အခန်း (၁၁၄)
Vol. 8 Ch. 114
ကျင်းရွှီယန်း နှင့် ကျိူးလီဇီတို့သည် လမ်းနှင့် ဂိုဒေါင်များရဲ့တည်နေရာကို အလွတ်ကျက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးက ပထမဆုံးနေရာဖြစ်တဲ့ ဧရိယာ A သို့သွားကြသည်။
အသီးအနှံပင်များကို အစေ့မှ စိုက်ပျိုးပါက ကြီးထွားရန် အချိန်ပိုကြာသော်လည်း သစ်သားအမျိုးအစား အသုံးပြုသူများရဲ့အကူအညီဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်နိုင်တယ်။
အဝေးက ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ဟောက်သံကို သတိထားမိတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က ဂိတ်တံခါးကို မဖွင့်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းသွားတယ်။ သူတို့ ခုန်ဆင်းလာစဉ်တွင် ဖုတ်ကောင်နှစ်ကောင်က ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ ရုတ်တရက် ခုန်ဝင်ကာတိုက်ခိုက်လာသည်။
ကျိူးလီဇီ နှင့် ကျင်းရွှီယန်းတို့သည် လက်နက်များကို လှည့်ကာ ဖုတ်ကောင်များရဲ့ဦးခေါင်းများကို ဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ပုပ်သိုးနေသော ဦးခေါင်းများက မြေပြင်ပေါ်သို့ လှိမ့်ဆင်းလာသောအခါတွင် ဦးခေါင်းမရှိသော ဖုတ်ကောင်များရဲ့ အလောင်းကိုယ်ထည်များကို ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်ကြတယ်။
အရာအားလုံးက စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီးတော့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ရင်း ပြုံးပြလိုက်ကြတယ်။ သူတို့နှစ်ဦးဟာ ဆုံတွေ့ပြီး အတူတိုက်ခိုက်ဖြစ်တာ မကြာသေးပေမယ့်လည်း သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ပုံစံက ဆင်တူပါတယ်။
ကျိူးလီဇီကတော့ ဒါကို ရယ်စရာကောင်းတယ်ထင်ပြီး ကျင်းရွှီယန်းက အရှေ့မှာ လျှောက်သွားနေတာကိုကြည့်ပြီး သူမ စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေပေါ်လာတယ်။
အမည်မသိသော အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူနှင့် နီးကပ်စေရန်အတွက် တွန်းအားပေးနေတဲ့ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့အရာကို ခံစားရသည်။ သူနဲ့အတူရှိဖို့ကို မွေးဖွားလာရသလိုပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလို ခံစားချက်မျိုးတွေက ဒီဘဝမှာပဲ ဖြစ်လာတာ။
ဒီဘဝနဲ့ အရင်ဘဝက ဘာတွေ ကွာခြားသွားလဲလို့ သူမ တွေးမိတယ်။
သူမရဲ့အတွေးများကို သတိမထားမိတဲ့ ကျင်းရွှီယန်းကတော့ ပထမဂိုဒေါင်ဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ဖုတ်ကောင်များကို ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ သူက သော့တွေကို အရည်ကျိုပြီး ဂိုထောင်ထဲကို ဝင်သွားတယ်။
ဂိုဒေါင်ဧရိယာရဲ့အပြင်ဘက်ရှိနှင့်မတူဘဲ အဆောက်အဦးအတွင်းမှာတော့ ဖုတ်ကောင်များမရှိပါ။ အလုံပိတ်အိတ်များဖြင့် သိမ်းဆည်းထားသော အစေ့များပြည့်နေတဲ့ သေတ္တာများသာ ခပ်မြင့်မြင့်စုပုံလျက်ရှိတယ်။
ဂိုဒေါင်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ မျိုးစေ့အရေအတွက်ကို မြင်တော့ သူက "အာ့ဇီ ကိုယ်တို့က အဲဒါတွေကို အရင် ခွဲထုတ်လိုက်သင့်တယ်။ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးရှိတဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့ အရာတွေကို မသုံးသင့်ဘူး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက ခဏလောက်နှောင့်နေးနေပြီးမှ "အစ်ကိုယန်း အကုန်လုံးကို ခွဲထုတ်ဖို့က အချိန်အတော်ကြာဦးမယ်။ အဲဒါတွေကို အရင်ယူပြီး ငါတို့ဖြည်းဖြည်းပဲ့ ခွဲထုတ်ရင်ရော၊ ငါတို့က ညစ်ညမ်းနေတဲ့အရာတွေကို မီးရှို့ပြီး ကောင်းတာတွေကိုတော့ သိမ်းထားလို့ရတယ်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
