ရှုံးနိမ့်သွားသော လောင်းကြေးနှင့် အခွင့်အရေးသစ်

ဟန်ယုက သူတို့ကို ကြည့်လိုက်၊ မှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲမှ 'မသင့်လျော်သော ကိုယ်ခန္ဓာ ဖော်ပြမှု' ဆိုသည့် ပြစ်မှုအမည်ကို ကြည့်လိုက် လုပ်နေသည်။

"ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရအောင် မေးမယ်..." ဟန်ယုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ ပိုက်ဆံ အကုန်ရှုံးတယ်... အဝတ်အစားတွေပါ ထပ်လောင်းတယ်... အဲဒါတွေပါ ရှုံးသွားတယ်... ပြီးတော့ တစ်ဆိုင်လုံးကို ကိုယ်လုံးတီး ပြလိုက်မိလို့ အဖမ်းခံရတယ်ပေါ့..."

တန်ဟူက မူမမှန်သော ပုံစံဖြင့် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ "အင်း... အဲလိုပဲ ဆိုပါတော့..."

ဟန်ယုက လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။ "မင်းတို့နှစ်ကောင်ကတော့ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ..."

ဝတုတ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ အကွက်ချ ခံလိုက်ရတာ..."

"သူသာ ခြိမ်းခြောက်မထားရင် ငါ အဲဒီ အရူးကောင်နဲ့ ဘယ်ကစားမလဲ..." တန်ဟူက ငြင်းလိုက်၏။ " သူက အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုပြီး ကစားရင် ကစား၊ မကစားရင် အိမ်ကို တွားသွားပြန်ရမယ်လို့ ပြောတာကိုး..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ငါ ထင်ထားသင့်ပါတယ်..." ဟန်ယု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုလူက ဒေါသကြီးပြီး မြို့ထဲတွင် နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်သည်။ ထောင်ထဲ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အမြဲတမ်း အာမခံ ရလေ့ရှိ၏။ မတတ်နိုင်ပေ... သူက သန်မာသော မုဆိုးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအစောပိုင်းအဆင့် ရောက်နေသည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကိုး။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို ဒီကနေ ထုတ်ပေးပါကွာ..." ဝတုတ်က မတ်တပ်ထရပ်ရင်း အသနားခံလိုက်ရာ သူ့ခါးမှ အဝတ်စုတ်က ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဟန်ယုက စိတ်ဒဏ်ရာ ရသွားနိုင်မည့် မြင်ကွင်းကို ရှောင်ရှားရန် ခေါင်းလွှဲလိုက်၏။ "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း ဝတုတ်... မင်းရဲ့ ဖင်တုံးလုံးကြီးနဲ့ တစ်ထောင်လုံးကို စိတ်ဒဏ်ရာ မရခင် ငါ မင်းတို့ကို ထုတ်ပေးမယ်..."

တန်ဟူ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ "မင်းမှာ အစီအစဉ် ရှိတယ်ပေါ့..."

ဟန်ယု ပြုံးလိုက်၏။ "မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ စဉ်းစားကြည့်မယ်..."

ထိုနှစ်ယောက်က ပြိုင်တူ ညည်းတွားလိုက်ကြသည်။

"ဟေး... အနည်းဆုံးတော့ ဒီတစ်ခါ မင်းတို့မှာ ဖုံးစရာ တစ်ခုခု ရှိသေးတာပဲ..." ဟန်ယုက စနောက်လိုက်၏။

ဝတုတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါပြီ..."

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ လုပ်ခဲ့သည်များကို ကြားရသောအခါ တန်ဟူသည် ဝတုတ်ကဲ့သို့ တုံးအသွားပြီလားဟု ဟန်ယု သံသယ ဝင်မိလိုက်၏။

"မင်းတို့နှစ်ကောင်က ဒီတိုင်း တွားသွားပြီး ပြန်ခဲ့သင့်တာ... အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့ရဲ့ သိက္ခာကို ကယ်တင်နိုင်မှာ... ပြီးတော့ ငါ လာပေးရမယ့် ပိုက်ဆံကိုပါ သက်သာစေတာပေါ့..." ဟန်ယုက လုံးဝ ရယ်ချင်စိတ် မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"အဲလောက်ကြီးတော့ မများလောက်ပါဘူးကွာ... ဟုတ်တယ်မလား... ပြစ်ဒဏ်က သိပ်မပြင်းထန်လောက်ပါဘူး... ပြီးတော့ အစောင့်တွေကလည်း နွားလက်ကြီး ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ သိကြပါတယ်... သူတို့ ထည့်စဉ်းစားပေးမှာပါ..." တန်ဟူက ဆင်ခြေပေးလိုက်၏။

