ရေခဲနှင့်မီးလျှံ ဝိညာဉ်အမြုတေများ၊ ချစ်စရာ ကလေးငယ်များ၏ မမျှော်လင့်ထားသော အဆင့်တက်လှမ်းမှု

လင်းထျန်းလုံသည် သစ်ပင်အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို စစ်ဆေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရန့်မြဲ့က နှင်းဝိညာဉ်သွေးဆိုးအိပ်မက်၏ အလောင်းကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ချီလာကာ အရေးတကြီး ညည်းတွားသံ ပေးလိုက်သည်။

“အရှင်... ဒီမြေခွေးအလောင်းက တစ်ခုခုမှားနေတယ်...”

‘ဟင်...’

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းလုံ၏ အကြည့်သည် မြေခွေးအလောင်းထံသို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားပြီး သေချာအာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ မူမမှန်မှုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အဖြူရောင် ရေခဲများ ရစ်ပတ်နေသည့် အမြီးနှင့် အပြာရောင်ဝိညာဉ်မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသည့် အမြီးနှစ်ချောင်းတို့ထံမှ အလွန်သိမ်မွေ့သော်လည်း သန့်စင်လွန်းသော ရေခဲနှင့်မီး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အကယ်၍ သူသည်သာ ပါရမီရှင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ဘဲ အာရုံခံနိုင်စွမ်း မမြင့်မားခဲ့ပါက ၎င်းကို သတိထားမိရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

“ဒါက... စွမ်းအင်အမြုတေများလား...”

လင်းထျန်းလုံ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ဓားလက်သည်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုထူးခြားသော အမြီးနှစ်ချောင်းကို အရင်းမှနေ၍ ဂရုတစိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

အမြီးများအား ဖြတ်တောက်လိုက်သော်လည်း သွေးထွက်လာခြင်းမရှိချေ။ ထိုအစား လင်းလက်တောက်ပလာပြီး အပြာရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်အလင်းများ ရောယှက်ကာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အစိုင်အခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်မှာ မြေခွေးအမြီးများ မဟုတ်တော့ဘဲ ချိုးငှက်ဥအရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး အတွင်းတွင် စွမ်းအင်အရည်များ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ကျောက်တုံးနှစ်တုံး ဖြစ်သွားလေသည်။

တစ်တုံးမှာ အေးစိမ့်စိမ့် အအေးဓာတ်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အခြားတစ်တုံးမှာ ပူနွေးသော အပူဓာတ်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

[ရေခဲဝိညာဉ်အမြုတေ]: သန့်စင်သော ရေခဲဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် အထူးကျောက်တုံး ဖြစ်သည်။ စုပ်ယူပြီးပါက ရေခဲဒြပ်စင်ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။

[ဝိညာဉ်မီးအမြုတေ]: သန့်စင်သော ငရဲမီးလျှံဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် အထူးကျောက်တုံး ဖြစ်သည်။ စုပ်ယူပြီးပါက မီးဒြပ်စင်ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။

“တစ်ကယ်ပဲ ဒါတွေဖြစ်နေတာကိုး...” လင်းထျန်းလုံ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ “ကြည့်ရတာ ဒါက သာမန်မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေတွေလို မဟုတ်ဘဲ မြေခွေးမိစ္ဆာရဲ့ စွမ်းအင်အနှစ်သာရကနေ ဖြစ်တည်လာပုံပဲ...”

အတွင်းမှ စွမ်းအင်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ပါရမီရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော သူ့အတွက် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပုံးထဲရေတစ်စက် ကျ‌သလောက်ပင် အသုံး၀င်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

“ရန့်မြဲ့နဲ့ ထျန်းပင်းတို့အတွက်ဆိုရင်တော့ ကွက်တိပဲ...”

ဤသို့ တွေးလိုက်မိစဉ်မှာပင် သစ်ပင်အိမ်ဘက်မှ အလွန်အရေးတကြီး တောင်းဆိုနေသော “အီး... အီး... ယား... ယား...” အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် တံခါးဘောင်ကို ဖက်တွယ်လျက် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးနှစ်တုံးကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမတို့၏ မျက်နှာလေးများတွင် မကြုံစဖူး လိုချင်တပ်မက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သွားရည်များပင် ကျလုမတတ် ဖြစ်နေကြသည်။

‘ဝံပုလွေဖေဖေ၊ မြန်မြန်၊ အဲဒီ အပြာရောင်လေး သမီးကိုပေး’

‘ဟိုခရမ်းရောင်လေး၊ ဒီဧကရီ အဲဒါကို လိုချင်တယ်’

ဧကရီနှစ်ပါးသည် စိတ်အာရုံထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေကြပြီး လက်တွေ့တွင်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အား ရှေ့သို့ကိုင်းကာ လက်သေးသေးလေးများဖြင့် အစွမ်းကုန် လှမ်းနေကြသည်။

လင်းထျန်းလုံ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ “ကလေးဆိုတာ တောက်ပတဲ့အရာတွေကို ကြိုက်တတ်ကြတာ သဘာဝပဲလား... သိပ်ပြီးအသုံးမဝင်ပေမယ့် သမီးလေးတွေ ဒီလောက်လိုချင်နေမှတော့...”

