ညဉ့်နက်သန်းခေါင် သတ်ဖြတ်ပွဲနှင့် ပိတ်ဆို့တိုက်ခိုက်ခြင်း

လုချင်း တောင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် တက်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်...

ကျေးရွာအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက် အမိုးထပ်ခိုးတစ်ခု၌...

စွမ်းအားကြီးမားသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် လူအချို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။

ခပ်သေးသေး လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ဒီညနေပဲ ရုံးချုပ်က သတင်းတစ်ခု ရောက်လာပါတယ်... ချန်းခရိုင်မှာ ရှိတဲ့ လုချင်းရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ဘယ်နည်းနဲ့မဆို စုံစမ်းပေးဖို့ ပြောလာပါတယ်..."

ပိုးဖဲကတ္တီပါ ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် လူကြီးက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"လုချင်း... လုချင်း... ထပ်ပြီး လုချင်းပဲလား... ဘယ်လိုလုပ် စုံစမ်းရမှာလဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း ငါတို့ဆီက ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လုပ်ကြံသူ လေးယောက်တောင် သူ့လက်ချက်နဲ့ သေပြီးသွားပြီလေ... သူ့အင်အားကို သွားစုံစမ်းတာက သေမင်းဆီ သွားသတင်းပို့တာနဲ့ အတူတူပဲ..."

ယခုရက်ပိုင်း လုချင်းဟူသော နာမည်ကြားလိုက်ရုံဖြင့် သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရလေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း သူတို့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်မှ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လုပ်ကြံသူ လေးဦးသည် လုချင်းလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုလူများ သေဆုံးသွားခြင်းအပေါ် သူ ဂရုမစိုက်လှပေ။ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ လုပ်ကြံသူများသည် အချင်းချင်း သံယောဇဉ် နည်းပါးကြပြီး ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်လေ့ရှိကြသည်။

ပြိုင်ဘက်များအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရန် သူ့မှာ အချိန်မရှိပေ။

အဓိက ပြဿနာမှာ ထိုသူများအားလုံးသည် သူ၏ နေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သေဆုံးခဲ့ကြသော်လည်း လုချင်းနှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျှ ပြန်မရခဲ့သဖြင့် သူ ရုံးချုပ်၏ အကြိမ်ကြိမ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ဆက်လက် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ အကောင်တွေ... ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ရာထူးတွေသာ ယူထားကြတာ ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး... ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကိုတောင် မရှင်းနိုင်ကြဘူး..."

"ရုံးချုပ်က လူကြီးတွေကလည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါး အမိန့်တော်ကို ထုတ်ဖို့ အရမ်း အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့ကြတာ... အခုတော့ ခံနေရပြီလေ... အဲ့ဒီကလေးသာ လုပ်ကြံမှု ခုနစ်ကြိမ်စလုံးကနေ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်သွားရင် သူတို့ ဘယ်လို ဖြေရှင်းကြမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..."

ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးသည် ရုံးချုပ်ကိုပါ ထည့်သွင်း၍ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

သို့သော် ကျိန်ဆဲပြီးသည့်တိုင် သူ စိတ်ရှုပ်နေဆဲပင်။

အချက်အလက်များအားလုံးက လုချင်း၏ ထူးကဲသော စွမ်းအားကို ညွှန်ပြနေ၏။

ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လုပ်ကြံသူများပင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

လုချင်းသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်များကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုခု ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ခြေ များသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လုပ်ကြံသူ လေးဦးစလုံး သူ့ကို လုပ်ကြံရန် ပျက်ကွက်ရုံသာမက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိ၊ သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာ ပေးပို့နိုင်ခြင်း မရှိသည်မှာ ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် ရုံးချုပ်က လုချင်း၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို စုံစမ်းရန် သူ့ကို ဖိအားပေးနေပြန်၏။

ဤမျှ အသက်အန္တရာယ်များသော ကိစ္စကို သူ မည်သို့ စုံစမ်းရပါမည်နည်း။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ရာထူးကို ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသလို ထိုမိစ္ဆာကောင်နှင့်လည်း မည်သို့မျှ မပတ်သက်ချင်ပေ။

ထို့အပြင် ရုံးချုပ်မှ ကောင်စုတ်လေးများအတွက် လမ်းခင်းပေးရန် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရင်း သူ့အသက်ကို မစွန့်စားလိုပေ။

ထိုစဉ် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး ဝင်လာပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... သခင်လေးကျန့်က သခင်ကြီးနဲ့ တွေ့ချင်နေပါတယ်..."

