← Chapters

အခန်း (၄၆၆-၄၆၈)

Vol. 32 Ch. 466-468

အခန်း (၄၆၆-၄၆၈)

Vol. 32 Ch. 466-468

Chapter 466: အဖေ သမီးကို နာမည်ပေးပါဦး

'ကောင်းကင်ပြာ လျှပ်စီးကြာပန်း' နှင့် 'ရှေးဦးမြေကမ္ဘာ မီးအဆီအနှစ်' တို့မှာ 'နတ်ဘုရားလျှပ်စီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးကျမ်း' နှင့် 'နတ်ဘုရားဆင် အကျဉ်းထောင်စွမ်းအား' တို့ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အရေးအကြီးဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို ရှန်မိုအနေဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ လက်လွတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် သူ 'နတ်ဘုရားဆင် အကျဉ်းထောင်စွမ်းအား' ၏ တတိယအဆင့်ကို ကျင့်ကြံပြီးကတည်းက 'မဟာကောင်းကင်မြေကမ္ဘာ မီးဖိုနည်းစနစ်' ကို ရရှိထားရာ ကောင်းကင်ဘုံရတနာများကို သန့်စင်နိုင်စွမ်း အဆမတန် မြင့်မားနေပြီဖြစ်၏။ အခြားသူများအတွက် 'ကောင်းကင်ပြာ လျှပ်စီးကြာပန်း' တစ်ပွင့်ကို သန့်စင်ရန် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် ထိုထက်မက ကြာမြင့်နိုင်သော်လည်း ရှန်မိုအတွက်မူ သန့်စင်ချိန်ကို ဆယ်ဆ သို့မဟုတ် ထို့ထက်မက ပိုမိုတိုတောင်းစေနိုင်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူ အခြားသူများထက် ရှားပါးအရင်းအမြစ်များကို ပိုမိုလိုအပ်နေခြင်းဖြစ်၏။

ငါးရက်အကြာတွင် လင်းတန့်ထျန်းသည် ထုံးစံအတိုင်း 'ရွှေဝူ-၄၁' ကင်းစခန်း၏ အရှေ့ဘက်မျက်နှာစာတွင် ကင်းလှည့်ရန် တာဝန်ပေးခြင်းခံရသည်။ ကင်းလှည့်ခြင်းမှာ ငြီးငွေ့စရာကောင်းပြီး ပင်ပန်းလှသည့်အပြင် တာဝန်လည်း ကြီးလေးသဖြင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများမှာ များသောအားဖြင့် ရှောင်လွှဲတတ်ကြသည်။ အပယ်ခံဖြစ်နေသော လင်းတန့်ထျန်းအတွက်မူ ဤကဲ့သို့သောအလုပ်များက သဘာဝကျကျပင် ကျရောက်လာတော့၏။ သူ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း အောင့်အည်းသည်းခံနေရုံသာ ရှိတော့သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်တော်ဂိုဏ်း၏ အထွတ်အမြတ်ထားရသော သန့်ရှင်းသောသားတော် မဟုတ်တော့ပါ။ ယခုမူ သူသည် နိမ့်ကျသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ့အထက်တွင် လူပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း လင်းတန့်ထျန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကံတရားကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ထားဆဲဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူသည် ကံကောင်းခြင်းများဖြင့် အမြဲတမ်း ကောင်းချီးပေးခံရသူဖြစ်၏။ နတ်ဆိုး ပင်လယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရွှေ့ဝူခံတပ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပြီးနောက်မှာပင် သူ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးများကို မကြာခဏဆိုသလို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သုံးရက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးအသေး၊ ငါးရက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးအကြီး။ ၎င်းမှာ သူ့အတွက် ထုံးစံလိုပင် ဖြစ်နေပြီ။ နတ်ဆိုးပင်လယ်၏ စတုတ္ထအလွှာမှာပင် သာမန်ကင်းလှည့်နေရင်း ရတနာအချို့ကို မတော်တဆ ရနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေမှာ ငါ ဘာမှမတွေ့ခဲ့ဘူး… ဒီတော့ ဒီနေ့တော့ တစ်ခုခု သေချာပေါက် တွေ့ရမှာပဲ”

