← Chapters

အခန်း (၁၆၆)

Vol. 17 Ch. 166

အခန်း (၁၆၆)

Vol. 17 Ch. 166

သားဖောက်နေစဉ်အတောအတွင်း ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် အကူအညီထပ်မံတောင်းခံလာပါက ရွှီရန်အနေဖြင့် ဘေးတွင်ရှိမနေပါက နတ်ဘုရားမြစ်ဖျားခံစွမ်းအားကို အချိန်မီပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ထိုသက်ရှိသေဆုံးသွားနိုင်ပြီး ရွှီရန်အတွက် အဖိုးတန်လှသော နတ်ဘုရားမြစ်ဖျားခံစွမ်းအား တစ်စက်လုံး ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ရွှီရန်ကမူ ထိုသက်ရှိအနေဖြင့် နောက်ထပ်ထပ်မံ၍ တောင်းဆိုခြင်းမပြုတော့ရန်သာ မျှော်လင့်မိသည်။

အထွေထွေတပ်မှူးက ခပ်ဖွဖွပြုံးလျက် "ကောင်းပါပြီ မင်းနဲ့အတူ ထားရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုရှိအောင်နဲ့ မတော်တဆ ထိခိုက်မိတာမျိုး မရှိစေဖို့တော့ အထူးဂရုစိုက်ပါဦး" ဟု မှာကြားသည်။

ရွှီရန်ကလည်း "နားလည်ပါပြီ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အတန်ကြာမှာကြားပြီးနောက် အထွေထွေတပ်မှူးသည် သားဖောက်သေတ္တာကို ရွှီရန်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။

ရွှီရန်သည် စက္ကူရုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သားဖောက်သေတ္တာကို သံချပ်ကာဗိုလ်ချုပ်ရုပ်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ရာ ၎င်းက သေတ္တာကို ဂရုတစိုက်ပွေ့ပိုက်၍ ရွှီရန်၏နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

အထွေထွေတပ်မှူးက စက္ကူရုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရှုပြီး "အတော်ပင် တည်ငြိမ်လှသည်" ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။

ရွှီရန်ကမူ ခပ်ဖျော့ဖျော့သာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

တပ်မှူးက ဆက်လက်၍ "မင်းမှာ နောက်ထပ် ဆုလာဘ်တစ်ခု ရွေးချယ်ဖို့ ကျန်သေးတယ်နော်။ အခုပဲ ထပ်ရှာဦးမလား ဒါမှမဟုတ် နောက်မှပဲ ပြန်လာယူမလား" ဟု မေးမြန်းသည်။

ရွှီရန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "နောက်မှသာ ပြန်လာယူတော့မယ်ဗျာ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်တော်နဲ့ ကိုက်ညီမယ့် နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုခု ပေါ်ထွက်လာနိုင်တာပဲလေ" ဟု အကြောင်းပြန်သည်။

"အေးလေ... အဲဒါဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ"

တပ်မှူးက ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် ရတနာတိုက်အတွင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

ကောင်းကင်ယံမှာ မှောင်ရီပျိုးနေပြီဖြစ်သော်လည်း လမ်းမီးတိုင်များမှာမူ တောက်ပလျက်ရှိသည်။

မဆုတ်မနစ်သော ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒုက္ခဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သလင်းကျောက်သားရဲလှိုင်းများ အလုံးအရင်းနှင့် ကျူးကျော်လာခြင်းမျိုး နှစ်ညတိုင်တိုင် မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြပုံပင်။

ကျူးကျော်မှုများ မရှိတော့သဖြင့် ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားနိုင်ကြပြီဖြစ်သည်။

ညစာ စားသောက်ပြီးနောက် ကင်းထောက်လင်းနို့ အမှတ် ၁ သည် ထူးဆန်းသော အပြာရောင်

အလင်းတန်း မိန်းကလေးကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေဆဲပင်။

သို့သော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သုံးရက်တိုင်တိုင် လှည့်ပတ်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ထိုမိန်းကလေးမှာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။

ရွှီရန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ "အခုတော့ လက်လျှော့ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီထင်တယ်။ သူမကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ အခွင့်အရေး အရမ်းနည်းသွားပြီ။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံမိမှပဲ ဖြစ်တော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းဖုန်းကလည်း စဉ်းစားဟန်ဖြင့် "တကယ်လို့ သူမက ဆဋ္ဌမမြောက် ဘေးကင်းဇုန်အတွင်းမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်တယ်ဆိုရင် အခုလောက်ဆို တခြားဇုန်တစ်ခုခုကိုတောင် ရောက်နေလောက်ပြီ။ သူမကို ဒီမှာပဲ ဇွတ်ရှာနေတာက မြက်ခြောက်ပုံထဲမှာ အပ်ရှာနေသလိုမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်" ဟု ထောက်ပြသည်။

