မဟာဆေးဖြိုခွဲခြင်းအတတ်

ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ သူတော်စင် ယွိယောင်ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပင် မြည်းကန်ခံလိုက်ရသလို ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားတတ်သည်ကို အခုမှပင် သိလိုက်ရတော့သည်။

တန်ယွင်က ယွိယောင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးတစ်ခုတည်းသာ ဖြတ်ပြေးနေသည်။

ဆေးလုံးဖော်စပ်သည့် ပစ္စည်းများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသာ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ ဝိညာဉ်ရည် သို့မဟုတ် အထူးသတ္တုရိုင်းများ လိုအပ်သည့် အခြေအနေမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

ယွိယောင်က ကျောက်ခဲတစ်လုံး ယူလာလျှင်ပင် အဓိပ္ပာယ်ရှိပေဦးမည်။

သို့သော် ယခုဟာက ထူးဆန်းသော အနံ့နံနေသည့် မုန့်ထုပ်တစ်ထုပ်သည်လား။

၎င်းကက တန်ယွင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး အရူးဟု ခေါ်နေသည်နှင့် အတူတူပင်။

“ငါ သတိပေးလိုက်မယ်။ ဒီလိုမုန့်တွေနဲ့ ငါ့ကို လာနောက်နေတာဟာ အပိုပဲ။”

တန်ယွင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အစပ်ချောင်းများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“နင်က ဒါကို ဝေလုံအစပ်ချောင်းလို့ ပြောရုံနဲ့ အစစ်ဖြစ်မသွားပါဘူး။ တကယ်လို့ ငါ ဒါနဲ့ ဆေးဖော်ကြည့်မယ်ဆိုရင် အန္တိမအဆင့် ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားအဆင့် ကမ္ဘာဦး ကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံး ရမရ ခဏထားဦး။ နင်ကော ဒါကို စားရဲလို့လား။”

သူတော်စင် ယွိယောင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

စားရဲလား ဟုတ်လား။ စားရဲတာပေါ့။ ဒါက အရသာ တော်တော်ရှိတာကိုး။

သို့သော် ၎င်းက အမှန်တကယ် ဝေလုံအစပ်ချောင်း ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကိုတော့ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် အတည်ပြုပေးရန် တန်ယွင်ဆီကို လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

“ငါ ချင်းယွန်ဘုံရဲ့ ထောင့်စေ့အောင် လိုက်ရှာခိုင်းခဲ့တာ၊ ဝေလုံအစပ်ချောင်းဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ဒါ တစ်ခုပဲ ရှိတာ။”

ယွိယောင်က အိတ်ပေါ်မှ အမှတ်တံဆိပ်နာမည်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆက်ပြောသည်။

“နင့်ရဲ့ ကောင်းကင်နက္ခတ်တွက်ချက်ခြင်းက မှားနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီဝေလုံအစပ်ချောင်း ဆိုတာက တကယ်တော့ ဝိညာဉ်ဆေးပင် မဟုတ်တာများလား။ နင် နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီးတော့ တွက်ချက်ကြည့်ပါလား။”

တန်ယွင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့အနေဖြင့် နောက်ထပ် တွက်ချက်မှု တစ်ခုအတွက် ခွန်အား အကုန်မခံချင်တော့ပေ။

သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပြန်တော့လည်း လုပ်သင့်သည်ဟု ထင်မိသည်။ တစ်ချက်က ယွိယောင်၏ သတိကို လျော့ပါးစေနိုင်သလို၊ နောက်တစ်ချက်က ယွိယောင် မည်မျှလောက် ဦးနှောက်မရှိ ဖြစ်နေသည်ကို သိသွားစေရန် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီလေ။ နောက်တစ်ခါ ထပ်တွက်ပေးမယ်။”

