက စက္ကူရုပ်ပဲ။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီစက္ကူရုပ်ကို တိုက်ခိုက်လာရင် ဦးလေးလီဝေက ဒိုင်းကာလေး ထုတ်ပေးပြီး ဟန်ဆောင်ပေးလိုက်ပါဦး"

သုံးဦးစလုံး: "..."

"အမလေး... ကိုယ်ပျောက်အတတ်နဲ့ ငါတို့နောက်မှာ ပုန်းနေတယ်။ ပြီးတော့ စက္ကူရုပ်ကို ရှေ့လွှတ်ပြီး ရန်သူကို လှည့်စားတယ်ပေါ့။ ဒါက အကင်းပါလွန်းတာလား ဒါမှမဟုတ် သတိထားလွန်းတာလား သူ့ကို တကယ်ကော ကာကွယ်ပေးဖို့ လိုလို့လား"

"ဒီကလေးကတော့ တကယ့်ကို မြေခွေးအိုကြီးလို ဉာဏ်များတာပဲ"

သုံးဦးသား တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ယဲ့ဖျင် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယဲ့ဖျင်က လက်ကို ဖြန့်ပြရင်း: "ငါ့ကို လာမကြည့်နဲ့လေ။ ညွှန်ကြားရေးမှူးက သူ့ကို အရမ်းတန်ဖိုးထားတာ။ တစ်ခုခု ထိခိုက်မှာကို သေမတတ် ကြောက်နေတာလေ..."

သူတို့ လေးဦး စကားကောင်းနေစဉ်မှာပင်။ လူစားထိုး စက္ကူရုပ်သည် တိုက်ပွဲမြေပြင်ဆီသို့ တစ်ရှိန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ အရှိန်ကလည်း မနှေးလှပေ။

ပြေးလွှားနေစဉ်အတွင်း သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး ပုစဉ်းရင်ကွဲ ၅ ကောင်၊ သံချပ်ကာ တူကိုင်စစ်သူကြီး ၁၀ ကောင်၊ ခြေသည်းထက် လင်းယုန် ၅ ကောင်၊ ကျား ၅ ကောင်၊ ဝက်ဝံ ၅ ကောင်၊ မိုဓားကိုင်စစ်သူကြီး ၁၅ ကောင်၊ လင်းနို့စက္ကူရုပ် ၂ ကောင်နှင့် ပျားငယ် ၃ ကောင်... စုစုပေါင်း စက္ကူရုပ်တပ်ဖွဲ့ အင်အား ၅၀ ခန့်မှာ လေထဲသို့ ပျံထွက်သွားပြီး လေနှင့်ထိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖောင်းကားလာကာ လူတစ်ရပ်နီးပါး အရွယ်အစားများ ဖြစ်သွားကြသည်။

သစ်ရွက်အရွယ်သာရှိသော လင်းနို့စက္ကူရုပ်များသည် မီတာနှစ်ရာအမြင့်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မြို့ပြင်တိုက်ပွဲမြေပြင်တစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနိုင်ရန် မြင်ကွင်းများကို ပေးပို့နေသည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲများမှာမူ သံချပ်ကာစစ်သည်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်ကာ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေကြသည်။

အရပ်နှစ်မီတာကျော် မြင့်မားသော မိုဓားကိုင်စစ်သူကြီး များသည် သူတို့၏ ရှည်လျားလှသော ဓားကြီးများကို မြှောက်ကာ ရှေ့မှ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေများကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကြသည်။

ဝက်ဝံခေါင်း ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေမှာ ရှောင်တိမ်းရန်ပင် မကြိုးစားဘဲ ၎င်း၏ အစွယ်တောက်တောက်များ ပါရှိသော ပါးစပ်ကြီးကို ဖြဲကာ လှောင်ပြောင်ရယ်မောနေသည်။ ၎င်း၏ ရယ်သံများထဲတွင် ရွှီရန်ကို စိတ်ပျက်အားလျော့စေမည့် ညစ်ညမ်းမှုများ ပါဝင်နေသည်။

"ငတုံးလေး"

ရွှီရန် စိတ်ထဲမှ ခပ်ပြောင်ပြောင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဖြောင်း"

မိုဓားကိုင်စစ်သူကြီး၏ ဓားချက်မှာ အလွန်ပင် လျှင်မြန်လှပြီး လေတိုးသံနှင့်အတူ ဝက်ဝံခေါင်းတစ္ဆေ၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်ကြီး ခုတ်ချလိုက်သည်။ ဝက်ဝံခေါင်းမှာ ထိုနေရာတင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။

ခေါင်းကွဲသွားသော်လည်း ၎င်းမှာ ရူးသွပ်စွာ ဆက်လက် ရယ်မောနေဆဲပင်။ ၎င်း၏ အယူအဆမှာ ပြန်လည်စုစည်းကာ ရှင်သန်လာနိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် မိုဓားဆီမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နှစ်ခြမ်းကွဲနေသော ဝက်ဝံခေါင်းတစ္ဆေကို စက္ကူရုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူပစ်လိုက်ကာ အစင်ကြယ်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။

"အားးးး"

