အခန်း (၄၆၉-၄၇၁)

Chapter 469: ဝိညာဉ်အသစ် ဖန်တီးခြင်း

ညဉ့်နက်လာပြီဖြစ်သည်။

ရှန်မိုလည်း သူ၏အခန်းထဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အရှေ့တွင် ကျူးလန်ပေးအပ်ခဲ့သော တန်ဖိုးကြီးလှသည့် ပုတီးစေ့မှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေ၏။ ပုတီးစေ့သည် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိပြီး တစ်ခုလုံး နီရဲနေကာ နွေးထွေးသော အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်နေသည်။ ၎င်း၏အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေပုံရသော်လည်း အပြင်ဘက်မှကြည့်လျှင်မူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရပေ။

ဝှစ်!

ဆွီရှင်းသည် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ပုတီးစေ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပတ်ကြည့်နေသည်။

"အဖေ… ဒါက ဘာလဲ"

ဆွီရှင်း၏ဘေးတွင် စာသားတစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။ သူ စကားမပြောနိုင်သေးသော်လည်း စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဘေးတွင် လွင့်မျောနေသော စာသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် သင်ယူထားပြီးဖြစ်သည်။

ရှန်မို သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ရင်း

"ဒါက ဒီနေ့ ငါလူကယ်ခဲ့လို့ လက်ဆောင်ရလာတဲ့ ရတနာလေ"

"အခုပဲ ဒါကို ဖွင့်ကြည့်မလို့"

"ပြဿနာက ငါဖွင့်လို့မရဘူး ဖြစ်နေတာ"

"ဝိညာဉ်စွမ်းအား၊ သွေးစွမ်းအင်၊ နတ်ဘုရားလျှပ်စီးစွမ်းအားနဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေ အကုန်သုံးပြီး စမ်းကြည့်ပြီးပြီ… ဒါပေမဲ့ သမုဒ္ဒရာထဲ ကျောက်ခဲပစ်ချလိုက်သလိုပဲ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိဘူး"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ဆွီရှင်းမှာ ပို၍ပင် စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြလာသည်။ သူ ပုတီးစေ့ကို အထပ်ထပ်အခါခါ ပတ်ကြည့်နေတော့၏။ ခဏအကြာတွင် သူ ရုတ်တရက်

"အဖေ… အဖေရဲ့ နတ်ဘုရားနန်းတော်ထဲက 'ထာဝရမီးလျှံ' သုံးမျိုးနဲ့ စမ်းကြည့်ပါလား… ဒီပုတီးစေ့က ထာဝရမီးလျှံတွေနဲ့အတူ မွေးဖွားလာတတ်တဲ့ အရာမျိုးနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူနေသလိုပဲ"

ရှန်မို၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဆွီရှင်း၏ စကားက သူ့ကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ သူ အစွမ်းမျိုးစုံဖြင့် စမ်းသပ်ခဲ့သော်လည်း ထာဝရမီးလျှံများကိုမူ ထည့်မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။ ရှန်မို သူ၏လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နီရဲသော မီးလျှံများက ပုတီးစေ့ကို စတင်လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ပုတီးစေ့မှာ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်မှု ရှိလာ၏။ နွေဦးနေရောင်အောက်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ အရည်ပျော်သွားသော နှင်းများကဲ့သို့ ၎င်းသည် စတင်ပျော်ဝင်လာတော့သည်။ သို့သော် ဤအရှိန်ဖြင့်ဆိုလျှင် လုံးဝအရည်ပျော်ရန် မည်မျှကြာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ရှန်မို ထိုမျှအထိ မစောင့်နိုင်ပါ။

သူ အခြားလက်တစ်ဖက်ကိုပါ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ 'နေမင်းအဆီအနှစ်မီးလျှံ'ပါ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထာဝရမီးလျှံ နှစ်မျိုးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လောင်ကျွမ်းနေတော့သည်။ အပူရှိန်မှာ ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။ ပုတီးစေ့မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် အရည်ပျော်လာတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ အရည်စက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' နှင့် 'နေမင်းအဆီအနှစ်မီးလျှံ' တို့၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် ထိုအရည်စက်များကို တစ်စက်ချင်းစီ ဝါးမျိုလိုက်ကြသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ ထာဝရမီးလျှံရဲ့ အဖော်အရာဝတ္ထု ဖြစ်နေတာပဲ… ဘယ်ထာဝရမီးလျှံနဲ့ သက်ဆိုင်လဲဆိုတာပဲ ငါမသိတာ"

ရှန်မို ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်လိုက်သည်။ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးတောက် တွင် 'ကိုးနက်ရေခဲပုံဆောင်ခဲ' ရှိပြီး 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' တွင် 'မီးကြာပန်း' ရှိသည်။ 'နေမင်းအဆီအနှစ်မီးလျှံ' တွင် 'နေမင်းအဆီအနှစ်ကျောက်တုံး' ရှိလေ၏။ အားလုံးမှာ ထာဝရမီးလျှံများနှင့် ၎င်းတို့၏ အဖော်အရာဝတ္ထုများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအဖော်ရတနာများကို 'ကောင်းကင်ဘုံဘဏ္ဍာတိုက်' တွင် လဲလှယ်နိုင်သော်လည်း ထာဝရမီးလျှံကိုယ်တိုင်ကိုမူ လဲလှယ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... ထာဝရမီးလျှံများသည် ဤကမ္ဘာ၏ မူလအရာများ မဟုတ်၍လား။

ရှန်မို ထိုအကြောင်းကို အများကြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ မီးလျှံနှစ်မျိုးလုံးဆီသို့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဆက်လက် ထောက်ပံ့ပေးနေလိုက်သည်။ နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ပုတီးစေ့မှာ လုံးဝအရည်ပျော်သွားပြီး လက်မဝက်ခန့်ရှိသော စိမ်းပြာရောင် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျောက်စိမ်းပြားမှာ မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ၎င်းကို ထိလိုက်သောအခါ ပူနွေးသော ခံစားချက်ကို ရရှိစေသည်။ ရှန်မိုမှာ အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသွားရ၏။ ထို့နောက် ၎င်းကို နဖူးတွင် ကပ်လိုက်သည်။

ဘုန်း!

သိုင်းကျမ်းအချက်အလက်များစွာမှာ သူ၏စိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ဝုန်း!

