ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ဆုံးရှုံးမှု
Vol. 1 Ch. 5
ဟန်ယုက သူ့သရုပ်ဆောင်မှုကို ကျေနပ်သွားပြီး ပုန်းခိုရာ စခန်းဆီသို့ ပေါ့ပါးစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
'ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... သူတို့ အရှေ့ပိုင်း ရပ်ကွက် ကို လာရှာဖို့ မစဉ်းစားမိကြဘူး... ဒီမှာက လူအင်အားလည်း သိပ်မရှိဘူးလေ...' ဟန်ယု တွေးလိုက်၏။
ဖမ်းကု သူ့ကို ရှာတွေ့မည်ကို မစိုးရိမ်တော့ပေ။ ထိုလူမှာလည်း လုပ်စရာ အလုပ်ရှိသေးသည်။ သူ့ပိုက်ဆံ ခိုးသွားသူကို လိုက်ရှာနေရလောက်အောင် အလုပ်လက်မဲ့ တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ဆုံးရှုံးမှုအကြောင်းကိုလည်း သူများတွေကို ပြောပြမည် မဟုတ်ချေ။ ပြောလိုက်လျှင် သူ့အတွက် အရှက်ရစရာ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
သူ့ပိုက်ဆံ အကုန်လုံးကို ဟန်ယုလက်ထဲတွင် ရှုံးလိုက်ရုံသာမက ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့်သာ ရှိသော ကောင်လေးကို ဖမ်းမမိခဲ့ခြင်းက သိက္ခာကျစရာ ဖြစ်သည်။
ဝန်ခံလိုက်ပါက လူအများ၏ လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ကျွီ...
ဟန်ယုက စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်ဟောင်းတစ်ခု၏ ပြတင်းပေါက်ကို ကာထားသည့် ပျဉ်ပြားများကို မ၍ အထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ဒါသည် အရှေ့ပိုင်း ရပ်ကွက်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော အဆောက်အအုံများစွာထဲမှ သူ့ပုန်းခိုစခန်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤနေရာသည် မြို့၏ အဆင်းရဲဆုံး ရပ်ကွက်ဖြစ်ပြီး အဆောက်အအုံ အများစုမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်။ မြို့လယ်နှင့် နီးသော နေရာအချို့သာ လူနေထိုင်ရန် သင့်တော်ပြီး ကျန်နေရာများမှာ လူမရှိတော့ပေ။
"ဟူး... ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေးတွေ မစသေးလို့ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ငါ နေစရာ မရှိဖြစ်တော့မှာ..." ဟန်ယုက ခုတင်ပေါ်သို့ လှဲချရင်း သူ့ကံတရားကို ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။
အိမ်ထဲတွင် ချွေတာစွာ နေထိုင်ရန် လိုအပ်သည်များ ရှိနေပြီး အလွတ်ထားလိုက်လျှင် နှမြောစရာ ဖြစ်သောကြောင့် ဟန်ယု ဝင်ရောက် နေထိုင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တရားဝင် မဟုတ်သော်လည်း အာရုံစိုက်မည့်သူ မရှိသမျှ ကိစ္စမရှိပေ။ သူတို့အတွက်လည်း ချက်ချင်း အသုံးဝင်မည့်နေရာ မဟုတ်ပေ။
'လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်း ဝင်ငွေ နည်းသွားတယ်... လူတွေ စစ်တိုက်ထွက်သွားကြတာ များလို့...' ဟန်ယု တွေးလိုက်၏။
ယုရန်တိုင်းပြည်တွင် စစ်ဖြစ်နေသည်မှာ ငါးနှစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ်များကို စစ်ပွဲအတွက် အသုံးပြုနေကြရသည်။ တိုင်းပြည်၏ စစ်သည်များသာမက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများပါ ပါဝင်နေကြသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များအတွက် ဝယ်လိုအား မြင့်တက်လာသည်။
ထို့ကြောင့် ဈေးနှုန်းများ ကြီးမြင့်လာပြီး ဟန်ယုအတွက် ဝယ်ယူရန် ခက်ခဲလာသည်။
သူသည် အဂ္ဂိရတ်ဆေးလုံးများ၊ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကဲ့သို့ ကြီးကြီးမားမား အရာများကို ဝယ်ယူခြင်း မဟုတ်ဘဲ သားရဲအသား အနည်းငယ်ကိုသာ ဝယ်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဈေးနှုန်းများက တက်နေဆဲပင်။ နှစ်စဉ် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် တက်လာသဖြင့် မူရင်းဈေးထက် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုများနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဟန်ယုသည် အသက်ဆယ်နှစ် အရွယ်ကတည်းက စတင် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်တွင် ယခုလက်ရှိ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
'ငါ အသက် ၁၆ နှစ် မပြည့်ခင် ဂိုဏ်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ဖြေဖို့ ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့် ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်...' ဟန်ယု တွေးလိုက်၏။
ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကို အဆင့် ၄ ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။ အနိမ့်၊ အလယ်၊ အမြင့် နှင့် အထွတ်အထိပ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။
