အခန်း (၁၃၇)

၇၀ ခုနှစ်က မုဆိုးမလေး

အပိုင်း ၁၃၇

"လုယွီ..." ကျန်းနျန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် သူမက သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်ဖက်လိုက်သည်။ သူက မတ်မတ်ရပ်လျက် သူမကို တင်းတင်းဖက်ထားပြီး ဆံပင်များကို နမ်းကာ အက်ရှသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ် ပြန်ရောက်တာနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ လျှောက်လွှာ ချက်ချင်း တင်လိုက်မယ်။ မင်း ဒီမှာ စောင့်နေပါ။ ကိုယ် ကောမိန်ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ် ယူထားတယ်၊ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်။"

သူသည် သူမကို မှာစရာရှိသည်များကို အချိန်အတော်ကြာ မှာကြားနေမိသည်။

ရုတ်တရက် ကျန်းနျန်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လုယွီ၏ ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးများကို သိုင်းဖက်လိုက်သည်။ သူမသည် ခြေဖျားလေးထောက်ကာ သူ့ကို နမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အရပ်ပုလွန်းသဖြင့် သူ၏ မေးစေ့နားကိုသာ ရောက်သည်။

လုယွီက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသောအသံမှာ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဟိန်းထွက်လာသည်။ သူသည် သူ၏ လက်ဖဝါးကြီးဖြင့် ကျန်းနျန်၏ လည်ပင်းနောက်ကို ထိန်းကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို ရှာဖွေကာ ဦးဆောင်၍ နမ်းလိုက်တော့သည်။

သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ နူးညံ့သော်လည်း ပြတ်သားသော အနမ်းတစ်ခုဖြင့် ဆုံစည်းသွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာလည်း နောက်ခံကားချပ်တစ်ခုအလား ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ကျန်းနျန်မှာ နွေးထွေးမှုနှင့် စိတ်အေးချမ်းမှုတို့ ရုတ်တရက် လွှမ်းမိုးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးခုန်သံများမှာလည်း မြန်ဆန်နေသည်။ လုယွီ၏ အနမ်းမှာ နူးညံ့သော်လည်း ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် အပြည့်ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ မယိမ်းယိုင်သော ထောက်ပံ့မှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့အတွက် နှုတ်ဆိတ်နေသော ကတိတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ မခွဲချင်ခွာချင်နှင့် လူချင်းခွာလိုက်ကြပြီး အသက်ရှူပင် မမှန်နိုင်သော်လည်း ပြုံးနေကြသည်။ လုယွီက သူမကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသွားပြီး သူ၏လက်မဖြင့် သူမ၏ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်နော်" သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ့်ဘက်က အဆင်ပြေတာနဲ့ မင်းဆီကို ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်။"

ကျန်းနျန်က ခေါင်းညိတ်ပြရာ သူမ၏မျက်ဝန်းများမှာ ခံစားချက်များကြောင့် တောက်ပနေသည်။ " ကျွန်မ ဂရုစိုက်ပါ့မယ်။ ရှင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါဦး။"

နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တစိမ့်စိမ့် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လုယွီမှာ နောက်ဆုံးတွင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ကိုယ်ဟန်ကြီးမှာ စည်ကားလှသော လမ်းမများကြားတွင် မကြာမီပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ကျန်းနျန်မှာ လုယွီ ပုံရိပ်ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ လိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူမ၏ရင်ထဲတွင် လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့ ရောနေလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းနျန်မှာ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ ရောနေသော ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ခဏတာ ခွဲခွာရမည်ကို သူမသိသော်လည်း လုယွီ၏ စကားများနှင့် သူတို့၏ အနမ်းများက သူတို့၏ သံယောဇဉ်မှာ ခိုင်မာပြီး မည်သည့်အရာကမျှ ဖျက်ဆီး၍မရကြောင်း သူမကို စိတ်ချလက်ချ ရှိစေခဲ့သည်။ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်နိုးကြားလာသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် သူမသည် ဘဝသစ်တွင် အခြေချရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး ပြန်ဆုံစည်းမည့်နေ့ကိုလည်း စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်နေတော့သည်။

လုယွီနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းနျန်သည် ကောမိန်နောက်သို့ လိုက်ပါကာ နိုင်ငံပိုင် ပန်းထိုးဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယွမ်မြို့ရှိ နိုင်ငံပိုင် ပန်းထိုးဆိုင်မှာ ယခင်ဆိုင်ထက် ပိုကြီးမားပြီး ထင်ရှားကျော်ကြားလှသည်။ ကျန်းနျန် ကောမိန်နှင့်အတူ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကောင်တာတွင် ရပ်နေသော သူမနှင့် ရွယ်တူခန့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ နားရွက်အထိတိုသော ဆံပင်တိုလေးနှင့် တောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိပြီး ပါးစပ်နားတွင် မှဲ့တစ်လုံးရှိရာ အလွန်ပင် အရည်အချင်းရှိပုံ ပေါက်နေသည်။

ကောမိန်က သူမကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ "ဒါကတော့ စုနတဲ့၊ ငါတို့ဆိုင်ရဲ့ ဧည့်ကြိုပေါ့။ သူမက ဖောက်သည်တွေကို ကြိုဆိုတာ၊ ပန်းထိုးဒီဇိုင်းတွေကို ရှင်းပြတာနဲ့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်လုံး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်အောင် လုပ်ရတဲ့ တာဝန်တွေကို ယူထားရတာ။ ဖောက်သည်တွေ ဆိုင်ထဲဝင်လာရင် စိတ်ချမ်းသာပြီး သက်တောင့်သက်သာဖြစ်အောင် သူမက စီစဉ်ပေးတာပေါ့။"

ကျန်းနျန်က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်မ ကျန်းနျန်ပါ။"

စုန၏ အပြုံးမှာ နွေးထွေးပြီး ဖော်ရွေလှသည်။ ကောမိန်က ကျန်းနျန်ကို စုနနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါကတော့ ငါတို့ရဲ့ ပန်းထိုးပညာရှင်အသစ် ကျန်းနျန်ပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး သူမက ငါတို့နဲ့အတူ အလုပ်လုပ်မှာ။”

ကျန်းနျန် စိတ်ထင်လို့ပဲလားမသိသော်လည်း ကောမိန်က သူမအမည်ကို ပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင် စုန၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်ကို အထင်အရှား မြင်လိုက်ရသည်။

မိတ်ဆက်ပြီးနောက် ကောမိန်က ကျန်းနျန်ကို ဘေးသို့ ခေါ်ထုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဒါရိုက်တာဆီ တင်ပေးပြီးပြီ။ စိစစ်ပြီး အတည်ပြုချက်ရသွားပြီဆိုတော့ မင်း ချက်ချင်း အလုပ်စလုပ်လို့ရတယ်။"

အရာအားလုံး ဤမျှ မြန်ဆန်နေသည့်အတွက် ကျန်းနျန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ။"

ပန်းထိုးဆိုင်မှာ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ အပြင်ဘက်တွင် စားပွဲ သုံးလုံးနှင့် ခုံတန်းရှည်များ ရှိပြီး ကောင်တာဘေးတွင် "နိုင်ငံပိုင် ပန်းထိုးဆိုင်" ဟု စာတန်းထိုးထားသည့် လိုက်ကာဖြင့် ခြားထားသော နေရာတစ်ခု ရှိသည်။ ကောမိန်က သူမကို အတွင်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အတွင်းပိုင်းမှာလည်း အတော်ပင် ကြီးမားပြီး ပန်းထိုးဘောင် ငါးခုကို သက်တောင့်သက်သာ ထားရှိနိုင်သည်။ နံရံတွင် ပန်းထိုးအထည်များနှင့် ပန်းထိုးဘောင်များ ထည့်ထားသည့် ဗီရို နှစ်တန်း ရှိသည်။

အတွင်းရှိ လူငါးဦးမှာ အပြင်ဘက်မှ စကားသံများကို ကြားရသဖြင့် ကောမိန်နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော ကျန်းနျန်ကို လှမ်းကြည့်ကြသည်။ ကျန်းနျန် လူတိုင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူတို့ထဲမှ သုံးဦးက ပြန်ပြုံးပြသော်လည်း နှစ်ဦးမှာမူ အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့်သာ ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏ ပန်းထိုးအလုပ်ကိုသာ ဆက်လုပ်နေကြသည်။

ကျန်းနျန်ကတော့ ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ပါ။

ကောမိန်က လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ ခဏလောက် အလုပ်နားကြပါဦး။ ကျွန်မ လူတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်လို့။”

ထိုလူငါးဦးမှာ အလုပ်များကို ခေတ္တရပ်နားကာ ကောမိန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူမက "ဒါကတော့ ကျန်းနျန်ပဲ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပန်းထိုးပညာရှင်အသစ်ပေါ့။ ဒီနေ့ကစပြီး အားလုံး အတူတူ အလုပ်လုပ်ကြရမယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆွေးနွေးတာတွေ၊ သင်ယူတာတွေလည်း လုပ်ကြပေါ့"