ရှန်မို၏ စိတ်ထဲတွင် မြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများ၌ သိုင်းပညာရပ်များက လှိုင်းထနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွား၏။ ဆွီရှင်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း ဘာမှမမေးပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူ ရှန်မိုကို မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မကျရောက်စေရန် သတိရှိရှိဖြင့် ဝန်းရံကာ ကာကွယ်ပေးနေတော့သည်။ သူ့ အဖေ၏ ဘေးကင်းမှုကို စိုးရိမ်နေသော သမီးတစ်ယောက်အလားပင်။

ခဏအကြာတွင် ရှန်မို ထိုအခြေအနေမှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်နိုးထလာပြီး နားထင်ကို ပွတ်လိုက်သည်။

"'မဟာလောက မီးလျှံထိန်းကျမ်း'ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်ပဲ... အဲ့ဒီထဲမှာ ထာဝရမီးလျှံ နှစ်မျိုးရှိတဲ့ နေရာတွေကိုပါ ဖော်ပြထားတယ်..."

သူ၏စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာသော အချက်အလက်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စဉ်းစားရင်း ရှန်မို ပြုံးလိုက်သည်။

'မဟာလောက မီးလျှံထိန်းကျမ်း' ကို 'မဟာလောက အရှင်သခင်'ဟု လူသိများသော အစွမ်းထက်သည့် စီနီယာကြီးတစ်ဦးက ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မြစ်ချောင်းအင်းအိုင်များနှင့် နယ်မြေအနှံ့ လှည့်လည်ကာ ထာဝရမီးလျှံများ ရှိနိုင်မည့်နေရာများကို အနှံ့အပြား ရှာဖွေခဲ့သည်။ သို့သော် အဆုံးတွင် နှစ်မျိုးတည်းကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး မနည်း သိမ်းသွင်းခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ သူ ထာဝရမီးလျှံများကို ထပ်မံ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ် မီးလျှံတစ်ခုကို ထပ်မံ သိမ်းဆည်းနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဤကျောက်စိမ်းပြားထဲတွင် 'ကိုးကမ္ဘာ နတ်ဘုရားလျှပ်စီးမီးလျှံ' နှင့် 'ဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းမီးလျှံ'ဟူသော ထာဝရမီးလျှံ နှစ်မျိုးရှိသည့် နေရာများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ၎င်းတို့ကို 'မဟာလောက မီးလျှံထိန်းကျမ်း' ၏ စတုတ္ထအဆင့်နှင့်အတူ ကံပါသော နောက်ဆက်ခံသူအတွက် ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"'မဟာလောက မီးလျှံထိန်းကျမ်း' ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်က တတိယအဆင့်နဲ့ မတူဘူးပဲ… ဒါက ထာဝရမီးလျှံကို သုံးပြီး တိုက်ခိုက်တဲ့ သိုင်းကွက် မဟုတ်ဘဲ အဲ့ဒီမီးလျှံတွေကို ပိုပြီး အစွမ်းထက်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်တဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း ဖြစ်နေတာပဲ”

ရှန်မို သူ၏စိတ်ထဲရှိ ကျမ်းစာများကို ဂရုတစိုက် လေ့လာလိုက်သောအခါ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားရသည်။ ထာဝရမီးလျှံများသည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှေးအကျဆုံး၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဆုံးနှင့် တန်ဖိုးအရှိဆုံး နတ်ဘုရားအရာဝတ္ထုများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လောကတွင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပြီး လူအနည်းငယ်သာ ထိတွေ့ဖူးသဖြင့် ၎င်းတို့ကို မည်သို့ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး ပိုမိုအစွမ်းထက်အောင် လုပ်ရမည်ဟူသော ဗဟုသုတမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။

ရှန်မို၏ ထာဝရမီးလျှံများကို ကျင့်ကြံသည့် နည်းလမ်းမှာ အမြဲတမ်း ကြမ်းတမ်းပြီး ဗီဇစိတ်အတိုင်းသာ ဖြစ်ခဲ့၏။ အခြေခံအားဖြင့် မီးလျှံများ ကြိုက်နှစ်သက်ပုံရသည့် ကောင်းကင်ဘုံရတနာများကို ကျွေးရုံသာ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုရတနာများ ကိုယ်တိုင်က အလွန်ရှားပါး၍ ရှာမတွေ့သော အခါမျိုးတွင် 'ကောင်းကင်ဘုံဘဏ္ဍာတိုက်' မှ စစ်မှုထမ်းကောင်းမှတ်များကို အသုံးပြု၍ လဲလှယ်ခဲ့ရသည်။

'မဟာလောက မီးလျှံထိန်းကျမ်း' ၏ စတုတ္ထအဆင့်တွင် 'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်သော မီးလျှံကျစ်လျစ်နည်းလမ်း'ဟု ခေါ်သော ပြည့်စုံသည့် လျှို့ဝှက်သိုင်းတစ်ခု ပါရှိသည်။ ဤသိုင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်မျှင်ကို အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်နိုင်ပြီး၊ မရှားပါးလှသော ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်းအချို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ 'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်မီးဝိညာဉ်'ကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

'မဟာလောက အရှင်သခင်' သည် ဤနည်းလမ်းကို ထာဝရမီးလျှံ အမျိုးမျိုးပေါ်တွင် စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထာဝရမီးလျှံများအားလုံးသည် ထို 'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' အပေါ်တွင် ပြင်းပြသော အလိုဆန္ဒ ရှိကြသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့၏။ ထိုမီးလျှံများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ သူတို့ အကြိုက်ဆုံး ရှားပါးရတနာများနှင့် တွေ့သည့်အခါမျိုးထက်ပင် လျော့မသွားချေ။ ဤမီးဝိညာဉ်များကို ကျွေးခြင်းဖြင့် ထာဝရမီးလျှံ၏ အစွမ်းသတ္တိများအားလုံးကို သုံးဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး စုစုပေါင်း စွမ်းအားမှာ နှစ်ဆထက်မက တိုးတက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထာဝရမီးလျှံတစ်ခုသည် သုံးဆင့်အထိ တိုးတက်သွားပြီးပါက 'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' အပေါ်တွင် ရှိသော အလိုဆန္ဒမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ပင် 'အကြိမ်တစ်ထောင် သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' နှင့် 'အကြိမ်တစ်သောင်း သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' များကိုပါ ဆက်လက် သန့်စင်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အဆင့် ၄ မှ ၆၊ နှင့် ၇ မှ ၉ အထိ တိုးတက်စေရန်အတွက် အသီးသီး အထောက်အကူပြုမည် ဖြစ်သည်။

"ဆိုလိုတာက... စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်၊ အချိန်အနည်းငယ်နဲ့ အဆင့်နိမ့်ပစ္စည်း အပုံလိုက်ကို သုံးပြီးတော့ အလွန်ရှားပါးတဲ့ ရတနာတွေပေးတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးနဲ့ တူညီတဲ့ ရလဒ်ကို ငါရနိုင်မှာပေါ့"

