နောက်ထပ် အစွမ်းထက်သော ဝှက်ဖဲနှင့် ကျန့်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး

လုချင်း ကျိုလီရွာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အာရုဏ်မတက်သေးပေ။

တစ်ညတည်းနှင့် သူသည် မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် ခရီးနှင်ခဲ့ပြီး မိုင်ရာချီဝေးသော ‘သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်' ၏ စခန်းတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိလိုက်ကြပေ။

သစ်သားကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရင်း လုချင်းသည် သူ၏ စွမ်းအင်များ တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ရှူခြင်းကို ခဏတာ ထိန်းညှိလိုက်ပြီးနောက် စတင် စဉ်းစားသုံးသပ်လေတော့သည်။

သူသည် ယနေ့ည တိုက်ပွဲ၏ အမြတ်နှင့် အရှုံးများကို အဓိက သုံးသပ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ပတ်သက်၍တော့ သုံးသပ်စရာ ကြီးကြီးမားမား မရှိပေ။

ယွမ်ယန်စခန်းသည် ‘သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်' ၏ သာမန် စခန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အများအပြား ရှိကာ ကင်းပုန်းများနှင့် အစောင့်အကြပ်များ ထူထပ်စွာ ချထားသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားသော လုချင်းအတွက်မူ ထိုအရာများသည် မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

ပိုးဖဲဝတ်စုံနှင့် လူ ဦးဆောင်သော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အနည်းငယ်သည် သူ့ကို မည်သို့မျှ ဖိအားမပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါကလည်း တတ်နိုင်သည့်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ သူ့၏ လက်ရှိ အဆင့်သည် သာမန် 'မွေးဖွားပြီးအဆင့်' သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ အတိုင်းအတာထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လုချင်း၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သူ၏ လက်ရှိ အင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် 'မွေးဖွားပြီးအဆင့်' အတွင်းတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များ သို့မဟုတ် 'ကံတရား၏ သားတော်များ' သာလျှင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့တည်းမဟုတ် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများမှ သေချာစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားပြီး အစွမ်းထက်သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထိပ်တန်း ဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုသူများမှလွဲ၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်ထားသော သိုင်းပညာရှင် မဟာသခင်များပင်လျှင် ပုံမှန်အခြေအနေတွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဝှက်ဖဲများကို ထုတ်သုံးစရာပင် လိုမည်မထင်။

သာမန် 'မွေးရာပါအဆင့်'များဆိုလျှင်...

ထိုအဆင့်ကိုတော့ တိုက်ပွဲတွင် လက်တွေ့ စမ်းသပ်ကြည့်မှသာ သိနိုင်ပေမည်။

ဤလက်တုံ့ပြန်မှု စစ်ဆင်ရေး၏ ရလဒ်သည် လုချင်းကို အံ့သြစေခြင်း မရှိပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် လုပ်ဆောင်မှု လုပ်ငန်းစဉ်က သူ့ကို အတော်လေး အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

အကြီးမားဆုံး အံ့သြစရာမှာ 'မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်'၏ အာနိသင်ပင် ဖြစ်သည်။

'မြေကမ္ဘာရွေ့လျားမန္တန်' တစ်ခုတည်းဖြင့် သူသည် မိုင်တစ်ထောင်ခရီးကို မောပန်းခြင်းမရှိဘဲ သွားလာနိုင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အထောက်အကူပြု အာနိသင်များသည် တကယ်ကို အံ့မခန်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းက လုချင်းကို အချက်တစ်ချက် သတိပြုမိစေ၏။ လက်ရှိတွင် သူသည် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ နေရာလွတ်တွင် ဂါထာမန္တန်အဆောင်ငါးခုသာ သိမ်းဆည်းနိုင်ပြီး ဓာတ်သဘာဝတစ်ခုလျှင် တစ်ခုသာ ကန့်သတ်ထားသော်လည်း စနစ်တကျ အသုံးပြုပါက ဤဂါထာမန္တန်အဆောင်ငါးခုသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံး ဝှက်ဖဲများ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

"ဓာတ်ကြီးသဘာဝ စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အဆောင်တွေကတောင် ဒီလောက် ဆန်းကြယ်တဲ့ အာနိသင်တွေ ရှိနေရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားမယ့် 'ဝိညာဉ်အဆောင်' တွေဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်မလဲ..."

