ငါတို့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ကြမလား

“ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေက မဟာရေဓာတ် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို အရယူဖို့ အသေအလဲ ကြိုးစားနေတာပဲ။ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်က မဟာရေဓာတ် အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတာနဲ့ ကောင်းကင်နက္ခတ် တွက်ချက်ခြင်းက ငါ့ဆီကို ချက်ချင်း ဦးတည်လာတော့တာပဲ...”

ကျန်းမုန့်ချူးက ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များ လှုပ်ခတ်နေပုံကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကံကြမ္မာ၏ ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုခြင်းခံရသည့် ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင် သူက ထိုခြေရာကို ပြန်လိုက်၍ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေရသဖြင့် အောင့်အည်းသည်းခံရပေမည်။

သို့သော် တစ်စက္ကန့်အကြာတွင်ပင် နောက်ထပ် ထိုးဖောက်ချောင်းမြောင်းသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ထပ်မံရောက်ရှိလာပြန်သည်။ ၎င်းမှာ ယခင်တစ်ခုထက် အားနည်းသော်လည်း လုံးဝကွဲပြားသော အငွေ့အသက်ရှိပြီး လာရာလမ်းကြောင်းမှာလည်း မတူညီပေ။

“ထူးဆန်းလိုက်တာ...” ကျန်းမုန့်ချူး အနည်းငယ် ကြောင်သွား၏။

ယောင်ချီအပြင် မဟာရေဓာတ်စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို လိုချင်နေတဲ့ နောက်ထပ်အဖွဲ့အစည်း ရှိသေးတာလား။

ဖန်ကျင်း များ ဖြစ်နိုင်မလား။

ဒါကလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ နှစ်ခုလုံးက အပြင်ပန်းမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြပေမဲ့ သူတော်စင် ယွိယောင်ရော ဖန်ယဲ့ဆရာတော် နှစ်ယောက်လုံးက အင်မော်တယ်ဖြစ်ဖို့ကိုပဲ ရူးသွပ်နေကြတာ။ ဘယ်ဘက်က ပိုပြီး အကျိုးအမြတ်ရမလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာ မူတည်ပြီး သူတို့တွေ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ဘယ်အချိန်မဆို ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ကြတယ်။

သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းပေသည်။

မဟာရေဓာတ်စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ရှင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတော်စင် ယွိယောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေမည့် အခွင့်အရေးရလျှင် သူ အရယူမည်။ သူ့ကို သတ်နိုင်လျှင် ပို၍ပင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့လျှင်လည်း ဒြပ်ကြီးငါးပါး အန္တိမခန္ဓာပိုင်ရှင်ကို လွှတ်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် သူ၏အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတော်စင် ယွိယောင်က မည်သည့်အခါမျှ အင်မော်တယ် ဖြစ်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ သက်တမ်းကုန်ဆုံးချိန်တွင် ရှေ့ဆက်စရာလမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏စိတ်ရင်းတွင် အပြစ်မဲ့သူများကို နာကျင်စေလိုသည့် ဆန္ဒမရှိပေ။

သို့သော် ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေအတွက် လက်စားချေရန်နှင့် သူတစ်ပါး၏ ပါရမီကို လုယူသည့် ထိုရွံရှာဖွေကောင်းသော အစီအစဉ်ကြီး အကောင်အထည် မဖော်နိုင်စေရန်အတွက် သူ၏ လုပ်ရပ်များကို မမွေးဖွားလာခင်ကတည်းက အမြစ်ဖြတ်ပစ်ရမည်။

၎င်းမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးပိတ် ရူးသွပ်မှုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယွိယောင်နှင့် ဖန်ယဲ့ဆရာတော်တို့ မရှိတော့လျှင် ချင်းယွန်ဘုံက နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်းချမ်းသော ကာလတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပေလိမ့်မည်။ သယံဇာတများ ရှားပါးလာနေသည်မှာ မှန်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ နောက်ထပ် ခေတ်တစ်ခေတ်စာလောက်တော့ ကြာရှည်နိုင်ဦးမည်...

