အခန်း (၁၇၉)

အခန်း။ ၁၇၉

ရွှီရန်မှာမူ နောက်သို့ပင် လှည့်ကြည့်ရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

ကျားမလေး၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းအစုံမှာ ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် ရွှေရောင်စေတီတော်ငယ်မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ အနက်ရောင်လျှပ်စီးလုံးကြီးကို အားကုန်ထုတ်၍ ထိပ်တိုက်

ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ရွှီရန်: "..."

ကျားမလေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့သူပင်။ ဤမျှစွမ်းအားကြီးသောအရာကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းနေ၏။

"အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်... ဒါကို ငါ့ဘာသာ ကိုင်တွယ်မယ်။ မင်းက ယွီဟိန်ကိုပဲ အကာအကွယ်ပေးထား"

ရွှီရန်က ကျားမလေး၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို တားဆီးလိုက်သည့်အခါ ကျားမလေးကလည်း "အို" ဟု အသံပြုလျက် ရွှေရောင်စေတီတော်ဖြင့် ကျူးယွီဟိန်ကို အမြန်ဆုံး အုပ်မိုးကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံး စက္ကန့်ပိုင်းအလိုတွင်မူ ရွှီရန်သည် ကျားမလေးနှင့် ကျူးယွီဟိန်တို့၏ ရှေ့မှ မားမားမတ်မတ် ပိတ်ရပ်၍ အကာအကွယ်ပေးလိုက်သည်။

"လေဟာနယ် တံတိုင်း"

လေထုဖြင့် ဖန်တီးထားသော တံတိုင်းတစ်ခုသည် ရွှီရန်တို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သို့သော်လည်း... အနက်ရောင်လျှပ်စီးမှာ အဆိုပါ လေတံတိုင်းကို ဘာမျှမရှိသကဲ့သို့ပင် အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ကာ ဝင်ရောက်လာသည်။

အသုံးမဝင်ပါလား...

ရွှီရန်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ "ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲ... ငါ့ကို အခုချက်ချင်း ကူညီစမ်း" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရွှီရန်သည် အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏လက်ထဲရှိ ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် အနက်ရောင်လျှပ်စီးလုံးဆီသို့ အားကုန်လွှဲ၍ ပစ်ပေါက်

လိုက်တော့သည်။

ဤမျှ အရေးကြီးလှသော အခိုက်အတန့်တွင် တစ်ခုတည်းသော နတ်ဘုရားပေးရတနာဖြစ်သည့် ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲသာ အလုပ်မလုပ်ခဲ့ပါက အရာအားလုံး အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။

"မင်းရဲ့သတ္တိကို ပြစမ်း... ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲ။ ငါ့ကိုကူညီပြီး အဲဒီ အနက်ရောင်လျှပ်စီးလုံးကြီးကို ဖယ်ရှင်းပေးစမ်း"

ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲသည် လေထုကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်

အတွင်းမှာပင် အနက်ရောင်လျှပ်စီးလုံးနှင့် အားပြင်းပြင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားတော့သည်။

ဟင်... တကယ်ကြီး တားဆီးနိုင်တာလား။

လေထဲမှာပင် ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲထံမှ နီရဲသော မီးလျှံများ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအခန်း၏ တစ်ဝက်ခန့်အထိ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

အနက်ရောင်လျှပ်စီးလုံးသည်လည်း တဖြဖြနှင့် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများဖြင့် မြည်ဟည်းနေသည်။ ၎င်းသည် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားပုံရပြီး ပိုမိုကြောက်စရာကောင်းသော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအင်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သို့သော်လည်း... ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲ၏ နီရဲသော မီးလျှံများသည် အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အနက်ရောင်လျှပ်စီးလုံးကို အုပ်မိုးဝါးမြိုကာ ပုလဲ၏အတွင်းပိုင်းထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သေလုမတတ် ကြောက်စရာကောင်းသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲ၏ မီးလျှံများသည် မီးလျှာများကဲ့သို့ လေထဲတွင် ခေတ္တမျှ ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေပြီး အနက်ရောင်လျှပ်စီး၏ အကြွင်းအကျန်များကိုပါ အကုန်အစင် ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲသည် ၎င်း၏စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ မျောလွင့်နေတော့သည်။