လင်းတန့်ထျန်းမှာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှန်မိုတစ်ယောက် သူ၏ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေ၏။ သူ့ရှေ့တွင် ဓားသိုင်းကျမ်းတစ်စောင်မှာ လေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ မြောက်တက်လိုက် နိမ့်ဆင်းလိုက် ဖြစ်နေလေသည်။ ၎င်းမှာ 'ဖြတ်'၊ 'နုတ်'၊ 'သုတ်သင်' နှင့် 'အမြစ်ဖြတ်' ဟူသော ဓားကျမ်းများကို 'လောင်ကျွမ်းမြေကမ္ဘာဓားကျမ်း'၊ 'ကောင်းကင်လောင်မြီးဓားကျမ်း' နှင့် အခြားဓားကျမ်းများဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော 'ကောင်းကင်ခွဲဓားကျမ်း'ပင် ဖြစ်သည်။ ရှန်မို ရွှေ့ဝူ ခံတပ်သို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်က 'ကောင်းကင်ဘုံဘဏ္ဍာတိုက်' ကို စစ်ဆေးခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က သူ နောက်ဆုံးအပိုင်းဖြစ်သော 'ကောင်းကင်လောင်မြိုက်ဓားကျမ်း' တစ်ခုသာ လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်၏။ ဘဏ္ဍာတိုက်တွင် ၎င်းကို အဆင့်ဘီ စစ်မှုထမ်းကောင်းမှတ် (၆၀) ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။ အစပိုင်းတွင် ရှန်မို၌ ၎င်းကို လဲလှယ်ရန် အမှတ်အလုံအလောက် မရှိခဲ့ပေ။ အမှတ်များ ရလာပြီးနောက်မှာလည်း သူ ထိုအရာကို ဦးစားမပေးခဲ့ပေ။ သူ၌ အဆင့်မြင့်ဆုံး သူတော်စင်အဆင့် သိုင်းကွက်ဖြစ်သော 'ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဆိုးသတ်ဓားနတ်ဘုရားကျမ်း' ကဲ့သို့သော ပိုမိုကြီးမားသည့် ရည်မှန်းချက်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ 'မြေကမ္ဘာစာရင်း' ၏ အဆင့်တစ်နေရာကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး စိတ်ကူးပုံဖော်ပုံကားချပ်များကို ရယူနေရသဖြင့် 'ကောင်းကင်လောင်မြိုက်ဓားကျမ်း' အတွက် သုံးစွဲရန် ပိုလျှံသော အမှတ်များ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် ထိပ်တန်းစစ်မှန်သော နတ်ဆိုးအရှင် သုံးဦးနှင့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး၏ သွေးမျိုးဆက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စစ်မှုထမ်းကောင်းမှတ် အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကျန့်ပိုင်ရှန့် လောင်းကြေးရှုံးသဖြင့် သူ့ကို 'ကြယ်တာရာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' တစ်လုံး လက်ဆောင်ပေးခဲ့သေး၏။ ထိုအခါမှသာ ရှန်မို ထိုဓားကျမ်းကို သတိရသွားခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့တွင် 'ကောင်းကင်အဆင့်' စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ 'ကောင်းကင်ဖွင့်လှံ' နှင့် 'ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးချပ်ဝတ်' တို့မှာ 'ကောင်းကင်အဆင့်' များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ထိုဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုလုံးမှ ဝိညာဉ်များမှာ မပူးပေါင်းကြပေ။ ကျီလင်းမှာ မည်သည့်အခါမျှ စကားမပြောဘဲ သွေးစွမ်းအင်များကို သွေးအဆီအနှစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးရန်သာ ကူညီသည်။ 'ထိုက်အာ' မှာမူ ယခုအချိန်တွင် နာခံပုံရသော်လည်း အလေးချိန် ဆယ်ပိဿာရှိလျှင် ဆယ့်နှစ်ပိဿာလောက်က မိုက်ရူးရဲဆန်မှုများ ဖြစ်နေသည်။ 'ကြယ်တာရာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' ကို ထိုဝိညာဉ်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုခုကို ပေးလိုက်ခြင်းမှာ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်မို သဘာဝကျကျပင် 'ကောင်းကင်ခွဲဓားကျမ်း' ကို မျက်စိကျသွားခြင်းဖြစ်၏။ ၎င်းတွင် ဝိညာဉ်မရှိသေးပေ။ အကယ်၍ သူ 'ကြယ်တာရာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' ကို အသုံးပြု၍ အသစ်စက်စက် နာခံမှုရှိသော ဓားဝိညာဉ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လျှင် ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးသော လက်နက်ဖော်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဓားကျမ်း ခြောက်စောင်လုံး လုံးဝ ပေါင်းစည်းသွားပြီ"

ဖျော့တော့ပြီး ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဓားကျမ်းကို ကြည့်ရင်း ရှန်မို ပြုံးလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်မရှိသေးဘဲနှင့်ပင် ဤမျှ ထက်မြက်နေပြီဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ရရှိသွားပါက ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။ သူ လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ 'ကြယ်တာရာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ 'ကြာပန်းစိမ်း နှလုံးသားမီးလျှံ' ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်တုံးကို အပြင်းအထန် အပူပေးလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် 'ကြယ်တာရာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' မှာ အရည်ပျော်လာသည်။ မကြာမီမှာပင် ပြင်းထန်စွာ ပူပြင်းသော အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ သာမန်မီးများဖြင့်ဆိုပါက ၎င်းကို အရည်ပျော်ရန် ဆယ်ရက်ထက်မက ကြာမြင့်နိုင်သော်လည်း ရှန်မို၏ 'ကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံ' ဖြင့်မူ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

"သွားတော့"

သူ့လက်ချောင်းကို ခပ်ဖွဖွလေး တောက်လိုက်ရာ အရည်ပျော်နေသော 'ကြယ်တာရာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' မှာ ဓားကျမ်းဆီသို့ လွင့်မျောသွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် 'ကောင်းကင်ခွဲဓားကျမ်း' တစ်ခုလုံးမှာ တောက်ပနေသော အရည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့၏။ ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုမျှ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်အောက်တွင်ပင် ဓားကျမ်းမှာ လောင်ကျွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခံရခြင်း လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အတွင်းပိုင်းမှ တစ်စုံတစ်ခု မွေးဖွားလာတော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

ရှန်မို၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပလာသည်။ မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီ။ ရှန်မို သူ၏ကံတရား ဤမျှအထိ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ပထမအကြိမ် ကြိုးစားမှုမှာတင် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် 'ကောင်းကင်ခွဲဓားကျမ်း' အတွင်း၌ ဖျော့တော့သော အသိစိတ်တစ်ခု စတင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ 'ကြယ်တာရာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' ၏ အရည်အဆီအနှစ်များမှာ ဓားကျမ်းအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ထိုဝိညာဉ်မှာ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ပို၍ ရှင်းလင်း ထင်ရှားလာသည်။ တစ်ချိန်တွင် ကြယ်ရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ဓားငယ်လေးတစ်စင်းမှာ စာအုပ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာ၏။ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး ဤနေရာသို့ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ရောက်လာရသည်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရသည်။ ထို့နောက် ရှန်မိုကို သတိပြုမိသွားပြီး တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်လေသည်။ ရှန်မိုထံမှ ရင်းနှီးပြီး နွေးထွေးသော အငွေ့အသက်ကို ၎င်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအခါမှ သူ ရှန်မို၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ရှန်မိုမှာ အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားရသည်။ အသစ်မွေးဖွားလာသော ဓားဝိညာဉ်မှာ သူ့ထံသို့ လိုလိုလားလား ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကိုယ်တိုင် မွေးမြူထားသော ဝိညာဉ်မှာ အများကြီး ပို၍ နာခံမှုရှိပေသည်။

"ကလေးလေး... မင်း စကားပြောတတ်လား… တစ်ခုခု ပြောကြည့်ပါဦး"