သူတို့ရဲ့ အချိန်ကန့်သတ်ချက်ကို စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "မင်းရဲ့ သိုလှောင်ခန်းမှာ နေရာဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ"လို့ မေးလိုက်တယ်။
"အစ်ကိုယန်း စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ့နေရာက ဒီစက်ရုံမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို သိမ်းဆည်းနိုင်ပြီး ကျန်နေတဲ့ စက်ရုံတွေရဲ့ ရိက္ခာတွေကိုတောင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်တယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူမရဲ့အတည်ပြုချက်ကိုရပြီးနောက်တော့ ကျင်းရွှီယန်းက ပြောလိုက်တယ် "ဒါဆို ကိုယ်တို့အားလုံးကိုယူမယ်"
"ကောင်းပြီ"
သူတို့နှစ်ဦးသည် ဧရိယာ A က ဂိုဒေါင်များကို လျင်မြန်စွာပဲ သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီး တစ်နာရီမပြည့်မီတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ကြတယ်။
သူတို့နှစ်ဦး အလုပ်များနေချိန်တွင် အစ်မဝမ်းနှင့် သူ့အဖွဲ့ကတော့ အထည်စက်ရုံ ဧရိယာသို့ ရောက်သွားသည်။ လမ်းဘေးတွင် သံချပ်ကာယာဉ်များ ရပ်ထားတာကို တွေ့လိုက်တော့ မျက်လုံးများတောက်ပလာတယ်။ အဆိုပါ သံချပ်ကာယာဉ် အမျိုးအစားများကို တပ်မတော်ကသာ အသုံးပြုသည်။
နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အတားအဆီးနောက်ကွယ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအုပ်စုကြီးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူတို့လက်ထဲက ပူပူနွေးနွေး စားစရာတွေကို ကြည့်လိုက်တော့ ပါးစပ်ထဲမှ သရေယိုလာတယ်။
ပထမကတော့ အဲဒီလူက သူတို့ကို လိမ်နေတယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်။ သို့သော် ယခုတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအုပ်စုကြီးက စစ်သားများနှင့် ရောနှောနေတာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က ထိုလူရဲ့စကားကို ယုံကြည်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ နီးကပ်လာသောအခါတွင်တော့ ရှန်းကျင်းဇီက သူတို့ကို တားပြီး "ဒဏ်ရာတွေ မစစ်ဆေးဘဲ ဒီအတားအဆီးကို ဖြတ်လို့မရဘူး" လို့ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ အစ်မဝမ်းက “ရဲဘော်၊ တခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ” လို့ မေးလိုက်တယ်။
ရှန်းကျင်းဇီက သူတို့အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းတို့ဆီမှာ ဖုတ်ကောင်တွေဖြစ်သွားနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာနဲ့ ဗီဇပြောင်းသွားနိုင်ခြင်းရှိမရှိကို စစ်ဆေးမှုတွေလုပ်ရမယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း နှစ်နာရီလောက် စောင့်နိုင်တယ်။ နှစ်နာရီကြာလို့မှ မပြောင်းသွားဘူးဆိုရင် တခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းလို့ရတယ်"ပြောလိုက်တယ်
အစ်မဝမ်းက ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှမေးလိုက်တယ်"ရဲဘော်၊ မင်းတို့မှာ အမျိူးသမီးစစ်သားရှိလား"
ရှန်းကျင်းဇီက ခေါင်းယမ်းပြီး "ငါတို့မှာ အမျိုးသမီးစစ်သားမရှိဘူး" လို့ပြန်ဖြေတယ်။
သူဒီစကားကို ပြောပြီးချိန်မှာတော့ အမျိုးသမီးတွေက ဒေါသ ထွက်ကုန်ကြသည်။
အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက ရင်ဘတ်ကိုကာကွာ်ဟန်ဖြင့် အုပ်လိုက်ပြီး “ရဲဘော်၊ စစ်ဆေးတာကို ဆင်ခြေအဖြစ်သုံးပြီး ငါတို့ကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား” ဟု မေးသည်။
