အမျက်ဒေါသ၊ နာကြည်းချက်နှင့် အရှင်လတ်လတ် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း

"ပြောစမ်း... ယုအာ ဘယ်နေရာမှာ ဘယ်လိုသေသွားရတာလဲ။ အကုန်လုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြစမ်း။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့အကုန်လုံး သူ့နောက်ကို လိုက်သွားရလိမ့်မယ်။"

ကျန့်အိမ်တော်၏ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ အဘွားအိုတစ်ဦးသည် အေးစက်ပြီး ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လျက် ဒူးထောက်နေသော အစောင့်အနည်းငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

သစ်ခေါက်ခြောက်ကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသော သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် စကားလုံးများကို တစ်လုံးချင်း ဖိ၍ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အစောင့်များသည် အရိုးထဲထိ အေးစက်သွားအောင် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ကြောက်ရွံ့စွာ တုန်ရီရင်း သူတို့ သိထားသမျှကို ပြန်လည် လျှောက်တင်ကြရရှာသည်။

"ဒုတိယသခင်လေးရဲ့ အလောင်းကို မြို့ပြင်က ယွမ်ယန်ရွာဆိုတဲ့ နေရာမှာ တွေ့ခဲ့ရတာပါ။ မနေ့က ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးနောက်ကို လိုက်ပြီး မြို့ပြင်ထွက်ခဲ့ကြပါတယ်။ တောင်ပေါ်ရွာကို မရောက်ခင်မှာပဲ သခင်လေးက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပေးပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ တောင်ခြေမှာပဲ စောင့်နေဖို့ မှာခဲ့ပါတယ်။ သူက ခေါင်းဆောင်ရန် တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခေါ်ပြီး ရွာထဲ ဝင်သွားခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီ ယွမ်ယန်ရွာဆိုတာက ပျော်ပါးသောက်စားတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီးတော့..."

အစောင့် စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် အဘွားအိုက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပေါက်ကရတွေ မပြောနဲ့... ယုအာက အရမ်းလိမ္မာပြီး အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ ကလေး၊ ဒီလို ညစ်ပတ်တဲ့နေရာမျိုးကို သူဘယ်သွားလိမ့်မလဲ။"

အစောင့်မှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲတော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေတော့သည်။

ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အမေ..."

အဘွားအိုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"ဆက်ပြောစမ်း..."

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေးကြီး..."

အစောင့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေပြီး စကားလုံးများကို ပို၍ သတိထား ရွေးချယ်ပြောဆိုလိုက်ရသည်။

"ဒုတိယသခင်လေး ရွာထဲဝင်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ တောင်ပေါ်ကနေ ဆူညံသံတွေ ကြားလိုက်ရပါတယ်။ လူအများအပြားလည်း ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ရွာထဲကနေ ပြေးထွက်လာကြပါတယ်။ အခြေအနေ မဟန်ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ရွာထဲကို အမြန်ပြေးတက်သွားခဲ့ပေမဲ့ နေရာတိုင်းမှာ အလောင်းတွေကိုပဲ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ အကုန်လုံးက သိုင်းပညာရှင်တွေချည်းပါပဲ။ ဒုတိယသခင်လေးနဲ့ ခေါင်းဆောင်ရန်တို့လည်း မလွတ်မြောက်ခဲ့ပါဘူး။ ခေါင်းဆောင်ရန်ရဲ့ သံမဏိဒိုင်းကာကြီးဆိုရင် လက်ဝါးချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ကြေမွသွားပြီးတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးပါ ကျိုးကြေသွားတာပါ။ ပြီးတော့လည်း နဖူးပါ ဖောက်ထွင်းခံထားရပါတယ်။"

ထိုစကားကို ပြောမိသောအခါ အစောင့်မှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

ခေါင်းဆောင်ရန်သည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဓားနှင့် ဒိုင်းကာ ပူးတွဲကစားသည့် နည်းစနစ်ကြောင့် ကျော်ကြားသူ ဖြစ်ပေသည်။

သာမန် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော ခေါင်းဆောင်ရန်သည် ဒိုင်းကာများ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးသတ်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ မည်သို့သော ကြောက်ခမန်းလိလိ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။

အဘွားအိုက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဆိုလိုတာက ယုအာရဲ့ အစောင့်တွေ ဖြစ်တဲ့ မင်းတို့က သတ်သွားတဲ့ လူသတ်သမားကိုတောင် အရိပ်အယောင် မမြင်လိုက်ရဘူးပေါ့လေ။"