အနိမ့်အဆင့်တွင် ပထမအဆင့်မှ စတုတ္ထအဆင့်ထိ ပါဝင်ပြီး ကြွက်သားများကို သန့်စင်ပေးသည်။ အလယ်အဆင့်တွင် ပဉ္စမအဆင့်မှ သတ္တမအဆင့်ထိ ပါဝင်ပြီး အရေပြားကို သန့်စင်ပေးသည်။ အမြင့်အဆင့်တွင် အဋ္ဌမအဆင့်မှ ဒသမအဆင့်ထိ ပါဝင်ပြီး သွေးကြောများကို သန့်စင်ပေးသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဧကာဒသမအဆင့်မှ တေရသမအဆင့်ထိက အရိုးများကို သန့်စင်ပေးပြီး ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သည်။
စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်နှင့် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားရန် လိုအပ်သည်။
အဆင့်မြင့်လေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းများက အဋ္ဌမအဆင့်မှ စတင်၍ လူသစ် စုဆောင်းလေ့ ရှိသည်။
ကံကောင်း၍ ဂိုဏ်းဝင်ခွင့် ရရှိပါက ဆက်လက် လေ့ကျင့်နိုင်ပြီး သင့်လျော်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းများတွင်သာ ကျင့်စဉ်များ ရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဟန်ယု နေထိုင်သော မြို့တွင်ပင် သာမန် ကျင့်စဉ်များကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိနိုင်သည်။ သို့သော် အရည်အသွေး မကောင်းမွန်ဘဲ ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲလှသည်။
ထို့အပြင် ထိုကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်သူများက အဆင့်တက်ရန် ခက်ခဲပြီး လမ်းဆုံးသွားတတ်ကြသည်။ ကျင့်စဉ် ပြောင်းလဲရန်မှာလည်း မလွယ်ကူပေ။ ကျင့်စဉ်ပြောင်းလိုပါက ရှိပြီးသား ကျင့်စဉ်စွမ်းအင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ရလေ့ ရှိသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မှုကို စွန့်လွှတ်ရန် မည်သူမျှ ဝန်မလေးဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ကျင့်ကြံရာတွင် အသက်အရွယ်ကလည်း အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက် ဖြစ်သည်။ အသက်ကြီးရင့်သူများမှာ တိုးတက်မှုအတွက် စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းက အကျိုးမရှိနိုင်ပေ။ ယခင်ကျင့်စဉ်လောက် ခရီးရောက်ချင်မှ ရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဖမ်းကုကဲ့သို့ လူမျိုးကို မည်သည့်ဂိုဏ်းကမျှ လက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။ ထိုလူသည် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း အသက် ၃၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းဝင်ရန် အသက်ကြီးလွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ ဘဝဖြင့်သာ နေထိုင်သွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဟန်ယုက ထိုကဲ့သို့ ဘဝမျိုး မရောက်လိုပေ။ သူသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခြင်းနှင့်အတူ ရရှိလာမည့် စွမ်းအားနှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို လိုလားသည်။ ထိုအရာများ ရရှိရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါသည် တိုးတက်ရန်အတွက် စိတ်ချရဆုံး လမ်းကြောင်းဖြစ်ပြီး လူတိုင်း တောင့်တကြသည်။
ဟူး...
ထိုအကြောင်းများကို တွေးရင်း ဟန်ယုက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ကို တင်းလိုက်သည်။
"အဲဒါ ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် ငါ ပိုက်ဆံလိုတယ်... ပိုက်ဆံ အများကြီး လိုတယ်..." ဟန်ယုက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်၏။
"နောက်ထပ် လအနည်းငယ်လောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပြီ... ငါ့မှာ ဝှက်ဖဲ ရှိနေတာပဲ..." ဟန်ယုက ပြောရင်း သူ့အိတ်ကပ်ကို စမ်းလိုက်သည်။
သို့သော် စမ်းမိလိုက်သည့် ခဏ၌ သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။
"ငါ့ရဲ့ မှော်ကျောက်တုံး... ငါ့ရဲ့ စီးပွားရေး... ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ..." ဟန်ယု ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ စုတ်ပြဲနေသော အိတ်ကပ်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။
သူက ဝတ်ရုံကို မွှေနှောက် ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း ဘယ်နေရာတွင်မျှ ရှာမတွေ့ပေ။ သူ့ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်တွေ့အခြေအနေကို လက်ခံလိုက်ရသည်။
" ပျောက်သွားပြီ..." ဟန်ယု ရေရွတ်လိုက်၏။
ကံကောင်းသည်မှာ ဘယ်နေရာတွင် ပျောက်သွားသည်ကို သူ ရိပ်မိနေသည်။ သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ ထိုနေရာသည် သူ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ပြန်မသွားတော့ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသော နေရာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။