လုချင်း တွေးတောမိလိုက်သည်။

ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်သည် ထူးခြားသော ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအောက်ရှိ အရာခပ်သိမ်းကို ဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသဖြင့် လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မြင့်မားပြီး ထိုခေတ်ကာလ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေအပေါ် မူတည်ပြီး ကန့်သတ်ခံရခြင်း မရှိပေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါကြွယ်ဝပြီး မသေမျိုးကျင့်စဉ်များ ထွန်းကားသော ကာလများတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ဆန်းကြယ်သော 'ဝိညာဉ်အဆောင်' အမျိုးမျိုးကို ဖွဲ့စည်းပြီး ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို အားဖြည့်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကြသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှားပါးသော ကာလများတွင်မူ ဓာတ်ကြီးသဘာဝ စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ ဓာတ်သဘာဝအဆောင်များကို ဖွဲ့စည်းကြသည်။ ၎င်းတို့သည် 'ဝိညာဉ်အဆောင်' များလောက် အစွမ်းမထက်သော်လည်း ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

လုချင်းသည် ဓာတ်သဘာဝ ဂါထာမန္တန်များ၏ စွမ်းအားကို တွေ့ကြုံခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် သူသည် ပိုမို အစွမ်းထက်သော 'ဝိညာဉ်ဂါထာမန္တန်' များကို ပို၍ မျှော်လင့်မိနေတော့သည်။

မကြာမီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည် နိုးထလာတော့မည် ဖြစ်ရာ 'ဝိညာဉ်ဂါထာမန္တန်' များ၏ စွမ်းအားသာ လုံလောက်အောင် ပြင်းထန်ပါက သူသည် မသေမျိုးကျင့်စဉ်လမ်းသို့ မကူးပြောင်းလျှင်တောင် အနာဂတ်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေစရာ လိုမည်မဟုတ်ပေ။

ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်ကို တွေးတောပြီးနောက် လုချင်းသည် ယခု စစ်ဆင်ရေး၏ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို သေချာစွာ ပြန်လည် သုံးသပ်လိုက်သည်။

လစ်ဟင်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြောင်းနှင့် သူ၏ပုံစံအစစ်အမှန်ကို မပေါက်ကြားခဲ့ကြောင်း သေချာပြီးနောက်မှ အနားယူရန် လှဲချလိုက်လေသည်။

လုချင်း အိပ်မက်ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်အနားယူနေစဉ် အခြားတစ်ဖက်ရှိ ချန်ကျိုးစီရင်စုတွင်မူ ကျော်ကြားလှသော ကျန့်မိသားစု အိမ်တော်၌ လေးလံသောလေထုကြီး ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

"ဒါ ယုအာပါလို့ မင်းတို့က ငါ့ကို ပြောချင်နေတာလား။"

ကျန့်အိမ်တော်၏ ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် တည်ကြည်ခက်ထန်သော မျက်နှာထားရှိသည့် ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်သည် ရေခဲတမျှ အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် သက်တော်စောင့် အများအပြား ဒူးထောက်နေကြ၏။ အလယ်တွင် အဖြူရောင် အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အလောင်းနှစ်လောင်း ရှိနေလေသည်။

တစ်လောင်းမှာ နဖူးကို ဖောက်ထွင်းခံထားရပြီး အခြားတစ်လောင်းမှာတော့ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ပွင့်ထွက်နေသော ခေါင်းပြတ်အလောင်း ဖြစ်သည်။

သခင်ကြီး၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ဒူးထောက်နေသော သက်တော်စောင့်များမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီလာကြပြီး မည်သူမျှ အသံမထွက်ရဲကြပေ။

ခန်းမထဲရှိ အခြားသော အစောင့်များနှင့် အစေခံများမှာမူ အသက်ကိုပင် ပြင်းပြင်း မရှူရဲဘဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကြသည်။

ဒုတိယသခင်လေး အပြင်တစ်ခေါက် ထွက်သွားရုံဖြင့် သေဆုံးလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်မိမှာလဲ။

အကယ်၍ ဘိုးဘေးကြီးသာ သိသွားပါက လူဘယ်နှယောက်လောက် သေရမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

"ငါမင်းတို့ကို မေးနေတယ်လေ... နားကန်းနေကြတာလား။"

ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာထားမှာ ပို၍ အေးစက်လာလေသည်။

မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ အေးစက်စူးရှသော အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သက်တော်စောင့်တစ်ဦးက တုန်ရီစွာဖြင့် ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးကို တင်ပြပါတယ်... ဒီနေ့ နေ့လယ်က ဒုတိယသခင်လေး အိမ်တော်က ထွက်သွားတုန်းက ဒီအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်သွားခဲ့တာပါ၊ ပြီးတော့ သူ့ကို လိုက်ပို့တဲ့သူကလည်း ခေါင်းဆောင်ရန် တကယ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်ဗျ။"

"ဆိုလိုတာက ယုအာက အပြင်ထွက်သွားပြီး တစ်ရက်တောင် မပြည့်ခင်မှာ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်၊ ပြီးတော့ အလောင်းတောင် မပြည့်မစုံ ဖြစ်နေတယ်ပေါ့။ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူပြောနိုင်မလဲ။ ပြီးတော့ ဒီနေ့နေ့လယ်က သူ ဘယ်ကို သွားခဲ့တာလဲ။"

