ဝက်ဝံအသား စားသောက်ပွဲ ၊ ရန့်မြဲ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် မိစ္ဆာဧကရီ၏ လေးစားအားကျမှု

တောအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ခြင်းအခြေအနေထဲသို့ ပြန်လည်ကြရောက်သွားသည်။ သို့သော် ထူထဲသော သွေးနံ့နှင့် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကြွင်းအကျန်များက ခဏတာ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် ပါရမီရှင်အဆင့် တိုက်ပွဲကြီးကို သက်သေပြနေသည်။

မိစ္ဆာဧကရီရှောင်ယင်းသည် နှစ်ပိုင်းပြတ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော ဧရာမဝက်ဝံအလောင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးထဲ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်နေသည်။

“ဒါ... လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး...”

သူမ စိတ်ထဲမှ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒါက ကာကွယ်ရေးနဲ့ ခွန်အားမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ပါရမီရှင်အဆင့် တောင်ဖြိုဝက်ဝံရိုင်းလေ... အဆင့်တူတွေကြားမှာတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ သတ္တဝါကြီး... ဝံပုလွေဖေဖေက တကယ်ပဲ... လက်သည်းတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းလိုက်တာလား... ဒီတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က နည်းနည်း.. များလွန်းမနေဘူးလား...”

ယခုမှသာ သူမနှင့် ရှောင်လန်တို့သည် ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်မှုကြားမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်သတိဝင်လာကြသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ ရေခဲပြာရောင်နှင့်ခရမ်းရောင် မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလားတူ မယုံကြည်နိုင်မှုများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူတို့၏ အကြည့်များသည် တောင်တစ်လုံးပမာ ပုံနေသော... ဟင်းချက်စရာများဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဒါနဲ့...” ရှောင်ယင်း၏ အတွေးများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ဝက်ဝံရိုင်းကြီး သေသွားပြီဆိုတော့၊ ဆိုလိုတာက... ဝံပုလွေဖေဖေ ခုနကပြောတဲ့ ဝက်ဝံလက်ဖဝါးပေါင်း…”

မဖော်ပြနိုင်သော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုက သူမ၏ ထိတ်လန့်အံသြမှုကို ချက်ချင်း ဆေးကြောပစ်လိုက်သည်။

“...” ရှောင်လန် ပြန်မပြောသော်လည်း သူမ တံတွေးမြိုချလိုက်သည့် အမူအရာက အလားတူအတွေးများ ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောအုပ်ထဲတွင် ရန့်မြဲ့၊ ထျန်းပင်းနှင့် အမဲလိုက်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သော နှင်းဝံပုလွေအားလုံးသည် လင်းထျန်းလုံဘက်သို့ ဦးခေါင်းကို အလိုအလျောက် ညွှတ်လိုက်ကြပြီး လေးစားအားကျမှုနှင့် နာခံမှုအပြည့်ပါသော ညည်းတွားသံများကို ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ဘုရင်၏ စွမ်းအားသည် သူတို့နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သွားပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝက်ဝံရိုင်းကြီးကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သော ထိုအံ့မခန်း လက်သည်းချက်သည် ဝံပုလွေတိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သူ၏လက်သည်းများဖြင့် ဝက်ဝံရိုင်းကြီး၏ အဆူဖြိုးဆုံး နောက်ခြေထောက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော အသားများကို စားသုံး၍ ခုနက ကုန်ဆုံးသွားသော အားအင်များကို ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

သွေးများက သူ၏ ငွေဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များကို စွန်းထင်းသွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် အရိုင်းဆန်သာ ခန့်ညားမှုအနည်းငယ်ပင် တိုးပွားလာစေသည်။

“အင်း... စွမ်းအင်တွေ တကယ်ကြွယ်ဝတာပဲ... ထင်တဲ့အတိုင်း ပါရမီရှင်အဆင့်ဆိုတော့ အသားအရည်အသွေး အရင်က သားကောင်တွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်...”

