အခန်း (၁၀၅)
Vol. 7 Ch. 105
လျှပ်စစ်နံပါတ်တုတ်က ရေကိုထိလိုက်တာနဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက လျှပ်စစ်ကြောင့် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြတော့တယ်။
"မိုအာ မင်းအလှည့်" လို့ လူငယ်က ဟိုဘက်ကမ်းသို့ လှမ်းအော်သည်။
" ဘုန်းး"
စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာပဲ နောက်ထပ်မီးလုံးတစ်ခုက သူ့အနောက်ကနေ ပြေးဝင်လာပြီး ဖုတ်ကောင်တွေကို ထိမှန်သွားကာ သူတို့ရဲ့ခေါင်းတွေကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တယ်။ ခေါင်းမပါတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက လမ်းမပေါ် လဲကျသွားပြီး သွေးမည်းနဲ့ အသားပုပ်တွေကို မြေပြင်ပေါ် ပက်ဖြန်းလိုက်သလိုပဲ့။
ကားထဲမှာရှိနေတဲ့ ဝေယင်းက သူတို့ကိုတွေ့တော့ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ထွက်သွားပြီး ကူညီကြ" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူ့အမိန့်ကိုကြားတော့ စစ်သားတွေက တံခါးကို အလျင်အမြန်ဖွင့်ပြီး ကားထဲက ထွက်လာကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ကားများပတ်ပတ်လည်ရှိ ဖုတ်ကောင်အုပ်ဟာ မီးလုံးပေါက်ကွဲကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ပွင့်သွားခဲ့သည်။
ကားထဲကထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် စစ်သားများက သူတို့ရဲ့သေနတ်များကို မြှောက်ကာ ဖုတ်ကောင်များကို စတင်ပစ်ခတ်ကြတယ်။
" ဒိုင်းး ဒိုင်း ဒိုင်းး "
သူတို့ရဲ့ ရဲဘော်များ ကားထဲထွက်သွားနိုင်စေရန်အတွက်စစ်သားများက ကားများရဲ့ပတ်၀န်းကျင်ရှိ ဖုတ်ကောင်များကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ နောက်ထပ်စစ်သားများလည်း တိုက်ပွဲတွင်ပါဝင်လာသဖြင့် ရုန်မိုအာ နှင့် ကုရှကျယ် တို့သည် နောက်ဆုံးတော့ အသက်ဖြောင့်ဖြောင့်ရှုနိုင်သွားတယ်။
ဒါပေမယ့် သေနတ်သံကြောင့် ဖုတ်ကောင်တွေက သူတို့ ဦးတည်ရာဆီကို ပိုရောက်လာကြတယ်။ ဒါကိုမြင်တော့ ဝေယင်းက "အဖွဲ့ကို နှစ်ဖွဲ့ခွဲလိုက် ၊ တစ်ဖွဲ့က လမ်းအမြန်ဆုံးရှင်းပစ်မယ်။ ကျန်သူတွေက ဖုတ်ကောင်တွေကို ဆက်ရှင်းနေမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ ဗိုလ်ကြီး"
အမိန့်ကို လက်ခံရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် စစ်သည်များက သူတို့ရဲ့ဖွဲ့စည်းပုံကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်ကြတယ်။ မီးလုံးငါးလုံးကိုသုံးပြီး ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ဦးခေါင်းတွေကို ဖောက်ခွဲပြီးနောက်တွင်တော့ သူမရဲ့စွမ်းအင်တွေကုန်ခမ်းသွားတယ်လို့ ခံစားမိပြီး ရုန်မိုအာက "လမ်းရှင်းပေးပါ့မယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ကုရှကျယ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ငါ မင်းနဲ့လိုက်ခဲ့မယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုသူများအနေဖြင့် သူတို့ရဲ့ ခွန်အားနှင့် ခံနိုင်ရည်က လေ့ကျင့်ထားသော စစ်သည်များထက်သာလွန်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ဘတ်စ်ကားတစ်စီးပေါ် လက်တင်ပြီး တွန်းတင်လိုက်ကြတယ်။
"ခရက်"
သူတို့နှစ်ဦးက လေးလံသောဘတ်စ်ကားကို ရွှေ့နိုင်တာကို စစ်သားများက မြင်သောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြတယ်။ ကားငယ်များကိုသာ ရွှေ့ပြီး ဘတ်စ်ကားကို လျစ်လျူရှုရန် စီစဉ်ခဲ့ကြတယ်။ ဘတ်စ်ကားကအလွန်လေးလံသောကြောင့်လမ်းမှရွှေ့ရန် အချိန်ပိုကြာပြီး စွမ်းအင်ပိုယူရမည်ဖြစ်သည်။
