အခန်း (၂၂၆-၂၂၈)

အခန်း (၂၂၆) - ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓား၏ စွမ်းအားနှင့် ခရိုင်ဘုရင်မင်းသမီး၏ ဖိတ်ကြားစာ

~သို့သော် အစွယ်ရှည် ရူးသွပ်ဝက်ကြီး သည် မကြောက်လန့်ခဲ့ပေ။

ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားအရ ဆိုလျှင် သူသည် အတောင်ပံပါ နတ်ဆိုးနဂါး ထက်ပင် ပိုမို သာလွန်သေးသည်။

“ဟား... ဟား... ဟား...”

ဝက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

“သေလို့ ကောင်းပါတယ်ကွာ... နတ်ဆိုးနဂါးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ငါ ဝါးမြိုပြီး ဒုတိယအကြိမ် အသွင်ပြောင်းလဲမှု အောင်မြင်သွားတာနဲ့၊ မင်းတို့ ပုရွက်ဆိတ်တွေကို တစ်ကိုက်တည်းနဲ့ မြိုချပစ်လိုက်မယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် အတွင်း၌ စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သော လေဝိညာဉ်ပုလဲကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာထား အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားသည်။

ပထမဆုံး လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို အမြန်နှုန်းအတွက် သုံးလိုက်ရ၏။

ဒုတိယ တစ်မျှင်ကို နတ်ဆိုးနဂါးရဲ့ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ဖို့ သုံးရင်း သူ့လက်သည်း တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး တစ်မျှင်ကိုတော့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ပြီး နတ်ဆိုးနဂါး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ဖို့ သုံးလိုက်ရ၏။

ယခု လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိတော့လျှင် လေဝိညာဉ်ပုလဲက သိပ်အသုံးမဝင်တော့ပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ”

တပည့်များသည် ယဲ့ဖုန်း လေဝိညာဉ်ပုလဲကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ထိုစွမ်းအားကြီးသော နည်းလမ်းကို ဆက်လက် ဖော်ဆောင်၍ မရတော့ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။

“ဆရာသခင်ယဲ့... ပြေးကြရအောင်”

အကြီးအကဲ ငှက်ပြာသည် အတောင်ပံကို ခတ်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်ရန် ပြင်လိုက်၏။ သို့သော် ဝက်ကြီးထံမှ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေထုတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသဖြင့်၊ ပျံသန်းဖို့ နေနေသာသာ မတ်တပ်ရပ်ဖို့ပင် ခက်ခဲသွားကြလေသည်။

“နတ်ဆိုးနဂါးက ငါ့အပိုင်ပဲ”

ဝက်ကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ဥက္ကာခဲ တစ်လုံးကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး၊ နတ်ဆိုးနဂါး၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် နတ်ဆိုးအမြုတေကို တစ်ခါတည်း ဝါးမြိုကာ ကိုယ်ပိုင် အဆင့်တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်၏။

“ချလွင်...”

လူတိုင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ယဲ့ဖုန်း၏ ညာဘက်လက်မှ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားသော ဓားမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထိုအသံသည် တောင်များကို ဖြိုဖျက်နိုင်လောက်သည့် ဝက်ကြီး၏ ဖိအားများကို ရှဲသွားစေသည်။

“ငါ့တိုက်ပွဲနိုင်ပစ္စည်းကို လာထိဖို့ စိတ်ကူးမယဉ်နဲ့”

ယဲ့ဖုန်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓားကို ဒီလောက်စောစော ထုတ်မသုံးချင်ခဲ့ပေ။ ဒါက သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဝှက်ဖဲ ဖြစ်နေ၍ပင်။ ထုတ်ပြလိုက်ရင် တခြားလူတွေက သူ့ကို သတိထားသွားကြလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယနေ့ အခြေအနေအရ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

“ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဓားချီ”

ယဲ့ဖုန်းသည် အရှိန်အဟုန်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ တင်လိုက်ရာ၊ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမ ဝဲကတော့ကြီး တစ်ခု ခေတ္တမျှ ပေါ်လာပြီး၊ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ဝက်ကြီးဆီသို့ လှမ်း၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

“ရွှပ်...”

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ထက်ပိုင်း ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဝက်ကြီးသည် ကျောကုန်းတွင် ဓားတစ်စင်း လာထောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကပျာကယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် တစ်ကီလိုမီတာခန့် ရှည်လျားသော ဓားချီသည် ဖူယွင်တောအုပ်၏ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာသို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ မီတာဆယ်ဂဏန်း ကျယ်ဝန်းကာ မီတာဆယ်ဂဏန်း နက်ရှိုင်းသည့် ချောက်ကမ်းပါးငယ် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

“ရှီး...”

လူအုပ်ကြီး အံ့သြမှင်သက်စွာဖြင့် အာမေဋိတ် သံ ထွက်သွားကြသည်။

ဝက်ကြီးပင်လျှင် ကြောက်လွန်းသဖြင့် တုန်ယင်နေမိသည်။ အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့၍သာ တော်သေးသည်။ မဟုတ်ရင် ထိုဓားချက်နှင့် ခေါင်းပြတ်သွားမှာ သေချာသည်။

“ပြေးမှ”

ဝက်ကြီးသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး အသက်လုကာ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ချောက်ကမ်းပါးငယ်ကို ကြည့်ရင်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဖမ်းယူခြင်း ဝဲကတော့ ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားလေသည်။

ဒါက အမြန် စွမ်းအင် စုစည်းဖို့ တည်ဆောက်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုစည်းခြင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခုပင်။

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ချက်ချင်း စုစည်းနိုင်ပြီး၊ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓားရဲ့ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံလောက်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားကို အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

“တောဝက်ကြီး... မင်းသေနေ့ စေ့ပြီသာ မှတ်”

ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓား၏ စွမ်းအားကို နားလည်သွားသည်နှင့် ယဲ့ဖုန်းသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လိုက်ဖမ်းတော့သည်။ ဝက်ကြီးမှာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် တောဝက်ပုံစံ ပြန်ပြောင်းကာ ခြေလေးချောင်းဖြင့် မြေကြီးကို ယက်ပြီး အရှိန်ကုန် ထွက်ပြေးရလေသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်ကီလိုမီတာခန့် ရောက်ရှိသွားသည်။

ယဲ့ဖုန်းလည်း ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားသည်။ သူ့အရှိန်ကလည်း မနှေးလှပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် နှစ်ယောက်စလုံး လူအုပ်ကြီး၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

မြူခိုးတောင်ထိပ်ပေါ်တွင်...