ကောမိန်က ဆိုင်၏ စည်းကမ်းအချို့ကို ရှင်းပြပြီးနောက် ပန်းထိုးပညာရှင် ငါးဦးကို ကျန်းနျန်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

အရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော ပန်းထိုးပညာရှင်မှာ ယွီရှဖြစ်ပြီး သူမမှာ ကျိုက်ဖေးဖေးနှင့် ရွယ်တူခန့် ရှိသည်။ သူမက ဖော်ရွေပြီး ကျန်းနျန်ကို ပြုံးပြကာ စကားအနည်းငယ် ဆိုသည်။ သူမဘေးရှိ ပန်းထိုးပညာရှင်မှာ တုန်းရှု့ဖြစ်ပြီး ယွီရှထက် နှစ်အနည်းငယ် ငယ်ပုံရသည်။ သူမသည် ကျန်းနျန်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ဘာစကားမျှ မပြောဘဲ အလုပ်ကိုသာ ပြန်လုပ်နေသည်။

ကျန်းနျန် ယဉ်ကျေးစွာ စကားတုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း ထိုမိတ်ဆက်မှုများတွင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။

အနောက်ဘက်တွင်မူ ကျားယွမ်ရှိပြီး သူမမှာလည်း တုန်းရှု့ကဲ့သို့ပင် ကျန်းနျန်ကို တစ်ချက်သာကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး အလုပ်ပြန်လုပ်ခဲ့သည်။ ကျန်နှစ်ဦးမှာ ရှု့ရွှယ်နှင့် ဖန်ရှန်းတို့ဖြစ်ပြီး သူတို့က ကျန်းနျန်ကို ပြုံးပြသော်လည်း စကားသိပ်မပြောကြပေ။

ကောမိန် ပြောလိုက်သည်။ "ငါက အမြဲတမ်း မျှမျှတတ လုပ်ဆောင်သူပါ။ အားလုံးရဲ့ အရည်အချင်းက ဘာလဲဆိုတာ သက်သေပြပါလိမ့်မယ်။ ကျန်းနျန်ကို ဒီခေါ်လာတာက ကျွန်မတို့ဆိုင် တိုးတက်ဖို့အတွက် သူမက ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်လို့ပဲ။ မနေ့က ဒါရိုက်တာနဲ့ တခြားလူတွေ နိုင်ငံခြားဖောက်သည်တွေအတွက် အပြစ်အနာအဆာကင်းရမယ့် ပန်းထိုးဒီဇိုင်း နှစ်ခုအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ်။ ဒီဇိုင်းတစ်ခုကိုတော့ အစ်မတုန်းကို တာဝန်ပေးမယ်၊ နောက်တစ်ခုကိုတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပညာရှင်အသစ် ကျန်းနျန်ကို တာဝန်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ငါးဦးစလုံးမှာ လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့် သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကျန်းနျန်ကို လှမ်းကြည့်ခဲ့ကြသည်။

ကျန်းနျန် - .....

ကျန်းနျန်ကတော့ ကောမိန်ကို ပြောစရာ စကားမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

'အစ်မကောရယ် အစ်မ ကျွန်မကို အစကတည်းက အဓိကတာဝန်ကြီး ပေးလိုက်တော့ အားလုံးရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်သလိုပဲ။'

Dong Shu frowned deeply, clearly displeased, and even Yu Xia seemed unhappy. Jia Yuan, who was leaning against the window, sneered, and did not give Ge Mei and Jiang Nian any face at all. Jiang Nian frowned slightly, and vaguely realized that something was wrong in this embroidery shop.