ဝါးမျိုခံလိုက်ရစဉ်အတွင်း ဝက်ဝံခေါင်းတစ္ဆေမှာ အမြီးနင်းခံလိုက်ရသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုအော်သံကြောင့် အနီးနားရှိ ရာနှင့်ချီသော ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေများ၏ အာရုံမှာ မိုဓားကိုင်စစ်သူကြီးဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ယှက်သန်းလာတော့သည်။

အခန်း။ ၁၂၀

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဝံပုလွေခေါင်းများ၊ မြွေခေါင်းများ၊ ကျားခေါင်းများ၊ သစ်ကျားခေါင်းများ၊ တစ္ဆေခေါင်းများ၊ ခွေးခေါင်းများ၊ မိကျောင်းခေါင်းများနှင့် လင်းတခေါင်းများ... တစ်ကောင်ချင်းစီသည် သူတို့၏ ပစ်မှတ်ကို ရှာတွေ့သွားကြသည်။

သူတို့၏ အရှိန်မှာ ရုတ်ချည်း မြင့်တက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးများဖြင့် အစွယ်များကို ဖြဲရင်း လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ လူစားထိုး ရွှီရန် ဆီသို့ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်သံများ၊ ရွံစရာကောင်းသော မျက်နှာပျက်ကြီးများနှင့် ပုပ်စော်နံလှသော အနံ့အသက်များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် ပျော်ပျော်ပါးပါး ရယ်မောနေကြသလဲ ကြည့်လိုက်ပါဦး။

နှမြောစရာကောင်းတာကတော့ မကြာခင်မှာ သူတို့ ထပ်ပြီး မရယ်နိုင်တော့တာပါပဲ။

ပင်မစက္ကူရုပ်စစ်သည်တော်များတွင် မွေးရာပါ နှိမ်နင်းခြင်း အထူးစွမ်းရည်များ ပါရှိနေခြင်းပင်။

ဓားများကို မြှောက်ကာ ဦးခေါင်းခွံများကို ရိုက်ခွဲခြင်း၊ အရိပ်ထဲမှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ လျှပ်တစ်ပြက် တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ဧရာမ တူကြီးများဖြင့် အသားဖတ်ဖြစ်အောင် ထုခြေခြင်း၊ ကျားနှင့် သစ်ကျားများက ကိုက်ခဲဝါးမျိုခြင်း... မီတာရာနှင့်ချီသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

တစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် ပြေးဝင်လာသမျှသော ပျံသန်းနေသော ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေ များအားလုံး အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရတော့သည်။

ကိုယ်ပျောက်နေသော ရွှီရန်က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ရင်း "ပင်မ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်က သူတို့ရဲ့ လက်ရှိ အထောက်အပံ့ပေးနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့် စက္ကူရုပ် ဝိညာဉ်နှောင်ဖွဲ့ခြင်းကို ရောက်ဖို့ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေ အကောင် ၁၀၀ လောက်ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ဝါးမျိုဖို့ လိုတယ်။ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် သူတို့ရဲ့ သွေးအင်အားက ၁၅၀,၀၀၀ ဝန်းကျင်အထိ ရှိလာလိမ့်မယ်"

"စက္ကူရုပ်တွေရဲ့ ခွန်အား တိုးလာတာနဲ့အမျှ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို လက်ခံနိုင်လာမယ်။ အဲဒီအခါကျရင် သွေးအင်အား ၂၀၀,၀၀၀ ရှိတဲ့ သားရဲတွေကိုတောင် သတ်နိုင်လိမ့်မယ်"

"ကဲ... သတ်ဖြတ်ပွဲကို စလိုက်ကြရအောင်။ တခြားလူတွေအတွက် ဒီခေါင်းပြတ်တစ္ဆေတွေက ကိုင်တွယ်ရခက်ပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ အေးဆေးပဲ။ သူတို့က ငါ့စက္ကူရုပ်တွေ အင်အားကြီးလာဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အာဟာရတွေပဲ"

သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ရင်း ရွှီရန်သည် စိတ်အာရုံဖြင့် စက္ကူရုပ်စစ်သည်တော်များကို အစာရှာထွက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လူစားထိုး ရွှီရန်၏ ပတ်ဝန်းကျင် မီတာ ၃၀၀ အတွင်း၌ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေတစ်ကောင်မျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အသတ်ခံရပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စက္ကူရုပ်များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဝါးမျိုလေလေ စက္ကူရုပ်များ၏ အသေးစိတ် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ပို၍ပင် သေသပ်လာပြီး အသက်ဝင်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ လီဝေ၊ အန်တီ ရှောင်မြောင်နှင့် ဦးလေးဖူလင်တို့မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် "ဟမ်..."

