မျက်စိသုံးလုံးကျားသည် ယခင်ကလိုမဟုတ်

"မျက်စိသုံးလုံးကျား... တကယ်ပဲမင်းကိုး..."

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသည်နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင်လေးပါးစလုံး ပျံသန်းလာကြသည်။ မျက်စိသုံးလုံးကျားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နှင်းယုန်ဘုရင်မ၏မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သောတိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ယှက်သန်းသွား၏။ မျက်စိသုံးလုံးကျားသည် ယခင်က သူမ၏ယုန်မျိုးနွယ်စုများကို ဒုက္ခအတော်ပေးခဲ့ပုံရသည်။

"မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာလား။ ငါကတော့ မင်းသေပြီလို့ထင်နေတာ..."

ဝက်နတ်ဆိုးဘုရင်က သူ၏နီရဲသောလျှာကြီးဖြင့် ရှည်လျားသောနှာခေါင်းကိုလျက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဘေးကလူကဘယ်သူလဲ။ မင်းစီးလာတဲ့ အကာအကွယ်ပစ္စည်းကလည်း အတော်လေးအဆင့်မြင့်ပုံပဲ"

မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်၏ အေးစက်သောအကြည့်ထဲတွင် လောဘရိပ်များဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဟေး... အားလုံးပဲမင်္ဂလာပါ"

မျက်စိသုံးလုံးကျားက သူ၏အမွှေးဖြူဖြူများကိုခါယမ်းလိုက်ပြီး လက်ဝါးမြှောက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မတွေ့တာကြာပြီနော်။ နှင်းယုန်မလေး... မင်းရဲ့ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီးဆွဲဆောင်မှုရှိလာပါလား"

ကျန်းချန်ကတော့ ဘေးမှနေ၍ စိတ်ထဲမှကဲ့ရဲ့မိတော့သည်။

ဒီယုန်မလေးက မင်းကိုရန်ငြိုးထားတာမဆန်းပါဘူး...

ဒီလိုလေသံမျိုးနဲ့ဆို ဘယ်သွားသွားအရိုက်ခံရမှာပဲ...

လူအိုကြီးတစ်ဦးနှင့်ဆင်တူသော ဆိတ်နတ်ဆိုးဘုရင်က သူ၏ဆိတ်မွှေးကိုသပ်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"မြေးလေး... မင်းကဘာလို့ လူသားတွေနဲ့ပေါင်းနေရတာလဲ။ မင်းလည်း မင်းရဲ့အဖိုးလိုပဲ လူသားကမ္ဘာကို တောင့်တနေတာလား"

မျက်စိသုံးလုံးကျားက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

"အဘိုးကြီးဆိုတာ မင်းအဖေလား... မင်းကိုယ်မင်း ငါ့အထက်လူကြီးလို့ထင်နေတာလား။ သွားတိုက်ဆေးသွားဝယ်ပြီး မင်းမျက်နှာကို မှန်ထဲမှာအရင်သွားကြည့်လိုက်ဦး"

ထိုစကားကြောင့် ဆိတ်နတ်ဆိုးဘုရင်၏မျက်နှာမှာ ဝမ်းချုပ်နေသူကဲ့သို့ရှုံမဲ့သွားတော့သည်။ ကျန်နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးဦးမှာလည်း အံ့အားသင့်သွား၏။

ဝက်နတ်ဆိုးဘုရင်က နောက်သို့နှစ်လှမ်းဆုတ်ကာ အထင်ကြီးဟန်ဖြင့်ပြောသည်။

"အစ်ကိုကြီး... မတွေ့တာနှစ်အတော်ကြာပြီ။ ခင်ဗျားရဲ့ပညာတွေ တိုးတက်မလာပေမဲ့ မျက်နှာပြောင်တိုက်တာကတော့ အတော်လေးခရီးရောက်နေပြီပဲ"

မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်ကလည်း သွေးအေးစွာပြောလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက ဘယ်သူကများ အသေအလဲအရိုက်ခံရလို့ တောင်ပေါ်ကနေထွက်ပြေးရင်း အဘိုးကြီးသက်ညှာပါလို့ အော်ငိုခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါစဉ်းစားနေတာ။ အရင်တုန်းက အရိုက်ခံရတာ နည်းနေပုံရတယ်"

ဆိတ်နတ်ဆိုးဘုရင်လည်း ဒေါသထွက်လာပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်၏အရှိန်အဝါကိုထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏သူတော်စင်နယ်မြေမှာ ပြင်းထန်သောစွမ်းအင်များဖြင့်ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူတိုက်ခိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် နှင်းယုန်ဘုရင်မကတားလိုက်၏။

"သူက ငါ့ရဲ့ပစ်မှတ်ပဲ။ သူ့ကိုငါ့လက်ထဲမှာပဲ ထားခဲ့ပေးလို့ရမလား"