တုန်းရှု့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသလို ယွီရှမှာလည်း ပျော်ရွှင်ပုံမရပေ။ ပြတင်းပေါက်နားတွင် မှီထိုင်နေသော ကျားယွမ်ကမူ ကောမိန်နှင့် ကျန်းနျန် မျက်နှာကိုမထောက်ဘဲ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ ကျန်းနျန်လည်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး ဤပန်းထိုးဆိုင်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

အနောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော ရှု့ရွှယ်နှင့် ဖန်ရှန်းတို့မှာ ဘာမှမပြောသော်လည်း ကျန်းနျန်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ကောမိန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ လေသံမှာလည်း တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ "အားလုံး အလုပ်ဆက်လုပ်ကြပါ။ ကျန်းနျန် နေရာအနှံ့ ရင်းနှီးသွားအောင် ကျွန်မ အိပ်ဆောင်ကို ခေါ်သွားလိုက်ဦးမယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းနျန်ကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် စုနက နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ "ဒါရိုက်တာကော။"

ကောမိန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျန်းနျန်ကို အပြင်သို့ ခေါ်သွားသည်။ အိပ်ဆောင်ကို စောစောက မြင်ခဲ့ပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ကောမိန် တစ်ခုခု ပြောစရာရှိသည်ကို ကျန်းနျန် သိလိုက်သည်။

လမ်းလျှောက်နေစဉ်တွင် ကောမိန်၏ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော ပုံစံအား တွေ့ရသည်။ ကျန်းနျန်က နှုတ်ခမ်းကို စေ့ထားပြီး မေးလိုက်သည်။ "အစ်မ ဒီကိုရောက်ကတည်းက အရာအားလုံးက ခက်ခဲနေခဲ့တာလား။"

ကောမိန်က ခါးသက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက တော်တော်ပါးနပ်တယ်ဆိုတာ ငါ စတွေ့ကတည်းက သိသားပဲ။ အရာရာကို တစ်ချက်ကြည့်တာနဲ့တင် မြင်နိုင်တယ်။"

ကျန်းနျန် စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုး ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ထိုကဲ့သို့ ကိစ္စများတွင် အကဲခတ်မြန်သော်လည်း ခံစားချက်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ အတော်ပင် နှေးကွေးသူဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် လုယွီနှင့် ပတ်သက်လျှင်ပေါ့။ လုယွီသာ ဆေးရုံတွင် အားလုံးကို ဖွင့်မပြောခဲ့လျှင် သူမ၏ ခံစားချက်ကို သူမကိုယ်တိုင် သိမည်မဟုတ်ပေ။

သူမက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျားယွမ်က ကျွန်မအပေါ် အတော်လေး ရန်လိုပုံရတယ်။"

ကောမိန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "မင်းအပေါ်တင် မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့အပေါ်လည်း သူက ရန်လိုတာ။ ငါတို့ အရင်နေရာက ဒီယွမ်မြို့နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရဘူး။ အားလုံးက ရဲဘော်ရဲဘက်တွေ ဆိုပေမယ့် ပန်းထိုးပညာရှင်တွေက ငါ့လို ဒါရိုက်တာတစ်ယောက်ထက် ပိုပြီး အရေးပါကြတယ်။ ဒါရိုက်တာဆိုတာ အရည်အချင်းရှိသူနဲ့ အစားထိုးလို့ ရပေမယ့် ကျွမ်းကျင်တဲ့ ပန်းထိုးပညာရှင်ကိုတော့ ရှာဖို့ ခက်တယ်။ ယွမ်မြို့ရဲ့ နိုင်ငံပိုင် ပန်းထိုးဆိုင်က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နိုင်ငံခြားဖောက်သည်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းလာပြီ။ အခုက အကြီးအကျယ် မဟုတ်သေးပေမယ့် နောက်နှစ်အနည်းငယ်ဆိုရင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ပန်းထိုးပညာရှင်တွေက မရှိမဖြစ်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ဖြစ်နေတော့ ငါက ဒါရိုက်တာ ဖြစ်နေပေမယ့် သူတို့ကို လိုက်လျောနေရတယ်။"

ကျန်းနျန် ကောမိန်ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်အတွင်း ကောမိန်၏ ဆံပင်များမှာ ပို၍ ဖြူလာပြီး အရင်ကထက်ပင် အတော်လေး လူက ပိန်ချောင်သွားသည်။

ကောမိန်က ကျန်းနျန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောသည်။ "ကျန်းနျန်၊ မင်းကို အခုလို ခက်ခဲတဲ့ အနေအထားထဲ တွန်းပို့မိတဲ့အတွက် ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာ မင်းက ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲ။ မင်းရဲ့ ပန်းထိုးအရည်အချင်းက တုန်းရှု့ထက် သာလွန်နေသရွေ့ ငါ အလုပ်ရုံထဲမှာ အလေးအနက်ထားခြင်း ခံရလိမ့်မယ်၊ သူတို့လည်း မင်းကို အထင်မသေးရဲတော့ဘူး။ ဒီဆိုင်က အရည်အချင်းကိုပဲ အဓိကထားတာ။ မင်းရဲ့ လက်ရာကို မြင်ရင် သူတို့ မင်းကို အမြင်သစ်နဲ့ ကြည့်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