သက်တော်စောင့် ပြန်ဖြေရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာပြီး အတွင်းခန်းမဆောင်မှ လူရိပ်အချို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လှပသည့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက တွဲကူလာသော အဘွားအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"အမေ... ဘာလို့ အိပ်ရာကနေ ထလာတာလဲဗျာ။"

သူမကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် အဘွားအိုကို တွဲကူပေးရန် အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးသွားလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ခန်းမထဲရှိ အစောင့်များနှင့် အစေခံများသည် ခေါင်းကို ပို၍ ငုံ့ထားလိုက်ကြ၏။

"ဟမ့်... ဘာလို့ ထလာရတာလဲဟုတ်လား... ငါ အိပ်ရာဝင်ကာစပဲ ရှိသေးတယ်၊ ယန်ရန်က ငိုယိုပြီး ရောက်လာတယ်လေ၊ ယုအာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီတဲ့။ အဲ့ဒါ တကယ်ပဲလား။"

အဘွားအိုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ နဂါးခေါင်းတုတ်ကောက်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို အသာအယာ ထောက်လိုက်ရာ မွန်းကျပ်သော အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့၏။

ထို နဂါးခေါင်းတုတ်ကောက်မှာ သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန်အမင်း လေးလံကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ ဇနီးသည်ကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အမေ... ကျွန်တော်လည်း အခုမှ သိရတာပါ။ ယုအာ... ယုအာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ။"

"ဘာပြောလိုက်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဘွားအို၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူမထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ယုအာ အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား... သူ ဘယ်မှာလဲ။"

"အမေ့ရှေ့မှာပါ... အစောင့်တွေကတော့ ဒီခေါင်းပြတ်အလောင်းက ယုအာပါလို့ ပြောနေကြတာပဲ၊ ကျွန်တော်လည်း သေချာ မစစ်ဆေးရသေးပါဘူး။"

အဘွားအိုသည် ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းနှစ်လောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

စောစောက သူမ ထွက်လာစဉ်က အဖြူရောင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အလောင်းများကို သတိမထားမိခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကိုတော့ မမြင်ခဲ့ရပေ။

၎င်းတို့အနက် တစ်လောင်းသည် သူမ အချစ်ဆုံး မြေးလေး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးသည်လည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်ချောက်ချား သွားတော့သည်။

သူမသည် အစေခံတစ်ဦးဆီမှ ဒုတိယသခင်လေး တစ်ခုခု ဖြစ်သွားကြောင်း သတင်းကြားရုံသာ ရှိသေးသည်၊ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ခေါင်းပြတ်အလောင်းကို ကြည့်ရင်း အဘွားအို၏ လက်များ အနည်းငယ် တုန်ရီလာလေသည်။

သို့သော် သူမသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ကြီးမားသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် သူမ၏ ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး အက်ရှသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အထိန်းတော်ကြီး... သွားကြည့်လိုက်စမ်း။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မကြီး။"

အဘွားအို၏ အမိန့်ပေးချက်အရ အနည်းငယ် ထူးခြားဆန်းပြားသော အငွေ့အသက်ရှိသည့် အစိမ်းရောင်ဝတ် အထိန်းတော်ကြီးတစ်ဦး ရှေ့ထွက်လာပြီး ခေါင်းပြတ်အလောင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဖြူရောင်အဝတ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မ လိုက်လေသည်။

အလောင်းပေါ်မှ ဝတ်စုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ အဘွားအို၏ လက်ချောင်းများ တုန်ရီသွားတော့၏။

ယုအာ မနက်က သူမကို လာနှုတ်ဆက်စဉ်က ဤဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ကြောင်း သူမ မှတ်မိနေပေသည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ် အထိန်းတော်ကြီး၏ လက်သည် တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားသော်လည်း အလောင်း၏ အဝတ်အစားကို ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ထို့နောက် အလောင်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ထင်ရှားသော မွေးရာပါ အမှတ်အသားတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အလောင်းကို ပြန်လည် ဖုံးအုပ်ကာ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

အဘွားအို၏ ဘေးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူမက တိုးညှင်းစွာ တင်ပြလိုက်သည်။

"သခင်မကြီး... သခင်လေး ယုအာ အစစ်ပါပဲ။"

ထိုအခါ အဘွားအိုသည် ယိုင်နဲ့သွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"အမေ"

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးပြီး တွဲကူလိုက်သည်။

"ဖယ်စမ်း"

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက အဘွားအိုထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်လေ၏။

"ဘယ်သူလဲ... ဘယ်ကောင်ကများ ငါ့မြေးကို ဒီလိုရက်ရက်စက်စက် သတ်ရဲရတာလဲ။"

ငရဲကြီးရှစ်ထပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ အေးစက်သော စကားလုံးများသည် သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဝါးမြိုပစ်ချင်သကဲ့သို့ အံကို ကြိတ်ထားလေတော့သည်။

……….