ရှန်မို ပြုံးပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ မေးလိုက်သည်။ ဓားငယ်လေးမှာ အကြိမ်အနည်းငယ် ပျံဝဲပြီး သာယာသော ဓားသံအချို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။ ၎င်းမှာ စိတ်ဆိုးသွားပုံရပြီး နှုတ်ခမ်းဆူကာ ရှန်မို၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။ ရှန်မို မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ထိုသူငယ်မှာ အနည်းငယ် မာနကြီးပုံရသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပုံရပြီး ရုတ်တရက် 'ကောင်းကင်ခွဲဓားကျမ်း' အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ဓားကျမ်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ စာသားများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြန့်ကျဲနေသော စာသားများမှာ ရှင်းလင်းသော စာကြောင်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် စုစည်းသွား၏။

"ရှင် ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်"

ရှန်မို၏ မျက်လုံးများမှာ ဝမ်းသာအားရ တောက်ပသွားသည်။

တော်လိုက်တဲ့ ကောင်မလေး။

သူ ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ပြောပြစမ်း… ငါက ဘယ်သူလဲ"

စာအုပ်ပေါ်ရှိ စာသားများမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြန့်ကျဲသွားပြီးနောက် ပြန်လည် စုစည်းသွားပြန်သည်။

"ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အဖေပဲ”

"??"

ရှန်မို စွံ့အသွား၏။

ငါ မင်းရဲ့ အဖေ မဟုတ်ဘူး။

"မင်းက 'ကောင်းကင်ခွဲဓားကျမ်း' ရဲ့ ဓားဝိညာဉ်လေ… ငါက လူသား… ငါက 'ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' ကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ အသိစိတ်ကို နှိုးလိုက်လို့ မင်း မွေးဖွားလာတာ"

"ဒါကြောင့် ငါက မင်းအဖေ မဟုတ်ဘူး"

ရှန်မို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဓားကျမ်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စာသားအသစ်များ ပေါ်လာပြန်သည်။

"ဓားကျမ်းထဲက စာတွေအရဆိုရင် ကလေးတွေကို သူတို့ရဲ့ မိဘတွေက ဖန်တီးတာတဲ့"

ရှန်မို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါတော့ မှန်ပါတယ်"

ဓားကျမ်းထဲတွင် ကျယ်ပြန့်သော ဗဟုသုတများ ပါရှိသဖြင့် ဤဝိညာဉ်မှာ ယခုမှ မွေးဖွားလာသည် ဆိုသော်လည်း အရာများစွာကို နားလည်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်မကို ရှင်က ဖန်တီးတာပဲ… အကယ်၍ ရှင်က ကျွန်မအဖေ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်... ဒါဆို ရှင်က ကျွန်မအမေ ဖြစ်ရမယ်”

ရှန်မို ပို၍ ကြောင်အမ်းသွား၏။

"..."

မင်း ငါ့ကို အဖေလို့ပဲ ခေါ်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်...

နောက်ထပ် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လင်းလက်လာသည်။

"အဖေ… ကျွန်မကို နာမည်တစ်ခု ပေးပါဦး”

ရှန်မို ကျစ်ခနဲ စုတ်သပ်မိသည်။

စလာပြန်ပြီ။

သူ အကြောက်ဆုံး ဖြစ်သည့် နာမည်ပေးရမည့် အချိန်ပင်။

ဒါဟာ သူ အညံ့ဆုံးအရာဆိုတာ ဒီကလေး မသိဘူးလား မသိဘူး။

သူ အကြာကြီး စဉ်းစားနေမိသည်။ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဓားဝိညာဉ်မှာ ဓားကျမ်းအတွင်းရှိ စာသားများကို အသုံးပြု၍ မရေမတွက်နိုင်သော စာလုံးပေါင်းစပ်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆက်မပြတ် ဖော်ပြနေတော့သည်။ ထိုစဉ် စာလုံးပေါင်းစပ်မှုတစ်ခု ရှန်မို၏ မျက်စိထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဆွီရှင်း… ကြယ်ချေမှုန်းသူ… နာမည်ကောင်းပဲ”

"မင်းကို 'ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' ကနေ မွေးဖွားလာတာဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ အနှစ်သာရထဲမှာ ကောင်းကင်လောင်မြိုက်ခြင်း၊ မြေကမ္ဘာကို ပြာကျစေခြင်းနဲ့ အလုံးစုံ ဖျက်ဆီးခြင်းဆိုတဲ့ ရက်စက်မှုတွေ ပါဝင်နေတယ်"

"'ဆွီရှင်း' ဆိုတဲ့ နာမည်က မင်းနဲ့ အလိုက်ဖက်ဆုံးပဲ”

ဝိညာဉ်လေးမှာ ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်နေတော့သည်။ ရုတ်တရက် 'ဆွီရှင်း' ဟူသော ဧရာမ စာလုံးကြီးနှစ်လုံးမှာ ဓားကျမ်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပလာပြီး တစ်အုပ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အခြားသော စာသားများမှာမူ ကျုံ့သွားပြီး ထောင့်စွန်းများသို့ ရောက်သွားကြ၏။ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော စာကြောင်းလေးတစ်ခု နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

"မေမေ… ဒီနေ့ကစပြီး သမီးနာမည်က ဆွီရှင်းနော်”

ရှန်မို နဖူးကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်မိသည်။

"ငါ့ကို မေမေလို့ မခေါ်ပါနဲ့ဆို..."