သူစားသောက်ရင်းမှ သုံးသပ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို အရည်အသွေးမြင့် အပိုအာဟာရအဖြစ်သာ သဘောထားလေသည်။

ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသောက်ပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏စိတ်အာရုံကို သိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

[ စနစ် အသိပေးချက် - ပိုင်ရှင်သည် ပါရမီရှင်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ · တောင်ဖြိုဝက်ဝံရိုင်း (အဆင့် ၂၀) ကို အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ အတွေ့အကြုံ အမှတ်များစွာ ရရှိသည် ]

[ လုယူရရှိသော ပါရမီ - ဧရာမခွန်အားတိုတမ် (ခရမ်းရောင်) ]

[ အသိပေးချက် - ပါရမီ ဧရာမခွန်အားတိုတမ် (ခရမ်းရောင်)သည် အိမ်ရှင်၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် လုံး၀မကိုက်ညီသဖြင့် တိုက်ရိုက်စုပ်ယူ၍ မရနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ၎င်းကို ဝံပုလွေပြာသွေးမျိုးဆက် (ခရမ်းရောင်) မှ ဝါးမြိုပေါင်းစပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝံပုလွေပြာသွေးမျိုးဆက်၏ အာနိသင် တိုးမြှင့်ခံရသည်။ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး တိုးမြှင့်မှု (၄၀) ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ ]

“စုပ်ယူလို့ မရဘူးလား...” လင်းထျန်းလုံ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ “ဟုတ်သားပဲ... ငါက ဝံပုလွေလေ၊ ဝက်ဝံရဲ့ ခွန်အားတိုတမ်ကို ဘာလုပ်ဖို့လိုမှာလဲ... ဝံပုလွေပြာသွေးမျိုးဆက်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်တာက အကြီးမားဆုံး ရိတ်သိမ်းမှုပဲ! ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး (၄၀) ရာခိုင်နှုန်း တိုးတာက ခွန်အားတိုတမ်ထက်စာရင် တော်တော်လေး လက်တွေ့ကျတယ်”

စိတ်ကြည်နူးနေသော လင်းထျန်းလုံတစ်ယောက် ဝက်ဝံရိုင်းကြီး၏ ခေါင်းပိုင်းသို့ လျှောက်သွားပြီး ထက်မြက်သော လက်သည်းဖြင့် တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေးလံသော စွမ်းအားလှိုင်းများ ပါဝင်သည့် မြေကြီးကဲ့သို့ ဝါကျင့်ကျင့်အရောင် အမြုတေတစ်ခု ထွက်ကျလာသည်။

[ မိစ္ဆာအမြုတေ (တောင်ဖြိုဝက်ဝံရိုင်း) ] : စားသုံးပြီးနောက် အောက်ပါ ပါရမီများထဲမှ တစ်ခုကို နိုးထနိုင်ခြေ ရှိသည်။

[ခိုင်ခံ့သော အရေပါး (ခရမ်းရောင်) ၊ ရူးသွပ်စွာ ဝင်ဆောင့်ခြင်း (ခရမ်းရောင်) ၊ မြေခွဲလက်သည်း (ခရမ်းရောင်) ]

“ခရမ်းရောင်ပါရမီ သုံးခုလုံးက ကာကွယ်ရေးနဲ့ ခွန်အားဘက်ကို ယိမ်းနေတာပဲ...”

လင်းထျန်းလုံ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်၀င်စားမှု သိပ်မရှိတော့ပေ။

“ငါ့အတွက်တိုးတက်မှုက အကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ ငါ့ထက် ပိုလိုအပ်တဲ့သူကို ပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်”

သူ၏အကြည့်သည် ဝံပုလွေဝေါယာဉ်ကို သစ္စာရှိစွာ စောင့်ကြပ်နေသော ရန့်မြဲ့ထံသို့ ရောက်သွားသည်။

“ရန့်မြဲ့... ဒီကို လာခဲ့...” သူသည် မျိုးတူပဲ့တင်ထပ်သံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

ရန့်မြဲ့ ချက်ချင်းပြေးလာသည်။

“ဒီအမြုတေက မင်းအတွက်ဆုလာဘ်ပဲ... နောက်ဆိုရင် သူတို့ကို အစွမ်းကုန်ကာကွယ်ပေးရမယ်...”

