အခန်း (၂၅၃)
Vol. 23 Ch. 253
📝အပိုင်း - ၂၅၃
ဘာသာပြန် - Na Gar🐉
မြင်းဖြူကို စီးနင်းထားသော ဒါရှန်စစ်သူကြီးသည် စကားအပိုများစွာ မပြောခဲ့ပေ။ သူ၏ လေးကြိုးသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီးနောက် မြားများမှာ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မျက်ခုံးနီတပ်သား ခုနစ်ဦးစလုံး၏ နှလုံးသားကို တိကျစွာ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုခုနစ်ဦးစလုံး အသက်ပျောက်သွားကြတော့သည်။
"ဟူး"
ချန်ဆန်းရှီ သည် မြင်းကို ဇက်ဆွဲရပ်လိုက်ပြီး ရွှံ့နွံထဲရှိ ပညာရှင်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည် "မင်းက လျန်ကျိနျန် လား"
"ကျွန်တော်ပါ..."
လျန်ကျိနျန်သည် သူ၏ ညစ်ပေနေသော ဝတ်ရုံလက်စဖြင့် မေးစေ့မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း မော့ကြည့်ကာ "ခင်ဗျားက ချန်ဆန်းရှီလားညီအစ်ကိုချန် ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လုပ်ရတာလဲ"
ချန်ဆန်းရှီက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေသည်။
"ညီအစ်ကိုချန်"
လျန်ကျိနျန်သည် အားယူကာ ထရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည် "ဒါရှန်က အကျင့်ပျက်ခြစားနေပြီ၊ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကလည်း ကုန်နေပြီ ဘာလို့ ချောင် မိသားစုအတွက် အသက်စတေးနေမှာလဲခင်ဗျားရဲ့ ပါရမီနဲ့ အမျှော်အမြင်မျိုးဆိုရင် ကျွန်တော်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီး ထားလိုက်ပါလား။ တစ်နေ့မှာ ဒီမြေကမ္ဘာဟာ 'ချန်' ဆိုတဲ့ နာမည်အောက် ရောက်သွားနိုင်တာပဲ"
သူ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိခဲ့ပေ။
လျန်ကျိနျန်သည် ရွှေရောင်စာအုပ်ငယ်ကို ကောက်ယူကာ ဆက်လက်
နားချသည် "ညီအစ်ကိုချန်ဒါကို မြင်လား ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကျမ်း ပဲ၊ မသေမျိုး က ကျွန်တော့်ကို ပေးထားတဲ့ လက်ဆောင်အကယ်၍ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သတ်ရင် ဒီကျမ်းစာက နန်းတော်ဆီ ရောက်သွားမှာဖြစ်ပြီး ခင်ဗျား ဘာမှ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ပူးပေါင်းရင် ဒီရတနာကို ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ ခွဲဝေပေးမယ်"
သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်မှုကသာ အဖြေဖြစ်နေသည်။
သူ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်မှာ သူသည် လမ်းဆုံးသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။
"ကောင်းပြီလေ... လုပ်လိုက်ပါတော့..."
လျန်ကျိနျန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ မျှော်လင့်ထားသော သေခြင်းတရား ရောက်မလာခဲ့ပေ။ သူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ "ဗိုလ်ချုပ်ချန်၊ ခင်ဗျား ဘာကို စောင့်နေတာလဲကျွန်တော့်ကို အရှက်ခွဲဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား"
ချန်ဆန်းရှီသည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ တောင်ဘက်ကောင်းကင်ယံကိုသာ ကြည့်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုအရပ်မျက်နှာမှ မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာကြသည်။
"အရှင်"
ကျောက်ကန်က အလေးပြုကာ "သူ့မိသားစုကို ဖမ်းမိခဲ့ပါတယ်။ အစေခံမ နှစ်ယောက်ကိုတော့ သတ်ပစ်ခဲ့ရပြီး ဒီနှစ်ယောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်"
"ကျွန်တော့် ဇနီး"
"အားးးး"
"တောက် ချန်၊ မင်းကို ငါ သတ်မယ်"
လျန်ကျိနျန်သည် ရွှံ့ထဲမှ ဓားတစ်စင်းကို ကောက်ယူကာ အသက်နဲ့ရင်းပြီး တိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"ဒူးထောက်စမ်း"
ကျောက်ကန်က ကန်ကျောက်လိုက်ရာ လျန်ကျိနျန်၏ ညာဘက်ခြေထောက် ကျိုးသွားပြီး ရွှံ့ထဲတွင် နာကျင်စွာ လူးလှိမ့်နေရတော့သည်။
"အားးး"
သူသည် အသည်းအသန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကာ ဒေါသအကြည့်များမှ တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည့် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည် "ချန်ဆန်းရှီ၊ အရှင်
ချန်၊ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဇနီးက အပြစ်မရှိပါဘူးသူက ဒီပုန်ကန်မှုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ကျွန်တော့်မိသားစုကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို လွှတ်ပေးပါ ကျွန်တော့်ကိုတော့ ခင်ဗျား စိတ်ကြိုက် အသားလွှာပြီး သတ်ရင်တောင် ကျေနပ်ပါတယ်"
"မိသားစုကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့ ဟုတ်လား"
ချန်ဆန်းရှီ နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာသည်။ သူသည် အရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး စကားတစ်လုံးချင်းစီကို အလေးအနက် ပြောလိုက်သည် "လျန်ကျိနျန်၊ မင်းရဲ့ လူတွေ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ မြို့တွေကို ဘယ်လောက်တောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လားမင်းမှာ မိသားစု ရှိသလိုပဲ၊ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကျတော့ အရေးမကြီးဘူးလား"
"ကျွန်တော်..."
