မီးတောက်ကျားသစ်၏ ထူးဆန်းသော လုပ်ရပ်ကြောင့် အားလုံး အံဩမှင်တက်သွားကြခြင်း(၃)

“မျိုးနွယ်တူကို ဝါးမြိုပြီး စွမ်းအား ရယူတာတဲ့လား... သနားစရာကောင်းပြီး ရူးသွပ်နေတဲ့ ပြိုင်ဘက်ပါလား...”

လင်းထျန်းလုံ၏ အကြည့်မှာ အလွန်လေးနက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ကြွက်သားများသည် သံမဏိကဲ့သို့ တင်းမာနေပြီး ငွေဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များသည် လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ခတ်နေလေသည်။ ဝံပုလွေပြာသွေးမျိုးဆက်နှင့် သွေးဆာသားရဲဟိန်းသံ၏ စွမ်းအားများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဆူပွက်နေပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွက် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားလေတော့သည်။

ပြိုင်ဘက်၏ မတည်ငြိမ်သော်လည်း ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုများထံမှ သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးကို သူခံစားနေရသည်။

ထိုစဉ် ရင်းနှီးနေသော စနစ်အသိပေးသံတစ်သံ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်ဟီးလာသည်။

[ စနစ် အသိပေးချက် - ပိုင်ရှင်၏ လက်အောက်ခံ နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုသည် ပါရမီရှင်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ အရိပ်ကျားသစ်ကို အောင်မြင်စွာ အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့သည်

ပါရမီ ကြွေကျခြင်း - ခွန်အားပြင်း သံချပ်ကာခွဲလက်သည်း (ခရမ်းရောင်) စုပ်ယူမည်လား ]

[ ခွန်အားပြင်း သံချပ်ကာခွဲလက်သည်း (ခရမ်းရောင်) - တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် ပါရမီဖြစ်သည်။ အသက်သွင်းလိုက်ပါက စွမ်းအင်အားလုံးကို လက်သည်းများတွင် စုစည်းပေးသည်။ တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ‘အဆင့်မြင့် သံချပ်ကာဖောက်ထွင်းခြင်း’ နှင့် ‘နက်ရှိုင်းစွာ ဆုတ်ဖြဲခြင်း’ အာနိသင်များ ပါဝင်ပြီး သံချပ်ကာနှင့် စွမ်းအင်အကာအကွယ်များအပေါ် အလွန်အားကောင်းသော ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်းနှင့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသည် ]

“ခရမ်းရောင် ပါရမီ၊ ပြီးတော့ ငါ အလိုအပ်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစားပဲ၊ ဒါက... စနစ်က နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ပြီ...”

လင်းထျန်းလုံ စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီး တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။

“ချက်ချင်း စုပ်ယူမယ်”

[ စနစ် အသိပေးချက် - စွမ်းရည်၊ ပါရမီ “ဓားလက်သည်း (အဖြူ)” ကို ပိုကောင်းသော စွမ်းရည်၊ ပါရမီ “ခွန်အားပြင်း သံချပ်ကာခွဲလက်သည်း (ခရမ်းရောင်)” ဖြင့် အစားထိုးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်]

မကြုံစဖူး ပြင်းထန်လွန်းသည့် ထက်ရှမှု ခံစားချက်တစ်ခုသည် သူ၏ လက်သည်းထိပ်ဖျားများဆီသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်လက်သည်းများ မဟုတ်တော့ဘဲ အကြိမ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် သွန်းလုပ်ထားသော နတ်ဘုရား လက်နက်များအလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လင်းထျန်းလုံ ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ယခင်က သူ့အား စိတ်ဒုက္ခပေးခဲ့သော အကာအကွယ်များအား ထောပတ်ကို ဓားပူဖြင့် လှီးသကဲ့သို့ အလွယ်တကူ စုတ်ဖြဲပစ်နိုင်မည်ဟူသော ထင်ယောင်ထင်မှားပင် ဖြစ်သွားလေသည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိမ့်ချလိုက်ပြီး နောက်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ‘ခွန်အားပြင်း သံချပ်ကာခွဲလက်သည်း' ခရမ်းရောင် အအေးဓာတ် အလင်းတန်းများ လင်းလက်တောက်ပနေသော သူ၏ လက်သည်းများသည် အနည်းငယ်ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။