ရှောင်ရွှယ်ကလည်း "ဟုတ်တယ်။ တကယ်လို့ သူမက ရွှီရန်ကို တမင်ရှောင်နေတာဆိုရင် ပိုတောင်တွေ့ဖို့ ခက်ဦးမယ်။ သူမကိုယ်တိုင်က ရွှီရန်ဆီကို အရင်လာမရှာသရွေ့တော့ သူမကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ လက်တွေ့မှာ သုညပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရွှီရန်က "နောက်ထပ် တစ်ရက်လောက်တော့ ထပ်စမ်းကြည့်ကြရအောင်..." ဟု ပြောကာ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ် တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။

ည ၁၁ နာရီအချိန်တွင် မီးတောက်ငရဲ နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ နှင့် ဝိညာဉ်စင်ကြယ်ခြင်း နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ တို့သည် ရွှီရန်နှင့် ယဲ့ဖျင်တို့ထံ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"လူလေး... ငါတို့တွေ အကောင်အထည်ဖော်ရမယ့် မစ်ရှင်အသစ်တစ်ခု ရောက်လာပြီ။ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

"နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ပွဲ ကျင်းပတဲ့အခါကျရင်တော့ မင်းရဲ့ပွဲကို ငါတို့တွေ အချိန်ပေးပြီး လာကြည့်ဖြစ်အောင် လာကြည့်ပါ့မယ်"

ရွှီရန်၏ မျက်လုံးများမှာ တက်ကြွတောက်ပသွားပြီး "ကောင်းပါပြီ ဘေးကင်းအောင် ဂရုစိုက်ကြပါဦး" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦးသည် ရွှီရန်ကို ကျောခိုင်း၍ လက်ယမ်းနှုတ်ဆက်ကာ ကျော့ရှင်းစွာပင် ထွက်ခွါသွားကြသည်။

"သွားပြီနော်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တစ်ပတ်တာလုံး အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည့် မီးတောက်ငရဲ နတ်

ဘုရားသတ်အဖွဲ့ နှင့် ဝိညာဉ်စင်ကြယ်ခြင်း နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ တို့သည် စူပါဂိတ်တံခါးအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

လေ့ကျင့်ရေးအဖွဲ့ထဲတွင် ရွှီရန်နှင့် ယဲ့ဖျင်တို့ နှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ယဲ့ဖျင်က "ငါတို့တွေ ပြန်ကြမလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းမှာ တခြား လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်တွေ ရှိသေးလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရွှီရန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "နောက်ဆုံးအကြိမ်လောက်တော့ ကံစမ်းကြည့်ကြသေးတာပေါ့ဗျာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ ရွှေရောင်မစ်ရှင်တစ်ခုခုနှင့်သာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ပါက…..

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ကြက်သွေးရောင်ရောင် အခြေခံအရိုးအဆစ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိမည်ပင်။

ထို့ကြောင့်ရွှီရန်သည် ဘေးကင်းဇုန်အတွင်း နောက်ထပ် ခြောက်ရက်တိုင်တိုင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဆဋ္ဌမမြောက်ဇုန်မှသည် တတိယဇုန်၊ ပဉ္စမဇုန်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် နဝမမြောက် ဘေးကင်းဇုန်အထိ အနှံ့အပြား သွားလာခဲ့သည်။

"ဒါက ရေနစ်သေဆုံးသူတွေရဲ့ ပုံစံပေါ့... ကံကောင်းတာက သူတို့မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိလို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေဦးမှာ။ ဦးလေးယဲ့... ဒီမျိုးနွယ်စုတွေထဲမှာ အခြေခံအရိုးအဆစ်ပါတဲ့ မျိုးဗီဇပြောင်း သတ္တဝါတွေ ရှိနိုင်လား"

ယဲ့ဖျင်က "တစ်ခါမှတော့ မတွေ့ဖူးသေးဘူး။ အဆင့်မြင့်သတ္တဝါ၊ စူပါအဆင့်နဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါတွေကြားမှာ ကျော်ဖြတ်လို့မရနိုင်တဲ့ ကွာဟချက်ကြီး တစ်ခုရှိတယ်။ ဖြစ်

နိုင်တာကတော့ အဆင့်နိမ့် သလင်းကျောက်သားရဲတွေထဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်သူတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ သူတို့တွေ နိုးထခြင်းမအောင်မြင်ခင်မှာတင် သေဆုံးသွားကြတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ" ဟု ပြန်လည်ရှင်းပြသည်။

ရွှီရန်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ကာ "ယုတ္တိရှိသားပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နှလုံးသားခွဲ ဦးနှောက်မိစ္ဆာ... ဟဲဟဲ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက မျိုးနွယ်စုအလိုက် ပါလာတဲ့ စွမ်းရည်မျိုးမဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာသော ဆုတောင်းမှုကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ"

ရွှီရန်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝေဖန်ပိုင်းခြားနေသည်။ တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင်မူ သူသည် စက္ကူရုပ်စစ်တပ်ကို ကွပ်ကဲ၍ အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်သုတ်သင်လျက် ရှိသည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်းမီးလျှံ +၁ ...

ပျက်သုဉ်းခြင်းမီးလျှံ +၁ ...