လျန်ကျိနျန် မှင်တက်သွားပြီး စကားမထွက်နိုင်တော့ပေ။
"မင်းရဲ့ အမျိုးသမီးကို ကောင်းကောင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ပါ"
ချန်ဆန်းရှီက လေးနက်စွာ ပြောသည် "မဟုတ်ရင် သူ အဖမ်းခံရတော့မယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ထောင်စောင့်တွေက ဘာလုပ်မလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး"
"အားးး"
လျန်ကျိနျန်သည် ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကျိနျန်၊ မောင်လေးကို အမအပြစ်မတင်ပါဘူး"
ကောင်းဖေဝမ်သည် ရွှံ့ထဲမှ ဓားကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထိုပညာရှင်လေးမတားနိုင်ခင်မှာပင် သူမသည် သူမ၏ အသက်ကို ကိုယ့်ဘာသာ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။
သူမ၏ နောက်တွင် အိမ်ထိန်းဝူကလည်း လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
"လုပ်လိုက်တော့"
ချန်ဆန်းရှီက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ရှဲ—"
ဟယ်မြောင်ဓားသည် လျှပ်စီးလို ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လျန်ကျိနျန်၏ ဦးခေါင်း မြေပေါ်သို့ ကျသွားတော့သည်။
ထိုအခါမှသာ ချန်ဆန်းရှီ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။
"ဗိုလ်ချုပ်ချန်၊ ဒါ... သူ့ကို အရှင်ဖမ်းရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
လုရှူဟွာ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည် "အရှင်ဖမ်းမိတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးက သတ်ပစ်တာထက် ပိုကြီးတာလေ"
"ငါတို့နောက်မှာ လိုက်နေတဲ့သူတွေ ရှိတယ်။ အကျဉ်းသားနဲ့ဆို ခရီးသွားရတာ အဆင်မပြေဘူး။ ငါတို့ ဘေးကင်းတဲ့ နေရာကို တကယ် မရောက်သေးဘူး၊ အချိန်ယူရဦးမယ်"
ချန်ဆန်းရှီက တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြသည် "သူ့ရဲ့ ခေါင်းနဲ့ ဒီ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်း ရှိရင်တင် ပုန်ကန်သူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ချေမှုန်းဖို့ လုံလောက်ပြီ။ အပိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ မလိုဘူး"
"မှန်ပါတယ်"
မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။
ချန်ဆန်းရှီ ရှေ့သို့ လှမ်းကာ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်း ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
၎င်း၏ လက်ပေါ်ရှိ အထိအတွေ့မှာ ရွှေပြားလေးများကဲ့သို့ပင်။
သူ တခြားသူများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းတို့ မြင်ချင်ရင် ဒီကို လာခဲ့ကြ"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီအစ်ကိုချန်"
ယန်ချန်ချင်း ကပထမဆုံး တိုးကြည့်သည်။
လုရှူဟွာနှင့် ရှဲ့စီရှူတို့လည်း ခွင့်ပြုချက်ရသည်နှင့် အနားသို့ တိုးလာကြသည်။
ပိုင်ထင်းကျီ ကတော့ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိဘဲ အသက်ရှင်ကျန်သူ ရှိ၊ မရှိ အလောင်းများကို သွားရောက် စစ်ဆေးနေသည်။
"အရှင် ဒီစာအုပ်ထဲက စာလုံးတွေက ကျွန်တော်တို့ အလယ်ပိုင်းဒေသက စာတွေ မဟုတ်သလို၊ ပတ်ဝန်းကျင်က နိုင်ငံလေးနိုင်ငံက စာတွေနဲ့လည်း မတူဘူး"
"အမှန်ပဲ၊ ဒါက မသေမျိုး ရေးထားတာ ဖြစ်ရမယ်"