ခဏအကြာ အားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကျန်းမုန့်ချူး အာရုံခံမိလိုက်၏။

၎င်းမှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်။ ထိုသူ အနားသို့ ရောက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဓားအသိများမှာ အလွန်တရာ စူးရှလှသဖြင့် တောင်ပေါ်ရှိ မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များမှာ ဖိအားကြောင့် ကျိုးပဲ့ကုန်တော့သည်။

ကျန်းမုန့်ချူး အသက်ရှူခြင်းကို ထိန်းညှိလိုက်ပြီး တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ တရားမှတ် နေသည့်အလား ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ ကျင့်ကြံနေဆဲဖြစ်သော အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအသွင်ပင်။

ထိုသူက ယောင်ချီမှ မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

အသက် သုံးရှိုက်စာခန့်အကြာတွင် အနောက်ဘက်မှ ဓားအလင်းတစ်ချက် ဖျပ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး အနီးအနားတွင် ဆင်းသက်လိုက်ရာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်၊ ဆံပင်ငွေရောင်နှင့် ခါးတွင် ကြေးခွံနက်ဓား ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားသမားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျန်းမုန့်ချူး မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို အသာဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

သူ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ ချောမောနိုင်တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ထိုအရှိန်အဝါ၊ ထိုစူးရှသော အကြည့်။

သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။ ထိုသူက စစ်မှန်သော ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်။

သူ ကျန်းမုန့်ချူးသည်လည်း ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တွေ့ဆုံသည့်အခါ ထူးဆန်းသော ရဲဘော်ရဲဘက် စိတ်ဓာတ်မျိုး အမြဲရှိတတ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်က ဟန်ဆောင်မှုကို ဖျက်ရမည့်အချိန် မဟုတ်သေးပေ။ သူက အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် သူ မျက်လုံးကို ပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချန်ဟွိုက်အန် ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် တရားမှတ်နေသော လူကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ပထမတော့ သူ အမြင်မှားနေသည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။ ဝတ်စုံက မကိုက်ညီပေ။ ကျန်းမုန့်ချူးက နတ်ဒေဝါနှင့်တူသော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိရမည်။ ကျင့်ကြံမှုကလည်း မကိုက်ညီ။ ကျန်းမုန့်ချူးက ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း သတ္တမအဆင့်မှာ ရှိနေသူဖြစ်ရာ အဋ္ဌမအဆင့်ရှိသော သူက ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက ထိုစာသင်သားပုံစံနှင့် လူအပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်နှင့်...

အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

[ အမည်- ကျန်းမုန့်ချူး ]

[ အဆင့်- အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အစောပိုင်း (ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း သတ္တမအဆင့်၊ ဖုံးကွယ်ထားသည်) ]

[ အခြေအနေ- ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အတုအယောင် ]

အတု... အတုအယောင် ဟုတ်လား။

သူ့ရဲ့ အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာလား..

ဘာကြီးလဲဟ..

ချန်ဟွိုက်အန် ကြောင်သွား၏။

သူကိုယ်တိုင်က ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ဖြစ်နေပါလျက် ထိုဟန်ဆောင်မှုကို ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်ပေ။

မည်သည်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းဟု ခေါ်ရသနည်း။ အဓိပ္ပာယ်က လှည့်စားမှု အားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်၍ပင်။

ထိုအဆင့်တွင် လောကကြီးထဲမှာ မုသားတွေ မရှိတော့ဘဲ အမှန်တရားသာ ရှိနေရပေမည်။

သို့သော် ယခု သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် ကျန်းမုန့်ချူးက သူ၏အဆင့်ကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ စနစ်၏ အသိပေးချက်သာ မရှိလျှင် သူ လုံးဝ သိမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒီအဘိုးကြီးက... တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ။”

ချန်ဟွိုက်အန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

အခုလေးတင် မဟာရေဓာတ် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို နိုးထစေခဲ့တယ်။ အခုလည်း အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်။

ဒီကျန်းမုန့်ချူးက တစ်ခုခုတော့ ကြံစည်နေတာ သေချာတယ်။

“ကျန်းမုန့်ချူး...”