သတ်ဖြတ်ခြင်းနှလုံးသားအတွင်း၌ ပျက်သုဉ်းခြင်းမီးလျှံ ၁၀ စက် ရရှိလာသည့်အချိန်တွင် ရွှီရန် သုတ်သင်ခဲ့သော သတ္တဝါအရေအတွက်မှာ တစ်သောင်းကျော်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ နောက်မှ သုံးဖို့အတွက် အရင်းအမြစ်တချို့ကိုတော့ ချန်ထားရမယ်။ မဟုတ်ရင် လေ့ကျင့်ချင်တိုင်း အပြင်ကို ထွက်နေရလိမ့်မယ်"

"ဒါကို သုံးဖို့ နောက်ထပ် တစ်နှစ်လောက် စောင့်ရဦးမယ်ဆိုပေမဲ့လည်း..."

ရွှီရန်မှာ စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိနေသည်။

ယဲ့ဖျင်က အနောက်မှနေ၍ စောင့်ကြည့်ရင်း "လေ့ကျင့်ရေးက ပြီးဆုံးတော့မှာလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရွှီရန်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် "ပြီးသလောက် ဖြစ်နေပါပြီ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ဤလေ့ကျင့်ရေးခရီးစဉ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးပင်။

ပထမဦးစွာ ဘေးကင်းဇုန်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် နတ်ဘုရားမြစ်ဖျားခံစွမ်းအားသုံးစက်တိတိ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ယခုလေ့ကျင့်ရေးခရီးစဉ်၏ အကြီးမားဆုံးသော အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဆုလာဘ်ပင်။

ဒုတိယအချက်မှာ စက္ကူရုပ်စစ်တပ်၏ စွမ်းအားကို သိသိသာသာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စက္ကူရုပ်စစ်တပ်၏ သုတ်သင်နိုင်စွမ်းမှာ ၆၀,၀၀၀ မှ ၁၅၀,၀၀၀ အထိ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

တတိယအချက်အနေဖြင့် မဆုတ်မနစ်သော ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒုက္ခထံမှ ယုံကြည်ခြင်းမျိုးစေ့ကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက ရန်သူကို ကြိုတင်အားနည်းသွားစေပြီး စူပါပေါက်ကွဲအားပြင်း ဓားချက်၏ ဖျက်ဆီးအားနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးဧရိယာကိုပါ ကျယ်ပြန့်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာလည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိခဲ့သည့် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဆုလာဘ်ဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးထွက်ရင်း နတ်ဘုရားအဆင့်စွမ်းရည်တစ်ခု သင်ယူခွင့်ရလိမ့်မည်ဟု ရွှီရန် ကိုယ်တိုင်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

စတုတ္ထအချက်မှာ နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင် သားဖောက်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည့် ထူးဆန်းသော သလင်းကျောက်သားရဲဥ တစ်လုံးကို ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ပဉ္စမအချက်အနေဖြင့် ဘေးကင်းဇုန်၏ ရတနာတိုက်မှ သူ့အား ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးရန် ကျန်ရှိနေသေးခြင်းပင်။

ဘဝတွင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် လေ့ကျင့်ရေးထွက်ခြင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်များ ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စွမ်းဆောင်ချက်ကဲ့သို့ပင် ထူးကဲလှသည်။ ရွှီရန်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေတော့သည်။

ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲအတွင်းရှိ မြူနှင်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ သိပ်ပြီး စိတ်မပူတော့ပေ။ သူသည် အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး သွေးလေအင်အားမှာလည်း ၃၀,၀၀၀ ခန့်သာ ရှိသေးသဖြင့် အနာဂတ်မှာ အရှည်ကြီး ကျန်သေးသည်။ အလောတကြီး လုပ်စရာ မလိုပေ။

ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲက ရတနာတိုက်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို အရေးမလုပ်ခြင်းမှာ ၎င်း၏ မူလအစမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားနက်နဲကြောင်း ပြသနေခြင်းဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ရွှီရန်အတွက် ပိုမိုကြီးမားသော အံ့အားသင့်စရာများကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ခဏလောက်တော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပဲ"

ထို့ကြောင့် ဤလေ့ကျင့်ရေးခရီးစဉ်ကို မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ရွှီရန်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း "သွားကြစို့။ ဇုန်ထဲကိုပဲ ပြန်ရအောင်။ အဲဒီမှာ နေရတာက ပိုပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိတယ်။ ကျားမလေးကိုတောင် သတိရလာပြီ"

တက်ကြွလှပသော ကျားမလေးနှင့် မတွေ့ရသည်မှာ တစ်ဆယ့်ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ သူမကို အလွန်ပင် လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။

ယဲ့ဖျင်က ပြုံးလျက် "ကောင်းပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ ပြန်ရောက်ရင် လုပ်စရာ မစ်ရှင်တစ်ခု ကျန်သေးတယ်နော်"

ရွှီရန်က ယဲ့ဖျင်ကို ကြည့်ကာ "ဘာမစ်ရှင်လဲ ဦးလေး"

ယဲ့ဖျင် "မင်း မေ့သွားတာလား။ မထွက်ခွာခင်က မင်း ကိုယ်တိုင် အထူးတလည် ပြောခဲ့တာလေ တာလိစမန် ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားအကြောင်းလေ"

All Chapters