လူအုပ်ကြီးသည် အဝေးမှ ဖုန်မှုန့်များကို ငေးကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြသည်။ ယဲ့ဖုန်းနှင့် ဝက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ပြောစရာ စကားမဲ့သွားကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲ ငှက်ပြာမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ခြားနေပြီး၊ သူ့အတောင်ပံများဖြင့် ပိန်လှီသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုက်ထွေးထားရင်း စကားထစ်နေသည်။

“အဲ့... အဲ့ဒါ တကယ်ပဲ ဆရာသခင်ယဲ့ လား... ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် သန်မာရတာလဲ”

ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓားသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်ပြီး အလွန် တန်ဖိုးရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့သော် ပုံမှန် အခြေအနေတွင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ထုတ်သုံး၍ မရနိုင်ပေ။ ပထမဦးဆုံး သန့်စင်ပြီး ပိုင်ဆိုင်ထားရမည့်အပြင်၊ ဖော်ဆောင်သူမှာလည်း သတ်မှတ်ထားသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ရှိရမည်။

သို့သော်၊ ယဲ့ဖုန်းက ကျင့်ကြံခြင်း မရှိသလို ထင်ရသော်လည်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓား၏ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်သုံးနိုင်ခဲ့တာကြောင့် အကြီးအကဲ ငှက်ပြာ ယုံနိုင်စရာ မရှိ ဖြစ်နေရ၏။

ကျန်သည့် လူတွေလည်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက် ရထားတာလဲ”

မိုယင်သည် ယဲ့ဖုန်းနှင့် ဝက်ကြီး ထွက်ခွာသွားရာ ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ရင်ထဲ တုန်လှုပ်နေမိသည်။

ဒီနေ့တော့ ဇာတ်သိမ်းပြီဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။

သို့တိုင်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ယဲ့ဖုန်းက ဆက်တိုက် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ပထမ နတ်ဆိုးနဂါးကို သတ်သည်... ထို့နောက်၊ အံ့သြစရာ ကောင်းသည့် ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ထုတ်ပြီး နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝက်ကြီးကို လိုက်ခုတ်၏။

ကျန်သည့် လူတွေက ပို၍ပင် အံ့သြနေကြသေးသည်။

ယဲ့ဖုန်းက နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ ထင်မထားခဲ့ကြပါ။

ခဏတာမျှ အားလုံး မှင်သက်နေကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော နတ်ဆိုးနဂါး၏ အလောင်းကိုပင် ဘယ်သူမှ မထိရဲကြပေ။

မိုင်ဆယ်ဂဏန်း အကွာတွင်...

“သေစမ်းကွာ”

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ ထိုအခါ၊ မြေကြီးပေါ်တွင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ဝက်ကြီးကို ပိုမို လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးစေခဲ့သည်။

“ဆရာသမား... ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါဗျာ”

အသက်လု ပြေးနေရင်း ဝက်ကြီးသည် ခွေးတစ်ကောင်လို လျှာထွက်ကာ မောပန်းနေရှာသည်။ ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန် မြင့်တက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလျက် ပြေးလွှားနေရ၏။

“မင်းရဲ့ ဝက်သားကို ငါ စားဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီကွ... ငါ့ကောင်ရ”

ယဲ့ဖုန်းသည် သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်လိုက်ရာ၊ တစ်ကိုယ်လုံး ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုအလား ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သတ္တုရွက်ဓားပါးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားလို့သာ၊ မဟုတ်ရင် လေပြင်းကြောင့် အဝတ်အစားတွေ စုတ်ပြဲကုန်မှာ သေချာသည်။

“ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဓားကွန်ရက်”

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ယဲ့ဖုန်းသည် ဓားချီ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားသော ဓားကွန်ရက်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ယှက်နွယ်သွားပြီး (၁၀) မိုင် ပတ်လည်ကို လွှမ်းခြုံကာ ဝက်ကြီးကို ပိတ်မိစေလိုက်၏။

“ဒုက္ခပဲ”

ဝက်ကြီး ချက်ချင်း မြေကြီးကို တူးပြီး မြေအောက်သို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဓားကွန်ရက်သည် ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ့ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ရစ်ပတ်ထားလိုက်ရာ၊ ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းရုန်း လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

“ဆရာသမား... ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ စီးတော်ယာဉ် လုပ်ပေးပါ့မယ်ဗျာ”

ဝက်ကြီး အသနားခံလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း ဓားရွယ်ထားရာမှ ခေတ္တ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲကနေ မေးလိုက်၏။

'စနစ်... ဝက်ကြီးကို ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ အဖြစ် မွေးစားလို့ ရမလား'

[ တီ..တီ.. အစွယ်ရှည် ရူးသွပ်ဝက်ကြီးဟာ အရှုံးပေးခြင်း မရှိသေးကြောင်း တွေ့ရှိရလို့ ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်လို့ မရနိုင်ပါ…]

စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါကို ကြားတော့ ယဲ့ဖုန်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓားကို ပြန်ချလိုက်၏။

ဝက်ကြီးက ဒါကို မြင်တော့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး ဆက်လက် တောင်းပန်ဖို့ ပြင်လိုက်၏။ ယဲ့ဖုန်း သတိလွတ်သွားမယ့် အချိန်ကို စောင့်ပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ရွှစ်...”

ရုတ်တရက် ယဲ့ဖုန်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝဲကတော့၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်ပြီး၊ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ တောက်ပနေသော ဓားချီဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

“ဘာလို့ ငါ့ကို ခုတ်တာလဲ”

ဝက်ကြီး မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

သူက မျက်ရည်တွေ ကျပြီး ကြောက်လန့်နေသော မျက်နှာနှင့် အရမ်းကို ပိပိရိရိ သရုပ်ဆောင်ပြခဲ့တာတောင်၊ ဘာလို့ ယဲ့ဖုန်းကို လှည့်စားလို့ မရခဲ့တာလဲ။

ဒီလူက တကယ်ပဲ နှလုံးသား မရှိတော့တာလား။

အဆုံးမဲ့သော မကျေနပ်ချက်များဖြင့် ဝက်ကြီး၏ ခေါင်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဓားချီကြောင့် ပြတ်ထွက်သွားပြီး၊ ဤ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသေဆုံးသွားလေတော့သည်။

“ဒီဝက်က... တကယ်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတာပဲ”

ယဲ့ဖုန်းသည် (၁၀) မီတာကျော် မြင့်မားသော ဝက်ကြီးကို ကြည့်ပြီး၊ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် မယူကာ ဝက်ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး မြူခိုးတောင်ထိပ် ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

လေထဲတွင်...

မျက်စိရှင်သော အကြီးအကဲ ငှက်ပြာသည် ဝက်ကြီး ပျံလာတာကို မြင်လိုက်ရပြီး ကြောက်လွန်းသဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်၏။

အခြားသူများကတော့ ယဲ့ဖုန်းကို မမြင်ရဘဲ ဝက်ကြီးကိုသာ မြင်ရသဖြင့် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

“ဟေး... ကြည့်လိုက်ပါဦး... ဂိုဏ်းချုပ်က ဝက်ခေါင်းပေါ်မှာ ထိုင်နေတာ မဟုတ်လား... ပြီးတော့ ဝက်ကြီးရဲ့ ခေါင်းနဲ့ ကိုယ်က နည်းနည်း လွဲနေသလိုပဲ... ခေါင်းပြတ်နေတာများလား”

မိုယင်သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူပီပီ ဝိညာဉ်မျက်လုံးဖြင့် သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်၏။

“ဟုတ်မလိုလိုပဲ”

တပည့်များ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့က ဝက်ကြီးကို သတ်လိုက်တာများလား”

အခြားသူများ ခဏ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ သတိထားပြီး ပျံသန်းသွားကြသည်။

ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင်...

