အခန်း (၁၆၂)

သူသည် အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသည်။

ထို့ကြောင့် စွန့်စားခန်းများဆီသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်ရန် မလိုသေးပေ။

သို့သော် ရွှီရန်က စကားလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ညစ်ညမ်းမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ သလင်းကျောက်သားရဲဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ဒီလို နတ်ဘုရားသစ်မျိုး ပေါက်ရောက်နေတယ်ဆိုတာက... အဆိပ်ရှိတဲ့နေရာရဲ့ ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းအတွင်းမှာ ဖြေဆေးရှိတယ် ဆိုတဲ့ စကားလိုမျိုးပဲ မဟုတ်လား"

လူတိုင်း "..."

"အင်း... အဲဒါကလည်း ယုတ္တိရှိသားပဲ"

"ဒါပေမဲ့ သလင်းကျောက်သားရဲဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ညစ်ညမ်းမှု မရှိတဲ့ သားရဲတွေလည်း ရှိတယ်။ တချို့ဆိုရင် ညစ်ညမ်းမှုကိုတောင် သန့်စင်ပေးနိုင်ကြတယ်။ သူတို့အချင်းချင်းလည်း စစ်ဖြစ်နေကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ရွှီရန်က စဉ်းစားရင်း "ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဒီနတ်ဘုရားသစ်က ညစ်ညမ်းမှုတွေ မပြန့်ပွားအောင် တားဆီးပေးရုံပဲလား... ဒါမှမဟုတ် ညစ်ညမ်းမှုတွေကို စုပ်ယူပြီးတော့ ချေဖျက်ပစ်တာလား"

"ပြီးတော့ နှစ်စဉ်ထွက်တဲ့ ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ရဲ့ အရည်အသွေးက အတက်အကျ ရှိသလား။ တစ်နှစ်မှာ အရည်အသွေးကောင်းပြီး နောက်တစ်နှစ်မှာ ညံ့သွားတာမျိုးရော ရှိတတ်လား"

ရွှီရန်သည် အလွန်ပင် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေပြီး မေးခွန်းများစွာကို မေးမြန်းနေသည်။

အထွေထွေတပ်မှူးက စိတ်ရှည်လက်ရှည်ပင် ရှင်းပြသည်။

"သိပ္ပံပညာရှင်တွေရဲ့ လေ့လာချက်အရ အမည်မဲ့ လှံကြီး နဲ့ အလင်းလိပ်ခွံ တို့က ညစ်ညမ်းမှုကို ဖိနှိပ်ထားရုံပဲ လုပ်နိုင်တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျောက်စိမ်းသန့်စင် မိုးမခသားကတော့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ ညစ်ညမ်းမှုတွေကို စုပ်ယူပြီးတော့ကို ချေဖျက်ပစ်နိုင်တာပဲ..."

"အရည်အသွေး အတက်အကျတော့ မရှိပါဘူး။ နှစ်စဉ် တစ်စက်ပဲ ထွက်တာပါ။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းသတ္တိကတော့ နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းတွေနဲ့ တန်းတူပါပဲ"

ရွှီရန်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး "နားလည်ပါပြီ။ ကြည့်ရတာ သလင်းကျောက်သားရဲဂြိုဟ်မှာ ထူးခြားတဲ့ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိပုံရတယ်"

ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ။

နောင်တစ်ချိန်မှာတော့ ဒီဂြိုဟ်ပြင်ပဂြိုဟ်ဆီကို မဖြစ်မနေ သွားရောက်စူးစမ်းရမည်။

သူသည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် ကျောက်စိမ်းသန့်စင် မိုးမခသားဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သစ်သားကို သူ၏ လက်ဖဝါးဖြင့် ခပ်ဖွဖွပုတ်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးအောက်တွင် ဝှက်ထားသော ကြက်သွေးရောင်ရတနာနှင့် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်လို ဖြစ်နေသည့် သစ်သားမျက်နှာပြင်ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပွတ်တိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဂြိုဟ်ပြင်ပက နတ်ဘုရားသစ်ကတောင် ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိဘူးလား။ မင်းက တကယ်ပဲ ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ"

ရွှီရန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်နေရာသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားတော့သည်။

"ဟင် အလင်းလိပ်ခွံပေါ်မှာ ရှေးဟောင်းအမှတ်အသားတွေ အများကြီးပါလား"

အထွေထွေတပ်မှူးက ရွှီရန် မေးတော့မည်ကို ကြိုသိနေသည့်အလား "ဝမ်းနည်းစွာနဲ့ပဲ ပြောရမယ်ဆိုရင် အဲဒီအပေါ်က အမှတ်အသားတွေကို ဘယ်သူမှ နားမလည်ကြဘူး။ ဒါက အဆင့်

