ပြဿနာကို ဖြေရှင်းခြင်း

နည်းပညာများ အလွန်တိုးတက်နေသော ဤခေတ်သစ် လူ့အဖွဲ့အစည်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ချူကျန့်သည် သူကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ခဲသည်။ ယွမ်ကျိုးဟု ခေါ်သော ဤမြို့ကြီးသည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် စောင့်ကြည့်ကင်မရာများ တပ်ဆင်ထားသည်။ ထိုမျှသာမက ထင်ရှားခြင်းမရှိသော လက်ဗွေရာ သို့မဟုတ် ဆံပင်တစ်ပင်မှတဆင့် လူတစ်ဦးကို ဖော်ထုတ်နိုင်သည့် အလွန်ခေတ်မီသော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး နည်းပညာများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သူ လျှင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် သူကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းတို့ကို မပြုလုပ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် မျက်နှာဖုံးစွပ်ပါသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရိပ်တစ်ခုအလား ကားခေါင်မိုးပေါ်တွင် ဝပ်နေသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ ဤမြင်ကွင်းကို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်ရှုမည်ဆိုပါက အံ့အားသင့်သွားကြပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းအရင်းမှာ ချူကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကားခေါင်မိုးနှင့် အမှန်တကယ် ထိကပ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ငါးစင်တီမီတာခန့် အကွာတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်ထားသော အတွင်းအားဖြင့် ကားခေါင်မိုးတွင် "ကပ်" နေခြင်းသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မမြင်နိုင်သော အတွင်းအားများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ဆံပင်တစ်ပင်မျှပင် ကျွတ်ကျကျန်ရစ်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏သိုင်းပညာကို ဂိမ်းထဲတွင် ကောကျင့်ထက် နှစ်ဆခန့် ပို၍စွမ်းအားကြီးအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အများဆုံးအနေဖြင့် လျှို့ဝှက်သိုင်းကမ္ဘာတွင် ရှိခဲ့စဉ်က သူ၏အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားနှင့်သာ ယှဉ်နိုင်ပေမည်။ သို့ရာတွင် လက်ရှိ သူ ရောက်ရှိနေသော နတ်ဘုရားနီးပါး သိုင်းပညာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချူကျန့်က ထပ်မံ၍ အတည်ပြုလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဤယဉ်ကျေးသော လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် အသားကျလာပြီးနောက် သူသည် အနိုင်အရှုံး သို့မဟုတ် ကျော်ကြားမှုကို မရှာဖွေတော့ဘဲ အရာရာတိုင်းတွင် သိုသိုသိပ်သိပ် နေထိုင်ရန်သာ ကြိုးပမ်းခဲ့ပေ၏။ ဤကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုသည် သူ၏ မနားမနေ လေ့ကျင့်မှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအချိန်၌ သူ၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်များကို အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ပါက မည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားမည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ချေ။ အကယ်၍ ဂိမ်းထဲတွင် အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားအဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် ၉၉၉ ဖြစ်ပါက လက်တွေ့ဘဝတွင် သူ၏ စွမ်းအားသည် အနည်းဆုံး ၁၂၉၉ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ဤအဆင့်နိမ့် ယဉ်ကျေးမှုကမ္ဘာတွင် တစ်ကိုယ်တော်စွမ်းရည် သက်သက်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူသည် လူတစ်သောင်းနှင့် ညီမျှသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပေ၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤကမ္ဘာကြီး၏ နည်းပညာမှာ အလွန်တိုးတက်လွန်းနေသည်။ မိုးမျှော်တိုက်များကို မြေလှန်ပစ်နိုင်သော ဒုံးကျည်များအကြောင်း ထည့်မပြောလျှင်ပင် အဏုမြူဗုံးများနှင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင်ဗုံးများသည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။ လက်ရှိချိန်၌ ချူကျန့်၏သက်တမ်းသည် နှစ်ရာ သို့မဟုတ် သုံးရာအထိ လွယ်လင့်တကူ နေနိုင်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက တစ်နေ့တွင် ဤကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်များကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်ကောင်း ကျင့်ကြံနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ သေချာပြောနိုင်သည်မှာ ယခုလက်ရှိ အချိန်တွင်မူ မဟုတ်သေးချေ။