လူအုပ်ကြီးသည် ယဲ့ဖုန်း ဝက်ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့လိုက်ရပြီး၊ အောက်ဘက်ရှိ ဝက်ကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခေါင်းပြတ်နေကာ ဒဏ်ရာမှာ ထင်ရှားစွာ မြင်နေရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

“သန်မာလိုက်တာ”

လူအုပ်ကြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လေးစားသွားကြသည်။

နာမည်ကြားရုံနှင့်တင် လူတွေကို သတ္တိနည်းသွားစေသည့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကြီးကို ယဲ့ဖုန်းက လွယ်လွယ်လေး ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်၏။ ထို့ပြင်၊ ယဲ့ဖုန်း၏ ပုံစံက ဘာမှ မဖြစ်သလို အေးဆေးနေတာကို ကြည့်လျှင် ဒါက တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ယူလိုက်တာ သေချာသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့က ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီများလား”

ဒုတိယ မြို့စားမင်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။ အသံမကျယ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုး ထစ်ချုန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

‘ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် တဲ့လား။

ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒီလောက် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားမျိုး ရှိမှသာ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်နှစ်ကောင်ကို ခဏလေးအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်မှာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်းတောင် မဟုတ်သေးတဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်နေတယ် ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။’

လူတိုင်း အတွေးနက်သွားကြသည်။

“ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ဟုတ်လား”

အကြီးအကဲ ငှက်ပြာ တုန်ယင်သွားသည်။ ယဲ့ဖုန်း၏ ဒူးပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်ထားသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓားကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

“ဆရာသခင်ယဲ့က ဒီ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို အားကိုးထားတာများလား”

“ဟာ... မဟုတ်သေးပါဘူး... သူက အရင်တုန်းက ဒီဓားကို မသုံးဘဲနဲ့တောင် နတ်ဆိုးနဂါးကို သတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ... ဆိုလိုတာက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်က ကြောက်စရာ ကောင်းနေတာ”

“ဆရာသခင်ယဲ့က တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်နေတာများလား... ကျွန်တော်တို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က မဟာအကြီးအကဲ တို့လို ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ တန်းတူ ဖြစ်နေတာလား”

အကြီးအကဲ ငှက်ပြာ တွေးလေလေ ၊ ပိုပြီး အံ့သြလေလေ ဖြစ်လာသည်။

လေထဲတွင်...၊ ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် နတ်ဆိုးနဂါး၏ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းကာ၊ ဝက်ကြီးနှင့်အတူတူ မြူခိုးတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထားလိုက်၏။

ထို့နောက် လေးစားအားကျသော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်နေကြသော လူအုပ်ကြီး ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေတို့ရေ... အန္တရာယ် အရင်းအမြစ်ကို ဒီဂိုဏ်းချုပ် ရှင်းလင်းလိုက်ပါပြီ... အားလုံး လူစုခွဲလို့ ရပါပြီဗျာ”

“ဗျာ... ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်း အရိုအသေပြု နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီး၊ ယဲ့ဖုန်း နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်ကြီး နှစ်ကောင်ကို ချေမှုန်းလိုက်သည့် သတင်းကို နေရာအနှံ့ ဖြန့်ဝေလိုက်ကြတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် တုန်လှုပ်သွားပြန်သည်။

နာရီဝက် အတွင်းမှာပင် ယဲ့ဖုန်းသည် ဂိုဏ်းဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားမှု သောင်းဂဏန်းအထိ ထိုးတက်သွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်၏။ အရင်က စုဆောင်းထားတာတွေနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် တစ်သိန်းခြောက်သောင်း ကျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ဂုဏ်သတင်း အမှတ်တွေ တက်တာ… မြန်လိုက်တာ”

ဂိုဏ်းချုပ် ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌ ယဲ့ဖုန်း တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်နေမိသည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသော ဒုတိယ မြို့စားမင်း၊ နီရှန်နန်းတော် သခင်မ၊ ဓားသိုင်းအရှင် ဂိုဏ်းချုပ်၊ ငှက်မွှေးတောင်ဂိုဏ်းချုပ် နှင့် အခြား ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင် (၄) ဦးတို့ကို ကြည့်လိုက်၏။

အကြီးအကဲ ငှက်ပြာ ကတော့ လွန်ခဲ့သည့် နာရီဝက်လောက်ကတည်းက ကပျာကယာ ပြန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျားတို့ (၄) ယောက် ဒီဂိုဏ်းချုပ်ကို လာရှာတာ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲဗျ”

ယဲ့ဖုန်းက မေးလိုက်၏။

စောစောက သူသည် ငှက်ပျောရွက်ယပ်တောင် အသေးစားကို ဖော်ဆောင်ပြီး ဖူယွင်တောအုပ် ပေါ်တွင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းစေခဲ့ကာ၊ အပျက်အစီးများကို ရေလောင်းပေးရင်း စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းခဲ့ရ၏။

ယခုမှပဲ ဒုတိယ မြို့စားမင်း တို့ကို တွေ့ဖို့ အချိန်ရတော့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဒါလေး တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး”

ဒုတိယ မြို့စားမင်းသည် ဖိတ်စာ တစ်စောင်ကို ထုတ်ပေးလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း အဖုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ "ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ကိုယ်တိုင် ဖောက်ပါ" ဟူသော သေသပ်လှပသည့် စာလုံးများကို တွေ့လိုက်ရ၏။ လက်ရေးက မရင်းနှီးသော်လည်း အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရေး ဖြစ်လောက်သည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။

သိချင်စိတ်ဖြင့် ယဲ့ဖုန်း ဖိတ်စာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ရှင် ကျွန်မကို တွေ့ဖူးချင်မှ တွေ့ဖူးမယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မအကြောင်းကိုတော့ ကြားဖူးမှာပါ... ဒီဖိတ်စာကို မြင်ရတဲ့အချိန်မှာ ရှင့်ဂိုဏ်းက ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ရဲ့ ထောက်ခံချက် ရရှိပြီး၊ နောက်နှစ် နှစ်စပိုင်းမှာ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော်မှာ ကျင်းပမယ့် နတ်ဆိုးသတ်ပွဲတော်ကို တက်ရောက်ခွင့် ရရှိနေလောက်ပါပြီ"

"ရှင်နဲ့ ရှင့်ရဲ့ ညီအစ်ကို ၊ မောင်နှမတွေ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ၊ အချိန်ရရင် 'ခရိုင်ဘုရင်အိမ်တော်' ကို အလည်လာခဲ့ပါ... ကျွန်မ ခရိုင်ဘုရင်မင်းသမီး ကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုပြီး ဧည့်ခံပါ့မယ်"

"ဂရုစိုက်ပါ"

စာက ဒီလောက်ပါပဲ။

ယဲ့ဖုန်းမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားသော်လည်း "ခရိုင်ဘုရင်မင်းသမီး" ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ မသိသလို၊ စာထဲမှာ "ညီအစ်ကို ၊ မောင်နှမတွေ" ဟူသည့် ထူးဆန်းသော အသုံးအနှုန်း ဘာကြောင့် ပါနေတာလဲ ဆိုတာကိုလည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် နာမည် တစ်ခု ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းထဲ ပေါ်လာသည်။

‘ရှုဟုန်ယွီ ..