ဤစွပ်စွဲချက်ကို သူကြားရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်တော့တာကြောင့် ရှန်းကျင်းဇီက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပဲ ပြောလိုက်တယ်"အမျိုးသမီး၊ မင်းက အရမ်းတွေးနေတာပဲ့။ စစ်ဆေးခံရမယ့်အစား နှစ်နာရီလောက်စောင့်လို့ရတယ်။ ဘယ်သူကမှ မင်းကို အတင်းအကြပ်မခိုင်းဘူး"
ထိုမိန်းမငယ်သည် သူရဲ့စကားကိုကြားသောအခါမှာပဲ သူ့မျက်လုံးများကိုကြည့်လိုက်တော့ မက်မောခြင်း သို့မဟုတ် အခြားခံစားချက်များကို ဘာမှမတွေ့ခဲ့ရပေ။ သူမက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်သွားပြီး ဘာမှမပြောတော့ဘူး။
အစ်မဝမ်းက သူ့အဖွဲ့နဲ့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို ဆွေးနွေးနေချိန်မှာပဲ ချူကျိမြောင်က “ကျွန်မ အမျိုးသမီးတွေကို စစ်ဆေးဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်” လို့ပြောလာတယ်။
သူမ ဒါကိုပြောပြီးတာနဲ့ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်ကမေးလာတယ် “မင်းက ဘယ်သူလဲ"
ချူကျိမြောင်က သူမ၏ရဲရင့်မှုကိုမြင်တော့ အပြုံးနှင့်ပြောလိုက်တယ် "အမျိုးသမီး၊ ငါက မင်းလိုပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်ပါ။ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေကိုစစ်ဆေးဖို့ ငါကူညီပေးနိုင်တယ်"
သူမ ဒီလိုပြောပြီးတဲ့နောက် ရှန်းကျင်းဇီဘက်ကိုလှည့်ပြီး "ရဲဘော်၊ သူတို့ကို သေချာစစ်ဆေးပါ့မယ်လို့ ကတိပေးတယ်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ရှန်းကျင်းဇီက မျက်ခုံးပင့်ကာမေးလိုက်တယ်"သူတို့ကို စစ်ဆေးတဲ့နည်းသိလား"
"သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာတွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးရုံပဲ မဟုတ်လား" လို့ သူမက သူ့ကို ပြန်မေးတယ်။
ရှန်းကျင်းဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ် "ဟုတ်တယ်၊ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတစ်လက်မချင်းစီတိုင်းကို၊ အဓိပ္ပါယ်က သီးသန့်နေရာတွေတောင်ပါတယ်"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်တည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ယေဘူယျအားဖြင့်သာ စစ်ဆေးခံရမည်ဟု ယောက်ျားများက ယူဆကြပြီး ထိုနေရာကိုတော့ စစ်ဆေးရန် မလိုဟု ထင်ခဲ့ကြတယ်။
သူတို့ တုံ့ဆိုင်းနေတုန်းမှာ အစ်မဝမ်းက ရှေ့ကို လှမ်းလာပြီး “ရဲဘော်၊ စစ်ဆေးဖို့ သဘောတူတယ်” လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ရှန်းကျင်းဇီက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ရဲဘော်ဆီ လာဖို့ လက်ဟန်ပြကာ "သူ့ကို စစ်ဆေးရေးနေရာကို ခေါ်သွား"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
စစ်သားက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အစ်မဝမ်းနှင့် ချူကျိမြောင် တို့ကို ယာယီသတ္တုအခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ အမျိူးသမီးတွေ အခန်းထဲဝင်သွားတော့ စစ်သားက ဝင်ပေါက်ကို စောင့်ဖို့ အပြင်မှာ ရပ်လိုက်တယ်။
ဆယ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ သူမတို့က ထွက်လာကြပြီး ချူကျိမြောင်က "သူမ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာမရှိဘူး" လို့ ပြောလာတယ်။
ရှန်းကျင်းဇီက သူမကို ယုံကြည်ပြီး အထဲကိုဝင်ဖို့ အစ်မဝမ်းကို လက်ပြကာ "အထဲကို ဝင်ပြီး ရိက္ခာယူပါ" လို့ပြောလိုက်တယ်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"လို့ပြောလိုက်ပြီး အစ်မဝမ်းက ချူကျိမြောင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအဖွဲ့ထဲကို ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့သည်။