မထင်မှတ်ထားပဲ ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်က လက်ဗလာနဲ့ ရွေ့နိုင်ခဲ့တယ်။
တစ်ဖက်အဖွဲ့က လမ်းရှင်းရန် အလုပ်ရှုပ်နေချိန်တွင် ဝေယင်းနှင့် ကျန်စစ်သားများကတော့ ဖုတ်ကောင်များရဲ့ ဖိအားပေးခြင်းကို ခံနေရသည်။
"ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း"
ယခင်ကဆိုရင်တော့ သူတို့သည် ဖုတ်ကောင်များကို ခေါင်းတစ်ချက်ပစ်ရုံဖြင့် သတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ဖုတ်ကောင်များဟာ ယခင်ကထက် ပိုမို မြန်ဆန်လညသောကြောင့် ဦးခေါင်းကိုချိန်ရန် ခက်ခဲလာသည်။ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ကို ချေမှုန်းနိုင်ရန်အတွက် သူ့တို့ရဲ့ ကျည်များကို ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ထုတ်ယူနိုင်ဖို့လို့တဲ့အပြင် အနည်းဆုံး ကျည်ဆံ သုံးတောင့်မှ ငါးတောင့်လည်း လိုအပ်သည်။
စစ်သားတွေက သူတို့ရဲ့ ကျည်ကပ်ကို ပြောင်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က "ဗိုလ်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီနှုန်းနဲ့သာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် ကျည်ကုန်သွားလိမ့်မယ်" ဆိုပြီး အော်လိုက်တယ်။
နေရာတိုင်းမှ ပြေးလွှားနေသော ဖုတ်ကောင်အရေအတွက်ကို ကြည့်နေတဲ့ ဝေယင်းက ခေါင်းကို လှည့်ကာ "လမ်းတွေ ရှင်းနေပြီလား"လို့မေးလိုက်တယ်။
ရုန်မိုအာ နှင့် ကုရှကျယ် တို့ရဲ့အကူအညီဖြင့် အခြားစစ်သားတစ်စုသည် လမ်းပိတ်ဆို့နေသော ကားများနှင့် ကျောက်တုံးကြီးများကို နောက်ဆုံးတွင်ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ခဲ့သည်။
စစ်သားများသည် ဖုတ်ကောင်များကို သတ်ရန် အဖွဲ့ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး အချို့မှာ ကားများကို မောင်းနှင်ရန် သွားကြသည်။
"ဗိုလ်ကြီး ပြီးပြီ" လို့ စစ်သားတစ်ယောက်က ကားကို သူတို့ရှိရာမောင်းလာရင်း ပြောလာတယ်။
ဒါကိုမြင်တော့ ဝေယင်းက "ကားပေါ်ကိုတက်"လို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။
စစ်သားများဟာ ဖုတ်ကောင်များကို ဆက်လက်သတ်နေရင်းနှင့် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကြတယ်။ သူတို့အများစုက ကားထဲဝင်ပြီးသောအခါမှာပဲ ဝေယင်းက ထပ်ပြောတယ်"အရပ်သားတို့ ကားပေါ်တက်ကြ"
ကုရှကျယ်က ဒါကိုကြားပြီး ရုန်မိုအာကို ဆွဲပြီး "သွားရအောင်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် ကားပေါ်ရောက်တာနဲ့ စစ်သားတွေက တံခါးပိတ်ပြီး အမြန်မောင်းထွက်သွားကြတယ်။
သူတို့ရဲ့ ဗိုလ်ကြီးက အနောက်မှာကျန်နေပြီး အကာကွယ်ပေးနေသေးတာကို မြင်တော့ စစ်သား တစ်ယောက်က "ဗိုလ်ကြီး" လို့အော်လိုက်တယ်။
ဝေယင်းက အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေပြီး "သွားတော့ ငါအမြန်လိုက်ခဲ့မယ်"လို့ပြောလိုက်တယ်။
အမိန့်ကိုကြားတော့ ကျန်စစ်သည်များက အံကြိတ်ကာ ကားတံခါးကိုပိတ်လို့ မောင်းထွက်သွားကြသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသောအခါမှာတော့ ကားများအဝေးမှရောက်နေပြီကို ဝေယင်းက တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူက သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ လက်ပစ်ဗုံးများကို ယူကာ စနက်တံများကို ဆွဲဖြုတ်လိူ့ ဖုတ်ကောင်းအုပ်ထဲသို့ ပစ်ချကာ လှည့်လို့ ကားဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။