သူကလွဲရင် ဘယ်သူက ဒီလို အသုံးအနှုန်းမျိုး သုံးမှာလဲ။

ဒီကောင်မလေးက ခရိုင်ဘုရင်မင်းသားရဲ့ သမီး ဖြစ်နေတာလား ’

ဒီအချက်ကို တွေးမိပြီး ယဲ့ဖုန်း ဖိတ်စာကို ပိတ်လိုက်၏။ သူ့မျက်နှာထား အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

“ဖတ်ပြီးပြီလား ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့”

ဟု ဒုတိယ မြို့စားမင်းက မေးလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

“ဖတ်ပြီးပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက ဒီဖိတ်စာကို ပေးလိုက်တာလဲဗျ”

ထိုအခါ၊ ဒုတိယ မြို့စားမင်း ရှင်းပြလိုက်၏။

“ဒီမနက်ပဲ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော်က မိတ်ဆွေ တစ်ယောက် လာပို့သွားတာပါ... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ လက်ထဲ အရောက်ပေးပါလို့ မှာလိုက်ပါတယ်... ဒီကိစ္စအပြင် ယွင်ဟွာဂိုဏ်းက ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်း စာမေးပွဲ အောင်မြင်သွားပြီး နောက် (၃) ရက်နေရင် အောင်ပွဲခံ အခမ်းအနား ကျင်းပမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို လာတက်ဖို့ ဖိတ်ထားတယ် ဆိုတာလည်း ကြားထားပါတယ်”

ယဲ့ဖုန်း ဖိတ်စာကို သိမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“လာပြောပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါဗျာ... ဒီကိစ္စ နှစ်ခုလုံးကို ကျွန်တော် မှတ်သားထားပါ့မယ်”

ဒုတိယ မြို့စားမင်း တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို သတိထားမိသဖြင့် “တခြားကိစ္စ ရှိသေးလို့လား”

ဟု ယဲ့ဖုန်းက မေးလိုက်၏။

“ရှိတာပေါ့ဗျာ”

ဒုတိယ မြို့စားမင်း အမြန် ပြောလိုက်၏။ သူ့မျက်နှာထား အလွန် လေးနက်လာသည်။

“ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်အတွက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကြီး တစ်ခု ရှိနေပါသေးတယ်”

အခန်း (၂၂၇) - နန်ဝူမြို့တော်၏ နယ်မြေအငြင်းပွားမှုနှင့် မိုထျန်းလုံ၏ အမြင်

~“ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်နဲ့ ဆိုင်တဲ့ အရေးကြီး ကိစ္စ ဟုတ်လား”

ယဲ့ဖုန်း စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

“ဘာကိစ္စများလဲဗျ”

ဒုတိယ မြို့စားမင်းသည် မြေပုံတစ်ချပ်ကို ဖြန့်ခင်းလိုက်ပြီး၊ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၊ ထိုက်ယွဲ့တောင်တန်း၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ခြမ်းနှင့် ယွမ်ရှောင် တောအုပ်ကြီး၏ အနောက်တောင်ဘက်ခြမ်းကြားရှိ နေရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်၏။

“ဒီ လွင်ပြင်က အချင်း မိုင် (၃၀) လောက် ကျယ်ဝန်းပြီး သစ်မာတွေ ပေါကြွယ်ဝတဲ့ နေရာ တစ်ခုပါ... အခု အဲ့ဒီနေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်နဲ့ မိုင် (၃၀၀) အကွာမှာရှိတဲ့ နန်ဝူမြို့တော် တို့ကြားမှာ ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေပါတယ်”

ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးများ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်၏။

“နားမလည်ဘူးဗျာ... ရှင်းအောင် ပြောပါဦး”

ဒုတိယ မြို့စားမင်းသည် မြေပုံပေါ်ရှိ လွင်ပြင်ကို လက်ဖဝါးဖြင့် အုပ်လိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။

“အတိုချုပ် ပြောရရင်... ဒီလွင်ပြင်ကို ဘယ်သူ ပိုင်သလဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အငြင်းပွားနေကြတာပါ... တချို့က ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ပိုင်တယ် ပြောတယ်... တချို့က နန်ဝူမြို့တော် ပိုင်တယ် ပြောတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော် နန်ဝူ မြို့စားမင်းနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးတော့ ဒီပြဿနာကို ခွန်အားနဲ့ ဖြေရှင်းကြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်”

ယဲ့ဖုန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

“ဆိုလိုတာက... ကျွန်တော့်ကို ဝင်ကူတိုက်ခိုင်းမလို့လား”

ဒုတိယ မြို့စားမင်း အမြန် လက်ကာပြလိုက်၏။

“အဲ့လို မဟုတ်ပါဘူးဗျာ... တိတိကျကျ ပြောရရင်... မြို့တော် နှစ်ခုလုံးက လူငယ် ကျင့်ကြံသူ (၉) ယောက်စီ ပါဝင်တဲ့ တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်ပွဲပါ... ဘယ်မြို့က ပွဲအနိုင်များမလဲ ဆိုတာအပေါ် မူတည်ပြီး လွင်ပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ရမှာပါ”

နီရှန်နန်းတော် သခင်မက ဖြည့်စွက် ပြောကြားသည်။

“မြို့စားမင်းအိမ်တော်နဲ့ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း (၃) ခုက ပါရမီရှင် လူငယ် (၅) ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီးပါပြီ... ဆရာသခင်ယဲ့ရဲ့ ဂိုဏ်းကနေလည်း နောက်ထပ် စွမ်းရည်မြင့်တဲ့ တပည့် (၄) ယောက်လောက် စေလွှတ်ပေးဖို့ မေတ္တာရပ်ခံချင်ပါတယ်... ချီစုစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် အထက် ရှိပြီး တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်တဲ့ သူတွေဆိုရင် ပိုကောင်းပါတယ်”

“သြော်... ဒါဆို လွယ်ပါတယ်”

ယဲ့ဖုန်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

လက်ရှိအချိန်မှာ မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်အများစုက ချီစုစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် အထက် ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မိုယင် ဆိုလျှင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။။ တပည့် (၄) ယောက် စေလွှတ်ဖို့ ဆိုတာ အေးဆေးပါပင်။

“ပြိုင်ပွဲက ဘယ်တော့လဲ”

“မနက်ဖြန်ပါ”

ဒုတိယ မြို့စားမင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

---

ဒုတိယ မြို့စားမင်း ပြန်သွားပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် တပည့်များကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား စိတ်ဝင်စားသွားပြီး တိုက်ခိုက်ချင်လာသည်။

ယဲ့ဖုန်းက အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြားကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်၏။

“မင်းက တပည့် မဟုတ်ဘူးလေ... ပြီးတော့ မင်းက ငယ်လည်း မငယ်တော့ဘူး... မင်း ဝင်ပြိုင်လို့ မရဘူး”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား မျက်နှာငယ်သွားရှာသည်။