ခြိမ်းခြောက်သော ညည်းတွားသံ နိမ့်နိမ့်သည် သူ၏လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးချုန်းသံအလား တောအုပ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါနှင့် စွမ်းအင် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည့် အရိပ်မီးတောက် ကျားသစ်ဘုရင် ကို ပစ်မှတ်ထား စိုက်ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။

ဒဏ်ရာရနေသော်လည်း ရိုင်းစိုင်းနေဆဲဖြစ်သော ထျန်းပင်းနှင့် အမြဲတမ်းတည်ငြိမ်နေသော ရန့်မြဲ့အပါအဝင် နှင်းဝံပုလွေအားလုံး သူတို့ဘုရင်၏ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ကိုနှိမ့်ချကာ တိုးညင်းသော ညည်းတွားသံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများ ပြုလုပ်ရင်း နောက်တစ်ကြိမ် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဝန်းရံလိုက်ကာ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ယခင်အကြိမ်ကထက် များစွာ ပိုမိုကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲကြီးသည် မည်သည့် အချိန်တွင်မဆို ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့် ပုံရသည်။

ဤကဲ့သို့ တင်းမာပြီး ထိလိုက်သည်နှင့် ပေါက်ကွဲတော့မည့် အခြေအနေတွင် နိမိတ်မကောင်းသော နီညိုရောင်နှင့် အနက်ရောင် အရိပ်မီးတောက်များ ရစ်ပတ်ထားသော ကျားသစ်ဘုရင်သည်လည်း လင်းထျန်းလုံကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် သွေးရောင်လုံးလုံးပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်မှု ၊ နာကျင်မှု ၊ အမုန်းတရားနှင့် အခြား မရေမတွက်နိုင်သည့် အဆိုးမြင် စိတ်ခံစားမှုများ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။ အရိပ်မီးတောက်ကျားသစ်၏ အကြည့်သည် အလွန်အဆိပ်ပြင်းပြီး လင်းထျန်းလုံ၏ ပုံရိပ်နှင့်အရှိန်အဝါကို သူ၏ ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ထွင်းထုထားချင်နေပြီး ဖျက်စီးချေမှုန်းချင်နေပုံရသည်။

ထို့နောက် ဧကရီနှစ်ပါးနှင့်ဝံပုလွေများ အားလုံးအံ့အားသင့်သွားစေမည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အရိပ်မီးတောက်ကျားသစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ အရိပ်မီးတောက်များသည် တိုက်ခိုက်ရန် စုစည်းမသွားဘဲ အပြင်ဘက်သို့ ဘုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအရာသည် တိုက်ကွက်ထုတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မီးခိုးဗုံးဖြစ်လေသည်။

ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အရိပ်မီးတောက်များက မြင်ကွင်းကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည့် ခဏတွင် အရိပ်မီးတောက်ကျားသစ်သည် သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့် လုံးဝမလိုက်ဖက်အောင် နေရာကူးပြောင်းလိုက်သကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ထွက်ပြေးသွားသည်။

အရိပ်မီးတောက်ကျားသစ်သည် အရိပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးတောက်လောင်ကျွမ်းခံရမှုကြောင့် အော်ဟစ်နေကြသော အပြင်ဘက်ရှိ သာမန်နှင်းဝံပုလွေများကို လျစ်လျူရှုကာ ဝံပုလွေအုပ်စု၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိသော ဝိုင်းရံမှုကို အတင်းအကြပ် ဖြတ်ကျော်ပြီး သစ်တောကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ထိုအသက်ရှူကျပ်စေနိုင်လောက်သော အရှိန်အဝါသည် လျင်မြန်စွာဆုတ်ခွာသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“အဲ့ကောင်ကြီးက တကယ်ပဲ... တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိ ထွက်ပြေးသွားတယ်တဲ့လား”

သစ်ပင်အိမ်အတွင်းတွင်.. ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အံ့ဩမှင်တက်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့မျှော်လင့်ထားသော ကမ္ဘာပျက်မတတ် နောက်ဆုံး သူသေကိုယ်သေတိုက်ပွဲ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ဤမထင်မှတ်ထားသည့် ဖြစ်ရပ်သည် သူတို့၏ ဦးနှောက်ကို ခေတ္တမျှ ဗလာဖြစ်သွားစေသည်။

“သူ... သူ ဘာလို့ ပြေးသွားတာလဲ...”