သူရဲ့ခြေထောက်တွေကို မြေကြီးပေါ်ကိုချပြီး နင်းလိုက်တဲ့အခိုက်တွင် မြေကြီးကကွဲသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သူဟာ အရှေ့က မီတာတစ်ဆယ်လောက် ဝေးရာနေရာကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။
" ဘုန်း ဘုန်းး ဘုန်းး "
စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ပေါက်ကွဲသံများ ကဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ကျယ်လောင်သောအသံကြောင့် ဖုတ်ကောင်များက ပေါက်ကွဲသည့်နေရာဆီ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။
ကားအတွင်းရှိ စစ်သားများက အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန်အတွက် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ထားသည်။ သူတို့ရဲ့ ဗိုလ်ကြီးကို မည်သည့်နေရာမှာမှ မမြင်ရသောအခါတွင်တော့ သူတို့အား ကယ်တင်ရန်အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးပြီးပြီဟု ထင်ကာ မျက်လုံးများနီရဲလာကြတယ်။
ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့မျက်ရည်တွေကျမလာခင်မှာပဲ ကားရဲ့အနောက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ မှုန်ဝါးဝါးပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကုရှကျယ်က အဲဒီလူကိုတွေ့တော့ သူက “ဒါက ဗိုလ်ကြီးပဲ” လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူတို့ကြားတာနဲ့ တပြိုင်နက် ကားတစီးကရပ်ပြီး စစ်သားက တံခါးဖွင့်ပေးတယ်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ရဲ့ဗိုလ်ကြီးက သူတို့နောက်ကို ပြေးလာနေတာကိုတွေ့တော့ "ဗိုလ်ကြီး" လိုအော်လိုက်ကြတယ်။
ဝေယင်းက ကားပေါ်သို့ အမြန်တက်ကာ တံခါးကိုပိတ်ပြီး "သွားစို့"လို့ပြောလိုက်တယ်
ကားကိုမောင်းလာတဲ့ စစ်သားက "ဗိုလ်ကြီး၊ မင်းအသက်ရှင်နေတယ်" လို့ပြောရင်း လေဘာကိုနင်းလိုက်တယ်။
သူ့အဖွဲ့ကစစ်သားတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေကနီရဲနေတာကို သတိပြုမိတော့ ဝေယင်းက တခစ်ခစ်ရယ်ကာ "ဒီလောက် လေးနဲ့မသေပါဘူး" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
ဝေယင်းက အသက်ဝအောင်ရှုပြီးတဲ့နောက်မှ လူငယ်စုံတွဲဆီကို လှည့်ကြည့်ကာ "ရဲဘော်တို့၊ ငါတို့ကို ကူညီတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ငါတို့က လင်းယုန်အဖွဲ့ပါ။ ငါက ဗိုလ်ကြီး ဝေယင်းပါ။ မင်းတို့နာမည်တွေကို သိလို့ရနိုင်မလား"
"မင်္ဂလာပါ ဗိုလ်ကြီးဝေ။ ငါက ကုရှကျယ် ၊ သူက ရုန်မိုအာ ပါ။ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကလင်အန်းတက္ကသိုလ်က ကျောင်းသားတွေ"
ဒါကိုကြားတော့ ဝေယင်းက အံ့အားသင့်သွားပြီး "လင်အန်းတက္ကသိုလ်က ဖုတ်ကောင်တွင်းကြီး ဖြစ်သွားတယ် ဆိုတဲ့ သတင်းကို ငါရခဲ့တယ်၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွတ်မြောက်လာတာလဲ" လို့မေးလိုက်တယ်။
ရုန်မိုအာက ဒီသတင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး "မိုးရွာပြီးတာနဲ့ ရှကျယ် နဲ့ ကျွန်မက တက္ကသိုလ်ကထွက်လာခဲ့တယ်။ တက္ကသိုလ်နဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာက ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံတွေကို ကြားခဲ့ရပေမယ့် ဖုတ်ကောင်တွေ အများကြီးတော့ မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။ အဲဒါက ရုတ်တရက်ကြီး ဖုတ်ကောင်တွင်း ဘယ်လို ဖြစ်သွားတာလဲ"