Chapter 467: ဘာမဟုတ်တဲ့ အစောင့်တပ်သားက ငါ့ကို စိန်ခေါ်တာလား

ခဏအကြာတွင် ရှန်မို တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ 'ကောင်းကင်ခွဲဓားကျမ်း' ကို သူသိမ်းဆည်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ထည့်မထားဘဲ ရင်ဘတ်ထဲ၌ ထိုးထည့်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ 'ကောင်းကင်ခွဲဓားကျမ်း' မှာ အလွန်ခိုင်ခံ့မာကျောလှသဖြင့် ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် 'မြေကမ္ဘာ' စိတ်ဝိညာဉ်ကာကွယ်ရေးလက်နက်များထက်ပင် မနိမ့်ကျပေ။ ၎င်းကို ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကပ်ထားခြင်းဖြင့် ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချနိုင်ပါသည်။

အမှန်တကယ် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ 'ဆွီရှင်း' မှာ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ မဝင်လိုခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ 'ဆွီရှင်း' ၏ အဆိုအရ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အမှောင်ထုကြီးမှာ အေးစက်လွန်းသဖြင့် သူ မကြိုက်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်မိုမှာ ဓားကျမ်းကို ရင်ဘတ်တွင် ထည့်၍ သယ်လာရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ငါးရက်ရှိပြီဆိုတော့ ကျားဖြူ-၄၁ ကင်းစခန်းက ကျန်ရစ်တဲ့ အစောင့်တပ်သားတွေ ဒီဘက်ကို ဆုတ်ခွာလာဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

"ဒီနေ့ လင်းတန့်ထျန်းက ကင်းလှည့်ဖို့ တာဝန်ကျနေတာဆိုတော့ သူက အဲ့ဒီတပ်သားတွေနဲ့ ဆုံလိမ့်မယ်… ပြီးရင် သူက လမ်းကြားလေးတစ်ခုကနေ ခေါ်သွားပြီး နတ်ဆိုးတွေရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်အောင် ကူညီပေးရင်း ရွှေ့ဝူ-၄၁ကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ခေါ်လာလိမ့်မယ်"

ရှန်မို ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသာဆိုလျှင် လမ်းကြားလေးများ သုံးနေစရာ မလိုပါ။

လိုက်လာတဲ့သူတွေ ရှိလား။

အကုန်သတ်ပစ်ရုံပါပဲ။

ဘာလို့ ပြေးနေရမှာလဲ။

သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ 'မဟာလောက ပျက်စီးခြင်း မီးလျှံသိုင်း' အပိုင်းအစအတွက် မဟုတ်ဘဲ ကျားဖြူ ခံတပ်မှ အစောင့်တပ်သားများကို ကူညီရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ သိုင်းကျမ်းအတွက် လုံးဝမဟုတ်ပါ။

ရှန်မို ကင်းစခန်းအဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများ သူ့ကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အလေးပြုကြသည်။

"တပ်မှူးရှန်!"

"အစ်ကိုရှန်!"

"တပ်မှူးရှန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်!"

အားကျလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ရှန်မို ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဝမ်ရှင်းအန်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သွားမလို့လဲ"

သူ အမြန်မေးလိုက်သည်။

ရှန်မို ရယ်မောကာ

"စိတ်ပြေလက်ပျောက် လမ်းလျှောက်မလို့ပါ"

ဝမ်ရှင်းအန်း ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"မဖြစ်ဘူး… မဖြစ်ဘူး… မင်းအပြင်ထွက်ရင် မင်းရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံချက် မပေးနိုင်ဘူး"

ရှန်မို သက်ပြင်းချ၍

"ဒု-တပ်မှူးဝမ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ထိပ်တန်းစစ်မှန်တဲ့ နတ်ဆိုးအရှင် သုံးယောက်ကို ဘယ်သူသတ်ခဲ့တာလဲဗျ"

ဝမ်ရှင်းအန်းမှာ ခဏမျှ စွံ့အသွားပြီးနောက် ခေါင်းကုတ်ကာ

"အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ… ငါက မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး… ဒါပေမဲ့... တကယ်လို့ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံလာရင်တောင် ငါရှိနေရင် မင်းအတွက် အချိန်ခဏတော့ ဆွဲထားပေးနိုင်ဦးမှာပါ… မင်းဘယ်သွားသွား ငါလိုက်ခဲ့မယ်"

ရှန်မိုလည်း သူ့ကို ငြင်းမရသဖြင့် နှစ်ယောက်သား အတူတူ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ကင်းလှည့်နေသော လင်းတန့်ထျန်းကို တွေ့လိုက်ရ၏။ လင်းတန့်ထျန်းသည် ရှန်မိုနှင့် ဝမ်ရှင်းအန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ ရှန်မို သူ့ကို အရင်က ကိစ္စတွေအတွက် လာပြီး စာရင်းရှင်းသည်ဟု သူ ဗီဇအတိုင်း ထင်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ မျက်နှာတွင် အပြုံးတုလေးတစ်ခုကို အမြန်ဖမ်းလိုက်ပြီး

"တပ်မှူးရှန်၊ ဒု-တပ်မှူးဝမ်... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ"

သူ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရှန်မိုက ပြုံးကာ

"ကင်းစခန်းထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားသလို ခံစားရလို့ လေကောင်းလေသန့် ထွက်ရှူတာပါ"

ဝမ်ရှင်းအန်းကလည်း ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံ၏။ လူတွေ များပြီး နေရာ ကျဉ်းသဖြင့် ကင်းစခန်းမှာ တကယ်ပင် ပြည့်ကျပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းတန့်ထျန်း စိတ်မသက်မသာနှင့် ရယ်လိုက်ရသည်။

"မင်းလည်း ကင်းလှည့်နေတာဆိုတော့ အတူတူ လမ်းလျှောက်ကြတာပေါ့"

ရှန်မို နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်၏။

လင်းတန့်ထျန်း ဘယ်လိုငြင်းဝံ့ပါမည်နည်း။

သူ ရိုရိုသေသေ ခေါင်းငြိမ့်ကာ နောက်မှ အလိုက်သင့် လိုက်ပါလာရုံသာ ရှိတော့သည်။ သူတို့ သုံးဦးသား လမ်းလျှောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောလာခဲ့ကြရာ ဝမ်ရှင်းအန်းမှာ လင်းတန့်ထျန်းနှင့် ရှန်မိုတို့ အရင်ကတည်းက သိခဲ့ကြသည်ကို ထိုအခါမှ သိလိုက်ရသည်။

နာရီဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် အဝေးမှ ကမူးရှူးထိုး ပြေးလာသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းနောက်တွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဝမ်ရှင်းအန်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။ ရှန်မိုကမူ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ။

"လက်မလျှော့ကြနဲ့… ပြေး… အစွမ်းကုန် ပြေးကြ”