တန်ယွင်က ကြမ်းပြင်မှ အစပ်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူ့မျက်ဝန်းများထဲ အေးစက်သောအလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဆန်းကြယ်သော အလင်းရောင်တစ်ခုက သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်ထဲတွင် မှိန်မှိန်လေး တောက်ပလာသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ၎င်းက တကယ့် ဝေလုံအစပ်ချောင်း ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုရန်သာ ဖြစ်သဖြင့် ရှာဖွေမှု အပြည့်အဝလုပ်သလောက် ခွန်အား အကုန်မခံရပေ။

ရလဒ်ကတော့ တန်ယွင်၏ စိတ်ထဲတွင် မကြာမီ ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ထုံးစံအတိုင်း တည်ငြိမ်ကာ မောက်မာလှသော အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ လှပသော မျက်ခုံးတန်းများမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးသွား၏။

ယွိယောင်က တန်ယွင်၏ ဝမ်းချုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို သတိထားမိပြီး မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ကဲ... ဘယ်လိုလဲ။ ဒီဝေလုံအစပ်ချောင်းက တကယ်ပဲ နင်ရှာနေတဲ့အရာလား။”

တန်ယွင်က လက်ထဲက ဆီရွဲနေသည့် အနီရောင်အချောင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေ၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူက မာတောင့်တောင့်နှင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ တုန်ယင်နေသည်။

“...အဲဒါ... အဲဒါ ဟုတ်ပါတယ်။”

“တွေ့လား...” ယွိယောင် စိတ်ထဲမှ ကြိတ်ပျော်သွားသည်။

ဝေလုံအစပ်ချောင်းက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် မဟုတ်ရကြောင်းကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ သိထားသည်မှာ တန်ယွင်အနေဖြင့် အခုဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ထိပ်တန်းအဆင့် ကမ္ဘာဦးကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပေးနိုင်တော့မည် ဆိုသည်ကိုပင်။ ထိုအရာက လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အဲဒါက ခွေးချေးတစ်တုံး ဖြစ်နေဦးတော့ ဘာဖြစ်လဲ။

ငါ့ကို အဆင့်တက်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်သရွေ့ စားမှာပဲ။

“တန်ယွင်၊ အခု လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံး ရပြီဆိုတော့ အန္တိမအဆင့် ဆေးလုံးရဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။” ယွိယောင်က စိတ်မရှည်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“သုံးရက်...” တန်ယွင်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “အဲဒီအချိန်ကျမှ လာယူလိုက်ပါ။”

“ဟားဟားဟား... ကောင်းပြီလေ...”

ယွိယောင် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

“တန်ယွင်၊ စိတ်ချပါ။ အန္တိမအဆင့်ဆေးလုံး ပြီးသွားတာနဲ့ နင်နဲ့ နင့်သမီးကို ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေကနေ ဘေးကင်းကင်း ထွက်သွားခွင့်ပေးမယ်။ တကယ်လို့ နင်သာ နတ်ဘုရားအဆင့်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ရင် ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲနေရာကို နင်ကြိုက်သလို ရွေးချယ်နိုင်တယ်...”

သူက ထပ်ပြီး ကတိပေးလိုက်ပြန်သည်။

ယခင်တစ်ခေါက်ထက်စာလျှင် ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အခွင့်အရေးများ ကမ်းလှမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် တန်ယွင်က သူကို အသာအယာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“အန္တိမအဆင့် ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားအဆင့်ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ရင် တောင်းဆိုချင်တာက ငါနဲ့ ငါ့သမီးကို ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကနေ ထွက်ခွင့်ပေးဖို့ပါ။ ပြီးတော့ ငါတို့ကို ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီး မနှောင့်ယှက်ပါဘူးလို့ သွေးသစ္စာ ပြုပေးပါ။”

ထိုစကားကြောင့် ယွိယောင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

ဒီမိန်းမက ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေကို နောက်ဖေးလမ်းကြားက အမှိုက်ပုံလို့ ထင်နေတာလား။

ဒါက ချင်းယွန်ဘုံမှာ ကျင့်ကြံသူတိုင်း အသည်းအသန် ဝင်ချင်နေကြတဲ့ ဂိုဏ်းလေ။

ကျေးဇူးမသိတဲ့ မိန်းမ...

