မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်နှင့် မိုင်တစ်ထောင် ခရီးနှင် တိုက်ခိုက်ခြင်း

ထိုည၌ လုချင်းသည် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေလေသည်။

သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး မျက်နှာထားမှာလည်း အေးချမ်းနေ၏။

သို့သော် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာမူ ထူးဆန်းသော လက်ဟန်အနေအထားတစ်ခုကို ပုံဖော်နေပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ စွမ်းအားအချက်အချာနေရာမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ မြေကမ္ဘာ ဓာတ်ကြီးစွမ်းအင်များနှင့် ချိတ်ဆက်နေလေသည်။

မြေကမ္ဘာ ဓာတ်ကြီးစွမ်းအင်များ လှုပ်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ အဝါရောင် မန္တန်တစ်ခုသည် လုချင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာပြီး ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်တည်လာတော့သည်။

နောက်ဆုံးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားလှိုင်း ဝင်ရောက်သွားသောအခါ အဝါရောင် မန္တန်သည် လုံးဝ ပုံဖော်ပြီးစီးသွားပြီး လေထဲတွင် တည်ရှိနေကာ မှိန်ဖျဖျ အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်နေပုံမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်နက်နဲလှပေသည်။

လုချင်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ဒီ မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပြီပဲ..."

ဂါထာမန္တန်ပညာရပ်လမ်းစဉ်တွင် ဝိညာဉ်အဆောင် ဖွဲ့စည်းပြီးသည်နှင့် ရန်သူကို တိုက်ခိုက်နိုင်သော နည်းလမ်းအချို့ ပိုင်ဆိုင်လာလေသည်။ ဤသည်မှာ ဤကျင့်ကြံမှုစနစ်၏ ဆန်းကြယ်သော ကဏ္ဍများကို တဖြည်းဖြည်း ထုတ်ဖော်ပြသလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုနည်းလမ်းများထဲတွင် အသုံးအများဆုံးမှာ မန္တန်များနှင့် တည်ခင်းပုံစံများ ဖြစ်ကြသည်။

မန္တန်ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်အဆောင်၏ ထောက်ပံ့မှုအောက်တွင် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဓာတ်ကြီးစွမ်းအင်များကို ဆက်သွယ်ကာ ရေးဆွဲထားသော ဂါထာမန္တန်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဤ ဂါထာမန္တန်များသည် အမျိုးမျိုးသော ထူးကဲသည့် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေ၏။

တည်ခင်းပုံစံများကမူ ပို၍ ရှုပ်ထွေးနက်နဲလေသည်။

အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ရန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများစွာ လိုအပ်ပြီး မြေအနေအထားနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေအလိုက် အင်းကွက်များကို ရေးဆွဲရလေသည်။

လုချင်း၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ဂါထာမန္တန်ပညာကို လေ့လာခဲ့သည့် အချိန်တိုလေးအရ သူသည် တည်ခင်းပုံစံများ တည်ဆောက်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။

မကြာသေးမီက သူသည် မန္တန်များကိုသာ အဓိကထား လေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုလေးတင် ဖွဲ့စည်းလိုက်သော မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်သည် မြင့်မြတ်သောဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း၏ 【ဓာတ်ကြီးငါးပါး မန္တန်ပညာ】ထဲမှ မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

၎င်း၏ အဓိက စွမ်းရည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါ့ပါးစေခြင်း ဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို သိသိသာသာ လျှော့ချပေးကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လွယ်ကူစွာ ရွေ့လျားသွားလာနိုင်စေသည်။

လုချင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အခုတော့ မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်လည်း အောင်မြင်ပြီဆိုတော့... သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်နဲ့ စာရင်းရှင်းဖို့ အချိန်တန်ပြီပေါ့..."