ကျူးလန် ဟိန်းဟောက်ကာ သူ့ဘေးရှိ ကျန်ရှိနေသော အစောင့်တပ်သားများကို ဆက်လက် ထွက်ပြေးရန် တိုက်တွန်းနေသည်။ သူသည် ကျားဖြူ-၄၁ ကင်းစခန်းတွင် တာဝန်ကျသော ဒု-တပ်မှူး ဖြစ်၏။ ပြီးခဲ့သည့် တိုက်ပွဲတွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ ထိပ်တန်းစစ်မှန်သော နတ်ဆိုးအရှင် တစ်ပါး၊ စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးများစွာနှင့် အောက်ခြေနတ်ဆိုး သိန်းနှင့်ချီ၍ စေလွှတ်ကာ ကင်းစခန်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူ့ အစွမ်းမှာ ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင်ကို မယှဉ်နိုင်သဖြင့် ကင်းစခန်း၏ အကာအကွယ်ကို အသုံးပြု၍ မနည်း ခုခံခဲ့ရ၏။ သို့သော် ကင်းစခန်းအတွင်းမှ သစ္စာဖောက်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး အကာအကွယ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျားဖြူ-၄၁ မှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် အများကြီး ပိုမြန်မြန် ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် သူသည် ကျန်ရှိသော အင်အားများကို ဦးဆောင်ကာ အနီးဆုံးဖြစ်သော ရွှေ့ဝူ-၄၁ ကင်းစခန်းသို့ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးများမှာ တရစပ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေကြရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အစောင့်တပ်သား အများအပြား သေဆုံးခဲ့ရသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ဒဏ်ရာအမြောက်အမြား ရရှိထားပြီး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုကြောင့်သာ ဆက်လက် ပြေးလွှားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှယ်ကျီယီလည်း ထွက်ပြေးနေသော တပ်သားများထဲတွင် ပါဝင်သည်။ သူ၏ လှပသော မျက်နှာမှာ သွေးများနှင့် အမာရွတ်များ ပေကျံနေပြီး အဝတ်အစားများမှာလည်း နေရာအနှံ့ စုတ်ပြဲနေလေသည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ အသက်လုပြေးနေရချိန်တွင် မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။

"အဲ့ဒီ ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင်က နီးလာပြီ”

"မင်းတို့ အကုန်ပြေးကြ… ငါ ခုခံထားလိုက်မယ်"

ကျူးလန် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဘီလူးမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မြေပြင်ကိုနင်းကာ လမ်းမလယ်တွင် ရပ်တန့်၍ ခုခံရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရွှယ်ကျီယီ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွား၏။

ကျားဖြူ ခံတပ်တွင် ကျူးလန်သည် သူ့အပေါ် အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဆုတ်ခွာလာစဉ်အတွင်း ကျူးလန်မှ သူ့အတွက် တိုက်ကွက်နှစ်ခုဖြင့် ကာကွယ်ပေးခဲ့သဖြင့် အသက်ရှင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူ့ အသက်သခင်မှာ နတ်ဆိုးအုပ်စုအတွင်း ဝါးမျိုခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူ အရင်က 'အရိပ်မဲ့နန်းဆောင်' ၏ သခင်မလေး ဖြစ်ခဲ့စဉ်ကဆိုလျှင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ထွက်ပြေးမိမည် ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးများကို ခုခံရင်း သေဆုံးသွားကြသည့် အစောင့်တပ်သားများ၏ သတ္တိကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ကျူးလန်၏ စွန့်လွှတ်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ အေးစက်လှသော နှလုံးသားမှာ နွေဦးဝင်လာသည့် ရေခဲကန်ကြီးအလား အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း ကျူးလန်နှင့်အတူ အသေခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကျူး…"

ရွှယ်ကျီယီ နေခဲ့ရန် ပြောလိုက်စဉ်မှာပင် ကျားဖြူတပ်မှ အစောင့်တပ်သား အချို့က ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"လူသားတွေ… ငါတို့လူတွေ ရောက်လာပြီ"

"အဲ့ဒါ ရွှေ့ဝူခံတပ်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတွေပဲ… ငါတို့ကို မြင်သွားပြီ”

ရွှယ်ကျီယီနှင့် ကျူးလန်တို့မှာ အံ့သြရာမှ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားကြသည်။ ရွှယ်ကျီယီသည် ကျူးလန်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ နှစ်ယောက်သား အတူတူ ပြေးလာခဲ့ကြ၏။ အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီဆိုမှတော့ အသေခံစရာ မလိုတော့ပေ။

"နတ်ဆိုးတွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား..."

အဝေးမှနေ၍ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် လိုက်လာသော နတ်ဆိုးတပ်ကြီးနှင့် ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းတန့်ထျန်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရေးကိုသာ အမြဲ ဦးစားပေးသူ ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးမှာ သူ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်သည့် အခြေအနေ မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလှသည်။ သူ စောစောက ကင်းလှည့်စဉ် လမ်းကြားလေးတစ်ခုကို တွေ့ထားခဲ့သဖြင့် သူတစ်ယောက်တည်းသာဆိုလျှင် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးမိမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှင်းအန်းမှ လေးနက်သော အသံဖြင့်

"အဲ့ဒါ ကျားဖြူ ခံတပ်က အစောင့်တပ်သားတွေပဲ… သူတို့ကို ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင် တစ်ယောက်နဲ့ နတ်ဆိုးအထူးတပ်ဖွဲ့က လိုက်နေတာ… ငါတို့ ကူညီနိုင်တဲ့ အင်အားရှိပါတယ်"

ရှန်မို ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"သွားကူကြတာပေါ့"

တပ်မှူးနှစ်ယောက်လုံး သွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းတန့်ထျန်းမှာလည်း မလိုက်ဘဲ မနေရဲတော့သဖြင့် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် လိုက်ပါလာရသည်။

ကျူးလန်သည် အဝေးမှ လာနေသော သူတို့ သုံးဦးကို မြင်သောအခါ ပို၍ စိုးရိမ်သွားသည်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ… ကင်းစခန်းကို ပြန်ပြီး အင်အားအကူအညီ သွားတောင်းကြစမ်း"