အစောင့်များသည် ကျောချမ်းသွားပြီး အလျင်အမြန် ဖြေရှင်းချက် ထုတ်လိုက်ကြသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးကို တင်ပြပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ လူသတ်သမားကို မမိလိုက်ပေမဲ့ ဒုတိယသခင်လေးရဲ့ အလောင်းကို တွေ့ပြီးပြီးချင်းမှာပဲ ရွာထဲကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ လူတစ်စုကို ဖမ်းဆီးပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ပါတယ်ဗျ။ သူတို့ပြောပြချက်အရတော့ ဒုတိယသခင်လေးကို သတ်သွားတဲ့သူက အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ သိရပါတယ်။ အဲ့ဒီလူက သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်လို လှုပ်ရှားပြီး ယွမ်ယန်ရွာထဲက လူအကုန်လုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တာပါဗျ။ ပိုပြီး အရေးကြီးတာက အဲ့ဒီအမဲရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူက ယွမ်ယန်ရွာက တကယ်တော့ ‘သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်' ရဲ့ စခန်းတစ်ခုပဲလို့ ပြောခဲ့တာကို ဧည့်သည်တချို့ဆီကနေ သိခဲ့ရပါတယ်ဗျ။ သူက ‘သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်' ကို လက်တုံ့ပြန်ဖို့ လာသတ်တာမို့လို့ ဧည့်သည်တွေကိုတော့ အလွတ်ပေးလိုက်တယ်လို့ ပြောကြပါတယ်ဗျ။"

ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာပြောလိုက်တယ်... သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင် ဟုတ်လား။ မင်းတို့ နားကြားမမှားဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား။"

အဘွားအိုသည်ပင်လျှင် လေးနက်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

အစောင့်က အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ နားကြားမမှားပါဘူး။ လူဆယ်ယောက်ကျော်လောက်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့တာ အကုန်လုံးက ဒီအတိုင်းပဲ ပြောကြပါတယ်ဗျ။"

ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်က ဒီမှာ စခန်းလာဖွင့်ထားတာလား။"

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းလောက၏ နေရာအများစုကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဂိုဏ်းသည် ကျုံးကျိုးဒေသတွင်သာ အခြေစိုက်လေ့ရှိသည်။ ချန်ကျိုးကဲ့သို့ ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာကို မည်သည့်အချိန်က စိတ်ဝင်စားသွားသနည်း။

သူ့ကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ‘သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်' ကို ရဲရဲတင်းတင်း ရန်စပြီး ဤစခန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူကား မည်သူနည်း၊ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း ဘာဖြစ်မည်နည်း။

ခဏတာမျှ ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်မိသည်။

အဘွားအို၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အတွေးပေါင်းများစွာ ရှုပ်ထွေးနေလေ၏။

သို့သော် မည်သည့်အရာကမျှ သူမ၏ မြေးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသော နာကျင်မှုကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

အဘွားအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင်များ လက်သွားပြီး အစောင့်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလူရဲ့ ပစ်မှတ်က ‘သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်' ဆိုရင် ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ ယုအာကို သတ်ရတာလဲ။ ရှင်းပြစမ်း... မင်း လိမ်နေတာလား။"

အစောင့်မှာ ငိုသံပါကြီးဖြင့် ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

"မတရားပါဘူး ဘိုးဘေးကြီးရယ်... ကျွန်တော်ပြောသမျှ စကားတိုင်းက အမှန်တွေချည်းပါပဲ။ ဘိုးဘေးကြီးကို မလိမ်ရဲပါဘူး။"

"ဒါဆို ပြောစမ်း... ဘာလို့ အဲ့ဒီအမဲရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူက ယုအာကို သတ်ရတာလဲ။ ယုအာက ဧည့်သည်တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"

"အဲ့ဒါက... အဲ့ဒါက..."

အစောင့်မှာ ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် စကားထစ်နေတော့သည်။

အဘွားအိုက ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ပြောစမ်း... မဟုတ်ရင် မင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်မယ်။"

"ဧည့်သည်တစ်ယောက်ဆီက ကြားရတာတော့ ဒုတိယသခင်လေးနဲ့ ခေါင်းဆောင်ရန် အသတ်ခံရတုန်းက သူက အဆောက်အဦထောင့်တစ်နေရာမှာ ပုန်းနေခဲ့တာပါတဲ့။ အမဲရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူက ဒုတိယသခင်လေးကို သတ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ သခင်လေး မုဒိမ်းကျင့်ပြီး နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ပြည့်တန်ဆာမိန်းကလေးတွေအတွက် တရားမျှတမှု ပြန်ယူပေးတာလို့ ပြောသံကြားလိုက်ရပါတယ်တဲ့..."

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ..."