ရှောင်လန်မှာ သူမ၏ ကြီးမားပြီး ကြည်လင်သော မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများသည် အဝတ်စွန်းကို မသိစိတ်မှ ဆုပ်ကိုင်ထားမိပြီး အလွန်တင်းမာသော လေထုကြီး ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို နေသားမကျသေးပုံရသည်။

“ခုနက သူ့ကြည့်ရတာ အရမ်းသန်မာပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေတာလေ...”

“...နောက်ဆုံးအချိန်မှာ အတူသေဆုံးလိုတဲ့ဆန္ဒနဲ့ ဖျက်ဆီးလိုစိတ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ...”

ရှောင်ယင်း၏ ဦးနှောက်က ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အလုပ်လုပ်နေပြီး ထိတ်လန့်မှုမှ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သတိဝင်လာကာ သုံးသပ်လိုက်သည်။

“သူက အတည်ငြိမ်ဆုံးနဲ့ အကြမ်းကြုတ်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်တာပဲ... တားမြစ်နည်းလမ်းနဲ့ အတင်းအဓမ္မ အဆင့်မြှင့်တင်ထားပေမယ့် ခွန်အားကျန်နေသေးတဲ့ ဝံပုလွေဖေဖေ ၊ ဝံပုလွေအုပ်စုတစ်ခုလုံးရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ၊ ပြီးတော့ ခုနကမှ အစွမ်းတွေပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ ဦးလေးထျန်းပင်းနဲ့ ဦးလေးရန့်မြဲ့တို့ကို ရင်ဆိုင်ရရင် နိုင်ခြေ နည်းပါးနေသေးတယ်.”

“ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာတင် သူ လုံးဝသေဆုံးသွားနိုင်တယ်... ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုနဲ့ ရရှိလာတဲ့ ဒီစွမ်းအားကို အနာဂတ်မှာ လက်စားချေဖို့အတွက် ထိန်းသိမ်းထားဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာ... ဒါက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် စိတ်ထိန်းပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်မှန်ကန်ကန်နိုင်တဲ့ ရန်သူမျိုးပဲ...”

သူမ၏ အသံထဲတွင် အလွန်အမင်း အံ့ဩမှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော လေးနက်မှုအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ အရူးအမူးတိုက်ခိုက်ရန်သာ သိသော ရန်သူထက် ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုး များစွာ ပိုမိုအန္တရာယ်များလေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ ဝံပုလွေအုပ်စုသည်လည်း ခဏတာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားပြီး တိုးညင်းသောညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နှင်းဝံပုလွေ အများအပြားသည် ဘာဖြစ်သွားမှန်း နားမလည်ကြသေးပေ။

သူတို့သည် ကျားသစ်ဘုရင် ပျောက်ကွယ်သွားရာတောအုပ် အမှောင်ထုထဲသို့ သတိထားကာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သွားများကို ဖြီးပြနေကြသည်။ ထို့နောက် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုနှင့် မေးခွန်းထုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များဖြင့် သူတို့၏ တစ်ဦးတည်းသော အားကိုးရာ ဘုရင်ထံသို့ လှည့်ကြည့်ကာ နောက်ထပ်ညွှန်ကြားချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် ဓားသွားအလား စူးရှနေပြီး ကျားသစ်ဘုရင် ပျောက်ကွယ်သွားရာအရပ်နှင့် နိမိတ်မကောင်းမှုကို သယ်ဆောင်လာသော အရိပ်မီးတောက်များကြောင့် အနည်းငယ် မီးလောင်ကျွမ်းနေသော မြေပြင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူ ချက်ချင်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ ပြိုင်ဘက်၏ လျှင်မြန်လွန်းသော အရှိန်နှင့် ရှုပ်ထွေးသော တောတွင်း မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အနေအထားအရ အရိုးထဲထိ အမုန်းတရားဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဘုရင်အဆင့်နီးပါး ကျားသစ်ဘုရင်ကို စိတ်လိုက်မာန်ပါ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ပညာရှိသော လုပ်ရပ်မဟုတ်ပေ။

“အနာဂတ် အစီအစဉ်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ခြင်းကို ဦးစားပေးတာပဲကောင်းမလား... ဒါကပညာရှိလုပ်ရပ်ဆိုပေမယ့် အရမ်းဒုက္ခများမယ့် ရွေးချယ်မှုဆိုလည်းမမှားဘူး...”

ဤအတွေးသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

“ဒါက အနာဂတ် အလားအလာ အရမ်းကောင်းပြီး အဆုံးစွန် မုန်းတီးနေတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်က အရိပ်ထဲမှာ အမြဲပုန်းခိုနေမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ...”

ထို့နောက် သူသည် လေးလံသောအတွေးများကို ခါချလိုက်သကဲ့သို့ ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးကို ခါရမ်းလိုက်ရာ ငွေဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များသည် လရောင်အောက်တွင် လင်းလက်တောက်ပကာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတိုက်ပွဲက ရရှိတဲ့အကျိုးအမြတ်တွေက ငါတို့မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ကျော်လွန်သွားပြီ... အုပ်စုလည်း လက်တွေ့ သင်တန်းဆင်းလိုက်ရတယ်... ထျန်းပင်းလည်း သူ့ရဲ့အလားအလာကို သက်သေပြလိုက်နိုင်တယ်... ပြီးတော့ ငါလည်း... စွမ်းအားအသစ်ရလိုက်တယ်...”

သူသည် အန္တရာယ်များသော ထွက်ပြေးသွားသည့် ရန်သူကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုမနေတော့ပေ။ ထိုအစား ရှည်လျားပြီး တည်ငြိမ်သော်လည်း ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ယင်းအသံသည် နှင်းဝံပုလွေတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားပြီး နယ်မြေပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ဤတိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအောင်ပွဲကို ကြေညာလိုက်သည်။

“အာဝူး...”

ဘုရင်၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် ပြန်လည်စတင်ရန် အမိန့်တစ်ခုနှင့် တူသည်။ ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ခဏတာ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုနှင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်မှုမှ ချက်ချင်း ရုန်းထွက်လိုက်ကြပြီး အောင်ပွဲကြောင့် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့က လွှမ်းမိုးသွားသည်။

သူတို့ အားလုံး ခေါင်းမော့လိုက်ကြပြီး ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ယုံကြည်လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဟိန်းဟောက်သံများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ဖော်ကာ သူတို့ ဘုရင်ကို ဦးညွတ်အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ကျယ်လောင်သော အသံများသည် ပေါင်းစည်းသွားပြီး တောအုပ်ထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့ကာ တိုက်ပွဲအတွင်း စွဲကျန်နေခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ဖိအားနှင့် သွေးနံ့များကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် အောက်ဘက်ရှိ ငွေရောင်ပုံရိပ်ကို ပြိုင်တူကြည့်လိုက်မိကြသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် တပ်ဖွဲ့များကို တည်ငြိမ်စေပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ကာ လရောင်အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူတို့အပေါ်အလွန်ကောင်းကာ ယုံကြည်အားထားရသည့် ခန့်ညားသော ပုံရိပ်ပဲဖြစ်သည်။

သူတို့ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားသော အတွေးဆိုးများအားလုံး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝပြေလျော့သွားပြီး စိတ်သက်သာရာရသွားကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ကြသည်။

“ဖေဖေက အရမ်း အံ့ဩစရာ ကောင်းတာပဲ”

ရှောင်လန်မှာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းခုန်တက်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ အားပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးပန်းလေးတစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာပြီး ခုနက ဘေးအန္တရာယ်ကို မေ့လျော့သွားလေတော့သည်။

“အင်း...”

ရှောင်ယင်းပလည်း အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခရမ်းမျက်ဝန်းများထဲတွင် ယုံကြည်မှုနှင့် စိတ်အေးချမ်းမှု အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ထားမှုများ နောက်ဆုံးတွင် ပြေလျော့သွားတော့သည်။

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဝံပုလွေဖေဖေက အမြဲအတော်ဆုံးပဲ...”