ထို့နောက် ယဲ့ဖုန်းသည် တပည့်များကို ပြောလိုက်၏။

“မနက်ဖြန် နန်ဝူမြို့တော် တပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့အတွက်... ရှီလေ့၊ ယွင်ကျဲ၊ မိုယင်၊ ယွိလန်... မင်းတို့လေးယောက် ဝင်ပြိုင်ရမယ်... ဒါပေမဲ့ မိုယင်... မင်းရဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ခွန်အားကို လောလောဆယ် ထုတ်မပြနဲ့ဦး”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

တပည့်များ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မ ထင်တာတော့ နန်ဝူမြို့တော်က လူတွေက ရိုးရိုးသားသား မဟုတ်လောက်ဘူး... အစ်မကြီး မိုယင် တို့ကတော့ နိုင်မှာ သေချာပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့ (၅) ပွဲကတော့ နိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း နည်းမယ် ထင်တယ်”

ကျီဇီလင်းက သူမ၏ အမြင်ကို တင်ပြလိုက်၏။

“ဘာလို့လဲ”

အားလုံး နားမလည် ဖြစ်သွားကြသည်။

ကျီဇီလင်းသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စာမျက်နှာ (၁၀) ကို ဖတ်ပြလိုက်၏။

"နန်ဝူမြို့တော်... တစ်ချိန်က ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ကျဆင်းသွားပြီး ကြယ်အဆင့် အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဒုတိယအဆင့် မြို့စားမင်း တစ်ဦးနှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ပထမအဆင့် ဒုတိယ မြို့စားမင်း နှစ်ဦး ရှိသည်။ ထူးခြားချက်မှာ နန်ဝူ မြို့စားမင်းသည် ချင်းယွင်ကျန်းရန် နှင့် ဆွေမျိုးဝမ်းကွဲ တော်စပ်သည်"

“ဟေ...”

ယဲ့ဖုန်း မြုပ်ကွက် တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်၏။

‘နန်ဝူ မြို့စားမင်းက ချင်းယွင်ကျန်းရန် နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။

ဒါဆိုရင် နန်ဝူမြို့တော်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ရှိနေနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေများ နန်ဝူမြို့တော် အဖွဲ့ထဲမှာ ရောပါလာရင် အခြေအနေက မလွယ်တော့ဘူး။

တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြရင် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၊ နီရှန်နန်းတော်၊ ဓားသိုင်းဂိုဏ်း နဲ့ ငှက်မွှေးတောင်ဂိုဏ်း တို့က တပည့်တွေက ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်တွေကို နိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး။’

“ဒီလိုလုပ်ကြမယ်... ကျန်တဲ့ တပည့်တွေပါ လိုက်သွားကြ... တကယ်လို့ နီရှန်နန်းတော် တို့ မြို့စားမင်းအိမ်တော် တို့က တပည့်တွေ မနိုင်တော့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် တဖက်က ပြိုင်ဘက်တွေက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရရင်... မင်းတို့ ဝင်ပြီး အစားထိုး တိုက်ခိုက်လိုက်”

ယဲ့ဖုန်း အစီအစဉ် ပြောင်းလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

တပည့်များလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

---

မိုင် (၃၀၀) အကွာရှိ နန်ဝူမြို့တော်ကား

အလျားအနံ မိုင် (၂၀) ခန့် ကျယ်ဝန်းသော မြို့ကြီး တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။

မြို့စားမင်းအိမ်တော် ခြံဝင်းအတွင်း၌...

လူငယ် (၉) ဦး တန်းစီ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် အနည်းဆုံး ချီစုစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ရှိကြပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် ခိုင်မာကာ မိမိတို့ အဆင့်တူများထဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့် ပိုင်မင်လု ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအို တစ်ဦး ရပ်နေသည်။

ထိုသူသည် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် နန်ဝူ မြို့စားမင်းကို ပြောလိုက်၏။

“ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကို ဒီအကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာတာပါ... အတွင်းစည်းတပည့် (၉) ယောက်လုံး ပွဲစဉ် (၉) ပွဲစလုံး အနိုင်ရပြီး လွင်ပြင်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရမယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်က အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်... ကိစ္စပြီးသွားရင် မြေပေါ်က ပစ္စည်းတွေ အားလုံး ခင်ဗျားတို့ ယူ... မြေအောက်က ပစ္စည်းတွေ အားလုံး ကျွန်တော်တို့ ယူမယ်”

ထိုအခါ၊ နန်ဝူ မြို့စားမင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး

“ဒါပေါ့ဗျာ... ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး... ဒီတစ်ခေါက် အကြီးအကဲ ခြောက်ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ပျော်ရွှင်စရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဖြစ်ပါစေဗျာ”

“ပျော်ရွှင်စရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဖြစ်ပါစေ”

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ခြောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

---

အကြီးအကဲ ငှက်ပြာသည် အရှိန်ကုန် ပျံသန်းနေသည်။

နာရီအနည်းငယ် ကြာသောအခါ...

သူသည် ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အဓိကကျွန်းကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေကာ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် မိုထျန်းလုံ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်၏။ ထို့နောက် တုန်လှုပ်ချောက်ခြားစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ကိစ္စကြီးပြီ... မြူခိုးဂိုဏ်းက ဆရာသခင်ယဲ့ က နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို လွယ်လွယ်လေး သတ်ပစ်လိုက်တယ်... သူက ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ခွန်အား ရှိတယ်လို့ သံသယဖြစ်ဖွယ် ရှိနေပါတယ်”

ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

မိုထျန်းလုံ၏ မျက်နှာထားကတော့ သိပ်မပြောင်းလဲပေ။

ကျန်ရှိသော မိုမင်ရှီ၊ နဂါးပြာဘုရင်၊ မဟာအကြီးအကဲ လေးဦးနှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း သတ္တမအဆင့်နှင့် အထက် အတွင်းစည်း အကြီးအကဲ အများအပြားတို့မှာမူ မယုံနိုင်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။

“ယဲ့ဖုန်းက... ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ဟုတ်လား”

“နောက်နေတာလား”

ဘယ်သူမှ မယုံနိုင်ကြပေ။

မိုထျန်းလုံ တစ်ဦးတည်းသာ မြူခိုးတောင်ထိပ် ရှိရာဘက်သို့ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ယဲ့ဖုန်း၏ မတ်မတ်ရပ်နေသော ပုံရိပ်သည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ထင်ဟပ်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားလေသည်။

“ဆရာသခင်ယဲ့က ရွေးချယ်ခံရသူ ဆိုတာနဲ့ တကယ် ထိုက်တန်ပါတယ်... သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းက တကယ်ကို မြန်ဆန်လွန်းတယ်”

သူ့အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံး သုသာန်တစပြင်လို တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

အားလုံး မိုထျန်းလုံကို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေမိကြသည်။

“ငါ နားကြားမှားတာလား... မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က ယဲ့ဖုန်းမှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် တိုက်ခိုက်စွမ်းရည် ရှိတယ်လို့ တကယ် ယုံကြည်နေတာလား”

“အဲ့လိုအရာမျိုး တကယ် ရှိနိုင်လို့လား”