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း "အရိပ်" နှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စပြီးကတည်းက သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ လုပ်ကြံမှု သုံးကြိမ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ လွန်ခဲ့သော သုံးလက ဖြစ်၏။

ရှောင်လီ၏ ကြိုတင်အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် ထိုလုပ်ကြံမှု သုံးကြိမ်စလုံးကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ ရဲတင်းမှုက လုချင်းကို လုံးဝ ဒေါသထွက်စေခဲ့လေသည်။

ယခင်က သူသည် ဝိညာဉ်အဆောင် ဖွဲ့စည်းရန် အာရုံစိုက်နေရပြီး ပြဿနာများ ထပ်မံ မဖြစ်ပွားလိုသဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် သည်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ နည်းစနစ်များအားလုံး ပြီးပြည့်စုံနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်ထံမှ အတိုးအရင်းပါ ပြန်တောင်းရမည့် အချိန်ပင်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ယနေ့ ဝေ့သခင်မသည် ခြံဝင်းသို့ လာရောက် တည်းခိုနေပြီး ရှောင်ယန်နှင့် ရှောင်လီတို့သည် သူမနှင့်အတူ ညအိပ်နေကြလေသည်။

အိမ်တွင် မည်သူမျှ မရှိသဖြင့် လုချင်း အပြင်ထွက်ရန် စိတ်အေးရပေ၏။

လက်ဟန်အနေအထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့် မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ စွမ်းအားအချက်အချာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် အလင်းရောင် မှိန်ဖျဖျ ထုတ်လွှတ်နေသော အလင်းအစုအဝေး သေးငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်အဆောင်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ဂြိုဟ်ရံတစ်ခုအလား လှည့်ပတ်နေလေသည်။

၎င်း၏ ဘေးတွင် အရောင်သာ ကွဲပြားသော အခြား အလားတူ အလင်းအစုအဝေးများလည်း ရှိနေသေးသည်။

မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လုချင်းသည် မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးဘဲ အိမ်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာပြီး ရွာအစွန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရွာပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ မည်သူမျှ မရှိကြောင်း အာရုံခံမိပြီးနောက် လုချင်းသည် သူ၏ စိတ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ နေရာလွတ်ထဲမှ မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်ကို ကိုယ်စားပြုသော အလင်းအစုအဝေးသည် လင်းလက်လာ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် လုချင်းကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန် ပေါ့ပါးသွားစေကာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အမွေအနှစ်ထဲမှာ ပြောထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို ပေါ့ပါးသွားတာပဲ..."

ထိုခံစားမှုကို ရင်းနှီးသွားပြီးနောက် လုချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အမူအရာ ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ခြေလှမ်းတစ်ချက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှမ်းလိုက်ရာ လေးညှို့မှ လွတ်ထွက်သွားသော မြားတစ်စင်းအလား ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူသည် မီတာပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပြေးထွက်သွားသော်လည်း အရှိန်အနည်းငယ်သာ လျော့ကျသွား၏။

သို့သော် နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ တစ်ဖန် မြင့်တက်လာပြန်သည်။

လုချင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒီ မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်က တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ... သူ့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ငါ မိုင်တစ်ထောင်လောက် ခရီးကိုတောင် ပင်ပန်းမှု သိပ်မရှိဘဲ ပြေးနိုင်မှာပဲ..."

မန္တန်၏ စွမ်းအားမှာ သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် ပိုမို အံ့မခန်း ဖြစ်နေလေသည်။

ဤအရာကြောင့် လာမည့် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အတွက် ပို၍ပင် ယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့သည်။

အဝေးသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်ရင်း လုချင်း၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားလေသည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်... ငါ့ရဲ့ လက်စားချေမှုအတွက် မင်းတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား..."

ဤသို့ဖြင့် မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်၏ အကူအညီကို ရယူကာ လုချင်းသည် ညဉ့်နက်သည်အထိ အချိန်ယူ၍ တောင်မြင့်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ ခရီးနှင်ခဲ့လေသည်။

ဤနေရာသည် ကျိုးလီရွာမှ မိုင်ခုနစ်ရာ ကွာဝေးသော နေရာဖြစ်သည်။

ချန်းခရိုင်အတွင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ပြည်နယ်မြို့တော်နှင့် နီးကပ်သော အခြား ခရိုင်တစ်ခုတွင် တည်ရှိလေသည်။

"မိုင်ခုနစ်ရာ ညချမ်း တိုက်ခိုက်မှု... အသွားအပြန်ဆို မိုင်တစ်ထောင့်လေးရာလောက် ရှိမယ်... သိုင်းပညာရှင် မဟာသခင်တစ်ယောက်တောင်မှ ဒီလောက် ခရီးအကွာအဝေးကို ငါ့လို အမြန်နှုန်း ထိန်းထားနိုင်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်လောက်ဘူး မောပန်းလောက်တယ်... ဒီ မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်ကို နတ်ဘုရား ခြေမြန်မန္တန်လို့တောင် ခေါ်သင့်တာ..."