"လူ သုံးယောက်တည်းနဲ့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

ရှန်မိုသည် 'ကောင်းကင်နင်း တစ္ဆေခြေလှမ်း' ကို အသုံးပြုကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မီတာရာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ဝမ်ရှင်းအန်းပင်လျှင် သူ၏ ကျောပြင်ကို မြင်ရုံသာ မြင်လိုက်ရ၏။ ရှန်မို စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ကျူးလန်၊ ရွှယ်ကျီယီတို့ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးအဆီအနှစ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စမ်းချောင်းဝါ နတ်ဘုရားလှံ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"သာမန် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတစ်ယောက်က ငါ့ကို စိန်ခေါ်ဝံ့တာလား"

ရှန်မို တစ်ယောက်တည်း တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဧရာမ လက်သည်းကြီး နှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှန်မိုကို နှစ်ဖက်ညှပ်၍ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ရှန်မိုကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမွပစ်တော့မည့်အလားပင်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဧရာမ ရှေးဟောင်းလှံကြီးမှာ ထိုနတ်ဆိုးလက်သည်းများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်ကို ထိုးဖောက်သွားလေတော့သည်။

Chapter 468: လက်ဆောင်ပစ္စည်း

နှလုံးသားတည့်တည့်ကို လှံတစ်ချက်တည်းနဲ့ အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ။

ထိပ်တန်းစစ်မှန်သော နတ်ဆိုးအရှင်၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများကြောင့် ပြူးကျယ်သွားရ၏။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများအတွက်မူ သူတို့၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ နတ်ဆိုးနှလုံးသားမှ မြစ်ဖျားခံခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ နှလုံးသားကို အထိုးခံလိုက်ရသဖြင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ဧရာမ ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားကာ ထိုနေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားတော့၏။

ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင် သေဆုံးသွားခြင်းက ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့များအတွင်းသို့ ကြောက်စိတ်လှိုင်းများကို ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။ အထူးသဖြင့် အခြားသော ရွှေရောင်စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးအရှင်များနှင့် ရွှေရောင်စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးများမှာ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်အသား ပေါ်လွင်နေတော့သည်။ ဤလူသားလူငယ်သည် ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင်တစ်ပါးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်နိုင်သည်ဆိုလျှင် သူတို့ကို သုတ်သင်ရန်မှာ လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးရုံသာ လိုပေလိမ့်မည်။

"ဆုတ်… အခုချက်ချင်း ဆုတ်ကြ"

ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးအရှင်များမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ သဘာဝကျကျပင် အောက်ခြေနတ်ဆိုးများမှာလည်း မနေဝံ့ကြတော့ပေ။ စောစောကတင် သူတို့၏ အစွမ်းများကို ကြွားဝါနေကြသော်လည်း ယခုမူ အသက်လုကာ အမြီးကုပ်၍ ထွက်ပြေးနေကြရပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးများမှာ လန့်ဖျန့်သွားသော ငှက်အုပ်များအလား ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့၏။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျူးလန်၊ ရွှယ်ကျီယီနှင့် ကျားဖြူ ခံတပ်မှ အခြားနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများမှာ မှင်တက်သွားကြရသည်။ သူတို့ကို အချိန်အကြာကြီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေခဲ့သော ထိုကြောက်စရာကောင်းသည့် ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင်မှာ ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ သေသွားခဲ့ပြီလား။ ဝမ်ရှင်းအန်းမှာမူ ထူးထူးခြားခြား အံ့သြမနေပါ။ အကြောင်းမှာ စတုတ္ထအလွှာမှ ပြန်လာကတည်းက ရှန်မို၏ အံ့မခန်း စွမ်းဆောင်ချက်များကို သူ သိရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင်ကို သတ်လိုက်တာလား။

ဒါက ဘာမှမဟုတ်သေးပါဘူး။

ရှန်မိုဟာ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကိုပင် သတ်ခဲ့သည် မဟုတ်လား။

ရှန်မို ကျူးလန်တို့အနီးသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ ရွှယ်ကျီယီသည် ရှန်မို၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရ၏။ ထိုထူးထူးခြားခြား ငယ်ရွယ်လှသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ့ ရင်ထဲ၌ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်နှံထားသော အမှတ်တရတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် နိုးထလာခဲ့သည်။ သူ လူတစ်ယောက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားခဲ့၏။ ထိုသူမှာ သူ့အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် ရန်ငြိုးမထားနိုင်ခဲ့သော သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ကျူးလန် ရှန်မိုကို အနည်းငယ် ခန့်ညားစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ကျားဖြူ ခံတပ်ရဲ့ ဒု-တပ်မှူး ကျူးလန်ပါ… တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ... ရှင်က ရွှေ့ဝူ ခံတပ်က ဘယ်တပ်မှူးဖြစ်မလဲ… ရှင်နဲ့ ကျွန်မ သိပ်မရင်းနှီးသလိုပဲ"

ရှန်မို ပြုံးပြီး ပြန်လည်ဂါရဝပြုကာ

"ကျွန်တော်က ရှန်မိုပါ… ကျွန်တော် တာဝန်ယူတာ မကြာသေးတဲ့အတွက် ဒု-တပ်မှူး ကျူးလန် အနေနဲ့ မသိတာက သဘာဝကျပါတယ်"

ကျူးလန် စွံ့အသွားသည်။

"ရှန်မို... မင်းက 'မြေကမ္ဘာစာရင်း' မှာ ပထမရခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီရှန်မိုလား"

ဝမ်ရှင်းအန်း ရယ်မောရင်း လျှောက်လာကာ

"ဟုတ်တာပေါ့… အဲ့ဒီ ရှန်မိုပဲ”

ကျူးလန်နှင့် ကျားဖြူ အစောင့်တပ်သားများမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားကြသည်။