လူတိုင်း ယုံရခက်နေကြသည်။

---

မိုထျန်းလုံက သူ့အပေါ် မျှော်လင့်ချက်တွေ ထားနေမှန်း ယဲ့ဖုန်း မသိရှာပေ။

ယခု အချိန်တွင် ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မြူခိုးတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ သူ့ရှေ့တွင် ဝက်ကြီးနှင့် မိကျောင်းကြီး၏ ဧရာမ အလောင်းကြီးများ ရှိနေသည်။ သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မမြင်ရသော ဖိအားများ ထုတ်လွှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဝိညာဉ်သွေး လွှဲပြောင်းခြင်း ကို သုံးစမ်း”

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်နှစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။ ရွှေနီရောင် အရှိန်အဝါများ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စီးဆင်းလာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဦးခေါင်းအရွယ်အစားခန့် ရှိသော သန့်စင်သည့် ဝိညာဉ်သွေးလုံးကြီး နှစ်လုံး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

“စွမ်းအားကြီးလိုက်တာ”

ဝိညာဉ်သွေးလုံးများထဲတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားပမာဏမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ယဲ့ဖုန်းသည် တောင်နှစ်လုံးကို မထားရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး လက်မောင်းများပင် တောင့်တင်းနေသည်။

“ဝုတ်...”

အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြားသည် ယဲ့ဖုန်း ဘေးတွင် ရပ်လျက် ခါးကို ခြေသည်းဖြင့် တို့ကာ၊ ဝက်ကြီး၏ ဝိညာဉ်သွေးလုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်၏။

“ကြည့်ရတာ မင်းက ဝက်နတ်ဆိုးရဲ့ ဝိညာဉ်သွေးနဲ့ ကိုက်ညီမယ့်ပုံပဲ... အောင်မြင်သွားရင် မင်းရဲ့ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအား အများကြီး တက်လာမှာ သေချာတယ်”

ဝိညာဉ်သွေးလုံးကို အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်နှင့် သူသည် ဟိန်းဟောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပူနွေးလာတော့၏။ အပူချိန် လျော့ကျစေရန် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် အပြေး လေ့ကျင့်နေရရှာသည်။

ကျန်ရှိနေသော မိကျောင်းကြီး၏ ဝိညာဉ်သွေးလုံးကိုမူ ယဲ့ဖုန်းသည် အခြား ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲများထံ ခွဲဝေပေးလိုက်၏။

သံလက်သည်း နဂါးလင်းယုန်၊ နှစ်တစ်ထောင် ထင်းရှူးပင်အို၊ ရွှေရောင် ရှဉ့်လေး၊ ရေပေါ်ဖြူ အင်မော်တယ် (၅) ပါး၊ မြေခွေးဖြူလေး စသည်တို့ အားလုံးသည် မိမိတို့၏ သွေးမျိုးဆက် အရည်အသွေး မြင့်တက်လာမှုကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

ထို့နောက် ယဲ့ဖုန်းသည် ကျန်ရှိနေသော ဧရာမ အလောင်းကြီး နှစ်ခုကို ကြည့်လိုက်၏။ အသားများကို နတ်ဆိုးသားရဲ အစာအဖြစ် ဖော်ဆောင်ရန် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

အရိုးများကိုမူ ယဲ့ဖုန်း ခုတ်ထစ်ပြီး သံရည်ကျိုမီးဖိုထဲသို့ ထည့်ကာ အဖြူရောင် လေးထောင့်တုံးများ အဖြစ် သန့်စင်လိုက်၏။ ၎င်းတို့သည် လက်နက်သွန်းလုပ်ရာတွင် အလွန် ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့နောက် ယဲ့ဖုန်းသည် အဆင့်မြင့် သံရည်ကျိုမီးဖိုကို (၅) မီတာ အမြင့်အထိ ကြီးထွားစေလိုက်ပြီး၊ အရိုးတုံး သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ထည့်ကာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၃၆) တုံး ပေါင်းထည့်ပြီး နေ့ဝက်ခန့်ကြာအောင် သန့်စင်လိုက်လေသည်။

---

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင်...၊

နေရောင်ခြည်သည် နေရာအနှံ့ ဖြာကျနေပြီး အရာအားလုံးကို လန်းဆန်းစေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ထွက်ခွာဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ”

ဒုတိယ မြို့စားမင်းသည် တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ယဲ့ဖုန်းကို ရိုသေစွာ ပြောလိုက်၏။

“ဒီတစ်ခေါက် ရှီလေ့ က အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သွားလိမ့်မယ်... လိုအပ်ရင် လူစားလဲခွင့် အာဏာ သူ့မှာ ရှိတယ်... ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိနေသေးလို့ မလိုက်တော့ဘူး”

ဟု ယဲ့ဖုန်းက အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ရှီလေ့ ရှေ့ထွက်လာပြီး သူ့နောက်တွင် ဟိုယွင်ကျဲ၊ မိုယင်နှင့် အခြား တပည့် တစ်ဒါဇင်ကျော် ပါဝင်သည်။

“အမ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ဒုတိယ မြို့စားမင်းသည် (၅) မီတာ မြင့်သော သံရည်ကျိုမီးဖိုကြီးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ ယဲ့ဖုန်းကို ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ ရှီလေ့နှင့် တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်ပြီး အခြားသူများနှင့် သွားရောက် ပူးပေါင်းလိုက်၏။ သို့နှင့်၊ မိုင်တစ်ရာကျော် ဝေးကွာသော သစ်မာလွင်ပြင် ဆီသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

အခန်း (၂၂၈) - အရိုးဖြူ ဓားဝင်္ကပါနှင့် တပည့်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်

~တပည့်များ အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြတော့၏။

ယဲ့ဖုန်း တစ်ယောက်တည်း တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

သူသည် တစ်ညလုံးနီးပါး အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသော သံရည်ကျိုမီးဖိုကို ကြည့်ရင်း ဝါးခနဲ သမ်းဝေလိုက်၏။ အနားယူတော့မည် ပြုစဉ် "ဒေါင်" ဟူသော အသံတစ်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

“ဂွမ်း”

မီးဖိုအဖုံး ပွင့်ထွက်သွားလေသည်။

မီးဖိုထဲမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လင်းလက်လာပြီး၊ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော အရိုးဓား (၉) လက်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ဓားတစ်လက်စီတွင် ထူးခြားသော ဝင်္ကပါ အင်းကွက်များ ရစ်ပတ်ထားပြီး တစ်လက်နှင့်တစ်လက် ထပ်နေကြသည်။

“အောင်မြင်သွားပြီဟေ့”

ယဲ့ဖုန်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခရီးစဉ်အပြီးတွင်၊ သူသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးရာနှင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပစ္စည်း အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့သည်။

ယခုတွင် လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပစ္စည်းအချို့၊ အရိုးဖြူ အတုံး သုံးပုံတစ်ပုံနှင့် အလယ်အလတ် အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကျော်ကို ဖော်ဆောင်ပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖုန်းသည် ဤ အရိုးဖြူ ဓားဝင်္ကပါအား အောင်မြင်စွာ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

အရိုးဓား (၉) လက်စလုံးသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဓားကိုးလက် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုထက် မလျော့နည်းပေ။

[ အရိုးဖြူ ဓားဝင်္ကပါ: အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် အစုံအလင် ]