မြင့်ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုရဲ့ မှတ်တမ်းလည်း ဖြစ်နိုင်သလို နတ်ဘုရားလိပ်တစ်ကောင်က ပေးသနားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

ရွှီရန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းလိပ်ခွံဆီမှ ထွက်ပေါ်နေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ အပြည့်ဖြစ်နေသည်။

"ကျွန်တော် တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ချင်တယ်"

လင်းဖုန်းကလည်း မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် "စမ်းကြည့်လိုက်လေ။ မင်းရဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့် အခြေခံအရိုးအဆစ်နဲ့ဆိုရင် တစ်ခုခုကို နားလည်နိုင်မလား သိရတာပေါ့"

လျိုယန် "တကယ်လို့ မင်းသာ ဒါကို နားလည်နိုင်ခဲ့ရင်တော့ အံ့မခန်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

လူတိုင်းသည် ရွှီရန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝိုင်းကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်ဝန်းများတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ တောက်လောင်နေသည်။ မဆုတ်မနစ်သော ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒုက္ခနှင့် တစ်ကြိမ်တည်း ဆုံတွေ့ရုံဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို သင်ယူနိုင်ခဲ့သည့် ဉာဏ်အလင်းပွင့် အခြေခံအရိုးအဆစ် ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ဤအမှတ်အသားများကို တစ်ခုခုတော့ နားလည်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်နေကြခြင်းပင်။

ရွှီရန်က အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် "ကျွန်တော့်ကို သိပ်ပြီး အထင်မကြီးကြပါနဲ့ဦး။ တကယ်လို့ ကျွန်တော် နားမလည်ခဲ့ရင် အရှက်ကွဲနေဦးမယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ လေးလံသော သူငယ်အိမ် ရတနာစွမ်းရည်နှင့် အဆင့်မြင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်စွမ်းရည်တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ လိပ်ခွံပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို ဂရုတစိုက် နားလည်အောင် ကြိုးစားတော့သည်။

နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ထွန်းညှိထားသော ခုနစ်ကယ်စင် မီးအိမ် များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ သွေးလေအင်အားများ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသော လက္ခဏာပင်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဦးလေးယဲ့ဖျင်သည် ရွှီရန်ကို အလျင်အမြန် ဆွဲကိုင်ကာ နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာတိုက်အတွင်းမှ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

ရွှီရန်သည်လည်း မိန်းမောနေသော ဉာဏ်အလင်းရှာဖွေမှု အခြေအနေမှ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့သည်။

သတင်းကောင်းမှာ အဆင့်မြင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်စွမ်းရည်၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ +၁၀၀ ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သတင်းဆိုးမှာ သင်္ကေတ တစ်ခုတည်းကိုပင် သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း ရွှီရန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ဖြန့်ကာ "ကျွန်တော် ဘာမှကို နားမလည်ဘူးဗျာ... ဆန်းကြယ်တဲ့ အင်းကွက်တွေထက်တောင် ပိုပြီး ခက်ခဲနက်နဲနေတယ်။ ညစ်ညမ်းမှုတွေ မရှိလို့သာ တော်တော့တယ်။ အဲဒါကို ကြည့်ပြီးတဲ့နောက် စိတ်တွေ လန်းဆန်းသွားပြီး အတွေးတွေ ရှင်းလင်းသွားတာပဲ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စမ်းကြည့်သင့်သေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းဖုန်း "ထပ်ပြီး ကြိုးစားကြည့်ပါဦး။ တကယ်လို့ မင်းအတွက် အရိပ်အယောင် တစ်ခုခုရပြီဆိုရင် ဒီမှာ တစ်လလောက် နေပြီးတော့ကို လေ့လာလို့ရတယ်"

ရွှီရန်မှာ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာကာ "ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး သွေးလေအင်အားတွေ ပြန်ဖြည့်လိုက်ပါဦးမယ်"

သူသည် ရတနာတိုက်၏ အပြင်ဘက်တွင် နာရီဝက်ခန့် တရားထိုင်ကာ သူ၏ အခြေအနေကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ရွှီရန်သည် ရတနာတိုက်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းဝင်ကာ အလင်းလိပ်ခွံဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားပြန်သည်။ ယခုတစ်ခါတွင်လည်း နှစ်နာရီအပြည့် အာရုံစိုက်ကာ ဉာဏ်အလင်းရှာဖွေခဲ့ပြန်သည်။

သူသည် အတွေးနက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကိုယ်ကိုကိုယ်ကိုပင် မေ့လျော့နေခဲ့၏။

သို့သော် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

မည်သည့်ရလဒ်မှ ထွက်မလာခဲ့ဘဲ နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာတိုက်ထဲမှ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပွေ့ချီထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ယဲ့ဖျင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် "တစ်ခုခု နားလည်သွားပြီလား။ ဘာတွေ ထူးခြားလာလဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။

ရွှီရန်က နောင်တရဟန်ဖြင့် "မရဘူးဗျာ..."