လင်းထျန်းလုံသည် အမြုတေကို ရန့်မြဲ့ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး ဝေါယာဉ်ဘက်သို့ကြည့်ကာ အတွေးဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

ရန့်မြဲ့၏ ရေခဲပြာမျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် အလွန်၀မ်းသာသည့် အမူအရာမျိုးမပြဘဲ ခေါင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ ညွှတ်လိုက်ပြီး အလုံးစုံနာခံမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုကို ပြသသော ညည်းတွားသံနိမ့်နိမ့်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့အတွက် ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိသော အမြုတေကို ဂရုတစိုက်ကောက်ယူပြီး မျိုချလိုက်သည်။

ထျန်းပင်းသည် ဘေးမှ ကြည့်နေရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် လိုချင်တပ်မက်မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း ဘုရင်ကြီးအပေါ် ထားရှိသော သစ္စာစောင့်သိမှုဖြင့် ချက်ချင်းဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဘုရင်ကြီး၏ စီမံခန့်ခွဲမှု အားလုံးကို အပြည့်အ၀ယုံကြည်ထားသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် အခြားအကျိုးပြုသူများကိုလည်း မေ့လျော့ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် အဆူဖြိုးဆုံး ဝက်ဝံလက်ဖဝါး နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး သေချာသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော နှင်းဝံပုလွေ များကို ဤပါရမီရှင်အဆင့် အသားစားသောက်ပွဲကြီးတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲခွင့် ပြုလိုက်သည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုသည် စိတ်လှုပ်ရှားသော ဟိန်းသံများနှင့်အတူ အလောင်းကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး ဝက်ဝံအသားများကို စနစ်တကျ ခွဲဝေစာသောက်ကြတော့သည်။

သူတို့အတွက် ဤအရာသည် ရှားပါးပြီး အစွမ်းထက်သော အားဆေးတစ်လက်ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လင်းထျန်းလုံ အလုပ်စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် တောတွင်းရှင်သန်ရေး အတွေ့အကြုံကို အသုံးပြု၍ ဝက်ဝံရိုင်းကြီး၏ ထူထဲသော ခြေထောက်ရိုးများနှင့် နံရိုးများကို သုံးကာ ခိုင်ခံ့ပြီး ရိုးရှင်းသော မီးဖိုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပြန့်ပြူးသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို စဉ်းနှီတုံးအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထက်ရှလွန်းသော ဓားလက်သည်းများသည် ယခုအခါ အတိကျဆုံးသော စားဖိုမှူး၏ ဓားများဖြစ်လာပြီး ဝက်ဝံလက်ဖဝါးများကို စေ့စပ်သေချာစွာ ခုတ်ထစ်သန့်စင်လိုက်သည်။

မီးမွှေးပြီး ပြင်ဆင်ထားသော ဝက်ဝံလက်ဖဝါးများကို ကင်လိုက်သောအခါ (မြေပြင် အခြေအနေအရ ပေါင်းမည့်အစား ပိုမို လက်တွေ့ကျသော ကင်ခြင်းကို ပြောင်းလဲလိုက်ရသည်) ဝေါယာဉ်ထဲမှ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

“ဝံပုလွေဖေဖေ... သူ အတည်ကြီးလုပ်နေတာပဲ...”

ရှောင်လန်သည် ပါရမီရှင်အဆင့် စွမ်းအားများနှင့် ထူးချွန်စားဖိုမှူးကဲ့သို့ပုံစံဖြင့် ဟင်းချက်နေသော ဝံပုလွေဖေဖေကိုကြည့်ရင်း သူမ၏ရင်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များနှင့် ရွှင်မြူးနေသည့် ခံစားချက်များ ရောပြွမ်းနေသည်။ “အမဲလိုက်တာကနေ ချက်ပြုတ်တာအထိ... သူက အရမ်း ကျွမ်းကျင်လွန်းတယ်”

ရှောင်ယင်း၏စိတ်ထဲတွင်မူ မျှော်လင့်ချက်နှင့် အားကျမှုများသာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

“ဖေဖေ... အံ့သြစရာကြီး” ရှောင်လန်သည် မနေနိုင်ဘဲ အတွေးဖြင့် ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

ရှောင်ယင်းသည် ဘာစကားမှမပြောသော်လည်း သူမ၏ အဆက်မပြတ်လှုပ်ရှားနေသော နှာခေါင်းလေးနှင့် တောက်ပနေသော မျက်လုံးများက သူမပြောချင်သည့်စကားအား သက်သေပြနေသည်။

အသားကင်အနံ့ တဖြည်းဖြည်းပျံ့နှံ့လာပြီး ထင်းရှူးသားလောင်ကျွမ်းနံ့နှင့် ရောနှောကာ ဧကရီနှစ်ပါးလုံး၏ အရသာခံအာရုံများကို အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်နေတော့သည်။