ထိုစဉ်က ရှန်မိုသည် အဆင့်နိမ့် 'အဝါရောင်' နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားအဆင့်နှင့်ပင် 'မြေကမ္ဘာစာရင်း' ၏ ထိပ်ဆုံးကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ခံတပ်အားလုံးအတွင်း၌ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

"ရှန်မို" ဟူသော နာမည်ကို မကြားဖူးသူမှာ အလွန်ရှားပေလိမ့်မည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရှန်မို ပထမရရခြင်းမှာ စစ်ပွဲ၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးတစ်ပါး သေဆုံးစေခဲ့သော တိမ်တိုက်သင်္ဘောအသစ်ကို တီထွင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိလာကြ၏။ ၎င်းမှာ လူအများအပြားကို စစ်လက်နက် အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်၌ အာရုံစိုက်လာအောင် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် ဤဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ကျူးလန်သည် ရှန်မိုကို အမှန်တကယ်ပင် လေးစားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်မိုသည် လက်နက်တိုက်မှ လာသူဖြစ်သဖြင့် ပုံမှန်တိုက်ပွဲဝင်နေသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများထက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် နိမ့်ကျလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့မိသည်။ သို့သော် ယခု သူ၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အထင်သေးမှုများ အစအနပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ သာမန်အစွမ်းထက်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးများ၏ အောက်တွင် အဆင့်တစ်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

ရွှယ်ကျီယီကလည်း ရှန်မိုကို ရှုပ်ထွေးလှသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ သူ့ရင်ထဲတွင် ခါးသီးမှုများ လှိုင်းထလာသည်။ ထိုစဉ်က 'မြေကမ္ဘာစာရင်း' ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသော ရှန်မိုမှာ နာမည်တူ လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ အမြဲ ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု လူကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ ဤရှန်မိုသည် ထိုရှန်မိုပင် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရတော့၏။

'အဝါရောင်' နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သား ဘဝဖြင့် 'မြေကမ္ဘာစာရင်း' ၏ ထိပ်ဆုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သူ။

တိမ်တိုက်သင်္ဘောအသစ်ကို တီထွင်ပြီး စစ်ပွဲ၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲခဲ့ကာ ပဉ္စမမြောက် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးကို သေဆုံးစေခဲ့သူ။

အရာအားလုံးကို သူ တစ်ချိန်က သိခဲ့သော ရှန်မိုက လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'အဲ့ဒါ ရွှယ်ကျီယီလား’

လင်းတန့်ထျန်းလည်း ရွှယ်ကျီယီကို သတိထားမိလိုက်သည်။ နှစ်အနည်းငယ် ကြာသွားခဲ့သော်လည်း ရွှယ်ကျီယီ၏ အလှမှာ မပျက်စီးသေးပါ။ နတ်ဆိုးများလက်မှ ထွက်ပြေးနေရသဖြင့် မျက်နှာတွင် သွေးများ ပေကျံနေပြီး အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေသော်လည်း သူ၏ အေးစက်ပြီး ကျော့ရှင်းသော အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးမသွားပေ။ သူသည် ရင်ထဲ၌ တောင့်တမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အတိတ်ကာလက ဝိညာဉ်တော်ဂိုဏ်း နှင့် 'အရိပ်မဲ့နန်းဆောင်' တို့မှာ ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာ မဟာမိတ်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများ မဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ဂိုဏ်း၏ သန့်ရှင်းသောသားတော်အဖြစ်၊ နန်းဆောင်၏ သခင်မလေး ရွှယ်ကျီယီနှင့် အဖော်ဖြစ်လာဖို့ သေချာသလောက်ပင်။ သို့သော် ယခုအခါ လင်းတန့်ထျန်း၏ အလင်းရောင်မှာ ရှန်မို၏ အရိပ်အောက်တွင် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်နေခဲ့ပြီ။ ရွှယ်ကျီယီကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း ယခုအခါ သာမန် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ ရွှယ်ကျီယီကလည်း လင်းတန့်ထျန်းကို သတိထားမိသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ခဏတာမျှ အံ့သြသွားရုံမှတစ်ပါး သူ့ကို အာရုံမစိုက်တော့ပေ။ ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အလဲထိုးနိုင်ခဲ့သော ရှန်မိုသည်သာ သူ အာရုံစိုက်ဖို့ ပို၍ ထိုက်တန်သူ ဖြစ်နေသည်။

မကြာမီမှာပင် ကျူးလန်၊ ရွှယ်ကျီယီနှင့် အခြားသူများမှာ ရွှေ့ဝူ-၄၁ ကင်းစခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျန့်ပိုင်ရှန့် သူတို့ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုလေသည်။ ကျားဖြူ ခံတပ်မှ အစောင့်တပ်သားများမှာ အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်နေကြ၏။ ရှန်မိုသာ ဝင်မကူညီခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး နတ်ဆိုးများလက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားကြမည်မှာ သေချာလှသည်။ ကျန့်ပိုင်ရှန့်မှာ သူတို့အတွက် ဂုဏ်ပြုစားပွဲကို ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး ထိုစားပွဲ၌ နှစ်ဖက်စလုံး စကားစမြည် ပြောဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

"...ဒါကြောင့် အခြေအနေက အဲ့ဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာပါ… နတ်ဆိုးတွေက ကျွန်မတို့ ကင်းစခန်းကို ဒီကထက် ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာတောင် ရှင်တို့က ခုခံနိုင်ခဲ့ကြတာပဲလား"

ကျူးလန်သည် စောစောက တိုက်ပွဲအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။ ကျန့်ပိုင်ရှန့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဒါတွေ အားလုံးက ရှန်မိုရဲ့ ကျေးဇူးတွေကြောင့်ပါပဲ"

"အဲ့ဒီနေ့က ဒု-တပ်မှူး ဖုန်းနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ရန်သူ့ရဲ့ အခွင့်အာဏာကြောင့် ထောင်ချောက်မိပြီး ကျွန်တော်တို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဟာ အမည်မသိမီးတွေနဲ့ လောင်ကျွမ်းနေခဲ့တယ်… ကင်းစခန်းကလည်း ကျဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ"