ဆိတ်နတ်ဆိုးဘုရင်က ပြုံးပြီးနောက်ဆုတ်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်းချန်က ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်မိ၏။

"မင်းအရင်က အဲဒီလောက်တောင်အသုံးမကျခဲ့တာလား။ ဘယ်နတ်ဆိုးဘုရင်ကမှ မင်းကိုအလေးမထားကြဘူးပဲ"

မျက်စိသုံးလုံးကျား မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ထိုအရာများမှာ သူပြန်မကြည့်ချင်သော အတိတ်ဆိုးများဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ဒီနေ့တော့ဝင်မပါပါနဲ့။ ဒီညီလေးကိုတစ်ခါလောက် လူစွမ်းကောင်းလုပ်ခွင့်ပေးပါဦး"

ယခုအခါ သူသည် နက်ရွှေရောင် နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကိုပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ခွန်အားမှာလည်း ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမကတိုးတက်နေပြီဖြစ်ရာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသည်။ ကျန်းချန်ကခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"မြန်မြန်လုပ်... ငါတို့ခရီးဆက်ရဦးမယ်"

"စိတ်ချပါ..."

ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၏ခွင့်ပြုချက်ကိုရသည်နှင့် မျက်စိသုံးလုံးကျားမှာ ရဲရင့်စွာပျံထွက်သွားသည်။

"မျက်စိသုံးလုံးကျား... မင်းတကယ်ပဲ အောက်တန်းကျသွားပြီပဲ။ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့အတွက်တောင် လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းနေရတာလား"

"အဲဒီလူက သူတော်စင်အဆင့်အစောပိုင်းပဲ ရှိသေးတာလေ။ မင်းတကယ်ပဲ သနားဖို့ကောင်းပါတယ်"

"လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ အခိုင်းအစေလုပ်နေရတာ... ငါတို့နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ မျက်နှာကိုအိုးမည်းသုတ်လိုက်တာပဲ"

"ဟိုလိပ်နက်ကိုလည်းကြည့်ဦး... လူသားတစ်ယောက်ရဲ့စီးတော်ယာဉ် လုပ်နေရတယ်။ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ နတ်ဆိုးလို့ခေါ်ဖို့ကောထိုက်တန်ရဲ့လား"

နတ်ဆိုးဘုရင်လေးပါးစလုံးက တစ်လှည့်စီကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချနေကြသည်။ လိပ်နက်ဘုရင်ကတော့ သူတို့ကို လူအများကဲ့သို့ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှပြန်မပြောပေ။ မျက်စိသုံးလုံးကျားမှာမူ ရေတွင်းထဲကဖားသူငယ်များကိုကြည့်နေသည့် အမူအရာမျိုးလုပ်လိုက်သည်။

"ကဲပါ... တောသားတွေ အချင်းချင်းစုနေကြတာပဲ။ အရင်တုန်းက ငါဘာလို့ မင်းတို့လိုအဆင့်မရှိတဲ့ကောင်တွေနဲ့ ပေါင်းခဲ့မိလဲမသိဘူး။ ငါ့ရဲ့ငယ်ဘဝတွေ နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်တာ"

"မင်းတို့လေးယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်းလာခဲ့ကြ။ ငါအချိန်မရှိဘူး"

ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ နတ်ဆိုးဘုရင်လေးပါးစလုံး မှင်တက်သွားပြီးနောက် တဝါးဝါးရယ်မောတော့သည်။

"သူ တကယ်ရူးသွားပြီ"

"သူက အားနည်းတဲ့လူသားတွေနဲ့အနေကြာသွားလို့ နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို မေ့သွားပုံရတယ်..."

မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်၏စကားမဆုံးခင်မှာပင် အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက သူတို့ကြားထဲသို့ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်သကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဝုန်း...

လေထုထဲတွင် နားကွဲလုမတတ်အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်စိသုံးလုံးကျားက လက်သီးဖြင့်ထိုးနှက်လိုက်ခြင်းပင်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုပ်ထွေးသောစည်းမျဉ်းများသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာတုန်ခါသွားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်က လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ တောင်တန်းကြီးသဖွယ် ရှည်လျားသောခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာခွေလိုက်ပြီး လေထုထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင်များဖန်တီးလိုက်၏။ ၎င်းနှင့်အတူ အေးစက်လှသော သူတော်စင်နယ်မြေ၏စွမ်းအားများလည်း ပါဝင်လာသည်။

သို့သော် ယခုမျက်စိသုံးလုံးကျား၏ရှေ့တွင် ထိုအရာများမှာအချည်းနှီးပင်။ ပုံရိပ်ယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်သည့် ဧရာမလက်သည်းကြီးတစ်ခုက မြွေနတ်ဆိုး၏ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

မြွေနတ်ဆိုးမှာ အသေအလဲရုန်းကန်သော်လည်း သူ၏နယ်ပယ်စွမ်းအားများမှာ မျက်စိသုံးလုံးကျား၏ လက်သည်းများကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ မျက်စိသုံးလုံးကျားက မြွေနတ်ဆိုး၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုဆွဲယူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့်ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဝုန်း...

မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာကျဆင်းသွားပြီးနောက် မြွေနတ်ဆိုးမှာ ခေါင်းမူးသွားပြီးမထနိုင်ခင်မှာပင် မျက်စိသုံးလုံးကျားက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်ထပ်မံရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မြွေနတ်ဆိုး၏အရိုးများ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာကျိုးပဲ့သွားပြီး နေရာမှာပင်မေ့လဲသွားလေ၏။

ဘေးမှကြည့်နေသော နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးဦးမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ဆွံ့အသွားကြသည်။

ဒါတကယ်ပဲ မျက်စိသုံးလုံးကျားလား...

နတ်ဆိုးဘုရင် ၁၂ ပါးထဲမှာ အမြဲတမ်းအောက်ဆုံးကနေပြီး နတ်ဆိုးလေးတွေကိုပဲဗိုလ်ကျတတ်တဲ့ တခြားနတ်ဆိုးဘုရင်တွေနဲ့တွေ့ရင် ဂူထဲကိုပြေးပုန်းတတ်တဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးလား...

"အားလုံးဝိုင်းတိုက်ကြ"

ဆိတ်နတ်ဆိုးဘုရင်က စတင်ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ဝက်နတ်ဆိုးနှင့် ယုန်နတ်ဆိုးတို့ကလည်း နောက်မှလိုက်လာကြသည်။

တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်၏။ နတ်ဆိုးဘုရင်လေးပါး၏ နယ်ပယ်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခုထပ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံမှမြေပြင် မှောင်အတိကျသွားသည်အထိ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ မိုချန်က ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကြည့်ကောင်းရန်အတွက် အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခု ပြုလုပ်ပေးထား၏။

တိုက်ပွဲမှာ လျင်မြန်စွာပြီးဆုံးသွားသည်။ မျက်စိသုံးလုံးကျား၏နယ်ပယ်မှာ အားမကောင်းသော်လည်း သူ၏နက်ရွှေရောင် နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးလွန်းလှသည်။ အခြားနတ်ဆိုးများက သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်သာရှိနေချိန်တွင် သူကတော့ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်၏ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်နေလေ၏။

နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးသည် မျက်စိသုံးလုံးကျားကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။ သူတို့၏တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းမှာ ကျောက်ခဲကို ကြက်ဥနှင့် ပေါက်နေသကဲ့သို့ပင်။ မျက်စိသုံးလုံးကျား၏ ရိုးရိုးလက်ကုတ်ချက်တစ်ခုကပင် သူတို့၏အရိုးများကို နာကျင်စေသည်။

ဆိတ်နတ်ဆိုးဘုရင်မှာ ကြောက်လန့်သွား၏။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးဘုရင်နှောင်းပိုင်းအဆင့်၏ ခွန်အားမျိုးမဟုတ်ဘဲ မျောက်ဝံဘုရင် သို့မဟုတ် ရွှေနဂါးဘုရင်တို့၏အဆင့်ကိုပင်မီနေလေပြီ။

ဝုန်း...

ဆိတ်နတ်ဆိုးဘုရင်မှာ မြေပြင်ပေါ်ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ၏ဧရာမဦးချိုကြီးတစ်ဖက်မှာ ကျိုးပဲ့သွားတော့သည်။ ဝက်နတ်ဆိုးဘုရင်မှာလည်း သွေးအန်နေပြီး သူ၏အလှဆုံးအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော နှာခေါင်းလေးပြားကပ်သွားကာ အသနားခံရန်ပင် ပါးစပ်ဟမရတော့ချေ။

"အား..."

"ထွက်သွားစမ်း..."

အခြားတစ်ဖက်တွင် နှင်းယုန်ဘုရင်မမှာလည်း အဆက်မပြတ်အော်ဟစ်နေပြီး သူမ၏အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေကာ အလွန်သနားစရာကောင်းနေလေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူမကို မျက်စိသုံးလုံးကျားက ခါးမှဖမ်းညှစ်လိုက်ရာ မေ့လဲသွားတော့သည်။

ဖုန်မှုန့်များငြိမ်သက်သွားသည့်အခါ ကောင်းကင်ယံတွင် မျက်စိသုံးလုံးကျားတစ်ကောင်တည်းသာ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာပျံသန်းနေတော့သည်။