ရှန်မို အသံထွက်၍ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

ဤစီနီယာ ကျင့်ကြံသူမှာ တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပေ။ ဤကဲ့သို့သော နည်းစနစ်မျိုးကို အသစ်အဆန်း ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ရှန်မိုသည် နည်းစနစ်ကို အသေးစိတ် လေ့လာကြည့်သောအခါ အဆင့်တစ်ခုစီအတွက် လိုအပ်သော မီးဝိညာဉ် အရေအတွက် တိုးလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ပထမအဆင့်အတွက် 'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' နှစ်ခုသာ လိုအပ်ပြီး ဒုတိယအဆင့်အတွက် လေးခု လိုအပ်သည်။ တတိယအဆင့်အတွက်မူ ရှစ်ခု လိုအပ်၏။ အကြိမ်တိုင်းတွင် နှစ်ဆ တိုးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း အဆင့်များအတွက် လိုအပ်သော အကြိမ်တစ်ထောင်နှင့် တစ်သောင်း သန့်စင်မီးဝိညာဉ်များမှာလည်း ထိုပုံစံအတိုင်းပင်။ သို့သော်လည်း လိုအပ်သော ပစ္စည်းများမှာ ရှာရမခက်သဖြင့် 'ကောင်းကင်ဘုံဘဏ္ဍာတိုက်' မှ တိုက်ရိုက် လဲလှယ်ယူနိုင်သည်။ အနှေးနှင့်အမြန် သူ၏ ထာဝရမီးလျှံ သုံးမျိုးလုံးကို နဝမအဆင့်အထိ အပြည့်အဝ မြှင့်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ... ငါ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ ရှိပြီးသားပဲ… အခုပဲ နှစ်ခုလောက် သန့်စင်ကြည့်တာပေါ့"

ရှန်မိုသည် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဆေးဖိုကို အသုံးပြုနေစရာ မလိုပါ။

သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထာဝရမီးလျှံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရုံဖြင့် သန့်စင်ခြင်းကို စတင်နိုင်ပါသည်။ ထိုမြေကမ္ဘာအဆင့် ပစ္စည်းများသည် 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' ၏ လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင် လိုအပ်သော ပုံစံများအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှန်မိုသည် ဤထာဝရမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီးသား ဖြစ်၏။ သူ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို သန့်ရှင်းစွာ ခွဲထုတ်နိုင်ပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီအတွက် လိုအပ်သော အပူချိန်ကို 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' အား နေရာကွက်ကျား အသုံးပြု၍ ညှိယူနိုင်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီမှာ လိုအပ်သော အတိုင်းအတာအထိ အတိအကျ လောင်ကျွမ်းသွားစေလေ၏။

ထို့နောက် ရှန်မို၏ ပုံရိပ်ငယ်မှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးကြောင်းတစ်ခုမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးဆီသို့ စီးဝင်လာသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပစ္စည်းများကြားတွင် ရစ်ပတ်သွား၏။ ထိုအခါ ပစ္စည်းများ၏ ဆေးဖက်ဝင် အဆီအနှစ်များမှာ ထိုစွမ်းအင်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်ပုံစံတစ်ခုမှာ ရှန်မို၏ လက်ဖဝါးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤသို့ဖြင့် ပထမဆုံး 'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မွေးကင်းစကလေးတစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး ကမ္ဘာလောကအကြောင်းကို လုံးဝ မသိရှိပေ။ အကောင်းဆုံး ပြောရလျှင် ဖျော့တော့သော အသိဉာဏ်ရှိသည့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်တစ်ခုဟုသာ သတ်မှတ်နိုင်သည်။

"'မဟာလောက အရှင်သခင်' က ဒါကို 'မီးဝိညာဉ်' လို့ ဘာလို့ ခေါ်တာလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူး… အသက်ဓာတ်နဲ့ သိစိတ် အစအနလေး တကယ် ပါဝင်နေတာကိုး"

ရှန်မို အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုမီးဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်ထားလိုက်ပြီး ဒုတိယတစ်ခု ရရှိရန်အတွက် နည်းလမ်းကို ထပ်မံ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

"'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' ကို အရင်မြှင့်တင်ရမလား... ဒါမှမဟုတ် 'နေမင်းအဆီအနှစ်မီးလျှံ' ကို အရင်မြှင့်တင်ရမလား”

ရှန်မို စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတော့သည်။

Chapter 470: အဖေက ကလေးတွေ ပျိုးထောင်နေသလိုပေါ့

အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်မို 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' သည် သူနှင့်အတူ အကြာဆုံး ရှိနေခဲ့သော အဖော်မဟုတ်ပါလား။

၎င်းမှာ သူ၏ ပထမဆုံးသော အနန္တမီးတောက် ဖြစ်သည်။ ကြီးကြီးမားမား စွမ်းဆောင်ချက်များ သိပ်မရှိခဲ့ရင်တောင် သူနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော အခက်အခဲများကို အတူတူ ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ပေးခဲ့သည်။

ရှန်မို သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် နီရဲသော မီးလျှံတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ပေါ်လာသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ 'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' နှစ်ခု ရှိနေခြင်းကို အာရုံခံမိသွားသည်။ သူ၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ထိုမီးဝိညာဉ်များကို သန့်စင်ပြီး ဝါးမျိုလိုသော ပြင်းပြသည့် ဆန္ဒများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ရှန်မို ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဒါတွေက မင်းအတွက်ပဲ ပြင်ဆင်ထားတာ"

'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' မှာ ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်တော့မည့်ဆဲဆဲ ရုတ်တရက် ရှန်မို၏ ညာလက်ထဲမှ အေးစက်ဖြူဖွေးသော မီးလျှံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် မီးဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံးကို ရစ်ပတ်ကာ ဝါးမျိုပစ်လိုက်သည်။ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လှသဖြင့် ရှန်မိုပင်လျှင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။ သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်မှာ မီးဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံးကို တဂျွတ်ဂျွတ်နှင့် ဝါးစားပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက် အတွင်းမှ နှုတ်ခမ်းသပ်သံနှင့်အတူ စကားသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဒါက ဘာတွေလဲ… အရသာ တော်တော်ရှိတာပဲ… နောက်ထပ် ရှိသေးလား"

ရှန်မို စွံ့အသွားမိသည်။

"မင်း ဘာလို့ သူများအစာကို လုစားတာလဲ”

'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' အတွင်းတွင်မူ မကျေနပ်မှုနှင့် နာကျင်မှု လှိုင်းတံပိုးများ လှုပ်ရှားသွား၏။

