မိစ္ဆာ၏ ခြေရာများ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

မနက်ခင်း စောစောစီးစီး၌ လုချင်းသည် ရှောင်ယန်နှင့် ရှောင်လီတို့ကို ခေါ်ပြီး ဆရာ့အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် သူတို့သည် ဝေ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ဆုံမိကြပြီး သမားတော်ကြီးမှာမူ မက်မွန်ပင်အောက်၌ လက်ဖက်ရည်ကြမ်း ပြုလုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"မင်္ဂလာပါ အကြီးအကဲဝေ့..."

လုချင်းက ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ အဘိုးဝေ့..."

ရှောင်ယန်ကလည်း ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"အေးကွယ်... မင်္ဂလာပါ..."

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ သခင်လေးလု... ပြီးခဲ့တဲ့ရက်တွေတုံးက မင်း ရှာခိုင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ စုံပြီကွ။ အိမ်ထဲမှာ ထားပေးထားတယ်။ တစ်ခုခု လိုနေသေးလားဆိုတာ ဝင်စစ်ကြည့်လိုက်ပါဦး။"

"ပစ္စည်းတွေ အကုန်စုံပြီလားဗျ။"

လုချင်း အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားသည်။

သူသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်စစ်ကြည့်လိုက်ရာ ပစ္စည်းများအားလုံး အမှန်တကယ် စုံလင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရန် အလျင်အမြန် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒီပစ္စည်းတွေ ရှာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲဝေ့။ ကုန်ကျစရိတ် ဘယ်လောက်ရှိလဲ ပြောပါ၊ ကျွန်တော် ပြန်ပေးပါ့မယ်။"

"သခင်လေးလုရယ်... ဒီအဘိုးကြီးကို မြှောက်လွန်းပါပြီ။ ပစ္စည်းနည်းနည်းပါးပါးလေးပါ၊ ပြောပလောက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ်တို့ ဝေ့မိသားစုအပေါ် ထားတဲ့ သခင်လေးရဲ့ ကျေးဇူးတရားက ဒီပစ္စည်းသေးသေးမွှားမွှားလေးတွေနဲ့ ပြန်ပေးဆပ်လို့ရတာမျိုးမှ မဟုတ်တာဗျာ။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

လုချင်းက အနည်းငယ် ထပ်မံ ပြောဆိုကြည့်သော်လည်း ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ အတင်းငြင်းဆန်မှုကို တွေ့ရသဖြင့် လက်လျော့လိုက်ရတော့သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လက်ခံလိုက်ပါတော့မယ်။"

"အဲ့လို လုပ်မှပေါ့ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်လည်း နည်းနည်းတော့ သိချင်နေမိတယ်။ သခင်လေးလု မှာတဲ့ ပစ္စည်းတချို့က တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်။ ဘာအတွက် သုံးမလို့လဲ။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တစ်ခုခုကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်လို့ပါ။ အသေးစိတ်ကိုတော့ လောလောဆယ် လျှို့ဝှက်ထားခွင့်ပြုပါ အကြီးအကဲဝေ့။ အောင်မြင်သွားရင်တော့ အကုန်ရှင်းပြပါ့မယ်။"

"ဟားဟား... ဒါဆိုလည်း ကျုပ် မျှော်လင့်တကြီးနဲ့ စောင့်နေပါ့မယ်။"

လုချင်းက ပိုမို ဖွင့်ဟပြောပြရန် ဆန္ဒမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် စိတ်မဆိုးသည့်အပြင် ပို၍ပင် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားသွားတော့၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က လုချင်းသည် သူတို့ ဝေ့မိသားစုကို ပစ္စည်းများ ရှာခိုင်းပြီး ထိုပစ္စည်းများဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မီးလျှံအရည်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ထိုအရာဖြင့် ရှားပါးသော လက်နက်ကောင်းတစ်ခုကို သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် လုချင်း တောင်းဆိုသော ပစ္စည်းများမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေသဖြင့် သူ စမ်းသပ်မည့်အရာသည် သေချာပေါက် သာမန်မဟုတ်တန်ရာ။

သူ အလွန် စောင့်မျှော်နေမိသည်။

"ကဲ... သခင်ကြီးဝေ့... လက်ဖက်ရည် သုံးဆောင်ပါဦး။"

ထိုအချိန်၌ သမားတော်ကြီးသည် လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပြီးသွားလေပြီ။

ရှောင်ယန်သည် အလိုက်တသိပင် ရှောင်လီကို ခေါ်ကာ စာဖတ်ရန် စာကြည့်ခန်းဘက်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

လုချင်းလည်း လူကြီးနှစ်ဦးနှင့် စကားစမြည်ပြောရန် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"လက်ဖက်ရည်ကောင်းပဲဗျ..."

ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။

"သမားတော်ကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ မက်မွန်လက်ဖက်ရည်က အမြဲတမ်း ထူးခြားတဲ့ အရသာ ရှိနေတာပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဖျော်တဲ့ ပညာက တကယ်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်ပါပေတယ်။"

"ဒီမက်မွန်ပင်က ထူးခြားနေလို့ပါဗျာ။ ကျုပ်ရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဖျော်တဲ့ ပညာကတော့ သာမန်ပါပဲ။"

သမားတော်ကြီးက ရယ်မောလိုက်သည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် ဤစကားမှာ နှိမ့်ချခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း ခေါင်းမညိတ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူသည် သမားတော်ကြီး၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ မက်မွန်ပင်ကို အားကျစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဤမက်မွန်ပင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးများဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသဖြင့် ရှားပါးသော ရတနာသစ်ပင်တစ်ပင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိစဉ်က ဤအချက်ကို မစဉ်းစားမိခဲ့သဖြင့် နောင်တရမိသည်။

အကယ်၍ ထိုစဉ်ကသာ အဆင့်တက်ရန်အတွက် လက်ဖက်ရည်ပင်ကောင်းကောင်း တစ်ပင်ကို ရှာဖွေခဲ့လျှင် ယခုဆို သူ၌လည်း ရတနာလက်ဖက်ရည် ရှိနေလောက်ပြီပင်။

သို့သော် ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် သူ စိတ်ကူးယဉ်နေမိခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သိသည်။

ထိုစဉ်က အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေးကို မြင်သောအခါ သူသည် ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် အရာအားလုံးကို မေ့လျော့ကာ အဆင့်တက်ရန်ကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ထိ နက်နက်နောနော တွေးခေါ်ပြီး သေချာ ပြင်ဆင်နိုင်ပါ့မလဲ။

လက်ဖက်ရည် အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် စကားဝိုင်းမှာ မြိုင်ဆိုင်လာသည်။

"ဒါနဲ့ သခင်လေးလု... မင်းလိုတဲ့ ပစ္စည်းအတော်များများကို ပြည်နယ်မြို့တော်ကနေ ဝယ်လာခဲ့ရတာလေ။ မနေ့က ပစ္စည်းတွေကို သယ်လာပေးတဲ့ အိမ်တော်ထိန်းက မကြာခင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အရေးကြီးကိစ္စတချို့အကြောင်းကို သတင်းပါးလိုက်တယ်။"

"ဩော်... ဘာစိတ်ဝင်စားစရာ သတင်းပါလိမ့်။"

လုချင်းက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ပြောင်းလဲမှုများ နီးကပ်လာပြီဖြစ်ရာ သူသည် ကမ္ဘာလောက၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အလွန် ဂရုစိုက်နေမိသည်။

"ပထမဆုံး အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စက ကျီကျိုးနယ်ဘက်ကပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ အဲ့ဒီဘက်မှာ အရမ်းကိုစွမ်းအားကြီးတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး သိုင်းပညာရှင်တွေကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေတယ်တဲ့။ အဲ့ဒီမိစ္ဆာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးနဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာသိုင်းတစ်မျိုးကို ကျင့်ကြံထားပုံရတယ်၊ အရမ်းကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်တဲ့။ သူသတ်လိုက်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တိုင်းက သွေးနဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီတွေ ခန်းခြောက်သွားပြီး ခြောက်သွေ့နေတဲ့ အလောင်းကောင်တွေလို ဖြစ်ကျန်ခဲ့တာလေ၊ တော်တော်လေး ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာက ငယ်ရွယ်ပြီး ပါရမီရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကိုပဲ အထူးတလည် ပစ်မှတ်ထားပုံရတယ်။ အခုချိန်ထိဆိုရင် သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားရတဲ့ သိုင်းပညာရှင် လူငယ်ပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီ ရှိနေပြီလေ။ အဲ့ဒီထဲက အများစုက ကျီကျိုးနယ်က ဂိုဏ်းတွေရဲ့ တပည့်တွေတဲ့။ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ရောက်နေတဲ့သူတွေတောင် ပါသေးတယ်။ ဒီကိစ္စက ကျီကျိုးနယ်မှာ အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်စေခဲ့တော့ အဓိကဂိုဏ်းကြီးတွေက သူတို့တပည့်တွေအတွက် လက်တုံ့ပြန်ဖို့အတွက် အဲ့ဒီမိစ္ဆာကို သတ်ဖို့ ကျွမ်းကျင်သိုင်းပညာရှင်တွေကိုတောင် စေလွှတ်ထားပြီးပြီတဲ့လေ။"

"အဲ့လို အဖြစ်မျိုး ရှိတယ်လား။"

သမားတော်ကြီးနှင့် လုချင်းတို့နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် လုချင်းသည် ထိုသိုင်းပညာရှင်များ သေဆုံးပုံကို ကြားရသောအခါ မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ အရာအချို့ကို တွေးမိလိုက်၏။

"ဒီကိစ္စက လုံးဝကို အမှန်ပါပဲ။ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ကျီကျိုးနယ်က လူတွေ တော်တော်လေး ကြောက်လန့်နေကြတယ်လေ။ သိုင်းပညာရှင် လူငယ်အများစုက အပြင်မထွက်ရဲကြဘူး၊ အဲ့ဒီမိစ္ဆာနဲ့တွေ့ပြီး သားကောင်ဖြစ်သွားမှာ ကြောက်နေကြတာ။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လုချင်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အကြီးအကဲဝေ့... ခင်ဗျားရဲ့ သားအကြီးဆုံးက ကျီကျိုးနယ်မှာ သိုင်းသင်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် မှတ်မိနေတယ်၊ အဲ့ဒါ..."

"စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဟောင်အာက သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေနဲ့တူတူ ကျုံးကျိုးနယ်ဘက်မှာ ခရီးသွားနေတာ နှစ်ဝက်လောက် ရှိပြီလေ၊ ကျီကျိုးမှာ မရှိပါဘူး။"

ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်က ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်ပါက မိစ္ဆာ၏ ရက်စက်မှုကို ထောက်ချင့်၍ ဝေ့ကျီဟောင် သားကောင်မဖြစ်ဘူးဟု သူ အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သမားတော်ကြီးက စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။

"သွေးနဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတော့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာက မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေမလား။"

"ကျုပ်မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မဟုတ်လောက်ဘူးလို့ ထင်တယ်။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မြင့်မြတ်သောတောင်တော် တည်ထောင်ပြီးနောက်ပိုင်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်က ယုတ်လျော့လာခဲ့တာလေ။ မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ပေါ်မလာတာ တော်တော်ကြာပြီ။ အကယ်၍ အဲ့ဒီမိစ္ဆာကသာ တကယ် မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်က အရေးယူ ဆောင်ရွက်ပြီးလောက်ပြီ။"

"မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ရင် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်က အရေးယူမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

လုချင်းက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရမ်းမြင့်မားလွန်းလို့ အရာအားလုံးကို လိုက်စီမံခန့်ခွဲနေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ မူဝါဒအရ တားမြစ်ချက်တချို့ကလွဲရင် မွေးရာပါနယ်ပယ်အောက် တိုက်ပွဲတွေကို သူတို့ ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သိန်းနဲ့ချီတဲ့ လူတွေပါဝင်တဲ့ စစ်ပွဲတွေမှာတောင် သူတို့က စောင့်ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်နေပြီး လျစ်လျူရှုထားတတ်ကြတယ်။ အကယ်၍ အဲ့ဒီမိစ္ဆာက မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို မရောက်သေးဘူးဆိုရင် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ကလည်း ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဘာပဲပြောပြော ကမ္ဘာလောကကြီးက ကျယ်ပြောပြီး သိုင်းပညာရှင်တွေကလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားတယ်လေ။ သိုင်းပညာရှင် လူငယ် ဒါဇင်လောက် သေဆုံးသွားတာက ကျီကျိုးနယ်မှာ ကိစ္စကြီး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ ကြည့်ရင်တော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"

လုချင်းသည် ဤစကားများကို တွေးတောရင်း မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာက ကျီကျိုးနယ်မှာပဲ သောင်းကျန်းနေမယ်ဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ဆက်ပြောသည်။

"အခု ကျီကျိုးနယ်က ဂိုဏ်းကြီးတွေက မိစ္ဆာကို ရှင်းပစ်ဖို့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေ လွှတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ကျုပ် စိုးရိမ်တာတစ်ခု ရှိတယ်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာက အခြေအနေ မဟန်မှန်းသိပြီး ကျုပ်တို့ ချန်ကျိုးနယ်ဘက်ကို ထွက်ပြေးလာရင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်။ ဥပမာအားဖြင့် သခင်လေးလု... မင်း အထူးသတိထားရမယ်။ မိစ္ဆာက ငယ်ရွယ်ပြီး ပါရမီရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို ပစ်မှတ်ထားလေ့ရှိတော့ မင်းဆီ ရောက်လာနိုင်တယ်။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေမှာ ကျုပ်တို့ သိုင်းပညာနဲ့ မတူတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိတတ်တယ်။ မင်း အထူး သတိထားမှ ဖြစ်မယ်။"

သမားတော်ကြီးကလည်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မှန်တယ် အားချင်း... မင်း သတိထားရမယ်။"

လုချင်းသည် လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာ၏ ပုံစံအရဆိုလျှင် အကယ်၍ ချန်ကျိုးနယ်သို့ ထွက်ပြေးလာပါက ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ စိုးရိမ်မှုသည် အခြေအမြစ်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ်။"

လုချင်းက လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း ကမ္ဘာလောကတွင် သူ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်သူ မရှိဟု သူ မထင်မှတ်ထားပေ။

ဝေ့ရှန်ဟိုင် ပြောစကားအရ မိစ္ဆာ၏ စွမ်းရည်များသည် သူ သံသယရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေပါက သူ တကယ်ပင် ပေါ့ဆ၍ မရချေ။

"ကျီကျိုးနယ်က ကိစ္စအပြင် နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။"

လုချင်းက သတိပေးချက်ကို နှလုံးသွင်းလိုက်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဝေ့ရှန်ဟိုင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ကျုပ်တို့ ချန်ကျိုးနယ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်ကမှပါ။"