အစောင့် စကားမဆုံးခင်မှာပင် အဘွားအိုသည် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ သံမဏိ နဂါးခေါင်းတုတ်ကောက်သည် ရုတ်တရက် အစောင့်၏ ရင်ဘတ်ကို ဝင်ဆောင့်လိုက်လေသည်။

အစောင့်မှာ ထိုရိုက်ချက်ကို မခံနိုင်ဘဲ လွင့်စဉ်ထွက်သွားတော့သည်။ လေထဲတွင် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြိုလဲကျသွား၏။

သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး အသက်ရှင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

"အဲ့ဒီ အဆင့်နိမ့် ပြည့်တန်ဆာမတွေက ငါ့ရဲ့ ယုအာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ရမှာလဲ။ သူတို့ဘာသာသူတို့ အယောက် တစ်ထောင်၊ တစ်သောင်းလောက် ရှိရင်တောင် ယုအာရဲ့ ခြေဖျားလက်ဖျားကို မမီဘူး။ ဒီလူယုတ်မာက ငါ့ရဲ့ ယုအာကို အရှက်ခွဲရဲတယ်၊ ငါတို့ ကျန့်မိသားစုကို စော်ကားရဲတယ်။ မင်းဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မင်းကို ရှာပြီး အရှင်လတ်လတ် နှိပ်စက်ပြီး သတ်ပစ်မယ်၊ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်။"

အစောင့်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်လည်း အဘွားအို၏ ဒေါသသည် ပြေလျော့သွားခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စကားလုံးတိုင်းသည် အဆိပ်ရည်များ ယိုစီးကျနေသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။

သူမ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါသည် ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းကို ဖိစီးထားသဖြင့် အသက်ရှူရကျပ်မတတ် ဖြစ်နေကြပြီး အပြင်ဘက်ရှိ လူများကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဘိုးဘေးကြီး၏ ဒေါသအမျက်ကို မြင်သောအခါ ဒူးထောက်နေသော အစောင့်များသည် ပို၍ တုန်ရီလာကြပြီး ခြေထောက်များ ပျော့ခွေကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေကြ၏။

သို့တိုင်အောင် အဘွားအိုသည် သူတို့ကို လွှတ်ပေးရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

"ပြီးတော့ မင်းတို့... ယုအာကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ပေးထားရဲ့သားနဲ့ ကိုယ့်နေရာကိုယ် စွန့်ခွာခဲ့ကြတယ်။ မင်းတို့က သေဒဏ်ထိုက်ရုံတင်မကဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေပါ ယုအာနဲ့အတူ လိုက်ပါပြီး သေဆုံးစေရမယ်။"

အစောင့်များသည် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ဖို့ ပြင်လိုက်ကြသော်လည်း အဘွားအို၏ နဂါးခေါင်းတုတ်ကောက်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူတို့၏ သေကွင်းသေကွက်များကို ရိုက်နှက်လိုက်လေပြီပင်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဒူးထောက်နေသော အစောင့်များသည် တုန်တက်သွားကြပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် လဲကျသေဆုံးသွားကြတော့၏။

သေဆုံးသွားသည့်တိုင် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံး သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လူတိုင်း မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်ကာ သွေးဆုတ်သွားကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် ရှေ့သို့တိုးကာ အဘွားအိုကို တွဲကူလိုက်သည်။

"အမေ... သေသွားတဲ့သူက ပြန်ရှင်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အမေ ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်ပါဦး။"

အဘွားအိုက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မပူပါနဲ့... ငါ မသေသေးပါဘူး။ ယုအာရဲ့ အလောင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ခေါင်းတလားကို ပြင်ဆင်ထားလိုက်။ ပြီးတော့ ဒီအသုံးမကျတဲ့ အစောင့်တွေအတွက်ကတော့ သေဒဏ်လောက်နဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကိုပါ ဖမ်းခေါ်လာခဲ့... အကုန်လုံး ယုအာနဲ့အတူ လိုက်ပြီး သေစေရမယ်။"

ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

"အမေ... အရှင်လတ်လတ် ယဇ်ပူဇော်တာက တားမြစ်ချက်ကြီးလေ။ မြို့တော်ရော၊ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ကပါ အတိအလင်း တားမြစ်ထားတာပါ။"

"ဟမ့်... ဘယ်သူက အရှင်လတ်လတ် ယဇ်ပူဇော်မယ်လို့ ပြောနေလို့လဲ။ မမြှုပ်နှံခင် သူတို့ကို အရင်သတ်လိုက်ရင် အရှင်လတ်လတ် ပူဇော်တာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ ယုအာက သိပ်ကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး သေဆုံးခဲ့ရရှာတာ၊ ငယ်ငယ်ကတည်းက အဖေမရှိခဲ့ရှာဘူး။ တမလွန်မှာ သူ အထီးကျန်နေမှာပေါ့။ သူ့ကို ပြုစုဖို့ လူများများ ပို့ပေးလိုက်တာ ဘာမှားလို့လဲ။"

"ဒါပေမဲ့ အမေ..."

ကျန့်မိသားစုခေါင်းဆောင် ဆက်ပြောချင်သေးသော်လည်း အဘွားအိုက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။

သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်တော့ပေ။

"ကျွန်တော် မငြင်းဆန်ရဲပါဘူး။ အခုချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်။"

...