"လုစားတယ်လား… သူ့ကိုပဲ မေးကြည့်လိုက်… ငါ တစ်ခုခု လုခဲ့လားလို့"

ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်မှာ ရုတ်တရက် လက်ညှိုးပုံစံ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ရှန်မို 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် ၎င်းမှာ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး သနားစဖွယ် ကျုံ့ဝင်ကာ စိတ်ခံစားချက်အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်မှ မီးဝိညာဉ်များကို လုစားသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၎င်းကိုယ်တိုင်ကပင် ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ပေးလိုက်သည့်အလား။

ရှန်မို ပြောစရာ မရှိတော့ပေ။

အမလေး... တကယ့် မီးလျှံ လူမိုက်ကြီးပဲ။

"နောက်တစ်ခါ အဲ့ဒါတွေ ထပ်လုပ်ရင် တခြား မီးလျှံလေးနှစ်ခုကို အရင်ပေးလိုက်"

"ဟွန့်... ငါက လူမိုက် မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်သည် 'နတ်ဘုရားနန်းတော်' အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကာ တိတ်ဆိတ်စွာ လောင်ကျွမ်းနေတော့သည်။ ၎င်း အိပ်ပျော်သွားသလား သို့မဟုတ် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသလား ဆိုသည်ကိုတော့ မည်သူမျှ မပြောနိုင်ပေ။

'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' မှာ ရှန်မို၏ လက်မောင်းတွင် သနားစဖွယ် ကပ်တွယ်နေပြီး ၎င်း၏ အလင်းမှာလည်း မှိန်ဖျော့ကာ လှုပ်ခတ်နေသည်။

ရှန်မို အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ကဲပါ... နောက်တစ်ခါ 'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' တွေ ထပ်လုပ်ရင် မင်းကို အရင်ဆုံး ပေးပါ့မယ်"

သူ ပြန်ချော့လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' မှာ ပြန်လည် လင်းလက်လာပြီး ပျော်ရွှင်စွာ လောင်ကျွမ်းတော့၏။ သူ့ အလင်းမှာ သိသိသာသာ ပို၍ အားကောင်းလာသည်။

ဆွီရှင်းမှ ရှန်မိုကို ခဏမျှ ဝဲပျံပတ်ကြည့်နေပြီးနောက် စာသားတစ်ကြောင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

"အဖေ... အဖေက ကလေးတွေ မွေးနေသလိုပဲ ခံစားရတယ်… ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ သက်သေတော့ မရှိဘူး"

ရှန်မို ရယ်မောခြင်းမိလေသည်။ 'ကြာပန်းနီမီးလျှံ' သည် သက်တမ်း ငါးရာကျော်မျှသာ ရှိသေးသည်။ 'နေမင်းအဆီအနှစ်မီးလျှံ' မှာမူ ပို၍ပင် ငယ်သေးသည်။ ဆယ်နှစ်ခန့်သာ ရှိဦးမည်။ ထာဝရမီးလျှံများသည် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ လောင်ကျွမ်းနိုင်သည်ကို ထည့်တွက်လျှင် သူတို့မှာ ကလေးသူငယ်များသာ မဟုတ်ပါလား။

"ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်စဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ရှန်မို ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးနောက် 'ကောင်းကင်ပြာ လျှပ်စီးကြာပန်း' နှင့် 'ရှေးဦးမြေကမ္ဘာ မီးအဆီအနှစ်' တို့ကို စတင် သန့်စင်လေတော့သည်။ အခြားအရာအားလုံးကို ရွှေ့ဆိုင်းထားနိုင်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းကိုမူ မရွှေ့ဆိုင်းနိုင်ပေ။ သူသည် တူညီသော နယ်ပယ်အတွင်းရှိသူများထဲတွင် မရှုံးနိမ့်ဖူးသူ ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ 'ဓမ္မရုပ်သွင်' အဆင့် ပညာရှင် သို့မဟုတ် 'နတ်ဆိုးဧကရာဇ်' နှင့် တွေ့ပါက အသက်လု ထွက်ပြေးရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။ ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးဆုံး ပန်းတိုင်မှာ ကျင့်ကြံဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် 'ဓမ္မရုပ်သွင်' နယ်ပယ်သို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ သူ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက 'မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုး'ပင်လျှင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထား၏။ အကြံအစည်နှင့် ပရိယာယ်အားလုံးမှာ အကြွင်းမဲ့ အစွမ်းသတ္တိအောက်တွင် ပြိုလဲသွားရမည်သာ ဖြစ်သည်။

…

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးပင်လယ်၊ သတ္တမအလွှာ။

ဤအလွှာ၏ နယ်မြေအများစုမှာ တတိယမြောက် မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုး အန်းမိုင် ပိုင်ဆိုင်သော နယ်မြေများ ဖြစ်ကြသည်။ အန်းမိုင်၏ အုပ်ချုပ်မှုမှာ ကြမ်းတမ်းသော အားအင်အပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်မှုတွင် အသက်အကြီးဆုံးနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်ဆုံးသော ပထမမြောက် မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုးမှလွဲ၍ ကျန်သည့် မည်သည့်နတ်ဆိုးမျှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သတ္တမအလွှာ၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို သူ၏ နယ်မြေအဖြစ် သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် 'တတိယနတ်ဆိုးနန်းတော်' အတွင်း၌ ကာမဂုဏ်ခံစားသံများမှာ မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်နေသည်။ အန်းမိုင်မှာ နတ်ဆိုးမတစ်ဦးနှင့် ပျော်ပါးနေခြင်း ဖြစ်၏။ အချိန်တန်လျှင် ထိုနတ်ဆိုးမသည် မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုး၏ သွေးမျိုးဆက်ကို မွေးဖွားပေးပေလိမ့်မည်။ သူ မွေးဖွားပေးသော ကလေး၏ အလားအလာ မြင့်မားလေလေ၊ သူ့ အဆင့်အတန်းမှာလည်း မြင့်မားလေလေ ဖြစ်မည်။

အန်းမိုင် စိတ်ရွှင်လန်းနေစဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မေးလိုက်၏။

"ဒါနဲ့... မကြာခင်က သတ္တမအလွှာမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးမတစ်ယောက် ပေါ်လာတယ်ဆို… သူက နတ်ဆိုးငယ် သိန်းနဲ့ချီကိုတောင် သူ့ လက်အောက်ကို စုစည်းနိုင်တယ်ဆိုလား… ငါ့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ပို့ပေးလိုက်ပြီလား"