ချန်ဆန်းရှီသည် စာအုပ်ငယ်၏ စာမျက်နှာများကို အသာအယာ လှန်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ မှတ်မိသည်မှာ... ဤဝင်းလက်တောက်ပနေသော ရွှေရောင်စာလုံးများသည် သူ၏ စတုတ္ထမြောက် စီနီယာအစ်ကိုဘာသာပြန်ပေးခဲ့သည့် "အဘိဓာန်" ထဲက စာလုံးများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအဘိဓာန်ထဲတွင် ဓားချီမန္တန်ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ အခြားသူများ နားမလည်သော်လည်း ချန်ဆန်းရှီ နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။
၎င်းထဲတွင် တကယ်ပင် စစ်ဗျူဟာအချို့ ပါဝင်နေသည်။
စစ်ရေးဗျူဟာများ သာမကပါ။
တကယ့် မှော်အစီရင် အချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။
သို့သော် ထိုအစီရင်များကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် မတူညီသော မသေမျိုး မှော်လက်နက်များ လိုအပ်သည်။
အခြား လူသားများ စုပေါင်းအသုံးပြုနိုင်သော စစ်ဗျူဟာများထဲတွင် အကြီးစား စစ်ဗျူဟာများနှင့် အသေးစား ဗျူဟာများ ပါဝင်သည်။
အသေးစား ဗျူဟာများတွင် ဓားဗျူဟာ၊ မှော်ဗျူဟာ ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင် ၊ မကောင်းဆိုးဝါး သုတ်သင်ရေး ဗျူဟာ စသည်ဖြင့် အကုန်
ပါဝင်သည်။ သူသည် သင်္ကေတတစ်ခုချင်းစီကို နားလည်သော်လည်း အားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ အဓိပ္ပာယ်မှာ နောက်တစ်မျိုး ဖြစ်သွားသည်။
ဤအရာများသည် အစွမ်းထက်ရန်အတွက် "မသေမျိုး ကျင့်ကြံသူများ" ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်သည်။ သာမန်လူများအတွက်မူ ၎င်းတို့သည် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။
အကြီးစား စစ်ဗျူဟာများအတွက်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။
အမှန်တကယ်ပင် စစ်ဗျူဟာများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်သော်လည်း၊ အခြေခံလိုအပ်ချက်မှာ အသုံးပြုသူကိုယ်တိုင်တွင် ကျင့်စဉ်အခြေခံ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာရှင်များပင် မလုံလောက်သလို၊ သာမန်စစ်သည်များမှာမူ ပို၍ပင် မစွမ်းသာပေ။
ဒါဆိုရင် မျက်ခုံးနီတပ်က ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်သွားခဲ့တာလဲ..
စွမ်းအင်..
အဖြူရောင် မြူခိုးလိုမျိုးရှိတဲ့ ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအင်သည် ကျင့်စဉ်အဆင့်၏ နေရာတွင် အစားထိုးကာ စစ်ဗျူဟာကို ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဤ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်း ထဲတွင်မူ ထို "စွမ်းအင်" အကြောင်းကို တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ ဖော်ပြမထားပေ။
"ညီအစ်ကိုယန်၊ ခင်ဗျား ဒီကောင်းကင်ဘုံကျမ်းကို ဘေးကင်းအောင် သိမ်းထားပေးဖို့ အဆင်ပြေမလား"
တစ်ကြိမ် လှန်ကြည့်ပြီးနောက်တွင် ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်
ကောင်းမှုကို အသုံးချကာ နားလည်သည်ဖြစ်စေ၊ နားမလည်သည်ဖြစ်စေ အရာအားလုံးကို ဦးနှောက်ထဲတွင် စွဲမြဲအောင် မှတ်သားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသည် သူ့အတွက်တော့ အထူးတလည် အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ၎င်းကို ဆက်လက်ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းသည် သူ့အတွက် အကျိုးမရှိသည့်အပြင် နန်းတော်၏ အခြေအမြစ်မရှိသော သံသယကိုသာ ဖိတ်ခေါ်သလို ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။