ချန်ဟွိုက်အန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ကျန်းမုန့်ချူး၏ နှလုံးသားမှာ တရားမှတ်နေရင်းနှင့်ပင် ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

သို့သော် သူ၏မျက်နှာကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး မကြားချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်သည်။ သူ့ကို ခေါ်နေခြင်း မဟုတ်သည့်အလားပင်။

“ကျန်းမုန့်ချူး... ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့။ အဲဒီကျောက်တုံးပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့သူက မင်းဆိုတာ ငါ သိပြီးသား..”

ကျန်းမုန့်ချူး ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“စီနီယာ... ကျွန်တော့်ကို ပြောနေတာလား။” သူက သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ကျန်းမုန့်ချူး မဟုတ်ပါဘူး။”

“သရုပ်ဆောင်တာ တကယ်ကို ပိုင်နိုင်တာပဲ၊” ချန်ဟွိုက်အန်က ဓားကို ရင်ခွင်ထဲပိုက်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်း မဟာရေဓာတ်စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို အခုလေးတင် နိုးထစေခဲ့တာ မဟုတ်လား။ အဋ္ဌမအဆင့်ကနေ သတ္တမအဆင့်ကို အခုတင် ကျသွားတာလေ။ ဟုတ်တယ်မလား။ မင်းက ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အန္တိမအကြီးအကဲ မဟုတ်ဘူးပေါ့။”

စကားတစ်ခွန်းချင်းစီက အချက်ကျလှ၏။

ကျန်းမုန့်ချူး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ စကားတစ်ခွန်းချင်းစီတိုင်းတွင် ပို၍ နိမ့်ကျသွားတော့သည်။

သူ၏ သရုပ်မှန် အရှင်းသား ပေါ်လွင်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ ဟန်ဆောင် မနေတော့ပေ။ သူက ကျောက်တုံးပေါ်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး ညာလက်ကို ဓားရိုးပေါ်သို့ အသာအယာ တင်လိုက်ကာ သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တဲ့ မင်းကကော ဘယ်သူလဲ။”

“ငါက ဓားကျောင်းတော်ဘိုးဘေး ချန်ဟွိုက်အန်ပဲ...”

“ကဗျာဓားသခင်လား...” ကျန်းမုန့်ချူး သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် သေချာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အတည်ပြုနိုင်လိုက်သည်။

ယောင်ချီက စုန်းမများမှာ ထိုသို့ ဓားကျင့်ကြံသူ၏ အရှိန်အဝါကို အတုလုပ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယခင်က ခံစားခဲ့ရသော ရဲဘော်ရဲဘက်စိတ်ဓာတ်မှာ ယခုအခါ ပို၍ အားကောင်းလာသည်။

“တကယ်ပဲ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။ ဟားဟားဟား..” ကျန်းမုန့်ချူး လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ ရွှင်ပျနုပျိုနေသော်လည်း အသုံးအနှုန်းများမှာ ရှေးဆန်လှသည်။ “ဒီအဘိုးကြီးက ကဗျာဓားသခင်ဆီကို လာရောက်လည်ပတ်ချင်နေတာ ကြာပါပြီ။ ကိစ္စတွေက များနေလို့ပါ။ ဒီနေ့လည်း ဒီကိုလာတဲ့လမ်းမှာ တစ်ခြားကိစ္စတစ်ခုက ပေါ်လာတာနဲ့...”