အနီးရှိ စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးများမှာ တောင့်တင်းသွားကြ၏။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ဦးမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော နတ်ဆိုးမကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အမြန်ချပေးလိုက်ပြီးနောက် ဒူးထောက်ကာ ရိုသေသေဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီနတ်ဆိုးမဆီကို သွားခဲ့ပါတယ်… သူက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး တခြားအုပ်စုရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်ပါတယ် အရှင်"

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သူက ဘယ်မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုးကို ရွေးလိုက်တာလဲ"

"နဝမမြောက် မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုးပါ ဘုရား"

အန်းမိုင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဟွန့်... ကံဆိုးမှုတွေနဲ့ ကစားနေတဲ့ လူမိုက်ပဲ… သူက ငါနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ… အဲ့ဒီနတ်ဆိုးမကလည်း ဘာက ကောင်းမှန်း မသိရှာဘူး"

"သွားကြတော့… လောကမှာ နတ်ဆိုးမတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်… ငါတို့လည်း သူ့ကို မလိုအပ်ဘူး"

ထိုအခါမှသာ စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးများမှာ ဘေးမဲ့ပေးခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အလား အမြန်ပင် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

"မှန်လှပါ… မှန်လှပါ”

ခဏအကြာတွင် နန်းတော်အပြင်ဘက်မှ လေးနက်ပြီး အားပါသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နတ်ဆိုးဖခင်ကြီး... ကျွန်တော့်မှာ တင်ပြစရာ တစ်ခုရှိပါတယ် ခင်ဗျာ"

အန်းမိုင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းကိုး... ဝင်ခဲ့ပါ"

မကြာမီမှာပင် အရပ်ရှည်ရှည် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းသော နတ်ဆိုးတစ်ဦး ဝင်လာသည်။ ဤနတ်ဆိုး၏ ရုပ်ရည်မှာ အန်းမိုင်နှင့် ဆင်တူ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းမှာ လူသားနှင့် မခြားနားသော်လည်း အောက်ပိုင်းမှာမူ ထူထဲသော ရေဘဝဲ လက်တံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကြွက်သားများမှာလည်း အကန့်အသတ်မဲ့ အစွမ်းသတ္တိများ ရှိနေသည့်အလား ဖောင်းကြွနေသည်။ သူ၏ နာမည်မှာ 'အန်းကျန့်ရင်' ဖြစ်ပြီး အန်းမိုင် အချစ်ဆုံး သားဖြစ်သည်။

အန်းမိုင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။

"မင်းက တတိယအလွှာမှာ စခန်းချပြီး ရန်သူ့ကင်းစခန်းတွေကို နှောင့်ယှက်နေရတာ မဟုတ်လား… ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပြန်လာတာလဲ”

အန်းကျန့်ရင်က လေးနက်စွာဖြင့်

"တတိယအလွှာမှာ အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေပါတယ်… မဟာမိတ် သုံးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကင်းစခန်းတွေက ကျွန်တော်တို့ဟာ အရင်လိုပဲ အသေးစား တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်နေတယ်လို့ ထင်နေကြတာပါ… လျှို့ဝှက်လိုဏ်ဂူ အတော်များများမှာ ကျွန်တော်တို့ အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ လျှို့ဝှက် စုရုံးထားတာကို သူတို့ မသိသေးပါဘူး"

အန်းမိုင် ပြုံးလိုက်ပြီး

"ကောင်းတယ်… အခု ငါတို့ အချိန်ကောင်းကို စောင့်နေဖို့ပဲ လိုတော့တယ်"

အန်းကျန့်ရင် တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မှန်လှပါ… အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စစ်ဗျူဟာကို ကျွန်တော် အမြဲ နှလုံးသွင်းထားပါတယ်… ဒီစစ်ဆင်ရေးရဲ့ ပန်းတိုင်က ဘယ်ကင်းစခန်းကိုမှ ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်သလို 'ထန့်ရှန့်ထင်' တို့၊ ရှန်မို တို့လို ပါရမီရှင်တွေကိုလည်း ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး… နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတွေကို မြှူထုတ်ဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်… အကယ်၍ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး တစ်ယောက်တည်းကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အောင်ပွဲပါပဲ”

အန်းမိုင် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို... မင်း ဘာပြောဖို့ လာတာလဲ”

အန်းကျန့်ရင် လေးနက်စွာဖြင့်

"စတုတ္ထအလွှာမှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ တိုးတက်မှုတစ်ခု ရှိနေပါတယ်… လက်အောက်ငယ်သားတွေဆီက သတင်းကြားတာနဲ့ အရှင်မင်းကြီးကို အကြောင်းကြားဖို့ အမြန် လာခဲ့တာပါ"

"အော်... ဘယ်လို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ တိုးတက်မှုမျိုးလဲ”

အန်းမိုင်မှာ မထူးခြားသလို မေးလိုက်သည်။

အန်းကျန့်ရင်သည် 'ရွှေ့ဝူ-၄၁' ကင်းစခန်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ရှင်းပြလေတော့၏။ နားထောင်ပြီးနောက် အန်းမိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"လူသားတစ်ယောက်တည်းက... ထိပ်တန်းစစ်မှန်တဲ့ နတ်ဆိုးအရှင် သုံးယောက်ကို သတ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား"

"ဒါက တကယ့်ကို အံ့မခန်း စွမ်းဆောင်ချက်ပဲ”

အန်းကျန့်ရင်မှ ဆက်လက်၍

"တခြားကင်းစခန်းမှာ ရှိနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူလျှိုတွေဆီကနေ သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ… အဲ့ဒီလူက 'ရှန်မို' ပါ… အရင်က ပဉ္စမမြောက် မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုး သေဆုံးမှုအတွက် တာဝန်ရှိတဲ့သူပေါ့… သူကပဲ တိမ်တိုက်သင်္ဘော မော်ဒယ်အသစ်တွေကို တီထွင်ခဲ့တာပါ… အဲ့ဒီသင်္ဘောတွေကြောင့် ခံတပ်ကြီးတွေကို ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ရတာ ပိုပြီး ခက်ခဲလာခဲ့ရပါတယ်"

အန်းမိုင်၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားသည်။

"သူလား… အခုမှ ငါ မှတ်မိတော့တယ်… မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုး ကောင်စီတုန်းက 'အန်းချန်' နဲ့ 'အန်းကျိုး' တို့ အန်းကျိုးရဲ့ အခွင့်အာဏာကို သုံးပြီး အဲ့ဒီလူသားကို သေအောင် ကျိန်စာတိုက်ဖို့ သဘောတူခဲ့ကြသေးတယ်… ကြည့်ရတာ ကျိန်စာတောင် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး ထင်တယ်… စိတ်ဝင်စားစရာပဲ… တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်”

အန်းမိုင်မှာ စိတ်ဝင်စားမှု ပြင်းပြလာသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