"အဲဒီအပေါ်က အမှတ်အသားတွေက ကျွန်တော့်အတွက် အခြေခံဗဟုသုတ လုံးဝမရှိတဲ့အရာတွေ ဖြစ်နေတယ်။ ဘယ်ကနေ စတင်ဆန်းစစ်ရမလဲတောင် မသိဘူး။ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စာအုပ်ကို ဖတ်နေရသလိုပဲ... လူသားသိပ္ပံပညာရှင်တွေရော တစ်ခုခု ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတာ ရှိလား။ ကျွန်တော် ကိုးကားဖို့ တစ်ခုခု လိုအပ်တယ်"

အထွေထွေတပ်မှူးက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ အလင်းလိပ်ခွံ ပေါ်က အမှတ်အသားတွေက ထူးခြားတယ်ဆိုတာ အားလုံးသိပေမဲ့ ဒီနေ့အထိ ဘယ်သူမှ တစ်ခုတည်းကိုတောင် အဓိပ္ပာယ်မဖော်နိုင်သေးဘူး။ အနှစ် ၃၀ တိတိ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ တိုးတက်မှုကတော့ သုညပဲ"

"အင်း..."

ရွှီရန်မှာ အတော်လေး အားနာသွားကာ "ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်လည်း လောလောဆယ်တော့ အဓိပ္ပာယ်မဖော်နိုင်သေးဘူး ထင်တယ်"

လင်းဖုန်းက ရွှီရန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လျက် "အလောတကြီး မလုပ်ပါနဲ့ဦး။ မင်းက အသက်ရှစ်

နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ အသက် ၁၈ နှစ် ဒါမှမဟုတ် ၂၈ နှစ်ကျရင် အခွင့်အရေး ရှိလာမှာပါ" ဟု အားပေးသည်။

ရွှီရန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားပြီး "တပ်မှူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ အထူးဆုလာဘ်အနေနဲ့ အလင်းလိပ်ခွံကို ယူလို့ရမလား။ ဆုလာဘ် နှစ်ခုစာခွဲတမ်းနဲ့ ဒီလိပ်ခွံတစ်ခုတည်းကို လဲချင်ပါတယ်"

တပ်မှူးက မဆိုင်းမတွပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"မဖြစ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ဆုလာဘ်ထဲမှာ ပြတိုက်အဆင့် နတ်ဘုရားရတနာ သုံးမျိုးတော့ မပါဝင်ဘူး"

"ဒီရတနာ သုံးမျိုးကလွဲရင် ကျန်တာအားလုံးကို ရွေးလို့ရပါတယ်။ ဒီရတနာတွေက ဘေးကင်းဇုန် ရတနာတိုက်ရဲ့ အုတ်မြစ်တွေပဲ။ တစ်ခုခု လျော့သွားတာနဲ့ ညစ်ညမ်းမှုတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာနိုင်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့... ဒါဆိုလည်း ရပါတယ်"

ရွှီရန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤထိန်းချုပ်မှုအဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားရတနာများ၏ အရေးပါမှုကို သူနားလည်သည်။ သူက စမ်းသပ်မေးမြန်းကြည့်ရုံသာဖြစ်ပြီး သဘောတူမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်...

ယူသွားလို့မရလည်း ပြဿနာမရှိပေ။ ဓာတ်ပုံရိုက်သွားပြီး မနက်ဖြန်ကျမှ ဓာတ်ပုံကနေတစ်ဆင့် အလုပ်ဖြစ် မဖြစ် ထပ်စမ်းကြည့်မည်ပင်။

အဓိက ပြဿနာမှာ ရွှီရန်ကို လက်မှိုင်ချစေသည်မှာ ထိုရတနာ သုံးမျိုးလုံးနှင့် ထိတွေ့ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကြက်သွေးရောင်ရတနာမှာ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်ခြင်းပင်။

သူသည် မကျေမနပ်ဖြင့် ရတနာတိုက်အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေမိသည်။ တကယ်လို့သာ ထိတွေ့ခွင့်ရမည်ဆိုလျှင် ထိုပြင်းထန်သော ညစ်ညမ်းမှုများရှိသည့် နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းများကို သူ၏ ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲနှင့် အနီးကပ် ပွတ်တိုက်စမ်းသပ်ကြည့်ချင်မိသည်။

ရွှီရန်က နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီကို အသေးစိတ် လိုက်လံလေ့လာနေသည်ကို လူတိုင်းက စောင့်ကြည့်နေကြသည်။