"စက္ကူရုပ်တွေ သတ်လိုက်တဲ့ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေတွေက ပြန်မရှင်လာတော့ဘူးလား။ သူ့ရဲ့ စက္ကူရုပ်တွေက တစ္ဆေတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်တာလား"

"ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကလည်း ကြောက်စရာကြီးပဲ။ တစ်ရုပ်ချင်းစီက သွေးအင်အား ၆၀,၀၀၀ ကျော်ရှိတဲ့ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေတွေကို ချက်ချင်း အပြတ်ရှင်းနိုင်တာပဲ"

"ယဲ့ဖျင်က သူ့ကို ချန်ပီယံလို့ ပြောတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ ဒီလို ရုပ်သေးရုပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေတာဆိုရင် ဘက်စုံတော်တဲ့ စစ်သည်တော် ပုံရိပ်ယောင် အရှင်သခင်တောင် ကြောင်သွားနိုင်တယ် မဟုတ်လား"

ယဲ့ဖျင်ကတော့ ဘာမှဝင်မပြောဘဲ တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့်သာ ပြုံးနေတော့သည်။

အန်တီ ရှောင်မြောင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စဉ်းစားနေမိသည်။

"ဒီစက္ကူရုပ်တွေက မီးနဲ့ဆိုရင်တော့ အရှုံးပေးရမလား။ တကယ်လို့ မီးနဲ့ နှိမ်နင်းလို့ရတယ်ဆိုရင်တော့ ဒုက္ခပဲ..."

သူမ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူတို့၏ ရှေ့တွင် မျက်နှာတစ်ခုလုံး မီးခိုးရောင်သန်းနေသော မြေခွေးခေါင်းတစ္ဆေ တစ်ကောင်က လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ဧရာမ မီးတောက်မီးလျှံကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုမီးတောက်မှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လိပ်တက်သွားပြီး ကျားနှင့် သစ်ကျားစက္ကူရုပ်များဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုစက္ကူရုပ်များမှာ မီးတောက်ကြီးကို အမှုမထားသည့်အလား တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ရှေ့ဆက်တိုးလာကြသည်။ သူတို့အတွက် ထိုမီးတောက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဖုန်မှုန့်တွေကို ခါချနေရသလောက်ပင် အပူအပင်မရှိပုံရသည်။

မီးတောက်တိုင်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုတောင်းသွားတော့သည်။

မိုဓားကိုင်စစ်သူကြီးသည် မြေခွေးခေါင်းအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။

လျှပ်တစ်ပြက် ဓားချက်တစ်ချက်နှင့်အတူ မြေခွေးခေါင်းမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားရရှာသည်။

"အားးးး"

မြေခွေးခေါင်းသည် အသံကုန်အော်ဟစ်ကာ ငိုကြွေးရင်း မိုဓား၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အန်တီ ရှောင်မြောင်မှာ မှင်တက်ကာ ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါက မီးကိုလည်း မကြောက်ဘူးပဲ"

ဦးလေးဖူလင်ကလည်း အံ့အားသင့်စွာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။ စက္ကူရုပ်တွေဖြစ်ပြီး မီးကိုတောင် မကြောက်ကြဘူးတဲ့လား"

လီဝေက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားရင်း စက္ကူရုပ်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲကို အကြည့်မခွာဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"..."

သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ ကြည့်နေရင်းနှင့် ပို၍ပင် မှင်တက်အံ့အားသင့်လာကြသည်။

အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ။ တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ ဒါက တကယ်ပဲ ရှစ်နှစ်

အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်လား။ ဒါက ရှစ်နှစ်အရွယ်ကလေး ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုးလား။

စက္ကူရုပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်ပင် စိတ်မဝင်စားကြဘဲ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေပုံရသည်။ သူတို့သည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးရှိ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေ များကို အငမ်းမရ လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည်။

မိလိုက်သည်နှင့် တစ်ချက်တည်းပင်။

မည်သည့် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်ဖြစ်စေ တစ်ချက်တည်းနှင့်သာ အဆုံးသတ်သွားသည်။ ထို့အပြင် တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် သူတို့သည် ပို၍ပို၍ သန်မာလာကြသည်။

စက္ကူရုပ်စစ်သည်တော် ၅၀ မှာ ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်ကာ ဓားချက်တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်

ဖြင့် မြို့ပြင်ပိုင်းတစ်ခုလုံးကို ရန်သူကင်းမဲ့ဇုန်ဖြစ်အောင် ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။

နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေ တစ်သောင်းနီးပါးမှာ ချေမှုန်းခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ဝါးမျိုခြင်းတို့ကို ခံလိုက်ရသည်။ မြို့ပြင်ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေများမှာလည်း သိသိသာသာ ကျဲပါးသွားတော့သည်။

တခြားသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ဆွံ့အနေကြသည်။

"ဒါ ဘယ်သူလဲဟ ဘယ်က ပုဂ္ဂိုလ်လဲ"

"ရုပ်သေးရုပ်တွေကို ထိန်းချုပ်နေတာ သိသာတယ်"

"တစ်နည်းပြောရရင် လူတစ်ယောက်တည်းက စစ်တပ်တစ်ခုလိုပဲလား။ ကျိုးပေါက်သွားတဲ့ တတိယခံစစ်လိုင်းကို သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ပြန်ထိန်းလိုက်တာလား"

"တောက် ဘယ်က ထိပ်သီးစွမ်းအားရှင်ကြီး ရောက်လာတာလဲ"

"လူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ တတိယခံစစ်လိုင်းကို အပိုင်စီးထားတာပဲ"