သူ၏စိတ်နှလုံးမှာ နူးညံ့သွားပြီး ဝံပုလွေလက်ဖဝါးကြီးဖြင့် ကျောက်တုံးနှစ်တုံးကိုကိုင်ကာ ကလေးငယ်နှစ်ဦးထံသို့ ဂရုတစိုက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဖေ... ဖေ... လိုချင်...” ရှောင်လန်က ရေခဲဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မပီကလာပီကလာဖြင့် စကားလုံးများကို ကြိုးစားပြောဆိုနေရှာသည်။

“ယား၊ ဖေ... လိုချင်” ရှောင်ယင်းမှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်မီးကျောက်တုံးဆီသို့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြနေတော့သည်။

သမီးတော်လေးများ၏ ချွဲနွဲ့ပြောဆိုနေသည့် အမူအရာများကေကာင့် လင်းထျန်းလုံ ငြင်းဆန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ “အေးပါ... အေးပါ... ရော့... ယူဆော့ကြ...”

သူသည် ကျောက်တုံးနှစ်တုံးကို သူမတို့ရှေ့မှ သားရေဖျာပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ချပေးလိုက်သည်။ ဤအရာများထဲမှ စွမ်းအင်မှာ နူးညံ့လွန်းသဖြင့် ကစားစရာအနေနှင့် ပေးလိုက်လျှင်လည်း အဆင်ပြေလောက်မည်ဟု သူတွေးလိုက်လေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖြစ်ပျက်သွားသည်များက လင်းထျန်းလုံကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သူတို့ခေါင်းလောက်နီးပါးကြီးသော ကျောက်တုံးများကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး “အာ... ဂလု...” ဟူသော အသံနှင့်အတူ အားရပါးရ ကိုက်စားလိုက်ကြသည်။

ကျောက်တုံးများ ပါးစပ်ထဲရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အလွန် သန့်စင်သော အပြာရောင်နှင့်ခရမ်းရောင် စွမ်းအင်စီးကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်သွားသည်။

“အီး”

“ယား”

လင်းထျန်းလုံ တားချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။

ချက်ချင်းဆိုသလို အပြာရောင်နှင့်ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် ကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တဖျတ်ဖျတ် းလက်လာပြီး သူတို့၏ သေးငယ်သောခန္ဓာကိုယ်များမှ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏အဆင့်များမှာလည်း ဒုံးပျံထွက်သကဲ့သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

[စနစ် အသိပေးချက် - သင့်မွေးစားသမီး “ရှောင်လန်” သည် ရေခဲဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် အဆင့် (၅) သို့ တိုးတက်သွားသည်]

[စနစ် အသိပေးချက် - သင့်မွေးစားသမီး “ရှောင်ယင်း” သည် ဝိညာဉ်မီးကျောက်တုံးကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် အဆင့် (၅) သို့ တိုးတက်သွားသည်]

ထိုမျှနှင့်မရပ်သေးဘဲ စွမ်းအင်များက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းလုံကို ပိုမိုတုန်လှုပ်စေသည်မှာ ကလေးငယ်နှစ်ဦးသည် စွမ်းအားများ ပြည့်ဝသွားပုံရပြီး အနှီးထုပ်များထဲမှ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြခြင်းကြောင့်ပင်။

ထို့နောက် သူ့ထံသို့ တရွေ့ရွေ့လျှောက်လာပြီး သူ၏ရှေ့ခြေထောက်များကိုဖက်ကာ ငွေရောင်တောက်နေသော အမွေးအမျှင်များအား သူတို့၏ ပါးပြင်လေးများနှင့် ချစ်စနိုးပွတ်သပ်လာကြသည်။

“ကျေးဇူး... တင်... ပါတယ်... ဖေဖေ”

နူးညံ့သော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ ဗလုံးဗထွေးမဟုတ်တော့ဘဲ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံနှစ်သံသည် လင်းထျန်းလုံ၏နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

လင်းထျန်းလုံ နေရာမှာတင် ကျောက်ရုပ် ဖြစ်သွားရသည်။

“နေပါဦး၊ သူတို့က... လမ်းလျှောက်တတ်သွားပြီလား... ပြီးတော့ စကားကို စာကြောင်းလိုက်တောင် ပြောတတ်သွားပြီလား၊ ဒီကျောက်တုံးတွေရဲ့ အာနိသင်က ဒီလောက်တောင် ကောင်းတယ်တဲ့လား”