သိုသိုသိပ်သိပ် နေထိုင်ခြင်း...ပို၍သိုသိုသိပ်သိပ် နေထိုင်ခြင်း...မမြင်ရသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း နေထိုင်ခြင်း...သိုသိပ်သော သူဌေးတစ်ဦး၏ ကောင်းမွန်သောဘဝကို ခံစားရန် လုံလောက်သော ငွေကြေးအားရှာဖွေခြင်းတို့သည် သူ၏ ရည်မှန်းချက်များပင်။

လိုရင်းကို ပြန်ပြောရလျှင် ချူကျန့် အမှန်တကယ် ပြောချင်သည်မှာ သူ၏ ငြိမ်းချမ်းပြီး တိတ်ဆိတ်သော ဘဝကို နှောင့်ယှက်ရဲသော မည်သူမဆို သူ၏ရန်သူပင်။

လူသားများအကြားတွင် အတော်အသင့် စွမ်းအားကြီးမားသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း သူ့အတွက် ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်သော ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူနှစ်ဦးသည် သူ၏ နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းမည်ဟု ကြွားဝါရဲကြသည်။ သူတို့သည် သေလမ်းကို ရှာနေကြခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

အကြောင်းအရင်းမှာ ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းသို့ ဝင်ရောက်လာစဥ်ကတည်းက ချူကျန့်၏ မှတ်တမ်းအများစုသည် ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ဩဇာအာဏာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကသာ သူ၏မှတ်တမ်းများကို အလေးအနက်ထား၍ စစ်ဆေးမည်ဆိုပါက လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နိုင်ငံခြားတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်ဆိုသော သူ၏ အတွေ့အကြုံအများစုမှာ လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

မူလ "ချူကျန့်" သည် ဆူနာမီလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် မျောပါသွားခဲ့ပြီး သူ၏ဘဝအတွေ့အကြုံများတွင် ကွက်လပ်တစ်ခု ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် ချူကျန့်သည် သူ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ဘဝကို ရရှိပြီးနောက် ဤအတွေ့အကြုံများကို ဖန်တီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူ၏ လက်ရှိရုပ်ရည်သွင်ပြင်သည်လည်း အစစ်အမှန် "ချူကျန့်" နှင့် များစွာ ကွာခြားနေသည်။

ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူနှစ်ဦး၏ နောက်ကွယ်မှ အာဏာရှိသူများသည် မည်သူမည်ဝါများဖြစ်ကြောင်း သူ မသိချေ။ သို့ရာတွင် ထိုလူများသည် ချင်ရူယွင်၏ရန်သူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် သူတို့၏ဩဇာအာဏာသည်လည်း သူမထက် များစွာလျော့နည်းနေမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့ အာဏာရှိသူများသည် အရာများစွာကို ဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြရာ ချူကျန့်အား အလွန်အကျွံ အာရုံစိုက်လာနိုင်ပြီး အဆက်မပြတ် နှောင့်ယှက်မှုများ ပြုလုပ်လာနိုင်သည်။ ထိုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် လက်ရှိ အဆင့်နိမ့်သိုင်းလောကရှိ လူသားများ၏ ကန့်သတ်ချက်ထက် များစွာကျော်လွန်နေသော သူ၏စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားစေနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ အမြဲတစေ သိုသိုသိပ်သိပ် နေထိုင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသော ချူကျန့် မမြင်ချင်ဆုံး အရာပင်။

ကားပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူနှစ်ဦး၏ စကားများကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်ပြီးနောက် ချူကျန့်သည် ဤပြဿနာကို ဖြစ်စေသူမှာ ချင်ရူယွင်ဖြစ်ကြောင်း လုံးဝသေချာသွားတော့သည်။

"တကယ့်ကို ဒုက္ခပေးတဲ့သူပဲ... အဲ့ဒီမိန်းကလေးက ပြဿနာကောင်မှန်း ငါ သိသားပဲ..."