"အဲ... မင်းက တကယ်ကြီး အဲဒီလျှပ်စီးလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တာလား"

ရွှီရန်မှာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သူသည် ပုလဲကို လှမ်း၍ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး သေချာစွာ စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ဤမျှ အန္တရာယ်များသော အနက်ရောင်လျှပ်စီးကို ဝါးမြိုပြီးပြီဆိုလျှင်မူ အဆိုပါစွမ်းအင်

များသည် မြူထုများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည့် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော်လည်း... တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူသည် လန့်ဖြတ်သွားရတော့သည်။

မြူထုများမှာ လျော့ပါးသွားခြင်းမရှိသည့်အပြင် ပိုမို၍ပင် များပြားလာနေသည်။ ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲ၏ အပြင်ပန်းမှာ အနက်ရောင်လျှပ်စီးကို ဝါးမြိုလိုက်ရသဖြင့် ပိုမိုပြောင်လက်ကာ တောက်ပလာသော်လည်း အတွင်းပိုင်းရှိ မြူထုများမှာမူ နတ်ဘုရားတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ အဆပေါင်းရာချီ၍ ပိုမိုသိပ်သည်းလာခဲ့ရာ ခန့်မှန်းရ ပိုမိုခက်ခဲသွားတော့သည်။

"ကောင်းရောဗျာ... အစာကောင်းကောင်းစားပြီး မြူတွေကိုတော့ မရှင်းပေးဘူးပေါ့။ ထုံးစံတွေကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ"

ရွှီရန်သည် မျက်ခုံးအစုံကို အသာအယာ ပင့်လိုက်မိသော်လည်း အဆင်ပြေသည်။ အနက်ရောင်လျှပ်စီးကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာပင် အကောင်းဆုံးသော ရလဒ်ဖြစ်သဖြင့် ဤရတနာပုလဲကိုပင် ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မည်သူမဆို စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။

ဒီရတနာက တကယ်တော့ ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေတာလဲ။

သူက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။ အိမ်မက်ဆိုးကလဲ့စားချေမိခင် ဖောက်ထွက်ခဲ့တဲ့ အာကာသအတားအဆီးမှာ ဘာလို့ ပေါ်လာရတာလဲ။

ပုလဲထဲက မြူထုတွေက ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။

ဘာဖြစ်လို့ ဒီပုလဲက အဲဒီလျှပ်စီးကို ဝါးမြိုနိုင်ရတာလဲ။

အဲဒီလျှပ်စီးကရော ဘယ်ကနေ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး ရွှီရန်နဲ့ ကျူးယွီဟိန်ကို အစဖျောက်ဖို့ ကြိုးစားရတာလဲ။

မြူထုများမှာ သိပ်သည်းလွန်းလှသည်။ ရွှီရန်သည် ခေါင်းကိုအသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး "ငါ လုံးဝနားမလည်နိုင်တော့ဘူး... ဆက်တွေးနေတာကလည်း အပိုပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

အဆုံးသတ်၌မူ သူသည် သွေးလေအင်အား ၃၀,၀၀၀ ကျော်မျှသာရှိပြီး ဗဟုသုတ အကန့်အသတ်ရှိသေးသော လူငယ်တစ်ဦးသာ။ ထို့အပြင် လက်ရှိလူသားမျိုးနွယ်၏ ခေတ်သစ်အပေါ် နားလည်မှုမှာလည်း အလွန်အမင်း နည်းပါးလွန်းနေသေးသည်။ ယင်းမှာ လူသားယဉ်ကျေးမှု၏ နောက်ကျကျန်နေမှုကြောင့်ဖြစ်ရာ ပုလဲနှင့် လျှပ်စီးတို့၏ ဇစ်မြစ်ကို သူ မသိရှိနိုင်ခြင်းမှာ မဆန်းကြယ်ပေ။

"ထားလိုက်ပါတော့လေ... ငါ့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သရွေ့တော့ ဒါက ရတနာကောင်းတစ်ခုပါပဲ။ နောက်တစ်ကြိမ် မတွန်းလှန်နိုင်တဲ့ ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် မင်းကိုပဲ ထုတ်သုံးရမှာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီလျှပ်စီးတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲပဲ..."

တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ရွှီရန်သည် ကြက်သွေးရောင်ရတနာပုလဲကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူ၏နောက်ကွယ်၌မူ ကျားမလေးမှာ အံ့အားသင့်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... ကိုကိုရန်။ စောစောက ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။ ဘာလို့ အဲဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အနက်ရောင်လျှပ်စီးလုံးကြီးက တစ်ချက်ပေါက်လိုက်ရုံနဲ့တင် ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲ"

သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းလေးများအတွင်း၌ အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ကိုကိုရွှီရန်၌ ဤမျှအစွမ်းထက်သော ဝှက်ဖဲရှိနေမည်ဟု သူမ လုံးဝထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ...

တစ်ဖက်တွင်လည်း ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုး အမျိုးညီမလေးကြီး၏ မျက်နှာပေးမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်နေသည်။ အဆိုပါ အနက်ရောင်လျှပ်စီးမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူမသည် မတွန်းလှန်နိုင်သော ကြောက်စိတ်အတွင်း နစ်ဝင်သွားကာ ပြာပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်းပင်။ သူမအတွက်မူ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝကင်းမဲ့နေသည့် အခြေအနေပင်။

သို့သော်... အဆိုပါ ကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ်ကို လူငယ်လေးတစ်ဦးက အစအနမကျန်အောင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ခြင်းမှာ သူမအတွက် မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။ သူမသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ လဲကျနေရင်း ချွေးတလုံးလုံးဖြင့် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေရှာသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများ ဟသွားပြီး ရွှီရန်ကို မော့ကြည့်ကာ "ဘာ... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"ဒါမှမဟုတ်... ငါက စိတ်ချောက်ချားပြီး အမြင်မှားနေတာလား"

ရွှီရန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်များမှာ ထူးထူးခြားခြား တည်ငြိမ်နေသည်။ "အမြင်မှားတာပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို နိဗ္ဗာန်မီးလျှံနဲ့ သန့်စင်နေတဲ့အချိန်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အာရုံမှားတစ်ခုပါပဲ"

အမျိုးညီမလေးကြီးမှာ "အော်... အင်း..." ဟုသာ ပြန်လည်ပြောဆိုနိုင်တော့သည်။ သူမသည် ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အားအင်များမှာ ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီရန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ကျားမလေးက ပို၍သတ္တိရှိခြင်းလား သို့မဟုတ် ကျားမလေး၏ သတ္တိကပင် ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်းလားဟူသည်ကို သူ မဝေခွဲနိုင်တော့ပေ။ ဤသို့တွေးတောရင်း ရွှီရန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ အမျိုးညီမလေးကြီးကို ကျော်လွန်၍ ကျူးယွီဟိန်ထံသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

ကျူးယွီဟိန်မှာမူ အနက်ရောင်လျှပ်စီး၏ ထိခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သက်စောင့်အားများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့နေပြီး လောင်ကျွမ်းသွားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဖက်တွင် မီးဖြင့် အချက်ခံနေရသကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နိဗ္ဗာန်ကူးပြောင်းသကဲ့သို့ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားနေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ယခင်က အားနည်းသော အဆင့်မှ ရုန်းထွက်၍ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျူးယွီဟိန်သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းစင်မြင့်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာသည်။ သူမသည် ရွှီရန်၏ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး အပြာရောင်မျက်ဝန်းလေးများဖြင့် ရွှီရန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ တစ်ခုခု ပြောလိုသော်လည်း စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ရွှီရန်နှင့် မျှဝေလိုသော်လည်း မည်သည့်နေရာမှ စတင်ပြောဆိုရမည်ကို မသိအောင် ဖြစ်နေရှာသည်။