"အဲ့ဒီ ဒုတိယမျိုးဆက် ဘိုးဘေးလောင်းလေးကကော ဘာလိုချင်ပြန်ပြီလဲ..." ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးက မေးလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်နဲ့ ပျော်ခဲ့ရတာ အရမ်းကောင်းတယ်တဲ့... ဒီတစ်ခေါက် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတာ လိုချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်... သခင်ကြီး စီစဉ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်..."

"ဒီအသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်... ဘာအရည်အချင်းမှလည်း မရှိဘဲ ကျန့်မိသားစုရဲ့ သွေးသားအရင်းအချာဖြစ်တာကို အားကိုးပြီး နေ့တိုင်း ပြဿနာရှာနေတာ... ကောင်းတာ တစ်ခုမှ မလုပ်ဘူး... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ဆို သူ ကစားတာနဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားရတာလေ... ဘာ ထပ်လိုချင်သေးတာလဲ..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူက သခင်ကြီးကို အပြင်ထွက်တွေ့ပေးဖို့ ပြောပါတယ်..."

"တောက်... ငါသာ သိုသိုသိပ်သိပ် နေဖို့ မလိုရင် သူ့ကို ချေမွပြီး မသေမရှင် ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်ပြီ..."

ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးမှာ မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"သခင်ကြီး... သတိထားပါ... နံရံမှာလည်း နားတွေ ရှိတတ်ပါတယ်..." ခပ်သေးသေး လူက သတိပေးလိုက်သည်။

"အေးပါ... ငါ သိပါတယ်... မင်း အရင် ထွက်သွားနှင့်... ငါ ခဏနေရင် လာတွေ့မယ်လို့ ပြောလိုက်..."

ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးသည် ဒေါသထွက်၍ ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရုံးချုပ်က စီမံကိန်းကြီးတစ်ခု ရေးဆွဲနေပြီး စခန်းတစ်ခုစီ တည်ထောင်ရန် အားထုတ်မှုများစွာ လိုအပ်ကြောင်း သူ သိသည်။

သူသာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်ပြီး ဤနေရာကို ပေါ်သွားစေပါက ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကျန့်မိသားစုမှ အမှိုက်ကောင်ကို ယခုအချိန်တွင် သူ မထိရဲပေ။

သို့မဟုတ်ပါက ကျန့်မိသားစု၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိပြီး သူတို့ ပေါ်သွားနိုင်သည်။

လုချင်းသည် တောင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်အဆောင်သည် သူ၏ အရှိန်အဝါအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖုံးကွယ်ထားပေး၏။

ညအိပ်ဝတ်စုံ၏ ကာကွယ်မှုဖြင့် ရှေးဦးကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ရှိနေခြင်းကို သိရှိရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လုချင်းသည် ရွာထဲသို့ လွယ်ကူစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

အတွင်း၌ ရွာသည် စည်ကားသိုက်မြိုက်ပြီး မီးရောင်စုံ လင်းထိန်နေကာ ကာမဂုဏ်ခံစားမှုများနှင့် ပျော်ပါးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် မြင်ကွင်းဖြစ်လေ၏။

ဤအရာက လုချင်း ဖျက်ဆီးခဲ့သော ပျော်ရွှင်ခြင်းခံတပ်ကို အမှတ်ရစေပြီး ရွံရှာမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် "အရိပ်" ပေးသော သတင်းအချက်အလက်အရ ဤနေရာသည် ယစ်မူးပျော်မွေ့ခံတပ်နှင့် ဆင်တူပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်က ဖွင့်လှစ်ထားသော ပြည့်တန်ဆာရုံနှင့် လောင်းကစားရုံ ဖြစ်ကာ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်း ဖလှယ်ရန် အသုံးပြုကြသည်။

အပျော်အပါး လာရောက်ကြသူ အများစုမှာ ဤနေရာသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ နယ်မြေဖြစ်ကြောင်း မသိကြပေ။

ရွာထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လုချင်းသည် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းရင်း သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ရွာတစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေကို အာရုံခံလိုက်သည်။

"သိုင်းပညာရှင် ၅၇ယောက်... ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်က အယောက် ၂၀ ၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်က ၅ ယောက်... ကျန်တာက သွေးနဲ့ချီအဆင့်တွေ..."

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း လုချင်း ကောင်းစွာ နားလည်သွားလေသည်။

သာမန်ဟု ထင်ရသော ဤစခန်း၏ အင်အားကို သူ အံ့သြမိသည်။

ဤနေရာတစ်ခုတည်းကပင် ဝေ့မိသားစုမှလွဲ၍ ချန်းခရိုင်ရှိ မည်သည့် အင်အားစုကိုမဆို ချေမှုန်းနိုင်သော အင်အား ရှိနေလေသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်သည် တကယ့်ကို ခိုင်မာသော အုတ်မြစ်ရှိသည့် ထိပ်တန်း အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းတို့နှစ်ကောင်ကနေ စလိုက်ကြတာပေါ့..."