ချူကျန့်သည် သူ၏စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်၏။ သေနတ်သမားတစ်ဦး၏လုပ်ကြံမှုကို ခံနေရသော ချင်ရူယွင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။

လှပသော ရုပ်ရည် ပြေပြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ထင်ရှားသော မိသားစုနောက်ခံနှင့် ကြီးမားသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူမသည် ပြဿနာကောင်တစ်ဦး၏ ပြယုဂ်ပင်။

နောက်နောင်တွင် သူသည် ချင်မျိုးနွယ် ထိုမိန်းကလေးနှင့် ဝေးဝေးနေရမည်ဖြစ်ပြီး ငွေကြေးမှလွဲ၍ တခြားမည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိစေရန် လုံးဝရှောင်ကြဉ်ရပေမည်။

ချူကျန့်သည် သူ၏စိတ်ကို ပြန်စုစည်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်၏။ ကားသည် လူပြတ်သော နေရာသို့ ရောက်နေပြီး ရှေ့ဆက်သွားပါက မြစ်ကမ်းဘေးရှိ အဝေးပြေးလမ်းမသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ အချိန်တခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ ထုတ်လွှတ်ထားသော အတွင်းအားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ညငှက်တစ်ကောင်အလား လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး လမ်းဘေးတစ်ဖက်ရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ထိပ်ဖျားပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူသည် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ချင်ရူယွင်၏နံပါတ်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်၏။ အကယ်၍ သူသာ ဤလူနှစ်ယောက်ကို ဖြေရှင်းရန် သူမ၏ အာဏာကို အသုံးပြုနိုင်ပါက သူကိုယ်တိုင် လက်တစ်ချောင်းပင် လှုပ်စရာ လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

သူ စက္ကန့်သုံးဆယ်နီးပါး စောင့်ဆိုင်းသော်လည်း မည်သူမျှ ဖုန်းမကိုင်ချေ။

"ကျွတ်... သန်းခေါင်ယံကြီး ဖုန်းမကိုင်ဘူးဆိုတော့ အဲ့ဒီဂိမ်းစွဲနေတဲ့ ကောင်မလေးက ဂိမ်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်နေပြန်ပြီထင်တယ်..."

ရှေ့မှကားသည် ကမ်းနားလမ်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချူကျန့်သည် ပေါ့ပါးစွာ ခုန်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထုထဲသို့ ပျံသန်းသွားပေ၏။ အမှောင်ထု၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် သူသည် ငှက်ကြီးတစ်ကောင်အလား မီတာရာပေါင်းများစွာအကွာသို့ ပျံသန်းသွားကာ ကားနှင့် ဆယ်မီတာအောက်သာ ကွာဝေးသော သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် လမ်းဘေးခွေးလေခွေးလွင့် တစ်ကောင်က လမ်းလျှောက်သွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ချူကျန့်က လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော အတွင်းအားလှိုင်းတစ်ရပ်သည် ကားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး မီတာဆယ်ဂဏန်းအကွာရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူနှစ်ဦး၏ သွေးကြောများကို ထိမှန်သွားစေသည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ချောင်းကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ စတီယာရင်ကို ညင်သာစွာ လှည့်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေ၏။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူနှစ်ဦးသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မကောင်းဆိုးဝါး ပူးကပ်ခံရသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမရ ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်ချိန်တွင် ကားသည် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားပြီး မြစ်ထဲသို့ ထိုးကျသွားလေပြီ။

...