[ လုပ်ဆောင်ချက်: ဓားအရိပ်များ၊ ဓားကိုးလက် ပေါင်းစည်းခြင်း ]

[ မှတ်ချက်: နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရှိသော အရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ထူးခြားသော ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်း ဝင်္ကပါများ ရေးထွင်းထားသည်။ ပိုင်ရှင်နှင့် ချိတ်ဆက်ပြီးပါက ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မခွဲခြားဘဲ စိတ်အာရုံဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ]

ယဲ့ဖုန်း အရိုးဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

“ဓားအရိပ်များ”

သူသည် အရိုးဓားကို ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် ဓားအရိပ် (၉) ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဘယ်ဟာက အစစ်၊ ဘယ်ဟာက အတု ဆိုတာ ခွဲခြားမရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

“ရွှပ်…”

ဓားအရိပ် (၉) ခုလုံး တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး တစစီ ကြေမွသွားပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပြသလိုက်လေသည်။

“ဓားကိုးလက် ပေါင်းစည်းခြင်း”

ယဲ့ဖုန်းသည် ကျန်ရှိသော အရိုးဓားများကို တစ်ပြိုင်နက် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ၊ ဓားအလင်းတန်းများ အားလုံး ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး (၁၀) မီတာခန့် ရှည်လျားသော ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက် အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ကို ထိုးခွင်းသွားလေသည်။ မီတာရာချီ ရှည်လျားသော ဓားချီကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အထက်မှ တိမ်တိုက်များကိုပင် ထက်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်သွားလေသည်။

“သူ့စွမ်းအားက ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ဓား လောက်တော့ မကြီးပေမဲ့၊ သိပ်တော့ မကွာလှဘူး”

ယဲ့ဖုန်း အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။

သူသည် အရိုးဖြူ ဓားဝင်္ကပါကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သံရည်ကျိုမီးဖိုကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

[ အဆင့်မြှင့်တင်မှု စွမ်းအင်: ၁၉.၃% ]

“အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ စွမ်းအင်က တော်တော် များတာပဲ”

ယဲ့ဖုန်း မှတ်ချက်ချလိုက်ပြီး ကောင်းကင်မေးမြန်းကြေးမုံကို ထုတ်ယူကာ အဝေးမှ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ကောင်းကင်ယံတွင်...

ဒုတိယ မြို့စားမင်းနှင့် ရှီလေ့တို့အဖွဲ့သည် အရှိန်ကုန် ပျံသန်းနေကြသည်။

“မိတ်ဆွေ ရှီလေ့... လာမယ့် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ ဒီမြို့စားမင်း ရွေးချယ်ထားတဲ့သူကို အရင် လွှတ်လိုက်ရင် ကောင်းမလား”

ဒုတိယ မြို့စားမင်းက ဘေးနားရှိ ရှီလေ့ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။

“ရပါတယ်”

ရှီလေ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေး မှာလိုက်တဲ့အတိုင်း... ခင်ဗျား ရွေးချယ်တဲ့သူ မနိုင်ရင်တော့ နောက်ပိုင်း ပွဲစဉ်တွေ အကုန်လုံးကို ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ယူပါရစေ”

“မိတ်ဆွေ ရှီလေ့က စိုးရိမ်လွန်းနေပါပြီဗျာ... ကျွန်တော်တို့လည်း မညံ့ပါဘူး”

ဟု ကြွက်သားအပြည့်နှင့် ယုံကြည်မှု ရှိပုံရသော လူငယ်တစ်ဦးက ဟားတိုက် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။

ထိုလူမှာ ဒုတိယ မြို့စားမင်း၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး ချီစုစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ရှိသည်။

“အင်း...ခင်ဗျားတို့ အရင်သွားကြ... အခြေအနေ ပုံမှန်အတိုင်းဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်းက (၄) ယောက်ပဲ လွှတ်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်”

ရှီလေ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

စီနီယာ အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက် အနေနှင့် သူ့မှာ အရည်အချင်း တစ်ခု ရှိသည်။

တည်ငြိမ်မှု။

ယဲ့ဖုန်းသည် ကောင်းကင်မေးမြန်းကြေးမုံမှတဆင့် စောင့်ကြည့်နေရင်း တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

“ရှီလေ့မှာ ပါရမီ သိပ်မရှိဘူး... သာမန်ပဲလို့ ထင်ရပေမဲ့၊ အဲ့ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ သူက ရင့်ကျက်ပြီး တည်ငြိမ်တာ... စီနီယာ အစ်ကိုကြီး နေရာနဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်ပါတယ်”

---

မိုင်ဆယ်ဂဏန်း ကျယ်ဝန်းသော တောအုပ် တစ်ခု အထက်တွင်...

ဒုတိယ မြို့စားမင်းသည် စောင့်ဆိုင်းနေသော နန်ဝူ မြို့စားမင်းနှင့် သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော မရင်းနှီးသည့် မီးခိုးရောင်ဝတ် အဘိုးအို တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“နန်ဝူ မြို့စားမင်း... နေကောင်းပါရဲ့လား”

ဒုတိယ မြို့စားမင်းက လက်သီးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“ဟွန်း... အပိုစကားတွေ ပြောမနေပါနဲ့... ကျုပ် စင်မြင့် ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ... ပြိုင်ပွဲ စလိုက်ကြရအောင်”

နန်ဝူ မြို့စားမင်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကို သပ်ရင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ (၃) မီတာ မြင့်မားပြီး အလျားအနံ မီတာ (၁၀၀) ခန့် ရှိသော ကျောက်စင်မြင့် တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်၏။

“ခင်ဗျားက ဒီလောက် လောနေမှတော့လည်း စလိုက်ကြတာပေါ့”

ဒုတိယ မြို့စားမင်းသည် သူ့လူများနှင့်အတူ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး စင်မြင့်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် နေရာယူလိုက်သည်။

နန်ဝူမြို့တော် ဘက်မှ မျက်ခုံးထူထူ မျက်လုံးတောက်တောက်နှင့် လူငယ်တစ်ဦး စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။

သူသည် ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပြင်းထန်သော ဓားချီများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာနေသည်။

“ကြည့်ရတာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက တပည့်နဲ့ တော်တော် တူတယ်... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းဝတ်စုံ မဝတ်ထားဘူး... တမင် ရုပ်ဖျက်ထားတာ ဖြစ်မယ်”

ဒုတိယ မြို့စားမင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ ကြွက်သားအပြည့်နှင့် လူငယ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ရန်လျို... မင်း ပထမဆုံးပွဲ ထွက်တိုက်လိုက်”

“ဟုတ်ကဲ့”

ရန်လျို သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ချီစုစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။

သို့သော် ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော လူငယ်မှာ အံ့သြပုံ မရဘဲ၊ ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။ ရန်လျိုကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ပေ။

“စမယ်”

နန်ဝူ မြို့စားမင်း ကြေညာလိုက်၏။

“ဟိတ်ယား…”

ဓားကိုင်လူငယ်သည် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ သူ၏ ချီစုစည်းခြင်း နဝမအဆင့် အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားချီများ ယှက်နွယ်ကာ အံ့သြဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ရန်လျို ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်သင်္ကေတများ ဖော်ထုတ်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အလင်းဒိုင်းကာ အလွှာများစွာ ဖန်တီးလိုက်၏။