လုချင်း၏ အကြည့်သည် ရွာတံခါးနောက်ရှိ မြင့်မားသော ပြာသာဒ်ဆောင်ပေါ်မှ လူနှစ်ဦးထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင် အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသော ထိုနှစ်ဦးမှာ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

လက်ချောင်းများကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် လုချင်းသည် သူ၏ လက်နက်ပုန်းပညာကို အသုံးပြုကာ သံမဏိအပ် နှစ်ချောင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားအောက်တွင် အပ်များသည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပျံသန်းသွားပြီး သွေးနှင့်ချီအဆင့် အစောင့်နှစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းများကို ချက်ချင်း ဖောက်ဝင်သွားတော့၏။

မြင်ရသော အစောင့်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လုချင်း ရပ်မနေပေ။ သူသည် နောက်ထပ် သံမဏိအပ် နှစ်ချောင်းကို ရွာရိုးတံတိုင်း၏ မှောင်မိုက်သော ထောင့်တစ်နေရာသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုနေရာသည် မှောင်မိုက်နေပြီး ဘာမျှ မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ပုန်းအောင်းနေသော အရှိန်အဝါ နှစ်ခုကို အာရုံခံမိလေသည်။

သူတို့၏ အသက်ရှူပုံစံမှာ ပြာသာဒ်ဆောင်ပေါ်ရှိ အစောင့်နှစ်ဦးနှင့် ထပ်တူညီနေသဖြင့် တူညီသော ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားကြောင်း ပြသနေသည်။

လုချင်း၏ သံမဏိအပ်များအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော လူနှစ်ဦး တုန်ခါသွားပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါများ အသံမထွက်ဘဲ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လေကို ထိုးခွင်းသွားသော အပ်သံသဲ့သဲ့ကို ရွာအတွင်းမှ ရယ်မောသံများနှင့် ဆူညံသံများက ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မျှ မဖြစ်ပေါ်ပေ။

အစောင့်လေးဦးကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းပြီးနောက် လုချင်းသည် အနီးဆုံးရှိ သိုင်းပညာရှင် အရှိန်အဝါဆီသို့ ချက်ချင်း ရွေ့လျားသွားသည်။

ဝိညာဉ်အဆောင်က သူ့ရှိနေခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သူသည် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ရွေ့လျားပြီး သွေးနှင့်ချီအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုလူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင် အဖွဲ့ဝင်ဆိုသော အမှတ်အသားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုချင်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လည်ပင်းကို ချိုးလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူ၏ သာလွန်သော ကိုယ်ဖျောက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ လုချင်းသည် ရွာအတွင်းရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင် အဖွဲ့ဝင်များ၏ အသက်များကို လျင်မြန်စွာ ရိတ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

အသက်ရှူချိန် ဆယ်ကြိမ်ကျော်အတွင်း ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် လုပ်ကြံသူ သုံးဦး အပါအဝင် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင် လုပ်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်မှာ သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

လုချင်း၏ လက်ရှိ စွမ်းအားအရ သွေးနှင့်ချီအဆင့်နှင့် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်တို့ကြား ကွာခြားမှု မရှိပေ။ မည်သူမျှ သူ့ကို တစ်ချက်ပင် ခံနိုင်ရည် မရှိကြချေ။

သို့သော် သူ၏ သတ်ဖြတ်မှုသည် အမြဲတမ်း ချောမွေ့နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ စခန်းတွင် ကင်းစောင့်များသည် အပြန်အလှန် ဘေးကင်းရေးနှင့် သတိရှိစေရန်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အပိုင်းအခြားအလိုက် ဆက်သွယ်ရသည့် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကြသည်။

လုချင်းသည် ၁၃ ယောက်မြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင် လုပ်ကြံသူ၏ လည်ပင်းကို ချိုးလိုက်သောအခါ ရွာမှ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သတိထားမိသွားလေသည်။

ရုတ်တရက် အချက်ပေးခေါင်းလောင်းသံများ မြည်ဟည်းလာပြီး မီးရောင်များစွာသည် ရွာတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ရွာအလယ်ရှိ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အအုံတွင် စွမ်းအားကြီးသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ယွမ်ယန်ရွာကို လာပြီး ကစားနေတာ ဘယ်သူလဲ... ထွက်ခဲ့စမ်း..."