"ဒါနဲ့ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လိမ်သွားတာလဲ... မင်းတို့နှစ်ယောက်လောက်ဆိုရင် သိနိုင်မယ် ထင်ထားတာ..." ဟန်ယုက အနည်းငယ် နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူ သိထားသလောက် တန်ဟူက လှည့်ကွက်ပေါင်းစုံကို ကျွမ်းကျင်ပြီး လက်မြန်သူ ဖြစ်သည်။ ဝတုတ်က သိပ်မတော်သော်လည်း သူ့ရုပ်က အတုံးပုံ ပေါက်နေသဖြင့် လူများကို တန်ဟူ၏ အကွက်ထဲ ဝင်လာအောင် ဆွဲဆောင်ရာတွင် အသုံးဝင်သည်။

"အဲဒါပဲ ငါ ပြောချင်တာ... ငါ လုံးဝ မသိလိုက်ဘူး..." တန်ဟူ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ငါ ကဒ်တွေကို တိတ်တဆိတ် လဲလိုက်ပြီး သူ့ကို အစကတည်းက ရှုံးအောင် လုပ်ထားတာ သေချာတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကဒ်ကောင်းတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ငါ့ကို နိုင်မယ့် ကဒ်တွေ ရသွားလဲ မသိဘူး..."

"သူ့မှာ အကူအညီ ပါလား... မင်းတို့ အနောက်မှာ ရပ်ပြီး ကဒ်တွေကို ပြောပြနေတာမျိုး..." ဟန်ယု စဉ်းစားလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါတို့က ပုံမှန်အတိုင်း နံရံကို မှီပြီး ထိုင်နေတာ..." ဝတုတ်က ဝင်ပြော၏။

"အင်း... ဘာဖြစ်နိုင်မလဲ..." ဟန်ယု စဉ်းစားနေရင်း ရုတ်တရက် အသိတစ်ခု ဝင်လာသည်။ "ဝိညာဉ်အာရုံ များလား..."

"ဝိညာဉ်အာရုံ... အဲဒီ ကြွက်သားအဖုအထစ်တွေနဲ့ လူကလား..." တန်ဟူ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "အဲဒါက ချီစွမ်းအင်ကို ကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ တကယ် တော်တဲ့သူတွေမှ လုပ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ဟန်ယုလို လူမျိုးပေါ့..." ဝတုတ်က မြှောက်ပင့် ပြောလိုက်သော်လည်း ဟန်ယုက သဘောကျပုံ မရပေ။

"ဖြစ်နိုင်တယ်... သူက ကဒ်တွေကို မကြည့်ဘဲ ဖတ်နိုင်ရုံလောက် သင်ထားတာ ဖြစ်မယ်..." ဟန်ယု ခန့်မှန်းလိုက်၏။

"တောက်... အဲဒါကြောင့် သူ အဲလောက် ကြွားနေတာကိုး..." တန်ဟူ ဒေါသထွက်သွားသည်။ "အရင်တုန်းကလည်း အဲဒီနည်း သုံးခဲ့တာ နေမှာ..."

"ကြွားတယ်... ဘာအကြောင်းလဲ..." ဟန်ယု မေးလိုက်၏။

"အဲဒီလူက စောစောက မြို့ထဲက ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်နဲ့ လောင်းပြီး အနိုင်ရခဲ့တယ်... ဆေးလုံးတစ်လုံး ရခဲ့တယ်ဆိုပြီး လူတိုင်းကို လိုက်ကြွားနေတာ..." ဝတုတ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဆေးလုံး... ဘာဆေးလုံးလဲ..." ဟန်ယု စိတ်ဝင်စားသွား၏။

"အာ... ဘာနာမည်လဲ..." ဝတုတ်က ပြန်စဉ်းစားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ချီအားဖြည့်ဆေးလုံး တန်ဟူက ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။

"အဲဒါက ဘာလုပ်ပေးတာလဲ... သူ ပြောပြလား..." ဟန်ယု မေးလိုက်၏။

"ပြောတာပေါ့... သူက ထုတ်တောင် ပြနေသေးတာ..." တန်ဟူက ပြောလိုက်သည်။ "ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၂ ဆင့်၊ ၃ ဆင့်လောက် တစ်ခါတည်း တက်သွားစေနိုင်တဲ့ ဆေးကောင်း ဆိုပြီး ပြောနေတာ..."