“ခွမ်း…”

ရလဒ်ကတော့ ဆိုးရွားလှသည်။

ရန်လျို၏ အလင်းဒိုင်းကာများသည် စက္ကူကဲ့သို့ ကျိုးပဲ့လွယ်ကာ၊ ဓားကိုင်လူငယ်၏ ဓားချီများကြောင့် စုတ်ပြဲသွားလေသည်။ ထို့နောက် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ စင်မြင့်အောက်သို့ လွင့်စင်ကျသွားက၏။ ပါးစပ်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်ထွက်လာလေသည်။

“ရန်လျို”

ဒုတိယ မြို့စားမင်း အမြန် ပြေးသွားပြီး ထူမပေးလိုက်၏။ သူ့နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေသည်။

“ပြိုင်ဘက်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်ဆိုတာ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ”

မိုယင်က မျက်နှာထား မပျက်ဘဲ တီးတိုး ပြောလိုက်၏။

ဒုတိယ မြို့စားမင်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ဘယ်လို ဆက်လုပ်ကြမလဲ”

ရှီလေ့ ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

“ပြိုင်ဘက်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်ဆိုတာ သေချာသွားပြီဆိုတော့ ထပ်ပြီး စမ်းသပ်စရာ မလိုတော့ဘူး... ဒုတိယပွဲကို ကျွန်တော် တက်မယ်”

“ကျွန်မတို့ ပစ်မှတ်ထားခံနေရပြီ... သတိထားနော်”

ဟု မိုယင်က ရုတ်တရက် သတိပေးလိုက်ရာ ရှီလေ့နှင့် ဒုတိယ မြို့စားမင်း လန့်သွားကြသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ရှီလေ့ နားမလည်စွာ မေးလိုက်၏။

မိုယင်သည် ကျောက်စင်မြင့်ကို ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်၏။

“ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက လူတွေက ကျွန်မတို့ မြူခိုးဂိုဏ်း ဝင်ပါမယ် ဆိုတာ ကြိုသိနေပုံပဲ... ဒါကြောင့် စင်မြင့်ကို 'မြေလျှိုးမန္တန်' သုံးလို့ မရတဲ့ အထူးကျောက်တုံးတွေနဲ့ လုပ်ထားတာ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

နန်ဝူမြို့တော် ဘက်ခြမ်းတွင်...

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ခြောက် သည် မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

“ဟဲဟဲ... ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ့်ကို အမြော်အမြင် ရှိတာပဲ... မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်တွေ လာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိလို့ 'မြေလျှိုးမန္တန်' မသုံးနိုင်အောင် ကြိုတင် ကာကွယ်ခိုင်းထားတာ”

“ဉာဏ်ကြီးလိုက်တာဗျာ”

နန်ဝူ မြို့စားမင်းက မြှောက်ပင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

ဒါကို ကြားတော့ အကြီးအကဲ ခြောက် ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ရှီလေ့ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။

ရောက်သည်နှင့် သူ၏ ချီစုစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။

ပါရမီ သိပ်မရှိသော်လည်း ယဲ့ဖုန်း၏ ငွေကြေးသုံးစွဲမှု တိုက်စစ်အောက်တွင် ရှီလေ့သည်လည်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်ဆိုတာ ချီစုစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလား... ပျော့လိုက်တာ”

ဒုတိယမြောက် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ သူသည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ချီစုစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ ပထမလူလောက် မစွမ်းသော်လည်း မညံ့လှပေ။

“ဓားချက်ကို ကြည့်ထား”

နန်ဝူ မြို့စားမင်း အချက်ပေးလိုက်သည်နှင့် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်သည် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ ပြင်းထန်သော ဓားအလင်းတန်းများသည် မီတာဆယ်ဂဏန်း အကွာအဝေးကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ရှီလေ့ကို ခုတ်ပိုင်းရန် ဦးတည်လာသည်။

“ထန်း”

ဓားချီ ရုတ်တရက် ပျက်ပြယ်သွားသည်။

သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှီလေ့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လိပ်ခွံပုံစံ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ပျံဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း လိပ်နက်ကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အကာအကွယ် ဒိုင်းကာတစ်ခုက လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်၏ ဓားအလင်းတန်းများကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် ကာကွယ်လိုက်လေသည်။

ဒါက ပထမအဆင့် မန္တန် "မှော်လိပ်ခွံဒိုင်း" နှင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် "ဆန်းကြယ် လိပ်နက်ဒိုင်း" တို့ ဖြစ်ကြသည်။

“သူ့မှာ ကာကွယ်ရေး လက်နက်လည်း ပါသေးတာလား”

နန်ဝူ မြို့စားမင်း မျက်လုံး ပြူးသွားသည်။

“အရှက်မရှိလိုက်တာ”

ဒုတိယ မြို့စားမင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး နန်ဝူ မြို့စားမင်းကို ပြန်လည် လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

“ခင်ဗျားတို့က အပြင်လူ ခေါ်ထားတာကျတော့ ပိုပြီး အရှက်မရှိဘူး မဟုတ်လား”

“ပေါက်ကရတွေ... ငါတို့က ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်တွေကို ခေါ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး”

နန်ဝူ မြို့စားမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဗြောင်ငြင်းလိုက်ရာ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားသလို ဖြစ်သွားပြီး၊ အကြီးအကဲ ခြောက်၏ စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင်...၊

“ဒီ လိပ်ခွံက ဘာလို့ ဒီလောက် မာကျောနေရတာလဲ”

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်သည် ဓားဖြင့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ကာကွယ်ရေးကို လုံးဝ ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ရှီလေ့သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်သင်္ကေတ ရေးဆွဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“ငါက ကာကွယ်ရေး မန္တန်ရော ကာကွယ်ရေး လက်နက်ရော တစ်ပြိုင်နက် သုံးထားတာ... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေးက တစ်ဝက်တစ်ပျက် အသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲကိုတောင် တောင့်ခံနိုင်တယ်... မင်းလောက်ကို ဘာကြောက်ရမှာလဲ... လာစမ်းပါ... ခုတ်ကြည့်စမ်းပါ”

“ငါ မယုံဘူး”

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်သည် တစ်စက္ကန့်အတွင်း ဓားချက် (၁၈) ချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သော်လည်း၊ ရှီလေ့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင်ပင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများစု ကုန်ခမ်းသွားပြီး မောပန်းလာသည်။

အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် ရှီလေ့သည် လိပ်နက်ဒိုင်း နောက်ကွယ်မှနေ၍ "လေဝိညာဉ်ခြေလှမ်း" အား ဖော်ဆောင်ကာ ချက်ချင်း အနားကပ်သွားပြီး၊ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်ကို ဝင်ဆောင့်လိုက်ရာ သွေးအန်ပြီး စင်မြင့်အောက်သို့ လွင့်စင်ကျသွားလေသည်။

“ငါတို့ နိုင်ပြီဟေ့”

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ဘက်မှ ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြ၏။

နန်ဝူမြို့တော် ဘက်မှ လူများမှာမူ မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားကြလေသည်။