သူ့ကို တွေ့ရှိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုချင်းသည် အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ကိုင်ထားသော အလောင်းကို ဘေးသို့ ပစ်လိုက်သည်။

ဘုတ်

အလောင်း မြေကြီးပေါ် ကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ စကားလှမ်းပြောလိုက်သော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် လူကြီးသည် လုချင်းကို မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းလျက် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ဘာကိစ္စနဲ့ ယွမ်ယန်ရွာထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး ငါတို့လူတွေကို သတ်ဖြတ်နေတာလဲ... ရှင်းပြချက်တစ်ခု မပေးရင် မင်း ဒီကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လုချင်း အဆောက်အအုံပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် လူများစွာ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အချို့မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ အဖွဲ့ဝင်များ မဟုတ်ဘဲ အပျော်အပါး လာရောက်ကြသူများ ဖြစ်ပုံရသည်။

လုချင်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး လုံခြုံအောင် ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားကာ ထိုလူ၏ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ သူတို့ကို ရဲတင်းစွာ လိုက်လံကြည့်ရှုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် သိုင်းပညာရှင် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လူယုတ်မာ... ငါတို့သခင်ကြီးက မင်းကို စကားပြောနေတယ်လေ... မြန်မြန် ဖြေစမ်း..."

လုချင်း တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ လူတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ အထောက်အထားကို သေချာစွာ ခွဲခြားနေသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ အကြည့်သည် ကျောက်စိမ်းယပ်တောင် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဇိမ်ခံဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးထံတွင် ရပ်တန့်သွားကာ မျက်ဝန်းအိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် လူငယ်ကလည်း ကျောက်စိမ်းယပ်တောင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးလုံ... ယွမ်ယန်ရွာက ပြဿနာတချို့ ကြုံနေရပုံပဲ... ကျွန်တော် ကူညီပေးရမလား... ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေအနေက ရိုးရှင်းပါတယ်... အရင်က တောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရုံပါပဲ..."

"မလိုပါဘူး... ဒီပြဿနာသေးသေးလေးကို ယွမ်ယန်ရွာက ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်... သခင်လေးကျန့်ကို ဒုက္ခပေးစရာ မလိုပါဘူး..."

ဒုတိယမျိုးဆက် သခင်လေး၏ ယခင် တောင်းဆိုမှုကို ပြန်သတိရလိုက်မိသဖြင့် ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရွံရှာသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ..." လူငယ်က စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အကူအညီ လိုရင် ကျွန်တော် အမြဲ ရှိနေပါတယ်..."

"ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး... ခင်ဗျားလည်း လွတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီး ပြန်မပြောနိုင်ခင် လုချင်း ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ငါလာတာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်နဲ့ စာရင်းလာရှင်းတာ... ဒါပေမဲ့ ငါ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ... မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်..."

သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင် ဆိုသော အသုံးအနှုန်းက ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးအပါအဝင် အခြားသူများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

သူတို့ ဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ လုချင်း၏ လက်ထဲတွင် သံမဏိအပ်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် တဝီဝီ မြည်သံနှင့်အတူ အပ်များသည် အဆောက်အအုံမြင့်ပေါ်ရှိ လူများဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

"သခင်လေးကို ကာကွယ်..."

"အား..."

"သခင်ကြီး... ကယ်ပါဦး..."

အော်ဟစ်သံများအကြားတွင် အဆောက်အအုံမြင့်ပေါ်ရှိ လူအချို့မှလွဲ၍ ကျန်လူအများစုမှာ လဲကျသွားကြသည်။

ကံကောင်းသူများမှာ အပ်စိုက်ရုံသာ စိုက်ပြီး အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာသာ ရကြ၏။

ကံဆိုးသူများမှာမူ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းခံရပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားကြသည်။

ဘာ

ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးသည် ဦးခေါင်းများကို ဖောက်ထွင်းပြီး နံရံထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသော၊ အေးစက်စွာ တောက်ပနေသည့် သံမဏိအပ်များကို ကြည့်ရင်း မှင်သက်သွားလေသည်။

လုချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သော သံမဏိအပ်များသည် သူ့ကိုပါ ရုတ်တရက် ထိခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဒီကျူးကျော်သူရဲ့ လက်နက်ပုန်း စွမ်းရည်က ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ...