"ငါတို့သာ အဲဒီဆေးလုံး ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ... တော်တော် သန်မာသွားမှာ..." ဝတုတ်က တောင့်တလိုက်၏။

"နေဦး... ဘာ..."

ဆေးလုံးအကြောင်း ကြားလိုက်သည်နှင့် ဟန်ယု မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

"အဲဒီဆေးလုံး... ဟုတ်တယ်... အဲဒါပဲ... ငါ လိုချင်နေတာ အဲဒါပဲ..." သူ စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

"မဖြစ်နိုင်တာ... မင်းက နွားလက်ကြီးဆီကနေ အဲဒီဆေးလုံးကို ခိုးချင်နေတာလား..." တန်ဟူ အံ့သြသွားသည်။ "မင်း အနားမရောက်ခင် သူ မင်းလည်ပင်းကို ချိုးပစ်လိမ့်မယ်..."

"ခိုးတာ မဟုတ်ဘူး... နိုင်အောင် ယူမှာ..." ဟန်ယု ပြင်ပြောလိုက်၏။ "ငါ လောင်းကြေးတစ်ခု လုပ်ပြီး အနိုင်ယူလိုက်ရုံပဲ..." သူက သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ အရည်အချင်းနဲ့လား... ဟား... မြို့အကြီးအကဲ မိန်းမရဲ့ အတွင်းခံကို ခိုးတာကမှ ပိုလွယ်ဦးမယ်..." တန်ဟူက ရယ်မောလိုက်၏။

"ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိတယ်..." ဟန်ယု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သူက မင်းအကွက်ထဲ ဝင်မယ် ထင်လို့လား..." တန်ဟူက ထိုအကြံအစည်ကို အလေးအနက် စဉ်းစားလာသည်။ သူ့သူငယ်ချင်းက အရင်တုန်းကလည်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို လိမ်လည်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်ဟု ယူဆလိုက်၏။

"အေး... ငါ့မှာ အဲဒီဆေးလုံးထက် တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ရှိတယ်... သူ သေချာပေါက် မက်လုံးကို ငြိလိမ့်မယ်..." ဟန်ယုက သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ ပုလဲကို တွေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"လဒပဲ... ဒါဆို ငါတို့ သူဌေးဖြစ်ပြီပေါ့..." ဝတုတ် ပြောလိုက်၏။

"ရောင်းဖို့ မဟုတ်ဘူး... ငါ စားပစ်မှာ..." ဟန်ယု ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဒီလထဲမှာ ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၈ ကို ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်..."

"ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်လိုနေတာလဲ... ငါတို့ အခု ရောင်းလိုက်လို့ ရတာပဲ... မင်းဘာသာ နောက်မှ အဆင့်တက်အောင် လုပ်လို့ ရပါတယ်..." တန်ဟူ နားမလည်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မရဘူး... ဂိုဏ်းဝင် လူသစ်စုဆောင်းပွဲက တစ်လအတွင်း လုပ်တော့မှာ..." ဟန်ယုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သူတို့ ဒီနေ့ပဲ ကြော်ငြာစာ ကပ်လိုက်တယ်..."

"ဟာ... ဒီလောက် စောလား..." တန်ဟူလည်း မျှော်လင့်မထားပေ။

"အေး... ဒါကြောင့် ငါ မြန်မြန်လုပ်မှ ဖြစ်မယ်... မဟုတ်ရင် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်..." ဟန်ယု၏ အသံတွင် အရေးတကြီး ဖြစ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

"ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါ ဂိုဏ်း ၄ ဂိုဏ်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်မှာ..." ဟန်ယုက ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်၏။

"ဂိုဏ်း ၄ ဂိုဏ်း... ကြေးမီးဖိုဂိုဏ်း တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူးလား..." တန်ဟူ မေးလိုက်သည်။

"အေး... ဓားတစ်လက်ဂိုဏ်းနဲ့ ပျံလွှားကျား ဓားရှည်ဂိုဏ်းလည်း ပါတယ်... ပြီးတော့ ရွက်မွှာနှစ်ဖက် တောင်ထွတ်ဂိုဏ်း ဆိုတာလည်း ပါတယ်..." ဟန်ယု ဖြေလိုက်၏။