၂ နှစ် ကြာပြီးနောက် ဝိညာဉ်အဆောင် ပြီးပြည့်စုံခြင်း

တောနက်ကြီးထဲတွင် ဖြစ်သည်။ လီဝေ့ထျန်းကို မြှုပ်နှံထားသော ထူးဆန်းသည့် တောင်ကြားထဲ၌ လုချင်းနှင့် ရှောင်လီတို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။

"ငါ ဒီကို မလာဖြစ်တာ နှစ်ဝက်လောက် ရှိပြီ၊ ဘာမှ မပြောင်းလဲသေးပါလား။"

ငှက်သံများ၊ ပန်းရနံ့များဖြင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော တောင်ကြားကို ကြည့်ရင်း လုချင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

တောင်ကြား အပြင်ဘက်တွင် ဆောင်းဦးလေ ပြင်းထန်နေပြီး သစ်ရွက်များ ကြွေကျနေသော်လည်း အတွင်းဘက်တွင်မူ နွေဦးရာသီကဲ့သို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ တကယ့်ကို ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ပင်။

"အူ~"

သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ ရှောင်လီက အသံပြုလိုက်ရာ လုချင်းကို တိုက်တွန်းနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"ငါ သိပါတယ်ကွာ။ ရှောင်ယန်လေးနဲ့ စစ်တုရင် ကစားဖို့ စောစောပြန်လာမယ်လို့ မင်း ကတိပေးထားတယ်မလား။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ရဲ့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုက သိပ်ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

လုချင်းသည် သတ္တဝါလေး၏ အမွေးပွ ခေါင်းလေးကို ပုတ်ပေးရင်း နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

အရင်က စစ်တုရင်ခုံတစ်ခု လုပ်ပေးမိသည့် သူ့စိတ်ကူးကို နောင်တရမိသလို ဖြစ်သွားသည်။ ယခုတော့ ကလေးနှစ်ယောက်က စွဲလမ်းနေပြီး အချိန်တိုင်း ကစားနေကြတော့၏။

လီဝေ့ထျန်း၏ အုတ်ဂူကို ဂါရဝပြုပြီးနောက် လုချင်းသည် ရှောင်လီကို ခေါ်ကာ ရေတံခွန်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့လေသည်။

ဂူအတွင်း၌ အရာအားလုံးသည် လုချင်း ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့သည့်အတိုင်း မပြောင်းမလဲ ရှိနေဆဲပင်။

အပြင်လောကတွင် ကမ္ဘာကြီး မည်သို့ပင် ပြောင်းလဲနေပါစေ ဤနေရာသည် ထာဝရ တည်မြဲနေမည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

မုချ လုချင်း သိသည်ကတော့ ဤသည်မှာ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

သူ ဤဂူကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ၂ နှစ်ကျော် ကာလသာ ရှိသေးသဖြင့် ထာဝရဟု ပြောရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

"ရှောင်လီ... ငါ့အတွက် အပြင်ကနေ စောင့်ပေးနော်။ ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတော့မယ်။"

ထို့နောက် လုချင်းသည် ချီအိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းများစွာကို ထုတ်လိုက်သည်။

ပျော့ပျောင်းသော ဝါဂွမ်းမွေ့ရာ၊ သန့်ရှင်းသော ရေ၊ ငါးခြောက်များအားလုံးကို ရှောင်လီအတွက် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်၏။

သတ္တဝါလေး ပျင်းနေလျှင် ဖတ်ရန် ပုံပြင်စာအုပ် ၂ အုပ်ပင် ထားပေးခဲ့သေးသည်။

ဤ ၂ နှစ်အတွင်း ရှောင်လီသည် စာလုံးအားလုံးကို မှတ်မိနေပြီဖြစ်ပြီး သိပ်မရှုပ်ထွေးသော စာများကို နားလည်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းသည် အလွန် အရေးကြီးပြီး မည်မျှ ကြာမြင့်မည်ကို လုချင်း မသိသဖြင့် သေချာ ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က တောင်ပေါ်တက်သည့်အခါ ဝါးခြင်းတောင်းသာ သယ်လာနိုင်သဖြင့် ယူဆောင်နိုင်သည့် ပစ္စည်း အကန့်အသတ် ရှိခဲ့သည်။

ယခုမူ သိုလှောင်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သော ချီအိတ် ရှိနေသဖြင့် သူသည် ပြည့်စုံစွာ စီစဉ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အူ~"

အိတ်သေးသေးလေးထဲမှ ပစ္စည်းများစွာ ထွက်လာသည်ကို မြင်နေကျဖြစ်သော ရှောင်လီသည် တည်ငြိမ်စွာပင် မွေ့ရာပေါ်သို့ လျှောက်သွားပြီး သက်သောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းကာ နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

"ငပျင်းလေးကတော့လေ..."

လုချင်း ရယ်မောကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ရှောင်လီ၏ စွမ်းရည်များကို ယုံကြည်သည်။

ရှောင်လီ၏ ထူးခြားသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် တမင်တကာဖြင့်အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပါက မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် ထောက်လှမ်းနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ ကိုယ်ဖျောက်နိုင်စွမ်းနှင့် ဖျက်ဆီးမရနိုင်သော လက်သည်းများက ၎င်းကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သက်တော်စောင့်အလား ဖြစ်စေသည်။

မည်သူကမျှ ဤထက်ပိုကောင်းသော သက်တော်စောင့် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သတ္တဝါလေးကို အနားယူခိုင်းပြီးနောက် လုချင်းသည် လျှို့ဝှက်တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကျောက်စိမ်းကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

အသက်ရှူခြင်းကို တည်ငြိမ်စေပြီး ပြီးပြည့်စုံသော ငြိမ်သက်မှု အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိကာ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကို အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ညှိယူပြီးနောက် သူ၏ စိတ်အာရုံကို မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချက်အချာထဲသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်လေသည်။

လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုချင်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချက်အချာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နေရာလွတ် ကျယ်ပြန့်လာသည်သာမက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားလည်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်က မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချက်အချာထဲမှ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ပါးလွှာသော မြူခိုးမျှသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယခုအခါ၌ အဆပေါင်းများစွာ ပိုထူထပ်သော မြူထုကြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ စွမ်းအင်အချက်အချာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှေးကျပြီး ရှုပ်ထွေးသော ဝိညာဉ်အ‌ေဆာင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေပြီး နေရာလွတ်တစ်ခုလုံးကို တည်ငြိမ်စေသည်။

ညာဘက်အောက်ခြေရှိ ထောင့်စွန်းငယ်လေး ပျောက်ဆုံးနေသည်မှလွဲ၍ ဝိညာဉ်အ‌ေဆာင်သည် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုပျောက်ဆုံးနေသော ထောင့်စွန်းလေးကို ဖြည့်ဆည်းပြီး ဝိညာဉ်အ‌ေဆာင်ကို အပြည့်အဝ ပုံဖော်ရန် ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်သည် သူ၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းအတွက် အလွန် အရေးကြီးသဖြင့် အထူး ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရှောင်လီကို ခေါ်ပြီး လူသူကင်းဝေးသော ကျောက်စိမ်းဂူသို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ အချိန်ကျရောက်လာပြီပဲ။"

"ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်ဖို့က ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံတာထက် ပိုခက်ခဲတာ အမှန်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကတည်းက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်ခဲ့ပေမယ့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကျတော့ မသေမျိုးလမ်းစဉ် လျှို့ဝှက်နည်းတွေ သုံးတာတောင်မှ ဝိညာဉ်အဆောင် ပုံဖော်ဖို့ နောက်ထပ် တစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူခဲ့ရတယ်။"

လုချင်းသည် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ စွမ်းအင်အချက်အချာထဲမှ ဝိညာဉ်အဆောင်ကို "ကြည့်" ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤ ၂ နှစ်တာ ကာလအတွင်း သူသည် မနားမနေ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် သန့်စင်ခဲ့သည်။

မီးဖိုပုံရိပ်ယောင်ကျင့်စဉ်ကို ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော မီးဖိုမြင်ကွင်းနယ်ပယ်သို့ပင် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်မှသာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဝိညာဉ်အဆောင် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်သည်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုသည် အားထုတ်မှု နည်းပါးသော်လည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိကာ သိုင်းပညာ မဟာသခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်မှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။

လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်က သူသည် သိုင်းပညာ အမျိုးမျိုးကို မဟာသခင်အဆင့်အထိ တတ်မြောက်ခဲ့ပြီး "ဆန္ဒ" နယ်ပယ်ကိုပင် ထိတွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

ဤ ၂ နှစ်အတွင်း သိုင်းပညာအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုသည် ပိုမို တိုးတက်လာခဲ့သည်။

မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ကဲ့သို့ ရှားပါး ရတနာများကို စားသုံးခဲ့သဖြင့် သူ၏ ပါရမီမှာ ထူးကဲလွန်းလှသည်။

ထိုကဲ့သို့ စုဆောင်းမှုများနှင့်အတူ သိုင်းပညာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်မှုသည် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

"၂ နှစ်တာ ကြိုးစား ကျင့်ကြံမှုတွေက ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှု ကဏ္ဍပေါင်းစုံကို တိုးတက်စေခဲ့တယ်။ အခုတော့ နောက်ဆုံး ဝိညာဉ်အဆောင်အတွက် အချိန်ကျပြီ။"

မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ စွမ်းအင်အချက်အချာထဲမှ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်အဆောင်ကို ကြည့်ရင်း လုချင်းသည် မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်အတိုင်း နောက်ဆုံး သင်္ကေတကို စတင် ပုံဖော်လိုက်လေသည်။

လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်အတွင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဝိညာဉ်အဆောင်များ ပုံဖော်ရာတွင် သူ ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ သူလိုအပ်သော နောက်ဆုံး ဂါထာမန္တန်ကို ပုံဖော်လိုက်နိုင်သည်။

သူသည် ဂရုတစိုက်ဖြင့် ဂါထာမန္တန်ကို ဝိညာဉ်အဆောင်ဆီသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂါထာမန္တန်ကို ဝိညာဉ်အဆောင်၏ ပျောက်ဆုံးနေသော ထောင့်စွန်းဆီသို့ ဆွဲယူသွားကာ ချောမွေ့စွာ ဖြည့်ဆည်းလိုက်လေသည်။

အဆောင် ပြီးပြည့်စုံသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အံ့ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဝိညာဉ်အဆောင် တစ်ခုလုံးသည် မှိန်ဖျဖျ တောက်ပလာပြီး လုချင်း နှစ်ရှည်လများ ကြိုးစားပမ်းစား ပုံဖော်ခဲ့သော ဂါထာမန္တန်များစွာသည် စုစည်းကာ ပေါင်းစပ်ပြီး လည်ပတ်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံး တည်ငြိမ်သွားကြ၏။

ပြီးပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်အဆောင်တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ဝီ...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်အဆောင်မှ မမြင်ရသော လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို လုချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

ထို့နောက် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ စွမ်းအင်အချက်အချာသည် စတင် ပြောင်းလဲလာတော့သည်။

ပြောင်းလဲမှုသည် ရုတ်တရက်နှင့် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် လုချင်း အံ့အားသင့်သွားရ၏။

သူ၏ စိတ်အာရုံသည် လှိုင်းစီးသကဲ့သို့ မျောပါသွားပြီးနောက်၌ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းနှင့် ဆင်တူသော ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

....