သခင်လေးကျန့်သည် ကြောင်အမ်းလျက် ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ့ရှေ့တွင် သံမဏိဒိုင်းတစ်ခုက လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး သံမဏိအပ်တစ်ချောင်းသည် ထိုဒိုင်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေကာ ဖောက်ထွင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး အပ်မြီးကိုသာ မြင်နေရသည်။ အပ်၏ ဦးတည်ရာမှာ သူ၏ မျက်နှာတည့်တည့်ပင် ဖြစ်၏။

တစ်ပေခွဲခန့်အကွာတွင် အေးစက်စွာ တောက်ပနေသော အပ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သခင်လေးကျန့် မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ချွေးစေးများပင် ကျလာသည်။

သူ၏ အစောင့်သာ မကာကွယ်ပေးခဲ့လျှင် ဤအပ်က သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူသွားတော့မည်ကို သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကြောက်ရွံ့မှု ပြီးနောက် ကြီးမားသော ဒေါသ ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

ဘယ်သူကများ သူ့ကို ဒီလောက် ရဲရဲတင်းတင်း တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ...

သို့သော် သူ ဒေါသ မပေါက်ကွဲနိုင်မီ သူ၏ ဘေးနားမှ အေးစက်သောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဩော်... မသေဘူးပဲ... မင်းရဲ့ အစောင့်က တကယ်ကို စွမ်းရည် ရှိတာပဲ..."

လူတိုင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြလေသည်။

လုချင်းသည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေမှန်း မသိရဘဲ အဆောက်အအုံမြင့်၏ လက်ရန်းပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး ဖြစ်နေလေသည်။

"သခင်လေး... တိတ်တိတ်နေပြီး နောက်ဆုတ်နေပါ..."

သခင်လေးကျန့် ကျိန်ဆဲတော့မည့်အချိန်တွင် သူ၏ အစောင့်က သူ့ကို နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး သံမဏိဒိုင်းဖြင့် ကာကွယ်ကာ လုချင်းကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

အစောင့်သည် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေမိသည်။

သန့်စင်ထားသော သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် သူ၏ ဒိုင်းသည် သာမန် သံမဏိအပ်တစ်ချောင်းကြောင့် ဖောက်ထွင်းခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤလက်နက်ပုန်းစွမ်းရည်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာပင် မရှိပေ။

ပြည်နယ်မြို့တော်မှ လက်နက်ပုန်း ကျွမ်းကျင်သူများပင် ဤအဆင့်ကို ယှဉ်နိုင်မည် မထင်။

ဒီ လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်သူက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ...

အစောင့်၏ သတိထားနေမှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း လုချင်းသည် မည်သို့မျှ မလှုပ်ရှားဘဲ သူ၏ အကြည့်ကို ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးနှင့် အခြားသူများဆီသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

"မင်းက ဒီ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်စခန်းရဲ့ သခင်လား..."

ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီး၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်လဲ... ခင်ဗျား မှားနေပြီ... ဒါ ယွမ်ယန်ရွာပါ... ခင်ဗျားက အတင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး သိုင်းပညာစွမ်းအားကို အားကိုးလို့ စိတ်ရှိတိုင်း သတ်ဖြတ်နေတာ... ကဲ့ရဲ့ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား..."

"မင်း သရုပ်ဆောင် ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့အပေါ်တော့ အလုပ်မဖြစ်ဘူး..." လုချင်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။ "ဒီည... မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်..."

"တိုက်ကြစမ်း..."

ထိုအချိန်တွင် ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အော်သံနှင့်အတူ အရိပ်ထဲမှ ပုံရိပ်အချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုချင်းကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးသည် အနက်ရောင် ဓားတိုတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဓားရိပ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ လုချင်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ကျန့်မိသားစု အစောင့်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဒီ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုက ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းတယ်။

သူတို့ မပေါ်လာခင်အထိ ဒီလူတွေ ရှိနေတာကို သူ အာရုံမခံမိခဲ့ဘူး။

တကယ့် ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်တွေပဲ...

လုချင်း၏ စကားများကို ပြန်သတိရလိုက်မိသဖြင့် သူတို့သည် တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်မှ လုပ်ကြံသူများ ဖြစ်နေမလားဟု အစောင့် တွေးမိလိုက်သည်။

သို့သော် သူ ဆက်မတွေးနိုင်မီ သူ၏ အကြည့်သည် တိုက်ပွဲဆီသို့ ရောက်သွား၏။

ထွက်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်များနှင့် ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးတို့အားလုံးသည် စွမ်းအားကြီးသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေကြပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ဒီလို အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရရင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူရဲ့ စွမ်းအားက ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...

သို့သော် ထိုအတွေး သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ပို၍ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလွန်အမင်း ကြီးမားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူကြီးအပါအဝင် စွမ်းအားကြီးသော ပုံရိပ်များအားလုံး လွင့်စင်ထွက်သွားကြသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ကျန့်မိသားစု အစောင့်သည် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မအော်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

..