သူမ ကျန်းနျန်ကို လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အိုစာနေသော်လည်း မျက်ဝန်းများမှာမူ ပြတ်သားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ "ခက်ခဲမှုတွေကို ငါတို့ အတူတူ ရင်ဆိုင်ကြရအောင်။”

ကျန်းနျန်က ကောမိန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်မက အစ်မရဲ့ အားကိုးရာဖြစ်နေမှတော့ ဒီအလုပ်ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။ အစ်မကို စိတ်မပျက်စေရပါဘူး။"

၎င်းမှာ ကောမိန်၏ ကျေးဇူးကို ဆပ်ခြင်းဖြစ်သလို သူမကိုယ်သူမ သက်သေပြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဤနိုင်ငံပိုင် ပန်းထိုးဆိုင်မှာ အရင်က အသေးစားဆိုင်လေးနှင့် မတူပေ။ ၎င်းမှာ တကယ့် စစ်မြေပြင်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းနျန်နှင့် ကောမိန်တို့သည် အပြင်ဘက်တွင် ခေတ္တလမ်းလျှောက်ရင်း ဆိုင်အတွင်းရှိ လူများ၏ နောက်ခံအကြောင်းများကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ခဏအကြာတွင် သူတို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ကောမိန်က ပန်းထိုးအထည်များကို စစ်ဆေးရန် အထည်စက်ရုံသို့ သွားခဲ့ပြီး ကျန်းနျန်မှာမူ ဆိုင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် စုနက နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ "ရဲဘော်ကျန်း၊ ပြန်လာပြီလား။"

ကျန်းနျန် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့။"

ရာသီဥတုက အေးနေသေးသဖြင့် ဆိုင်ထဲတွင် မီးဖိုတစ်ခုဖြင့် အနွေးဓာတ်ပေးထားသည်။ ကျန်းနျန်သည် မီးဖိုဘေးတွင် လက်ကို အနွေးဓာတ်ယူရင်း လိုက်ကာခြားထားသော နေရာအတွင်းမှ ကျားယွမ်၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "သူမက မြည်းလား မြင်းလားဆိုတာတော့ အားလုံးရှေ့မှာ တွေ့ရမှာပေါ့။ ပန်းထိုးတာကိုသာ အမှားအယွင်းလုပ်ရင်တော့ ဒါရိုက်တာလည်း အထုပ်ပြင်ပြီး ထွက်သွားရုံပဲ ရှိတော့မယ်။"

တုန်းရှု့ကလည်း ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်ကို သူ့ကို ချက်ချင်းပေးလိုက်တာ ဒါရိုက်တာကောက ငါတို့ကို အထင်သေးတာပဲ။ ဒီကျန်းနျန်ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်က ဘယ်လောက်တောင် တော်လို့လဲဆိုတာ ငါလည်း သိချင်သေးတယ်။ သူမသာ အလုပ်ပျက်ရင်တော့ ဒါရိုက်တာကော ငိုဖို့နေရာတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"

ဖန်ရှန်းကလည်း ၀င်ပြောခဲ့သည်။ "ဒီပန်းထိုးသမားလေးက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက် တော်လို့လား။ အစ်မယွီတို့၊ အစ်မတုန်းတို့နဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား။"

ဤဆိုင်တွင် အတော်ဆုံး ပန်းထိုးပညာရှင်များမှာ ယွီရှနှင့် တုန်းရှု့တို့ ဖြစ်သည်။ ယွီရှမှာ အသက်ငါးဆယ်ဝန်းကျင်ရှိပြီး အသက်အကြီးဆုံးနှင့် အရည်အချင်းအရှိဆုံး ဖြစ်သည်။ တုန်းရှု့မှာ သူမထက် နှစ်အနည်းငယ် ငယ်ပြီး သူမ၏ ပန်းထိုးဟန်မှာမူ ပို၍ ထက်မြက်သော ပုံစံရှိသည်။ ကောမိန်နှင့် စကားပြောခဲ့ရာမှ တုန်းရှု့နှင့် ကျားယွမ်တို့မှာ ကောမိန်ကို အနားမကပ်ဆုံးသူများဖြစ်ကြောင်း ကျန်းနျန် သိခဲ့ရသည်။