လှိုင်းထန်နေသော မြစ်ရေပြင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ပစ်မှတ်များ နောက်ထပ် စကားမပြောနိုင်တော့သည်ကို အတည်ပြုပြီးမှ ချူကျန့်က တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အနီးအနားတွင် စောင့်ကြည့်ကင်မရာများ ရှိနေသည်ကို သူ သတိပြုမိသော်လည်း ထိုအရာက သူ့ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ကူညီပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။ အကြောင်းအရင်းမှာ စောင့်ကြည့်ကင်မရာမှတ်တမ်းကို ကြည့်မည်ဆိုပါက ကားသည် လမ်းလယ်ခေါင်မှ ဖြတ်ကူးနေသော ခွေးလေခွေးလွင့် တစ်ကောင်ကို ရှောင်တိမ်းရာမှ မြစ်ကမ်းပါး၏လက်ရန်းကို ဝင်တိုက်ပြီး မြစ်ထဲသို့ ထိုးကျသွားသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူနှစ်ဦးသည် ခွေးလေခွေးလွင့် တစ်ကောင်ကို ကယ်တင်ရန် သူတို့၏အသက်ကို စွန့်စားခဲ့ကြသည်။ မည်မျှထိ ကြီးမြတ်သော ကရုဏာကြီးမားသည့် ဖြစ်သနည်း။ သူတို့သည် တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေးအတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ်များပင်။

ချူကျန့်သည် သူ၏စိတ်ထဲမှ တွေးတောရင်း အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူနှစ်ဦးအတွက် သတင်းခေါင်းစဉ်တစ်ခုကိုလည်း စဉ်းစားပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏နေအိမ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ ခရီးအနည်းငယ်သာ ရောက်သေးချိန်တွင် သူ၏ဖုန်း တုန်ခါလာပေ၏။ သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ရူယွင်မှ သူ့အား ဖုန်းပြန်ခေါ်နေခြင်းပင်။

"ဟမ့်... ကိစ္စပြီးမှ လာလုပ်ပြနေတယ်..."

ချူကျန့်သည် ဖုန်းမကိုင်ချင်သော်လည်း နောက်ထပ် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ ရောက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရပ်တန့်ကာ ဖုန်းကိုင်လိုက်ရသည်။

ချင်ရူယွင်၏ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံက ဖုန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှင် ကျွန်မဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်တာလား... ညသန်းခေါင်ယံ ဘာကိစ္စလဲ... တခြားလူတွေ အထင်လွဲကုန်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

သူမ၏ ပုံမှန် အေးစက်ပြီး ပြတ်သားသော လေသံနှင့် မတူဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ နောက်ပြောင်လိုစိတ်နှင့် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေပုံရသည်။

ချူကျန့်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဘယ်သူက အထင်လွဲမှာလဲ... မင်းရဲ့ ရည်းစားလား..."

"ကျွန်မမှာ ဘယ်တုန်းကမှ အချစ်ရေးကိစ္စတွေ မရှိခဲ့ဖူးဘူး... ရည်းစားက ဘယ်ကနေ ရလာမှာလဲ... ဘာလဲ... ရှင်က ကျွန်မမှာ ရည်းစားရှိမရှိ ဆိုတာကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားနေတာလား..."

'ချင်ရူယွင်က သူ့ကို တကယ်ကြီး ရိသဲ့သဲ့ လုပ်နေတာလား...'

ချူကျန့် စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ရည်းစားရှိရှိ မရှိရှိ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... ငါ မေးချင်တာက မင်းရဲ့ဖုန်းက လုံခြုံရဲ့လား..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်မရဲ့ လုံခြုံရေးကွန်ရက်ထဲကို ရှင့်ရဲ့နံပါတ် ထည့်ထားဖို့ လူတစ်ယောက်ကို အထူးတာဝန်ပေးထားပြီးသားပါ...တစ်ယောက်ယောက် အနားမှာ ရှိမနေသရွေ့ ရှင့်ရဲ့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတွေကို ကြားဖြတ်နားထောင်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

'ငါတို့က အဲ့ဒီလောက်ထိ ရင်းနှီးသွားကြတာလား... မင်းက ငါ့ရဲ့နံပါတ်ကို မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကွန်ရက်ထဲတောင် ထည့်ထားလိုက်တယ်ပေါ့...'