“ဒါဆို သူတော်စင် ချုံးဟွာကို သတ်လိုက်တာ မင်းပဲပေါ့။” ချန်ဟွိုက်အန်က တမင်တကာ မေးလိုက်သည်။

သူ အဖြေကို သိပြီးသားပင်။

ကျန်းမုန့်ချူးသည် ပွင့်လင်းသူ ဟုတ်မဟုတ်ကိုသာ သူ သိချင်ခြင်းပင်။

“ဟုတ်တယ်။” ကျန်းမုန့်ချူးက မဆိုင်းမတွ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “သူ ဝိညာဉ်သက်သက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့အချိန်မှာ တိုးတာ။ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိချင်တဲ့ ကိစ္စတချို့ ရှိနေတာနဲ့ သူနဲ့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကား ပြောဖြစ်လိုက်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်း လက်လွန်သွားလား မသိဘူး။ မတော်တဆ စကားပြောရင်းနဲ့ပဲ သူ သေသွားတယ်လေ။ ဟားဟား။”

ချန်ဟွိုက်အန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွား၏။

ကျန်းမုန့်ချူးမှာ ပြဿနာရှိနေသလား ဒါမှမဟုတ် သူပြောသော စကားများတွင် ပြဿနာ ရှိနေသလား ဆိုသည်မှာ သူ အမှန်တကယ် မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။

“ဒါဆို မင်း သိချင်တဲ့ အဖြေတွေကော ရခဲ့လား။”

“ရခဲ့တာပေါ့။” ကျန်းမုန့်ချူး၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ဖျပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ “ငါ့ရဲ့ ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ တကယ်ပဲ ယောင်ချီနဲ့ ဖန်ကျင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေတွေ ဖြစ်နေတာပဲ။ အရင်က သံသယပဲ ရှိခဲ့တာ။ အခုတော့ သေချာသွားပြီ။ သူ ငါ့ကို အားလုံး ပြောပြခဲ့တယ်။”

ချန်ဟွိုက်အန် အသက်ကို အသာအယာ ရှူလိုက်သည်။

ကျန်းမုန့်ချူး၏ စကားကြောင့်တင် မဟုတ်ပေ။

မြေပုံပေါ်ရှိ သူ့ကို ကိုယ်စားပြုသော အလင်းစက်ကလေးမှာ အစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲ၍ သွားသောကြောင့်ပင်။

၎င်းမှာ ကျန်းမုန့်ချူးက ယခုအခါ ခင်မင်ရင်းနှီးသော အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထပ်ပြီး သံသယဝင်နေဖို့ မလိုတော့ပေ။ သူ ပြောသမျှမှာ အမှန်တရားဟု ယူဆနိုင်သည်။

ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေက ထိုမြင့်မြတ်နယ်မြေနှစ်ခုနှင့် အမှန်တကယ် ပူးပေါင်းထားခြင်း မဟုတ်။

၎င်းမှာ သူတို့အတွက် အားကိုးထိုက်သော မဟာမိတ်တစ်ဦး ဖြစ်လာစေသည်။

“ငါ့ရဲ့ ဓားကျောင်းတော်က တပည့်တွေလည်း ယောင်ချီရဲ့ နှိပ်စက်တာကို ခံခဲ့ရတာ။ တစ်ယောက်ဆိုရင် အခုထိ အထဲမှာ ပိတ်မိနေတုန်းပဲ။ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်လေ။ ရန်သူ့ရဲ့ ရန်သူဟာ မိတ်ဆွေပဲတဲ့။ ငါတို့တွေ... မဟာမိတ်ဖွဲ့ကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။”

ကျန်းမုန့်ချူးက ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ထို့နောက်...

လူနှစ်ယောက်လုံး တပြိုင်နက်တည်း နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုနူးညံ့သော အပြုံးများ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ယောင်ချီနှင့် ဖန်ကျင်းတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ထားသော ပြင်းထန်လှသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ရှိနေကြတော့သည်။

“ဒီနေရာက စကားပြောဖို့ မကောင်းဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာငယ်ထဲကို လိုက်ခဲ့ပြီး အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြရအောင်လား။”

“သိပ်ရတာပေါ့...”

...