တုန်းရှု့မှာ ကျောက်သားကဲ့သို့ မာကျောထက်မြက်သော စရိုက်ရှိသည်။ ယွီရှမှာမူ အပြင်ပန်းတွင် နူးညံ့ပုံရသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသူဖြစ်သည်။ အခက်ခဲဆုံးမှာ ကျားယွမ်ဖြစ်ပြီး သူမက သူမ၏ ချမ်းသာပြီး သြဇာရှိသော ယောက္ခမများကို အားကိုးကာ အထည်စက်ရုံနှင့် အလုပ်ရုံထဲတွင် မကြာခဏ အာဏာပြလေ့ရှိသည်။

ကျန်းနျန်က ကျားယွမ်ကို "အာဏာရနေတဲ့ လူဖျင်းတစ်ယောက်" ဟု စိတ်ထဲမှ အမည်တပ်လိုက်မိသည်။

စုနက မီးဖိုဘေးတွင် အေးဆေးစွာ အနွေးဓာတ်ယူနေပြီး အထဲက စကားသံများကို ဂရုမစိုက်သည့် ကျန်းနျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းနျန် စုနကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ စုနမှာ အသိပြန်ဝင်လာပြီး အားနာသလို ပြုံးပြလိုက်သည်။

ကျန်းနျန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်ပြလိုက်ရာ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးအရိပ်အယောင်လေး ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

တုန်းရှု့နှင့် အခြားသူများမှာ သူမကြားအောင် တမင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောနေကြခြင်းဖြစ်မှန်း သူမ သိသည်။ သူမ ဝင်လာစဉ် စုနက နှုတ်ဆက်လိုက်သဖြင့် သူတို့ ကြားခဲ့ကြမည်ဖြစ်သည်။

လိုက်ကာခြားထားသော နေရာမှ ကျားယွမ်၏ အသံများ ကြိုကြားကြိုကြား ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းနျန်က ဂရုမစိုက်ပါ။ လက်များ နွေးသွားသောအခါ သူမသည် လိုက်ကာခြားထားသော နေရာအတွင်းသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဖန်ရှန်းနှင့် ရှု့ရွှယ်တို့က သူမကို မော့ကြည့်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးပြကြသည်။

ကျားယွမ်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာကောက နင့်ကို ဘာလို့ ဒီခေါ်လာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် နားမလည်ဘူး။ နင်က ဒါရိုက်တာကောရဲ့ ဆွေမျိုးဖြစ်ပြီး အသိနဲ့ ဝင်လာတာလား။"

တုန်းရှု့ကလည်း ထပ်ပြောခဲ့သည်။ "ငါတို့ဆိုင်က အရည်အချင်းကိုပဲ ကြည့်တာ။ အသိနဲ့ ဝင်လာရင်တောင် အရည်အချင်းမရှိရင်တော့ ကန်ထုတ်ခံရမှာပဲ။"

ယွီရှကမူ ပြောလိုက်သည်။ "ကဲပါ... အားလုံး ဆိုင်တူထဲမှာ အတူတူ အလုပ်လုပ်ကြရမှာပဲ၊ ဖော်ဖော်ရွေရွေ နေကြတာပေါ့။" ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ကျန်းနျန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ ပြောတာတွေကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ မင်းကို အရေးကြီးတဲ့ အလုပ် ချက်ချင်း ပေးလိုက်လို့ သူတို့ စိတ်တိုနေကြတာလည်း သဘာဝပါပဲ။ မင်းရဲ့ တကယ့်အရည်အချင်းကိုသာ သူတို့ကို ပြလိုက်ပါ။"

ကျန်းနျန် ယွီရှကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမမျက်နှာတွင် အပြုံးရှိနေသော်လည်း မျက်ဝန်းထဲမှ လှောင်ပြောင်မှုကို ကျန်းနျန် မလွတ်တမ်း မြင်လိုက်သည်။

ယွီရှမှာ 'ဂွမ်းထဲကအပ်' ကဲ့သို့ လူစားမျိုးဖြစ်ကြောင်း ကောမိန် ပြောခဲ့သည်မှာ မှန်နေသည်။ သူမ၏ နူးညံ့ပုံရသော စကားများမှာ အဆိပ်ပါနေပြီး လူကောင်းလုပ်ရင်း ကျန်းနျန်ကို ချောက်ထဲတွန်းပို့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းနျန်မှာမူ ပွင့်လင်းပြီး ကောက်ကျစ်မှုနည်းသော တုန်းရှု့နှင့်သာ ပို၍ ဆက်ဆံချင်သည်။