"အဲ့ဒီလူသားမှာ ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှိသလို နာမည်ကျော်ကြားမှုလည်း ကြီးမားတယ်… ကျန့်လုံရှန့်က သူ့ကို နောက်ထပ် ခံတပ်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ သေချာပေါက် ပြုစုပျိုးထောင်နေမှာပဲ… အကယ်၍ သူသာ အန္တရာယ်ဖြစ်ရင် ကျန့်လုံရှန့် သူ့ကို ကယ်ဖို့အတွက် အသက်စွန့်ပြီး ထွက်လာမှာ သေချာတယ်… ငါ့သား... မင်းယူလာတဲ့ သတင်းက တကယ်ကို အချိန်ကိုက်ပါပဲ”

Chapter 471: ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှု

အန်းကျန့်မှာ အန်းမိုင်၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိလိုက်သဖြင့် မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာပီတိများ လွှမ်းသွားတော့သည်။ သူ ရိုသေသေဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး

"ဒါက ကျွန်တော်မျိုး လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာတွေပါပဲ… နတ်ဆိုးဖခင်ကြီးအနေနဲ့ ချီးကျူးနေဖို့ မလိုပါဘူး"

အန်းမိုင် အားရပါးရ ရယ်မောကာ

"ငါ့ရဲ့ သားသမီးတွေအားလုံးထဲမှာ ငါအလေးအနက်ထားပြီး အားအကိုးဆုံးက မင်းပဲ… 'ဖျက်ဆီးခြင်း' အခွင့်အာဏာကို ဆက်ခံမယ့်သူဟာ မင်းကလွဲလို့ တခြားသူ မရှိဘူး"

အန်းကျန့်ရင် ခိုင်မာစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး

"လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်ဆိုးဖခင်ကြီး”

"ကျေးဇူးပြုပြီး အမိန့်ပေးပါ… ကျွန်တော်မျိုး နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ"

အန်းမိုင် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး

"ကျန့်လုံရှန့်က ပစ်မှတ်ထားဖို့ သိပ်မတန်သေးဘူး… အကယ်၍ မင်းသာ 'သွေးနတ်ဘုရား' ခံတပ်က 'ရှီထျန်း' ဒါမှမဟုတ် 'ရှီးချင်း' ခံတပ်က 'ထန့်ကျင့်လုံ' တို့ကို စတုတ္ထအလွှာအထိ မြှူဆွယ်ထုတ်နိုင်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် ဒါမှမဟုတ် သတ်နိုင်အောင် လုပ်နိုင်ရင် အဲ့ဒါက အကြီးအကျယ် အမြတ်ထွက်တာပဲ"

"မင်းရဲ့ လက်ရွေးစင် နောက်လိုက်တွေကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေဖို့နဲ့ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဖို့ ပြောထားလိုက်"

သူ ထူးထူးခြားခြား ရယ်မောလိုက်ပြီး

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားတိုင်းဟာ နတ်ဆိုးပင်လယ်ရဲ့ စတုတ္ထအလွှာမှာ ငါးနှစ်ပြည့်အောင် နေရမှာ… အချိန်က ငါတို့ဘက်မှာ ရှိတယ်… အနှေးနဲ့အမြန် သူတို့ အားနည်းချက် ပြလာမှာပဲ"

အန်းကျန့်ရင် တည်ကြည်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး

"မှန်လှပါ!"

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် အန်းမိုင် ချက်ချင်းပင် ပျင်းရိလာသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ငါ့ဆီကို နောက်ထပ် နတ်ဆိုးမ ရှစ်ယောက် ခေါ်လာခဲ့စမ်း”

အပြင်ဘက်မှ စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးတစ်ဦး၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"မှန်လှပါ!"

... နှစ်နှစ်အကြာ။

နတ်ဆိုးပင်လယ်၊ စတုတ္ထအလွှာ၊ 'မှောင်မိုက်မြစ်' ၏ အနက်ပိုင်း။

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရေထဲတွင် ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်ဖျတ်လတ်စွာ ရူးလှည့်သွားလာရင်း မြစ်ကြမ်းပြင်သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ရောက်ရှိသွားသည်။ မြစ်ထဲတွင် ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးများ ဝဲပျံနေကြ၏။ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဆိုးပြုစားခံထားရသော သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ချိန်က သာမန် ဝိညာဉ်သားရဲများ ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံရကာ အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ ထိန်းချုပ်၍ပင် မရတော့ဘဲ နတ်ဆိုးများကိုပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တတ်ကြ၏။ သို့သော် လုံးဝ အသိဉာဏ်မဲ့နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးကို သွားရောက် ရန်မစမိဖို့တော့ သိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့်... ယခု မြစ်အနက်ပိုင်းတွင် သွားလာနေသော ထိုပုံရိပ်မျိုးပေါ့။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ဤလူသားမှ မီတာတစ်ရာကျော် ရှည်လျားသော ဧရာမ ငါးရှဉ့်ကြီးတစ်ကောင်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းနှင့် ချေမွပစ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲကာ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

မည်သူမျှ နှောင့်ယှက်ခြင်း မရှိတော့သဖြင့် ထိုပုံရိပ်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တည်ငြိမ်စွာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူ့အကြည့်မှာ ထက်မြက်လှပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အသေအချာ ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူ၏ ပစ်မှတ်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။ ၎င်းမှာ မြစ်ကြမ်းပြင်ရှိ ရွှံ့နွံများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုပင်။ ကျောက်စာတိုင်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း 'ကမ္ဘာဦးဆင်ကြီး' တစ်ကောင်၏ ပုံကို ထွင်းထုထားသည်။ ၎င်း၏ ခြေလေးချောင်းမှာ ကောင်းကင်ကြီးကို ထောက်မထားသည့် တိုင်ကြီးများအလား တည်ရှိနေပြီး မြေအောက်မှ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးနတ်မင်းများနှင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို နှိမ်နင်းထားသည်။ ထိုဆင်ကြီးမှာ နှာမောင်းနှင့် ဦးခေါင်းကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ နန်းတော်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သူရဲဘောကြောင်သူများကို လှောင်ပြောင်နေသည့်အလား မာန်ပါပါနှင့် မော့ကြည့်နေ၏။ ထွင်းထုထားသည့် လက်ရာမှာ ကြမ်းတမ်းလှသည်။ ကျောက်စာတိုင်မှာလည်း ဟောင်းနွမ်းပြီး ပျက်စီးနေလေပြီ။ ထွင်းထုခဲ့သည့် ပညာရှင်၏ အမည်နာမပင်လျှင် အချိန်ကာလ၏ ဝါးမျိုမှုအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

"ဒါက... ဒဏ္ဍာရီလာ 'ကမ္ဘာဦးဆင်ကြီး' ပဲ!"