သူ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ။”

...

ယွိယောင် ထွက်သွားလေပြီ။

သူက ဝေလုံအစပ်ချောင်း ၁၀ထုပ်ကျော်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး လိုအပ်လျှင် ထပ်တောင်းနိုင်ကြောင်း ပြောသွားသည်။

တန်ယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်ဆဲပင်။ အိတ်တစ်အိတ်ကို ကိုင်ကာ လက်ထဲတွင် လှန်လှောကြည့်ရင်း ကြည့်လေလေ ပိုပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လေလေပင်။

သူက တစ်သက်လုံး ဆေးလုံးဖော်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူလက်ထဲ ရောက်လာသည့် မည်သည့် ပစ္စည်းကိုမဆို ဘယ်လိုအသုံးပြုရမည်၊ ၎င်း၏ ဂုဏ်သတ္တိနှင့် အခြားဆေးပင်များနှင့် မည်ကဲ့သို့ ဓာတ်ပြုမည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုအရာကိုတော့...

သူ မဖောက်ထွင်းနိုင်ပေ။ တကယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်းပင်။

“အက်စပတေး၊ ကာရက်ဂျီနန်၊ ဆိုဒီယမ်ဘန်ဇိုအိတ်၊ ဘီအိပ်ချ်အေ...”

တန်ယွင်က အိတ်ပေါ်က အညွှန်းကိုဖတ်ရင်း ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုချင်းစီကို ရေရွတ်နေမိသည်၊ ဖတ်လေလေ သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလေလေပင်။

“ဒါတွေက ဘာတွေလဲ။ ဒါတွေက ချင်းယွန်ဘုံရဲ့ ဇာတိပစ္စည်းတွေကော ဟုတ်ရဲ့လား။”

သို့သော် “ပါဝင်ပစ္စည်းစာရင်း” ဆိုသော စကားလုံးကို သူ အနည်းငယ် နားလည်နိုင်သေးသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်မျက်လုံး အားသာချက်ကြောင့် သတင်းအချက်အလက်များကို အခြားသူများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သည်။

ရှေးဟောင်းစာပေ အခက်အခဲများကိုတောင် သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း အဓိပ္ပာယ်ဖော်နိုင်သည်။

“ဒီစားစရာကို ဒီစာရင်းထဲက အရာအားလုံးနဲ့ လုပ်ထားတာ... မုန့်တစ်ခုတည်းတင် ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ရာကျော်တောင် ရှိတာလား။ သကြား၊ ဆီ၊ ဆား နဲ့ ငရုတ်သီးကလွဲရင် ကျန်တာတွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး...”

တန်ယွင်သည် အစပ်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လျှာက သူ၏ အထက်မြက်ဆုံး လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မျက်စိနှင့် မမြင်နိုင်သောအရာများကို အရသာခံခြင်းဖြင့် သူ သိနိုင်သည်။ သူ၏ အဆင့်တွင် မည်သည့်ဆေးလုံးကိုမဆို မြည်းစမ်းကြည့်ရုံဖြင့် ၉၀%ကို ပြန်လည်ဖော်စပ်ပြနိုင်သည်။

“ရှူး..အရသာကတော့... တကယ့်ကို တစ်မျိုးပဲ။”

တန်ယွင်က အစာဖြတ်ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းမှာ တော်တော်လေး အရသာရှိကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သို့သော် သူ့ကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်စေသည်မှာ...