"အဲ့ဒီအချိန်မှာ ရှန်မိုက ထွက်လာပြီး ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင် နှစ်ယောက်ကို လှံနှစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တယ်… ပြီးတော့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးရဲ့ သွေးမျိုးဆက်နောက်ကို လိုက်သွားတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ လိုက်သွားတဲ့အချိန်မှာတော့ အဲ့ဒီ သွေးမျိုးဆက်က အသတ်ခံထားရပြီးပြီလေ"

ကျန့်ပိုင်ရှန့် ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။ ထိုနေ့က အမှတ်တရများမှာ သူ၏ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖြစ်ပေါ်စေဆဲပင်။

ကျူးလန်၊ ရွှယ်ကျီယီနှင့် အခြား ကျားဖြူ ခံတပ်မှ တပ်သားများမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ရှန်မိုမှ ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးအရှင်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်ခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ခဲ့ပါ။ သူသည် အရင်ကတည်းက ဤသို့ လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး၏ သွေးမျိုးဆက်ကိုပင် သတ်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှယ်ကျီယီ၏ ရှန်မိုအပေါ် ထားရှိသော အကြည့်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ရှန်မို၏ အစွမ်းမှာ ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

စားသောက်ပြီးနောက်တွင် စကားဝိုင်းမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများ၏ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်မှုများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ကျွန်မ ကြားတာကတော့ 'ဟန်လုံ-၄၁' ကင်းစခန်းလည်း အခြေအနေ မကောင်းဘူးတဲ့… 'သွေးနတ်ဘုရား' ခံတပ်က တည်ဆောက်ထားတဲ့ ကင်းစခန်းကလည်း နတ်ဆိုးတွေကို မနည်း ခုခံနေရတယ်လို့ သိရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထအလွှာဆိုတာ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ နယ်မြေပဲလေ… နောင်မှာ နတ်ဆိုးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ထပ်ရောက်လာဦးမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ"

"တပ်မှူးတို့... ကျွန်မ အကြံပေးချင်တာကတော့ ဆုတ်ခွာမယ့် လမ်းကြောင်းတွေကို သတိထားဖို့ပါပဲ… အကယ်၍ တတိယအလွှာနဲ့ စတုတ္ထအလွှာကြားက လမ်းကြောင်းတွေကို နတ်ဆိုးတွေက ဖြတ်တောက်လိုက်မယ်ဆိုရင် စတုတ္ထအလွှာမှာ ရှိနေတဲ့ ကျွန်မတို့ ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျူးလန်၏ အသံမှာ သတိပေးချက်များဖြင့် လေးလံနေသည်။ ကျန့်ပိုင်ရှန့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး

"တပ်မှူးရှန် ဒါကို သတိထားမိပြီးသားပါ… နတ်ဆိုးတွေ ကျွန်တော်တို့ ကင်းစခန်းကို မတိုက်ခိုက်ခင်ကတည်းက ဝမ်ကြီးက တတိယအလွှာက ကင်းစခန်းတွေကို သွားပြီး စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်… အဲ့ဒီမှာ နတ်ဆိုးအသေးစား တိုက်ပွဲတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် အကြီးအကျယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး… ချက်ချင်းပဲ နှိမ်နင်းလိုက်နိုင်တယ်… စိတ်မပူပါနဲ့… လမ်းကြောင်းကတော့ ဘေးကင်းပါသေးတယ်"

ထိုအခါမှသာ ကျူးလန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့"

ကျန့်ပိုင်ရှန့် ပြုံးကာ

"ကျွန်တော်တို့ ကင်းစခန်းမှာပဲ စိတ်အေးအေးထားပြီး နားနားနေနေ နေကြပါ… ကျားဖြူ ခံတပ်က အကူတပ်တွေ ရောက်လာရင် မင်းတို့ရဲ့ ကင်းစခန်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးပါ့မယ်"

ကျူးလန် စိတ်ရင်းဖြင့် ကျေးဇူးတင်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး

"တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန့်ပိုင်ရှန့် တည်ကြည်စွာဖြင့်

"အားနာမနေပါနဲ့… နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတွေ အနေနဲ့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီစောင့်ရှောက်ဖို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ"

ဂုဏ်ပြုစားပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျူးလန်သည် ရှန်မိုနှင့် သီးသန့်စကားပြောရန် အခွင့်အရေး ယူလေသည်။

"တပ်မှူးရှန်… ဒီတစ်ခါ ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့လို့ တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျူးလန်က လေးနက်စွာ ပြောရင်း ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်မတို့ မိသားစု အမွေအနှစ်ပါ… အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ပါဝင်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့တစ်ခုပေါ့… ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကျွန်မ အဖိုးလက်ထက်ကတည်းက ကျွန်မတို့ မိသားစုထဲမှာ ဘယ်သူမှ ဒါကို ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့အတွက် နားလည်သဘောပေါက်မှု မရှိခဲ့ကြဘူး"

"တပ်မှူးကျန့်ဆီကနေ ကြားရတာကတော့ တပ်မှူးရှန်ရဲ့ သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်းက အံ့မခန်းပဲဆိုတာနဲ့ ဘယ်လို သိုင်းကွက်ကိုမဆို လွယ်လွယ်ကူကူ တတ်မြောက်နိုင်တယ်လို့ သိရတယ်"

"ဒီဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ကို ကျွန်မ လက်ဆောင်ပေးချင်ပါတယ်… ဖြစ်နိုင်ရင်... ရှင်ဟာ သူ့ရဲ့ ကံပါတဲ့သူ ဖြစ်နေမလားလို့ပါ"

ကျူးလန် ရှန်မိုကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း နင်ထျန်းရင်ကဲ့သို့ပင် ကျူးလန်သည် ကြွက်သားသန်သန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရှန်မိုထက် ခေါင်းတစ်လုံးစာ ပိုမြင့်နေသဖြင့် သူ့ကို အပေါ်မှနေ၍ ငုံ့ကြည့်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုသည် သူ့ စိတ်ရင်းမှန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မငြင်းလိုက်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူလည်း တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး

"ဒီလက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒု-တပ်မှူးကျူး"

All Chapters