ရှန်မို၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း သူ 'ကောင်းကင်ပြာ လျှပ်စီးကြာပန်း' နှင့် 'ရှေးဦးမြေကမ္ဘာ မီးအဆီအနှစ်' တို့ကို သန့်စင်နေခဲ့သလို 'အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်မီးဝိညာဉ်' များကို သုံးပြီး သူ၏ ထာဝရမီးလျှံများကို ပိုမိုအားကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံဆင့်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်နေသော်လည်း သွေးစွမ်းအင်ကျင့်ကြံမှုမှာမူ 'ထိပ်တန်းအရှင်သခင်' နယ်ပယ်၏ အနားသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရရှိရန်သာ လိုတော့၏။

မူလက သူ ယနေ့တွင် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ ဆက်လုပ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အပြင်၌ လမ်းလျှောက်နေစဉ် လင်းတန့်ထျန်းမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရရှိတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း မတော်တဆ သိရှိသွားခဲ့သည်။

[လတ်တလော ကံကြမ္မာ- နောက် ၁၀ ရက်အကြာတွင် အခြားနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများ၏ ဖယ်ကြဉ်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် သူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နတ်ဆိုးငယ်များကို လိုက်လံနှိမ်နင်းရန် အပြင်ထွက်ခဲ့သည်။ ကံဆိုးမှုကြောင့် သူသည် 'ရွှေရောင်သရဖူ စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးအရှင်' တစ်ပါး၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသည်။ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်သဖြင့် ထွက်ပြေးလာရင်း 'မှောင်မိုက်မြစ်' ထဲသို့ မတော်တဆ ကျသွားခဲ့သည်။ မြစ်အတွင်းရှိ လိုဏ်ဂူအနက်ပိုင်းတွင် 'ကမ္ဘာဦးဆင်ကြီး' ပုံ ထွင်းထုထားသော ကျောက်စာတိုင်ကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ 'မြေကမ္ဘာအဆင့် အမြင့်ဆုံး အာရုံစူးစိုက်မှုပုံရိပ်' ဖြစ်သော 'ကမ္ဘာဦးဆင်ကြီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးပုံရိပ်' ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုလိုဏ်ဂူထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေစဉ်အတွင်း 'ရွှေရောင်သရဖူ စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးအရှင်' ၏ လိုက်လံမှုကိုလည်း ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မည်။]

ဒါကို ဖတ်ပြီးနောက် ရှန်မို ကျင့်ကြံခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်နားလိုက်ပြီး ဤပိုင်ရှင်မဲ့ အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ အစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် 'မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုး' တစ်ပါးကိုယ်တိုင် ဝင်မပါသရွေ့ သူ ကြောက်စရာ ဘာမှမရှိပါ။ အပြင်သို့ မထွက်မီ သူ 'မျက်နှာတစ်ထောင် မှော်အတတ်' ကို အသုံးပြုကာ ရုပ်ဖျက်ထားခဲ့သဖြင့် ကင်းစခန်းရှိ ဝမ်ရှင်းအန်းပင်လျှင် သူ ထွက်သွားမှန်း မသိလိုက်ပေ။

"ဟင်… ဒီအာရုံစူးစိုက်မှုပုံရိပ်က..."

ရှန်မို ၎င်းကို ဂရုတစိုက် လေ့လာလိုက်ရာ ရုတ်တရက် ရေရွတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် တခြားကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသလိုမျိုး ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ခဏချင်းမှာပင် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြီးတစ်ခု သူ့အပေါ် သက်ရောက်လာသည်။ ထိုဖိအားမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် ကြပ်သွားရ၏။ ရှန်မို သူ့ အကြည့်ကို အမြန်ပင် လွှဲလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိထားသည့် ဖိအားကြီးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပျယ်သွားတော့၏။

"မြေကမ္ဘာအဆင့် အမြင့်ဆုံး အာရုံစူးစိုက်မှုပုံရိပ် ဆိုတာ တကယ်ပဲ မဆိုးပါလား”

သူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပီတိများ ပြည့်သွားတော့သည်။ ယခုအခါ 'ထိပ်တန်းအရှင်သခင်' နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ ထိုအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပါက 'ဓမ္မရုပ်သွင်' တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ရန်အတွက် အာရုံစူးစိုက်မှု ကျင့်စဉ်ကို စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤ 'ကမ္ဘာဦးဆင်ကြီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးပုံရိပ်' မှာ သူနှင့် အကိုက်ညီဆုံး ဖြစ်နေ၏။

၎င်းသည် သူ၏ သွေးစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော 'နတ်ဘုရားဆင် ငရဲနှိမ်နင်းရေးသိုင်း' နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီနေသည်။ ထိုသိုင်းကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် 'ဧရာမဆင်ကြီး အမှုန်အမွှား' ၊ 'နဂါးဆင် အမှုန်အမွှား'၊ 'ကမ္ဘာဦးဆင်ကြီး အမှုန်အမွှား' နှင့် နောက်ဆုံးတွင် 'နတ်ဘုရားဆင် အမှုန်အမွှား' တို့ကို အဆင့်ဆင့် နိုးထစေရခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဧရာမဆင်ကြီး' ဆိုသည်မှာပင် မြေနင်းလိုက်လျှင် တောင်များကို တုန်လှုပ်စေနိုင်ပြီး နှာမောင်းနှင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်လျှင် မြစ်များကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားစေနိုင်သော ကြောက်စရာကောင်းသည့် သားရဲ ဖြစ်၏။ ၎င်းထက် တစ်ဆင့်မြင့်သော အရာမှာ 'နဂါးဆင်' ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော နဂါးသွေးမျိုးဆက် ပါဝင်ကာ ပိုမို ကြီးမားထွားကျိုင်းသည်။ 'နဂါးဆင်' ၏ အထက်မှာမူ 'ကမ္ဘာဦးဆင်ကြီး' ရှိသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်တစ်လုံးခန့် ကြီးမားပြီး ခြေလေးချောင်းမှာ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်ကြီးများကဲ့သို့ပင်။ ရေထဲတွင် ကစားပါက ရေတွင်းလေးတစ်ခုမှာပင် ဧရာမ ကန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေနိုင်၏။ ကုန်းပေါ်တွင် ပြေးလွှားပါက တောင်တန်းတစ်ခုလုံးမှာ ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေနိုင်ပြီး ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် မြေပြိုခြင်းနှင့် ငလျင်လှုပ်ခြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် လာရတာ တကယ်ကို တန်ပါတယ်!"