ချူကျန့်သည် ဆက်ပြီးညည်းညူမနေချင်တော့သဖြင့် ယနေ့ညတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူများ သူ၏အခန်းထဲသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့ပုံကို ရိုးရှင်းစွာ ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ချင်ရူယွင်သည် အချိန်တခဏကြာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်..."

"တောင်းပန်စကား တစ်ခွန်းတည်းနဲ့ လုံလောက်မယ်ဆိုရင် ရဲတွေ ဘာလုပ်ဖို့ လိုတော့မှာလဲ... ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဒီလောက် ရင်းနှီးနေမှတော့ မင်း အပြစ်ရှိသလိုမျိုး ခံစားနေစရာ မလိုပါဘူး... ငါ့ရဲ့စိတ်ထိခိုက်မှုအတွက် လျော်ကြေးငွေ တစ်သန်း နှစ်သန်းလောက် ပေးလိုက်ရင် ရပါပြီ... ဒါမှမဟုတ် မင်းက ပိုပေးချင်တယ် ဆိုရင်လည်း ငါ မငြင်းပါဘူး..."

ချင်ရူယွင်က ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏မျက်ဝန်းများ ကွေးညွတ်သွားသည့်ပုံ ပေါ်လွင်လာပေ၏။

"ဒီလအတွက် ရှင့်ရဲ့လစာကို နှစ်ဆတိုးပြီး ဆုကြေးငွေအဖြစ် ပေးလိုက်မယ်..."

"မင်းက အရမ်းကပ်စေးနည်းတာပဲ..."

"ကျွန်မ ရှင်နဲ့ လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ ထပ်ပြီးဧည့်ခံရမလား..."

"မလိုတော့ပါဘူး... နောက်တစ်ခါ ဓားထောက်ပြီး မေးမြန်းခံရမှာကို ငါ မလိုလားဘူး..."

"တကယ်လို့ ကျွန်မက ရှင့်ဆီ လာတွေ့ရင် သေချာပေါက် လူမိသွားလိမ့်မယ်... ရှင် ကျွန်မဆီ လာခဲ့လို့ ရတယ်... ရှင့်ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ဘယ်သူမှ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်..."

"ငါက ဘာကိစ္စနဲ့ မင်းဆီကို လာတွေ့ရမှာလဲ..."

"ရှင် လာခဲ့ရင် ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့လစာကို နှစ်ဆတိုးပြီး ဆုကြေးငွေအဖြစ် ချက်ချင်းပေးမယ်..."

"ငါ့ရဲ့ဘဏ်ကတ်ထဲကို လွှဲလိုက်ရင် ရတာပဲ... ဒါပဲနော်..."

ချူကျန့်သည် ငွေကြေးမှလွဲ၍ သူမနှင့် တခြားမည်သည့် ပတ်သက်မှုမှ မရှိချင်သဖြင့် ဖုန်းချရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

"အင်း... ကျွန်မ အိပ်မပျော်ဖြစ်နေတယ်...တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မနဲ့အတူ သရေစာစားရင်း စကားလာပြောပေးမယ်ဆိုရင် တစ်နာရီကို ယွမ်ငါးသောင်း ပေးဖို့ စဉ်းစားပေးလို့ ရတယ်..."

ချူကျန့်၏ လက်ချောင်းသည် ဖုန်းချမည့် ခလုတ်ပေါ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ဟမ့်... မင်းက ငါ့ကို ပိုက်ဆံနဲ့ ပေါက်ရင် ငါ အလျှော့ပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား...

"တစ်နာရီကို ခြောက်သောင်း... ဘယ်လိုလဲ..."

"သဘောတူတယ်..."