ထိုမုန့်၏ ဖော်မြူလာကို သူ ပြန်ပြီး မဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းပင်။

“ငါ့ဆရာရဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို သုံးကြည့်ရမလား။”

တန်ယွင်က အစပ်ချောင်းကို သူ၏ ဆေးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်၊ လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်တွင်ထားပြီး ဆေးမီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံးကို အပူရှိန်များဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

သူ၏ ပညာရပ်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သည့် လျို့ဝှက်အတတ်တစ်ခု ဖြစ်သော မဟာဆေးဖြိုခွဲခြင်းအတတ်ပင်။

ထိုအတတ်က ဆေးလုံးတစ်ခုကို ပြန်လည်ဖြိုခွဲပြီး မူလကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများအဖြစ် ပြန်လည်၍ ပြောင်းပေးနိုင်သည်။

ပါဝင်ပစ္စည်း များလေလေ၊ ထိုအတတ်ပညာအတွက် ကုန်ကျစရိတ်နှင့် ဖိအား ပိုများလေလေပင်။

ဝေလုံအစပ်ချောင်းတွင် ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ရာကျော် ပါဝင်နေသဖြင့် သူ့အနေဖြင့် တစ်ခုချင်းစီကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖြိုခွဲရသည်။

ထိုသို့နှင့်ပင် တစ်နေ့ကုန်သွားခဲ့သည်။

ဆေးစွမ်းအား ဖြည့်တင်းမှု ဆယ်ကြိမ်မက လုပ်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဝိညဉ်ချီစွမ်းအင်မှာ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။

ယွိယောင် ပထမဆုံး ပေးသွားခဲ့သည့် အစပ်ချောင်းများမှာလည်း ကုန်သွားသည်မှာ ကြာလှပြီ။

လုံလောက်သော ကုန်ကြမ်းရရှိရန်အတွက် သူက ယွိယောင်ထံမှ ထပ်မံ၍ အများအပြား တောင်းယူခဲ့ရသည်။

ယခုအခါတွင်တော့ အထုပ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို လုံးဝ ဖြိုခွဲပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ထူးဆန်းသော အစပ်ချောင်းနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူက ပုံဆောင်ခဲ အမှုန့်အမျိုးအစား တစ်ရာကျော်ကို ထုတ်ယူ နိုင်ခဲ့သည်။

သူက ထိုအမှုန့်များကို သေချာခွဲခြားပြီး ကြွေပုလင်းငယ်လေးများထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အမှုန့်တစ်ခုချင်းစီကို စတင်၍ စမ်းသပ်တော့သည်။

၎င်းတို့၏ ယေဘုယျ ဂုဏ်သတ္တိများကို သတ်မှတ်ရင်းနှင့်ပင်။

“အက်စပတေး၊ ဆေးလုံးကို အချိုဓာတ်ပေးတယ်။ သကြားလိုမျိုး နောက်ဆက်တွဲ အချဉ်အရသာ မရှိဘူး၊ ခါးသက်သက်နိုင်တဲ့ အချိုမျိုးပဲ...”

“ပိုတက်စီယမ်ဆော်ဘိတ်နဲ့ ဆိုဒီယမ်ဘန်ဇိုအိတ်၊ ဒီနှစ်ခုက ဆေးလုံးရဲ့ ပျက်စီးနှုန်းကို လျှော့ချ ပေးတယ်။”

“အီရီသရိုစင်း၊ ဆေးလုံးကို အရောင်လှအောင် လုပ်ပေးတယ်။”

“ကာရက်ဂျီနန်၊ ဆေးလုံးပုံဖော်ရတာ ပိုလွယ်ကူစေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆေးစွမ်းကိုတော့ မပြောင်းလဲစေဘူး။”

“ဘူတိုင်းလိတ်ဟိုက်ဒရိုစီနီဆော၊ ဆေးလုံးထဲက အဆီဓာတ်တွေကို တည်ငြိမ်စေပြီး ကြာရှည် ခံစေတယ်။”

...

ပါဝင်ပစ္စည်း ၁၀၀ကျော်။

တန်ယွင်၏ ဖြူလျော့သော လက်ချောင်းလေးများက ပုလင်းတစ်ခုချင်းစီ၏ အနားသတ်များကို အသာအယာ ထိတွေ့နေမိသည်။ သူက မြင့်မြတ်သောကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏မျက်ဝန်းထဲမှ အလင်းရောင်မှာ ပို၍ပို၍ တောက်ပလာ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုမျက်ဝန်းများ၏ နက်ရှိုင်းရာမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများလည်း ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာတော့သည်။

...