ရှန်မို ကျောက်စာတိုင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရွှေ့ဝူ-၄၁ ကင်းစခန်းသို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကင်းစခန်းတွင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများ ပိုမို များပြားလာပြီ ဖြစ်သည်။ ကျူးလန်၊ ရွှယ်ကျီယီနှင့် အခြား ကျားဖြူ ခံတပ်မှ တပ်သားများမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကတည်းက ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး ကျားဖြူ-၄၁ ကင်းစခန်းကိုလည်း ပြန်လည် တည်ဆောက်ပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း အခြားသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ခံတပ်များမှာလည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကင်းစခန်းများကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြ၏။ ဥပမာအားဖြင့် 'သွေးနတ်ဘုရား' ခံတပ်မှာ အလွန်အင်အားကြီးမားလာသဖြင့် 'သွေးနတ်ဘုရား-၄၁'၊ '၄၂' နှင့် '၄၃' ဟူသော ကင်းစခန်း သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုကင်းစခန်း တစ်ခုစီတွင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သား အမြောက်အမြား အခြေစိုက်ထားကြ၏။ အကယ်၍ နတ်ဆိုးများ တိုက်ခိုက်လာလျှင်ပင် ကင်းစခန်းတစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ကူညီပေးနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် အရင်က အငြိုးအတေး ရှိခဲ့သူများပင်လျှင် ရန်ငြိုးများကို ဘေးဖယ်ထားကာ ရန်သူကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်ရန် စုစည်းနေကြ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ 'သုံးမျိုးနွယ်စု' ၏ တကယ့်ရန်သူမှာ အမြဲတမ်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

နှစ်နှစ်တာမျှ ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သဖြင့် လူအတော်များများမှာ အရင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကြီး၏ အတိုင်းအတာကို မေ့လျော့လာကြသည်။ တစ်ချိန်က ကင်းစခန်းလေးခုလုံးမှာ နတ်ဆိုးတပ်ကြီးများ၏ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျားဖြူ-၄၁ မှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး အစောင့်တပ်သား ခြောက်ဦးသာ လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။ ရွှေ့ဝူ-၄၁ မှာမူ ထိပ်တန်းအရှင်သခင် နတ်ဆိုးအရှင် သုံးဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသေးသည်။

"ကင်းစခန်းတွေမှာ ပေါ့ဆမှုတွေ ဝင်လာနေပြီ… ဒါက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ လက္ခဏာပဲ"

အစောင့်တပ်သားအချို့ တာဝန်ချိန်တွင် ပျင်းရိနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်မို ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း တတိယအလွှာသို့ တစ်ခါမှ မသွားခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် ကျန့်ပိုင်ရှန့်နှင့် ဝမ်ရှင်းအန်းတို့၏ စကားများအရ တတိယအလွှာရှိ အစောင့်တပ်သားများမှာ ပို၍ပင် ပေါ့ဆလာကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တတိယအလွှာတွင် နတ်ဆိုးများစွာ မကျန်တော့ပေ။ အစောင့်တပ်သားများသည် ရံဖန်ရံခါတွင် နတ်ဆိုးအခြေစိုက်စခန်းကြီးများကို ဦးဦးဖျားဖျား သွားရောက် နှိမ်နင်းလေ့ရှိကြ၏။ ရလဒ်အနေဖြင့် နတ်ဆိုးငယ်များမှာ အလုံးအရင်းနှင့် မပေါက်ဖွားနိုင်တော့ဘဲ အင်အားနည်းသော အုပ်စုငယ်လေးများအဖြစ်သာ ကွဲပြားသွားကြသည်။ 'သုံးမျိုးနွယ်စု' အစောင့်တပ်သားများ၏ အင်အားကို ကုန်ခမ်းစေရန် အသေခံသုံးမည့် အောက်ခြေနတ်ဆိုးများ မရှိဘဲနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးများကို စေလွှတ်ရန်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်အမင်း အထိနာစေမည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

"ဟင်… ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာစနစ်က... နောက်ဆုံးတော့ ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ"

ရှန်မို ၎င်းကို မရည်ရွယ်ဘဲ ကြည့်လိုက်မိရာမှ လန့်သွားရသည်။ ထို့နောက် အခန်းထဲသို့ ပြန်လာပြီး အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

[အမည်- ရှန်မို]

[ကျင့်ကြံဆင့်- နတ်ဘုရားနန်းတော်နယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း ၊ ရွှေရောင်သရဖူ အရှင်သခင်နယ်ပယ်]

[ကံကြမ္မာလက္ခဏာများ- ဆေးဆရာ၏သား၊ ထောင်သောင်းမကသော သိမြင်မှု၊ သိုင်းဝါသနာအိုး၊ ကံကောင်းစေသောကြယ်၊ ထိုက်ယီ မူလခန္ဓာ၊ ကံကောင်းခြင်းများ ခံစားရသူ၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်မှူး (ယာယီ)]

[ကံကြမ္မာ- ယခုမှ သုံးနှစ်အကြာတွင် 'နတ်ဆိုးဧကရာဇ်' ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်နိုးထလာလိမ့်မည်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ အင်အားအလုံးအရင်းနှင့် ကျူးကျော်လာမည်ဖြစ်ပြီး စတုတ္ထအလွှာရှိ ကင်းစခန်းအားလုံးမှာ လုံးဝ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ကျန့်လုံရှန့်နှင့် အခြား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးများမှာ တိုက်ပွဲကို ဦးဆောင်ရင်း 'မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုး' များနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြလိမ့်မည်။ ကိုးခုမြောက်နှင့် ဆယ်ခုမြောက် မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုးများမှာ စစ်သူကြီးအချို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။ 'ထျန်းကျန်း' ခံတပ်မှ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး 'အီးယွမ်' မှာ တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးလိမ့်မည်။ ကျန်ရှိသော စစ်သူကြီးများနှင့် မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုးများမှာလည်း အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိကြလိမ့်မည်။ သုံးမျိုးနွယ်စုနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု နှစ်ဖက်စလုံး အသေအပျောက် အလွန်များပြားလိမ့်မည်။ တတိယမြောက် မဟာကောင်းကင်နတ်ဆိုး အန်းမိုင်မှ ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ မထွက်ခွာမီ ရွှေ့ဝူ-၄၁ ကင်းစခန်းကို သူကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်။ ကျန့်လုံရှန့်သည် ရှန်မိုကို ကာကွယ်ပေးရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် စွန့်လွှတ်ကာ ရှန်မိုကို လွတ်မြောက်စေလိမ့်မည်။ ကျန့်လုံရှန့် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။]