အထူးသဖြင့် ရှောင်ယင်းသည် တံတွေးမျာ အဆက်မပြတ်မျိုချနေရကာ စားချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့သလို ခံစားနေရသည်။

သူတို့စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် အမြုတေမျိုချထားသော ရန့်မြဲ့ထံတွင် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုများဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ဆထက်တစ်ဆ ပိုမိုကြီးထွားလာသကဲ့သို့ရှိပြီး ကြွက်သားလိုင်းများမှာလည်း ပိုမိုပီပြင်လာသည်။

သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အအေးဓာတ်ထဲတွင် လေးလံမှုအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ စမ်းကြည့်သည့်အနေဖြင့် တစ်ချက်မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ အနီးနားရှိ မြေကွက်လပ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ခဲသွား‌တော့သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ယခင် အေးခဲဟိန်းသံထက် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ဧရိယာကျယ်ပြန့်လာခဲ့လေသည်။

လင်းထျန်းလု လှမ်းကြည့်ရင်း စူးစမ်းလိုက်သည်။

[ မျိုးနွယ် ] : နှင်းဝံပုလွေ ရန့်မြဲ့ (ဗီဇပြောင်းသွေးမျိုးဆက်)

[ အဆင့် ] : ၁၈ (ထူးချွန်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ)

[ အခြေအနေ ] : ချေဖျက်နေသည်၊ တည်ငြိမ်စွာ သန်မာလာနေသည်

[ ပါရမီများ ] : နှင်းဝံပုလွေသွေးမျိုးဆက် (အစိမ်း) ၊ ခိုင်ခံ့သော အရေပြား (ခရမ်းရောင်) ၊ ပေါင်းစပ်နေသည်

[ စွမ်းရည်များ ] : အေးခဲဟိန်းသံ (အစိမ်း) ၊ [ မြေခွဲလက်သည်း (ခရမ်းရောင်) (နားလည်သဘောပေါက်နေသည်) ] [ သုံးသပ်ချက် ] : မြေကြီးစွမ်းအား အမြုတေကို စုပ်ယူထားသော နှင်းဝံပုလွေသည် ကောင်းမွန်သော ဗီဇပုံစံပြောင်းလဲမှုကို ခံစားနေရပြီး ကာကွယ်ရေးနှင့်ခွန်အား သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်။

“အို... ပေါင်းစပ်မှုက ကောင်းမွန်နေတာပဲ” လင်းထျန်းလုံ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကြည့်ရတာ ဒီအမြုတေကို ပေးလိုက်တာ မှန်သွားပြီထင်တယ်...”

ယခုအချိန်တွင် ဝက်ဝံလက်ဖဝါးများမှာ ကျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။ အပြင်ဘက်တွင်ကျွတ်ရွပြီး အတွင်းသာ နူးညံ့နေကာ အဆီများ၀င်းလဲ့နေပြီး၊ အသားနံ့နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သင်းပျံ့စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် အနူးညံ့ဆုံး အစိတ်အပိုင်းများကို လက်သည်းဖြင့် ဂရုတစိုက် လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး နှစ်ပုံခွဲကာ အနည်းငယ်မှုတ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သမီးနှစ်ယောက်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဖေဖေ... သမီး စားတော့မယ်”

ကလေးငယ်နှစ်ဦးသည် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ပြီး စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပါးစပ်လေးများဟကာ ကိုက်လိုက်ကြသည်။

အသားသည် နူးညံ့အိစက်ပြီး အရသာရှိလွန်းလှသည်။ ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါးစပ်ထဲတွင် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းကျေနပ်အားရမှုကို ပေးစွမ်းလိုက်သည်။

“ဝါး...” ရှောင်ယင်းမှာ တစ်ချက်ကိုက်ကြည့်ပြီးနောက် မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး အရိုးရှင်းဆုံး ချီးကျူးစကားမှလွဲ၍ အရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားတော့သည်။ “အရမ်းစားကောင်းတာပဲ...”

ပုံမှန်အားဖြင့် အေးစက်စက်နိုင်သော ရှောင်လန်ပင်လျှင် စိတ်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

“ဝံပုလွေဖေဖေမှာ ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးလည်း ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး”

ထိုအရာသည် ယခုအချိန်တွင် ဧကရီနှစ်ပါးလုံး၏ နှလုံးသားထဲမှ တူညီသော အတွေးပင် ဖြစ်သည်။