လုချင်းသည် မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်၏ အာနိသင်ကို အလွန် ကျေနပ်နေလေ၏။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ သူ၏ မျက်ခုံးကြား နေရာလွတ်ထဲရှိ မန္တန်အလင်းအစုအဝေးမှာ သိသိသာသာ မှိန်ဖျော့သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် မိုင်တစ်ရာ နှစ်ရာလောက်သာ ခံနိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤမျှလောက် အာနိသင်ကပင် လုချင်းအတွက် ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်၏ နည်းလမ်းများသည် ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုမှုမှာပင် သူ့ကို ကြီးမားသော အံ့သြမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ဝိညာဉ်အဆောင် ဖွဲ့စည်းရန် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသည်မှာ အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်၏ အံ့ဩစရာများကို တွေးတောပြီးနောက် လုချင်းသည် ရှေ့ရှိ တောင်မြင့်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တောင်ခါးပန်းတွင် မီးရောင်စုံ လင်းထိန်နေသော အိမ်တော်ကြီးကို မြင်တွေ့နေရပြီး လူသံများနှင့် ဂီတသံများ သဲ့သဲ့ ကြားနေရသဖြင့် အတွင်း၌ စည်ကားနေမည့်ပုံ ပေါ်လေသည်။

တောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လုချင်း၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေလေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က "အရိပ်" ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် သေခါနီး ပြောစကားများမှတစ်ဆင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ စခန်းများအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် အတော်များများ ရရှိခဲ့သည်။

ထိုအထဲမှ တစ်ခုမှာ ယခု သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော စခန်းဖြစ်ပြီး ချန်းခရိုင်နှင့် အနီးဆုံး စခန်းလည်း ဖြစ်လေသည်။

"အရိပ်" ပေးသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဤနေရာရှိ အသန်မာဆုံး အစောင့်အရှောက်မှာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွင်သာ ရှိပြီး သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သတိထားသောအားဖြင့် လုချင်းသည် တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်စီးနင်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ချီအိတ်ထဲမှ ပျော့ပျောင်းသော သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်စုံကို ထုတ်ယူပြီး ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ဤ သံချပ်ကာဝတ်စုံသည် "အရိပ်" ထံမှ သူ ရယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထောင်ချောက်များ ပေါများသော သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ စခန်းတွင် ဤ သံချပ်ကာဝတ်စုံသည် မမြင်နိုင်သော အန္တရာယ်များကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည့် အပိုအကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် လုချင်းသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အနက်ရောင် ညအိပ်ဝတ်စုံနှင့် မျက်လုံးသာ ဖော်ထားသော အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ပြီးသည်နှင့် သူ၏ သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင်များ လှုပ်ရှားလာကာ ခန္ဓာကိုယ် ပုံသဏ္ဌာန်လည်း စတင် ပြောင်းလဲလာတော့သည်။

သူ ပို၍ ပိန်ပါးသွားပြီး မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်သည်လည်း လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ ထူးခြားသော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဖြစ်သည့် ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ် ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤပညာရပ် ရရှိခဲ့ပုံမှာ ရှည်လျားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်လေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း "အရိပ်" ပြီးနောက် လုချင်းသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ လုပ်ကြံမှု သုံးကြိမ်ကို ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ထိုလုပ်ကြံသူ သုံးဦးထံမှ သူ အလိုချင်ဆုံးဖြစ်သော ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ် ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

အမှန်စင်စစ် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းအချို့ ပါဝင်ခဲ့လေ၏။

ထိုနည်းလမ်းများသည် အနည်းငယ် ရက်စက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း လုချင်းသည် သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားသူများအပေါ် သနားညှာတာမှု မရှိပေ။

နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ရုံဖြင့် သူ၏ လိပ်ပြာလုံမှုကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ချေ။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲပြီးနောက် ဝိညာဉ်အဆောင်ဖြင့် သူ၏ အရှိန်အဝါကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး တောင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

..